장음표시 사용
291쪽
26ς LIV. Qui non potest recitare matutinum radesa dea, potest autem reliauas horas ad nihil tenetur ,
ouia maior pars trahit in se minorem. p. netho P. a. q. Ioa aros ad Ia ubi docet, quod mantiquis sacrificiis Quando quis non poteratosterre unum, debetatasta offerre secundum suum posse Cum autem aestraeos teneatur, νην δε
a V. Praecepto Communionis annuae satisfit per sacril gam Domini manducationem. p. D. Tho in dust 12. q.f. an. a. quaestim. I. in cor ibi docet, quod finis huius praecepti de communione in Pasthate est, ne spiritualis vita in nobis evanescat. Cum ergo acris λ comm-Dans nouisnouetu in spirituali vita , sed potius dam, corum, equisu quo nonori arit ipν ιυλι-pe consequem, περ ρ ρηπισσο ipso.
. V LFrequens consessio, communio etiam in his, qui gentiliter vivunt, est nota praedestinationis opp. uiso in dist. La q.3.artia quaestim 3. in corp. ad 3 quaest ubi docet quod melius est summere Eucharistiam, quam non summeres, quia summere videtur esse charitatis , in qua radix merb
292쪽
ost ebaritas ergo non erit Mias ipst summere; a per consequens summon magis ad damna tionem tac
L VII. Probabile est sufficere Attritionem modo hone.
Opp. D.Tho. . p. q.9o art. 2 in corp. bi docet, quod amicitia requirit aequalitatem proportIOnis Cum ergo attritio modo honosuit naturalis non potest esse fusciens ad amicitiam Dei acquiren Mari, quaerepernaturalis est.
Non tenemur Consessar o interroganti lateripe cati alicuius consuetudinem . . Opp. D. Tho. p. 2. q. xos art.2 ad s. bi ait,quod nancidium propter grauitatem culpae , scd etiam propter alias causas grauis poena infligitur Et subdit Secundo propter peccati consuetudinem, quia a peccatis consuetis non faciliter homines abstrahuntur, nisi per graues poenas. Cum ergo consuetudi ni peccati maior poena Aebeatur , quomodo pote
rit ab ipsa ab Dipereato Finrerogatus hanc non confiteatura I X. Licet Sacramentaliter absoluere dimidiate tantum confessos rat one muni concursus poenitentium actualis, potest contingere in die magnae alicuius festiuitatis, aut Indulgentiae. Opp
293쪽
2s opp. D. Tho op sq. e. - q. senti dist. 17. q. 3.art. . ouaestiunc. a. ad 4 ubi semper docet quod confessio debet este integra , nec unquam posse dan, diari. X. Poenitenti habenti consuetudinem peccandi contra legem Dei, Naturae, aut Ecclesiae, etsi eme dationis spes nulla appareat , nec est neganda, nec disterenda absolutio dummodo ore profecit se dolere , proponere emendat. Onem.
Opp. D.Tho 3 p. q.9o ait.3 ad I ubi ait quod contritio secundum essentiam quidem est in corde, Scpertinet ad interiorem poenitentiam virtualiter autem pertinet ad exteriorem poenitentiam, inquantum scilicet , implicat propositum confitendi, xsatisfaciendi. Cum ergiaeum nyn apparet spes emen 'distioriis non sit baecpoeristent a exterio , nonso
tes dici poenir/ns contritus, ac per consequens ΘαLXI. Potest aliquando absolui, qui in proxima occasione peccandi versatur quam potest, & non vult omittere uin immo directe 4 ex pi posito quaerit, aut ei se ingerit Opp. D. I ho. q. contra Gentes cap. a. ubi inter causas peccati ponit exteriores occasiones ad peccandum, ut locus, societas mala, & huiusmodi, &tales causae in hac vita per sat sfactionem tolluntur Cum ergo a Narisfactionem praesupponantur eae
294쪽
Proxima occasio peccandi non est fugiendi, quan , do causa aliqua utilis , aut honorata non fugiendi
Opp. D. Tho. q. I s. arisi. ad 3 ubi ponte disterentiam inter utile simpl:citer is secundum quid asserem, quod utile simpliciter debet habere rationem honesti, Messe conmrme vitimo fini bo- minis , quod est bonum secundum rationem 3 quam- via postit esse utile secundum quid respectu alicuius sali particularis Cum autem Hiis plieite is ber praeferr urintari seundum quid, o fugere oecosyonem tutilo sciter , utpote ρnforme ad ultimum 'nom i a rectam rationem, quae
aeriaifugiendam esse uiamprecati sequitur non debere omini proptes utilitatem particularem , fecundum quid .
Licitiam est quaerere directe occasionem pros inam peccandi pro bono spirituali, vel corporali, siro, vel proximi. Opp. D. Tho. p. a. q. I mari. 3. in corp ubi pomta disterentia inter honestum, utile, ac delectabile, docet non debere quaeri delectabile, aut utile, nisi et a n sit honestu, ioc est rectae rationi consentaneum. m et otio positum ἐn prop. m. t ration 6ρ' Vtaneum, Otpote ponsns malum neue seu
295쪽
Absolutionis capax est homo quantumvis laborae ignorantia mysteriorum Fidei, etiamsi per negligentiam, etiam culpabilem nesciat mysterium Sauoetissimae Trinitatis in Bicarnationis Domini Nostri Iesu Christi. Opp. D. Tho. t. q. a. artici in corp ubi docet, necessarium esse post tempus gratiae exsicite crede. x mysteria Trinitatis,' Incarnationis, sine quo salus eue non potest.
LXV. Suffcit illa mysteria semel credidisse.
Opp. D. Tho. 2. 2. q. Mai. s. in corp ubi docet, quod nomo tenetur exolicite credere artici lo Fidei, timi tenetur habere faeni Cum odio Miamsempe quἰs tenetur habere actu, quitur Modoriam an
296쪽
Bonitas obiectiva consistit in conuenientia obiecticum natura rationali, malis vero in con-krmitate actus cum regula morum Ad hoc sum cit, tactus moralis tendat in finem ultimum inter pretatiuθ. Hunc homo non tenetur amare neque in principio , neque in decursu vitae suae moralis.
In ultima parte huius propositionis malum latet. Cui
Opp. D. Thin P. 2. q. Ioo arti Io ad a. ubi ait: quod sub pnecepto cbaritatis continetur , ut diligo tur Deus ex toto corde , ad quod pertinet, ut omnia reserantur in Deum & ideo praereptum charitatis implere homo noli potest, nisi etiam omn:a rea feramur in Deum. Cum ergo homo Ebῖe in ollis moraii teneariu ad praereptum ebanitaris , Leραμ tur, quo adsuet AHur pro uersus tempori us Deum amam, ut suum iis inum finem omnias Mum, .rre in ideo D Tho. a. a. q. q. art-8 incorp. ait quod haec persectio est communis omnLbus charitatem habentibus. Peccatum Philosophicum, seu morale est actus humanus disconuehiens naturae rationali, recte rationi: heolopicum vero, morale est transgres.sio liberad.uinae legis Philosephicum quamlumvis graue in illo, qui Deum, vel ignorat, vel de Deo actu non cogitat , est graue peccatum , sed non estoflensa Dei, neque peccatuita mortala dissoluens amicitiam Dei, neque aeterna poena dignum. Vt
297쪽
a re Vibaee prop. ιntelligatur, priis oportet aeno. tare cum D TM p. a. quaea.7r a: o ad s. quod a Theologis conlider tu peccatum prae pue secundum quod est ostensa contra Deum , a Prulosopho autem morali secundum quod contrariatur rati ni. Enpeeeatum Philosopbicum; eae bis considera. ei es morὸ ab rauiua, nam e facto non istu peccatum euod sit contra rectam rationem bo- minii, ij non t adbis com a legem aeternam.
Et deo S. Docto P. z. V art. q. in corp, ait: quod autem rado humana ut resula voluntatis humanae , ex qua eius bonitas mensuratur habet ex lege aeterna, quae est ratio diuina Et conetadyto vnde manifestum est , quod multo magis dependet bonitas voluntatis a lege aeterna, quam a ratione humana. Hinc S. D. q. Is de malo art. a. ad . ait: semperan peccato detectus intellectus, vel rationis,
vel voluntatis proportionabiliter se comitantur. Hoc posito
Opp. D. Tho. p. a. q. 2 I. art. I. in corr. ubi ait: in his , quae aguntur per voluntatem regula proxima est ratio humana, regula autem suprema est lex aeterna. Quandocumque ergo actus hominis procedit in finem seundum ordnem rationis, & legis ceternae tunc actus est rectus quando autem ab hac rectitudine obliquatur , tunc dicitur peccatum. Ne obuia ignorantias quia D.Tho p . 76. art. 2. ad I .aa negli Cnt; secun 'om, Dod dὰμ turri norantia est peccatum, ι ubdit rationem yeens inquantum praeternuicituravi quid, quod debuit dici, fieri, vel concupisci ad sciantiam deribitam acquisendam. Nee minis inaduertentἱala nam S. Doc. q. I. de malo art. ast horipium, quod non est attendere actu ad la e regulam, in se consideratam non est malum a
298쪽
am malum , nee eulpi,mee poena quia anima noni nctur, nec potest attendere ad hiu modi resulani semper in actu sed ex hoc accipit primo rationem culpae, quod sineactuali consideratione regulae procedit ad huiusmod electionem . Sicut artisex non peccat in eo, quod non semper tenet mensuram, sed ex hoc , quod non tene mensuram proc die ad ii cidendum. En euor o totaΛs precari bi obἰei, cuius aucto ex fummas vatisne a Deo impu- HKraum cadia sapuere conatur. GMasae
299쪽
Definita indigne per culum facit opinio damnata Caeterum odiosa 0rdinus sui Martinus
obiectus obiectus An ipsis Negatiuε Imagines sacras siligine
. iactum obiectum l. An in ipsis Resp. negat ille
300쪽
opulentissimus mille amplius Casuum, qui in opere tam Magno , quam paruo
Absolutio a Censura. CAsus L De delegato a Papa potente excommunicare mobedientes suae sententiae. Da op. mag tom.3-n 7 pa Ma. De Incendiario ab Ordinario excommunicato num post denunciationem ab eodem absolui possit. Inop. mag. t .3. n. eod bid. eo, cui Papa mandet, ut aliquem excommunicet absque cognitione causae. In P. mag. tom.3. n.eod. ibi G. De spoliatore Ecclesiae cum estraditione , quem Episcopus excommunicatum denunciat. Inop. ma tom.3. n.eod. ibid. s. De eo, qui postquam excommuni auit aIium , ipse incidit in excommumcationem maiorem, In op. maS tona. 3. n. eod. ibid. s. De sententia lata ab inferiori confirmata a Papa cx certa scientia. In op. V. n. eod. ibid. 7. De excommunicato a Parocho, vel Archidia