장음표시 사용
111쪽
L1BER UI. CAPUT U. Ceterum de Romanis librorum Censuris jam
supra not. c. n. ejusmodi dedi monita, alquae omnino reflectere oportet. Cons. Gl. de Riegger i. c. I 33. Usque I 36. g) Curia Romana una cum canonum collectoribustum maxime occupari Caepit, quando invalescens adpellationum & recursuum frequentia, relaxatio canonum in exemtionibus privilegiis & indultis sese cxerens, facta ad sedem Romanam causarum arduarum & tot dispensationum translatio & generatim Conciliorum provincialium ac Miscopa- Iis potestatis restrictio tantam Pontificorum Decretorum multitudinem pro rarunt, ut quod Euna ius de jure civili in vita Aedes. p. 92. ait, scilicet hoc esse multortim camelorum onus, idem Pl/ne de Iure Canonico queat enunCiari. .
De Auctoritate collectionum Iuris Eeclesiastici.
s. sa. Quicumque autem perhibeantur Canones, quaecumque eorundem Collectiones etiam Nec toe esse noscantur, sola sui existentia, sola, quae in compleXu contigit, receptione, tantam sane nobis nondum auctoritatem faciunt, ut tam genenerali obtutu eorum, quae continent sa) quam
neciali pro civilium legum concursu adhibenda cautione b) securis nobis liceat supersedere.
a) Iuvat hic materias, quae in canonibus, eorumque collectionibus continentur, distinguere in Spirituales. & Temporales. quae sunt. quae stini Vel dogmaticae, atque has, VcI publicae, atque istae, si si Vere tales sunt, pro- cum jure publico unive
112쪽
fecto ex receptione obligare , dicere non posIu- mus , utpote cum Promulgationem quidem desiderent, nullatenus Veroa fidelium dependeant receptione. Quemadmodum , si vere tales non
sint, & dogmatibus Potius repugnant, Vel repugnare videntur, veluti C. 18. XU. q. 7. C. I 2. dist. II. de consecr. C. et . dist. IV. &ta omnis profecto preeptio nec quidquam ValeIet.
VeI disciplinares, quae qui dem pariter receptione haudquaquam eo in sensu indigent, quasi eas Principes aut Episcopi rejicere , vel iisdem vim legalem tribuere pro Iubitu Possent. Enimvero diximus alibi non aliud
esse ius; quam inspiciendi, num lex Ecclesiasti
vere talis adsit, quae scilicet neque rorum publicarum saluti & juribus
Principum, neque in particulari etiam Ecclesia animarum bono & auctoritati Episcoporum ab ipso Deo immediate proUenienti ex natura sua praejudicare potest ; atque eiusmodi lex Ecclesiasticavere si adsit, tam Principessali aut fundamentalibus
Regnorum lcgibus conspirent, etiam inde; non Vero a canonibus suam obligandi vim habcnt; si Vcro universali particularive juri publico ad Uerlentur , incassum ejusmodi
nones ultra suos limites aduersari novimus. Quid-uod Canones, vel Bullae
universali adversistes rcou est Bulla in eoena domini . nec quidem valide unquam recipi potuerint. Vel privatae , atque hae pariter , quia propria Ecclesiae potestas non altemporales privatorum causas sese extendit, etsi aliquae reo ta sint, tamen non ut canones, sed ut leges nostrorum Principum nos obligant; quemadmodum responsa prudentum, etsi recepta & adoptata sint, non tamen ut responsa prudentum , sed ut constitutioncs ipsius Iustiniani vi Iegali pollere , quisque Iuris
consultorum, qui rite Cogitat , ritoque Cogitata exprimit, Concinne docebit. Unde quid aliud
concludemus, quam Canones, qui quidem in temporali privatorum Causa decidunt, veluti non unquam
113쪽
pes quam Episcopos ad ejusdem promulgationem non impedicndam omnino in Conscientia esse obligatos, ut adeo ad ipsam ejusdem promulgationem &obligandi vim nec quidem ut causa socia vel minimum concurrant, ac tota iIIa sua inlpectione nil aliud, nisi id, quod legem Ecclesiasticam non esse possc ex rationis & revelationis dictamine innotescit, queant remoVere. quam aliterae Ieges Pr cipum valebant, ita P , sterioribus Principum legibus , & nationum locorumque statutis , si quae in Contrarium lite & illi obtineant, esse abrogatos, seu quod idem est, hos Canonos tantum salvis Principum posteriorum legibus atque particularibus locorum statutis valere. Viden, quam cauta cum limitatione ad corporis Iuris canonici & quarumcunque aliarum Collccti num aut Bullarum receptionem debeat provocari. Atque hac igitur eadem cum limitatione, & non aliter Ius canonicum in Germania & Austriacis terris receptum esse dices. b) Genuinas, quae in Canonum & legum collisione secundum utriusque potestatis distinctionem observari debent, has regulas accipe: I. Si Canon colliditur cum Iege & jus quidem utrumquc sit clarum; in ea a Melesia ea CΛ-Nos; in civili LEx vim suam pro utroque foro ita exerit, ut & profanus judex in suo foro nil contra causam spiritualem attentandῖ, --nonem revereri, & suo quoque in foro Judex Ecclesiasticus aut nullatenus se civilibus immiscendo, aut si ex privilegio id ipsi competit, secundum voluntatem summorum ImPerantium judicando legem venerari debeata Quae sane regula rectis principiis est conformata magis ac illa: si manifesti est contrarietas inter Iegem eunonisam te eivilem, tune quodlibet ius IN suci poRo ost ObserVandum. In utroque scilicet foro valor canonis in causa spirituali am scis
114쪽
DE AUCTORITATE COLLECT. IUR. ECCLES. sci, eademque causa judici ecclesiastico relinqui, in utroque foro valor legis in causa temporali attendi, eademque causa, etsi ex pri- , vilegio ea ad Ecclesiasticum tribunal pertineat, secundum legis tonorem debet pertractari. a. Si jus canonicum in causa temporali clarum; eivile in eadem causa obscurum est, tum etiam in hac causa civili Ius Canonicum clarum eatenus sequi licebit, quatenus non posteriores Imperantium leges aut locorum panicularia statuta obstant. His enim non obstantibus etiam in causa civili Ius Canonicum tanquam legom eorum, qui id recepere, Principum spectare debemus ; scilicet juxta ea, quae paulo ante praemissa sunt. 3. Si Fus e iis Romanum collidatur eum Iure C nonico in materia ritui ; donuo nisi contrariae extent posteriores Principum leges vel eon nudi innes , Ius Canonicum praevalere arbitror. Atque hoc quidem ideo, quia quatenus Impe-perantes in civilibus recepere Ius Canonicum . eatenus hoc ipso nobis civilem Iure Romano posteriorem condidere. Quas contrarias & absurdas adversarii statuunt Rcgulas, eas reserre nauseo. Impingunt denique contra illam pridom nobis stabilitam utriusque potestatis distinctionem, & ideo a quovis, qui vel elementa ianae Iurisprudentiae ecclesiasticae didicit, absque dissicultate resolvuntur. Vide eas, si placet, in P. Schmal2grueber Iur. Eccles. Diis. Prael. S. II.
115쪽
De Indole, Partibus ac Divisione Iurisprudentiae Ecclesasica. S. 53-Habitus Leges ad Ecclesiam pertinentes eX
principiis certis Nexu legitimo deducendi , easque ad Casus obvenientes adplicandi, Iurisprudentiam Ecclesiasticam Q constituit b). Ius iam pro ipsis legibus aut complexu, jam pro
facultate morali legibus consormiter agendi, jam pro scientia legum nimmi non ullum etiam primis duntaxat Iurium notionibus imbutum latet. I inc cuivis tali, facile quoque crit perspectum. quando jus Ecclesiasticum pro Ecclenastica Iuris-Prudentia , quando alia significatione accipi d beata Si stib canonibus intelligantur quaecumque leges ad Ecclesiam pertinentes quarum scilicet nullae ex completo Juris Ecclesiastici ambitu se ludi possunt. Ius Eccles asteum, ut etiam canon cum adpelletur non moramur. Sed et ab illa sui parte, qua rescripta & decreta Pontificum Continentur, Pont f ium vel a sacro suo objecto & fine sacrum poterit adpellari.
116쪽
DE INDOLE, PAR T. Ac DIVIS.IURIS PR. E L. 79
S. s4. Patet Principia legum Ecclesiastic, Tum g. 9- usque 4O. etiam Iurisprudentiae Ecclesiasticae principia esse; atque adeo ad comparandam sibi solidam Iuris Ecclesiastici prudentiam haudquaquam illud commune Corpus Iuris Canonici susticere sed I. Ius naturae, ΙΙ. Sacram Scripturam UL TraditionemIV. Statuta Conciliorum V. Ecclesiae consensum VI consensum sanctorumPatrum VII. Decreta S. Pontificum Episcoporum VIII. latas a civili Imperio circa sacra constitutiones adhiberi debere a .
a) Ipsum commune canonici Iuris Corpus ex omnibus iisdem sontibus, unde Iuris eccletiastici pru-dcntiam restaurato hodie genuino docendi morexepetimus, ejusmodi praestantissima exhibet loca, quae si modo a medii aevi Canonisiis in oculos animumque fuissent admissa, eos etiam de ipsis his lantibus sollicite inspiciendis & quandoquidem contraria simul vera esse nequeunt, de illis qui intrusi sunt, oppositae doctrinae Canonibus Probe examinandis monere, atque adeo nuda ad corpus juris Provocatione minime contentos reddere potuissent. Sed ea tunc denique erant tem-Pora, queis sub nomine utria que juris nil nisi. quorundam in Civilis & Canonici corporis j ure decisorum casuum notitia Veniebat.
S. 33. Patet IL pro diversitate legum Ecclesiasticarum, quarum scilicet aliae naturales aliae Iro. sitiuae, aliae divinoe aliae tamaniae, aliae scriPtae aliae non scriytiae, aliae Publicae aliae Privatae; demum aliae vetereS aliae novae, aliae novissimae existimi. Ecclesiasticam quoque Iurisprudentiam tot diversas sortiri partes atque divisiones. S. 56.
117쪽
8 LIBER N. CAPUT Ls6. Et quidem ne perversum & praeposterum fiat Iurisprudentiae Ecclesiasticae studium. praecipue illa Iuris Ecclesiastici in publicum & privatum divissio est adtendenda.s . Ius publicum Ecclesisticum complectitur nempe leges, quae ipsum statum Ecclesiae &neyum inter membra Ecclesia2 ejusque Rectores concernunt, sa) atque denuo in universale, quod ad omnes Ecclesias generatim, Particulare quod ad hanc illamve Ecclesiam pertinet, dispesci de
ab Eo ex Capite, quod non omnes Iuris Ecclesiastici Auditores Ministri aut Consiliarii publicorum negotiorum fiunt , haudquaouam concludi potest Jus publicum Ecclesiasticum non adeo necessarium aut saltem non adeo colendum esse. Enimvero I. Non omnes auditores Iuris, Μinistri aut Consiliarii publici fiunt, & tamen Ius publicum univcrsalo & gentium quivis agnoscit necessarium ac praecipue addiscendum esto; cum videlicet ibi civilium legum & obligationum fundamenta, tinc quibus nec recta scientia nec secura legum exocutio 'perari potest, penitius aperiantur. Atque jam non ullus Imperantium civilium est, qui doctrinae Iuris publici , etsi ibidem generales Principum ipsorum obligationes eXplanentur, palam tradendae esset contrarius. Itaque etiam II. in Jure publico Ecclesiastico fundamenta omnium legum Ecclosiasticarum, quas non tantum Ninistri & Consiliarii status nosse debent, comPrehenduntur. Prae aliis omnibus autem ut fundamenta solide pertractentur quis r0probabit Et num igitur doctrinain de Natura forma & potestate Eccletiae a Christo constitutae , unde omnis Icgum Ecclesiasticarum vis & intelligentia dependet, non intensiore studio humanis legibus praemittere licebit. III. Etiam advertendum est,
118쪽
DE INDOLE, PAR T. Ac DIVIS. IURIS PR. ECCL. 8 Iipsos Μinistros pubIicos ipsos Ecclesiae Rectores in negotiorum publicorum multitudine & gravitate consiliis & opera privatorum hominum uti debere; quomodo igitur Ecclesiae quomodo Reipublicae erit pro*ectum, si tantum Μinistri& Consiliarii Iure publico Ecclesiastico solide sint imbuti; IV. cum Μinistri publici, Consiliarii & Ecclesiae Rectores non nascantur sed fiant, quomodo ut tales fiant, sine docentibus poterit obtineri Quemadmodum sane ex scho-
Iis medii aevi prodiere tales, qui ad negotia pu-hlica dein adhibiti, si non praecipuo quodam spiritu ad haustas spurias notiones proprio multoque labore emendandas prius sunt perducti, exiguo & Religioni & Reipublicae emolumento fuere, ita ex scholis restituta puriore scientia vigentibus jam prodibunt tales, mi inter Sacerdotium & Imperium Concordiam cum genuino utriusque commodo & splendore usque magis sunt roboraturi. Et num quaeso V. Iuris Auditores jam in certo cogniti sunt, oui aliquando inlacris profanisque dignitatibus fulgcbunt, & num iidem tunc demum, ubi ad ejusmodi dignitates accipientur , ubi jam executioni Principiorum rite haustorum studere debebunt, ipsis primum principiis studere incipient Profecto haustis solidis principiis VI. illa, quae more curialia sunt& pro varietate curiarum in multis variant, facili dein negotio addiseentur, cum VII. quae ad doctrinam decretalium auditori Iuris necessariam pertinent, in institutionibus Rieggerianis fuso Pertractentur, nec eaedem Institutiones hac iapa te nim tam angustae adhuc ulli visae sunt. sed & VIII. naturam, formam & potestatom suae Ecclesiae Christus omnibus notam cise voluit;
omnes autem ut curialistae fiant, nec divina nec humana adest vocatio. IX. Eo ipso tempore,
quo plus laboris curialibus, quam simplici Le- sum Eccleliaiticarum studio impendebatur, hoc idem studium etiam magis in scientiam forensium tricarum & formularum litigandi abire coepit, Lisbel Introd. in Ius eccl. T. I. P ma.
119쪽
8a LIBER N. CAPUT I. multasque in jurisdictione & disciplina Ecclesiastica mutationes nec Rebuspublicis nec Religioni proficuas induxit. Quae nequaquam a me temere prolata, sed pridem a viris pietato eruditione &Ecclesiastica dignitato conrpicuis dicta sant. Cons. Van Espen P. III. Tit. VII. C. I. Fleury P. III. Instit. Jur. Can. c. q. & ejusdem dissi de jurisdictione in meae collectionis selectarum lucubrationum distributione 9na. ι Illum nexum, qui intercedit inter civilem Imperantem qua talem, & Ecclesiam, quatenus haec civilibus fruitur commodis, & ne ab ejusdem consortibus iub praetextu Religionis reipublicae
noceatur, attendi debet, nulla ratione nexum Ecclesiasticum, sed tantummodo civilem nuncu-Pare poteris; quo tamen non obstante, illa.
quae habitum Ecclesiae ad Rempublicam determinant, nomine Iuris Ecclesiastici publici externi Optimo arbitrio distinguuntur ab iis , quae ad statum Ecclesiae in se spectatae pertinent, atque pariter bene jus Ecclesiasticum publicum internum dici queunt. Cons. Cl. & Reverendiss. Rautenstrauch in laud. proleg. S. I 6. & meus ordo Princ. Iur. Eccles. P. II. in Proleg. S. I
I. 58. Ius vero privatum Ecclesiasicum privatas singulorum fidelium actiones respicit; & prout
vel communiter omnes fideles Vel tantum peculiariter hujus illiusve particularis Ecclesiae attinet Consortes, ita non minus in commune & speciale abit.
3. 39. Doctrinam de recta legum interPretatione quisque ad Iuris Ecclesiastici studium accedens ex praemittendo studio Iuris naturalis sa) hausisse debet, atque adeo ad faciendam legum Eccle liasticarum interpretation/m jam facile vel me ta
120쪽
DE INDOLE,PART. AC DIVIS. IURIS PR. ECCL. 83 a Ibi scilicet jam quivis edocetur, quid interpretatio generatura, quid authentica, quid doctrinalis, quid usualis, quando declarativae, quando extensivae, quando restrictivae locus Unde rationes legum, si eae non legales seu ipsis lcgibus cxpreosae, aut prorsus arcana sint, & quidam rationes Iegum tam intrinsecae seu Philosophicae, quam extrinsecae inu historicae erueadae' Quomodo vulga
ris a philosophica legum cognitione disserat, &quis Spiritum legis tenere dici queat Cori. Cl. de Μartini Positi de lege nat. Cap. aa. 8 Cons Wolf. in horis submeiv. in trim. vem. &Autum. de rationibus legalibus earumque abusi. Nontesquieu de 1'Esprit des lota. Heu ani
De Notitia literaria Iurisprudentia Ecclesiastica.
6O. Plenam cognitionem Ecclesiasticae Iurisprudentiae incassum omnis ille jaetaverit . qui ejusdem notitia Literaria seu notitia I. Ecclesiastico Iure Consultorum et . fatorum hujus studii 3. quae in eodem ab illis enita sunt, scriptorum non est imbutus M. O Cons. HIIsischo Bdyttgge ru der jurinis en Ge-