장음표시 사용
11쪽
qui cum scopum latum at 3 amplum aeque atque ossium ha i
buerisiaberrare non nisi uolens poteritiex quo facile comprehedi potes circa quae facilitatem intellexeri cu prius dixit. N muniuersos aberrare,sed que de natura aliquid dicere, dc circa quae difficultatem,cum dixit.Nihil aut parum attigissc. Q ut sagittariis angustu scopa propositu habentibus comparatur, aberrare A, facile,& disticulter attingere ualeatimanifesta aurecte cunctis ferme euidentia intelligit,talia autem latini princ pia intelligunt,& recte quidem, cum ratio ha,nda sit ad ea,de quibus disputauit in primo. Omnes quidem materiam principium rcrum transmutabilium posuerunt,formam.priuatione aliqui,agentem causam nec secus, sed quae nam res ipsa mat Tia esset,dicere non potuerunt cum rem in actu eam ipsam si bi proponerent formam accidentalem propterea fateri cogebatur, Sc transmutationem substantialem nullam , priuationem
autem licet Plato posuerit,quasi quodam manifeso existente, sed quae qualis p sitian eadem materiae an potius diuersa,angustume, hoc a V e de quo dixerat eo nihil aut parum dixisse, de substantiali forma nihil, de fine nihil, de agente parum, es materia paria de priuatione idem. Horum Igitur, quae cuterminatum sit totius naturalis philosophiae ee principia, qui de natura dixerant,manifesta quaedam habiat,quae ueluti latia Scopum se se osterunt, quaedam occulta,quae illis aeque a agittariis angusti scopi locum obtinent, habean propterea grauem perscrutandi difficultatem,quam proponit dicens.
rem ipsius ostendit. Alex. ille in expositione huius particule plurimum laborat. Dictu cnim luperius Glingulos Aiquid utritatis attigisse, omnem uero neminet hic uero oppositu totum. n. here par
non posse,inquitidissicultatem arguit,hanc ergo contradictioiaem effugiens Michael primo uult negatiois super utru cadere s& super totum,di super partem,tra ut ne F to tu,nc parte habucrint. Non enim dixit singulos simpliciter Meritatem attigisse,sed nihil aut paF. inui uero pam aut nihil attigerunt hi non modo in uniuerso,scd Ze in partibus defccωmtaec propterea nuc misi de pars negatur. Secudo comutata di Gione legit.stotum non possedc partem habere posscdifficule
M u amuisici sic superioribus curuitiTertio legitivi totum
12쪽
affirmetur.& pars negetur,omnes Inquit ad intellectum totius
ueniunt Ad nullam ipsius partem explicare ualent,nec propter hoc contradicit. prius enim partem cognosci concessit, sed noperfecte,ideo hic exacta negatur partis cognitio, totum autehac particula non aflirmatur cognosci sed intelio totius, senim intendunt cognoscere,& in hoc laborant. .uarto macuesse uult textum &suppleri debet dictio.Omnes simul S sensus est,omnes simul totum habere,singulos uero parte habere, nodifficultatem arguit,& congruit ei quod supra dixerat, singu/los quidem parum aut nihil ad ipsam coferre,ex omnibus au
tem congcstis magnitudinem quadam emergere. Uinto pro ponit negationem. Non posse.inquit, itotum& partem habere,
sed habere partem solum, dissicultatem 'arguitised in minimare nimis supcrstitiosus est. Asclepius in scoliis suis uidetur superiorem partem intelligere de substantia, quae cum incorporea sit tota cogitatione percipi, aut attingi potest, non autem imtelligi, hoc autem loco, aut inrelligi tota aut non intelligi prorsus affirmatur, propterea se impartibilis sit.&d cum e ru quae in priori libro dicta sun habenda sit rati ad propositum no e quae de substantiae 1partibilitate aras incorporeitate attulit. comentator textum habet facile idco facilem aperit sensum inqt. n. dc demonstrat difficultatem eius φ nullus comprehendit eam secundum totu,nec magna partem eius.f. a rem
Pore quo audiuit loqui de scientia.B.T. subtilissime hanc par riculam declarat.Totum enim siue illud potentiale fuerit siue actuale uel integrale primo cognitu facile est, sed haec ipsa in partes resoluere graue profecto ares difficile. mmo enim e qui
animal no cognoscat,in partes uero potentia contentas resta uere nemo profecto est. vis. n.est, qui aialis spes oes enumerare possitinedum earum quiditates intelligere, aquatilium. terristi iumac uolatilium Nec secus de toto actuali,hominem,n. in altuales oes partes resoluere dissicile es, praesertim si genus proximum illud sit quod in duas tantum dissitantias secatur, duasque propterea tantum species sub se habear, in partes uero integrales,ut hominem in caput,manu ossa, neruos,medulla'ec carnes caeteras. partes 5e singularium partium officia explicare perpauci equidem sunt, si tame unus fuerit, alter fortassis non est, ut hac nostratem state v uelatio anatomista adeo admirabilis,ut Arist.Caleni S aliorum plura errata in suis k
ionibus apertissime ostenderit. Iuxta ergo talem sensum dice
13쪽
mus,totume o lacte lacile est artem inro non sciressior
ipsum totum nescire in partes suas resolucre, dissicultatem anguit, quam expositionem si prin cipiis applicauerimus,de quibus loquutus est in priori libro,ad sensum Arist. accedere ma nifestum est.Μateriam enim totam cognoscere facile quidem est,sed cam a priuatione distinguere ita difficile est,ut Plato sua
ingenii perspicacitate non cognouerit.Μateriam cum potetia antiqui omnes cognouisse uidentur,eam tamen ab eius potentiae parte non ita distinxerunt,ut omnium prorsus formarum
puram potentia existimarentiat. ab omni forma penitus ex poliatam dicerent. uin& uis modo extant philosophantesqu1 sine forma corporeitatis perpetua,ipsi. eadem numero coaeterna non intelligant matcriam,quin&se solos ita amrmantes philosophari posscsecus uero tenentes nequasi praedicant tam inaniter apud eos contra antiquos disputauit Arist. anais logia & negatione sola materiae naturam describens postg tu transmutatione substantiali ostenderat.At fi subiecto, ina modocunt uelint formato,transmutatione fieri cuncta con tendunt,materiam substractam formae perpetuae es ta a trans
mutationis ratione dari hi soli philosopha nae ur probet,ines msicori us utim simplex cuius 3 generationis subiectiim dixti. rimus,no ex materia & forma compositum dic dissicultavit
patitur rerum naturalium ueritatis contemplatio. unde uero
re otiatur difficultas declarare intendens inquit. . autem cum difficultas duobus modis existetibus non in rcba sed in nobis ipsis difficultatis c c Difficultatem ex duobus, ex rebus .f.& intellectu, prouenire manifesti affirmat, sed ne ex rebus absolute intelleendu Anc ex int ectu simplicitetised ex utrim i ordine ad sensum,n am quia intellectus noster sensui addictus est, non missi nil
mediantibus sensu& phatasia intelligere, ex quo sequitur, res, quae parum in imaginatione per sensum exteriorem imprimipoli unt,diflicile intelligi,queadmodu supernae abstractae subastantia: quia a sensu maxime elongatur,nec sensu percipiutur, in imaginatione figi nequeuntia sensu autem elonganinr proin pter nimiam actualitatem, S nimiu a m alitate Iri essum Contra uero, quaedam propter nimium accessum ad potenti litatem &pam accinum ad actualitatem minus phalasiabilia
repet consequensnamus ab intellectu nostro in ligibilia.
14쪽
ringit autem hoe quia intilisus nost re mediat Inter substan
tias pure intellectuales,& materialia seu pure potentialia, ideo obiectum ipsi proportionatum necessario al1quod medii est inter purum actum de puram potentiam,& propterea res semi dum maiorem de minore actassum S re tam a pura potentia S a puro actu magis Ac minus in ligibilia sunt.Et quia talia sensibilia & imaginabilia sun ideo intelletius seu anima intellectiva corpori scisis habenti unitur,qui sensus intellectui deo struiun sunt enim sensus propter inrellcctum, Ac non econtra. cum igitur sine sensibus 8c phantasia non possit intellectus noster inrelligere,esto ex se eet summe dispositu indispositio ex parae sensuum S imaginationis cotin potes, ideo per accidens quando indispositus, per se tamen num eos, no utitur organo nec formam habet cotrariam, ideo ad proportionata obiectum in eius formas gradatim tamen,ueluti ab execte de potentia ad actit palesialiores formas recipiendo intelis assumme dispositus est. Et ut materia formam ueluti bonu quoin cffe pcrficitur,appetir,gradatimi eas recipit,ita quo intel. Iectus species titiligibiles quibus in ipsa intellcctiva perficitur
appetit, & gradatim reclint. Et ut materia non omnem forma
absolute appetit,sed ea tantii ad qua habet aptitudinem,hoc est ad formam sensibili m,n on ex se lubsistentem, quam materiau dicimus,lta de intellectus non quamcunm formam intelligibilem appetinsed ea tantum ad quam proportionem haber, hoc
est,adeam,quae persensum ad imaginationem transitum Me, hac utim primo de per se intestigit.Si qua uero quae sine tali foema quacunm conste ni ratione intelligat,sive ad actum purissimum accinerint sue ad purissiniam potentia, non nisi illis mediantibus quae primo S per se intest it,percipere potest. Impedimetu ergo cogniticis intellectus nostri ex parte rei in intestin & ea parte ipsius intellectus ab ipsa re itellecta forma recipientis propter habitudinc quam habet adinvicem, colimgere potest. uod ex lo uisionis manifutatur,consistit enim uisio in habitudine rei uilibilis δc uidenti illius ut agentis, huius uero ut patiuntis. tunc autem ex re ipsa impedimentum G tingit,quando res ipsa simpliciter uisibilis non est,ut res odoratae quatenus odorat aut quia'non multu uisibiles t quae nosunt susticientis luminis partici s. Ex parte videnris uero uri per se uti per accidens contingere potest, per se ex parte potetiae
uel organi dincientis. Unicuit autem specia gemm uicinita
15쪽
organum determinatu est iuxta uidendi potentiLat si siquod
indiriduum non uideat ut alterum indiuiduu erit inipedimentum per accidens,& sicut determinatum a natura organum potentiae uis e proportionatum, ita & obicetia quo* potentiae congruum ait proPortionatum conccssum eit,nec sccus dicedum est de in ligibilibus substantiarum intellectualium, obiecta distributa sunt iuxta intelle stiuas potentias,sue tales idEtificentur substantiis intelleci ualibus,siue distinguantur. Et intellectus humanus ς, in umbra intelligentiae cicatus est,hoc prope materia materialem seu sentibilem quiditatem, hoc es. res pcr sensum ad imastinationem transeuntas pro obiecto sortitus est,sicut θc citer rubitantias prorsus separatas ultinau gradum obtinuit hinaris inultigcntia, quae propter maXimum recessum a primo intelle fi licet scipsam per seipsam intelligat. imperfectius tame scipsam eo D Ucrsectior cit caeteris,intelli, obtusius Q coeterae alias coprehcdit,& in ea ea' quae seipsas per seipsas substatiam intelleetialium intelligunt,t latus Et propterea inrellcctus noster qui recedit ab ultima seipsa per seipsam intelli Mnte, non intelligit seipsum, nisi dum alia intelligitatunc enim seipsum inclint ancilligere quum alia incipit intelligcre,ut docuit Aristo. iii .de anima. Et haec disserentia est, intcllcctus possibilis ab intellectu agcnte,qui,eo'actus purus est de nunq in potentia,semper seipsum intelligit,dc intellet ciscissum alia intelligit,quod est proprium subitatiarum abstractarum a quibus eadem quom ratione intellectus noster pura potentia,& nunil sine potetia dissires est: ille enim primo intelligunt se si alia,contra intellcctus noster primo alia 6c postea se ad minus natura intelligit,& quia alia quae primo itelligit aterialia seu sensibilia sunt,quibia ua imperfectione proportio/natur, Ideo hoc loco inquit Ariit fortasse autem cu dissicultas duobus modis sit non in rebus, sed in nobis ipsis dissicultatis est causa,non in rebus,inquisitantumodo desicultas est, sed.&in nobiseres enim disticias sunt cognitu, quae potentia admiscentur,materia enim quae pura est potenti'per forma seu peractum ant in comparatione ad actum cognoscitur,ita nam ab actii cognitionis elongatur, ut non nisi analogia, aut nogatione cognosci queat. contra inro substantias abstractas Propter nimiam elongationem a potentia & maximam actualitatem non intelligimus ed tantu eas attingimus per ea quae
Intellectui nostro proportionata sunt,eum intellectus substantiis
16쪽
Est abstractis informari non possit, ideo aut esceptibus eommunibus ut entia. substantiae,s actus M. aut negari uis, in aterialia,si robilia,oe inlcnsibilia ilia huiusmodidi, uel incomparatione per cautilitatem efficierem,aut finale, ideo per similitudinem ad haec nostra cognoscimus,&Π pterea cum de ipsis secundu se proposiciones formare non posusimus per similitudinem ad haec nostra, ut intelligimus, foromamus,ut notauit Aueri s.I2.m.39. Eas ital non in scipsis
sed in his sensibilibus exemplo subsequenti nos intelligere pulcherrime declarat dicens Aristoteles. N A Μ ut uespertilionum oculi ad lucem diei, ita εἰ animae nostrae mens ad ea se se het,quae manifestissima sui natura. Ex hoc manifestatur de quibus intellexerit non in rebussed in nobis ipsis difficultatis causam esse. Si enim duobus modis difficultas est, dabitur intellectus noster iter materialia,quae iure proprio intelligi non possunt,& a materia abstracta,quae iure suo maxime intelligibilia sunt nobis autem propter maximae actualitatis improportione intelligisilia nosvnhQm maximam intelleiritalitatem ad intellectum nostrum,ut lume solis ad oculos uespertilionum comparauit: ut enim materiale Lamen ab ipso sole immediate proueniens oculi uespertilionuinspicere nequeunt, ita intellectus noster intellectuale lume ab his quae natura manifestissima sui immediate prouenira nec ipsum,ncm per ipsum potest intelligere ed in effetaibus splendensat per ipsos inestus qui sunt res sensibiles ipsum 8c abstracta ipsa tanq causas pcr effectus,& in ipsis effectibus, ut potest contemplatur,Et est quaestios . 36. textu tertii de anima ab Aristotcle mota. virv.f. intellectus in magnitudine, ces, in corpore possit aliqua abstracto intelligere,no enim dixit.vmam possit substantias abstractas intelligere, sed aliqua hoc est alυ qua praedicata abstractorum,dc aliquo modo possimus inrelinligere,quasi per se manifestum sitos non posse nos intelligere. Sed an Wr effectus non attingetes ueram persectiorum causa re ab ipsa plurimum deficietes in aliqualem causae, aut causa
cognitionem peruenire possimus. Et soluens. m. t. c. 12. id
quod tansi manifestum in dubitatione Miqueratί non posse nos eas subitantias abstractas intelligere, D simplices illae su
stantiae totaliter cisrehendantur aut prorsus ignoretur,ignorantiam nostram no Se caecitatem dixit si esset enim caruitas,
17쪽
intcllectivo omnino ea eremus . respei hi ergo substanti ammabstiactarum intellectivum aliquo modo habemus,'m modo,quo uisivam potentiam ha niuespertiliones ad uidenda iumen solis non ab ipso immediate prouenie sed a luna tanu causatum lumen, in eae sturnec propterea dicimus uesperiI hones caecos csse,st solis lumen non uideant: caeci enim diceretur si omnino potentia uisiva carerent,ita ut noe in seipso, nec in effectu lumen solis pessene inspicere:quia ergo de nos substatias abstractas in effectibus,&per effectus cognoscimus,& pex modum incetuum,hoc est,compositorum, ideo non omnino
Ignoramus eas,itauri rorsus respectu eo caeci dicamur. AD
guit ergo non impossibilitatem, sed difficultatem, ut ex dixtulatis constat,inquit mi in nobis esse difficultatis causam, impossibilitati ideo in hoc non est r*rehendendus Com. Meetiam in ratione quam adducit.f. abstractas substantias esse ociosas,nisi intelligeretur a nobis, na propria passio est tu cuiuis rei productis ab inrtilectu,ut docet Come.Τ. 2. epiro. Metap .ut ab alio sit inrelligibilis.Domus.n. quia producta
est ab intellectu artifici est cliam ab alio intelligibilis; si ab ipso artifice. Intellectuales aut substantiae a primo Oium intelle, etia producte sunt,& propterea earum propria passio esst,ut ab alio sint intelligibiles secus enim frustrarentur illae at 3 oci lae essent intelligibile si non ab alio intelligi possent, di si no intellimrentur ab humano intellectu non in prima copulatione intellectus ageti sed in secunda copulatione a ipsius humani intellectus prosperitate, a nullo quom alio intelligi post sint intellectu, propterea oe si non possent intelligi ab intellectu
humano informato intia ectu agentiqui Deus est, ut hel.3 8-xii. taph.aut ab intellectu agente ,qui sit substatia quaedam sublunaris.ut habet in epitomate metaph.in calce Trac.quar ti Quae apta nata est intelligere sub tantias abstractas ex se, a nullo quom essent intelligibiles, re propterea rationcs cotra eunullae lunt in uia sua.s. quia no essent ociosae si no intelligerentur a nobis, cu fines earia nosint ut a nobis inrelligantur,quiano hoc pacto eas ciciosas intellexit, sed Ofrustra & ociosae rent inteli igibiles,& earum propria passio aut nulla esset aut ociosa esset,ut solis uisitalitas ociosa esset si a nullo prorsus sol uideri posset. Altera uero ratio,videlicet esto-ab inrellectu humana non intelligeretur, intelligeretur tamen ab aliis inrelligentithdcita non frustrarentur,nec ociosae essent,nulla eskcotra Auer
18쪽
enim ratio haec tua contra Themistium. 3 de anima.
Dicebat enim The.Si intellectus materialis haberet potentiam ad distrahendum formas a materiis S intelligendum eahquiro magis haberet potentia intelligendi ea quae per se denuda.
ta sunt a materia.Contra uero comminquit. Et iste sermo aut
fiet ita ιδ intellectus materialis est corruptibilis, aut G corru ptibilis. separabilis aut no separabili secudu aut opinione dicetiu st intellcctus est uirtus in corpore de 'neratu ermo novi probabilis: .nacquitur,ut illud quod e uisibile in se sit magis uisibile apud nos,uerbi gratia color,& lume solis.Color. n. . minus habet de intentione uisibilitatis si sol, cum color no sit. uisibilis niti per solemsed non pessumus aspicere sole sicut coolorem.Et hoc accidit uisui propter mixtionem materiae. Ecce argumcntum quod fieri solet contra Comen. ipse facit contra Themi .soluit autem ipsum declarans sentetiam Themi,daces.
Si ucro posuerimus si intellectus materialis non est admixtus materiae,tunc ille sermo erit uerus.f. se illud quod vi magis uisibile magis coprehenditur, quonia quod comprehedit minus
perfectum ex eis coprehendentibus,quae non sunt admixta materiae, necisse est ut comprehendat perfectius 6c non econtra, ideo proponit quaestione de copulatione seu cotinuatione intellectus agentis ut in eo constat, et uult nos cognoscere su statias aestractas in postremo continuationis intellectus agetis nobiscum,non in primo. Et propterea non recte impugna tur eius breuis sententia huius loci, nisi mapugnetur contionuatio intellectus agentis nobiscum super qua continuatio ne eius consequentia hoc loco fundatur,nec eius consequetia. deridenda est nisi continuatio illa derideatur. Et profecto purum atin merum figmentum est,cum nullus eam coni alionem S prosperitate habuerit nec habere potuerit,si Aristo. no habuit,quem ipsemet talis continuationis fictor uoluit natu. rae regulam csse,*exemplar quod natura inuenit ad demonstranaum ultimam perfectionem human13 .de anima Co. I . Natura autem , imo nec Deus ipse non potest ultra ultimam perfectionem,quam facere potest.Arist.autem non habuisse talem copulationem eo constat,s, non habuir ultim dispositionem ad inteIlectus agentis continuationem,quae di sitio e ,
posta intelle stus possibilis habuit omnia intellecta speculata, tu intelkctus agentis erit euacuata Ois operatici Be acti-
19쪽
ua potentia,& non habuerit aliquod intellcctum specillatu in
potentia ad actum reducere,quam dispositionem sententia ipsius m t Aristotelis,& ipsius quom fictoris non habuisse manifestum est. Aristo.enim,ut uir atm modestissimus philosophus Xil.met, postq numcrauit subs antias abstractas non secundia se,sed secundum numerationem corporum coelestium no p r Pria sentcntia,sed Eudoxii de Calippi,sciens non demonstratione aliqua, sed probabili ratione corpora coelestia enumerasse. AS .dixit.Causas& principia immobilia alis insensibilia tot ce. rationabile est Ncccisariu fortioribus dimittatur dicere. S: erisgo numerationcm substatiarum abstractarum ex sensibilibus arguit, multo magis cx sensibilibus quiditatibus insensibilium qui ditates se cognoscere fatebitur,quin Sc propicr hoc.7. met. 3 s. dum quaereret an essent aliae subitantiae praeter sensibile draxit.Propter has enim sensibiles sub tantias tentamus diffirum cognoscens se non posse illas secundum seipsas intueri sed tam tummodo in ipsis lensibilibus,quas ctiam non potuit pcrfecte cognoscere,cu dixerit de corporibus coesestibus quid non sint,no autem quid lint dixit enim ea,ne v grauia,nclicula de primo c i Sc mundi.Tex.co. 2I .ut tandem fatetur ipse cotinu rionis figmenti fabricator,quasi reuocans Chynacras oes de inrellcctu humano quas alibi dixcrat in calce ultimi dubii estismae disputationis contra AlgaΣclem, inquit enim.Et concede dum e t secundum ueritate intcllcctus humanus ualde deficit in ratione,& in causis rerum naturalium,& maxime in sapernis S sublimibus corporibus,quorii quantitates ncscimus, ct csse earum substatiar m totaliter ignoramus, & dicimus P corpus coeseste non est graue ne* leue, sicut habetur ab Arist. primo coeli dc mundi,& a comentatoribus vcrborum Aristo. Si itam concedcndum est secudum ueritatem nos de Arist.ho cnostro humano intellectu corporum c citium quantitates, S corum quiditates rotaliter ignota idquid est Chymericis figmentis abstractas illas substantias nos posse inrelligere coninrendimu si totaliter sensibilia aliqua quae sunt intellecta speculata in potentia secundum ueritatem ignoramus,secundum inritatem indispositos nos 5c Aristotelem ad continuationem intellectus agentis esse aris fuisse nec stario fatebimur. Indi uiis duum ergo illud Aristotclicum miraculosum arei extraneum
a quo fuit ea dispositio ut dignum ect diuinum fareri potiussi humanu ut in prooemio Physicorum dicit ipsemet Auero
20쪽
roe non perirenisse ad eopulationem illa dicere eius sentenatia cogimur.Parum ergo figmentum esse intellectum possibi. lem separatum, di materiae non admixtum dicamus, si enim sic tantu copulatio haberi pol, & nunc ostendimus copulationem talem in nullo dari posscerit altera pars ucra. qua primo posuit cotra Themistiti uidelicet, intellcctum materialem esse uiriues in corpore oc generatu, sic enim non potest intelligere quod est maxime intelligibile,& negabat consequentiam Theomistii si pote .materiesia separare de intelligeromagis potest separata secundum sedc primo a materia.Dicebat semaone nocile probabilem si intellectus materialis uirtus in corpore sit generatus,& argumentabatur a uisibili, quod est in se uisibile non cit propter hoc magis uisibile a nobis, sed vi a nobis ma
gis uisibilis color qui est i se minus uisibili; de hoc accidit pro
Pur admixtioncm materiae .Cum ergo nos secundum ueritate
Ignoramus quiditates sensibilisi secundu ueritate quom ignoramus substantias abstractas secundum se, de accidit propter
admixtionem intellcctus cum mareria. Et haec est Ucra senirentia Aristo.dicentis intellectum hunc nihil sine sensu S phi-tasia percipere posse, de propterea dubitat an inrellectus phan. tasia sit, an non sit phantalia, aflirmat tamen non esse sine Phantasia,& non cri phantasiam rationabile hoc est probabi. te esse dicit,& propterea immixtum ς, instrumento non corpore careat, hominis nam est habentis corpus ct sensus ed eo tantum sensui δc phantasire praestat s instrumento careat, in magnitudine ital existens praeter magnitudincm nihil per se in . tuetur,& In rationibus rerum naturalium descicns dcficicia aerat. imperfecte deum Ac intelligentias cognoscit, et quae licet quantum licet,& quomodo licet,Arillotclcm purum philos . phum holes felices coteplari uoluit, ea s optima uita qua do cuim 2.mctaph.felicitari homines, nec amplius secundum ue/ritatem Sc abs p chvmcricis fictionibus cocedcndum est Aristotelem dc dixisse dc cognouisse,ita cnim testatum de selicitate re liquit. vita qualis optima paruo tempore nobis. Sed ad re nostram redeamus. Sequitur in X.diccns. NON QIum autem his quorum quispiam opiniones acceptabit at putetur ed etiam his qui ueritatem non peni. tus attigerunt gratias habere oportet.Et hi nam. 6c aliquid comula mi habitumeiuna nostrum excitaua si
