장음표시 사용
211쪽
ti illa post mortem illius fingatur. At quam multa fingenda erunt pro nugacissimo isto Fefulano Beda Annotat in Genesim, cum ponderat illud, Quanam ratione in generationibus, ouae fuerunt ante diluuium Scripturae addant illa verba, Et mortu est, non addant vero in generationibus post diluuium Nusquam, inquit, in tota hac ferie generationum , qua fuerunt a diluui, que ado Abraham additur illud, Et mortuus est, sic utinatate, qua pracesi diluuium. quia n
mo erar in tota hac complexione nascentium, de quo , tamquam ex caeteris mortalibus excepto,
dici posset quod tunc de Enoch dictum est; Ambulauit cum Domino, non apparuit, quiatulit eum Deus. Pag. lues. dicit, Sergium Catilinam optimae indolis adolescentem , ciuemque optimum a calumniatoribus oppressum. pag. quorundam Romanorum iniuria, aut iniquorum, invidorumque hominum versutia 5 calbliditate Roma discedere fuisse coactum. Quae edisti Fesulane ementitus es Romanorum iusti, tia. aequitas, tot scriptorum firmata calculinnon laceratur ineptissimi nebulonis iniuria neque credent posteri, Fesulani solo testimonio, Catilinam a crimine ereptum,quem non tantum
aeui illius , sed subsecuti etiam omnium nationum scriptores coniicinnaiunt. d cum in alib
212쪽
saepimine dissideant, in Catilinae tamen pessimos
mores uno ore conspirarunt. An Fesulanum cum Cicerone, Sallustio Dione, Plutarcho, alijsque comparem' o facinus execrandum o licentiam, fuste, lictoreque dignam Vnde etiam factum est ut in praecipuas, ac nobilissimas nationes conuitiis, ac maledictis debaccharetur,ac Romanos iniquissimos, superbos, invidos, dc sub persona Herculani Mauri, crudelissimos, iniustos, iniquos, rerum alienarum usurpatores, quid nonὶ Graecos mendaces appellaret aliosque alia infamia dehonestaret nec ulterranis etiam suis
CXII. Et vitandem finiam annon periurus, de Vulterranarum rerum perditissimus hostis, qui ob gratiam nescio cuius pag. i; iustae legi obstitit, domonumenta, quae nulli fas erat videre, nec reuelare amico reposuit. pag. ita scripta a praeceptore ea conditione accepta , Ut ea nunquam
latinitate donaret, ipse latinitate donata terrae commendauit Quid ergo boni, aut veri ab homine loquacissimo, icui, sui immemore, in exitio sui, ac sociorum ludente, mendace, maledico, ac suis legibus ac Patriae infido, expectandum
est 3 Ne quid ipse durius dicam, Fesulanus per se sententiam ferat Pap. 13. Nimis loquentibus nihil credas Pag et a Mendacessitae squis tibi
213쪽
fu ectis fac a te longe absit Pag. rao Calumniator amquam veneficus es ab Orbe pellendus Pag. 3a Vitium maximum est iactantia, iactator namque se laudando vituperar I modo , dc accommodatiora deaesulano tuo pro
CXIII. Quid ergo ex Libro expectandum est, cuius locis omnibus fraudem tam apertam conspicimus' sat prudens iudicabit Tritum apud omnes illud est ξέ,--m 'sem ex Uno cognose omnia dc Ista illud animo voluitiam ἐν 3
εια γύσεήλ. Vnum crem audiatis , qua male hic gesiit , reliquam eius malitiam cognoscetis non aliter ac Tullius in Pisonem Cognoscis ex particulaparua ,scelerum, scrudelitatu tuagenusmniuersum. Sic Pytheam Massabotem cum plerique viderent, ut adnotauit nescio quis falsa multa tradidisse, etiam de ijs, quae Graxis hominibus nota erant, atque explorata, ita coepit Pythcae fides esse suspecu a, ut iam multi non alio loco eius scripta, quam Poctarum fabulas haberent: dc sane, cum in plerisque rebus omnibus notis mendaci conuictum Pytheam tenerent, non erat cur putarent docti homines eum veriora scripsisse de rebus, in quibus scisset non esse , Ea -- Hinc adeo factum esse, ut ne
214쪽
ij quidem,quae a Pythea vera scripta essent, fides
ab eisdem haberetur. Ea enim est saepe mentientium conditio, ut etiam, si quid vere dicant, falsum tamen id videaturesciri tam ν δ πηδεύεις, ait Sophocles demendace, οπι Θελὴς δης οφ οη Gκος Commune quoque est illud Iurisconsultorum axioma,semel malus semper prasu mitur malus in eodem genere mali. Quid porro aliunde argumenta poscimus Lusor ipse sententiam det; pag. .semel in donumquam credad.&pag. 49. Ne credas ei, quem semel infidum cognouisti, licet postea verus, Adres appareat
Quid ali concludent, ubi non unum siccius, non una malitia, non una fraus, sed perfidiae genua uniuersum conspicitur CXIV. Nugarum nihilominus Auctorem non
nulli suspicati sunt Gulielmum Postellum , vi- Ium,&linguatum Orientalium peritum, adsis ingendas hio ias aptissimum. Id tamen sine stulta ratione aeritur. Ille quippe ingenti confidentia ad quidlibet audendum proiecstus, quid in simili agone facturus fuisset, Libris, quos de regno Etruriae edidit, demonstrauit in quibus licet Pseudo Berosam, Tabellas Annianas
defendat,multaque alia praeter communem opimonem eae penu linguarum Orientalium insinuet, nunquam tamen eo temeritatis deuenit,
215쪽
vi adeo impudenter, effrictaque fronte mendacia talia insulsa spargeret, sed prudentia, quam abonorum Aucstorum lectione hauserat, colibbuiis et temeritatem, ac licentiam omnia blaterandi comprellisset: cuius malesanas sententias,
atque inania ellata , si ad Fesulanicas confers, Deus bone quam cata illa erunt, quam prudentia , quam verecunda 'lla hominem scripsis ediceres , haec elinguem belluam , insulsamque. Sane Postellus homo nequissimus, ob malas
etiam artes 5 Fiolatae fidei cus, ut fertur, secundo iudicio condemnatus, relegatusque non
ita insani jt, neque unquam adeo stupide in seiunateque in historia delirasset sed res a semet prudentiori consilio in verosimiliori apparatu conficias, licet ineptiisimus, meliorum disciplinatum subsidio, quod magis est, eloquentia destitutus ordinasset aptius , disposuisset
comptius, Melegantius exprellisset. CLV. Alii cum Fesulanus iste ultestani Cordi, B:bliothecae nempe, cornetbana Arcis custodem se fateatur, non leui coniectura pendunt, eo nomine nobis innui Thomam ex Inghiramia
familia Phaedram ut ex Erasmi Roterodam Epi, stola ad odocum Cauerum, Leander Albertus in Tuscia notat, a Phaedrae persona gesta in Hippolito Seneca Tragoedia, cum in Cardinalis salm
216쪽
cti Georgi domo Romae ageretur, unde tum maximam facundiae, doctrinaeque opinionem sibi pepererat, cognominatum qui, ut in arbore illius Familiae videtur, asseritur fuisse Canonicus D Petri. S. Ioannis Laterani, Bibliothecarius Apostolicus, Eques auratus, Comes Palatinus,ec Poeta laureatus. Quidam addunt, famam es se eundem Arcis Tabullai ij, . Angeli Praefectum quoque fuisse. Quare cum apposite de utroque ista dicantur in eam uerunt sententiam, ut Thomas iste sub Prostari Fesulani persona se prodat; S eundem Architectum scripturarum existimant, ilenis buccis, tamquam de re certissima, testimonium ferunt A quorum ego iudicio non paululum disside, cum is vir prudentissimus,& bonis literis praeditus, ideoque in Curia Romana dignitatibus, ac honoribus auctus, nunquam ad nugamenta ista animum induxisset; neque qui tantorum librorum, eorumque non ita omnibus praestantium, ope de Republica iteraria bene mereri potuerat, adeo D freni audacia ad decipiendos posteros pervicaciter accessis et Vidi eiusdem hac occasione in I lictoricam introduc tionem , nondum , quod sciam, publici iuris, accuratam, concinnam, Optima eruditione refertam Laudauit etiam pro
rostris facundissime Ludovicum Podocatharum Cardinalem,
217쪽
Cardinalem dc eius laudationem 3tare adnotauit Florauantus Martinellus in Diaconi S. Agathae in suburra cap. 9. Idque eo libentius adnotaui, quod testimonio, o iudicio acerrimi harum rerum aestimatoris videam comprobatum: Ferdinandus enim Carolus, dum Vaticani montis singularia quaeque rimatur,4 suo eloquio blustriora facit, in Bibliotheca Vaticana a Petro ad Vibanum VIII seruata ratione temporum, deducta Capite de Bibliothecarijs, omnes artes, quibus ille magnus suo tempore habitus est, Thomae concedit Verba Caroli, quia reconditam historiam, non sine nostra Bibliothecae Vaticanae ornatu habent, eloquentiam abundanter sonant, prolixiora licet, non tamen omnibus obuia hic exstribam. Uunt a nobλω merati, scriptis illustres adhucsinguli vigent ex jsquisequuntur Ioannes Dion us Vr --
tus, vix nomine notus, interjt. Deinde tres
Episcopi Ioannes Cathalanus archinonensis, Ioannes Fonsalida His anus Interamna, Franciscus Volaterranus Ragusi sacris infulis tantum monstrati decessere. Sed quidquid in quaternis capitibus Zibliotheca desiderauera Thoma Inghiramim , cognomenio Phadri, com
218쪽
omnium sciens Necpostea Phad prorsus impar Philippus Beroaldus iunior, qui ibi per literarun decu aditumstruxit ad Biblio geram. Seroaldo suffectum Zenobium Aviaiolum Flo rentinum probum, doctumque forum, Paci sermonis peritissimum laborannuis absumpsiit. Hieronymus Aeander Carnus Brundus VPra
seu Ginguarum peritia, multiplici eruditione, prudentia singulari Ribliothecam ingresus Zenobi morte Vacuam, c. Quamobrem ii mam ipsum multo melius Fesulano facinus axgressurum fuisse puto. Ego Antiquitates hasce, cum charta, pice, alijsque additis longe Thomarecentiores iudico: dc utinam non recentissimae sint: CXVI. Equidem prae agit animus,Curtium In- Diramium, qui Fragmenta similia in lucem emisit, hominem catum, prudentem, iero antiquitatis non subdolae neque ei feratae studiosum, L in ea comparanda fortunatum, qualem nobis Scipio Ammiratus Iunior,Notis in Senioris Ammirati Volaterranos, de Fesulano Episcopos demonstrauit; argumentis eiusmodi perpensis, iisque sine odio, aut amore examinatis nam
nihilsua, nihil Familiae Inghiramiorum interesse ingenue fatetur & reliquis inuolucris schedis, literis,&quidquid aliud haec monumenta ser-
219쪽
nenda est, inccie diiudicatis,4 veritate compesta, ad meam hanc sciatentiam ultro accessu rum Indignum quippe existimabit probum Vi-IUID, Veritatem , quam mente comprehcndit, non alijs etiam, vesibi caueant, vel bo, script Jq:c nunciare. Primo rerum aspectu , cum inuestigandae veritatis copia non st, falli possumus, de fallimur, idque a natura sua genus habet hum num ast ubi temporis ope mentis ille primus conatus defcibuit, Grationis lumine res discuti coepta innotuit, humana id monstrat conditio, ut errorem , quem ipsi euitauimus, posteris vicultent, ne nobis ipsi iniuri esse velimus, proponamus. Habui, quod verum esse pronuntiarem. Habui, quo falsitatem, scd breuiter, pro temporis opportunitate depellerem plura suppetunt, quae modo ivgremio sepulta esse volui ea, cum dilsimulari non poterunt, istinam non exsculpta protinus mergent. Mihi sane nihil est veritatis luce dulcius, hi fraudum praestigijs nequi .
220쪽
CcENTus iterarum an fuerint in usu Syllanis temporibus 76 in 7 Afri,e sepia stibi atramentum parabant. I JAntiquitatem posterior consuetudo vincit. 7Armorum usus antiquissimus, ct
a Trojanis temporibus SArma sigilla antiquorum. 9Atramenti veterii praeparatio. I 3 Atramentum Indicum 'lephantinum ibid. Sinense. Atramentu non fit ex sepi s ibid. I J atramentum sutorium quid i 6 atramentum etCrum a Dostro diuersum. 46. atramenti nostri praeparatio.
TAugustinus Mascardus laudatur. IT BAbyloniorum murorum diuturnitas non est abitumine. Barth. Tortoleti viri doctissimi Endecasyllabi in scriptionem Antiquitatum Etruscarum. 26
Bitumen non est idoneum aedisciis. IICAZ uerum condiendorum
modus materia. IJ LCatilina an virtute praeditus fuerit. IsrCaue, caue canem, locus Petronil illustratur. 6Ccdri vires in praeseruandis a putredine corporibus Ir. III Chalcanth si quid differat ab atramnio sutorio. I si Charta nostra qua hodie utimur, a quo tempore usurpata. 72Chartae species variete. 92 'θ. 99 Charta nostra ut differat a papyro antiquorum. 93 Charta olim fiebat e papyris AEgyptiis. 97 Chartae linicae nullus veterum meminit. io Charta deictitia quid iis Charta ex papyro. IIJ Charta ex linteis. I 6 Chartarum usus incoepit tempore Alexandri Ma mi m