장음표시 사용
11쪽
ventio actusque inter vivos. Atque hoc exprimunt omnes ultimarum voluntatum definitiones solennes: ita testamentum non nisii nostrae voluntatis sententia est, de eo, quod quisque post suam mortem fieri velit. L. r. . Qui t s.fac. pors adeo ut ne possit quidem ultima volun as ex alteriuS pendere arbitrio. L.32.F. Herediu-stit. Ita legatum descrihitur donatio a solo testatore relicta , pr. Lol. de Legat. neque legata legatariorum consensu constituuntur,sied his post mortem demum prae stantur ab herede., ae prisc. . a. Neque Romanorum tantum, sed omnium Gentium, quotquot extant, testamenta, quorum nomdum obliteravit memoriam incuria temporum, solius
testatoris arbitrio, nulla vero plurium consensu facta sunt. Ptolomarus Rex Afgypti tabulas testamenti, a se solo&uno Rex suo unius placito factas, Romam misit custodiendas& poli mortem suam exequendas. Caes.ab
test entum suo libitu condidit, suoq; arbitrio deinde correxit, & denique mutavit; Augustoq; eius executionem commisit. Joseph. de BestJudarc. lib. I cap. 2o.& 2I. S lib. 2. cap. r. Attalus Rex Pergamenorum Populum
Romanum heredem testamento scriptit, hac formula:
Poptitas Romanus bonorum meorum heres esto 2 Flor. La.c 2o.
quae fuit dispositio unius Attali. Hieronis Siciliae Regis testamentum, ejus solius, etsi muliebribus blanditiis obsessi, arbitrio factum produxere tutores nepotiRLiv. lib. 2 . c. M. Arcessitatas tria testamenta, quae suo nutu solus conscripserat, apud totidem amicos deposuit. Diog. Laert. de Vit. Philos lib. ψ. in Vit. Arces. Quin apud Diogenem Laertium integrae antiquorum testamentorum formulae complures extant, in quibus nihil omnino consensu, sed in universum omnia solius te.
12쪽
tatoris nutu, arbitrio, atq; imperio disponuntur. Ita in testamento Theophrasti, 'Eάνδω--διcte. si quid humanitus acciderit, sa H ovo se ultio. E tmox: 'Tαδε uri βουλομα γενέ M. Llla mihi feri Dolo. Et sic caetera omnia vocibus βδεορι-. Atam, aliisq; verbis i terativis ac dispqsitivis ibitusTestatoris constant. Dionaert. d tr. hb. r. in Vit. Geoprast. Quod idem quoq; fit intestamento Stratonis, cujus initium est: Ta διλα --,ειέ metrina . Ita statuos quid humanitus passus fuero. d. lib. r. in Vit. Straton. Et in restamento Lyconis, quod incipit:
demq; est forma testamenti Aristotelis, d. lib. in prine.& Epicuri: qui inter alia hortum suum, in quo scholam habuit, iis, qui de suo nomine Philosophi essent,
perfideicommissum perpetuum reliquiL d. tr. lib. Io. in Viri Epis. Quae omnia & quaecunq; quarumcunque gentium alia adhuc extant testamentorum e Xempla, perinde ut apud Romanos, unius restatoris voluntate, non vero ejus & eorum, quibuS relinquitur, consensu facta reperiuntur, Uti & Abrahamus, cum nondum ex uxore liberos suscepisset, suo unius arbitrio
heredem facere Volebat. Gen. Is. N. R.
. Ut 'deo primum omnium illud immotum indubitatumq; atq; pro infallibili norma habendum penitus fit; quoties de testamento aliave qualibet ultum a voluntate quaeritur, intelligi dispositionem, quae solius testatoris voluntate& arbitrio, non vero quae eius aequibus res inquitur consensu pactoq; constet aut confecta sit. Quod si igitur qui in contrarium disputant. modum alienandi mutuo consensu intelligunt, in vanum Diuiti rus by Corale
13쪽
num micant, & aerem terebrant, aut aquam secant: cum nemo unquam dubitaverit, quin domini mutuo consensu pactisq; inter vivos de reb9 suis ea lege,ut alter altero moriente ea capiat disponere pOSsinn,hic Vero node pactis, sed de unius ultima voluntate quaestio sit.
s. 4. In primis igitur penitus abjicienda est descriptio Grotii deI. RUP. l. a. e. c. F. vis. quem sequitur Vin n. ad prisc. D f. de Test. ord n. a. quod te amentum De
alienario in mortis reentum, ante eam reυocahIlis, retento im
ierim iure poυῖάendi ac fruendi. Scio equidem, eam aetatis meae verecundiam esse debere, ne mihi judicium in magnos viros, & incomparabilem inprimis Grotium arrogem, nedum ut ejus refellendi occasiones captem. Verum cum alios jam mihi praeeuntes ac duces habeam, Doctissi scit. Zieglerum a d. l a. e. s. ins .s P endor . deIN. lib. io. F. a. f 3. qui eam descriptionem merito improbare videntur, horum autoritatem praeferre, & quod illi extremis saltem labris tetigerunt , plenius excutere licebit. Perperam igitur qua in maxime ira a Grotio & Vinnio describi testamentum, sequentibus rationibus assero. . s. Nam I. alienatio illa vel per utriusq; partis
consensum fieret, & vera conventio actu Sque inter VLvos esset, non testamentum aut ultima voluntas: Vel voluntate solius testatoris.& ea non esset vera alienatio,
quippe quae requirit alterius acceptationem, atq; ulrbusq: consensum; sed negotium imperfectum, quod omni essectu carer: uti mox plenius demonstrabimus. Quin etsi ratis actus solius testatoris esset alienatio, Sita dici posset, adhuc tamen eo graviter committeret Grotitis, quod in rati alienatione, quae communis falbtem est contractibus S a ictibus inter vivos, testamenti formam constituit, adeoq; ultimas voluntates 1 conventioni.
14쪽
venditionibus non distinguit, sed utrasque quin omnia
prope negotia, quae alienationem continent, confundit g. 6. Verum a. nec alia Grotio intelligitur aut intelligi potest alienatio , quam quae consensu & pacto
fit: nam ad hoc, ut testatore vivo heres proprietatem habeat,testator vero jus truendi, postidendi & revocandi retineat, necessum est ut hoc inter ipsos actum placitumque ita fuerit: Neque vero explicari nisi utriusque consensu pactisque poli unt illae reservationes, neque aliud illae sunt, quam pacta&conventiones, quibus heres, se domino facto, consentir, testatorem retinere, dum vivit, possessitonem Susum fructum cum jure revocandi; & testator, ut his reservatis alter interim se vivo sit dominus : nam alias non esset alienatio. g. 7. Atque hic 3. alius est naevus insignis, quem haec Gratiana testamenti dcscriptio continet, quod testator dicatur interim Iantum retinere fus fruendi, possidendata re ocandi adeoos proprietatem rei se vivo jam transemittat in heredem; quo nihil magis ab ingenio ultimarum voluntatum abhorret: illae enim tales sunt dispositiones, quibus quis, quid post mortem fieri velit, declarat. l. r. f. Qui tes. fac. non quid se vivo. Testamenti enim vis omnis post mortem demum incipit. l. V. V. de Aeg. h rod. &adeo nihil inde juris in heredem transit vivo testatore, ut heres ex hereditate ne quidem capere aut acceptare quid possit nisi post mortem: prout nec legatum intelligi potest nili desuncto testatore; l. c. F. pro Ledat.esnec ulla plane hereditas Viventi S. l. I. F.
Pro hered. l. 3. C. Vstic pro here . L. I. . de herer vel act. νεnd.
Si igitur proprietas, solo jure possidendi &fruendi retento , alienatur Vivo testatore, talis alienatio nullo modo erit testamentum . quia per hoc nulla fit alienatio
nili post morte per illa vero vivo testatore;& quide alienatio
15쪽
enatio proprietatis omnisq; juris, excepto fruendi,
possidendi re revocandi, atq; ita declarat testator, non
caritum quid post mortem, sed & quid se vivo fieri velita
. s. Porro, quod 4. alienatio haec Grotiana non sit testamentum sed actus inter vivos , vel eo intellinitur, quia coincidit cum donatione mortis causa quin, i modo verba illa, retento Iure fruent,possidendi, pro Ur penitus sunt explodenda simittantur. est ipsistima mortiscausa donatio: quae quid aliud est, qua alienatio quaedam cum pacto expresib, ut ante mortem revocari poS. sty nam haec verba idem plane significant,ac illa, quibus mortis causa donatio explicari solet: cum quis se magis
habere vult, quam eum cui donat, magisq; eum cui donat quam heredem suum.L. I LGs. .astis Mort.cati don. Quia enim est, te magis halere rem donatam veste quam donali itim, nisi,ea lege donare, ur,s ipse donator tamen rem iere velit, semper, ut potior, revocare eam d donatarao possit e& quidem ante mortem; id enim volunt verba, dona- raritim magis N 'e quam here em, cujus jus cum a mo te incipiat, eo Mapore donatarius ei praesertur. Sane id ira explicatur diserte in . r. IV. de Donat. ubi ita describitur, cum quis ita donat, ut siquid humanitus ei contigisset, haberet is qui accepit; si vero donation se eum poenittiuset,r ciperet. Nihil ergo aliud est illa m. c. donatio, quam donatio quae fit reservatojure poenitendi seu ex pcem ten- tia revocandi, ut traditur in Lyo. L. Isst. Mort.cati don. Pau sent. lib. 3. c. Io. quae est ipsa descriptio Grotii: cui testamentum dicitur alienatio cum jure ante mortem revocandit, seu, quod idem, ante morte in poenitendi. Ccetera vero Verba, reten o iure possidendifruendiq; , nec ultimis voluntatibus conveniunt. QuibuS omne jus domin umq; universum manet testatoris dum vivit, pr
ut iam ostensum est: neque donationi mortis causa - I, qua
16쪽
qua vel id agitur, ut nihil juris in alterum transeat ante mortem,vel ut ipsumdominium revocabile transeat. L. 2. L 2s. . eod. His ergo verbis recisis descriptio Grotii mortis causa donationi accurate convenit, testamentis & ultimis voluntatibus nullo modo. g. 9. Atqui donatio mortis causa non est vera
species testamenti vel ultimae voluntatis, sed pacti Scconventionis, adeoq; actus inter vivos. Id vero inde patet, quia isthaec donatio duorum consensu peragitur, cum praesens praesenti, atque adeo acceptanti, donat. L. RS. feod. Adeo, ut donator ea parte, qua se cogitat, scit. ut sibi, cum voluerit, reddatur, negotium gerere dicatur; nimirum contractus in nominati, do ut ubi Voluero reddas. L. 3r. T. 3. . eo . unde etiam actio illa, quae in contractibus do ut des vel facias recepta est, scit. condictio causa data causa non secuta,inde datur. HL 3 . . R L. 29. L. 3o. . eod. Sed & per ipsi ina stipulationistractum ea fieri L.3 F. eo S exceptio pasti conventi inde dari potest. L iΙ. T. 2. L. ys. g. m.j.erti Et exemplum illud, quo Telemachus Homericus donat Pyraeo, ad cujus normam deinde acta & formata est mortis causa donatio, est mera conventio utriusque consensu inita. io. Hinc etiam mortis causa donatio quoad sormam sequitur pacta & conventiones, non ultimas voluntates : Possunt enim ei pacta adjici & legem dare ; d. l. IX. F a. ultimis voluntati hus non possunt, ut
constat. Imo donationi mortis causa adjici potest pa-
ictu Ga de non revocando. I. . . eod. ultimi S VoluntatibuS non potest. L. 22. pr.st de Le at
Hinc omnes qui contrahere, iidem etiam mortis causa donare possunt, etsi altimas voluntates condere non ossint, ut filiis L de IIor . cati . on. Er. cumegatum seu fideicominissum annuum sit muti pleX,
17쪽
stipulatio vero seu conventio annua uita tantum, annua mortis causa donatio quoque una tantum est, eoque sequitur naturam conVentionum ac stipulatio nuria, non ultimarum Voluntatum. L 3s n. f. de Mortica . don. Quin haec donatio a tota haereditate separata
est, adeo ut, licet nulla haereditas adita, nullusq; heres, aut ille indignus Vel incapax sit, mortis causa do. natio tamen valeat & perfecta sit. L. as. g. I. L. 32. f. eod. L. f. F Q. f. de H is quae ut indign. ct sic in aliis. Bachov. ad
princ. Inst. de Donat. n. 8. Vinn ad F. I. L . eod. n. 3. . it. Caeterum etsi haec donatio revera sit conventio& a stus inter vivos, tamen jure civili jam olim statutum fuit, ut vim effectusque legati habeat. L. V. princ. de Mort. raus don. L. a. V. de public.in rem act. quod proindeJustinianus non constituit, ut gloriatur in t L .dei donat. L. n. c. IIorma don. sedconfirmavit,uti sentiunt
Bainov.& Vinia. d. l. Cui idem Imp. addidit, ut hae quoq; donationes non valeant nisi coram s. testib9 factae. l. n. s. ia. Id igitur ex jure positivo est, quod donatio, neci mortis causa quoad adquisitionem ultimis voluntatibus comparentur, & eadem inde donatarii accipi- ant, quae ex legato legatarii, ae l. n. Hoc ut fieret, I ponendum fuit, ut, cum tralatilium sit in conventio.. nibus&actibus inter vivos, initium contractus specta-
ri. L. I. r. f. Monae L. i. g. I. seroau Io. F. Depos l. ra. f. t. . Maceri L. I. T. - F. is Except. L. ψ. . simens fulf mo . s. mortis tame causa donationeS rnorte demu inciperent. L. 22. L. 32. . emori. O .don. Eo enim posito lex Fal-
cidia, substitutiones, jus accrescendi, cautio Mutiana,' similiam ultimarum voluntatum essecta in his donatimnibus instar ultimarum voluntatum locum habent, . 'seque inde revocabilitas sua sponte sequitur. Vid. D. 'arent. M poma. In l. a Tit. de Donat.
18쪽
s. I 3. Ex quibus omnibus apprret, quod ea quam Grotius affert, non sit descriptio testamenti, sed donationis mortis cata a, non qualis illa est origine & jure gentium, sed qualis lege civili formata, dc ultimis votatibus quodammodo comparata est, sed explolis mmnino Verbis, retento iure possi endi 2 frueni. .F. i 4. Sed & s. alia ratio est. qua infringitur descriptio testamenti Grotiana, quod testamentu sit dispositio quaestia naitira revocabili S est L. I. c. o T. Eccles non ex refer omironeati Hanati aliena dio Grotii: Omnes quippe ultimarvuluntates sua natura, & id o quia ante morte jure nollam vim habent, sed impersed adhuc sunt, revocari a vivo testatore possunt; non propter legem vel pactum
adjectui . quo reterva turre Vocurio. arg. . L. 32. s. is. Nam aliis 6. & omnes contractus commutatorii pactis adjectis sormari ita possunt, ut suspendantur in tempus mortis & ante mortem revocari possitan Sic certum est, semper ita in tempus mortis promitti potuisse; cum moriar, Del. cum morieris darespondeo. T. IIa autem I . In f. de DulrL Stip. L. Wr. F I. a. ta 3. F. I ,rb. Oblig. Certum quoq; est, quod pactojus revocandi reservari possit, ut in venditione cum pacto de retro. vendendo; L. a. de Pari. int emi. es Devd. L ia. f. de Pra Fripi. Verb. vel cum lege, si displicuerit inem rum esto. L. R. f tu b. mod pign. bom. L. 3r. 22. V. de AEdit Edict. l. 6. U. de rescis. vend. Igitur talis contractus vendi ionis fieri potest; cum moriar res tibi vendita esto Ioo. aur
se si lis ictioris ornisueris, in ra. Talis quoq; fieri permutatio, seu do scdes, vel do ut facias: ni m. si ita
contrahitur. ut tum habeanI eum attre moritur, ta , si paeniattierit, nihiInfitim in et eator. Jc sic de aliis
T. i6. Atqui his omnibus contractibus quadrat descriptio Grotii, & omnibus iis fit alienatio ante mor;
19쪽
tem revocabilis. Quin contractibus quoque non ob - . , stant Verba illa, retento iure possidendi, fruenara ue e pactis enim id addi, eamque legem dici non pugnat; at Pu gnat cum ultimis voluntatibus, jam inter vivos dominium tranSferri, Zciolum jus fruendi possidendique reservari. Ergo testamentum iGrotii est verissima conventio actusque inter viΛos, non ultima voluntas, de qua hic quaerimus. Fi7. De his igitur dispositionibus, quibus stolus testator , quid poli mortem suam fieri velit. declarat;
non vero de iis,quasGrotius describit,&quae merae conventiones actusq; inter vivos sunt, quaeritur. originem ex ipso Jure Naturali, an vero ex jure saltem politivo habeant φ Interpretes Juris Civilis uno ore statuunt, quoad formam testamenta essejuris positivi, quoad o-Wginemjuris naturalis. Hos sequitur Groiit S d. c. F. sim Verum id refellit Pussendorff. d. l. M. c. Io. V. Useqq. ubi testamenta prout scit . ea definita jam sunt jmri naturali non convenire recte statuit. I. r8. Dico igirur , testamenta etiam quoad originem esse juris positi vi . non quidem ejus, quod pOpuli Romani proprium. sed quod jus gentium secundarium dicitur Jc nihil quicqua participare ea de jure naturali. Quod ii iiim quoq; in primis vel ex ea, quam jam
demonstravi, testa menti forma ac descriptione mania festum est; cum enim testamentum sit dispositio solius testatoris de hereditate in alium transferenda, eertum p est, tale negotium legibus naturae adhuc esse impe se 'iim, & proinde eo Jure penitus nullum atq; invalidum. Ad negorium enim . quo ius ab uno m alterum transferendum est, natura requiritur. ut utriusque consensus concurrat declarerque alter se dare al-
20쪽
Pussendors G . cap. Io. F. c. in D. Neq; magis invito res
alia acquiri, quam invito sua aufferri potest: sed negotium , quod inter duos de commutandojure geritur, non niti utriusque consensu perficitur. Neque minus est effectus dominii Ic libertatis naturalis , res ob atas rejicere & non acauirere, quam suas alii offerre. Non ergo per naturam fieri ulla juris ab uno in alterum translatio potest, nisi utroq; in id consentiente. Ut Cic.
in Topic. a Trebat. q. m. 3 δ. in causia Mancini probat. Etim deditum non esse, quoniam non sit receptus. Nam ait neq; deditionem ineq; donationem sine acceptione intelligi posse.
19 Jure vero id adeo constat, ut actus traditionis actum acceptionis quoq; vi verbi includat,& cum,inter acquirendi dominii modo traditio referatur, illud tamenon traditionis, sed, qui ea continetur,acceptionis actu
demum acquiratur. 3. ib. per traditionem accipiendo acquirit Τ. de A . rer. om. IJ .ib. per traditionem accipere. A d. d. l. V. V. n. l. Io. F. r T. 2.j eo . Unius ergo testatoris
conce Stio absq, alterius consensu & acceptatione sua natura adhuc imperfecta, nulla & inutilis erit. Tao. Quemadmodum omnes modi, quibus vel unius voluntate negotium sustinetur, uti pollicitatio; vel ipsa juris potestate alteri etiam non consentienti acquiritur, ut sata & aedificata in alieno solo&c. sunt meri juris positivi. De pollicitatione constat, cum duabus tantum ex causis jure sustineatur, sc. si rei p. vel piae causae quis pollicitus fuerit L. I. r. l. S. L. I . U. de Posticis. certo argumento, regulariter pollicitationem, deficiente quippe alterius consensu, imperfectum negotium esse, & nec subsistere nec obligationem inde nasci. De satis Sc extructis in alieno idem statuendum est: non magis enim jure naturae haec justa acquirendi