장음표시 사용
41쪽
ium morte finitum sit) sed hereditatem,
erent nec concludunt tradita d. F. ar. q.
um qui ob delictum exclusi sunt, nihil huc abus enim, qui Rubenem a jure primige . de rebus suis privatis disposuit; David,
a, peractum inter vivos, quod tamen nec:: uti & exclusio Caroli VIl. Delphini, cujus vo- Burgundiae occilus fuerat, Omnium ju-γbata fuit. s. Gratis deniq; asserit, filium inive crimen committentem tacite pro extimidum, si nulla sint condonatae culpae indi cum J. Nat. ne quidem expresse exhereda-γssit, multo minus tacite poterit. Nec equi-rredatio valet nisi facta probetur. Quin com. potius injuriam Videtur, qui eam. ad ani- - nrevocaVit, vel ultu S non est. Accedit,quod ' neclusCivile quidem tacitam exheredatione concedat
i. 14. Illud quidem recte animadvertit Grol. La. seredem ex testamento, quod falsum est, se eet sine ipsius culpa factum fuerit, capere non posse; addens, merito Ciceronem reprehendisse hoc M. Crasso & Q. Hortensio, alleg ta ratione, od alia sit obligatio ex re, alia ex delicto : qui vero testamento fallo agit, ignorans tale esse, non repel-- suo delicto. sed ex rei vitio. De Lacedaemove quod addit, non adeo quadrat; cum Phoebi , Dux Lacedaemoniorum, jussu horum arcem Cad- contra foedus occupaverit : ipsorumq; adeo de. Proprium concurrat. Sed S, quamvis Phoebiorum injussu hoc fecisset tamen per hoc non fuissetatum delictu, sed tum demit, si omnia in pristinum
Caissent restitiua: injustum enim est, factum im-n tamen retinere quae sine facto illo non ha- La hexent.
42쪽
berent; ut GrOt-l. 3. c. 22. . . 3. ipse tradit: Lacedaemonii Vero arcem retinuerunt. Quare contradicere sibi vi detur Grotius cum ait, Lacedaemonios injustitiale liberaste damnato Placebida: cum tamen ipli aeque pec cassent mandando; mandantis vero & mandatarii idem felictum est. Per damnationem ergo Phoebidae non minuerunt, sed auxerunt injustitiam; quia damnarunt
factum dc tamen retinuerunt arcem.
iis. Videamus quaestiones quasdam hinc consectarias. in primis; An Princeps pro parte testatus ct pro parte intestatus decedere positi' Videtur hoc negandum, cum in L . de R/ν. Dr. dicatur, naturalem hanc pugnam esse, pro parte testattim 2 pro parte intestatum dec
dere: Sed Resp. non esse pugnam naturalem nisi ex hypothesi Juris civilis, quo verbo te amenti tantum intelligitur dispositio Universalis. Hoc Vero polito, contradictio est universaliter seu de universis bonis Sc juribus suis dissiposuisse, Sc tamen pro parte tantum testatum esse. Unde & miles, quijure gentium utitur, pro parte testari potest. l. c.=d Tes. mit Et ita generalis regula statui potest, quod summi Principes ita ut militest testari possint: utrique enim solo jure gentium Utuntur: eXcepto tamen, quod summi Principes quoq; slios suos excludere nequeant. etsi militeS pOSsint: γ.ls. eod. id enim specialissima ratione militum privilegio concessium est: Uti & contra specialissime iis quaedam interdicta sunt, v. g. quod miles non poSsiijure militari instituere concubinam,i. 1 .F.de H is quae ut nd. Vel in quam alias turpis suspicio cadit: l. I. g. r. a eris. mil.&s. quae ad Principes non pertinent. Caeterum quod
nec numerus nec rogatio testium , nec unuS contextus jure gentium requiratur, & similia , Per se apparent. I. 16. SU-
43쪽
F 16. Superest nunc, ut videamus, de quibus re-hus testamenta facere possint: Ubi ante omnia distinguenda sunt bona Principis&bona Principatus, de his nunqua testari potest de illis semper:illa dictitur Domania,haec bona Coronae. D. Par. Publes. .r et My Neq. valet distinctio Grotii, quum L.2.c.σT3 L. 2.c. . . Io. L. r. c. 7.TIa.c palpit enue inculcat,& Conring. de Fimb. p. e Ip. amplectitur, inter regna quae sunt in patrimonio, dc quae non sunt in patrimonio. Pernegamus
enim ullajusta regna esse in patrimonio, sed id plenum contradidit onis est. I. Quia ut primum reS in patrimonio nostro esse incipit, fit domi niti & res privata; Nec jam regnum erit sed tyrannis; non imperium, sed magna familia; non civitas sed lata domus tyranni: ita alluditur false ad Neronis tyrannidem apud Sueton. in
Ner. cap D. Roma domus siet: Ve,os migrate. irites, Si non eios occupet ista domus. Dominii enim natura continetur libera potestas disponendi, imo abutendi: L. ar. O . t. quam vero
justi imperii substantia in totum respuit , & unice
intuendi conservandiquejure ac ossicio conlistit.L. 2Ir. Verb. Sun. a. Regna non regnantis causa sunt constituta, sed in favorem & utilitatem subjeciqrum, ut justitiam ille administret atq; Rem p. defendat; domini hi vero domini causa, totumque ad hujus usum potestatem- qtae refertur. Plures rationes cumulare possem, sed-
hoc satis pro instituto. 17. Hinc jam ultro quasi fluit, Principem non posse de Principatu honisque coronae testari, nisi consensu populi expresso vel tacito, quia qui alienat ille perdit & abutitur: l. 3 F. a. f. o S Mais 3 ap. a. f. de . Proc. Crsquod contra naturam Imperii esse, jam dictum
44쪽
est. Secus ergo esse jam patet, si per alienationem rem Imperii potius conservet,quam perdat vel ea abutatur, quod fit si necessitas vel juita sit causa alienandi,v.g si to tum conservare non pollet niti partem alienaret; tunc enim est pars ejus administrationis quam ipsi populus concessit. Neque obstant tot exempla eoru Iria qui intestamentis de regnis suis statuerunt, eaq; alienarunt. Nam jam isti. F. 13. fatisfactum ei fuit: vel enim effectum n6habuere, vel consentu populi tacito seu e pressio factae, aut postea tacitu saltem lipprobatae suere; vel etiam vis praevaluit. Illud autem tolerari vix potest, quod Grol. l a. c. c. A. M. dicit, dissicilius este partem alienare quam totum. Utid; enim is magis peccat, qui totam rem perdit, quam qui partem alicu'jus rei. Neq; Obst. ratio quam Grol. d. I allegat, quod illi, qui in civitatem coeunt, societatem quandam per petuam contrahant, & unum corpus constituant, ut uulla pars deseri a reliquis in ita debeat. Nam cum ipse Grotius d. l. recte fateatur, quod partes corporis abscindi naturaliter possint in conservationem totius; hoc, quod procedit in corpore naturali: multo magis fieri poterit in corpore Civili, cujus partes nec adeo cohaerent; nec tanto cum periculo separantur : hae enim partes, etsi separatae a corpore civitatis, vivere tamen pol Iunt, partes autem corporis naturalis viventi ab Icilias interire necesse est. Illius partes transeunt in novum corpuSic US spiritu perinde vegetantur ac pri- . ore; ut vere dici possit: 'aetiid refert cuisti iam clite as dum porto mens. hujus vero plane extinguuntur: prout plurib9 S elegater hoc deducit Grono v. d. . c. Et licet Grol. contra hoc regerat, quod alia ratio sit in corpore civili, quod voluntate contractum est i primaevam vero voluntatem
45쪽
eorum, qui primi talem societatem contraxerunt, in spiciendam esse, qui minime credi debent voluisse, ut jus ellet corpori partes invitas & abscindere a se, & a-hi in deditionem dare; id tamen vanum & mane est, Dam jam supra diximus ex hujusmodi hariolationibus di divinationibus nullum jus certum, nedum naturale deduci posse. Quod si liceret tales conjecturas Voluntatis primorum hominum amerre , dc inde jus statuere quod tamen non esset jus naturae, de quo hic quaeritur quae non exinde orirentur absurditates r Sed & posito. voluntatem primorum hominum societatem contrahentium spectari debere. eamque hic certam essene discederent: id tamen hactenus tantum intelligendum esset, ne sine causa possent discedere. Imo contra, si necessitas accideret,credendum potius est, eas potiti S VO
luisse partes separari, quam totam civi intem in discrimen adduci i8 Denique subjicimus quaestione: An Princeps in siuolet tamento judicare postit desiiccessione, quae inter quosdam
controvertitur. Et Grol. L. a. . . s. a . tradit,pri ipem nunc
imperantem non p0sse judicare de successione, quoad judicium iurisdictionis . cum jurisdictio non sit niti superioris, qui non modo quoad personam , sed & quoad causam superior est , causam imperii vero nota esse subjectam regi nunc regnanti, quia Princeps nunc regnans nullo modo potest obligare suum successorem. Qua sententia omnino vera &plana est. Cum enim nullum lus successionis, nedum lis de successione esse possit, nisi post mortem regnantis; essicitur utique nemini. judicium in causa competere,nili qub tunc legi timus judex est eum causa agitatur; nequaquam autem illi, qui eo tempore jam defundius est: nec quicquam magis Sratione alienum est, quam mortuum esse causae tum cum ven , tilatur iudicem. Sed S certum est, omnes qui de regno contendunt, nullum in ea causa agnosce:e Superiorem, clam O-
46쪽
mnes se reges, & cum summa potestate esse contendant, quos repugnat habere judicem & superiorem. In contrarium discedere videtur Vir magna olim eruditionis celebrit , te, Dn. Joh. Frid. Gronovius a d. g. ar. Verum videtur Vir Doctiss. potius quid optandum, quam qujd juris sit concludere: Ratio certe ab ossicio Principis dulta non potest ultra terminos ossicii, quod morte extinguitur, extendi. Nec altera, quod, de quo vivo Rege ambjgitur, id a rege deciadi possit, aliter admitti, quam si lis jam moveri possit aemota fuerit, in uda enim dubitatio non requirit judicem nec
causa exemta sit, uti cum de summa pote ita te contenditur, quae sua natura judicem in terrjs non patitur. Nec egem pia rem decidunt. Inter ArtabaZanem enim &Xerxem caulam definitisse patrem Darium refert quidem Herod. l. r. princ. sed patrum ex compromit To ultroneo terminasse Iustin.I.2.c. palii populum judicasse: uti ex Plui. Grot.d 3-r .ιηfn.Quicquiusit, satis equidemIatet, Dario mortuo litem renovatam saltem.& adeo judicium Darii irritum fuisse. Inter Artaxerxem de Cyrum minorem non judicavit pater, sed priori, tanquam
natu ma)ori, testamento regnum legavit :Justin. lis. F. cap. I.
cujus causam eventus prauit probavit non quia legatum ipsi fuit,sed quia natu maior fuit, cui regnum Jure genitum debetur. Tantum pro instituti ratione. Finiam verbis Ciceronisci Inveni. circa princ. si temere aliquid praeteriisse aut non satis eleganter secutus videbor,doctus ab aliis facile & l ubenter sententiam commutabo. Non enim parum cognosce, sed in parum cognito stulte & diu perseverasse stultum est.