장음표시 사용
31쪽
ibi non est de potestate; an scit. Princeps, beneficium concessit substituendi filio surioso, voci
tum jure communi receprum nondum erat) videatur
voluisse id beneficium valere, etsi filius convaluerit rQuod negatur, quia in dubio beneficia Principis intelligenda ita sitiat ne tendant in praejudicium tertii, nisi de alia ejus voluntate constet. L. 2.T. I st, qui iis sic. si instes : Dici in d. l. 3.prine. Iniquum esse, teit menti factionem austerri homini sanae mentis. RespIniquitatem eam non es le contra jus naturale, sed ci vile, quod tollere Princeps potest . sed in Praesumitur velle. d. . IG. si Quod Vero spectat conationes mortis puto eas omni jure Naturali & gentium plane validas esse & subiistere : illae enim, ut antea jam demonstratum fuit, sutit actus inter vivos, & fiunt per conventionem utriusq; partis viventis persect P. Illo igitur genere usi jam olim sunt Principes, uti in notissima illa specie donationis inter Telemachum & Piraeum, comitem ipsius initae, quae ex Homeri OdySs. P. vers γδ, resertiar in T. a se de Donat.& veneratione Homeri normam quasii donationi huic dedit. Simile exemplum allegat Uinia. D d. g. in . de Donat ex Euripi ias Alceside, ubi Hercules ancillam ea lege donat, ut, si in confli ibi occumbar, donatarius sibi eam habeat ; si reve sus fuerit. ipse recipiat. Talis igitur donatio statim persecta j unde nec sua natura revocari potest, sed revocatio fitiei ex pacto expresso, ut in eventum ipse recipiat: quod proinde addendum omnino est l. - 2.F . . ne Mort. causis . Ait qOidem Justin. in T. t. D l. de Donni. ambiginna fuisse Veteribus prudentibus, donationis an lega ti instar obtinere debeat. Verum de forma negotii
32쪽
dubium esse non potuit, cum certum sit, non eae te gatum ; quod fit utriusq; consensu inter vivos sed de effectu revocationis quaesitum forte fuit, anne illa ad instar ultimarum voluntatum, quasi negotio nondum perfecto fieri posset y Et quanquam certum est, revocationem vi pacti adjecti fieri, tamen usu potius obtianuit jam ante Justinianum, ut effectu legatis compara retur. d. A. i. Quod jam supra traditum est. A ri. Cui coim sequens est. ut donatio quoq; isthaec non videatur per-bi
33쪽
,3. An filius obgravem initim ει ι 'rnciputu tesuripo sitiam pro exheredato haben- r . Volvuntur Δbia
1 . De testamento false. 18. De Principis Iudicio rati ne successoris.
Is satis ita ex jure Naturae, quod solum inter
summos Principes obtinet, demonstratis, jam porro videndum, an & quousque testa menta inter Principes vim emetumque habere pomstit. Ubi inprimis distinguendi sunt casus varii: Vel enim quaeritur de testamneti lactione activa, qua Princeps heredem facit; vel de testamenti factione passiva, qua ipse testa mento heres scribitur. Utroque casu vel inter duos Principes, quorum alter alterum
instituit: vel inter Principem dc 1ubditum, si ille hunc, authic illum heredem fecerit , vel denique inter Prin. cipem & extraneum privatum, si pariter alter alteri quid reliquerit, causa vertitur. Denique is, qui ab intestato successurus erat, & testamento exclusus est, vel Princeps est cum libera potestate, vel privatus. In quibus singulis videndum, quid juris. si a. Primus igitur casus est, cum inter pes, qui invicem instituerunt, vel aliquid reliquerunt, res agitur. Et quidem, si veram iuris gentium rationemrespicimus, testamenta haec nullam vim habebunt : cum enim summi Principes solo jure Natura regantur quo nullum est testamentorum Vestigium,ut pari. r. ostensum fuit, ex dispositione, quae jure non si sistit. nullum iis nec ulla obligatio oriri potest. Non igitur dubitandum existimo, si is qui testamento exclu-
34쪽
sus est cum summa potestate sit, eum non teneri ex isto testamento, sed hoc non obstante jus suum persequi posse. Certe vix unquam satis tuta fuit succes sio ex testamento, quoties successor potestatem habuit jtis suum persequendi: quod exemplo Ludovicit Imp. apparet, cujus dispositio inter filios plane inanes fuit.
Alia exempla testamentorum a Principibus frustra conditorum affert Grol. de P. B. ta P. Unde Principes Principatum aliis relicturi, quali testamento non confii, aliunde sere praelidiu quaesivere. Oavid, qui filio Salomoni regnum destinaverat vivus eum . regem fecit. s. m. i. Uti & Philippus Rex Macedoniar,
cum excluso Perseo Antigonum regem fieri vellet, vivus in regnum eum allum it.Liv. lib. o. cap. sc. Alii curarunt, ut autoritate populi vel Procerum testamenta corrohorarentur; uti ipse Carolus M. ceu ex Adone tradit GPO t. f. . ly. Ita inane visum suit testamentum Regis Scotiar. qui morte impeditus fuerat, ne accederet con firmatio Ordi nu m. Buchan. Rer.Scot l. I p. ore in prisc. Alii potentes eXecutores constituunt, uti Ptolomaeu S, ReX Egypti, RomanoS,cum maximis Obsecrationibus, ut testamenti tenorem tuerentur. Cars deBist. cio. lib. I.
g. 7. Neque movere debet, quod innumera Principum res lamenta passim in annalibus recenseantur,
prout longo agmine ea recenset GrOr. d. lib. I. cap. R. F.
12. ulim Not. Duo enim reponenda sunt. i. Quod . illa vim commendationis magis apud populum habu- rint; uti ait Grorid. c. g. F. is. & vel defuncti voluntati upropter merita. & memoriae verecundiam, vel alias ob causias ultro delatum, quandoque & vi actum, vel metu violentiae nihil contradictum fuerit. a.) Quod
in quibusdam regnis testamenti jus in Principe quoque
35쪽
s ii , receptum fuerit, uti in plerisque regnis Orientis: quo titulo Pergameni. Bithyniae, aliaque potentissima regna cessisse Romanis notum est. Et ii vero testamenta juris gentium secundarii sint, summos Principes tamen eo non teneri, jam ante dictum est. Add. Ual.
g. 4. Secus vero est , si heres ab intestato privatus sit, adeoque ut legibus civilibus & positi- is, ita & testamen ὀrum jure obligetur. Etsi enim adhuc videatur, inter summos Principes, qui solojure
gentium primario utuntur, testamenta locum non habere; tamen considerandum est; quod Principes etli legibus soluti sint, ultro legibus vivant: .pen. si quib. mo te iam te, quando testamentu in ea causa est, ut a sola duorum Principii voluntate pendeat,nec ali US,V. g. ex clusiis,contradicere ei queat,sustineri testamentum poteritanam utPrincipes legi by quas aliis seri,ipse quoq;se
subjicit; ita & beneficiis leg i. quae subditis permittit,ipse quoque si velit, uti potest; inprimis, si beneficia jurispentium sint, uti est usus testamentorum. Nec heres legitimus qui privatus est, contradicere potest, quia illeJure civili tenetur; quod secus erat in casu si aperiore, quo heres legitimus cum summa potestate, adeo que legibus tostamentorum positivis neutiquam O, urictus fuit. sed jure stio iis contradicere potuit. s. Alter casus est, cum negotium geritur il ter summum Principem ejusque civem. Et, cum Princeps ipse quoq; beneficio civibus suis concesso uti, ceu est, possit, constat testamentum, si civis Principem instituit, indistincte valere, etiam si necessariis solennitatibus destitutum sit; quia hae sunt meri juris civilis, quo Princeps institutus non obligatur, sed in aliorum quoqRe testamentis omnes solennitates sual in a Prae
36쪽
prassentia supplet. t u. prisc. c. de T sam' Cum vero generosii Principis sit, leges, quas civibus dedit, ipsum
quoque servare, ultro repudiat ille testamenta non rite facta, A. m. Inst. quib. mor te . in . ut leges suas exei Plo magis quam verbis inculcet: nam Sic exemplaIuvant, ta sic censura paratur, cum iudex alios quod monet se facit.
econtrario, Vitiosi Principei plus exemplo nocent reip. qua ut ala Cic. tib. i. de Legib. Et hoc tamen quo-cue casu, si heres legitimus testamento exclusus cum umma potestate sit, non tenetur ei voluntate stare,per g praec. tradita sunt. s. 6. Unde facile intelligitur, quid statuendum in tertio casu, ubi res inter Principem ct extraneum Privatum agitur. Sive enim princeps heredem scripserit sive scriptuS fuerit, testamentum ex praedictis causis ' etsi sit juris positivi, valet. Verum hic necesse est, ut testamentum rite & juxta leges factum fieri; nisici ille, qui eo exclusus est, ct res, de quibus agitur,
sub potestate illius Principis sint. Quia Princeps lupplet saltem solennia in suis terris, ubi disponere desure suo positivo potest, non autem in alieno territ xio , ubi pro privato habetur L 3. f de olf Priae . Nec
ossicit quod 'in testamenti inspiciantur statuta loci, ubi
2s q. Nam hic casum singimus, ubi juxta statuta loci factum non fuit, sed illa neglecta sinat: quem desectum non potest supplere persona Principis respectu eorum, quae extrarius Principatus vel territorii fines sunt. quod dixi summumPrincipem qui im ' non obliga-
37쪽
Hex ultima voluntate, sed ei contradicere posse, id lacus est, si dispositio per donationem mortis causa, vel similem actum utriusq; consensu constantem persecta fuerit; ea enim cum jure gentium subsistat, ct tam teris paribus jus faciat, is qui ab intestato successurus alper eam rite exclusus intelligitur. Ex quibuS reliqua sum; quae late tractari de hac materia possent, sponte fluunt; Quare, ut institutum teneam, reliqua. per indicem saltem delibabo. . 8. Ex dictis igitur sequitur valere omnino testamenta Statuum Imperii, etsi solennia non fuerint observata; modo inter ipsos & cives eorum reS agmtur, cum vi superioritatis suae territorialis & propriae potestatis ea jura habeant in suo demum territorio, Quae Imp in imperio. Atq; ita testamentum Caroli Au-Eriaci, etsi testibus destitutum, tamen valuisse, Sc ita judicatum fuisse refert Stat. Imp. o. 2α. F. s. Se cus est, si interduos Status quaestio testamenti vertiitur et id enim sine se a juris subsistere nequit, quia si tus resbecta Imperii habentur pro subjectis Idem v rum est, quotiescunq;effectus negotii extra territorii
fines extenditur. Vid. D. Par. . P. Prud. c. 2 . . . a..die liobiae regula illa, Quod semel rite secundum leges loci: gestum est, illud ubiq; valere. Vinni. a. . I . Nam Dic quoq; ut supra dictum, loquimur se testamento, quina secundum leges lac, confectum non est, sed is lennibus ibi requisitis caret. Atque hanc sententiar probat, ct testameta se vidisse plurima, sedea vel solen nia,vel de iis transactum fuisse reseri Rosenthal. rimis
cap. ra . covcl. Io. n. I m in II. Et huic distinctioni con
gruit quod testatur Reinh. do Stat. lib. I. αψ - α .n. csseqq. testamenta talia sepe ab agnatis, non aliberis futue impugnata : illi enim plerumque proprio
38쪽
prio iure territorii utuntur, hi sub potestate sunt: illi
in fetidis non tenentur factum destincti praestare hi
podde Succes rex.Ds a. n. M. qui tutius saltem esse dici solennia in testamentis Statuum adhiberi. . 9. Neq; hic privilegia testamenti militaris applicari potiunt, ut putat Limn. deI . pubi lib. . cap. S. n. 1 S. Privilegium enim militare a lege, non ab arbitrio & clausulis testatorum pendet; qui non post uni clausulis emcere, ne leges in testamento suo locum ha heant. L. pr. F. de Legat. I. Nec ipsis militibus id com petit nili in testamento quod in expeditione factum est. Neq; obstat, quod clausulae hae pactis confraternitatum addi soleant, ut valeant iure publico, militari, et et quo alio Valere possunt tac. Nam aliud est in pactis. quae jure gentium valent prout conventum est :led ultimis voluntatibus a legibus forma dara est. 9. Io. Sed an ne liberi quoque Principum & Principes Appanagiati, sine solennibus testari possuntῖ Quod
negandum .arg. L. 3 i. F. LL. g. f. In .Quib. jor testam. infirm. etsi Myl. de Stat. Imp. c. 2ς th .c seqq. contrarium sentiat ex ea ratione, quod beneficium hoc illustrisiima dignitati tributum sit; arg L. io. Stat. hom. Apanaglati vero etiam dicantur Principes ; argumentum autem a nomine duci posse. L. c. f. de codici . Sed nec rextus quicqua huc faciunt, nec ratio. Privilegiu enim hoc non dignitati, sed superioritati territorii cohaeret, qua qui utuntur legibus civilibus in suis terris soluti sunt A panaciati autem iis soluti non sunt, sed sub potestate Primogeniti ; adeoq; dignitate tantum & honore, non potestate Principes sunt. etsi ita dicantur. Rectius Sen.
de Benes. l. a. c. 3 .i n. dicit: Unum utris; nomen e et squidem acpotestas longe alia.
39쪽
F. II. De Augusta quoque dubitari posset; An & i.
psa sine Biennibus possit testamentum facere, cum nec illa flammae potestatis vel superioritatis jura habeat. Verum, etsi Augusta iure proprio haec sibi privilegia vindicare non possit, tamen quoad actus privatos pamticipat illa dejuribus Jc privilegiis mariti. l. 3 r. f. L L c. g. s debr Fise. Neq;Obst l. U. C. Hostam. ubi insinua. tio testamenti non nisi Principi fieri potest. Non igitur Augusta'. Resp. Hoc ideo, quia insinuatio est actus publicus & habetur ac si actis publicis facta fuisset: Ut adeo ea pertineat ad ipsum exercitium summae pote. statiS, quae non cadit in Augustam. Ratio vero Myl.
rrum perturbetur, iterum indigna nimis est responsione,&JEto. g. I a. Postquam vidimus quat. Principes testamenta facere possint. porro quaestio est;Num & filios suos,ne in Principatu succedant nam in bonis propriis privatorum jure utuntur: possint exheredare 'Grol. lib. 2. c. nat. distingirit primum inter regna alienabili& non alienabilia in illis haut dubie ex haeredationem procedere, nec illa a reliquis bonis differre existimat. Et Verum quidem est, quod ad hoc, ut per exhaeredationem Principatus avsserri filiis possit, requiratur, ut lienari possit, quia non potest a filiis in alios transferri, quod plane alienari nequit. Verum ex facultate illa alienandi non illicosequitur jus exheredandi. Quin imo, clim regna & Principatus solo jure gentium a timentur, restamenta autem, quibus exhaeredationes fiunt, sint juris positivi, ut pari. i. probatum fuit, dicendum est, regna & Principatus exhaeredationem non admi tere etiam tum, cum alienationem inter vivos admiratiant; tantum abest, ut verum sit quod Grotius ait, in E ali
40쪽
tio procedat. Et quamvis ante dictu ira fuerit, quod Principes beneficio testamentorum, quod aliis permittunt, ipsi quoque uti possinta, tamen S hoc monitum fuit, eum, in cujus praejudicium testamentum tendit, si S ipse ita juris iit, nec juribus possiti vis teneatur, con tradicere posse; cum jus ipsius successionis per modum meri juris positivi excludi non poSlit. I ales autem sunt regum liberi, qui post mortem Parentum ab intestato successores sunt, & ut tales de regno contendunt: quales contentiones frequentes inrufero vingoruct Carolingorum familiis fuere. Denique cum liberis jure naturali debeatur hereditas parentum, id est, quod tempore mortis relictum est; hinc ante morrem facilius quid inter vivos alienari, quam post mortem eX-haredatione cujus vim post mortem demum incipere supra vidimus) aufferri potest; ut neque sic argumentum Grotii procedat. Accedit quod regna regulari, ter non sint alienabilia; nam cum verbo illo signisc tur sua natura imperium uni9,quod non haereditaria sed lineali successione propagatur, in hac alienatione exheredatione fieri non posse ipse GrotiuS fatetur, d. g.2r .in L. g. i3.Sed dc alia multifaria in Ias.Grotii noranda sunt: uti I. Quod ait, regna alienabilia a bonis aliis nihil differre: cum tamen his dominus abuti possit; illis Princeps non possit: haec ad usus vitae privatae; illa ad usum populi Sc rei p. natura constituta sint, &c. a. Quod dic ir, exheredationem in his regnis J. Naturali fieri possensque ad alimenta, &de caetero ex causis h geccmprehensis: cum tamen hae sunt Constitutiones meri J. Civilis; neque regna debeantur ad alimenta. cum imperii causa; non ad alendu jure gentium inducta suerint.Nec;.Pater post mortem debet alimenta liberis, cum totum