장음표시 사용
211쪽
ἄλλων ντων τουτων eis ἐπὶ Πτολεμαίου διορθωσάντων i. o δὲ τέ σαρσί τισι τὴν ἐπὶ Πεισιστράτου όρθωσιν αναφέρουσιν 'Oρφεῖ Κροτωνιατη, Ζωστήρι' Ηρακλεωτηρ, ονομακρίτω P θηνα- καὶ Ἐπικογκυλι η . 3 στερον δὴ ταυτας πάσας σκηνικάς τε καὶ ποιηrτικας πλεῖστοι ἐξηγη- σαντο Λίδυμος, ρυφων, πολλώνιος, Ἐρωδιανός, Πτολεμαιος σκαλωνίτης καὶ οἱ φιλόσοφοι Πορφώριος, Πλουταρχος καὶ Πρόκλος, ῶς καὶ στρ αὐτῶν πάντων χριστοτέλης. μ λ ἰστέον βτι 6 πρώταν κωμφδια, δὶς τα σκώμματα φανερα μιτὰ παντων ἐσαν πολιτεν, μέχρι Εὐπόλιδος διηρκεσεν ἐπειδὴ δε αὐτὸς εἷς Αλκιβιαδην οβρισεν εντα τότε στρατηγδ καὶ διελοιδορήσατο αὐτS δπτοτε λκιβιάδxi ἐμπαράσκευος πρὸς πόλεμον ἁ ναυμαχίας προσδοκ--μένης κελευε τοι στρατιωταις συλλαβειν αὐτόν o δὲ συλλαβοντες, ῶς μέν τινες φασίν, παντελ2ς πέπνιξαν αὐτδν εἰς τὴν θάλασσαν, ῶς δὲ ἄλλοι ' δεδεμένον αὐτὸν σχοινι ἀνηγόν τε καὶ κατηγον εἰς τὴν θαλασσαν, οὐ μέντοι καὶ ἀπέπνιξαν παντελ&ς, os Ηλκιβιάδου λέγοντος δε, βάπτε με σι θυμέλαις, ἐγω δέ σε ἁλμυροις οδασι κατακλυσω. καὶ osτω δὴ η διαφθαρέντος τοι κυμασι παντελῖς η καὶ περισωθέντος, νηφισμα ἔθετο λκιβιάδης μηκέτι φανερ2ς ἀλλα συμβολικος - ιωδειν. s. τότε δὴ αὐτός τε οπολις καὶ Κρατινος καὶ Φερεκράτης καὶ Πλάτων καὶ χριστοφάνης αὐτὸς τα συμβολικὰ μετεχειρίσαντο σκώμματα et δὴ δευτέρα πιο ροδία ἐλέγετο μέχρις ὁ μηδὲ συμβολικος ἐθελόντων aν πολιτειν σκάπτεσθαι, εἰς δουλους μόνους καὶ ξένους ἔσκωντον, ὁ δὴ τρίτη ἡ κωμι δία, αὐξηθεισα ἐπὶ Μενάνδρου καὶ Φιληήμονος. 26 ιδιον δὲ κωμερδίας μὲν τι μεμιγμένον ἔχειν τοις σκώμμασι γέλωτα,
τραγωδίας δὲ πένθη καὶ συμφοράς σατυρικης δὲ οὐ τι ἀπὸ πένθους εἰς χαρὰν παντEν, ς ὁ Εὐριπίδου 'Oρέστης καὶ Ἀλκηστις καὶ Σοφοκλέους πλέκτρα ἐκ μέρους, ἐσπερ τινές φασιν, λ αμιγῆ καὶ 2 χαρίεντα καὶ θυμελικὸν ἔχει γέλωτα οἷον ήφακλης πραθεὶς φ Συλειδὶ πει- l. l. of pag. Is5 ait no inuonam olim, oum Homorum intor- Protarotur, Heliodori illina qui Dionysium Thracam notia illustravit atultum
212쪽
s ἔπαυλιν τρέψας τα πάντα κατέκλυσε . ἔστι δὲ τ τοιoὐτο α ριπίδου δρθμα τοιαέ τα δέδεισι τὰ σατυρικὰ δραματα τέλος δὲ τραγωδίας μνλυειν δν βίον, κωμωδίας δὲ συνιστῶν αὐτόν, σατυρικης δὲ τοιουτοις ου λικοῖς χαριεντισμοῖς καθηδυνειν αὐτον λυρικοὶ δέ οἱ καὶ κυκλικοὶ
καὶ δι ραμβικοι ' η ἀθλητὰς ἀγῖσι νικεντας ἐπην-- τδν ιόνυσονοι νουν Ἀτέρους θεους. s ἔτι ' ἱστέον τι κατὰ Λιονυσιον καὶ Κράτητα και ἐκλείδην μέροκωμωδιας ισὶ τέσσαρα πρόλογος, μέλος χόρου, ἐπεισοδιον καὶ ξοδος καὶ πρόλογος μέν ἐστι τὸ μέχρι οὐ χορο της εἰσοδου. ἡ δὲ μι φεἰσοδω του χοροα λεγομένη σις μέλος καλειται χορω ἐπεισοδιον ἐι ἐστι μέρος μεταξ μελεν καὶ ησεων δυο χορικct v ἔξοδος δέ ἐστιν εο ὐπρις τέλει το χορο s ησις μέρη δὲ παραβασεως πτα επτακις γὰρ ὁ χορος ωρχειτο, ἐπειδὰν εἰς τὴν ὀρχηστραν εἰσηρχετο, ν η καὶ λογειον καλοοσιν ἡ μὲν ἐν πρώτη ρχησις κομματιον ἐλέγετο, ἡ δεδευτέρα παραβασις ὁμωνυμω τῶ γένει ἐκαλεῖτο καὶ γὰρ is no τουτοέπταστροφον σχημα παραβασις ἐκαλεῖτοὶ, ἡ δὲ τρίτη μακρόν, ἡ δὲ τετάρτη ὀδὰν καὶ στροφη, ἡ δὲ πέειπτη ἐπίρρημα, ἡ δὲ κτη αντωδὴ η καὶ ἀντίστροφος, ἡ δὲ ἐβδόμη ἀντεπίρρημα εἰσελθων ἔν ὁ χορος εἰς
τὴν ὀρχήστραν μέτροις τισὶ διελέγετο τοῖς ἡποκριταῖς καὶ πρις την σκηνὴν έωρα τρὶς κωμορδίας ἄν οδ ῶς ἐκ πολεως ἐβαδιζε πρὲς τὸ θέατρον, διατης ἀριστερος ηγῖδος ἔβαινεν α δ' ς π γρos, δια τῆς δεξιας τετραγωνιζόμενος τε ὁ χορὸς πρις μόνους ἐωρα τοὐς ποκριτας ἀπελ-
213쪽
Rxo RPTA DE AEOMOEDIA. 201θόντων δὲ τῖν ὁποκριτssi πρὸς ἀμσότερα τὰ μέρη τω δημου ὁρι2ν ἐκτετραμέτρων δεκαὲξ στίχους ἀναπαίστους ἐφθέγγετο, καὶ τοὐτο ἐκαλελοστροφη εἶτα τέρους τοιουτους ' ἐφθέγγετο καὶ ἐκαλεῖτο ἀντιστροφος, ἄπερ ἀμποτερα οἷ παλαιοὶ ἐπίρρημα ἔλεγον Ἀλη δὲ ἡ πρόσοδος οὐ χοροε 32 ἐκαλειτο παραβασις συμβαίνει δὴ τὸ ἐπίρρημα πέντε σημαίνειν, αὐτό τε δ οἰκεῖον σημαινόμενον καὶ τὸ ν στροφὲν καὶ ἀντιστροφον καὶ
φειν καὶ ἀντωδήν, ἐπειδὴ si μὲν στροφὴ τὴν δὴ σημαίνει si δὲ
ἀντίστροφος τὴν λαι δην.s γένοιτο δ' ἄν σαφεστέρα si a τοιουτων διδασκαλία δέ πως ἐν ἐαρι, καιρ πολυτελέσι δαπάναις κατεσκευα υτ si σκηνὴ τριωρόφοις οἰκοδομηροισι, πεποικιλμένη παραπετασμασι καὶ ὀθόναις λευκαις καὶ μελαίναις, βυρσαις τε παταγουσαι καὶ χειροτινάκτο et ρί, ὀρυγμασι τε πικταγείοις καὶ πογαίοις καὶ δάτων δεξαμεναῖς εἰς τυπον θαλασ-σης, ταρτάρου, ἄδου, κεραυνα καὶ βρον-ν, γης καὶ ἐρανοὐ νυ τδ καὶ ὴμέρας, ἀνακτόρων ' καὶ παντων ἀπλος αὐλας τε οὐ μικρας εἶχεν ἐξειργασμένας καὶ ψωας εἰς τυπον ὁδῖν δια μὲν ὁ ἀριστερθς
ά νιδος ἐχωρουν, εἰ ἁ ἐκ πολεως σαν ὁδευοντες Α πρὸς ἀγροις καὶ θέατρα αν δὲ πρὸς πόλιν ἁ ἐκ θεατρων hos, διὰ δεξiat ' τοιαυτη μὲν ἡ της σκηνης ἐργασία
δε τὰ σκηνικα δ' - αὐτης καλουμενα δραματα καὶ πρακτι- ἐτελελοκαὶ λογικος σώμασι δὲ τουτων πηρχε τα τῖν ποκριτε πρόσωπα. - τα δὲ τοῖς μὲν τραγικοῖς καὶ σατυρικοῖς ἀνα δεκαὲξ εσαν, ὁ κωμκις δὲ εἶχεν εἴκοσι τέσσαρα α δὴ πρόσωπα ποκριτικα τῶν τριGν σκην κἄν ποιημιτων, τα οἰκε- et καν ἐν αὐτῶν καὶ οἰκείω θροισμέναι δρSωτα vi χορὸς ἐκαλεῖτο διαιρεθεὶς δὲ ὁ χορὸς εἰς τμήματα δυο,4 χόρια μομαζετο, παραχρηστικῖς δὲ καὶ χορός εἰ δὲ καν ἔνα ἐτέμνετο, ποκριταὶ ἐκαλοi ντο κοινῶ ct ὀνόματι διὰ σὲ μὴ δυνασθαι μιa κλήσει περιειληφθαι, e, ὁ χορὸς καὶ τὰ ἡ χόρια δμαροὐνται γαρ τα
214쪽
μερικὰ ταὐτα εἰς πολλά, εἰς προλογίζοντας, εἰς ἀγγέλους, εἰς ἐξαγγι
λους, εἰς κατασκοπους, εἰς φυλακας, εἰς βρωας, εἰς θεους καὶ εἰς αλλα μύρια.86 τουτων ἔν προσώπων δ λον θροισμα δ καὶ χορὸς ἐαμαλελο,
εἰσελθω εἰς τὴν ὀρχηστραν, ν ἔφασαν καὶ λογεῖον ἐσωλεῖτο δὲ ἡ
εἰσέλευσις εἴσοδος, καὶ ἐπηλυσις καὶ ἐπίβασου καὶ παροδος καὶ παράβασις , εἰσελθιν ἐν καὶ παραβαν εἰς τὴν ὀρχήστραν πρὸς τοὐς πο- κριτας ιν λόγον ποιουμενον, το πρόσωπον βλέπον εἶχε πρις τὴν σκηνην ἐξελθόντων δὲ τῶν ποκριτaν, πρὸς τὸ οὐ δημου μέρος ἐστρέφετο - δεξιὰν - ἀριστερον καὶ παλιν ἀντεστρέφετο πρὸς τολερον καὶ ἔλεγέ τι κατέροις τοι μέρεσι εἶτα ἐξηρχετο καὶ τέλος τοδρομὶ ἐλάμβανεν. ταὐτή μὲν οὁ- ῆσαν πρακτικα τέσσαρα μέρη τοτ 37 δράματος παραβασις, στροφή, ἀντίστροφος καὶ ἔξοδος και λογικα ἐμέρη αὐτη τέσσαρα ἀντὶ παραβάσεως ξγουν πρώτης βασεως προλογος,
ἀντὶ δὲ στροφης καὶ ἀντιστρόφου δὴ καὶ ἀντωδὴ η ἐπιρρημα ἰὰντεπίρρημα, ἀντὶ δὲ ἐξόδου Aδὴ καὶ μεια ἐξιτηριον ταυτα μεν τὸ
τέσσαρα μέρη πρακτικα καὶ λογικα τῶν δραματικῶν ποιημάτων πῆρχε.38 ct δε λυρικῶν συγγραμματων τρία ἡσαν τα μνέρν στροφη, ἀντιστροφος
καὶ ἔξοδος η ἐξέλευσις, πρακτικα λογικα δὲ ψ δη, ἀντωδὴ καὶ ἐπωδος. ἡ ἐν ἀντιρδὴ τη ,δη ἰσαρίθμους χει στίχους καὶ τοi αὐτοῖς μέτροκέκατέρα χρηται. ὁ δὲ ἐπινδὸς διαφορα ἐκείνων ἔχει καὶ τ ὰριθμῶ αὶ 3 τη ποιότητι οὐδαμοφ. ἐφθεγγοντο δὲ καὶ οἱ λυρικοὶ πρὸς κατερα μέρητο δημου ροντες, πρΦτον μὲν τὴν Αδην, εἶτα τὴν ἀντωδήν, ἐπὶ ἐτ τέλει τι ἐπωδδ ηγο- στερφδην τε καὶ ἐπίλογον, εἰς ἐχας τοπλεῖστον αὐτῖν περικλείοντες. προοίμιον δὲ τουτοις ἐκ ν- ἐκείνοις, ὁτι αμα το εἰσελθεῖν εἰς τὸ θέατρον πρις τὸν δημον στραφέντες τοαὐτ ελεγον καὶ στροφὴν καὶ προοίμιον.
215쪽
Do stris ab Aristophans adhibitis.
217쪽
De metris ad Aristophane nothitis in.
1. Do lamhla trimEtria. Trimeter comicus sermonem quotidianum imitatur Metro qui dem adstricta sunt verba, et arte profecto subtiliavim adstricta, sed eo praesertim tendit haec ara ut latitet ipsamque vitae communia dictionem, nam ὁ αμβος ἐτη-τιν ἡ λέξις si τον nou.2 referre videatur, nulli nisi qua natura scripsit legibus obtemperantem. Multum igitur, ut inter dictionem occatam et cothumatam, sic inter ipso numero trimetrorum comicorum et tragicorum interest. Quod quantum ait discrimen, praesertim apparet in pedum trisyllaborum au. De his igitur breviter disputandum.
218쪽
soluto autem pedes tragici poetae non lai paros admiserunt, parcissime Aeschylua, nec multo liberius primitu Sophocles aut Euripidea, postea minus aeVeri, praesertim hic comicus vero iambus solutiones appetit potius quam vitet, ita ut trimetriduodecim syllabarum in comoedii rariore sint quam oluti et ibi potissimum reperiantur ubi tragico poeta imitetur Permulti autem comicorum trimetri duo pluresve pede habent solutos, permulti duo deinceps solutos, non pauci tres.
In solvendia aulam pedibus tres valent legea, qua ipsa tulit linguae indolea: 1 duae breve isyllabae cum locum longas ictum habentis implent, otiis incidit in priorem. 2 ινε deinceps syllaba ictu ne carento'. 3 in remem syllabam nullam ictu ne incidito 3. Primi pedis ictus cum incidit in syllabam brevem o 3, totus ea expleri solet uno vocabulo trisyllabo vel polysyllabo , secunda igitur huius vocabuli syllaba ictum habet ceterorum pedum ictu in eas tantum syllaba breve incidere solet, quae
vocabulum aperium. Ab utraque regula raro recessere tragici, Ariatophanea vero frequenter.
219쪽
Anapaeatos tragoedia non lal in aedem primam nec nisi parciua admittebat primitus, postea nomina propria anapaeatum implentia in cetera quoque sede hic illic irrepserunt. Aliquanto liberius anapaeato admisit drama satyricum, quantum quidem ex unico quod aetatem tulit satyrico, Cyclope Euripideo potest offici. Maxima vero cum libertate anapaeatia ua eat comoedia, ita ut alter quiaque e comicorum trimetria unum pluresve pedes haboat ita conformatos ). Sedulo tamen Aristophanea - perinde atque poetae tragici operam dedit ut una potissimum voce singulos anapaestos complecteretur, praepositiones et vocula proclitica pro syllabia initialibus habena enclitica autem ceterasque unde oratio incipi nequit pro finalibus. Quamquam et alia vocabula arte cohaerentia pro una voce ei sunt multis locia,
ritium, numori autom magia oommendatur quod ProPosuit Elmalorκουκκυ, μέθεσθε,
220쪽
-- non admittebat tragoedia comico vero hanc legem non curam primus statim primae quas ad nos pervenit comoediae Aristophanea docet oraua:
3σα si δέδηγμαι τὴν ἐμαυ το - δίαν '. Dacorum apernebat pes quis a trimetri tragici apud Aristophanem illa aedo dactylus haud ita raro reperitur. Syllaba ancipites poetae tragici pro longis nonnunquam prisco
more adhibuerunt, motro plerumque coacti, - nunquam comici,
nisi in tragicas vel lyricae vel picae dictioni imitatione.
matus nullo admiait tragoedia, comoedia admisit - utpote necessarios, post τί, τι, περί, perinde inus sermo familiaris. Etiam locutione ενωθι, v Mα δ ἔτος, ἁ φααλεις, ἐδε εἷς, δε a poetae comici e vita quotidiana deaumaerunt qualia vitari non poterant nisi oratione artificiosius structa atque fucata. Etiam in syllabia elisione aphaeresi, eram, miseri supprimendis multo maiore libertate ua eat ara poetarum comicorum quam tragicorum. Sic onum nalem αι tragoedia elisione nunquam suppressit, saeps ero comoedia, ut epici poetae, in ter
Non oliditur syllaba οι nisi in locutione or έοι ἁς. . . I Comici igitur trimetri schema hoc eat:
Trimetro duo tragici poetae nonnunquam inter se ligarunt, in exitu priori collocata praepositione vel articulo vel contunc