Everardi Ottonis ... De tutela viarum publicarum liber singularis; cujus Pars 1. est de Diis Vialibus, 2. de Magistratibus Viocuris, & 3. de Legibus ad viarum securitatem pertinentibus

발행: 1731년

분량: 616페이지

출처: archive.org

분류: 로마

211쪽

mirem Urannidem, si qua populis)ubjectis gra Cis ac molesta esset, aut si quae civitassuis contumeliis ac mjμriis Cicinos principatus in Cesaret immanis vitae genere, θρ nefariis hospitum caedibus gaudens: s regna legit ma ae moderatas respublicas constituit, ν nrores humanos ac sociabiles in vitam induxit. Praeterea Gersatus es cum Graecis barbaris , cum maritimis , mediterraneis hominibus , qui ante sine sis N sine ullis contractibus commercium inter se babebant: Nin locis desertis νrbes Pondidit Muvios coemtit , qui campos inundabant; ae in montibus,

ad auos nullus patebat aditus , rupes secuit ,

UT VIATORIBUS ITER APERIRET;

' re cetera molitus est, ut omnis terra aemare omnibus commune esset , omniumque ibos inferviret. At vero quod Macrobius ait lib. I. cap. I . appellatio ita Deorum ad Solem, certa

se ARCANA ratione referri, id & in

nostro Heroe observare licet. Tot enim sabulis & mendaciis hiltorica fide comtis est involutus , ut:vix dignosci queat. Ipse vanis tricis Tricosum se appellatum conqueritur, in epigrammate vetusto, sub ligno ejus in basi marmorea Romae , Grui.

212쪽

Si vero sublatis Poetarum involucris, misisaque historia, rem physice conlideremus, γ, Hercules nil aliud est, quam Solis Vis, po- testas & varia virtus in inferiora immisi corpora. Inde Astrologus appellatur, et stellifer, et horarius in statuis repraesent tur , qui caelum gestat, astra temperat, atque diei stationes aequas partitur. Inde Graecis quasi aeris de eus gloria dictus apud Macrob. lib. I. CaP O. et labores duodecim sunt totidem Zodiaci ligna, quae annuo circuitu Sol erambulat. Lusebius lib. III. Praeparat. vangel. admiratur impudentiam Ethnico rum , qui solam , modo Apollinem, mρdo

Herculem, modo Bacchum dicere non Vereantur. N on aliam vero ob causiain sagittis et arcu armatur. Vid. Hieronymum A leandrum in exposit. tab. Heliacae ,sub. tit.

Hercules Sol, Vossium lib. ΙΙ. de strig. idol cap. ij. & Pighii Hercul. Prodic. p. 2s . Non mirum ergo, quod Hercules , P riter ac Apollo, peregrinantium socius , satelles, comes & custos habitus est, ac Apollodoro I. Biblioth. Σωτήρτ . Pausaniae talac. I. II.

213쪽

ἄν , benignus ρο salutaris hominibus Philostrato vocatur, vit. Apollon lib. 8. c. 7 In nummis quoque Thaliorum, Stympha

tionem ipsi Dio Chrysostomus , ut Tyrannorum .eVersori, alii ut Soli vindica , runt. Is enim radiis suis, potentia ac ca' lore viatoreS comitatur, mala quaevis dis pellit, ac BOUM Vires corporibus fessis infundit. Unde et Hercules non minuS atque Apollo , appellatur , apud Luci num, Hesychium et Macrobium; apud Philostratum dict. c. 7. ibique Olearius in notis . Porphyrius apud Luseb. III.

αυτον , eo quod mala ab inferioribus bifce Sol procul expellat, Herculem ipsum dixerunt. Hinc quoque Hadrianus Augustus, in nummis HERCULES

SERVATOR., sive AVERRUNCVS du

ctus est, quod provincias circumiens Procuratores et Praessides, quovis monstro faepe deteriores, severissimis suppliciis asse cit, nec quisqvam sere principum tantam terrarum tam celeriter peragravit, ait Spartianus in Hadriano cap. 13. ubi plura Casaubonus notavit, Spanhemio suffragam

te Diss. XII. de Praest. p. lya. Alibi titulis

214쪽

P. r. CAP. X. DE HERCULE.

Marti propriis ornatur , quia Martis pla. neta a multis Herculis stella dicebatur, ut Plinius, Apulejus & alii docuere. Inde

dicatur inscriptio apud Gruter. Pag. so. 3.&pag. 3Ιs. 7. locus sepulturae cultoriun

HERCULIS. DEFENSORIS. POLLEN.TIS. INVICTI memoratur. Severus HERCULIS DEFENSORIS elogio honoratus est, in antiquo numismate , apud Trisianum t. III. p. 7 I. sicut Vero Herculideo , cognomine eodem, gratum se prinstat redux viator, apud Gruter. pag.

Saeptus Hercules Comes & Cusios dicitin . Ineditam adfert Celeb Graevius, in praefat. ad tom. X. Thes, Antiq. Rom.

MIL. COH. VI. VIG. LX. V. S. Similes complures dedit Gudius pale&33. ubi n. 4. L. Curius Asper. P. FECT. ΡΕREGRIN. HERCULI CUSTODI. COMITI. CONSER. ita CPMES OMNIUM DEORUM vocatur in marmore antiquo Synt. Reinesii pag. II a. COMES

215쪽

ET CONSERVATOR DOMINORUM

NOSTRORUM, Uini Grui. P. n. 7.

6. n. I Q. Fabianus & Firminus pro salute Antonini, Herculi itivicto , quod prociscentes expeditionibus: sacris voverant, re gressi cum 'manipulis, libentes votum sque vero . COME4 1UGG. appellatur. i nummo Maximini , quia Imperatores ej signa in expeditionibu secum serebant Cusos dicitur in fragmento veteris Cale

dam: HERCULI MAGNO CUSTODI IN CIRCO FLAMINIO, & apud Ov

dium Fast. VI. 2OO. Itera pars Circi eustode sub Hercule ruta es , mod deus Euboico carmine munus habet . Idem Naso lib. XV, Metam. Vs. 268. Cla' vigerum Vocat; quemadmodum supra pag. I 26. & 13 i. Mithram, Janum & Dianam clavem gerentes Vidimus: Aera clavigeri quae feceras Herculis

arcus.

Ib. Vs asy, Pantaque clavigeri F antius Hercules

heres.

Unus cognominatur in Tiburtilio lapide vetare Grui. Pag. ει- δε- 3

216쪽

Cui similem inscriptionem adsert Blustris

Cuperus monusn antiq. pag. 228. HERCULI. SAXSAΝTO. SACRUM

Et tertiam M ontamconius tom. II. suppl. Antiq. lib. 3. c. a. exara A. 172Ι. prope M pontum effossa:

SACRUMHerculem Vulgo , SangAm , Uti Sancum vocari, ex Phaedro ac Propertio

constat, & proprium a lingua Sabina id nominis ei milIe, scribit Varro lib. IV. de D. L. SANCTISSIMUS dicitur apud Reines cl. I. n. 6 . 6s. & Gudium pag. 33. H. SANCTUS pag. seq. n. 6. sicur DIANA

SANCTA apud Reines. d. cl. I. n. 26O. RO-nianos utique Semonis Sanci appellatione Herculem coluisse , notum est, ex inscriptione, apud Gruterum relata, pag. 96 n. seidemque sacrificium propter viam , seu proficisciendi gratia factum esse, tradit Festus. Dudum vero erroris accusatus est Justinus , quod in Apol. p. pro Christianis c. 3ε. adsim

217쪽

mavis, populum Romanum Simoni Sama inae, infami mago, temporibus Claudii , Ra tuam ad Tiberim posuillie, cum hac inscrip-

tione SIMONI DEO SANCTO. Idem persuasum fuit Tertulliano , Eusebio &Αugustino , ejusque fabulae desensionem n per suscepit S anus Thilariebius , in edit. sustini pag. o. sed infeliciteri cum in basi, ad Tiberim reperta, legatur: SEMONIS CO DEO FIDIO, & hac de re inter

Eruditos satis constat. vid. Muret. lib. III. 82. Reines . ad cl. I. inscr. n. I. Fabrit. Cod. apocr. novi test. lom. I. pag. I9. Sci Interpretes ad illud Ovidii Fin. lib. VI.

rufisaerebam Nonas Sanco Fidione referrem, . tibi, Semo pateri cum mihi Sancus ait: Cuicumque ex illis dederis , ego munus ha-

Nomina trina fero : sic voluere cures. Cur vero Hercules Saxanus appelletur, de eo in omnia alia abeunt eruditi. Ill. Cuperusa loco quopiam, cui Saxavi nomen, epitheton illud derivat. Aleanoe unior in exposita Tabulae Heliacae, a magna vi lapidum,quibus ille hostes fugasse in sabulis memoratur,rep tit: Vel a lapidibus, quibus in obsidione Ilii aram Herculi excitavit Telamon. Nicolaus Bergierius de pubi. & mil. Viis lib. IV. sedi. 3. inde causam petit, quod vias muniV

218쪽

rie in dissicilibus accessii montibus, & saxi aperuerit; vel quod ei acervi lapidum re

saxorum congeries per vias dedicarentur. Marcus Zuierius Boxhornius Quaest: Rom. I. quod in saxeto coleretur, Ut saxetanus

dixit Martialis lib. VIII. Sed Stephanus Vbnandus Pighius in Hercule Prodicto pag. . 39 - SaXanum Herculem , est , esse Tibuaris Deum tu telarem, qui HERCULES TLB T. VICI . in alia inscripe. Grut. p. 9.η. 6. dicitur, & ideo Smanum illincupatum, quod ejus aedes in edito faxo posita fuerat fdiversa enim cognomina vel a factis, vel hlocis , in quibus colebatur, sortitus. Apud Ιberos Gaditanus , apud Zelandos Magi

sanus , Vel Macusanus , a μακαν, reX, alibi Deusoniensis, a castro DuiZ; apud Argen tinenses Κrut annus, id est, Vir magnus et validus, Monoecus apud Ligures, Bam lius et Surrentinus apud Campanos , et ita Tiburs, vel Saxanus, apud Tiburtes dictus est, ipsumque Tibur, dei hujus sacris inutiatum, vicissim Herculeum, et colles Tibburtini nostinant . Thomas Vero Reines ius simpliciter intelligit , Hericulam e saxo Tiburtino factum, saxeum, , ut Mars argenteus dicitur , et Venus Gabinia ex lapide Gabino formata. μ.triqUe sententiae favet ac pondus addi: Cl. Graevius in Proleg. Thes tom. V.

219쪽

optimum sorsan est, ut Herculem , exem-pib Tiburtini, Saxa in appellari dicamus, ubicunque in saxis & rupibus positus co Iebatur: nam & Bonae deae Subsaxame a dicula erat Romae, sub rupe montis Mem tini, & apud Insubres Mediolani, a situ templi, Hercules in petra dictus est, in i pide Grut. pag. s. n. a. Neque Tiburi tantum ejus templum suit, sed & passim per vias ; uti supra pag. 29. Vidimus, 2 des ejus extra portas Collinam & Latinam exstructas. Fani modici , sed multitudine adorantium Viatorum serventis , meminit Martialis III. Q. Et qua pus o fervet Herculis fanum. Dionytius lib. I. Rom. Antiq. cap. O. aras addit: In multis etiam aliis Italiae Iocis templa huic Deo Herculi sunt consecrata, Nin urbibus, ac in ipsis VIIS ARAE sunt

erectae, nec facile reperias ullum in Italia Deum, ubi deus ole non colatur. Sic aram insignem Herculi Saxano sacram, in Lotharingia prope vicum Norri repertam, explicavit Auctor eruditus Gallici operis, de religione Gall. lib. III. c. 9. Aliam,

ob dissicilis itineris memoriam, in Alpibus reliquerant Graji; de qua Cornelius Nepos

Alcibiade & PetroniuS CaP. I a. AIdibus aereis , ubi Grajo nomine pusso h Descendant rupes, se patiuntur adiri,

220쪽

locus Herculeis aris sacer. Idem in littoribus & portubus fuit ado 'ratus, tanquam naVigationis deus , cui etiam Tyrii navem sacram habuerunt, teste Arriano lib. ΙL de Exped. Κα τωὐ τωὐ

γράψω α ηξίωσα. Navem etiam TFriam sui cram Herculi, quam na se incursone ceperat , Herculi dicat, cum inscriptione,

quam sive ipse, sive alius qui iam secerit,

quod nihil habeat memoria dignum, comm morandam minime pataei. Idem Marcum Octavium contra piratas defendit, si audimus Servium ad aeneid. VIII. E. 363. qui ex Masurio Sabino apud Macrob. lib. III. Sat. c. 6. refert: Marcus Octavius Hersennus, in prima adolescentia tibicen, postquam arti fluae di us est, mercaturam insiluit: bene re gesta decistam Herculi dicavit, postea cum navigans hoc idem ageret, a pras donibus circumventus fortissime pugnavit se victor recessit es . quem in somnis Hercules δε- cuit sua opera ser tum, cui Octavius, impetrato a Magistratibus loco , aedem cum

Agno sacravit. Sidi quod Virgilius V ΙΙΙ.

ignes Herculeos, id est, per Hypallagen ,

, aras

SEARCH

MENU NAVIGATION