장음표시 사용
301쪽
55 Translata igitur iussu Augusti ossa ejus, prout ipso statuerat, Neapolim fuere, sepulta quo via Puteolana, intra lapidem secundum , suoque sepulcro id disticlion , quod fecerat ,
56 XV. Horedos socii Ox dimidia pario Valerium Proeulum Dalrem ex alio patre. ex quarta augustiam. ex duod Pelia a Maecenatem, ex reliqua L. Varium et Dicit iuni Tuccam : qui eius a Deidem post obitum, prout potiverat, iussu Caesaris
emendaverunt; nam nullius omnino sent latia crematu neis
5: iligna visa fuit : qua de re Sulpicii Carthaginiensis exstant hujusmodi versus;
Jussorat haec rapidis abolori earmina sammis Virgilius, Phrygium quae recinere dueem. Turea vetat, Variusque simul; tu, maxime Caesar, Non sinis, et Laliae Ponsulis historiae.
monstratur, ad ingrPssum eripta
Pausisyparite: quodque magicis
elae artibus motiachi narrarunt Hossum. II morant de eo omnes, qui ad hape loca aeeos ero : ut siugulos excitar vollo putidum soret Vid. qaltom Holda Orth. Remurison Vityil, p. 5oi. Etere porro de eo multi di in quihus vid radi Cluvor. Ita l. nn . Iv. 3. p. ii 53. qui tamen in ponsuram venit Holdsworthi p. s. Capacius uisi. Put ol. rap. 34, et Hist. Non p. lib. II. cap. I. Cram. Poregrinitis Campania Folioediss II. s. uo. Srip. Maraella. P.
IM. Vorum pra stat nunc adir Pacili Aniiqq. Pti te s l. ira sqq. ΑDhi et Oxpressa loci saetos, nec minus speriose apod Hamilton.
Campi Phlegra i T. lI, t. ι 6. Add Fabete. Bibl. Lat. vol. I l. p. adi Hormanti. ad Antholog. lib. I Ep. 98, et in pra f. perdocta ad Doris vilii stetita p. XXV. filius Italicias illud montimonitim virgilii adire, ut templum, sokbnt, Pliti. Epist. III, 7. De quo Maroniani sepulericultu v. Martiat. XI. 49 ot st. Ex quihus loris malo loeti et necem is Silium otiam Virtilii villam emi κε
tradunt. qui Silii vit m eomposia ruri quamquam virgilii a ruitition longo a Nola fuisse. supra ad s. 24 commemoravimus. Eliam Statius sit v. IV. 4, si . . Eia egD-
mei . . Maron ique Ardoris in mar- uitio templi Sunio nitimurn, Et magni tumuliΑ adcanto magiΑtri 56. Bomanus aliquis scripti rus suis eir Herodes seel ex semisse Val. - ex quadratile Augustiam, uncia Maecenatem, ex soxtrante qui sup rerat. L. Varitim Pt TMoram. - Moerentit . rq adeo supΘrstes
fuit Maronii ni Mariatii ad Arripserant Grammati ei Elegitim in Mareetiatis obitum. S. 5 . Sulpiciu Carthaginiensis, Grammaticus. Riis ram n vide etiam np. scalic. Caias. Pag. 34o. Anili. Lai. lib. ll, epigr. 174. mstoria sano xs. 4 partim commodo si moni ratio: doti . Glia utimmem rari: aut Lotio s. nomati nomini. Dici tamen potest auctor
302쪽
In lix gemino cecidit prope Pergamos igni,
Et paeno est alio Troja cremula rogυ.
Exstant et Augusti de ipsa eadem re versus plures et elarissi- 58 mi, quorum initium psi;
Ergone supremis potuit vox improba verbis Tam dirum mandare nefas 3 ergo ibit in ignos Magnaque doetis qui morioiur Musa Μaronis λ
Sed legum sorvatida fides; suproma voluntasQuod maridat, seriquo jubet, parere nec est. Frangatur potius legum veneror a pote fitas. Quam eongestos noctesquo diesquo labores Hauserit una dies . Et ea quae sequuntur.
Nihil igitur auctore Augusto Varius addidit, quod et Maro sy
PraecePerat, sed summatim emendavit, ut qui versus etiam imperfectos, si qui erant, reliquerit. Hos multi mox supplere conati, non perinde valuerunt ob difficultatem; quod omnia
carminis respoxisse origines Juliae nius Misceli. VI, io, et Vanierius, gentis et Romanorum a Trojatiis. do quo J. M. Helvetii, viii iocti, quae Ancidis argumentum rotis i- Grinnasii Wimar. directoris, est turint. Commentatio. Illud vpro vix rieri S. 58. Augusti. Grammatici ali- potuisse putes ut existerent liO- cujus sub Augusti nomine i in Pi- mines ingeniosi, et qui sibi subtiles thino, Ρ. 7O. Cataleetis, p. I it, et et acuti viderentur, qui in vorsi- in Anthologia L. II, 18 . Vid ag bus his imperfecte relictis ludi tamen voltarium horridos hos et Dium poetae et miram fiasue tatem ineptos vergus non modo Augusto quaererem; scilicet m argumenta ribuere, verum otiam magnopere gravitate laeto I ctoris animo ac probare : tis soni beaux et xemblent meditandum mora daretur. Qua de Partir si emur. . . Essai fur la Poriis re cf. Disquis. I ad ren. tr Unum Φique, ehaP. 3. Ita vides, ad ve- est Servii veholion ad aen. lV, SUI, m n PNIChrarum sententiarum spn- in quo simile judicium veterissum et judicium sermonis intolli- Grammatici legero mhminit a Ut nentiam aliquam ess necessariam. Oratorio, inquit, ibi finivit, ovo i Vide infra Testim. IV et VII. argumenti substitit. . Atqui illu . M. Hos multi mox supplere saltem recte is perspectum habuit conati cujus generis versus mul- ora orium id esse. Sane iPsR res idtos passim in suspicionem adduxi- ferrε detiuit, ut nonnullis In locis,mus: alto' dudum decore critici. sententia absoluta, Ingenu 1m P Fuerct tamen etiam recentiores, tum poeta inhibere nollet, utque qui inanem operam in explendis ad alia properaret, relicto et se- his versibus collocarent: ut Xan- po ilo versu imperfecto In aliud
303쪽
sero apud pum homistichia. praeter illiad: ti Quem tibi jam
Troja,i, sensum videntur hahere porsectum. Nisus, grammaticus, citidisse se a senioribus dic tiat, Varium duoruin librorum ordinem commutasse, et, qui tum secundus erat, in terti iam locum transtulisso : otiam primi libri correxisse
principium. liis 3 senatis versibus;
Ille eno, qui quondam strarili modulatus avonu
Carmen, et, egrossus silvis, vicina coegi, Ut quamvis avido parerent tirua colono et Gratia in raptis agricolis r at nunc horrentia Martis Amna, virumque cano. γGi XVI. Chirociat res Virgilio numquam desuerunt: nee mi-riarii: Dam De Homero quidem. Prolatis Bucolicis in nominatus quidam rescripsit Anti huc liea, duas modo Eclogas, sed ita Sulsissimo x sal e , quarum prioris initium est; Titire, si toga ealda tibi est, quo togmine sagi' Sequontis;
Dic mihi. D. ta. euium pocus, aratio latinum3NDra; verum aegratiis di nostri sic rure loquuntur. tempus, quod sti mors maturioriti vidit. Quem tibi jam T i ii,3 Paullo ante D
men ejus passim Cc . malicorum scriptis, circi .icrobio, tihi Sat. I, ia, eius memitorii fasιorum laudantur. D. Drtim librorum ordinem eom-mtitias e. lndo lum hoc, et itidootius adhuc setiuntinium; res ita se
habet apud Mevium pr. ita aen. . lieot quidam superflue dicant.. sociandum si ibrum) primum esse,
a tertium secundum, et primum α tertium, ideo, quia primum Ilium a con idit, etc. . scii. ad Ordinem rerum gestarum iudicio laeto, tionex picae narratiotiis lege. His demtis o si s. Atqui non demtos eos, sed ab alia potius manu adjectos Vir iliatio operi esse dico, dum orat; quum a natura fabulae picae pri hxa hujusmodi narratici poetae de se abhorreat. Infiditi i4-u ita hoc loco legitur ri. nde intuemur aliquos versus - δε dotractos in principio, ut: Ill ui quoiadam, et in secundoso : illi aut issultius agra dedere . At, aliis post Sorv. in Vita Virs qua' pra fixa Ost Trioidi, itator recisos versus numerati inr XXII versus .Eii. II, 56- sqq. ubi vide.
quo te9mina fui' h. e. in quem usum ut Gr nov. Nee tamen vel sic acumen assequor. Alia parodia ost apud sorv. ad Ge. l, a O :vi Hordeo 'rii dixit, superest ut tritica dicat . , seil. det, i et do hi, praecipere. Porro estim pecus, an ne intinum, cum Geon ovio ita intellite t antie latinum hoc est, si,
304쪽
Alius recitanti ea ex Georgicis: Audus ara, sere nudus, subie
cit, hnhebis frigora, febrem. Est et adversus mi ei da libor Carvilii Pictoris, titulo aenei- 6α
domastix. M. Vipsanius a Maecenate eum suppositum appellabat novae γανον, ἱαc repertorem; non tumidae, Deque exilis, Sed ex communitius verbis, atque id o Iahentis. Herenti instantum vitia eius eo traxit; Perilius Faustinus furta. Sunt et 63 Q. Octavii Auiti Ou6ioetatis , octo volumina, qui hus annotantur, quos et unde versus transtulerit. Asconitis Pedianu , si- si bro quem eontra obtrectatores Virgilii scrip Ait, pauca 'modum ei obiecta ponit; et potissimum, quod nori recte historiam contexuit, et quod pleraque tib Homero sum sit. Sed hoc crimen sic defendere assuetum ait: u Cur non illi quoque eadem furta tentarent vertim intellecturos, facilius esse idem culi clavam, quam Homero versum surripere 1 ; et tamen destinasse secedere, ut omnia ad satietatem males volorum de-eideret. XVII. Besert etiam Pedianus, benignum, cultoremque Om- 65cifum pectis, dieas 3 Venire potest in hune sonsulti pietura Herculanensis Tom. 1V. p. i66, in qua Eneas et Anebises h meris imp situs et manui ΑΑcanius implicitus, omnes Oxhibiti sunt rere pithero
S. 6α. Do cu ilio Platore tithil aliud roperiri momini. An sorte ei
debeatur pietura seurrilis Inodo memorata. quaerit m 'tinia Cis entii Pieriar mretii. Tom. iv, Pag.
eum, Virgilium ti 'Poliabat novae me κοφιλίας repertor , quasi Ma eonati on in re gratificaretur poeta, eritis mcillo et discinetum scribet is di genus passim por,tritagitur a veteribus. Quis sit labens Cncorolla, ohseurum est; ati labiantem, hoc est, incertam, mediam inter tumidam et exilem dicero voluit Multo magis putes Maron om Obviam ivisse Maecenatis pravae et assertatae dieiioni. Apud Serv. ad A Deid. VIII. 3io: .. Hoc otialia Maec nas. iii Symposio. cui Virgilius et Ho- , ratius intorta rarit, quum expera sona Messolost de vino loqti re- ur. ait: id in humor ministrata saei log oeulos, pulebriora reddita mnia, et duleis iuvetita, reducit vi tirann. . Herenn tis qui sis rit, non liquot. Horen nius Senecio aliquotiesiti Epp. Plinii oecurrit. Nec quie- quam constat de Perilio Faustino aut do Q. Deianio Aoito. s. 64. Cur non illi. Dicium hopVitirent. Bellovac. specta l. hi i ii 6I repetit, uua cum illo ηup. 3. 34 de ursa. Alia . qua, Asconius
d. V legitio tradidisse mem ratur, v. si P. S. II. Serv. ad Eel. III, ros; IV, DO. Asmettim, seil. virgiliom. Mox videtur legendum r a destinafise se,
ceder , ut . . . recideret . .
I. 65. Egregii mores Poeta et quales in tali ingestito esso dehuisso di, inasi Cotis Irmat Horat. Sat I,
305쪽
Diutii honorum atque eruditorum fuisse, et usque adeo invidiae exportem, ut, si quid erudite dictum inspieeret alterius, Doti minus gauderet, ac si suum suisset; neminem vituperare, laudare honos: ea humanitate esse, ut, nisi perversus maxime,
66 quisque illum non diligeret modo, sed amaret. Nihil proprii habere videbatur: ejus biblioth sera non minus aliis doctis patebat, ac sibi; illudque Euripidis antiquum saepe usurpabat,
τὰ - ἐχι,, χοιυα, hoc efit, communis amicorum esse omnia.
6: Quare coaevos Omnes poetas ita adiunctos habuit, ut, quum iu ter se plurimum invidia arderent, illum una omnes colerent; Varius, Tucca, Horatius, Gallus, Propertius. Anser vero, quoniam Antonii partes sequutus est, illum non observasse dicitur. Cornificius Oh perversam naturam illum non tulit. 68 Gloriae vero adeo contenitor fuit: quum quidam versus quosdam sibi adscriberent, eaque re docti haberentur, non modo 6s aegre non serebal, immo voluptuosum id illi erat. Quum enim distichon, quod laudem felicitatem qu Augusti co tinebat, fecisset, valvisque non nominato auctore affixisset, id erat ejusmodi:5, 4or . Plotius et Varius ... Virgiliusque. . . animae, quales neque candidi res Terra tulit, neque quuis me sit devinctior altor. . Ex
tota vita, si nihil aliud de poeta
traditum etiset, haec saltem cerasura euin omnibus bonis commen daret.
S. 6 . Anser: de quo Ovid. Trist. Il, 435 i . Cinnaquo procacior Anisser. . Addo Propert. li, extr. , 83, 84 : . Nec mitior his animi , nec
se minor ore canorias Anseris indocti earmine ees it Dior. Μ Forte r. Nee minor his animi, nec seg-titor Or . canorus... Olor. . Virili.
filius, in his, quae luserat, nec
mitiore spiritu, nee remissiori hus numeris, Ansere superior erat. De
Ansere Serv. ad Ecl. VII, aa: IX, M. Graviore auctoritato Cimber intor inimicos Virgilii numer turex Quintil. Inst. VIII, 3, 27, 28. Cornifeius Ovidio Trist. II, 436 memoratus : . Et leve Cornifici parque Catonis opus . . Cf. thid. nitriti. Catullianus Cornificius intelligi hie nequit. Hiero Im. in Chron. Eusoti. MDCCCCLXXv I ad U. C. idi i a Cornificius poeta a militibus destitutus interiit, quoss:epe fugientes galeatos lepores voCaverat. Hubus soror Cornifieia cujus exstant insignia opigrammata. . Quibus vereor ne fabulae adspersae sitii r alioqui si hoc anno portit Cornificius, illa narratio de inimielitis rius eum Virgilio exercitis concidit, quom is noti nisi post Corniscit mortem inclaruerit. Serviues ad Eol. II, 36, per Amyntam Cornificium vult intelliti, quia is conatus est contra Virgilium seribere. Cf. eumd. ad Eel. V. 8. Addo in s. S. 76. In arnu montis Cod. Gud. Dum ti Ecl. vlli est Corniseius ei Alpia esiboeus Virgilius. 69, 7o. Totam de hoe distisho
306쪽
Nocto pluit tota, redeunt xpectacula mane rDivisum imperium cum Jove Caesar habet ;diu quaeritans Augustus, cujusnam hi Versus eSserit, eorum nuctorem non inveniebat. Bathyllus vero poeta quidam in diocris, tacentibus aliis, sibi adscripsit: quamobrem donatust onoratusque a Caesare fuit. Quod aequo animo non ferens ro irgilius, iisdem valvis affixit quater hoc principium : u Sic VOS non vobis. n Postulabat Augustus, ut hi versus compleruntur : quod quum frustra aliqui conati essent, Virgilius, Praeposito disticho, sic subjunxit:
Ios ego versieulos Deir tulit alter honores :Sie vos non vobis nidificatis aves. Sic vos non vobis vellera sertis oves. Sic vos non vobis mellificatis apes. Sie vos non vobis fertis aratra boves.
Quo cognito, aliquandiu Bathyllus Romae tabula fuit, Maro
XVIII. Quum is aliquando Ennium in manu haberet, rogareturque quidnam faceret; respondit, se aurum colligere de tercore Ennii: habet enim poeta ille egregias sententias sub Verbis non inultum ornatis. Interroganti Augusto, quo pacto C Uttas feliciter subernaretur: u Si prudentiores, inquit, temo Mem tenuerint, et boni malis praeponantur : itaque optimi uos habeant honores, nulli tamen aliorum iniusti quidquam stat. n At Maecenas: u Quid , inquit, Virgili, satietatem homini -3
non adfert in uomnium rerum, respondit, aut similitudo, aut multitudo stomachum facit, pruster intelligere. η Idem inter- - έ rogavit: u Quo pacio quis altam felicemque fortunam servare Potest tu Cui Maro: u Si, quantum honore ac divitiis aliis Praestantior sit, tanta liberalitate et justitia alios superare nitatur. n Solitus erat dicere : u Nullam virtutem commodiorem -5homini osse patientia; ac nullam asperam adeo eSSe fortunam, quam prudenter patiendo vir fortis non vincat . . Quam sententiam in quinto aeneidos inseruit :Nate dea, quo fata trahunt retrahuntque, sequamur; Quidquid erit, superanda omnis fortuna ferPtidia est. et de quaternis istis homisti hiis
Narratinuem tueptum Grammatici seu mona hi eommentum esse
male putat IIernius. Λnthol. Ueter Latiti. TOm. I, p. 224. Ed. 7 a. Videtitur homines lepidi, quicquid unquam pulchrarum senis
tentiarum reperirent, ut clarum et gravem auctorem darent, in Viria ellium Cum ulu Ν .
307쪽
6 Quum quidam eius amicus Cornifieii in eum maledicta et ini-
. micitias sibi enarraret: u Quam putas, inquit, esse huius malevolentiost causam Z nani neque unquam Cornificium ossendi, et eum amo. - AD, inquit, Hesiodi sontestitiae non meministi, ubi ait, circhitectum architecto invidoro, et poetam poetasty De malis, inquit, Graecus ille intelloxit: nam boni eruditiores amant. Sed magna eum lati de et gloria vindietam in manu habeo : maiore enim citra virtuli iniendam; atque quo olegantioror ego sum, o vehirmentiore invidia rumpetur. n Erat Augusto familiaris Philistus quidam; orator et poes in modioeriter doctu S, eui multiplex variumque ingenium erat, quique omnium omnia dicta reprehendere conabatur, non ut verum dignos-c ret, quod Socrates facere consuevit, sed ut eruditior videretur. Ilic Virgilium, tibiciamque convenire dabatur, malediciis salibusque vexabat: quare ille saepe aut tacitabundus discedebat, aut suffusus pudore tacebat.Verum, quia in Augusto audiente Plinguem illum die ret, ei caussam etiam suam, Si linguam haberet, defendore nequire: ii Taeo, inquit, rabula ;nam hosti: mea tacituriaticis defensorem rarassariam mearum Augii Atum fecit et Maeretiatem; oi ea tuba, quum volo, loquor, qtiae tibique set diutissime audietur : tu loquacitate non modo dii res hominum, sod muros rumpis. is Ausustus vero Phili tum gravi vultu inere pavit : tune Maro, is Si tempus, Caesar, inquit, tacendi hic sciret, raro loqueretur: tacendi m enim semper est, nisi quum taciturnitas ii hi Dciceat, aut oratio aliis prosit; nam qui contendit, et an contentionis sinis uillis sit,
non Dravit, stultis illum anniam erata dum sapientes putant. n-g XIX. Post aquam Augustus summa rerum omnium politus s. 77. Philistias cum suo dicioc inmoti litius Grammaticorum hi trio osse vid tur Philistos voriose cirrat Fabr. ad Diotioni XXXVIll i8, 89. sed nullus Ox ii hio iti- eum Lah t. Elinytiem quod dixit
videtur di tum respichro Mestis isu p. s. 27. f. 78. Post quam Atratistras... Commentum hor partim nenii ho
minis osso, monere Necesso Don
e t Coras, lauariam, Vita Vienilii ad 25. Acilicet poetarum eo silia hisce de rebus Oxpotorii iurati iiii Forto ex thptorum scholis fluxit. in quibus declamationis arsumento itiservire potuit. Wariotius tamen
et Agrippae di putationses hae dore ex Diotio notae Munt i forte et illae in soliolis rhet rum natae. Consultos. constitiores semendat
Gi Onov. Mox et eii, bus inutile est; nisi fuit, ut e vita . Paullo post titilia hominiim facta eompositione
308쪽
est, venit in mentem, an conduceret tFrannidem omittere, et omnem potestatem annuis consulibus, et senatui reni publi-Cam reddere: in qua re diversae sententiae consultos habuit M ecenatem et Agrippam. Agrippa enim utile sibi fore, etiamsi honestum non esset, relinquere tyrannidem longa oratione contendit: quod Maecenas dehortari mΣgnopere conabatur Quare Augusti animus et hinc serebatur et illinc: erant eis imdiversae sententiae, artis rationibus firmatae. Rogavit igitur Maronem, an conserat privato homini, se in sua republiea tyrannum facere. Tum ille, u omnibus ferme, inquit, rem p. aucupantibus molesta ipsa turannis suil, et civibus; quia n cesse erat propter odia subditorum, aut eorum injustitiam. mn gna staspicione magnoque timore vivere. Sed si cives jus tum aliquem scirent, quem amarent plurimum, civitati id utile esset, si in eo uno omnis potestas foret. Quare si justitiam, quod modo faeis, omnibus in futurum nulla hominum facta compositione distribues, dominari te, et tibi conducet Et orbi: benevolentiam enim omnium lia hos, ut deum te et: dorent et credant. n Εjus sententiam sequutu η Caesar principatum tenuit. Audivit a scirone praecepta Epicuri ; duius ψdoctrinae socium habuit Varium: quamvis diversorum Philosophorum opiniones libris suis ins ruisse de animo maximo videatur, ipse tamen fuit Academicus t tiam Platoniqsententias omnisus aliis prietulit. XX. Nunc quoniam de auctore summatim diximus, do ipso Rojam carmine dicendum videturi quod bifariam tractari solet,
obscurum est. Dietum EsAE debet pho r nullo habito respectu. s. 79. a Scirone. Leger a Syrone. Syronum, Epicureum, Cicero in mi issimum et optimum virum
intellifle, de quo Cistero Fin. II 3s, ad Div. Vt, ri. Euin Virgillint Vari magistrum fuisse pansiin Grammatici monent; vid. Phoeas in
Vita Virg. v. 63, 6i Serv. ad Eel. VI, 33; En VI, Cf. nota ad Eel. VI pr. Epigramma Virgilii ad 8yronis villam v. in CaiciIoctis et tu Atiibolog. p. 677, in quo ei
suos amicos et patrEm eo videtur tempore comm udare, quum ex agro guo προ pratiis assignato Ro
mam discederot. Magni docta di tu Syronis laudantur ibid. lib. II Epigr. 243. Ipse tamen fuit Aradrimetis; ve. lim ecinsi hi sutis nobis de veritate hujus rei. Vulna pro Epicureo tinia heri soloi Virgilius. Etiam Ane or Cirta v. 3, 4, prosietur philo vi phlis Epieureae studium. Cf. ad pr. Eel. vl.
309쪽
81 conetur poeta. In ipso opere Same tria Spectantur, numerus,
ordo, e tiniatio : quamvis igitur multa id OAt, salsa inseriptione, sub alieno nomine sunt prolata, ut Thyostes tragoedia liuius poetae, quam Varius edidit pro sua, et alia hujuscemodi; tamen Bucolica liquido Virgilii esse minime dubitandum est: praesertim quum ipse poeta, iam litam hoc metuens, Principium hujus operis et in principio aeneidos
et in alio carmine suum esse testatus sit, dicens; Ille ego, qui quondam graeili modulatus avena, et reliqua : ot, Carmitia qui lusi pastorum, audaxque juventa, Tit1ro, to patula3 eeeitii sub tegmine sani.
8α Bucolica auxem et diei, et recte appellari, vel hoc solum itidicium suffecerit, quod hoc eodem nomine apud Theocritum censeatur, Verum ratio quoque demonstranda est: tria sunt pasiorum genera, quae dignitatem in Bue lieis habent : quorum qui mini ini sunt, αισαῖοι dicuntur a Graecis; iidem a DO- his caprarii : paullo honoratiores, qui finiuisie, id est, opiliones dicuntur: honestissimi, et maximi, νουχολοι, quos bubulcos dicimus: unde igitur masis di huit pastorali carmini Dona enim poni, quam ob eo gradu, qui apud pastores excellenti 83 simus in v niturῖ Caussa duplieiter in spiei solet: Ah oriqine
earminis, et a υoluntate scribentis.
34 XXI. Originem autem Bucolici carminis alii ad aliam caus-
ratiotii do uita subjecta sunt, quum ad sola Boeotica respiciatit, utque his potius pradigetida sint. sunt
vero ea ita comparata, ut non mIgnum indo fritorum capere possis.
apud pastores excellentissim us in Detiitum ineptum eAt hoc. quamquam apud Grammaticos passim Obvium, etiam Graecos, ut ante Themaritum, in : π ει διαεορῶ etdia βουκa- obtinuerat usus, ut βουκολοι eodem modis, quo πριμινες, ora Dino de quorunque pastorum genere dicerentur, Dique adeo simplieiter esset ensiorititim. Multa tartiou ex hae etymologia sua iter eliciunt scriptores, qui do hu-eOlieo rarmine egerunt: v. C. Qiaa
310쪽
vIΤΑ P. VIRGILII MARONIS. disi
sam serunt. Sunt enim, qui a Lacedaemo Diis pastoribus Dianae primum carmen hoc redditum dicant, quum eidem deae, propter bellum, quod toti Graeciar illo tempore Persae infer bant, exhiberi per virgines de moro sacra Doti ptissent. Alii ab 85 Oreste, circa Siciliam vago, id genus carminis Dianae redditum loquuntur per ipsum atque pastores : quo tempore de Scythia cum Pylade fugerat, surrepto utiminis simulacro, et celato in fasce listiorum; unde Fascelidem Dianam perhibent
di Aputatiunculum. Nihil in omnibus his, quae memorata sunt, est, in quo acquiescere possis. Non vi. dent homines doeti, aliud os e parmen tiue lieum arte elati vatum, tiliud rudes et indoctum, quod impetu animi, exsultatio, et assectusto more essi radii. Ciansura sistit poris eo hymnos in deos agrPstes, et saera eorum et sal talas. Endem in inpia, quae hie memorantur, reportas in prino. Comment. Servii, equibus videntur huc male revocatae Age: sunt autem pleraque e Graeco
Grammatico criti versa, qui ab Aldina inde praefigi Thpoerito solet: περὶ
Iis, Lemoniis pastoribus. Bello Persico, quum s qtum Dianae Caryatidia instaret, cujus satium in Lar Onia orat, in quo virilities Laco daemoniorum anniversarium se A- tum agphant, et ex more patrio eboros institu huia . vid. Patis an .
III, ici; hollo ita quo Persi eo, quod
ter hostium motum p uoltu ac daris in DP γgr di non nuderent, past ros Laconici agri sacra serisso et Dianam suis e nrminibus e lebrassem morantur; quae Cnrmina quum prohata fuissent, ab eo tempore
modo indo bueoli et earminis origo repeii possit, inelaia videas tibi-quor vid. Cram inraticus in fronte Theocritii serviatia pr. Bucolicor.
Isidor. Orign. l, cap. 38: Diomedo ἡ lib. III, p. 483, Potsch. Probus dabucolici carminis ratione, praefixus edd. nonnullis, iii Basil. Henrie-Ρeir. i575, in quo an ulta copiosius
xpcisita sutii r VP er. Grammatic
Apcispasmatia ad ealcem Mallii ob M us insero edita P. 93, si . f. 95. Ab Oresto. Iti Sicilia, inter
Mylas et Naulta hum non longe a promontorio Peloro, tomplum Dia. Dae Fiaeelina' sive ne litidis, 'Α -
potitum orat et v. Pausan. lII, a 6, p. 249: quum autem hi originem a Diani Tauricae simulacro per Oresistem deportato rppeterent, fabula Itoonii a d inde errores aliquos Orosiis ei rea stelliam eo inmitii ei coeperunt; unde fluxit narratio dotiueoliet ear minis origine, quae h. l. logitur. Dst Diana Phoc litido s. Foeelitiale, non vero Fascelide, videatur inpriinis Cluvo eius in Siri l. ani. pag. 3 34 sqq. Munc herustia lI3gin . sati. CCLXI. Antonio.
Lib. I - . Adde Probum supra memoratum, Grnmmat. Theocrit. I. l.