장음표시 사용
271쪽
rent: inimo mon' remuginet; nemora vocem remitterent : ita
explicat vividius iteratum gemitum, in quem omnes cora su
6 9. Oecurrat tibi Loctor, serocitas Turni, jactantia, gloria.
quae sparsu in pi PCui cutibus; et consor cum Statu, in quo Duricost humilis et supplox, atque oculis et manibus proca hiandis: fatetur ei supplicium mereri e tremum, victumque, e Coram suis : qua consessione quid majus ad gloriam Anesse 2031. Postquam lassus culpam et mortis meritum, jam precatur pro vita, Don suis meritis, quae nulla; sed patris Dauni, quic iit sint valida conjungit cum memoria Anchisae, iat hujus rocordatione miseria Dauni emolliat animum AEnose : quasi diecit; quid persentisceret Anchises te arrepto morte imma iurat Idem puta de Dauno : Praeolare vero animadvortit Sca L 3. Poet. c. 27, Consulto Anchisem Priorem nominatum , qtiam Daunum, ad majorem scili Cct os scaciam Precum. Uliam rem admiratus, ita absolvit; Pnofecto cum Virstitio nullus arte, aut iudicio comρanandus. 035. Quid vero petiit redde me vivum meis : id certe petit. ei iam si non aiasus sit crit Tὀ Diuum profare. ut qui causa fuerit tot caedium Troianoriam. Si Dolis vivum, Certe mortuom : quibus urgoty tribus: primo, vicisti, quantum est, hoc de altero falserit deindo, et Dictum tendere Palmas Ausonii DidenH; quantum est, hoc de se aliquem satorii tui tio, tua est Gυinia coims3ci. Humilis. Corpore, id est, supplex. dejecto fastu i victoria Enear, quam ponit in fine oporis,
perficit atque absolvit cumulum laudum Elieae: qMas a PriDCipio ad finem omni artificio Pontinuavit. Donat. - Dextramque Precantem. Hypallago : nam quod est v
eis dat manui, tit hoc ipso indicet,
membris omnibris prerabundum Turnum; itaque precatur rion solum ore , god manibus, oculis, toto Orpore. Nihil enim tunc potuit ina jug dare. Praeclaro Apul. Flori l. II l: α Neque enim aut levi mercDd emit, qui precatur; aut parvum Pretium arripit, qui rogatur. . c. 035. D me Redde meis. ordo e i, Redde me meis r sed ne ex apertorem viro forti Pudoridam Peteret. interpositione usus Est . di eris,u Seu corpus spoliatum triuii ne main vis. . Semr . - Θ Ilutum lumine. supra de Palam do : . Dura C cassum lumine lugent. . Lumen nutem, et lucem. Pro vitia PDDtae, Pt riori se
Lucretio quidem, Cuius e St: ae vivoque, et mort in vita videriti. et item Terentio, cujus Pst: α vi viis, vidensque Perela. v Germ.
272쪽
juae: ossit,ue issimum lioc ad sistendam omnem iram : quasi dicat; tua esh Lavinia, et coniux: quid aliud vis p hoste enim est belli causa, non in ea mors: id O ulterius ne tende odiis, id est,rio mo interfice: pol inde ac si dicat : Pgo palmas tendo; ne tu odia intendo. 938. Victus soro Tiacas ost, ct nisi nova doloris causa a ce-doret, Turno parceret : itaque stetit Doluens oculos huc illuc, dubitabundus, an interficeret, et interim deoram repressit: sed cur acer in armis' quia sibi et ir; e temperare magna ostvirtus : itaque non solum refertur ad pristiori tam militiam, et ad praesentem Virtutem, qua Turnum Prostravit, sed ad victoriam sui.
94O. Tricari ubique pium proponit: etiam hoc loco, in quo mors Turni; nam cunctabundus jam ad caedem erat precibus victi hostis, nisi in humero Turni balteus apparuisset Pallantis, qtaem ille interfecerat, assumpto nil utoriam sto insigni: dicitur balteus infelix, quia nulli domino felix; itoli Pallanti, nutio crepitis; non Turno, qui oripuit. In illis, bullis notis, est ingens πάθος : notat enim recruduisse A notu dolorem. et Pueri ait ad ocim dein doloris notam : cur dicat balteum, et cinyulum, dicam infra in notis. 945. Ad intrabilis hoc loco est Virgilius: non utitor decuerat
Pium Tricam ac mitem saeviro in hostem victum ac prostratum: nam visis exuviis, ac pro indo revocato in memoriam
dolore amissi et inters oti Pallaniis, accensus in irarum surias, Passus Don ost oripi sibi o manibili hominem indutum suorum spoliis, cumque tanquam victimam Pro amico immolat, et amici nomine. IIanc partem ita expondit Scal. lib. 3. Poet. c. I a. ιι Quare ne trio deprocantem Turnum interficit, donec alteram sortitudinis partem potiorem ducat, ultionis 9έα. Notis fulserunt einstula Hillis. Atition pleonasmus ridiculus 3tiam si balteus est militare cingui ii iii . quid Oportuit utramque xOPom dari sed explicet Virg. varro, qui ait, a Balteum, quod cingulumo eorio habebat bullatum, balteum dierum . . lia lus balteus proprie
rat, cui annexa et iacito. Explieohoei duplox fuit ostietum balloi primum, ut ab eo gladius ponde
ret i alterum ut cingeret. Isidor.
clare XIX, 35: . unde et halteus dieitur, noli tantum quod cingitur,
sed etiam a quo arma dependent. . ideo uiraitique vocem conjungit Maro nulli tig doctrinis expers. Indo et Treh. Pollio in Salonino seribit r. quum cingula sua plori quo militantium, qui ad convivium venerarii, Potierent hora cotivivit. Sal Otiimi ptior uti ratos constellatosque halteos rapuisse perhibetur. ω- Bulla triumphantium olim iti-
273쪽
,58 COMMENTARIA IN AEN EIDOS LIB. XII
sellieet necessitudinem. Itaque De so quidem arariorem vult Deere, ut alibi, A Deae magni dextra cadis; sed reiicit in Docessitatem, pulcherrima Dempe figura otiam a Rutilio doA- eripia. Pallas te hoe vulnere, Pallas immolat, tanquam itis rias illi pro victima, non tanqua in hostem, qui bellum in tui rit ; DOD rivalem, qui uxorein petat ; non fortunarum depopulatorem, qui regno fatali arceat. n Geminatio illa I flos Pol tis, indicat indignationem AEneae; et sceleriato ex sanquine, quasi scelus tid miserit Turnus in pueri Pallantis caede. Iustissimum est ergo, rit ab scelerato homine poenas repetat ei iam pius; hoc enim a pietate alienum non est. 05O. Ideo sub pectore, quia illatum vulnus in cor : solutias statim morte est Turnus, et cum ingenti gemitti indigia in anima stigit sub umbras inferorum. Nota Opp sitionem : AEneas ira est servidus; Turnus morto frigidus t citi illius servorse huius lethale frigus : Dulliam paetio verbum ira extremo versia D Ora emphaticum; nimirum cum semitu, et fugit, et indi9natu.
Igni . dein pueris HobilibuA usur- pnium. mutis te Immoliat. Ad suae mortis ot abrupti Dederis ultionem te tranquam hostiam immolat Pallas. Se . Claud. Stil It is Pallantis jugulo in Turno moriente Piavit Anoas . . Non absimile faeitius
Vieni nil apud Liv. lib. Ill, ubi postinis oetam filiam eo spectans Appium, a Te, inquit, Appi, tuum
que eaput sanguine hoc consecro. .
reqpexerit morem, quo hoste A mar-
ahantur pro dotanetis in hollo, quod Plui. in vita Thomis . dixti
fiunt tanquam vietiman si hostiast. C. sso. Advorso sub peetore. In P σ- ius hostis, ita uti adversum fuit . totum stadium pressit. Tatim. 352. Vitaque eum Iemitu fugit inuiynnin sub umbras. In diuentito, vel quia post preeos ventum no insertierat i vel quia Lavinitim for solebat aeneae: v l quia, ut suprado Camilla di, imus, diseodotiat taiuverae : nam volunt ph3siei ani-mnm disco loro a corpore invitam , eum quo adhue habitare tantur elegibus poterat. Serv. - Lespnda ost in Excursu qui Dio, vol. IV, P. 397, censura corum, quae in .Et Didos conomia e prsehendi possunt: nequo forsitan abs re erit percur
274쪽
276쪽
DE Vita Virgilii inulta sunt veterum Grammaticorum Commenta, quae, tamquam Certae et exploratae fidei, sequuti sunt alii, aut, quibus relictis, novas ariolationes et conjecturas ita proposuere, quaSi res vere gestas narrarent. Non quidem id agimus, ut eorum cenSuram nunCSuscipiamus, neque nobis ad omnes eos, qui, Sive in Scriptorum Velerum recensu, Sive Proprio quodam consilio Vimgilii vitam scripserunt, evolvendos satis otii suppetit; si tamen eos, qui post Ruocum ac BaIlium si nugas sub D nati, Probi, ac Servii nomine venditatas rejecore, in primis Martinum, Wartonum, Crustu in a excutias, multa passim commemorari videas, quae, quum conjecturae loco a viris nonnullis doctis olim proposita fuissent, nunc sine ulla dubitatione tanquam antiqui alicujus scriptoris fide et auctoritate sussulta exhibeantur. Quum de tanto poeta etiam ea, quae aut molesta aut nulla fide traduntur, cognoscere non injucundum Sit, dum modo satis explores, quo loco et existimatione unaquaeque narratio habenda sit; ea in quidem Vitam Virgilii, quae sub Donati nomine Circum-
3 Vi l. Dietion natre Art. Viryile. ganti I ditione Virgilii eum vor . αὶ Murtyn, Lise of Vimit praef. Anglic. - Cru ius. Li s of the Edit. Bucolicor. - is a Non in et M Roman T. l.
277쪽
fertur, et ex qua aliae Vitae a Grammaticis, modo Bucolicis, modo AEDeidi praefixae, concinnatae sunt, omitti re te posse non putavimus; itaque ei annotationes subjecimus, in quibus partim firmarentur, quae cum rerum fide tradi videbantur, partim incerta, falsa et insulsa, vel verbo notarentur. Subjicere constitueramus Vitam Virgilii a Ruam pernn nos suos distributam: quum tamen multa in ea jejuno
tradi, alia parum acute Cori clari, plurima praeteriri, eOrumque loco aliena attexi videremus, maluimus novam vitam ad eamdem fere rationem conficere, in qua Pa hro-viter indicata eqsent, quae ad historiam sive vitae sive r rum, quoties poeta ad sua tompora respexit, accuratiuRcognoscendam DCere Possent. Itaque sub unoquoque anno
primum res publice gestas ponimus; tum ea subjungimuS, quae, sive in vita Virgilii, sive in ejus Carminibus, aliquomodo cum illis sunt ConjunCta. Deinde, ut in primi voluminis praefatione, PBG. xiij, polliciti sumus, vitam Virgilii Maronis, quam clarisSimus
inter nostrates Professor, Carolus Le Deau, perfectam edidit, sine ulla intitatione reseremuS. Nunc ad eam, quae inscripta est Tib. Claudii Donati nomine transeamus. Doctine hujus Grammatici, cujus nomen pra' se fert, fetus sit haec vita, nec ne, duhitatum esta viris doctis, quum tot in ptiis illa referta sit. Quamquam autem maturo satis ineptire coepero Grammatici, et Dori
tus hic post AElium Donatum, Hieronrmi Praeceptorem, vixit, tamen haec ipsa narratio, nec, qualis est, ab homine docto proficisci potuit, nec tota ab aliquo plane indocto. Equidem ita sentio, fundum hujus narrationis deberi Donato, mox inmeri Cum, quum Passi Di transcriberetia modon grammaticis, modo a librariis monachis, quorum novum quisque narratiunculam, quam fundo acceperdi, EXEm
278쪽
plari suo intexeret, ita esse interpolatam, ut nunc in tali Drmagine plerumque dici vix possit, quid Donati fide proditum sit, nec tio. Quae res Vel ex eo manifesta sit, quod nullus iacile est codex, in quo non vita haec modo plenius, modo contractius perscripta legatur. Ex his viri docti, qui primi Virgilium edidere, talem nobis Donatum hunc
Videntur concinnasse, qualem nunc habemus. A Daniele multo emendatior ille fuit excusias, multa etiam emendata J. Fr. Gronovit acumine, qui et Plus, quam Par erat, DPerae in eo posuit, ut ex dicendi genere et Consuetudine Ger.. Vossit ad Velleium sententiam firmaret, a Suetonio sundamentum hujus narrationis esse jactum, cui deinde alii Grammatici sua commenta superstruerent: scilicet Suetonius etiam Virgilii nostri Visam scripsisse existimatur. Fuit etiam talis Vita nomine Sei ii vcnditata, ad quam in Serv. Coii naciat. pr. ad Eclogas S. Pi OVOCntur, quam in monNon CAmdem esse Puto cum illa, quae in Daniolis Editi ne, et hinc in aliis, Tricidi sero praefixa, sub Servii nomine circumsertur: habemus Vitam aliam, quae Probo tribuitur: Sed nulla est, in qua non interpolatricem. aut mutilatricem manum foede grassantem agnoscas. Quae alii do Donati
opere indicarint, vide in iis, qui a Burmatino ad Anthologiam lat. T. I, p. 369 laudantur: mihi quidem sortem magnorum virorum et fortunam saepe mirari subiit, quorum nomen ad multam posteritatem propagatum quidem est, ita ut dignus tanto ingenio, aut tanta virtute, immortalitatis Ductus iis tandem, qui meriti essent, contingere videro-tur; iis tamen temporibus, quum genus humanum gravibus superstitionibus captum erat, tantum saepe Sordium nomen illud ex contagione saeculi contraxit, ut jam illa celebritas ad inopia rerum miracula. monstra, ne Portenta rediret. In Virgilii memoriam tabulis absurdis Coutaminandam om-
279쪽
164 Pit EFATIUNCULA DE VITA VIRGILII.
nes monachorum tribu S CONSPi SSe videntur, qui, quum Sanctorum Suorum Virorum memoriam tot pudendis et stultis miraculorum narrationibus laedarent, quid mirum, si in poetae Romani laudibus adornandis neC minus miracula, omina, prodigia, et reliquam hujus generis τερατ διγ xv ad tardium usque congesserunt p