장음표시 사용
321쪽
parte sitos, quae olina ad I hraciam pertinuerat. Brutus et Cassius se sua manu interficiunt. De pugna ad Philippos vid. Georg. I, 489, sqq. M. Antonius ad res Asiae constituendas discedit. Octavianus in Italiam redit, ad agros et praemia inter veteranos distribuenda. Ad Caesaris consecrationem quam diximus, nobiles illi ve sus spectant iΕΠ. I, 29O... , Nascetur Pulchra Tn anus ori- sine Ca sar etc., et VI, 79o, hic Cresar, et omnis Iuli Progenies magnum coeli uentum sub axem. De eadem consecratione, Seu apotheosi agere Vulgo existimatur Daphnis, Ecloga V. Nar
io) hoe ipso quoque anno eam scriptam psse statuebat; Ut adeo octaviano Caesari jam tum Maro commendatus esse Videri debeat; idque hoc ipso carmine factum esse , ib. pag. LI. Si mihi luec coniectura, por se admodum levis, nam eri r non multos post annos ejugdem rei memoria pariter bene carmine fieri potuisset y si tamen conjectura litis de atino, quo Scripta sit Ecloga V, firmanda esset, aliud aliquanto firmius argu mentum afferreia D: an IX Ecl. v. 19, uo, Quis caneret nymph*'quis humum forentibus herbis Doryeret 8 aut Diridi fontes trulueeret umbra' haud dubie ad Eel. V, 2o, 4o, respicitur; ed mitaque nona, quam a. 7 3, scriptam esse liquido constat,
U. C. 7 3. P. Servilius Vatia Isauricus II: L. Antonius. A. C. 4 i. Virgilii 29-3O.
Octavianus Caesar Romam ineversus, diam veteranis Pra'mia
Persolvere, eosque in agros municipales Italiae a Triumviris promissos deducere instituit, ingentes per Italium turbas, partim eorum, qui possessionibus suis ejiciebantur, indisnatione, partim militum effreni cupiditate et audacia, de qua v. Appian. P. Io8a sqq. Dionem Cass. XLVII, 17, Vellei. II, 4, excitari Videt. Qua de re v. Argumentum Eel. I. Latissime autem calamitas illa et ad quam plurimos pertinere debuit
ita ut maximae fortunarum conversiones insequerentur; uri de et Antonius apud Appianum p. iopn, dicere potuit, Octavianum in Italiam isse, si ros diesenda sit, tamquam omnem Italiam sedibus suis emoturum, αυαστυτων τηυ leto ἐαυ. Vix erat mefit ex ea aetate Poeta, aut scriptor, qui non commuiti clade
322쪽
anlietum so memoret. Hinc Tibulli felix quondam, nunc mu-Per asser, I, I, I9... 23. cf. IV, 83... 39o. Propertius de se IV, I, las, Num tua quum multi versarent rura jurenei, Abstulit e cultas Pertica tristis opes. Dum Fulvia, M. Antonii uxor, coloniarum de luetionem in viri adventum differendam ess contendit, L. Antonius, Marci frater, Consul, novas Pt ipse re molitur, et partim iis, qui praediis et agris suis exciderant, opem suam pollicendo, partim Caesarem ad veteranos criminando , magnunx exercitum comparat, hullumque in Caesarem
In illa agraria largitione non enim ad aliam trahi posse, quamquam res probatione Vix eget, Ilvaeus probavit ad Vir-silii Vitam 13) etiam Virgilius agros suos Paternos amisit
Eisi enim Mantuani nihil in Triumviros commiserant, magna tamen agrorum suorum Parte multati Sunt, quoniam, ut aiunt, Cremonensium, qui Bruti et Cassii partes sequuti erant, agri proscripti veteranorum cohortibus, quae eo deductae erant, non sufficiebant; alia caussa editur apud Pomponium Sab. ad aen. IX, 28, forte ex Servio pleniore; persuasione Cremonensium Mantuarios non misisse auxilium Augusto. Iam Virgilium Iloniam profectum octaviani liberalitate agros suos recepisse; quum autem Mantuam rediisset, novam veteranorum iniuriam Expertum esse, ex Ecloga I, et IX, satis
apparet. Confirmat Martialis V IlI, 56, Iuqera perdiderat Virgilius) miseris vicina Cremonoe, Flebat et abductas Tityrus ingero s. Risit Tuscus eques etc. Videamus Dunc ea, quae a Grammaticis, pleraque fide incerta, traduntur.
Si Servianis laciniis ad Ecl. IX, 7, fides habenda, in his
Italiae partibus Octaυius Musa, limitator tib Augusto datus... quindecim millia mssuum agri Mantuani militibus assignarat, quum Cremonensis non sussceret; ossi sus a Mantuanis, quod ρ coria e ius in agro publico aliquumti clausissent. Alfenum tamen Varum metatorem edit alia in iisdem alterius, ut videtur, Grammatici lacinia ad v. io, Quod alii dicunt Virgilium ostendere is uisse, quod Mantuanis Per iniquitutem Alyheni Vari, qui aqros diυisit, yrinter palustria nihil relictum sit; sicut ea omitione Cornelii in A*h num ostenditur: a Quum jussus tria millia pa
sus a muro in diversa relinquere, ut OctingentoS PISSUS Bquae, qua circumdata est, ad metireris, reliquis i. n Praeclarus locus,
modo non esset mutilus. Tertio loco Asinium Pollionem, quom in his terris cum imperio suisse supra vidimus, distribuendis
323쪽
agris praefuisse, alia Survianae compilationis Ioca affirmant sad I l. II. 1 : Pollio, qui eo temρore Transpadianum Italiae Partem tenebat et agris mPenat dividianitis. Et Donatus in Vita Viri: illi S. 36 : Hic Pollio Transpadanam Prouinciam regebat, C usta re, quum ueteranis ... agri distribuerentur, suos Viryilius non timisit. Facta enim distributione, suos seu Claudio, seu Arrio datos ne mitiuit. Obscurum eSi qui factum sit, ut idem aes otium
ad plures referri posset. Sed forte ea loca rem expedient, in quibus Alfenus Varus Pollioni fugato successisse traditur Serv. ad Eel. IX, 29, Sarie blanditur Alf O Varo, qui, Pollio ue fugato, legatus TrunVadani3 ρmpositus est ab Augusto, et ad
Eel. VI, 6, Atii fuso fugatoque Asini Pollione, ab Augusto Aia
fenum Viarum testatum substitutum, qui Transpadanoe P vincia et agris dividenssis yme et, qui curauit, ne ager, qui Virgilio ivstitutus fuerat, a veteranis auferretur. Habere nos putatio allia
quid, quod sequi possimus, inodo Pollionem eo anno fuga ium esse probabile fieri poterit. Erat is M. Antonii amicus; et statim a triumviratus inde pactione U. C. i, Galliae Cisualpinae ab Antonio praefectus fuerat cos. Martin. p. XI. III) hoc anno, 7l3, Octaviani copias ab Alpium transitu probi
huisse memoratur; Vid. Appian. p. Io88, et in bello Perusinorius fit inter duces Antonianos mentio, qui Salvidienuin e Galliis Octaviano copias adducentem persequuti, et L. Antonio suppetias serre cunctati sunt ibid. pag. ιo97, sqq. Quum L. Antonius anno sequenti se dedidisset, cum iis, quas habebat, copiis Pollio prosectus est, ut Antonio in Italiam vonienti occurret ei; in itinere Domitium cum copiis sibi adjunxit.
vid. Appian. p. 13 3. ii 4. Vellei. II, 76, Nam Pollio Asinius
eum septem legionibua diu retenta in Potestate Antonii Venetia, magnis Ueciosisque rebus circa Altinum aliasque jus reqionis urbes editis, Antonium Potens, vayum adhuc Domitium ... junxit Antonio. Potuit itaque inter has rerum vicissitudinos fieri, ut Pollio ex acris Transpadanis expelleretur. Nunc autem in Alfeno Varo novae difficultates oriuntur quom nobilem JCtuni male nobis Grammatici in hzec tempora in trudere videnturi v. argum. Ecl. V l. Si tamen satis sede quocunque alio Varo narratio de agrorum Mantuanorum metatione probaverit ,
hi fuit aliquis Varus Virgilio amicissimus, etsi quis ille fuerit, non ad liquidum perduci potest, vid. Excurs. II, ad Bucol. 3tum alius ex Serviano centone locus non tam falsi convinciatur, dum innuere videtur, plures in iis regionibus Trium vi,
324쪽
vorum n gotia curasse : ad E. H. VI, 64 Galtus... qui et a Triumuiris prerpositus fuit ad existendas pecunias ab his munici
hiis, quorum agri in TranVadania reqione non diuid 'bantur. Potuere adeo cum Pollione Omnes illi, quos memoravimus, agrorum dividon dorum cura in habere. Ccterum ides, omnem illam licentiam, quam nos superiori bello septennali, novo aliquo militum acumine, ad despoliandos hominos increbuisse putabamus, jam tum is quoiat alam misso; hellorum autem civilium calamitates et militaris licentiae ludibria et furores hoc quo vivimus temPore, tamquam novo exemplo ante oculos versari vidimus et ni divimus. Virgilium Romam discedontem, nam ipsum Romam adii se, ex iis, quae Tityrus ile se narrat Ecl I, 2o, sqq. , Contendunt, ut agros recuperaret, Octaviano Caesari commendatum esse cimnes fero tradunt; sed alii ab Asinio Pollione, v. Serv.
ad Eel. IX, ir; Donat. Vii. Virg. S. 36 : alii ab Alfeno Varo talii a Gallo, ut modo vidimus, cf. Donat. S. 3o. 96 : alii cum Martiale Vi II, 56, et multo magis cum auctore Carminis ad Pisonem v. ai 8, sqq. I me liner Ausonias a neia carmina Ventes Qui sonat, ingenti qui nomine Pulsat Olym 'um, Minoniumque
senem Roma1 o prouocat Ore, Forsitan illius nemoris latu, set in umbra, Quod cauit, et sterili tantum cantasset arena notus m-pulis, si Moerennio careret; a Maecenate id tactum osse memorant. Scilicet, ut jam liuom visum est, quum Pollioni primum poeta innotuisget, ab hoc M decennii commendari, hujusque studio in Oetaviani amicitiam venire potuit. Sed satis est, si teneas, poetam his viris Omnibus mature gratum Et carum fuisse. Recuperato agro, Eclogam loco, non tempore, Primam, si supra memorata recto se habent, scriptam esse dii bitari nequit. obtinet tamen vulgaris opinio, anno hoc 713, aetatis 29, eum Bucolica scribere aggrcssum esse. Quod quidem consilium poetam Pollionis maxime auctoritate et hortatu suscepisse, inter Grammati eos fama tori Pt; vide Donat. Vii. Virg. S. 36. Iidem ex loco primo, quom Ecloga Tityrus tenet, omnium etiam tempore primam scriptam, et Calamitate amissi agri adductum Virgilium primum poeticeta aggressum v Phocas V. 67, sqq. Donatus S. 9i, etc. esse Putarunt; scilicet quo communi poetarum fortuna uteretur Maro, ut sanies et miseria ad versus scribendos eum pci Pelleret. Quum Virgilius Mantuam redux agros Suos a veteranis, qui
325쪽
eos occuparant, Vindicaret, novam injuriam accepit, ut adeo fuga vitae consulere necesse haberet. Patet id ex Ecl. IX, quam, Roman , ut aiunt, regressus, ut denuo octaviani opem imploraret, Varo obtulisse videri potest; quanquam in ipso carmine nihil ea de re praeter honorificam Vari mentionem v. 27, 35, occurrit; V. Argum. Ecl. IX. Non male hoe Buleus ipsa carminis sorma, quae subitariam operam satis
prodit, confirmari putat. Menalcan in eo carmine Virgilium intelligendum esse, jam Quintilianus monuit Inst. VIII, 6, 4 . Veteranus, cujus audaciae et furori Virgilius vix fuga se subducere potuit, ab aliis Arrius conturio, ab aliis Clodius, a Probo Miletius, seu Milienus Toro primipilaris fuisse traditur. Sed de his disputationem ad Donatum S. 3I, rejecimus. Inj riam hanc poeta, non nisi Asinio Pollione fugato, expertus esse, ut paullo ante vidimus, narratur in Serv. ad Ecl. IX, Ii, quo, Pollione, fugato, rursua de ρ-diis suis fuerat Vimilius
Si quaeras, qua ratione poeta iterum in agros suos reductus fuerit, Servium habes Comment. in Bucol. pr. S. I 4 narrantem : a Postea ab Augusto missis triumviris, et ipsi integer ager est redditus, et blantuanis pro parte. n In quam sententiam idem ibid. interpretatur versus II sqq. Ecl. IX. Vix tamen illud hoc ipso anno fieri potuit, quo bellum Perusinum. exarsit, quo late Italia conflagravit; itaque rebus demum pactione Brundisina a. 714 Compositis id esse iacium, rectius ponit Marii nus P. LI. Mantuanis autem simul in Virgilii gratiam agrorum partem restitutam esse, satis Probabile fit ex Ecl. IX, 7 ... IO. Cf.
U. C. 7 4. . Domitius Calainus II: C. Asinius Pollio. Suffecti sub exitum anni si): L. Cornelius Bassus: P. Canidius. A. C. 4o. Virgilii M 3 i.
Bellum Perusinum. Octavianus L. Antonium Perusiamque urbem deditione accipit. Sub anni hujus initium Scriboniam
Apud Grutor. p. C. 8 marmor visitur, a. d. IV Id. Octobr. Cn. Domitio et C. Asinio Coss. iuscriptum.
326쪽
in matrimonium ducit; secit tamen cum ea divortium anno sequenti, suscepta ex ea Julia : Dio XLVlli, iti et 34. Quum, M. Antonii in Italiam adventu, maxima omnium, ne bellumr crudesceret, sollicitudo Psset, L. Coccolo, communi amico,
Cum utroque ag rite, et Maecenate et Pollione adhibitis Ap-Plan. pag. ii 26; Di O XLVII, 28 , pace Brundisina, amicitia
intor Octavianum et Antonium iterum coaluit; ad quam tanto magis firmandam M. Antonius Octaviam, Octaviani sororcm, cujus maritus nuper obicrat, uxorem duxit. MOx quum Sext. Pompeius, qui classibus mare tenebat, Commoatu urbem intercluderet, fame urgente, de pace cum Sexto agi coeptum est; qua pro criptis, qui ad eum confugerant, reditus in urbem et incoliamitas pacta est. Jam qua ex his liujus anni actis ad Virgilium pertineant, Paullo curatius videamus.
Perusia ea pia, tota simul Gallia Cisalpina eum reliquis Gallii, et ili spatii is in Caesaris ditionem venit. Vid. Appiari. pag.
iii 4 extr. Ita quo tum domum Virgilio at ros suos, Postquam eos iterram amiserat, restitutos esse, credere licet. Testificandae sua tortitioe grataeque voluntatis caussa in Vari honorem. cujus Opera secundiam Ecl. IX, 27 sqq. Pa rcs Perfecta suerat, Eclogam sextam tum scriptum osse opinatur Martinus pag. SG ct p. i49. Fuisse, qui sextam omnium primo loco scrip tam esse dicerent, Donatus in Vita S. ioa narrat; sed ocis mala primi versus, u Prima Syracosio dignata est ludere Verstin, acceptione, quia in quod ad aetatem Poetae spectabat, ad carminum ordinem res errent, inductos fuisse vix dubites. Aliam rationem, quare ni te Tityrum Silenus scriptus esse debuerit, Caircet 8 ex eo petebat, quoniam S 'cundum Donatum ct Servium a Cytheride in scoria, Cicerone adhuc audiento, ea recitata fuerit. Si C eam arito a. 7it, quo CiCcro ex proscriptione inlei fectus Est, Dditam fuisse, necesse osset. At de Cicerone illum
Eclogam recitari audionte explosa jam supra ad a. 7ii, ut ad Donat S. 4i est fabula. Ad firmandam pacom Brundisii inter Caesarem et M. Antonium faciam, Octaviam Atitovio in matrimonium dolam essu diximus; vid. Dio XLVlli, ai: Appi .iii. Civ. V, 65, p. a6sqq. Erat autem Octavia e priore inarito, C. Claudio Mai Cello, gravida, ut Dio l. l. memorat. Cuius laudatissimae seminae de qua v. naylium, nec non Frinichium in Mautissa Numis m.
rar. in Gorii symbolis liti. T. Vs I, p. ia3, ubi Tiberii Caesaris nuruus cum Octaviae et Augusti ore exhibetur consilio et pru
327쪽
368 P. VIRGILII MARONI s vi Th
dentia quum omnes boni Pacem et concordiam tandem stabilitam et firmissimo vinculo coagmentatam crederent, quumque ejus cum Antonio Conjugium magna populi laetitia et acclamatione exceptum EsSet, Visa est multis viris doctis Eeloga IV ad hunc annum referenda esse, ut infans ille nasciturus, cujus in eo carmine tam praeclara fata ominatur poeta, nullus alius Sit, quam is, quem octavia tum utero gerebat. Est tamen difficile dicere, quomodo de Marcelli postumo, sive is ex Cairini, Martini et Spencii, opinione Polymet. pan. 189, 86 idem ille M. Marcellus, qui immatura morte V. C. 31 obiit ad quem BDuum Vide , Sive alius minor natu
fuit, tot et tanta ad summam rerum Spectantia augurari tum aliquis potuerit. Diximus Paullo ante, sub hujus antii in ilia Seriboniam a Caesare esse ductam. Erat ea sub exitum anni gravida ex Caesare: probabilius itaque fit, ad prolem, quam ex ea tollendam sperabat Caesar, jam tum ad summas in rep. opes evectus, Poetam respe iSSe, et laetitiae publicae impetum sequutum, rem Sententii S eXornasse et amplificasse, quas poetica ratio suppeditabat, inprimis, quum Sibyllinum oraeulum, quod sequeretur, haberet. Hoc certe anno, Pace jam eonfecta , Eclogam hanc seriptam esse, dubitari nequit; quum Pollioni Consuli inscripta sit V. 3, II, 12, Orbe jam Pacato v. 17. Cf. Argum. illius Eclogae, ubi et illud notatum, male multos arbitrari, Ρollioni filium natum eo carmine Poetam gratulari. Secundum hos Hieronymus Chron. Euseb. ΜΜXXX dixit: C. Asinius Gallus, Omi , Asinii Pollionis stius, cujus etiam Virgilius meminit, diris a Tiberio suppliciis enecatur.
Non modo Brundisinam, Verum etiam Puteolanam, pacem jam tum confectam fuisse, quum ea Ecloga seriberetur, Ruaeus eum aliis memorat, ut Vere totus orbis Pacatus videri posset. Enimvero non nisi ineunte anno sequenti, quum Pollio jam dudum consulatu abierat, illa pax est composita, quum Caesaret Antonius Pompeium apud Misenum convenissent, vid. Di XLVIII, 3i extr. , 36. Nam Appianus temporum ordinem non satis accurate sequitur, quum etiRm post i Sta pag. ii 35 extr. ea commemoret, quae anno SuPeriore Peracta fuerant. Cons.
Antequam Antonius adversus Parthos proficis pliatur, exer-elius in hiberna deducendi partem adversus Parthinos, Populum Illyricum, qui loca circa Epidamnum insidebat, et Bruti caussae eximie faverat, mittit. Vid. Appian. pag. D 35; Civ. V,
328쪽
7 . Praefecerat iis eo piis Pollionem, qui rem in iis terris egreste gessit, et anno sequente triumphum de Parthinis egit. Vid.
Dio XLVIII, 4i et ibi nota Fabricii.
Quo in itinere adversus Parthinos quum Pollio esset, Pharmaeeutria, quae est Ecloga VIII, ei a Virgilio missa esse videtur: namque v. 6, uΤu mihi seu magni superas jam saxa Timavi, Sive oram Illyrici legis aequoris. n Cf. ibi notas. Duarus in reditu Pollionis seriptum carmen esse putabat; iti quod Verborum et sententiarum ordini repugnax qui enim a Timavo
ad Illyricum procedit, is profectionem in Illyricum facere debet, non in Italiam redire. Pollionis etiam jussu Eclogam
Perseri Ptam esse, V. Ii, Ia, apparet : jussis carmina coeyta tuis.
U. C. 7 5. L. Marcius Censorinus: C. Calvisius Sabinus.
A. d. VIII Kal. Novemb. C. Asinius Pollio ex Parthinis triumphat. Fasti Capitol. Chronic. Euseb. etc. Est is triumphus Da maticus; cf. Flor. IV, i I, ra; ΙΙorat. Carm. II, I, 35, 16. Dce aptis a Pollione Salonis, Dalmatiae urbe, v. Porphyr. ad e. l. Pighii Annal. h. a. De Pollione omnino v. Martiri. ad Ecl. III,
84; V, 86, et idem in Vita Virgilii p. XLIV. Egit de eo et dotota gente Asinia Lucius Camara de Teate antiquo lib. III, 4 Thes. Ital. T. IX, P. V . De filio Pollionis, Salonino, seu Salonico, qui tamen nullus fuit, sed nepos, eo nomine, Vid. Buae us ad Ecl. IV pr. Dum Pollio in apparatu triumphi quum maxime esset, tertiam Eclogam a Virgilio facta in ex v. 84 sqq. Pollio amat no tram, etc., ingeniose colligit Iluteus, ut de victimis triumphalibus in iis versibus agatur. Sed vide supra ad U. C. 7 I. Hoc anno Horatium Maecenati a Virgilio et Vario commendatum esse, Sanadonius de conjectura ponit, o Horat. Sat. I, 6, SS. Quod tamen maturius factum, si quidem vero hujus anni Antonius Athenis Brundisium appulit, ut condicta die cum Caesare colloquium haberet Appia . Civ. V, 78 ). Factum autem tum videtur cf. W seling. Obm. II, 15ὶ, quod narratum est, ab Agrippa et Maecenate, qui eo accurrebant, Horatium, 'rgilium, Plotium ac Varitim adductos fuisse: qua de re v. Horat. Sat. I, 5, Egressum magno, etc., inprimis V. 4o. Ita enim jam ante inter familiares Maecenatis adscitus esse de-
329쪽
Luit Horatius. Alii quidoni iter illud ad colloquii Tarenti habiti tempus a. 717 referunt v. Masson. vita Horatii ad 736ὶ;
quod et ipsum Demio tem 'ore incidit: vid. Appian. p. I I 49; Civ. V, 93. Aderat tum 737 octavia pacis interpres cum Maecenate nou nutem Coccoliis Nerva, quem Norat. I, Serm. 5, 27, me morat, quique Brundisino congressui intersuit a. 715. HOC itinere Maro solum sertile Tarentinum ad Galaesum n. cogno veral : uti de ductum episodium Ge. IV, 325 sq.
U. C. 7 6. p. Claudius Pulcher: C. Norbanus Flavus. A. Q 38. Virgilii 32 33.
Bucolicis hoc nnno finein impositum , et Eclogam adeo XeorisCripiam esse, Bia aeus cum aliis existimat; ea scilicet caussa inductus, quod Grammatici intra triennium Bucolica abs luta esse memorant: vid. Donat. Vita S. 36; Phocas v. 9', . Sed hominum illorum vanitas, cum rerum argumentis, tum iis ipsis,
quae aliis locis repugnantia tradunt, facile arguitur. Nihil ita- quo commento illi jam Martinus tribuit pag. LXIV g . At idem vir docius p. LXIII ad hune annum, Meliboeum VII Eclogam, cujus alioqui incertum plane tempu, est, refert,
hoc u PO argi mento usus, a ne is annus prorsus aliquo Virgiliani ingenii monumento Vacet. v
U. C. 7 7 M. Vipsanius Agrippa: L. Caninius Gallus. A. C. 37. Virgilii 33-34.
Ad hunc annum Eologam decimam referendam osse Conμ talartinus, hac de caussa, quoniam in eo carmine Gallo inscripto . 23 et 47, Lycoris in Gallias abiisso, Pl alium amatorem, qui in aliquo exercitu ad Rhenum militabat, sequuta
esse u Cmoratur. ιι .... Tua cura, Lycoris, Perque nives alium p rquo horrida Castra sequuta est.... Tu procul a patria, Π
sit mihi credoro tantuml Alpinas, ah durat nives et frigora Rhoni Me sitio sola vides. n A Julio inde Caesare, M. Agrippa primus suil o nomanis, qui Rhenum trajecit; idque initio huius anni sarium, quo Agrippa Cos. orat: vid. Dio XLVIll, 49; Voltci. Ii, 79. Ubii tum a Suevis vexati, ab Agrippa in sideria recepti, in Coloniam Agrippinensem deportati: Tac. Ann. XII,
330쪽
27, Germ. 28. Mox enim, hoc ipso anno, a Caesare in Italiam evocatus Agrippa, classique adversus Sext. Pompotum fabricandae exercendaeque praesectus est. Possit quidem aliquis lin eatio Dionis loco labefactari putare, ubi anno 7IS ineunte tactavianus Caesar in Gallias, ut excitatos in iis motus sedaret, profectus esse dicitur lib. XLVII l, 2o: Cons. c. 28 pr. Appian. P. ii 35. Sed primum, an exercitum secum duxerit, non memoratum invenias; tum nec Rhotiuin transiisse, aut ad Rhenum quicquam rerum cum gessisse doceas. Quicquid est, probabilior haec est sententia, quam illa Scaligeri, ad HieronSm. n. 196o, qui ante caedem Caesaris Eclogam decimam publico editam esse debere putat, dum illam opinionem amplectitur, quintam in Caesaris necem esse scriptam, intra triennium autem Ilucolica esse absoluta. Iam itaque si, quantum sive ex temporum notatione desinire, sive conjectura assequi possis, ordinem Eclogarum ac tPmpus constituere velis, ante eam, quae nunc primo loco Posita est, secundam, tertiam et quintam scriptam osse probabile fit. Tum Prima et nona anno Ti3. Collocat post hanc sextam conjectura Martini. Tum anno 7i4quurtam, 7lb octa ut, vulgatam osse in consesso est; intra idem sorte tempus septima, et 737 decima ultimo loco scripta suit; ut adeo ad temporis rationem ordo hic constitui sorte possit:
Laudata et commendata sunt Virgilii Ilucolica jam a poetis, qui eadem aetate vivebant. Propertius ad eorum argumenta,
paullo tamen licentius, alludit El. II, 34, 67 sqq. , ubi : Tu canis umbrosi subter Pineta Gai si non quasi ibi Maro praediuin habuerit: sed respectu laudum loci, in quas excurrit Ge. IV, i ab ) Thyrsui, et tit tritis Daphnin arundinibus Ecl. VII , Utque decem Possint corrumpere mala puellam Eel. lli, iὶ, Missus et impressis hordus ab uberibus sex IX, 6ὶ, Felix, qui vilesyoniis mercaris amorest liuic licet ingruis TitFru. ψε- conui.