장음표시 사용
471쪽
si a P. P liense, a Fratre Iac. de Vulterra. Ferraris in biblio theea PD. Carmeli inruin S. Pauli servatur Codex Mstus V rgilii aeneidis scriptus a. Is 98 ornatus Picturis, seu miniaturis Magistri Ioannis de Alipherio monachi: de quo v. Historiam
Gymnasii Ferrariae P. 446, 447 et 43o. In Ambrosiana XXIV
volumina ad Virgilium spectantia a Montiauc. Biblioth. MM. p. 524 B; in Regia Parisiensi supra XL in Catalogo MSS. Bi-hliothecae Beg. Paris. in primis a n. 7925 sqq. ad 797o; in Biblioth. Bernensi, ut jam supra monui, a Sinnero XIV codd. memorari videas, p. 626 sqq. Apud L. Concannon Esq. Londini codicem aeneidis e domo Medi a asservari audieram, nitide scriptum. E specimine tamen, misso ab amicissimo viro, G. Η. Λύhisen, intellexi usum
ejus criticum vix magnum eSSe posse. 'In bibliotheca Palatinin υarica Monacensi codices asservari noram. Eximia Ignatii Hardi, Presbyteri et bibliothecarii
aulici, humanitate notitia eorum ad me allata est haec: MCodices, in s ait, Sunt numero quinque: u Cod. LIX membranaceus in folio: membrana mollis et eandida, tituli miniati, et initialis Prima colore et auro odinata, character nitidissimus Saeculi XV. Constat solii A 355. Praemissae sunt tres picturae triplici poetae operi adaptatae; quarum prima pascua, altera agriculturam, tertia bella e
hibet. α Cod. CCLXI chartaceus in folio, charta candida et solida, seriptura nitida Saec. XV cum glossis interlinearibus, et maris - ginalibus; titulis et initialibus rubris; ex bibliotheca mrt- manni Sehedelli, Doctoris Norimbers. qui notas marginales adjecit. Constat foliis 24 a. u Cod. CCCV membranaceus, in folio, titulis et initiaIibus
miniatis, charactere longobardico nitidissimo, usu tritus, cum glossis interi. et scholiis marginal. aetatis fere eiusdem, atramento flavescente. Constat foliis 223. Saec. XI.
ia Cod. CCCXIX membranaceus, in fol. membrana subtili, titulis et initialibus miniatis, auroque distinctis, Cum notis marginalibus et interlinearibus Haramanni Sche lini Norim-bem. Saec. XV scriptus a Nic. Anastasio de Bucellis de Florentia. Constat soliis aci5.u Cod. D in membranaceus, membrana Vetere et mucida, in quarto oblongo, charactere minuto nitido, initialibus miniatis, scriptura abbreviata, cum nonnullis brevibus notis.
472쪽
Sare. XIII. Constans foliis 73, usu tritus, male conservatus, ita
ut desiderentur Ecloga I, IV, V, VIII, IX.
a omnes continent Bucolica, Georgica et Eneidem. In
CCLXI et CCCV etiam Moretum, Maecenas, Dirae , Copa, sunt
adjecta . . XXV. Duo sunt Codices omnium Vetustissimi ac praest/ntissimi, quorum tamen non nisi exigua fragmenta supersunt.
Unus est celebratissimus ille liber Sangermanensis n. I 287, in quo antiquioris scripturae erasae et inductae, dum ei Catalogus Viror. illustr. Hieronymi saeculo VII superscriptus est; vestigia passim Commentarium Aspri in Virgilium antiquissimo ac pulcherrimo capitali plane charactere produnt. Vid. PP. Benedietinos N. Tr. de Diplom. T. III, pag. I 52. Alterum est fragmentum Pithoeanum, litteris capitalibus grandioribus, quales nullos ullo in Codice videas. Eius specimen dedit Ruinariatus in app. inserta Mabillonio de Re Di pl. p. 637, 635, nndo repetitum in N. Tr. de Diplom. T. III, p. 4 i, tab. 34. In bibli
them San Gallensi codicem esse audicram rescriptum, in quo veteri Virgilii scripturae deletae superscripserat alia manus Augustini nonnulla. Dederat hoc amori suo in me vir humanissimus Christophorus Girta niter, M. D. , ut particulas aliquot antiquae lectionis restitueret; unde comperi scripturam esse valde antiquam capitalem Romanam; nihil tamen occurrere, quod non dudum e codd. teneamus. Sed satis de Codicibus scriptis: etiam de editionibus nonnulla monenda sunt. Verum antequam aCcedam ad eas, Suh-jiciam Indicem eorum cod. , qui in Var. Lect. passim laudantur, Vocum compendiis plerumque memorati.
473쪽
QUI IN VABIIS LECTIONIBUS LAUDANTUR.
Brangariti duri . . 448 Bumanni rodd. . . 444
474쪽
Uiaticanus . seu Romanus Pierii . . 431 tamentum Viati num 433Venetus Helcia . . . 442Vossiani duo. Iteiris . . 442 Unus mss. Burm. 'tamentum . - 44sVossianum Hetras. . . . 442 Vratistiui sis Burm. .. . - 44smaraelii emendat . non codex . : .. 446
477쪽
I a Notice misoniade des Editions de Virgile, comρο- Me par M. Herne, est uia des meilleum oui rasses de ce
re frener quelques in actitudes, Oiι comptister quetques renselynemenis, et uir su 'Plenient Pour les editions publiees de 'uis la mort de ce Sa ant. Ce celebre edit eur ra a Pas cru deuoir Parier des tradu tions de Virgile Publi s en diuerses lungues. Dans une editiori de su Notice Dite is Paris, cette omission seriait Prehensibis, sumtout quant aux traductions francaismia Virgile. Notis nisuterons sinc aux det niti que donne M. Π ne sur les editioias de Virylle, Pindication destraductions fruncatses qui en existent, soli en vers , SOiten Prom. Mus nous contentemiis de Dire connaiti e les princiPales traductions Publiem en d autres langues.
478쪽
EniTiosuΜ et nolios instituere, res est tum omnino valde di stellis set molestiadi ac taedii plena, tum multo mai: is in Virgilio, qui a typographicae inde artis in iliis nullo non anno, et interdum ter quaterve, typis excusus fuit. Quod operae genus,
quamquam non tam moroSi sumus, ut cum P. Burmarino in Admonitione δε Mati P. edit. Plane aspernemur, ne tum quidem, quum nihil feceris aliud, quam ut editionum undique titulos unum in locum congesseris; habet enim haec ipsa res eum ad historiam litterariam, qua nulla facile pruditionis Ith ratioris pars Carere potest, tum in ipsa ro critica ad editi num Origines ot propagines indagandas utilitatis plurimum; et honestum studium quis neget poni in rei typographicae incunabulis et incrementis cognoscendis 3 nec tamen nos id consilium nunc quidem sequuti sumus, ut, quod ne ino facile in se receperit, lectori omnes Virgilii editiones adnumeraremus.
Verum, quum criticam in aliquem auctorem vix satis feliciter ac tuto exercere possis, nisi lectionis vulgatae rationes et caussas, ortum, fata a C Vicissitudines non plane ignores
quumque in poetarum principe, in quo multo majorem etiam
diligentiam ac subtilitatem sive requirunt, sive excusant, quam si in quovis alio auctore verseris; accuratiorem talem notitiam multo minus tanquam vanam et inutilem aspernari licet. Tum vero illud tolerandum esse non videt, utur, quod contextus quidem Virgiliani, ad illud usque tempus, quo ab Nic. Hel tisio integritati suae, quantum quidem per libros, quos
habemus, licet, restitutus est, tota ratio, origra aC propagatio tantum non ignoratur. Quod itaque in nullo non vetere SeriPtore admodum utile ei necessarium, atque etiam cognitu jucundiam esse arbitrabamur, primos vulgatae lectionis seu textus fontes, eorumque rivulos, tenere et in pro intu habere, unde ea ducta, quousque progressa sit, quando cursum mutaverit aut innoxerit, quove tempore nobilior aliqua Edilio staccesserit, quam tanquam ducem vulgares reliquae sequerentur; idem
479쪽
institutum in Virgilio si quis sequendum sibi esse eredidisset,
verendum ei non esse putabamus, ne inutilem et vanam operam locasso videretur. Jam quum consilii hujus exsequendi duplex ratio iniri possit, aut ut omnes omnium temporum editiones in manibus habeas, earumque comparatione CognR-tiones et stemmata singularum editionum intelligas, aut ut aliorum fidem soquaris, et ex iis, quae sive a crili is et editoribus, sive a viris doctis, qui veteres et rariores editiones commemorarunt, do singulis editionibus Prodita sunt, ration , judicio seu conjectura elicias atque expisceris, ad quam tanquam stirpem unaquaeque editio reserenda sit: prior illa via et ratio baud dubie tutior erat ei melior; in Virgilio tamen nullo modo iniri poterat, quum neque ullam bibliothecam adhuc audierimus esse, quae vel sextam editionum Virgilianarum partem contineat; neque exspeCtari posse existimamus, ut majorem sali in earum partem in unum locum congesta in
aliquis videat; altera autem satis quidem lubrica, difficultati-hus impedita et erroribus obnoxia videri debebat. Quum tam n Optimum et utilissimum consilium aliter perfici nequiret, ab alio autem ne tentari quidem posset, nisi qui in Virgilio interpretando versaretur, et putilicae alicujus bibliothecae litterariis copiis instructus esset; quunaque vel sic aliquotenus progressus esse tibi videri possis; modo fundum aliquem posueris, cui in aedificaro, et, quod tibi contingere non potuerat, rem a te inchoatam perficere, aliis in promtu sit: neque sic operam hanc defugiendam esse arbitrati sumus. Si enim semel editionum stirpes ac familias vel pinguiore, ut aiunt, Minerva descriptas habuerimus, unicuique, qui editionem nobis aut
non visam et cognitam, aut non satis accurate et explorale
descriptam sub manu habuerit, sacile et expeditum erit, dispicere ac definire, ad quod oditionum genus, ad quam classem, ea sit reserenda, quodque adeo pretium ei sit statuendum, quaeve ex ea sive ad rem criticam, sive ad inlPrpretationem utilitas sit exspectanda. Ita tandem si plures ea, quae ipsi animadverterint, diligenter et accurate tradiderint, sperare licet, alium Post nos eo perventurum esse, ut accuratiorem
Virgiliani carminis historiam pertexere, et pleniores editionum annales condere possit. Quo itaque usque cum Per ingenium nostrum, quod alias ab hae rei litterariae subtilitate et sollicitudine abh rret, tum per otii nostri rationem licuit, eo Pr
Gre. i sumus, et quandoquidem, ut fata et vicissitudines Vix
480쪽
gilianae lectionis cognoscere possemus, editionum aliquis recensus nobis conficiendus fuerat, quum haec ipsa ros aliquantum utilitatis habere videretur, subjunximus ei hunc, quamquam eo consilio non Pertextum, ut ita proponeretur. Itaque nec mirum videbitur, si tu recentioribus, hujusque timprimis sinculi, editionibus recensendis minus diligentes quam in antiquioribus forte visi erimus; non enim ad consilium
nostrum spectabat, omnes editiones, Sed eas Commemoraro,
unde aliquid sive ad Virflianum contextum auxilii, sive ad ejus contextus historiam praesidii exspectari posset si . SAEC. XV, i 467-I5oO. Editio Virgilii princeps est Romatur, sub auspiciis Paulli II in domo Petri de Maximo per Conradum et Arnoldum Teutonicos
Conr. Sweinsheim et Arn. Pan narta j excusa, sub stanum, qui expressus tamen non est i 467; Verius 3469.
Eadem paullo post repetita : Romae 147 I. Ut adeo sit Romana I et II. DL exemplaria, scilicet prioris CCLXXu, et totidem alterius, prelo exiisse, e nota illa Epistola Episcopi Aleriensis ad Sixtum IV ao Mart. i 72 scripta constat. Memorarunt hanc editionem Ortandi origine e Progressi della Stanam, p. 68 et ;Μaitta ire, Annal. t mr. T. I, p. 34, sed is eam non viderat; et Fontaninus, Hist. liti. Aquil6, p. 4o. Accurate de ea egit Card. Quirinus de vi. scr*t. edd. ad Paulli II Gesta, pag. 39isqq. , ubi ex epistola Io. Andreae, episcopi Aleriensis, a ocet, duplicem ab eo editionem fuisse adornatam; P. Franc. Xa v. Laire in Specim. historico Typographiae Romanae Born. I 778,8), P. ι47 sqq. tres adeo editiones sibi visas esse putabat; verum errorem eius severe castigavit Io. Bapt. Audi Uredi in Catalogo hist. crit. Romanarum editionum saeculi XU Romae,
784, 4), p. 22 sq. 79 sq. Atque in hoc judicio acquiescimus;
quod facit quoque sagacissimus judex Panter, qui de utraque egit Annal. Vol. II, p. 41 i, is, et P. 425, . idem vir doctus priorem anno I 469, alteram i47i assignat. Iterum copiose de
i regiis ab illo inde tempore accessionibus locuplotata est histo ria libraria, inprimis a Denisio et Panetero viris praestantissimis. AunOtavi cum ex his, tum ex aliis scriptoribus, quae quidem ad Virgilium spectare videbam. Add. quoque uaries. Notitia Scriptor. lat. p. 292, Vol. II.