장음표시 사용
461쪽
I. AETOLI , qui Antiochum in bella Romana impule- trant, Victo eodem, soli adversus Romanos, et viribus impares, et omni auxilio destituti, remanserurat. Nec multo post victi, libertatem, quam illibatam adversus dominationem Atheniensium et Spartanorum, inter tot Graeciae civitates soli retinuerant, amiserunt. Quae sconditio tanto amarior illis, qυanto serior fuit, reputantibus tempora illa. quibus tantis Persarum opibus, domesticis viribus restiterant: quibus Gallorum violentiam, Asiae Italiaeque terribilem, Delphico bellos regerant. Quae gloriosa recordatio magis dosiderium libertatis augebat. Dum haec aguntur, medio tempore 4 inter Messenios et Achaeos de principatu primo dis-Sen Sio, mox bellum ortum cst. In eo nobilis Achaeo- Srum imperator Philopoemen capitur; non quia Pug-I. . AEtoli, qui Anti hiam me. Resp. XXX. 4, 8. Ipsi autem aetoliquum an . 66o, holium a. v xtis Romanos deerevissent Liv. I x XV, 33). Demetriade Meupata , Nabide inte secto an. 56o, ipsi misi et Horaeleae obsessi , itemimque Naupaeti Oh- sessi , nec paeo dupliethna induetia impetrata , tandem pacis leges acci in Dere coguntur a M. Fulvio consulean. 563, Antiocho, enitis sdiaeta hollum sugeoperant XXX, 4 , 38),
terra marique stiporato, γε ultra
Tauri iuga exacto, Liv. XXXVIII 8- I; eoll. h. l. XXXI, 8, 9 not.
Quod h. l. Ost S. 2, Etsti. . . liber ist ... amiserunt, Mid sibi velit. latiua expcianit Liv. XXXVIII, H. 3. Persarum. . . Giallorum. Respie XXXI, 3, a. - Delphieo holio. XXIV. 6, 4- - Magis Gron. avu corrigit mrajorum. - Λ. U. 563. 4. Ae m. De Achaeis respice
XXV, 4, 4: XXIX, 4 5. et M a XXX l, 3, ubi , idimus hellum ab
illi eontra Nabidem decretum talasean. 56o. D indo Oh ident Mos e-nen, Liv. XXXVI, 3 i. an. 5m. 5. Philopormen. Respice XXXI. 3.3; XXIX. 4, 1 iῆ quum Liuin XXXIX, 49-so, captum narrata Messeniis, in epilam sub terra do-
462쪽
Dando vitae pepercerit, scd dum suos in praelium revocat, in transitu fossae equo praecipitatus, a mul-6 titudine liostium oppressus est. Quem jacentem Mes- Aonii, seu metu virtutis, seu verecundia dignitatis, 7 interficero ausi nota suerunt. Itaque velut in illo omne bellum consecissent, captivum per Ulai versam Civitatem , in modum triumphi circumduxeriant, effuso obviam populo, ac si suus, non hostium, imperators adventareti Nec victorem Achaei avidius vidissent, quam victum hostes viderunti Igitur eundem in theatrum duci jusserunt, ut Omnes contuerentur, quem 9 potuisse capi incredibile singulis videbatur. Inde in carcerem ducto, verecundia magnitudinis ejus, venenum dederunt: quod ille laetus, ac si vicisset, accepit; quaesito prius, α an Lycortas praesectus Achaeorum, nquem secundum a se esse scientia rei militaris sciebat, si incolumis es fugisset λη Quem ut accepit eva-Sisse, a Dori in totum dicens consultum malo Achaeis, nio exspiravit. Nec multo post, reparato bello, Messenii Vincuntur, poenasque intersecti Philopoemenis pependerunt.
missum, veneno sublatum, ab iantia verso Aehaico conellio sepultum,
divinos eidem honores decretos anno Uth; 669.6. Ver eundia ἀgnitatis. Consor XIV, 6, Io. . Vettit. Edd. . Bom ., Ald. Iunt. et quatuor codd. praemittunt freti. In tuo. Conser XlI, 9, 6; Cic. pro Numen. I 6, 5; Tacit. Ann. IV, 25, 5; Curi. V 3, 4. - Quo
eodem argumento Plutareti. in Flamin. 38, qtialitercumque Romano vannibalem , quamvis decrepitum et exstilein, ad mortem usque perseqDentes excusat. His auctor hus
addo Livium XLV. ,i; Florum IV,
α, α9; et Curtium V, I 3, I 4. F. I. 9. Durio. Adcuratius Med. . Par. et Col. dedueto. Quod idem Griev conjecit. - N ... Aehreis. Brevius Liv. XXXIX. 5o, 8 : Bene has f. inquit. M poetilo immo uis exhaψιs, hiatid ita multo post exspirapis. Conser Diod. XXIX fragm. II. o. Vineiantur. Seilicet ab illo ἐν oLyeorta, Phil premenis successor ,
vius Ioc. cit. S. 8-9 : Non aeti retim. inquit, mortis ejus gaudium vitielorialtis e diluviis fuit Viria namquamoeno leno, exposcentutis Aeloianoaetos dedidis, ossisqtie reddi a Phialopoemenis sunt.
463쪽
n IsTORIARUM LIBER XXXII. 4 asi
ΙΙ. Interea in Syria rex Antiochus, quum gravi tri- abuto pacis, a Romanis victus, oneratus eAset, Sera inopia pecuniae compulsus, seu avaritia solicitatus qua Sperabat se, sub specie tributariae necessitatis, excusatius sacrilegia commissurum, adhibito exercitu, nocte templum Elymaei Iovis adgreditur. Qua re pro- dita, concursu insularium, cum Ointii milite interficitur. Romae, quum multae Graeciae civitates, questum a
de injuriis Ρhilippi, regis Macedonum, Veni SSent, et disceptatio in senatu inter Demetrium, Philippi filium,
quem pater ad satisfaciendum senatui miserat, et I gatos civitatium esset; turba querelarum conisus adolescens, reperite obticuit. Tunc senatuS, Verecun- έdia ejus motus, quae probata etiam an ea, quum ObSes Romae esSet, omnibus suerat, caussam illi donavit :
atque ita imodestia sual Demetrius veniam patri, non jure defensionis, sed patrocinio pudoris, obtinuit:
quod ipsum decreto senatus significatum est, ut appa- sreret, Non tam abSolutum regem, quam donatum filio Patrem. Quae res Demetrio non gratiam legationis, sed ο
II. r. Graia truvio meis. Livius XXXVIII. 38, 33, inter leges Pa
eis Anii ho a Romanis concessae et hanc recensetr Argenti proli Moderim militia Attiea talensia dialo intra I u annos pensionum requis e Eumenire. MIenta 35 inιra quinquenniam dato, et pro frumento talentia Ia7.
Conser Diodor. XXIX, fragm. 13. vi Graevius mavult otita. m. . - Elymaei Mois. Aut potius Beli, qui Elmaide templum habebat auro et argento donariisque pretiosis resertum. ut ait Diod. XXIX, fragm. 35. De eaede regis aliter Aures.
Vieto. de viris Ill. LIV, 5 . aliter Maehah. I, 6.
2. Instiliariam. Ilaee eoniectura Is. Vossit consἰrmatur uno cod. Bong., ius glossa ineolartim omnes edd. oecupavit. Instilis autem dieittitur templa , satia loeaque seraeta. Mili ου. Beeop. ex duOhus codd. promitilia. Cotis ind. - A. U. 567.
3. Philippi. De quo supra XxX, 4, qui hune Demetrium obsidem
dederat Romanis an . 555, ab ho- an proconsule T. Quinetio in
Romam missum ad purganda erimitia XXXIX, 35 et 4 .
5. Donvitum stio patrem. Condon tum patri suisse in siti gratiam.
6. Quis res Demetria non patiam... compararit. Quae res Demetrio non
464쪽
odium obtrectationis, comparavit. Nam et apud fratrem Perseum aemulatio illi ira vidiam contraxit; et apud patrem uota absolutionis caussa offensae fuit, indignante Philippo, plus momenti apud senatum personam silii, quam auctoritatem patris, ac digni ta-8 tem regiae majestatis, habuisse. Igitur Perseus, perspecta patris aegritudine, quotidie absentem Demetrium apud eum criminari; et primo invisum, post
etiam suspectum reddere : nunc amicitiam Romano-
9 rum, nunc proditionem ei Patris objectare. Ad postremum, insidias sibi ab eo paratas confingit: ad cujus rei probationem immittit indices, testes subornat; et
pulso ad parricidium patre, suneStam omnem regiam
facit. 1 ΙΙΙ. occiso Demetrio, Sublatoque aemulo, Non negligentior tantum Perseus in patrem, verum etiam jam contumacior erat: nec heredem regni, sed rogem
a se gerebat. His rebus Ossensus Philippus impatientius in dies mortem Demetrii dolebat, tunc et insidiis se
circum entum suspicari, testeS indicesque torquere. Atque ita cognita fraude, non minus scelere Persei, a quam innoxii Demetrii morte, cruciabatur : peregi
amorem patris conciliavit, ob gratiam ipsi obtentam in hae legatione ,
sed illius odium. m. 7. Perseiam. Sive Persen, natu majorem , at spurium. - Nota alsoL-tionis. Absolutio notata, infamis. Sin eum Ven . Ald. et Iunt. nota omittere malis, expliea assotitionis eatissa eum Graevi , silii modestia . et fix ea senatus Romani in illum studia et amor eodem modo explieare potes vulgatam eum Sehenserti verba ita conjungens eaussa
nota quae innotuit solutionis suit. Os rasae, scit. offendit patrem. 8. Puri dine. Animi, indignatione S. 7; coli. cap. 3. 4. - Prod tionem ei miris. Quasi hunc velit regno pellere, adjutus a Romanis. s. Fucinias, quod Demetrio) ofieis, adulatis. Insidiis paratis fratricidi timeommittit, insidiis eonsciis, patrem impellit ad noeem filii. De re cons.
Conser Liv. XL, 54-55, qui cap. 56,
465쪽
Ael que ultionem, nisi morte praeventus suisset. Nam 4 brevi post tempore, morbo ex aegritudine artimi contracto, decessit, relicto magno belli adparatu adversus Romanos, quo postea Perseus usus est. Nam et Gallos 5
Scordiscos ad helli societatem perpulerat; secissetque Romanis grave bellum, nisi decessisset. Namque Galli, si bello adversus Delphos infeliciter gesto, in quo ma
jorem vim numinis, quam hostium senserant, amisso Brenno duce, pars in Asiam, pars in Thraciam extorres fugerant. Inde per eadem V tigia, qua Vene- 7rant, antiquum patriam repetivere. Ex his marius 8quaedam in confluente Danubii et Savi cora sedit, Scordiscosque se appellari voluit. Tectosagi autem , quum 9 in antiquam patriam Τolosam venisSent, comprehensique pestifcra lue essent, non prius Sanitatem re i-peravere, quam haruSpicum responsis moniti, aurum argentumque, bellis sacrilegiisque quaesitum, in ΤOl Sensem lacum mergerenti Quod omne magno POSt tempore Caepio Romanus consul abstulit. Fuere autem
argenti pondo centum decem millia: auri pondo quinquies decies centum millia. Quod sacrilegium caussa irexcidii Caepioni exercituique ejus postea suit. Romanos
mortem Philippἱ aegritudine animi
acceleratam ponit an . 5 3, quam equidem cum Gatterero adposui anno fi 5. Cons et Pausan. II, 9, 5.
- Se gerebat. Pronomen se omitia tunt plurEs edd. , nec male. ED. Innorii. Sie Ald. Innt. et unus cod. Icaeterae edd. innoxia.
not. ad XXIV. 8, 16: XXIV. 6, 4.
- Thraciam. Iuxta BFEantium, reserente Polybio. . Qua. Via, pro quo unus eod. quinae, alius Putis. 8. In consitient ... MA. Ergo in Servia. 9. Lactim. Aut potius in templo eonderent, reserente Stratione. De re eonsule Freiush. in suppl. , Liv.
II. caussa ocidii Curpioni. Amigit enim Caepio anno inseq. ut eap. 648, reserente Epitome Liv. I XVII, eoniugens eum Cimhris, 8o, milites, 4ci octo calones ae lixas Cons. Viuer. Μax. VI. s. r3, coli. IV.
466쪽
quoque Cimbrici belli tumultus, velut ultor sacrae Pecuniae, insequutus eSt. Ex gente TectoSagorum non mediocris populus, praedae dulcedinc, Illyricum repo-3 3 tivit, spoliatisque Istris, in Pannonia consedit. Istrorum gentem fama est originem a Colchis ducere, missis ab meta rege ad Argonautas, raptoresque siliae 4 persequendos : qui ut a Ponto intraverunt Istrum, alveo Savi fluminis penitus invecti, vestigia Argora aratarum insequentes, naves suas humeris Per juga moritium usque ad litus Hadriatici maris transtulerunt; cognito, quod Argonautae idem propter magnitudinem navis priores secissent : quos ut avectos Colchi Dori reperiunt, Sive metia rogis, sive taedio longae Daviga- tionis, juxta Aquileiam consedero; Istrique ex voca- 6bulo amnis, quo a mari concesserant, appellati. Daci quoque soboles Getarum sunt: qui quum, oro te rege,
3, 3o; oros. V, I 5. - Insequutias est. Falso; nam praecesserat Potius ;quippe quum Cimbri jam M. Iu
nium Silanum, consulem anni 644 in Gallia stigas ent. Vid. Fretiisti. suppl. Liv. LXV, 16; post varias autem, quibus Romaticas fregerant. clades, ipsi anno 65r et 65m a Maiario sutiduntur, ac prope delentur. - Ustor. Ultio, quod conjecit Gron
avus, confirmatiar editione Romana et duobus codicibus. a. In Pamonia. Danubium inter et favum. I 3. Raptoresque. Edd. quatuor an tIquae raptoremque, id est, Iasonem,
de quo Argonautarum duce vid. Nonium ad Apollodor. I, 9, I 6.
34. Moes suas humeria... trans M-
lerunt. Cotis Apollon. Argon. IV. 8 seqq. - Magnitudinem nauis. Vulgo longhti Tnem naois. Bongar sitis autem interpretatur naris pernari fionis. Νil mutandum videtur; et intelligendum, ut interpretatur ossius, scilicet, quod sumen Savus triremem illam Argonautarum non eaperet propter magnitudinem.
illis neeesso suisse, illam suvio ela. tam humeris suis in litos Adriati-
Voss. conjicit Nuri . sive Naraeo, quod est Ostium Istri, quod ingre sum esse tradiderunt Aetera, quum Argonautas persequeretur. Conser Apollon. Bhod. Argon. IV. 6. Oroti. Variant eodd. et edd. in mole, moro, Orode. Is. Vossius autem coniicit meresista ex Strab. VII, eui est Bou. betae, et ex pro
logo hujus libri, ubi depravate le
467쪽
adversus Bastarnas male pugnassent, ad ultionem segnitiae, capturi somnum capita loco pedum ponere jussu regis cogebantur; ministeriaque uxoribus, quieipsis antea fieri solebant, sacere. Νeque haec ante i mutata sunt, quam ignominiam bello acceptam virtute delerent.
IV. Igitur Perseus, quum imperio Philippi patris i
Successisset, omnes has gentes adversus Romanos in societatem helli solicitabat. Interim inter Prusiam re- agem, ad quem Hannibal post pacem Antiocho a Romanis datam prosi gerat, et Emnenem bellum ortum est, quod Prusias, Hannibalis fiducia rupto foedere, prior intulit. Namque Hannibal, quum ab Antiocho 3 Romani, inter caeteras conditiones pacis, deditionem ejus deposcerent. admonitus a rege, in fugam versus Cretam defertur. Ibi quum diu quietam vitam egisset, invidiosumque se propter nimias OPeS Videret, amphoras plumbo repletas in templo Dianae, quasi sortunae suae praesidia, deponit: atque ideo nihil de illo gsolicita civitate, quoniam velut pignus opes ejus te-Debat , ad Prusiam contendit, auro suo in statuis, litas Secum portabat, in f USO, De Conspectae opes vitae nocerent. Dein quum Prusias teri cstri bello ab Eu- 6mune vi CtUS esset. et proelium in mare transtulisset, Hannibal novo commerito auctor victoriae suit. Quippe Omiae serpentium genus in fictiles lagenas conjicignitio. Noli dissimiles in diseiplina militari animadversiones, plus igi in miniae quam crueiatus habentes, est observare apud Di d. Sie. XII. 16; Plutareti. in Ago ita , si a Liv. XXVII, 45 8; Tacitum XIII, 36,5; Suet. in August. u.4; Valer. Ma . II, 7, 9 et 35 e quae loea debes
2. Profugoriae. Conser Cornet. XXIII, Dro. - Prusias. Bithyniae regem. - meriem. Pergami regem XXVII, 3 r). Cons. ind. in mismenes unde vides, hune Eumenem Romanorum fuisse socium atque
amicum. Cons. Liv. XXXVII, 39; XLI, 43. - Anno Urbia 56α.
468쪽
jussit, medioque praelio in naves hostium mitti. Id primum Potiticis ridiculum visum, fictilibus dimicare, qui serro nequeanti Sed ubi serpentibus repleri naves coepere, ancipiti periculo circumventi, hosti victoriam
8 cessere. Quae ubi Romam nuntiata Sunt, missi a senatu legati sunt, qui utrumque regem in pacem cO- gerent, Hannibalemque deposcerent. Sed Hannibal, re cognita, sumto veneno, legati Ouum morte Pro ve-9 Dit. Insignis hic annus trium toto orbe maximorum imperatorum mortibus suit, Hannibalis, et Philopoeio metiis, et Scipionis Africani. Ex quibus constat, Hannibalem , Dec tum , quunt Romano tonantem bello Italia contremuit, nec quum reversus Carthaginem suminum imperium tenuit. aut cubantem coenasse, ii aut plus quam sextario vini indulsisse; pudicitiamque cum tantam inter tot captivas habuisse, ut iii Asricat a natum quivis negaret. Moderatiotiis certe ejus suit, ut, quum diversarum gentium exercitus rexerit, neque insidiis suorum militum sit potitus unquam, Heque fraude proditus, quum utrumque hostes Saepe tentassent.
7. PontieL. Immo Pergamenis. Id. not. ad XXVII, 3. I, et Cornet. XXIII, di r Dissi/hat a Prusia
Pergamentis rea Eumenes , Romanis
amLissimus. Addo Livium XXXVII 39 4r,43.
Plures edd. Romo. ut infra XXXIV,
a, I : Bine tibi Romae nuntiatia stivis. FD. - De re autem cons. Cornet.
9. me a M. Atinus V. C. 569, quamquam hae in re non omnes Consentiunt. quum , quod constat
ex Core. XXIII, i 3. x, in hoe ipso antici Hannibalis mortem ponat AN ticiis ; anno autem 5 o Polybius; SulpieIus denique u uno η7t. Constav. XXXIX. 5 i. De Philopis meresP. C. I. 5; coli Liv. XXXIX go,io; et de Africano Liv. XXXIX. sti.
Io. Ea quibus. Construe verba ita: constat autem, ea his, quos dixi, trihus viris, Hannibalem. ..-Nec et ... contremit. Italia contremuit aetive contremiscens timuit tonantem Hannibalem hello nomano. Aptius tamen cum Ald. . Iurat. et Ven. log ris tonante, tit bellum tonaro dicatur, non imperator, ut XXIX, 3. I, Onansae Diminans proeelu : et Flor. II, 6. o. rurio detonuit. Quamquam non diisteor, sic desiderari in hoe eomiamate subiectum. quod esse debet Bunnibal, tacin Balia. ra. Mouerritionis serte ejus fuit, ete.
Cotis Liv. XX VIII. idi; eoll. Tacit. His t. li. 37. s.
469쪽
I. Mi solix quidem rerum motu Romani Macedoni- icum, quam Punicum bellum gesserunt; sed tanto clarius, quanto nobilitate Macedones Poenos antecesserunt : quippe quum gloria orientis domiti, tum et auxiliis Omnium regum juvabantur. Itaque Romani et, legiones plures numero conscripserunt; et auxilia a Masinissa, rege Numidarum, caeterisque sociis omnibus acciverunt ; et Eumeni, regi Bithyniae, denuntia-
nibale gestum XXXII. 4. Io; XXXVIII. 4, 6. De Maeedonico Lollo eonsulendi gunt Plutarchus in A militi Paullo; Livitis XLI; Flor. II. α; Vell. Pal. I, 9; Diodor. XIXI; Pausan. VII, io, a; I, 36,
ritis. Idem Livii judieiuna XXXI.',6-7. - Orientis domisi. XXIX. 3, 8. - omnium regum. Hyperholico dictum, ut xaepius apud Nostrum,
qui XXX li ,3 5. Qicis Gallos in
auxilii A Persei titi morat: Liv XLII. 29. ια, Cotyn, Od sarum regem, adjungit. Perseias ipso quum, ut su pra vidimus XXXII, 3, 3. ex LiVii ratione an. 573, patri successisset. an. demum 58o, hostJa est a senatu Bomano iudicatus Liv. XLII. 18 . qui idem eap. SI , eopias eius sitisse dieit 39,ooo pedites, 4, o equites;
auxilia eum reeusasse narrat, XLI V, 26, an. 584.
u. Ah nire. Non Bithyniae, sed Pergami. vid. not. ad XXXII, 4. x et 7; et XXVII, 3. i. De Masini,sa adi Liv. XLII. I9, 8 : ex quo eodem XLII, 3 i. Noster est explicandus . aut potius eorrigendus. Nain id praeeipue provineiae Macedoniae datum, quod, pro S,α- in singulas legiones , in Macedoniam fi 3 o scribi iussi sunt. Non igitur
quippe binas singulis cransul thus scriptas suism ille dieit S. 3; -dnumerus militum in singulis legio-nthus est auctus. Hine hac oscitantia Nostrum liberaturus Graevius eoria rigit , legionis plures numeros, id est. cohortes, ut Tacit. I, 6.
470쪽
3 tum, ut bellum summis viribus juvaret. Perseo, Praeter Macedonicum invictae opinionis exercitiam, decennis belli sumtus, a patre paratus, in thesauris et horreis erat. Quibus rebus inflatus, Oblitus fortunae paternae, veterem Alexandri gloriam considerare suos 4 jubebat. Prima eqMitum congressio fuit, qua victor Perseus suspensam omnium exspectationem in favos rem sui traxit: misit tamen legatos ad consulem, qui Pacem peterent, quam patri suo Romani etiam victo dedissent, impensas belli lege victi suscepturus. Sed consul Sulpicius non minu S graves, quam Victo, leges 6 dixit. Dum liaec aguntur, metu tam periculosi belli Romani Tin ilium Paullum consulem creant, eique extra ordinem Macedonicum bellum decernunt: qui
quum ad exercitum Veni Sset, non magnam moram
7 pugnae fecit. Pridie quam praelium consereretur, luna nocte desecit : triste id ostentum Perseo omnibus praesagientibus, sinemque Macedonici regni portendi vaticinantibus.1 ΙI. In ea pugna M. Cato, Catonis oratoris filius, dum inter consertissimos hostes insigniter dimicat,
ad milites apud Liv. XLll, sa ,
antici 58t hahitam. 4. Prima eqia m. Cotisor Livium Xl il, 5 -59, in Thessalia anno Urbis conditae Mi; quem eundem adi de paee, do qua egit cum eonsule Romano, P. Licinio Crasso, cap. 6a; ll. cap. 32, 5.
turum ess . Cons. XXIX, α, 6 et 3. - Stilpieitis. Aut potius Lieinius P. Licinius Crassus). Vide Livium ad s. 4 laudatum. i. Diam Lee aguntur. Plura et hie Noster transuit. Nam antea duos quoque consules Perseus habuit adversarios , A. Hostilium Mancinum, eos. 582, et Q. Martium Philippum.
Paullum cos. - Sortitur. Maced
niam . Liv. XLIV. i , 9. Duplex
igitur est ΝΟ tri errore primus, quod stati in post Licinium creatum naris xat Paullum et alter, quod huie hane provinciam dat extra Ordinem, quam sortistis est illo. 7. Luna nocte doseis. Consor Livium XLIV. 37.
II. i. M Cato, ete. M. Porcius Cato, Censorii filius, Patilli. eujus iliam Tortiam uxorem duxit, gener, praetor designatus, an. 6O mortuus,