장음표시 사용
331쪽
LIII. Quartum caput sunt Leges Imperii. Im. ter has tacite princeps Lex estria Bulla a Carolo IV. condita an. vel Norimbergae, vel Metis, vel quod , Verosimilius, Metis concepta, & Norim-bergae promulgata. Nomen Aureae Bul lae obtinuit, a capsula seu hulta aurea, quae sigillum Imperatoris exhibet, non secus ac in Pontificum bullis eorundem . sigillum in plumbo continetur. Cominprehendit titulos viginti sex, in quihus de forma eligendi Regem Romanorum, maxime vero de Juribus Electorum agitur. Quippe Carolus aere alieno, quo Electorum suffragia coemit, plurimum gravatus, ut illo se se expedireti & Εlectoribus gratum se sistereti simulque filio suo degeneri Wenceslao viam sterne rei ad solium, multa eaque insignia Elmesoribus iura permisit, succisia non mindice Caesarum potestate. Quapropter in omnibus Capitulationibus iidem Et etores vel maxime urgent Aureae huius Bullae observantiam, eamque sacrosanctam ac inviolatam esse volunt. Ea primum
332쪽
idiomate Latino conscripta fuit, postea ab incerto auctore in Germanicum fuit translata. Unde si controversia oritur, e latino authographo decidenda venit rhodie Francolarii ad Moenum adsematur. Secundum inter Imperii Leges locum o tinet Capitulatio Carfarea, lac dicta a ceditis capitibus, ad quae juramento firmam da Rex. Romanorum , antequam ad Imperatoriam dignitatem promoveatur, assistringitur. Quippe nullus est vel Rex, vel Princeps in orbe Christiano, cuius auctoritatem non circumscribant aut iusiurandum, aut inita cum regni ordin,
hus pacta, dicente iam olim Tacito ci r o Regibus eorum in ita aut libera
potestas. Fateri nihilominus oportet, C pitulationem ejusmodi haud esse legem proprie dictam, multo minus Regiam, uti quidam Scriptores Acatholici contemdunt, quum non feratur a Superiore in inferiorem, nec Electores in ea nomine suo loquantur iubendo, sed ipse Imperator dicat: Nos volumus En debemus ab que consensu Electorum nulla inire foedera &c. immo ipsi Flectores eadem in Capitulatione agnoscunt ac profitentur Caesarem tanquam supremum suum Iudicem ac Dominum. Proinde non ut lex,
333쪽
sed ut Pactum quoddam praecipuum, Rquo norma regendi petenda est, considerari debet. Originem autem huius rei reserunt nonnulli ad initium Imperii Romano-Germanici, quidam ad aevum Con- radi I. alii ad turbulentum Henrici IV. regimen , rursus alii ad Caroli IV. tempora , ubi in tantam amplitudinem excrevit Electorum dignitas & potentia. Verior esse videtur illorum opinio, qui asserunt, primam ea, qua nunc fit, methodo ac forma Capitulationem comparuisse an. Is I9. quo Carolus V. fuit electus. Nam isto ditiones Austriacas, Hispaniam, Belgium, magnam Italiae partem, & recens detectam Americam tenente metus invasit Proceres Germaniae, ne potentia sua ad minuendam circumscribendamque Statuum libertatem uteretur, maxime V ro Αcatholicos Principes, ne ad restit enda tot tamque ampla bona Ecclesiae
post suam a fide Catholica defectioqem erepta adigerentur. Hinc tam solicite cautum fuit, ne facultates Imperii quarum iam magnam partemsub Carolo IU. taxiam sibi fecerant Principes tunc C ci, aliam vero majorem postmodum, scilicet integros & ditissimos Episcopatus S Monasteria Acatholici distraherentur, oppignorarentur , aut quovis alio modo
334쪽
cieteriores deinceps redderentur, id quod Carolus V. praeter alia iureiurando firm re debuit, ii non Imperii diademate Veblet excidere. ,
Tertio loco legibus adnumerantur R cessus Imperis, qui a recedendo dicti fumTunt, non quod ab iis recedi soleat, sed quia sub ipsum quasi I eratoris dc Si
tuum a Comitiis discenum confici comsueverant; suntque constitutiones, quae ci ca res ad Imperii Romanin Germanici imcolumitatem ac felicitatem peculiari providentia spectantes paullo ante finem Comitiis impositum utriusque partis consem su conditae fuerundi Horum Recessuum originem aliqui ab aevo Caroli M. rep. tunt, alii a remotioribus adhuc temporibus , sed nullius vestigium ante auream Bullam authenticis e Tabulis exhiberi potest. Eorum usum haud amplius ubfele, postquam an. I 66a. sub Leopoldo. Comitia Imperii velut perpetua R tisbonae stabilita fuerunt, monent Auctores. Quarto loco memoranda venit Pax Publica profana, seu Constitutio illa. qua Maximilianus I. inito cum Electorum, Principum, Praelatorum , Comitum, alimrumque Imperii Statuum consilio in Comitiis Wormatiensibus an. sustiniit Di dationes seu vim ac vindictam
335쪽
privatam, quae adeo excreverat in Imperio , ut in latrocinium publicum migraverit , dum Nobiles quamplurimi ad
incitas redacti in summis montium arces conderent, e quibus armata manu in Vicinorum agros , praedia , dc castella i rumpentes ubivis impuno praedabantur. Legem itaque statuit Imperator hic, quam Pacem Publicam adpellari placuit, quaque cuivis statui dictata IOCO. marcarum auri multa, aliisque gravioribus poenis omni diffidationis genere interdixit. Hanc ipsam legem innovavit Carolus V. an. Isai. Ut autem litibus & controversiis
inter Cives Imperii finiendis locus esset, erectum est Tribunal illud tameris Imperialis , de quo dixi, eodem Maximiliano Auctore, & tandem πegiariae an. 1693. stabilitum. Hinc ordinationes hinius Camerae, quae in tres parteS cen. tum septuaginta sex titulos dividuntur, aliud non sunt, quam leges, secundu naquas Judex eiusque Assenbres hoc in tribunali causias ad se delatas decidere te minareque iubentur. Excipiuntur tamen cause Ecclesiasticae , ac matrimonii , in
quas nulla iurisdictio huic Judicio competit dein Huda Regalia , quorum is vestitura per insigne vexilli, si sint Pri cipes Laici, si vero Ecclesiastici, sceptro
336쪽
fiunt. Nam haec conserendi potestas, eorumque cognitio ad solum Imperatorem pertinete demum causae criminales, circa quas Carolus V. Augustae Vindeis licorum & Ratisbonae an. Is 3 O. & 32. peculiares edidit Constitutiones, Nemesis
Quintum inter leges Imperii locum obtinet Pax Religiose, dira necessitate ad maiora mala evitanda a Ferdinando I. inita, Passavii an. Isss. & per Inser mentum Pacis mestphalicae renovata an. I s48. Nam tristibus illis temporibus, quibus hinc secta Lutherana & Calviniana, inde arma Suecica & Gallica Imperium & Germaniam susdeque ver runt, dc sacra profanis ac profana sacris miscuerunt, primo Passavit in eas conditiones conventum est, ut Principibus Lu- theranis in perpetuam possessionem C derentur Bona Catholicarum Ecclesiarum ab ipsis direpta , tum ut in Judicio C merre Imperialis non soli deinceps Catholici, sed & Lutherani sedem occuparent. Unde nata dictaque est Transactio Pu faviensis. His necdum contenta factio
Lutherana, ut rebus suis arctius consuleret, perpetuis querelis ac turbis exto
sit, ut postmodum in Comitiis Augustanis eadem Transactio publica Imperii legu
337쪽
ge rata haberetur; atque ita in Iucem prodiit, de qua dixi, Pax Religiosa, cujus tabulis Carolus Caesar quidem nun- quam, Ferdinandus vero Augustus Frater non sine lacrymis subscripsit. Tum vero tricennali bello Suecico, & irruptionibus Gallicis calamitates Germaniae ma- gis magisque augentibus coaluit Pax est-phalica, duplici quidem loco Monast
rii cum Gallis, Osnabrugae cum Suecas uno tamen communique foedere ac pacto; ita ut Gallis tres Lotharingi ae Episcopatus & Alsatiam cedere, Calvinianis non minus ac Lutheranis liberum sectae suae in Imperio exercitium, utrisque honorum Ecclesiae ereptorum usum cius enim nullum accedere potuit) indulgere oportuerit. Equidem paci huic quamprimum intercessit Innocentius X. solemni edita Bulla, quae incipit Zelus Domus Dei.&α quave omnes articulos in praeiudicium & perniciem avitae Religionis Catholicae , Jurium Ecclesiae, ac Bonorum Ecclesiasticorum vergentes nullos aci irritos declaravit; sed vis ac necessitas temporum illorum praevaluit. Demum ad leges Imperii Fundamentales ut vo-Cant, pertinet Matricula Imperii seu instrumentum publicum, cui singuli Ordines ejusdem in decem circulos distributi
338쪽
una cum Statibus in quovis eirculo sitis sunt inserti, addita militum de pecuniarum , quam unusquisque eorum ad totius Imperii immunitatem de msionem praestare debet ad modum census menstrui. Atque his finibus seu qu tuor capitibus , quae de Personis in Imperio considerandis , de Comitiis di Conventibus , Tribunalibus, & de Legibus Imperii tractant , totum Jus Publicum Romano - Germanicum circumscribitur, quod uti nunc traditur & usurpatur, vix Caroli IV. & Bullat Aureae conditae ait tem excedit, quemadmodum ex dictis patet ; ac insuper magna ex parte Ac tholicorum post funestam ab avita relisione desectionem violentia quadam est introductum. Inter Scriptores hujus Juris Publici celebrantur Magnis. P. Schmier, lumen Academiae Salisburgensis , & in utroque iure VersatissimuS . . . Dci molleren, & D. L B. ab Andlern , de iure publico & privato . . . Gletleus in selectis iuris publici . . . Stapfius demeteteneggerus J. C. Academiae Fribu
gensis . . . Schmederus introductione ad us publicum . . . Hermannus Hermes
. . . Bruneman . . . Hugo Grotius . . .
339쪽
S. I. Errores quorumdam in traienda ψ Bris discipli M. LIV.
Magnum sibi nomen plausumque in
theatro Jurisprudentiae aliquo a hinc tempore, maxime in Germ nia, compararunt Scriptores aliqui , auProsetares hujus disciplinae, ut plurimum Acatholici, inter quos facile eminuit Hugo Grotius; nec absque merito suo, u pote qui rempublicam politicam & imgento & calamo non parum illustravit, Coniungens fere ubique egregiam doctrinam cum magna prudentia. Huius vestigia secuti sunt Vitriarius, Pusendorsesius, Wolfius, Heineccius, in quorum scriptis non paucos doctorum virorum characteres est invenire. Horum auctoritate freti Nepotes quidam, & ultra finet doctrinae Patrum suorum progressi in Jure naturae ac gentium, nec non in Jure publico explanando clavem ad adi BIBLIOTH. DoΜEsT. Lis. XI. u cana
340쪽
cana scientiae istius non sine sata , &grandi Scriptorum Catholicorum , cipue Scholasticorum , contemptu sibi solis vindicare, ac monopolium stata revissi sunt. Neque hoc contenti, doctrina maiorum suorum, vel minus casta atque probata, vel non hene intellecta abusi sunt ad perniciosa & a veritate aliena dον mala cudenda, & in libris ac Ummemtariis suis venum exponenda; quin etiam ad ea nobili iuventuti, ad vivendi atque ac sentiendi libertatem pronae, in scholis histillanda. Primum facile fundamenturi: istorum dogmatum in eo collocant, quod doctrinam a Deo revelatam procul Vceri a Juris naturalis finibus, . oc hominem nonnisi naturae dotibus vestitum corde- rari debere contendant, ut quid jussum, quid aequum siti rite intelligere valeamus. Hinc contra Patres & Theologos insurgunt, & amaris questubus , sed parum
inceris utramque aurem implent, quod hi revelatas doctrinas cum iuris naturae placitis perperam commiscuerint,' atqu Ita crassis erroribus & ignorantiae tene-hris nobilissimum Juris naturalis studium misere foedarint. Neque Patrihus luna ct Theologis hoc quasi Mande crimen
exprobrante etiam primipilos suos cadivere non verentur. Ita Thomasius Grotio