장음표시 사용
4쪽
IN DE QUOTIDIANIS DISTRIBUTIOI IBI
' in aliqua cum methodo distulatur.
Duplici apposito INDICE , altero Quaestionum, alteria rerum singularium locupleti Simo. Auctor
ALET ANDRO MONETA sacrae Theologiae.
dc I.V. Doch. S.Mediol. Eccl. Canonico ordinario, MEDIOLANI, Ex Ucina Dpographica quou. Tacisci Potui,
generatim, ac tam in foro conscientia, quam contentioso iureia, vel acquirendi vel distrahendis latius nunc8rimuno,
presioris e chiepiscopalis --D C.
6쪽
ET S. MEDIO L. ECCL. ARCHi EPISCOPO Vietilantissimo.
fiam Eecum Canonicus Ordinarius 'ii pelicitatem.
VONIAM haec a nobis de ijs quasi stipendi js, quae pro assiduo, & quotidiano
in diuinis laudibus stato tempore, ac loco celebrandis suscepto labore Clelicis tribuuntur, ob eamque potissimum rationem Distributionum Quotidianarum nomen merito a nostratibus acceperunt, instituta, raptimque conscripta Trachalio quorundam amicorum meorum
iudicio, quorum propter doctrinam cum singulari integri
tate coniunctam maxima est apud me auctoritas, caeteris
quoque, praecipue vero ciuitati huic, atque. Ecclesiae Mediolanensii utilitatem aliquam allatura visa est: ut eam ipsam disputationem, quam domi natam intra domesticos quoque
7쪽
parietes delitescentem uni mihi aliquando profuturam at- bitrabar, in lucem, atque omnium se oculos dare sinerem ;id a me unum, qui alijs, patriaeque praesertim sin minus tanquam imbecillis valeo, ut debeo, studiosus saltem, &cupidus,' uti valeo, prodesse volo, facile impetrauit. Sed quando, sicut caeterae aliorum solent, ita mea haec disputatio, atque tractatio sine patroni alicuius praesidio emi iten da haud quaquam videbatur, ut ea in nomine Tuo appareret, FEDERICE Cardinalis, Antistes Amplissime,
non una me ratio, sed quamplurimae adduxerunt: quarum aliquas, earum qi summa dumtaxat capita commonstrabo; si enim singulas recensere, ac pro dignitate vellem explicare, 'id conarer efficere, quod neque ingenij mei, viriumque imbecillitas neque a me iam susceptum breuioris genus patitur orationis. Atque in his quidem postremum locutri, lnon obtinent illa communia ijs omnibus proposita, qui laborum , vigiliarumque suarum fructum nuncupare, quasiq; consecrare volunt, ut vel clarissimum aliquem, ac Princiapem virum deligant, cuius ab inscripto nomine scriptis, monimentisque suis non momenti modo, or ponderis, sed
praesidij quoque plurimum, ac splendoris acquirata vel eum, qui deliterarum stud ijs optime meritus, maxime vero illi si id editus facultati, ad quam illa ipsa ingenij pertineant moni
amenta, ut cum eo, cui datur, res ipsa conueniata. Eteniri
Principem Te in Ecclesia Dei, amplissimumque virum esse nemo est, qui ignoret, illa quippe Cardinalis, quam sit stines per nam, ac dignitatem, taceo insignem generis Tui splendorem, ac familiae nobilitatem, ea est, qua, ut uno verbo dicam, post summam, ac sublimen in terris Christi vicariam i vi maior
8쪽
ios maior vlla, SchonorHesties sacris diuinoq; cultui, & obsequio dicatis vitis deserri hon potest. Huic mox sina moDei beneficio, ac singulari Clementis VIII. Pontis Max. omnium sapientissimi, & optimi consilio amplissimi a
cesiit dignitas Potificatus in ea ecclesia, cui, ut mortalia in caduca praetermittam,perennis quaedam, ac perpetua pietas, &religio, sanctissimorum qi, qui ei praesecerunt, Antistitum celebritas, ac multitudo Sanctae Ecdςsae, quasique alterius Romae nomen pepererunt. Ad huius utriuiaque dignitatis gradum tum c ter' eximiae virtutes Tuae, quas recenseri non sinit modestia illa Tua singularis, tum doctrina omnium sere scientiarum genere ornata, atque reserta aditum, dc ascensum patefecit, praecipue vero cς' terarum domina Theologia, qui uti regina reliquas scientias quasi ancillas rationis, mentisque Tuae vocat ad arcem . Iam vero cum haec ipsa disputatio ea maxime in reversetur, quae cum eiusdem facultatis parte illa non contemnenda , quae ad mores consormandos, ac recte insti, tuendos pertinet, maximam cognationem, & coniunctionem habere, quin etiam Ecclesiarum Pastoribus, atque Praesulibus congruere optima ratione videatur, ne
mo, opinor , quod haec in Tuo nomine prodire volu rim, aliquam saltem iudicij mihi laudem non tribuet. Vt autem id ipsum omnino praestarem, necessitatem mihi quandam alia praecipua,& propria imposuerunt 3 ac pintissimum quidem singularia illa, ac sere innumera bene 'ficias tum quae a Te publice simul habeo cum patha, Ecclesiaque Mediolanensi, pro cuius Tu salute optimus Pasor, dignitate, atque audicritate maximu3 Antistes nullis γε 3 labo-
9쪽
laboribus nullis vigiliis. nullis
tum quae priuatim & meo,& familiς meaenbmihengpta sco, ac saepius recolo libenter Memini enim,quangiTitatistiori mihi piae pinquitate con metias inpriesisque patruum meum Ludovicum M6netam, cuiusnil emoriatii
in perpetua benedictione sutura spero. honoris Te non nunquam, ossicij causa fersaepe adeuntem & benignitate vultus, verboruna ivlumantia teoc peti, dc chatiaritate, atque amore sempor complemysissi lutea. tacitus
praeteream , quae cum egitMagnus isse Carbius Cardinalis patruelis Tuus, cuius laudes , re admirabiliter vac pene diuinitus gestas ni illa, virquam tutas conticescet iquantum etiam me ipsum non modis X annispueritiae vix egressum blande compellando iid ii semel adlvitiatem, laudandarumque artium studium excitaris, sed etiam postea saepe ad haecipsa, magnarumque rerum cupidita tem acri ter, graustetquὸ inflammaris I 'Illud verb per a tuo insidet animo meo; nec unquam excidet,qubd de tenuitate mea aliquid existimas, ijs me honoribus in isthae Ecclesia Tua Mediolanensi exomaris, ijs cumulatis muneribus, quae non nisi grauissimis. doctissm: isti, uiri e serri solent, & debent. Hcia i&id genu alia, quibus mihi coiiiunctos, ac me ipsimi aricisti; quaeque pro magnis opibus existimo, quamplurima singulariaque beneficia, menti meae, altissimis defixa radicibus cu minhaere . tento illud esse cerunt, ut deinceps &nihil habuerint a liquius, nihil quaesierim diligentius,'quam ut grata hareTuorum in me meritorum nacmoria aliquo Tibi nori
vulgari pateret ossicio maxima cuin animi voluptate
10쪽
praesentiri, ut alijs de CrusisHUmmu ira vitali nostrum inuis commoda rani bre ei maui ut Lienis exumvrpaulis ante commemor ipsingulati Dei Opt. Maratisi fulta huic Mediolanensi Ecdeta contigerit , Hiei praeesses Antistes, & Pastor, milii veth illud patieueneri selicitate, ut non modo ex eos delium grege, i qui Tibi a
summo omnium Pastore su inma suit cum sapientia, concreditus, sed ex eorum quoque Clericorum, & Canonicorum numero existerem, qui, ut Pontificiis proditum est sanctionibus, cum Episcopo suo uti capit tamquam reliqua membra unum corpus esticiunt, optime quisque fieri iudicabit, ut membra ipsa non mutuam
solum sibi opem serant, sed & capiti suo sere quicquid
habent, qua eis ratione licet,reserant acceptum 3 quod autem de grege prodit, illud suo quasi iure aliqua salteri tapro portione postulare pastor, ac vendicare possit, . His igitur potissimum partim adductus, partim impulsus rationibus hunc Tibi inscriptum, ac dicatum libellu emitto, FEDERICE Cardinalis, & Antistes optima, sin minus Tuae parem dignitate, maximisque, at que innumeris in me meritis, ac beneficijs, Tuis saltem studiis, dc ei, quam Tu capitis, Pastorisque, ego vero eius, quae his respondet, personam sustinemus, meo certe tenui, exiguoque ingenio congruentem , dc aliquod meae erga Te obseruantiae singularis argumenium . QBod quidem, quale id cunque sit, si gratur ita Tibi accidisse cognouero, ut pro summa Tua huma nitate libenter illud , hilarique vultu excipias, benignita