Theologia moralis divi Alphonsi De Ligorio 9

151쪽

i48 Lib. VII. De Censuris, etc. D exhumari, nec in eo loco diviva peragi anten reconciliationem. Ita ex c. Sacris. De Septili. Polluta autem Ecclesia , manet pollutum et coemeterium , sed uoti conira , ex c. Consuluisti de Cons. Ecel. in 6. Si vero excommunicatus decessit cum si-guis poenitentiae , non est exhumandus, sed absolvendus , petita absolutione ab haerede; Salm. C. 3. n. IO. cum Pal. et Cora, Pecca ut graviter comitantes vitandum ad sepulturam, Clerici canentes etc. Vide Salm. m. Sepelientes autem illum incurrunt excommunicationem majorem , ex clemen . I. De Smult. Ρer sepelientes autem non intelliguutur comitantes , caneutra , etc. Ati autem intelligantur procurantes sepeli

ri 2 Assirmant Salm. c. 3. n. 8a. Pal. COP. Siaar. Sed negant CV. Gn. Aou. Hear. etc.' G n. 8 i. Recte dicunt Salm. n. bo. in min. utramque esse probabilem. 187. η Dixi non toleratust quia Ecclesia nouat polluitur, etsi haereticus nou speciatim denun-D Gatus in ea sepeliatur, ut docent Suar. Lum. Μ et alii. Hinc tolermi licite sepeliuntur in

in loco Sacro , si cum signis Poenitentice a Gita v migmoerint; Palaus q. 6. u. 2. Salm. C.

n 3. n. 75. Mo. Con. Sum ) '. Iure nihilo-M minus id prohibent Episcopi in Germania ,

n eo quod inter ceteras poetias non Communi-n cantium in Pasch. , etiam statuatur privation sepulturae Ecclesiasticae. 'I88. u Ex communicatus privatur omni alian civili communieatione fidelium , ita ut ipsen uon possit cum aliis, et, si non sit toleratusu etiam alii cum ipso non possi ut communieare; n idque in casibus hoc versu comprehensis I

a munio , V. Mensa negasti .

152쪽

Cap. II. De Excom. Dub. III.

Ista eruuntur ex iis quae declaravit Callix tu Papa in c. Excommunicatos , in , Qu. 3. ubi dixit: Nec cum eis in oratione , aut cibo , aut Potu, aut OScula communicet; nec uos eis dicat

quia quicumque in his Met aliis ρr ibitis scienter excommunicatis communicaperit , juxta Aposto-Iorum institutionem , et Φse simili excommunia calioni subjacebit. Non autem hic illud simili importat aequalitatem scit . excommunicationem majorem , sed tantum similitudinem , prout excommunicatio minor similis est majori. I . u Dicitur Ι. Os , per quod intelligi luxu osculum , et omne colloquium , etiam privan tum i item per nutus, litteras, interuuiacium,n et quodvis signum benevolentiae. O nias-

η municatio in divinis, de qua supra. Vide η dicta n. 173. '.

I9ι. n Dicitur III. Vale, quod comprehenis dit omuem salutationem saltem honorificam n verbo, vel signo , vel amplexu , secuti disiun quosdam , etiam resalutationem , eo quod situ actus Observantiae ; 'ed contrarium videt unn verius, quia est solutio debiti. Immo Syr. etc. n cum Dian. i. 5. P. 9. Res. 16- putant pro n habile , quod sola verbalis salutatio sit pro-o hibita , non autem alia Signa , V. gr. a Pe D riendo caput , etc. quae urbanitatis causa fieri

I92. Dubitatur igitur i. an liceat exhibere excommunicato signa urbanitatis, V. gr. adsurgendo, aperiendo caput , dando locum , sine lamen ulla expressione verborum ' Prima sententia valde probabilis negat ; et hanc tenent Suar. D. I 5. . I. n. 3. Pal. D. 2. P P.

153쪽

εω Lib. VII. De Censum, ero.

n. 4. cum Lum. Salin. c. 3. n. I M. cremmri. Escob. 'lib. 5o- n. 254. Cum Vas. et lorat. ac Mn. D. a. q- 2- P. 6. Σ. n. 4.etini Henr. 'OL et Reg. Ratio quia hujusmodi actus reverentiae , esto solis mitibus fiant, et sine auimo honorandi , sunt lamen quaedam eommunicatio , et vera signo amycitiae ae salutatiouis. Secunda vero sententia amrmat, modo absit animus salutandi ; hanc tenent S. Anton. 3. P. tu. 25. c. a. in Princ cum Guil. mo. c. 27. H. Σον Cum major. et Ang. Fili. m. i 3.

tum quia tales actus non exhibentur ut signa amicitiae, aut communicationis, sed ut vitetur

nota inurbanitatis ; tum quia , esto huiusmodi

actus involvant quamdam Salutationem, talis tamen salutatio videtur consuetudine introducta ut necessaria, non quidem ad honorandum excominmunicatum , sed ue ille contemnatur. Hanc auxtetit secundam sententiam merito vocant probabilem ipsi sautores primae sententiae , nempe Bora

l. 7. n. 2 7 Mazz. t. 4. P. 3 6. Bon. cum Suar. l. c. et Benzi t. I. P. 542. q. 4. cum

Ladim. et Pellia. si excommunipatus sit Supeiarior , vel persona Publica , uti Episcopus, Praetor , etc. quia tunc praedieta Signa potius exhi-hentur ad vitandum damnum , vel indignatio nem illius.103. Dubita iur a. an licent excommunicatum resalutare 7 Assirmant Biasemb. 'ut Supra , Fili. tract. 13. e. 5. q. 3. num. 84. Henr. GKrimer aPud Crota l. r. n. 227. et probabilis putat Pal. D. a. P. 27. n. 4. quia , ut aium, resalutatio illa non est rahibitio honoris , sindebiti solutio, quae non videtur ab Ecclesia ve-

154쪽

Cap. II, De Excom. Dub. III. Istsari. Sed probabilius negant non. D. 2. q. T. P. G. I. a. n. 4. HOD. P. 382, uum. I9 . et Salm. c. 3. n. I 3o. cum Asila. Ratio, quia , cum vetitum sit salutare excommunicatum, ille non habet jus, ut resalutetur, eo quod in poenam sui criminis est illo privatus. Et sic pariter probabilius dicunt Bon. l. c. Croiae d. n. 2 7. Visa de cens. q. 3, ar. 2, n. in Salm. c. 3. n. 136. cum Apila, et Renai P. 5 I. q. a. cu MPellia. contra Sa, et Henr. a Pud ripam l. c. ruorum opinionem probabilem putat Maza. t.

. p. 3i6. ) neque esse linitum excommunicato rescribere. Ratio est eadem , ut supra , quia , cum prohibitum sit commutat care cum excommunicato, ille non habet ius, ut ei rescribatur. Celerum quoad resalutationem non audeo Primam sententiam dicere improbabilem , quia licet excommunicatus non habeat jus , ut resalutetur , tamen resalutatio illa non videtur proprie actus honoris , et contra negatio illius videtur quidam actus contemius , vel saltem inurbanutatis. Quoad rescriptionem vero non valeo a quiescere sententiae apPosnae, quia rescriptio vi-

cletur veru communicatio.

Qui autem excommunicatum injuriis assiceret, vel ei diceret , Deus te illuminci . conpertat , etc. nullam quidem censuram incurrit; ita communiter S. Anion. P. 3. tu. 25. c. a. in Princ. Salim. c. 3. n. I 36. et Crota l. 2. Hum. 226. et a P. 194. u Dicitur IV. Communio , quae Cominu prehendit omnem contractum : qui tamen va-

ου lidus est, si fiat ' Ita Salm, c. 3. n. I 38.n cum Pal. Con. Ao. contra aliquos ) , einn c. 3 a. de Sent. Eaee. etc. illicitum autem estn excommunicato testari, licet testamentum situ validum , nisi ille sit usurarius V. Salm. c.

155쪽

151 Lib. VII. De Censuris., e te n 3. n. i 39. ) item cohabitationem , coopen rationem , Societatem, V. gr. in contractibus, s ita ut moraliter censeatur communicare ; quodn prudens aestima hil : unde neE iter cum eo , o tantum cum socio , sacere licet. Neo liseen cum eo collaborare, sedere , sub eodem tecton pioere , dormirer intellige Aer modum soci n latis ; nam alias orabare tantum ad quiescen- η dum , etiam in eodem leolo, non Metatur, itan probabiliter Siaar. D. I 5. Sect. R. n. b. n Gn. Pa t. 6. g. 2- n. 8. Pal- D. a. p. n II. N. 5. et Salm. c. 3. n. I 37. '. i95. η Dicitur V. Mensa , per quam intel is ligitur omitis convictus, et convivia, Per mOs dum societatis , et commercii; qualis non est, , si casu incidas in idem hospitium, iter, meu- ω sam, inrano lectum. V. BOn. dist. a. q- 2. P., 6. S. I. et 2. Non licet igitur communicare Cum exeommunicato in eadem mensa tormaliter ; idque accidit quando excommunicatus invitat alterum ad coenam i aut quando aliquis vitam communem

agit cum excommunicato, esto uota vescatur eisdem cibis , ut evenire solet in Monasteriis , et Seminariis , in quibus tametsi diversae sint meu sae in eodem Resectorio , nihilominus om uescensentur communiCare in eadem mensa et resectione. Idem est quando multi invitantur ab excommunicato , et in eodem cubiculo accum-butit , licet in diversis mensis secus si accum. haut in mensis valde disjunctis, seu dispositis in diversis cubiculis ; ita Suar. D. I 5. Sect a. n. 6. Salm. c. a. n. I O. et non. D. a. q. 2.

P. 6. f. 2. n. 6. cum Henri Aou. Sor. Fui. Reg. et Ugol. Secus etiam , si quti ederet cum excommunicato in diversorio , adhuc in eadem meusa, ubi tamen uvusquisque sibi intendit, ut

156쪽

Cap. II. De Excom. Dub. III. 153

Suar. Sa . et Bon. u. cc. cum Sarr. et aliis. Item secus, si quis casu cou veniat cuim excommunicato in eade in domo , it tuere , vel mensa; nola. P. 38 a. n. 9 . Dor. SUPI. C. 3. n. 97. eι. Pal. D. a. P. L . nutu. 5. cum Suar. Lum. MFr. et Huri. i 96. v Quae res i. Quale peccatum sit commu-D Nicare cum excommulaicato non tolerato pn Res p. Communicatio in divinis censetur moris tale propter gravitalem materiae; sn civilibus is autem etsi inducat minorem excoluin unica-n tionem ) , secluso tamen contemtri , tantum a est veniale regulariter. Suar. Bon, etc. Diau

u 27. cum Lea. Suar. et coluim. ) '. Quost ad-n do , quia aliquando est mortale , ut si quisu cum excommunicato communicet ru eodemo crimine , v. g. si quis concubinam excommuisis Dicatam cognoscat.197. Distinguendum inter Pe a tam , et pinnam commauicationis cum vitando. Quoad peccatum iri duobus casi has communicans crete peccat graviter. I. Si coiit municit cum eo in divinis , misi excuset parvitas materiae, juxta di- Cia n. t S. et II 6. II. Si coita municat in crimine crinii noso , idest in eodem crimine , si vocontumacia , ob quam tuta est excommunieatio, W. g. si quis suam concubinam exuo miri unica tam post excommunicationem iterum cognoscat, ut habetur ex c. Concubium, De S tent. --

m M. Vel si quis post excommuni tionem latam in aliquem ob surtum , concubinatum, etc. imphndit ei auxilium ,' 'mit consilium , ne reis stituat , ne eoncubinam dimiit't , vel ne exeat ab excommunicatione ; ita Bon. q. a. P. 6. J-

157쪽

, 34 Lib. VII. De censuris, ele.

I98. Dubitatur autem , an sit moriale frequenter commnnicare in civi Iibus cum vitando Adest duplex probabiIis sententia. Negant Nap. c. 27- n. 3O. Al. q. a 8. n. 3. ac Sur. AMAla , Henri Reg. Dian. Leand etc. BPud Salm. c. 3. n. 128. Quia communicatio in 'civi Ithos de se est tantum veniale : veniale autem per quamcumque multiplicationem non sit mortale. Tune autem dicunt Mo. et Pal. cum Si σς. et

Aoua E. cc. frequeuiem communicationem esse mortalem , quando ex ipsa commia uicatione ore. deret communicans excommuraicatum Sutriere -- casionem in sua contumacia perseverandi. Amriamant vero probabilius Suar. D- 5. s. a. n.

quia communicatio etiam Civilis cum ex Communicato vitando de su videtur materia gravis, quod maxime probatur ex CU. Excommunica-

lixtus Papa aeque prohibet communicationem in Divinis , quam in humanis. Item Probatur ex cap. Excγtionem. 7. de Excvt. ubi communieans civiliter cum excommunicato dicitur , in periculum Ahimse sucu communicares Periculum autem Animae utique importat periculum damnationis , quod non nisi per eulpam moria Iem incurritur. Communicatio igitur etiam civilis tam lum ex parvitale materiae potest esse venialis ;ergo si actus multiplicantur , et conjuuguntur , erit mortaIis . Advertunt vero T r. l. 2. P. 489. M. Dico i. ac Suar. Hola. ΘOr, et Salm. cum Con. E. cc. ad peccandum graviter nota susscere , si qnis frequenter etiam per longum

tempus sejunctim communiCet cum ex Communieato , sed requiri quod tales communicationes

158쪽

Cap. II. De Excom. Diab. III. 15ssint conuexae sallem per modum unicis objectivoliti , nempe eum quis habet propositum se male , aut virtuale seu quasi ex habitu , saepius communicandi longo tempore Cain ex uom municato , vel adsciscat eum sibi tu socium , aut famulum. 399. Quoad Poenam ver , communicans Curravitando sive tu humanis , sive in Divitias , incurrit tantum excommunieationem minorem. Ita tribus autem casibus incurrit etiam maiorem. I. Quando Clericus scienter commulateat ita Divita nis cum excomm uicato a Papa nomisatim , e denunciato , ex c. Signinicapit cle Sent. eo. Vide Salm. c. 3. n. i 3 i. cum cou n. ΙΙ- Quando excommunicatio est lata coatra aliquem, e

simul contra participvules ; Lunc etaim qui communical cum illo post inouitionem tamen ) , in eurrit excommunicationem maiorem , et non potest absolvi , nisi ab eo qui a solvyre potest principalem , ita S. m. Sumi.

q. 23. ar. 3. Pal. M. I 8- n. 6. et Salm. n. is i. cum Apila , mri , etc. - ΙΙΙ. Quando quis scienter communicat cum excommuni Cato vi laudo in crimine criminoso , juxta mox dicta n. ε97. et hic absolvendus tantum ae quo Prit oipalis absolvi potest , ex o, NUer , de Sent. exc. Ita Salm. ex n. 133. cum aliis. Addunt autem ibidem etiam Episcopum excommunicantem , excommunicationem majorem tueurrere , si communicet in crimitie criminoso. amo. Quaeres a. an aliquando licear cum nota tolerato communicare Z -

. Resp. quod sic, extrae Divina, in his quin-s que casibus ; Qui habentur c. Quoniaisn mulicis , Can. II. q. 3- et in sequenti Mersin culo coutinentur r

n l. Uille, II. Lex, III IIumile, IV. Resu ignorata , V. Neeesse

159쪽

156 Lib. VII. De Censuris, ric.

Ioi. n I. Utile intelligitur in casu utilitatisu ipsius excommunicati , v. g, ut CotaVertaturiis sive alterius, ut ab exuommunicato consilium D petat. quod ab alio habere nou potest , siveis etiam utilitatis temporalis, V. g. ut ab eo re-u stitutio , vel debitum ex contractu exigatur. ου Contractus tamen novos cum ipso inire nouis licet, etsi , si i ueantur , sint validi, cum nul-n la sit lex irritans. Licet igitur ob honum spirituale excommunicatum monere verbis , vel litteris, et ideo au- te , vel postea , alia verba luserere, eX C. Cum poluntate , de Sent. excorn. ac signa benevolentiae ostendere Sol. Gn. Ao. Salui. c. 3. n. as a. Licet etiam concionem coram eo sacere An autem liceat in Theologia eum instruere Negant Con. Aou. etc. Sed affirma ut Salui. c. 3. n. I 43. ciam Sol. et Sa)r. quia in hoc jam est utilitas spiritualis excontinuuicati. Oh bouum autem sive Spirituale , sive temporale ali Oium , licet ab excommunicato concionem audire, Contasilium petere , si desit alius aeque idoneus ;Salvi. d. n. 134. ctim Cou, et Bon. Licet etiam societatem prius initam cum eo continuare ; item ab eo medicinas , vel eleemosyuam petere ; ita Palatis P. 19. v a. Mar. : D. I 5. s. 4. 8. P . 6. f. a. n- IO. et Sattia. c. 3. n. 294. cum com eι Apila. aov. n II. Lex , idest in casu legis matri- γ, mouialis : quomodo uxori licet communicare eum marito, et contra, nisi factum sit divor-n tium. Dian. P. 5. t. 8. R. Iaa. non talneria, sponso de suturo cuna spousa , l. c. R. I 26. , ex Sarr. Sanch. et Ful. T in igitur excommunicato , quam ejus Conjugi , licet petere , et reddere debitum , Ut Pς-

riculum incontini ritiae vitetur, et iii aliis onaui-

160쪽

Cap. II. De Excom. Dub. III. t

q. a. ari. 4. Gn. q. a. ρ. 6. f. a. n. l8 . et Salm. C. 3. n. 147. cunι Suar. Scanch et Pal..ex c. Inter alia, 3 i. de Sent. eaec. ubi permittitur tam Conjugibus, quam siliis, famulis, etc. communicare cum excommunicato , ut debitam ei Obsequium proe sient. In tribus autem casibus nequeunt tales Conjuges inter se communicare. I. Qua udo ipsi sunt jam per divortium separati , ut cum Bu-semb. ut supra , dicunt Bon. u. 2I. Sa . u. a 48. et alii communiter. 1. Quando excommunicatio lata est Propter dubium valoris Matrimonii , ut Gura. l. 2. P. 5I2. Holam. t. I. P. 333. n. ΣΟΣ. et Bou. ac Salin. E. cc. 3. Quando alter Conjuguiu est Ob haeresim excommunicatus , ex c. DecreMit , de ueret. in ii.

Dubilatur autem I. An quis Possit communicare etiam tu Divinis cum Conjuge excommunicato φ Prima sentenIia assirmat, et liane tenent Salm. c. 3. n. i4.3. et I 5 . ac Sauc* de m. gr. l. 9. D. I . u. 5. cum MP. et Henr. Et Probant ex c. Quoniam , ut supra , ιι. q. 3. ubi generaliter Gregorius VII. videtur eximere

Coti iuges sicut etiam filios , samulos , etc.

ab anathemate , si communi Cent Cum ex communica io tu iis , in quibus sunt soliti commα- Dicare. Secunda tamen verior sententia negat , et tiatic tenent Con. q. a. P. 6. I a. n. aa.

Conc. p. 464. n. 36. et Cajel. ac Arutili. Vud Sancti. L c. Ratio , quia in c. Inter alia 3I. de Sent. exo. Inuoc. III. declaratis praelatum textum Gregorii dicit uxores , et alios ut supra tunc tantum posse , t mmo et leueri cum excom municato communicare, quando id est necessarium ad praestandum obsequium ei debitum ;uxori autem , ut praestet debitum obsequium iro , minime est necessarium , quod cum eo

comm uuicet in Divivis.