Io. Ge. Estor ... Observationes iuris feudalis

11쪽

historica BV DEMANA, quae mox prelo, sub quo sudat, liberabitur. Ad res italicas Luno vici ANTONI l MURATORII et PETRI BURΜANNI inllediscines maxime conducunt. De huius thesauri Italiae et utriusque Siciliae scriptinibus sullabus seu eata kgus rarissimorum et praesamistinorum librorstm. qui in thesauris romano, graeco, italico et siculo continentur, in octavo, prostat,

cura PETRI UAN DER A A editus.

Antiquitatum germanicarum, italicarum atque gallicarum notitiam non utilem modo, sed plane necessariam esse , illi, qui recte sapiunt, uno ' ore

affirmabunt. - Huc faciunt inter alia, quae ro. Nico L. HERT do Germanio populis, et is regno franeorum istem commentatus est. Nec omit tendus erit ANTON ivs MATTHAEus de mollitate. et do. minus Io. GEORG. CRANER de praerogatius nobilitatis auitae. adi quoque GABRi ELEN DAM ELEM de Lar milice frangos, CAROLI DV P a E s NE dissertationes ad Io ivvi LLAN, et aeternuin eius opus, quod glosserium mediae et infimae latinitat Vocat: IO. fCHIL TE Ri tomum tertium thesaure antiquitatum cutonicarum et IOAN. GEORG. wACHTERI glos rium germ vicum c GEORG. HIC REs thesaurum linguarum septentrionalium, nec non HENRICI sp ELMANNi go arium archaeologicum. hiultas italicas antiquitates egregie explicuit LUDO UIC Vs AmπDNIVS MURATO Rivs in antiquitaribus italitas meat aeui. Praeterea germanicas antiquitates passim erudite enotuit collega suauissinaus, dominus io. Ru DoLPu-ENGΛv in iacmontis iis ris germanici.

Quia litterae clientelares partim de essentialibus, partim de naturalibus, partim Ge accidentalibus laudin rum saepe complura singularia continent ; ideo harum

12쪽

sVBsID. FE UDA L EX ANTIQUIT AT. 1 cultura minime erit negligenda. Etenim illae tum ius seu tale germanicum speciale, quod de prouinciarum germanicarum iuribus agit, illustrant, tum etiam ius germanicum seudate generale larga luce complent.

Maximam litterarum inuestiturae copiam. quas hhenbries

vocant, coaceruauit Io. CHRIs Tl AN. Lu Nio tam in corp re

iurir sudatis germanici. quam in eodice Italiae diplomatico. Nec praetermittenda sunt nostia opustula. die Ahinen S. Disten, qxiae multas eiusmodi litteras continent, vii etiam hue saciunt domini HENM CHRISTIANI SENcκENfERGit heliau hisdirica et tu ridica. itemque die beschreibuet der Hanau - Mumtrense ischen Ianisu, et liber. cuius nomen: trundius, uniemuchvng derfrago ob die grasen uni heren von Hanati mit iam vin Carben in vero

Quae ad artem diplomaticatu pertinent. hete silentio praetereo. Si quis vero oecasionem naelus suerit, authentica liti rarum clientelatania inspiciendi. et imperitus sit rationis scribendi veterum germanorum; et tantum D Arar ELrs EBER HARDI BR MNGIl clauem diplomatteam commendamus. Ae. ut diem ac consulem litterarum clientelarium ad modum medii aeui ex pressu in , adeoque ab hodierno valde diuersum. cognoscat; eum adiuuabunt Io. IACOBI RAa E calendarium in usium rei di matic , et CHRIRTιANI GOTTLOB HALTΛva II calendarium medii aevi germanicum

Quum iuris et consuetudinum seudalium dogmata nituntnr experientia; non erit negligenda eorum virorum industria, qui multa experti sunt in iis, quae ad ius laudate faciunt.

Viros. qui hanc spartam prae aliis exornarunt, recensuit do minus HENR. CHRisTiΛNvs snN KENBERG et in Prodromo

furis scudatis et in iuris Iovialis primis lineis parta L capite ΙΙ.

13쪽

LAURENT. FLEIs CHERVM, aliosque melioris notae striptores.

Vt autem quilibet harum litterarum scrutator veras imagines rerum se alium animo concipere queat; ex antiquitatibus germanicis praemittenda erit accurata notitia de statu personarum et dignitatum. Deinde in antecessiim obseruasle iuvabit, quod status rei publicae germanicae fueris omnino militaris. De hoc statim ero acturus in margine. Nee obliviscar statum Persona. rum, sed, quam primum formam reipuhlicae germanicae bellicam considerauero, illum explicabo.

Reinpublicam germanorum fuisse plane militarem, iamiam obseruarunt, et, quantum satis est, probauerunt, tum NICOLA Vssc MATEN in historia mes aliae libro I. p. 18. et libro V. p. 28o. tum Io. NICO L. HERT de veteris germaniae populis parte t. ca pite III. . 8. p. 46. Et, ut in maiorem eupiditatem bellandi germani impuli rentur, statuebant druides, bello caesos ad ualhallae delicias trans ferri. Haec erat ex illorum opinione, aula caesorum, notabatque ipsis bonum receptaculum vitae suturae. Vox est a mill et halleomposita. Occisi ibi ludebant, ita eniin populo persuaserant, poeulis et genio indulgebant, palaestratii exercebant, et alia, quae animum eblectare poterant inactabant. ynde magnus ille mortis contemnas Q est Diqiti eo by Corale

14쪽

GERMANIA RESPUB L. MILITA R.

est exortus apud germanos. Idcirco senio exstingui ignominiosum ducebant. Ideo in Iello obire milius honestum putabant. Hi arma. praescrtim gladius, dein equus, clacet, auruin, supellex, aliaque pretiosa cum defuncto inserebant sepulero. quo his me. xetur in vallialta, testibus Io. GEORG. κΕvs L ERO in Iique. tatibu silemyseptenrrionalibus p. 14s. 349. Q. et PETRI ERIDER. Axpi Themide cim,ica P. 234. Quamobrem mirum non est, qnod multa dogmata scientiae Iuris nostri seudalis et publici sapiant vestra germanorum instituta militaria.

Bessum sine milite a germanis geri non poterat.

Hic vel est legendus, vel eonducendus. Lecto milite utebantist Danci, ut liquet e capitulari I. Caroli magni de anno Iocc x M. ca pitulari II. eiusdem anni. e capitulari II. de anno II cc x m. cap. s. e capitulari Ludovici pii Μorma ciensi de anno I o ccc xx xx.

Clare hoc docuere HADR Nus VALEs Iva libro X. rerum Franc earum. ad annum II LXXVII. et GABRIEL DANIEL

dans I' bi ire de la milice fram se libro I. capite II p. 8. Duera

et eomites ex sua quisque prouincia vel pago coaetas copias ad re gem adducebant. Id quod etiam dynastis intuitu dynastiarunt suarum incum sebat. Idcirco tales copiae nomina prouincia mretinebant. Praeter regem, militiae praeerant duces, comites et seniores. Sub merouingis copiae germanicae ultra rhenuin se duci non patiebantur. Sic anno Ia c C in ri. Caroli regi x milites contra normannos pugnare recusabant, id quod tessamur ANNALE BERTINIANI ad dictu in annum. Umne tum fere robur inpedite erat. Non multos enim alebant equites germani. Sub earolin eis duees et comites portionem suam ratam mi situm suppeditabant regi. Verum militis, pro fetido eonducti. Dequens sub regibus e rolingicis, nec non beneficiorum, seu praediorum seudasium, tunc crebra occurrit mentio. Quare iis temporibus vasallorum et seu dorum

15쪽

1s DE STATU ET DISCRIM. VASALL.

dorum nomina potissimum inclaruere. Postea omne robur emercitus in equitatu coepit consistere. Consilium hoc ceperat Henriciis anceps. ut in equitatu robur belli nunc censeret collocandum. Pedites enim, siauis irruentibus et hungaris germaniam deuastantibus, tam firmiter resistere non poterant . quam copiae equestres. Haec vero . si quid asperuiu. siluestre aut munitum offendebant, quod obstabat. quo minus equestri pugna decertare possient, ex equis desiliebant, et peditum loco praeliabantur. yesites interea, qui aderant . parti in labori in suffodiendis muris . hisque per arietes quatiendis, aut per sca las transcendendis, admoti sunt; partim etiam famulitii instar equi tibus pedites inseruiuime videntur. Illud concludo ex figuris, quas de obsessione eastrorum et urbiuin exhibet GABRIEL DANIEL L c. tomo I. p. 22. 24. 43. 48. et 49. Adde Luno v Ic r BriRTHOLO M. uERT TENsTEIN spe eimen bisor. patriae de I a per Lotharium obsessa p. Io. Conseretiam Dn. GRPPEN observationes historicas p. 889. et LAMBERTUM Sehathaburgensem ad anmim C ID L X X V. Ceterum conficiebantur catalogi selidorum, et rex optimatibus regni ecclesiasticis et laicis per litteras fgnificabant, ut mitterent

vasallos ad bellum. Vbi bellum imperii gerendum, citabantur vasalli sub banno regis et sub mulcia heritannLSin bellum particulare in prouincia defendenda gerendum, eitatio fiebat sub banno comitis.

Quodvis seudum praestabat equidem unum ; interdum vero, si quantitatem iusti laudi excederet. unum et dimidium, iuuno plures equites. Sed peditin nunquam suppeditabat seudum. Necessitate urgente, cuncti equestris ordinis. qui habebant annos decem et Octo, cum omnibus, qui nondum egressi erant aetatis annum sexagesimum . arma portare debebaut. νO SERVATIO XVI.

Promissi memor, quod obseruatione XIV. seci,

de statu et dignitate personarum germanice, quae neces '

16쪽

seria videntur, ad emendam veram ideam de vas allis, et horum conditione ac statu pauca monebo. In germa. nia, et potissimum in exercitu germanico, conspicimbantur personae, quarum aliae constitutae erant in ordine cluna stariam, im herrastand, aliae in classe hominum oridinis militaris seu equestris vivebant,dimeministeriales,riuer, vel diensimanne. Aderant quoque, ut dixi, ple. heii ad operas seruiles, tum in castris, tum in obsidioni. bus praestandaS.

De distriuiine inter persima 4. vel ex ordine dynastarum. dem here rund. vel e classe militum . dein ruteolaia. der dirasman. mn, egi. quantum satis est, in commentariis de ministerialibus. et parte IV. deri deinen surisen p. 8- sqq. Eandem distincti

nem rite et accurate etiam exposuerunt Du. ID. AD. Κo P de inis

Agni disserentia inter S. R. I. comiter et nobiles immediatos . et liber, qui vocatur: riinducti inter chung ῶν frage: ob die grasenund M Hanau mit den unu Cacten in verglisthuri tusellen y anno CIDII CC xxx lv. sol. Personas seu vasallos ex classe dynastarum. dem herensand. postea dictos etiam legimus An botin ail. Equestris vero ordinis homines ad inseriorem classem, dem ntidern ascI, pertinebant. Interim hare distinctio nobilitatis, intuitu insertoriis, recentior est . quod probe inculcauit Da. ro. GEORG. CRA ΜΕ in eom. -ntariis da iuribas ac praerogativis nobilitaru austae, capite v.

Quoniam vasalli, duplicis erant generis, scilicet aut ex ordine dynastarum, aut e classe militum seu ministerialium; ideo plerumque franci illos, voce in signi Scatu lato sunata, BANNERIos, hos autem germani ut plurimum et frequentissime MINIsTERIALEs, galli vero B ACHELERI os appellabant.

17쪽

Illi . quibus baruieria competebant, ea supreina classe nobili. tatis erant; contra illi. qui ministeriales existebant, ex inferiore ordine nobilitatis desumebantur. Illi suhinde etiam barones dicuntur. Bannerius auteiri erat persona nobilis praedia lauta et spei labilem equitum numeruin possidens. Bannerii caterua equitum seu vasablorum requirebat ut plurimum quinquaginta. Conser omnino

partem IV. der Ahinen schristen p. 83. R.

Bannerit vexillo distinguebantur, quo utebantur in praeliis. et eodem inuestiebantur. Equites autum pennone gaudebant, sub quo reliqui eorum commilitones militabant. Figuras baliners et bennonis dedere Gonop R. GUIL. DE LEIll NITE M den mee .LIchri en vom reichipanter. et GARR EL n ANIEL daas Ibis rede is milice stan se tomo l. p. r. Rationem denominationis vocis fabu exhibet Io. GE. REYsLER Le. p 428. Bannerius vasaltos suos instar belli ducis ad praelium educebat. et signo. quod ery deguerre seu cry d' armes appellabant. vii poterat. Bani erius m gallia, cum rege in castra proficiscens, quotidie sal irit loco accepit viginti solidos tu ronenses. Εquitis vero stipendium erat decem solidorum. Famulis numerabant galli quin- qne Midos. Apertius haee omnia ostenderimi cAROLVs BV FREIN sdissertatione X ad Ioriuillain. et GARRiEL DANIEL L α libro III. capite v. p 84. sqq. Adde de bannerii et pentionis, quem mi el voeant, discrimine I n. 'ro An. κον pra obseruationem I. P. 3 4. quae subiuncta Iegitur eius libro de ins oti d ereulis inter comiter et nobiles immediator. 'Saepius naterea balinerti vocantur milites primi. equestris autem generis homines audiunt milites gregarii et laudes.sannerit italis vocabantur bassi, vassi, et valvas res. Bum mndis autem vassi dominici maiores iidem erant. quos franei bau-nerios appellabanti Bachelerios a stuliseris non distinguendos autumo. Stetit enim illud equitent gregarium, has chevaderi uotat

ita scutiset talem quoque fuisse constat. Nec loricatur ab hoc di-

18쪽

DE STATU VAS ALLORVM

19stingui debet. Etenim, quod Ioricati milites in primis et in lio. nore suit habiti, e ni TNARI Merseburgensis an tibia libro IV. p. 387. probari nequit. Licet ita sentiant nonnulli.

OBSERUATIO XVIII.

Dixi obseruatione XVI. vasallos saepe . immo saru

ctius intelligatur, velim scias, vocem mimsteriatis varii admodum este significatus. Aliquando enim haec vox significat ossicialem in genere. Hinc etiam supremi officiales, v. g. archicancellarii, archi pincerna, archida. Iiser, archimareschallus et archicamerarius ministeria. es regni appellantur. Sed non ita frequens est haec denominatio. Frequentior vero est ea, qua equestris ordinis viri, nimirum illi, qui aut seruitia militaria, aut aulica, aut castrensia praestabant, in locis innumeris vocantur ministeriales. Tam de horum, quam de illorum, nempe de ministerialium regni, statu ac comditione, satis abunde egi in commentariis de ministe.rialibus. Nec ille significatus huius vocabuli heleerat omittendus, quo constat, quod etiam plebeii gruneris homines nonnunquam ministerialium nomen sint adepti.

Ministerialis. germanis ein die manu, interdum dicebatur ordinis seruilis homo. qui operas riisticas praestabat. Verum hicsgnificatus non adeo frequens est in medio amo. Quare de ministerialibus regni dispiciam. Ita per excellamitam ministeriales dicti sunt summi officiales imperii, qui in supe

riore nobilitatis classe erant constituti. Factum tamen etiam. licet raro, ut equestris ordinis homineri

qui v. g. castra imperii defendebant. vel alias seuda ab imperatore accipiebant. aliquando fuerint manisteriales imperii nominaii. Ex

C a quo

19쪽

ao ET QUIDEM DF. Mi NISTERIALI RUS.

quo tamen uon sequitur, ut eiusdem generis et status suerint cum

summis. quos dixi, imperii ministerialibus. OBSERVAΤIO XIX.

Saepissime autem et ut plurimum per ministerim les intelliguntur personae ordinis equestris. qui seruitia praestabant vel campestria, vel castrensia, vel amlim. Et hic significatus cum voce vasalli coincidit, ivt ideo reue synonyma dicantur vocabula ministerialis

et vasallus. Negant quidem hoc viri quidam clarissimi. in primis m.

IOACH. POT Gi EsER, praeter alia Dn GOTT LIER SAΜ.T R E V E R i a uetoritate nixus. et . vasallos eum ministerialibus non

esse confunde udos, in remmemariis iuris germanici de satu seruorum libro h. capite . IV. β. 78. p. 269. aro. contendit. Ait enim aliud esse iure vasalli aliquid possidere. aliud iterum iure ministeriali a Iiquid obtinere. Ait et hoc ipse ideo. qilia seruitia campestris et seruitia aulicia erant diuersa. Qui ergo iure vasalli ali. quid possidebat . ad terilitia militaria se obligauerat. Qui autem iure minasteriali aliquid obtinuerat, ad seruitia aulica se ob. Brinxerat. Uno verbo. E capite de relationibus, de quibus obseruationeVI. egi, res erit decidunda. Si ius vasalli et ministerialis si hi opia Polluntur ; tunc vox rvini rialis in sensu speciali et refricto occurrit, et disci ii non seruitioruin per voces vasalli et miniserialis tantum indicatur. Inde autetia non sequitur, ut nornen ministerialis non merit generale, et ut simul vasallum non significauerit. Etenim nemo ob unam relationem, quae generalem significatum limitat . vocabuli huius generalem significationem mutari, facile statuet. Ast vero dissentientes consutat optime et solide Henricus VII. rex romanorum, in diplomate . anno Cl a C c xx ii. scripto, quod - exhibet

20쪽

exhibet c u iii a T O F L ε avTκENs dans ses tro Eo de Brmbant p. 68. Quamobrem cum Da . IO. GEORGro WQNTERO l. e. eoi 284. sub voce di imam, existimo vocabulum ministiriali essio synoi Vinum vasalli. . Cuncta latius diduxi in opere δε inviserialibus. Sed quia veritas odium parere solat. ideo et mea dogmata nonnullis subodiosa sunt via. OBSERUATIO XX.

In doctrina de ministerialibus quam plurimos vi ros eruditissimos, quod ad rei cardinem at Mnet, me

cum consentire animaduerti.

Suffciat heie noininasse eeIIissiniunx quetulam saeri romani imperii comitem. purpurati munere conspicuum . cuius dogmata legere poteris parte XI. der Aletnen Iobrisen μ su. sqq. Huic se peraddo, praeter m. CHRisTaANυΜ GOT LI EA RICCIUM in dem zuvertassisen emw-f Dom lano virgen adel. m. DAVID. GEORG. sTRus B in obseruarionum iuris et bisoriae germanicae decade, Observ. ll. I p so. Dia. Io. GEORG. WACHTERUML c. et Dia. Io. GEORG. C R A M E R υ Μ in eommentariis de iuribus et praerogatiuis nobilitatis avitae . capite Il. I. p. 69. Non periniscendi sunt, inquit hic. ministeriales regni vel imperii cum ministerialibus principum et procerum imperii. Ministeriales regni vel imperii olim erant Ossiciales germaniae superiores ex ordine nobilium, ducum nempe, marchionum, principum. comitum et baronum, regibus et imperatoribus xei manicis ad ossicia ministeriaque palatina, id est aulica vel bellica o striisti. Ministeriales principum et proceium imperii, ad imitationem

aulae regiae et imperialis exorti. erant ossiciatus sermaniae insertoros, ex ordine ingenuorum seu liberorum hominum, ad ιmni

si a steria