Io. Ge. Estor ... Observationes iuris feudalis

21쪽

ua ET QUIDEM DE MINISTERIALIBVS.

steria et seruitia aulica et militaria ducibus episcopis . principibus, abbatibus . comitibus vel baronibus praestanda. obligatLDein pergit: ministeriales principum et procerit in germaniae, ratione originis et natalium fuisse ingenuos, liberos et militaris generis homines; ratione status autem restricta eosdem usos suisse libertate, ita tamen. vi sub diuersis dominis . diuersa fuerit eorum conditio, sub nonnullis laxior, sub aliis adstrictior. Haec ille. Idem sentit . quem modo dixi, Dn. 1 TRvBE: utique, ait, suffragandum credo, ininisterialem nexum saepius adstrictiorem fuisse asserentibus, ae est ille, quo tenentur regulariter ossiciales et milites. Largior. inultos viros militaris generis, a quibus pro- pullularunt gentes equestres, in seruitute aliqua vixisse, quae etiam posteroriam libertatem imminuit. Serui igitur utique suerunt ministeriales, seruitia militaria vel aulica praestare obstricti, intuitu eo D, qui illam obligationem non susceperant. Clarius adhuet loquitur Dn. IO. GEORG. WACHTER linc. eit. Hincinarus inquit, ministeriales diuidit in superiores et ins riores. Illi . in eapitulari Caroli calui dicuntur ministeriales regni.

quorum munia erant ina comparata, ut non solum circa persisnam

legis sacram versarentur , sed et in administranda republica, et tuendo siue consiliis siue auxiliis, siue armis imperio partes suas obirent. Vnde dubium non est, illos a seruitiis tam aulicis. quam bellicis eminenti quadam ratione appellari potuisse ministeriisti etiamsi proceres essent, et principes, et comites, et dynastae. Via. gares autem ministeriales erant homines regii. ex genere militum gregariorum, quos rex in terris suis, quae ad fiscum regium spectabant, et regis quasi priuatae possessiones erant, alebat, praediis Pro militia concessis. Vulgo etiam vassos vasallos vocant. Quae vox si originem spectes, ministerialem significat, utpote a tpar, seruus, deducta. Verum hi ministeriales viilgares immane quantum differebanta ministerialibus regni maioribus, et inter hos atque plebeios erant quasi homines medii. Eiusdem conditionis erant ministeriales

22쪽

principum et optimatum. Et horum ministerialium Ossicia quoque erant vel aulica vel militaria. Quemadmodum enim principes et comites . ex patrio instituto, regem in castra proficiscentem te. nebantur sequi; ita hi dominos suos in expeditionibus bellicis. Ets sorte bellum non esset. munera tamen obibant marescalis Iorum, camerariorum . dapistrorum. Pincernarum, item villi. corum, stulte rum, cet. apud eos principes, a quibus praedia sua

Ex his patet, quod doctrina de ministerialibus

perquam sit necessaria tam in iure germanico, quam inbure laudati et publico, et qui hanc non curat, ille P festa notitiam accuratam de statu personarum in germania non adipi sic itur.

Operae igitur pretium erat . ut dinstrinam de ministerialibus ex nistituto pertractarent nonnulli. Nec poenitebit. hele comm morasse hiiloriam controuersiae, quae inter aliquos deministeriam libus fuit exorta. Nimirum Io. s TE PRANus svRGEMErs Tulli nimio ad. Delii erga nobiles immediatos abreptus, ordines personarum, quos dixi, perturbare coeperat Indigne hoc serebant complures eminditi. Statuebant ergo refellenda et coarguenda esse dogmata huringemeisleriana. Hinc anno e In II cc xix. l ractationem inaum. ratem de ministerialibus conscribetat, et Marburgi defendebat Da. IOACHIΜVs GEORGIVs DE PLO EN ME s. tunc temporis illu-misilino comiti natauiae a consiliis secretiori hns et dirigenda caii cellaria, quae weilburgi est. postea ea merae imperialis assessori Hoe quidem institutuin animos nonnullorum offenderat. sed vide batur e re tam hiris publici, quam laudatis esse, ut haee doetrui a magis inagisque excoleretur. Inde factnia est. vi varia prodirent optincula. quo in nomina erant. υσνiauri . doch eritnesti her breic διο- adel iri reuisebland. Francosurti et DII CCXXI. 4to, nec non Δυ ad ιλ mιtcrsia, qto, item m. W LHEL NI FRIDER a Cl

23쪽

M DE STAT V VASALLORUM

ni pis To Rivs conspectus illustrium inter S. R I. comites et omdinem immediatum equestrem gliscentium cmtrouersiarum. 4ti et m. ι o. A D A N K O P Pi I dissertatio de insigni disserentia into S. R. I. comites et nobiles immediatos, praeside I O. H E N R I C o. so EcLERO, Argentorati CII ita CC xxiv. 4LCalamum interea arripuerat contra ν LonNNivari doctri. nam PoLYCARPus L Evs Est et in obseruatis diplomatico hist risis de disserentia nobilium medii et hodierni aevi, Helinaestarirc Io I oc c xx vii. ac deseruis notulibuν, eodem anno, P I. O E N N Esi v M refellere conabatur. Reeensetur lioc schediasma in amnalibus academiae iuuae, stemestri XIV. 24. P. lio II 4.

tationem de vera quondam miniserialium indole. anno cIIII cc xxiv. 4t. in lileem emittebat, ae libro ll. p. 3 ἶ-39s. domini Dee Lo ENNi Es doctrinas de ministerialibus sub examen vocabat. t. Cuius dogmata quum nec mihi nec aliis placerent, argu mentum de ministerialibus, saris quidem difficile et ambiguum, utilissimum tamen et ulteriore disquisitione dignum. mihi suinebam Pertractandum, atque commentarios de ministerialibus Λrgentorati

CIo lac C xxvri. cum Orbe erudito communicabam. Inter eos, qui anno Clo IDCC xxviii. nonnulla contra. mea dramata monebant, erant IOANN. GOTTLOB RORN parte Lder Iammiungen einer histori heu hodbibliothee p. a3. sqq. et RV DoLPHvs FRιDERI CVs TELGMANN de genuina significa tione vasiasii eiusque rure exinde suenti p. G8. sqq. Sed nec deerant multi. quibus mea doctrina de ministeri libus placebat. Inter hos suum consensum publice testabatur Da. WILH. FRIDER. D E pisaeo Rivs in epistola Vltraiecti cici Ioccxa vi ii. ad me scripta, quae legitur tonio lV. eius libelli, qui vo- catur hisorifche via iuria uti anmere ungen uber afferbana den τρου π. his se. Porrechto αι. des II. R. R graven Hir enis ma.

eruditione et acumine. in trawtatu iuris publici vi insigni disti

24쪽

RT QUIDEM DE MINISTERIALI B v S. M

rentia inter S. R. I. comites et nobiles immediatos. Argentoraticla Ioccxxvit r. mecum faciebar, atque L partibus meis se stare publice profitebatur.

Eodem anno m. UALENT. PERDIN. DE GUDEN Vs in

Bllue diplomatum p. Ia3. nonnillil ad illustrationein meorum afferebat, et .vo To Es Δjournaides cavara ammo OI II ccxxix. articulo V. meum probabant institutum. Meis quoque eximie siccurrebant IoRN. FRIDERI CV CHAMNAT parte II. hiis soriae Fuldensis capite Il. a. p. m. sqq. et m. lus T. HENNING.a o E M M E R libro IV. iuri eccles prorsant. tit. 9 3. zo P. 96. Attamen superesse quaedam in caussa ministerialium . quae egerent defensione, monebat M. G TTLIEB RAM. TREUERis der vnterfuehunt des vrapruris Dud bedeuriari des Marting. man. ων, mobem die manckrlv arten der ininisterialiuin gerest et merde Helmstadii cIo I cc xx x I I. 4t. Sibi mea plane displicere. et se GLA FETANA Protare, anno e In Iocc xxxiv. declarabat, in transitu quasi . m. ΙΟ. GUT

FRED. a AvER in disp. de Decessione Misimatorum per nuptio exuti in fetidis s. 8. p. I.

De in magno eruditionis apparatu de hoc argumento anno scilicet c Ialoccxxxv. egerunt Di . DAV. GIOR G. STRU Ein obseruatismum iuris et historiae germanιeM Leari. Obs II. p 4 s. 86. et C M is T AN. GOTTOEn Ric crus in dem et muria gen

p. st - al9 itemque m. io ACH. POTGt EsER in commentariis iuris germanici de satae femorum, Leminutae et I l Ic c xxxv I. t. libro I. capite IV. s. h. sqq. p. 266 - 27 . b. svR HARD GOTTHEL F s TR ivs in coVora iuris pubtici eapite XXXIl. . a. p. ia3t. R. Celsissimus Di . comes DE inpositionibus. quas edidi parte XL der Aletnen Fbrisen P. ΗΦ sqq. nec non Di . lo. GEORG. C A ME R in eammenIartis da ruribus et pracrogaι iuir m. hiluatis auitae, loco. quem supra citatu. α

25쪽

Quae visa suerint hae der materia Dn. ID. In C. Hos ER .

ea legi possimi parte III. bibliothecae ruris public p. Mi. 4 ubi eommentarim meos de ministerialibus reeensuit. OBSERVATIO XXII.

Vsum huius argumenti practicum nem restahit. Et dubitantem refellet dis grunducti umersiuchung derfrage: ob dis ιrinen via heren ra Hanati πιι den Don Cariaben in vergisichung Tu stillense Z CIPI DCC xxx Iv.

Ceterum vix operae pretium mihi est visum, cum dissentiensibus de hoc argumento certare, ac illos in viam reducere. Nam qui nouit hanc materiam. ope inductionis. qnae a compluribus exempli formatur, esse diiudicandam ἔ is prim obtutu eomprehendit, quod magna illa exemplorum copia, e Fa regulas dinctrinae meae deduxi. secundum ea, quae obseruatione VI. de inductione monui, regulae instar sit habenda. Ista vero pauca exempla, quae aduersarii adducunt, regulam infring re uequeunt. sed ad exceptionem pertinent, ac regulam firmant. Et sicut gramismaticorum regulae firmo talo flant, nec ab exceptionibus inficis mantur; ita par ratio est eorum monitorum ac exemplorum, quae nonnulli contra mea dogmata in medium attulerunt.

Vt vero cunctis, quae dixi de ministerialibus et horum iuribus, pateant, faciam, ut legas heio chartas quasdam moguntinas et hanOicas, hoc argumentum illustrantes.

Litterae myguntinae, quae ineditae huc usque latuernn ant hae: os Ludevicus et mortwinm fratres de Linfingen recognos, imus et protestamue literas per presentes quod cum nos D. N. D. ,,Furido ΛEp. Moguntino et ecclesie sue vendidimus eastrum Ostrum

26쪽

ΕΤ Qv IDEM DE MINISTERIALI BV s. et

Anostrum heiuwedusiuisen quod in pressio dinoscimiir contraxisse ,,quia idem dnus noster arctiiepiscopus bona fide promisit quod nos, et heredes nostros semper velit manu lenere prolegere et tueri pro . ,,ini simus et nos sibi vice versa et iuraulinus pressito corporaliterissacramento quod ab eadent D. N. AEp. et i cclesie moguntine,,fidelitate et seruitio nullo unquam tempore recedemus. Ego QV tWinus et filius fratris mei ducemus uxores de familia et MN INIITERIALI avs Ecclesie moguntine sipar lioe etiam presistitimus iustamentum et fideiussores dedunita infra scriptos Bru- .nonem dapiserum de Zygentiain - - Erimus autem sui castrenses,,apud Anieneburg aut Frialat vel alias ubicunque voluerit. Λuno

28쪽

ET QUIDEM DE EQUITIBUS.

OBSERVATIO XIV.

Quo autem appareat, quam maxime discrepenthi ministeriales, ab illis, qui regni erant ministeriales; velim notes diploma, quod Ludovicus Bauarus, im- erator, anno CI CCCXXI x. concessit comitibus de lauen. In hoc enim istos vocat imperii principales mianisteriales ae infallos nobiles.

Ministeriales interdum appellabantur litones. sed et hi duplicis iterum erant generis, nimirum vel e genere militari nati, vel intra sortem plebis infimae

constituti.

De litonibus emtestris ordinis egi In eommentariis de minis νialibus capite II. I33. De illis vero , qui litones e plebe erant, siue mancipia rustica . egerunt dominus D Avi D GEORGIV s T R v s E in obIematione de Offieici litonico tomo I. libri II. p

quae dixi, charta sequenti: AEgo Fridericus de Ranneriburg . armiger, recognosco et sepiens constare presentium inspei foribus et auditoribus uniuerfissiquod ad instantiam ac amicitie spiritualis intuitu et sanoris nobilis iri domini mei Vbiei de Hano me Gerιrudem, natam tam rari, CenIurionis de Liurassustu ad me Iemittite seu iure litanum quod ,.dicitur vulgo ementiis, pertinentem ma immisi et presentibus ii Θcre manumitto donans et transferens dieiam Geri rudem cum iure et seruitnte predietis quibus ad me pertinuit in potestatem et ian manus dire domini de Hanowe perpetue possidendas renuncians ianihil minus in perpetuum pro me et pro meis successoribus omni Maelioni leu impeticioni prediete seruitutis et iuris quas in dilata ,,Gertrude habui seu in suis hered bus quos imposterum pepereri ,,ia re deberem iunplicitor et expresse et in dicti manumisso

29쪽

Asiue translatio a me et a meis posteris rata et irrevocabiliri tene

istur presentein lueram ligato proprio carens strenui vici Her Amanni dicti Vitrthiun armigeri stulteti in Geythusim sigillo αυ-petini fideliter communiri quod etiam satili proprii propentiono Quoad primum hoc potuero Mo testi nonio corroborabo. Λ in t datum anno domini C I a C Ce x x v L iij. nonas Ianuar.

Vasalli, quos equestris dignitatis splendor decora. bat, vocabantur equites, rister; illi vero, qui nondum inter equites erant relati, famuli audiebant, item ammigeri, clientes, reliqua. Quamuis negandum non sit, quod perssinae, quae in ordine dynastarum vium hant, siepe nomen equitis aut militis etiam adhibue. rint. Alia igitur est significatio vocis eques in sensu grammatico, alia kerum in iure germanico. Nam ille significatus innuit militem ex equo pugnantem. Sed in sensu iuridico eques est persona singulari ritu hac dignitate Ornata.

Quantum satis est, hoc demonstraui in commeminiis de mi. insteriatibus. Personas, quae ad superiorem nobilitatem pertine. bant. equitis nomen non raro adhibuisse, docui parte XL dis Hesemn surinen P. 346. sqq. Immo Wippo in vita Conradi mei militem distinguit in

maiorem et minorem, quorum iste imperabat. hie parebat. Satis. me alibi iam obseruasse miluis vocein Risic generalem, et piincipibus interdum tributam legi. Ego nunc addo, quod hac HRisTO FLE IVsT EL preuver is thimire de la mison de Tinrens p. IV. Nicolaus de bellosorti, vicecoines Turenae. nominetur vir magnificus potens, et miter. Quae denominatio in aliis instrumentis P. I43. ter repetitur. Milites vocantur p. lal. Res mundus et Guillelmus . vicecoinites Turenae. Hi autem erant procerea galliae, qui maximis fruebantur iuribus atque praerogatiuiti Diuiti sed by Cooste

30쪽

gmiuis, et quibus P. lay tribuuntur subditi, et mediati, et imis mediati Vno verbo. Poteutes in galIia vicecomites hi militis no- ne sunt usi.

OBSERVATIO XXVII.

Modo dixi, quot vox eques, rari', non unius fit significationis. Vulgo enim, ut notum est, dem-tat equitem gregarium, siue militem ex equo pugnam tem. De reliquis significatibus agam in margine.

Alias etiam vox equo talem significat, qui e tirone fit eques. Pedesque suit. et equo est donatus. Nam tirones, dis Mapen, da cebant equos. et arina paronium gerebant, quum arinigeri plerumque equitum filii essent. Praecincti vero . et equo donati. conscendebant nunc equos, et ex equis cum reliquis pugnabant. Moris enim erat equitum munerum ex tironibus, qui clara equites erant, augere ante pugna in , vel etiam extra hunc casum, ut pro-he obseruauit m. ro. GEORG WACHTER inglossinis coL 3200.

Sic Rai mundus de Turena anno ra s. iussit. vi Raimundus fili suas . faeiat milites ad honorem eius et utilitatem eorum, H gonem de sancto Amantis et Petrum de Io. domicellos suo Vide ivs TELVM L s P. SI. Postea vox equitis illiscas vasathim, quem dominum ob via. OIum seudate sequi oporiet in expeditionem cuin equo suo. Tum eques notat talem, qui solemni ritu eques fuit creatus, et iure calcarium aureorum gaudet. Horum aliqui seruitia praestabant vel bellica, vel castrensia. vel aulica. Λliqui vero equites erant aurati torquatiue, qui clypeo. gladio, cingulo. annulo, tor-.que . calcaribus et similibus signis ae ornamentis a principe eum in finem tantum donati fuerunt, ut his a reliquis distingueremur. Et tales equites ad exercitum propria non perunctant.