장음표시 사용
331쪽
Augustinis defenditur. Ellipsis pronominis demonsρ rivi ante vocem i pie , in eo luribus Tullii locis, flabilisur N ad Iruitur. Vulata Cire oηIs lectio in lib. V. de Divinatione , aliquot ses sustentarκ ι Potius quam constructum cum is Rivo Graecanico. Non omissum post ne quidem.
R iniqua jam, quae nobis in secutido Ciceronis
de Divinatione libro obsereatu digna visissimi, persequamur. Cap. LVI. nis enim est, qui credat Apollinis ex oramis 'rrho ese responseum s
fio te, AEacida , Romanos vincere Fosse. Locus Augustini de Ciri Dei lib. III. e. r qui huc adfertur, emendatione ista haud indigere videatur , quam illi adhibet vir cl. Sic loquitur illa pater. 'πθo de rerum futuro eventu confatenri , oris urbane pollo se ambiguum oraculum evidit, ut e duobus quidquid accidisset , ipse divinus haberetur lau enim Dico re , mrrhe , vimere posse Romanos datque ita sve 'rrhus a Romanis, flee Romani a 'rrho vincerentur, serrurus fatidicus si egendust λrsitan, secutus FUIT fatidicas in utramlibeι ex petraret eventum. Reponebat doct. Davisius, utrum libet spinarer eventum. Nos illud exspectaret collo servandum omnino censem , vult enim Auguctinus, contrarium oraculo edim eventum exspecutari ab Apolline non potuisse. Securus erat vates, uterlibet eventus conseqtieretur. Sane verbo ex Jectaret locus hic tiam idoneus esse videtur. ut
332쪽
ast Τ. Wor ΚΕΗs LECTIO Nu Millud Jectaret ne tum quidem anteferrem, si codicum auctoritate niteretur.
Cap. LVIII. Contrahi autem animum Zeno cis quas labi putat atque concidere, θ' ipsum esse dormire. Usitatiore loquendi ratione, pronomine addito, scripsisset Tullius, id ipsum esse dormire. Sed vero plurima loca sunt, in quibus pronomen demonstrativum, cujus ellipsin jam supra plus semel
in aliis orat;onis casibus vidimus, ante vocem ipse omittatur. Sic de Legibus lib. II. c. I . Sed redde caetera. M. reddam vero,'ipse, s potero. brevi. Quam quidem lectionem cum sanam pronuntiaverit Davisius, Gulielmiumque περιεργιας accusa- Verit, qui reponeret, reddam vero, , id s ρο- rero , brevi ; non video sane, qui reprobare illa potuerit, ibidem cap. s. Lege autem carens civitas,
estne ob ipsum nullo habenda loco p ut Latinitatem jubere putaret ob id ipsium: quemadmodum etiam istud pro ipsum restituebae lib. Il. de Finibus cap. 28. Jam ipsum ab seurdum, maximum malum negligi.& Academ. lib. IL c. 3 . Non enim potest convenienter dici. nihil comprehendi posse, si ipsum h. e. id ipsum, nempe nihil comprehendi posse) comprehendi posse dicatur vult idem vir laudatus ex codd. st quicquam comprehendi posse dicatur. Producamus tamen loca quaedam alia, praeter ea quae jam produximus, in quibus hanc formam silentio praeteriit vir cl. de Fin. lib. V. C. I. cujus uiam illi hortuli propioqui non memoriam solum revocant, sed ipsum videntur in conspectu meo ponere. & Cap. I . Et nunc quidem quod eam tuetur, ut de vita potissimum loquar, est id extrinsecuso in ipsa enim parum magna vis est. Seneca de Ira lib. l. c. I 6. Ratio nihil praeter ipsitim, de quo agitur, spectat. Florus lib. IV. cap. X, A. V Diste Latine data,
333쪽
ΤuLLIANARUM LIB. III. CAP. X. 293, quum Idem ipso feci ei. ubi vide clar. Dukerum Cap. LX. quid cuique rei conveniat ex somniis, θ' quia quamque rem sequatur , intelligunt. Male
omnino ante ista ex fomniis virgulam ediderunt, qui duas istas voces ad του intelligunt reserendas eXistimarunt. Isto autem modo si acgipiatur constructio, concedendum viro cl. , qui eas voCes ex
somniis glossematis damnandas credidit, quod sensum turbarent. Sed tollenda est illa distinctio, quandoquidem voces illae, quibus haud justa
incumbere videtur suspicio , construendae sunt cum praecedente pronomine quid; ut quid ex somniis , sit quae pars somniorum; quemadmodum infra cap. 6s. id ex ovo, est ea pars ovi, in hisce: Tum ille, Nihilae, inquit de vitello P Id enim ei ex
ovo videbarur aurum declarasse, reliquum argentum.
Cap. LXV. Ut s quis medicus aegroeto imperet, ut fumat gerrigenam, herbigradam, domiportam, sanguine cassam,
sotius quam hominum more cochleam dicere. Ver-hum ultimum inducebant viri insignes, quod ipsis importunum esse, structuramque turbare videretur. Mallem ego quidem reponere diceret, eadem ut constructio repraesentetur, quam videmus Tusc. lib. II. cap. 2I. qui perpessus es omnia, po-rius quam conficios delendae r annidis indicaret. Caeta de B. Gall. lib. VII. c. I 7. Praestare omnes perferre
acerbitates potius, quam non civibus Romanis. . parentarent. quem locum summo jure defendit clar. Davisius ad Tusc. lib. I. c. 9. edit. priore. Additur quoque conjunctio ut, ut Acad. lib. II. c. 8 intolerabili dolore lacerari potius, quam ut o tu
prodat aut fiam. Si ita in hoc loco diceret, au et
334쪽
si ostendat enallage, quae tamen satis abundeque est usitata,) dicat reponamus, non video illud verbum sic importunum esse, ut spongiam mereatur, quamvis sano tensu abesse posse non negem. Sed vel infinitivus forte talis est, ut illum sollicitari non liceat: cum enim infinitivi haud naro sedem occupent subjunctivorum , cum conjunctione ut constructorum , ut vidimus supra ad N. Deor. III. 32. in loco Minucii, quem defendimus, tum in hooce quidem infinitivo post potius quam, imitatur fortu Tullius Graecos, qui passim ita infinitivum
Cum voculis πρὶν η, e, similibusque jungunt.
Cap. LXXII. quam mendaci homini , ne verum quidem dicenti, credere Ioleamus. Sensum flagitare putabat vir ci., ut legatur credere non soleamus.
Mihi quidem negativum, incolumi sensu, desiderari posse videtur: quis enim illud requireret, si scriptum videremus , quum mendaci homini ne tum quidem credere soleamus, quum verum dicit' quo tamen eodem, si recte videam, ista lectio, quam jam prae oculis habemus, recidit. Non potest negari aliquando conjunctionem adjici. quemadmodum Seneca de Constantia cap. lU. qui pati, ne sitat quidem, non potest. atque pluribus alii in locis. Sed haud minus frequens est illius omissio. Sic ad Fam. lib. IX. ep. s. Consili nostri, ne si eos fuidem qui id Iequuti non junt, non poeniteret, nobis De nitendum putarem. ubi vide Manutium, Cujus t men vereor ne nimia sit. de Finibus lib. V. c. 2o. Itaque ne I jucundissimis quidem nostsomnis usuros putemus , Exomionis somnam nobis v semus dari. ubi consule Lambinum. adde Acad.
lib. II. cap. 40. nos,o sapientia ne quid maxime Distim prostasii et I , Φccurris. supra cap. Sy. Atqui
335쪽
ΤuLLIANARUM LIB. III. CAP. XI. anne s navigare quidem velim , ita gubernarem , ut somniaverim. Exemplorum omnia plena sunt, ideoque manum de tabula.
Loca quaedam Tullii in libro de Fato tentantur ac d fenduntur. Librarii saepe duas periodos in unam consant , quod exemplo ex Pol 'oo , Luciano, qui obiter emendantur, illustratur. Verborum pro. ponere N ponere es Latinis promuscuus usus. Lac tantius cum aliquot Tullii locis defen itur.
TRansimus ad librum Ciceronis de Fato. Capia
I. aeuum enim omnes ps inIeritum Caesarrs
novarum perturbationam causae quaeri viderentur, - m
omnis fere nostra in iis deliberationibus conomebatur oratis , idque o sapius alias, Modam liberiore die, quum ille ad me venisset, primo illa sede pacata de otio. Quomodo ista inter se cohaerent, idqque - - primo ida &c. 3 illud idque turbat sane con structionem, orationisque cursum impedit atque
sistit; quod quamvis a seloecismi naevo haud immune sit, defendi iis posse puto, quae dilputaviamus ad Tusc. lib. V. c. o. Non tamen inficias ui potest , exigua admodum facillimaque nova tione omnem constructionis difficultatem posse tot si, ut nihil dici possit planius , si reponamus. die. β quum ilia dcc. vel hoc modo, si mavis, -- venisset. . primo illa dcc. Nemo sane ignorat, quam saepe ita dormitarint librarii, ut duas periodos in unam conflarent; cujus rei exemplum adferam unum dc alterum . in quibus illius s cordiae vestigia satis perspicua sunt. Hoc modo
336쪽
silvo tanti viri judicio, mihi totum inodo distin tio, non ipsa scriptura corrigenda videtur; idqueboc quidem modo, ut verba οἱ δεχομενοι & seqq. τελείν separentiir ab antecedentibus. -- fes navis, inquit auctor, Iphicrates ad portam illam,
apexuera t. Illi quum reciperent introducerentque hostes, postremis introeuntibus, repente incumbens eos sequutus es, smu ue cum ipss in urbem irruit Non requiritur necessario conjunctio μεν in membro antecedente, quum in subsequente sit δή. sic enim omittitur quoque eodem cap. g. 42. Οἱ πολεμιοι προς τον ἡχον αλλος ἄλλη λέθεον' ο δε αδ1ως ἐκράτησε του χωρει. atque ita innumeris aliis in locis. Alicrum ejusdem σφαλμα - exemplum praebet locus Luciani in Phatur. I. p. 733. τοδε Mτως μηκέτι
etοιαυτης τινος θεραπείας δε σεται ἡ πολIς, τῶ τ' ἐζητουν ἔτι κάγω μὲν ο αρχαῖος, περὶ ταυτα εἰλον. οἱ δε, ηδη
eta 8 c. Interpunctionem malam sequutus est interpres, quam tamen sic refingi hecesse est.. ετι. Καγώ ρὶν ὁ ἀρχαὶος, περὶ ταυτα εἶχον ' οἱ δε ἔδη τε&c: id enim vult Lucianus : Utque non amplius tali aliqua administratione indigeret civitas, id θω- ωbam praeterear Atque ego ineptus hisce rebus se parus eram , quam illi jam &c. Sed haec hacte-
Cap. II. xes eηim . . aratoria illa studia deserui, sussus etiam to incendi, quamquam sagrantissimum acceperam. Tentabat eruditissimus Davisus, qui-ιus etiam νδ imendere , quamqram flagrantissimum.
337쪽
εζcoeperam. Sed praeterquam quod mutatio illa satis magna sit, nec ullum verbi occoepisse exemplum exstare apud Ciceronem nothium sciam , parum
mihi videtur commodum illud tempus plusquam- persectum , quum esset hic priaesentis potius aut perfecti locus idopeus. Malim igitur lectione vulsgatae acquiescere, quippe cujus s ensus neutiquam absurdus sit; modo sic intelligatur, ut si dixisse Tullius, quibus ego itidem te inflammavi, quamis vis jam tum illis summopere addictus esses, quum
te in disciplinam meam traderes. Sequitur in eodem capite: hanc Amdemicorum eontra propositum diu tandi consuetudinem. Ex codice quodam, in quo erat positam , colligebat vir Cl. legendum positum , non propositum. Atque etiam infra cap. 6. sola conjectura legebat, suod
ut positum es, ne feri quidem potest quum libri
tam manu quam typis exarati exhibeant, uod ut propostum est, n. f. q. p. Idem quoque judicium facit de locis sequentibus. de Leg. lib. II. c. I9. ad id quod propositum est. & cap. 2o. His propositis, quaestiunculae multae nascuntur. de Fin. lib. IV. c. I 6 qua cum proponunt &c. & cap. I9. his propos-ris, tenuit prorsus consequenIia. de Orat. lib. s. c. 6. ut omni de re, quaecunque si proposω, ab eo ornate copioseque dicatur. Lactant. lib. V. C. XVII, 2 o.
concedamus posse feri, quod proponit philosophus. Sejquamvis illum verbi ponere uim Sc elegantissimum& Ciceroni aliisque familiarissimum esse facile concedam; non tamen adduci possum, ut alterum illud proponere sic contemnam, Ut tot innumeris in locis, ubi mihi fit obviam, cum altero permutem. Sic infra cap. 8. Medicus in primis, quod erit . ., perspectum in arte, non ita proporat: Si cui venae A. EmovenIur, o baiat febrem e dcc. ad quem locum
338쪽
ex Tullio exemplorum finis esset , si rem istam persequi vellemus p Omnes etiam alii sic loquuti sunt. Phaedrus lib. I. sab. s.
Numquam est fissis cum potente sociaras. Testatur baec fabella pro' um m m. ubi vide interpretes. Quinctilianus Instit. Orat. lib. VII. c. i. Nam in schola cena sunt, S pauca,
ante declamasionem exponuntur , quae Θέμιετα Graeci vocant, Cicero proposta. Plura vel lexica subministrabunt. Cap. V. Sed haec ex naturalibus caum vitia nasii μssunt; exsitirpari autem V funditus tolli, ut is ipse qui ad ea propen sus fuerit, a tantis viιiis abocetiar, ma es id postum tu naturalibus causi, sed in volun- σιν , siaia , di plina. uae ιolluntur omnia , suis N natura fari ex diuinationis rarione firmabitur. In editione Davisiana locum lacunosum feeit infaust omissio horum octo verborum, sed in volumta a, stidio, di plina. auae tuisnetur omnia. Sed i lia oon tam editori , cujus praesertim tanta cura fuerit atque elegantia, tribuenda sunt, quam Operariis ineptis ac socordibus, quorum a fraudibus vix quisquam satis tutus est.
Cap. VII. Ais issa comprobabis divina praedia, I a falsa in futuris dicentur , in his habebis , ut ea sari πω possint: at s dicatuν africauum Rarshingitis pcititurum: ζ, s vere dicatur is futuro , idque ita summum si, dicas ine necessarium. Audiamus, quid ad hunc locum editor es. Non intelligo,,, inquit, qui hoc inter falsa in suturis numerarit
,, Cicero, siquidem Scipio revera Carthagine po- ,, o rus es. Forsan Verba suum non tenent ordi
is MN, locusque sic constituendus est: in s so
339쪽
ΤυLLIANA RuM LIB. III. CAP. XI., , comprobabis divina praedicta, quae falseu in fu- is turis dicantur, in his habebis, uν ea feri. non pose,, sint; U s quid vere dicatur de futuro ut, s d is catur, Africaaam Carthaginε potiturum) id, quia is futurum si , dicas esse necessarium, ea est rota
se Diodori vobis inimica sementia. Has ego COnis jecturas, addit, dubitans & haesitans propono; is nam inu est perplexa, serique potest, ut eπis libris nostris aliquid exciderit. Hactenus vir ille. At falli ipsum omnino arbitror, qui lectio nem vulgatam sic interpretur, ac si potiturum Carthagine Africanum inter falses in futuris numeretur, quum fuerit illud veris accensendum, uti revera quoque illis tribuisse liquebit Ciceronem, si verba illius bene exponantur. Solam interpungendi rationem ita mutemus . ut verba s vera dicatur &c. non duobus punctis, sed simplici vim gula ab antecedentibus distinguamus; nisi etiam. quod mihi tamen haud vero simile videtur. pro dicas esse necessarium, legendum sit in futuro, dices esse necessariam. Jam facile patebit, illud voluisse auctaei rem, ut si Chrysippus ista comprobaret divina praedicta, eaque vera dc necessaria putaret, necesse quoque haoeret statuere , quae falsa dicerentur in futuris, ea non posse fieri: Zemadmodum contra , si diceretur Africanum arthagine potiturum, & si vere diceretur, id,
340쪽
Suatuor loca Ciceronis in lib. de Fato ad tiuntur Nuindicantur: duo quoque conjectura tentantur. Ι dividua P. corpora. Continere in se efficientiam. Lactantii editio Cellariana naevo purgatur. Glosse nnatis forma. Ut cum subjunctiso , pro infinisi cum accus. Cicero in transitu defeηditur. Conjunctione copulat Cicero orationis membra, quae po ruset pronomine relativo; qua quorue occasione la cus Tusc. Disp. adseritur.
Pusdem libri de Fato, cap. IX. . Sed in factis
inmutabilitatem apparere ; in futuris quibusdam, quia non apparent, ne inesse quidem sideri. Non moveor auctoritate libri illius scripti atque editi,' qui appareret dat, pro apparent , nec satis e si e Causae puto , cur cum Viro Cl. legeremus apparet. Nihil enim est, cur verbum illud ad immutabilitatem potius, quam ad futura referatur; nam qua sequetur in repetitione verbi apparere durities, si illud apparent conservemus, illam tolerandum esse docere videntur ista, quae diximus ad Nat. Deor. 1b II. c. s . Sin omnia velimus analogia grammatica exactius metiri, reponendum potius erit appareat, quam apparet, quae etiam mutatio pro- Pius accedit ad characteras uti,gatae lectionis; sed nec indicativus ille in oratione indefinita plane inusitatus est, quod etiam docuit clar. Cortius ad Salluli. Iugurth. cap. I.xm, I. Sequitur ibidem: O cum duo individua per inanitatem ferantur, dcc. Lambinus excidi sie putabat vocem corpora. Sed
saepius, talibus substantivis omissis, adjectiva suta stantivorum faciem quamdam induunt; quod cum ii