장음표시 사용
301쪽
' TULLIANAnu M LIB. III. CAP. IV. giles ita hanc vocem cepisse vix se putare scriberet.
Contrarium enim αποδειγυωως evincit locus me
moratus, uti & plura talia. sic Tusc. lib. I. C. s.&d profecto mors tum aequi mo animo oppetitur , cum huis se laudibus vita i. e. homo occidens conis 'friari potest. & lib. IlI. c. 28. futurum fuisse , ut omnibus perfectis artibus, omni doctrina hominum vita erudiretur. Vide quoque lib. V. c. s. & alibi. Cap. XL. N IUηis admamiti futura dicebant. Lambinum merito redarguit clar. Davisius, ve hum dicero in praedicere & hic & cap. sequente commutantem. Sed loco unico, a viro doctissimo in testimonium citato, digna sunt, quae adju gantur, sequentia. de Fato cap. I . ne Apollinem quidem futura posse disere. Lactantius lib. I. c. XI. o. nisi Themis futura Eixisset. & Epit. cap. LXXm. Maec autem a prophetis S a vatibus futura dicuntur. Plaut. Poen. II. Q. I. non bona harvipex dixit.
ω - venturassue dixis Regna viro - -
ubi plura elegantisiunus Drahenborgiu , Cap. XL. Amphiarum schonoravit fama Graeci Deus ut haberetur, atque vi ab eius solo, in quo es tamatus , oracula peterentur. Codicum monstris nimium tribuisse videntur doctissimi duumviri Gruterus ac Iac. Gronovius, quorum ille tenta-hat. . oracula praestarentur, quod in libro quodam videret, oracula peterentur vel praeberentur: hic vero legebat oracula praeberentur, quod Palatinorum quidam referret. Sed ineleganter locutus fuit .set Tullius, si Amphiarum sic honoratum fuisse diceret, ut ab eo solo, in quo humatus esset, Oracula praestarentur, vel praeberentur. Est quo,
302쪽
26α T. Wos KENs LE CTIONU Mque phrasiologia, quam comminiscuntur isti viri: Insolens atque rara; quum ea, quam tollunt, sit Tullio familiarissima. Si nescisi vide supra cap. 34. & infra cap. 63. p. XLI. Nec quisquam rex Persarum potest esse qui non &c. Huc vir cl. locum contulit Ρhilonis Judaei de spec. leg. pag. 6 II. aliis 792. Tῆν μώύ, , inquit Philo , ἀλκβη μαγικην ---οι
αυτοῖς, εἰ μὴ &C. At quod ille pro legit. - αι Vel μναμενον , conjectura est probabilis illa quidem, sed vide tamen an, leviore cum mutatione , sensus haud incommodior exsurgat , si
Hλειος vel βασιλικη δύναμις saepius, nisi sapor, idem denotat, quod βασΓλεια. Cap. XLIII. quum coetam discessisse visum est , atque in eo animadversi globi. Vox globi, ubi de m teoris sermo est, per se satis valere videtur, absque epitheto, quod adjiciendum putabatur, ignei.
Sic enim siepenumero columnae, trabes, virgae, ronae absolute nominantur. Seneca epist. XCIV. nocturni ignium tractus , dcc. columnaeque ac trabes,
G vaxia Amulacra flammarum. Vide quoque Nat. Quaesti lib. I. c. Io. & alibi. Cap. XLVIII.
Curantes magna cum cura, concupientes
Regni, dant operam fmul auspicio augurioque. Hinc Remus auspicio se devovet, atque seecundam, Solus avem servat. At Romulus pulcer in alto suaerit Aventino, servans genus altivolantum.
quaedam jam de hoc loco dixi supra ad N. Deor
303쪽
ΥυLLIANARUM LIB. III. CAP. IU. 26 ΤΙ. 3 8. Nunc aliud quid in illum tentabo, conjectura tamen dubitante, circumspectante, haesitante, multaque adversa reverente. Scilicet in eo reliqui scriptores consentiunt universi, Romulum ut augurium caperet, Palatinum, Remum vero petiisIe Aventinum; eaque de causia mons posterior extra pomoerium suit; quod Remus illuc auspicatum iverat. Nisi igitur melius quid in mentem
Venerit, reponamus -- augurioque. HINC
ROMULUS auspiciose devovet, arte secundam Solus avem servans. REMUS ILLINC pulcer
Muaerit &c. Sane vix est, ut in re tam vulgari tanto opere ab reliquis Ennius dissenserit. Cap. XLIX. Sed vigilantes animi vitae necessitaribus serviunt , diiunguntque se is siocietate divina. Rescribebat commentator eruditissimus, Sed vigilantium animi dcc. propterea quod pro Quinti sententia vel in somnis vigeant, atque adeo etiam vigilent animi, ut videre est cap. si . lib. II. c. 67
re alibi. At nihil obstat, quo minus Quintus in uno loco populari modo loquatur, quum sit in alio philosophice loquutus. Et in locis sequenti hus eadem plane loquendi ratio est. infra lib. II.
c. 62. D animus) incidit in varia visa S inceria . ex reliquiis, ut ait Aristoteles , inhaerentibus earum rerum, quas vigilaus gesserit. & cap. 63. ut mobili- er animus agitatus, quod vigilans viderit, dormiens
304쪽
Somnia ne cures e, nam mens humana, quod opta
Dum τigilar , θι r per somnim semper id ipsum . Neque sime in loco Ciceronis proposito hoc culpandum . quod animis tribuitur id quod proprieae ipsis hominibus sit enuntiandum , vigilare ac servire vitae necessitatibus. Potest: hoc illustrarim illis, quae supra diximus ad Tusc. II. c. 2y. quibus adde ista Senecae de Tranq. cap. XU. CXtr. non potest grande aliquid supra ceteros loqui, nis
nota mens. Ita vigilantes curae sunt quas curaui homines dum vigilant, intra cap. ψ3. non conteusi vigilantibus euris, - - smniandi causa excubabant. Vigilantes camuriones sunt vigilantium cogitati es: lib. II. cap. 68. inerant enix' in . . animis vigillantium
cogitationum vestigia. Quas phrasiologiasi si philosophice inspectes, haud minor in iis apparebit
ἀκυρολογρα- , quam qua animos videmus interdiu dici vigilantes, adeoque nocte supponi dormientes. Atque hinc nihil etiam mutare ausim infra cap. 67. se animi hominum cum mente permoti, per se libere inritati movδntur cernunt ea, quae dic. tibi legebat Vir ei. quum iis mente permotis sic. Umiqibus. Lactant. Epitome, cap. LXXI. ergo anima immortalis
es , V ideo praeseisti, bona contemnit, quia sunt alia Fatisra , quae post dissolationem corporsi sui assequatur. ubi sui tollebat vir idem, codice quodam fretus qui quidem mihi videtur fidem fallere. ' - . i , CA-
305쪽
Cicero in lib. I de Divin. bis terve tentatur m Iustratur. Plinius defenditur. Pisonasmus , eX- trema puppis. Repetitio ejusdem nominis. Sex Tullii loca defenduntur. Elliptica forma. Cicero obster adseritur. Ita sic notabili in usu illustra
Apite quinquagesimo libri primi Ciceronis de
Divinatione talia legimus: N ex monte Tay.geto extrema montis quasi puppis avulsa est. In regio & Cantabrig. codice legitur, , ex monre Taygeto extrema pars montis quasi puppis avulsa est. Davisio videbatur noster scripsisse, ex monte Tanno quas puppis avulsa esse ut illa extrema pars montis sint glossema librariorum, qui vocem pupis, qua
Cicero eXtremam partem significaverit, hoc modo eXplicandam putarent: vix enim
esse ut tersissimo scriptori odiosa montis repetitio excidisset. Male quoque Tullium intellectum putabat vir laudatus diligentissimo Plinio, qui montis parti abruptae puppis sormam tribueret, dum ita loqueratur Hist. Nat. lib. II. c. 79. N Taneti montis magna pars ad formβm puppis eminens abrupta es. At vero metaphorica ista significatio nominis puppis, qua non naVis tantummodo, sed cujusque alius rei extremitatem quamlibet denotet, Tullio aequalibusque ejus haud ita usitata fuit, quin illius exempla merito requiras. Et, si sorte satis Latina, Ciceronisque stylo consentanea esse probari possit, in hoc tamen loco, nisi me quidem fallunt omnia, agnosci plane nequit quippe quod manifesto vetet vocula quas , alioquin enim idem esset, ut si
306쪽
. T. Wo PKLNs LECTI ONuM diceres avulsam esse quas extremam partem, quomodo numquam balbutiit Cicero. Quamobrem Tullii mentem recte adsequutus suisse videtur Plinius, qui magnam montis partem, ad formam puppis eminentem, abruptam esse declaraverit: cumque nulla plane sit tralatio vocis puppis, non potuerunt 1llam librarii sibi explicandam putare. Quid ergo p vocem pars videntur adscripsisse nugatores , quod quasi puppis haud dici posse autuma, rent, nisi praecessisset pars, aut nomen istiusmodi substantivum; quod tamen falsum esse, demomitravimus ad Acad. lib. I. c. 9. Vel quum puppis per se sit extremum aliquid, forte crucem illis si, gebat adjectivum illud extrema, idque alio quodam substantivo credebant esse fulciendum. At exuema punis dicitur eodem pleonasmi genere .
quo extrema ora, de N. Deor. II. C. o. primus orius, de Leg lib. III. c. 8. Fuprema mors, Horat. lib. ΙΙ. ep. 2. sincera veritas, Min. Fel. in Oct. Cap. XΣvII. fama adulatis , ibidem C. XXIX. cum
nota er. Davi sit. Nihil itaque in lectione vulgata quempiam offendere potest, nisi sorte quod montist m subito sequatur post monte. Ista autem repetitio si displiceat , ferro ignique non opus est ad Iocum ita refingendum, ex monte rimeto Ex TREMITAS quas puppis avulsea es, Vel -- exire.
ma NAVIS quas puppis avia a est. Sed vel illam
ejusdem nominis repetitionem de loco movere mihi plane religio est. sic enim Frontinus de lim. agrorum pag. 42. Relicta autem loca sunt , qaaesve locorum iniquitate, sue arbitrio conditoris relicra, limites non acceperunt. Caesar de B. Gall. lib. I. c. 38. reliquum spacium -- mons continet magna altitudine, ita ut radices ejus montis, ex utraque pane,
ripae minis contingant. ἁ lib. VI. c. I 8. In reli-
307쪽
ΥULLIANARUM LIB. III. CAP. V. xv quis vita institutis hoc fere a reliquis disserunt. C1cero de Fin. lib. I. C. I 3. gubernatoris ars - - utiliis rate, non arte laudatur. Tusc. lib. I. c. χχ. M u- Lud quidem vel maximum. animo ipso animum videre. quae etiam, ut hoc obiter moneam, eadem Synesii εννοια est, epist. XLIV. p. II 6. καπειτα Οἱυ-
τῆν τῆν --τῆ τν 4 , θεασάμενος , &c. di Cap. I9. Accedit ut eo facilius animus evadat ex hoc aere,. . . quod nihil es animo velocius, nulla es v iccitas , quae possit cum animi celeritate contendere. lib. ΙΙΙ. c. 26. Sed ad hane opinionem magni malicum illa etiam opinio accessis. de Legibus lib. II. c. 6. ut priusquam ipsam legem recitem, de ejus legis laude dicam. Catil. orat. III. c. Io. In hoc autem bello, quale bellum nulla unquam barbaria cum gente sua gessi, quo bello lex haec fuit constituta. ad Quinta Frat. lib. I. ep. I, 6. quae res ad virium imperii ιui. . . pertinebunt, de his rebus ne quid attingat. His adde quae Barthius ad Stal. Theb. X. vs 449. Cortius ad Sallust. Cat. cap. xxHr, 3. & nos ad Tusc. III. C. F. Hisce autem munimentis facile sese tuentur loca sequentia, quae conjecturis suis aggressi sunt docti. de Leg. lib. III. c. I 8.es senatori nec arium nosse remp. idque late patet quid habeat militum, quid vaceat aerario , μοι socios respub. habeat , quos amicos. xo respub. Pro glossatiabebat Manutius. ad Q. Frat. lib. I. ep. I, Io.
Et quidem de so gexere honorum quid sentirem, scripsad te anter semper eos putavi. s vulgares essent, vi Ps, . .s vero meritis tuis tribuerentur, exsimabam multam tibi in his honoribus operam essest psinendam. vocem honoribus delendam putabat editor nuperus Tusc. lib. IV. C. , 3 o. M enim intus ut aegritudo prae sientis, se ille futuri mali: itaque nonnulli aegrita, dinis quandam partem merum esse discebant '. alii au
308쪽
Υ. Wo PKLNs Llle Tro NUM tem metum praemolestiam appellabant. Davisius te, gebat, alii autem eum praemolesiam appellabant. lib. V. c. s. Si enim nulla virtus prudentia vacat, pru dentia ipsa hoc videt, non omnes bonos esse etiam bea-sos ; multaque de M. Attilio - - recordatur. Beatam vittam, si ima uenibus potius uti, quam rebus i s placet , conantem ire in eculeum resinebis i a prudentia. posterius illud ipsa prudentia librariis attribuebat adem vir clariss1mus. ibidem cap. 3 I. sc visa non solum undiquaque referta bonis est, sed si multo majore S graviore ex parte bona propendent, beata recte dici potest. Sequetur igitur honorum ratione&C. Bent Ieius conjiciebat, Sequetur igitur igitur horum ridinem. lib. III. c. 28. quod cervis N cornicibus vitam diuturnam, hominibus tam exiguam vitam dedisset. explodebat posterius illud vitam vir idem exi.
Cap. LI. Hu magna quaedam exoritur, -- somniorum Antiphontis interpretatio, eodemque modo Noraculorum , vaticinationum: sunt enim explanatores, ut grammatici poetarum. Lambinus legebat sunt enim harum rerum explanatores, Davisius suas enim explanatores omnium horum , quod reg. &Cantab. haberent sunt enim explanatores somniorum. Mihi autem, leviore mutatione, reponendum videtur. . interpretatio I eodemque m. e. o. e. vaticina.
rionum sunt ENAM explanatores, v. g. p. Sequitur: Nam ut aurum , argentum, aes, ferrum frusra M';ura divina genuisset, nis eadem iacuisset, quem
modum ad eorum venas perSeniretur: nec fruges terrae, baccasve arborum cum utilitate ulla generi humano dedisset, nisi earum cultus conditiones tradidisset ;materiave quid juvaret, nisi confectionis ejus fabricam haberemus p se cum omni utilitate, quam Dii ho-
-ibas destrant, ars aliqua conjunctδ es, per gram illa
309쪽
TOLLIANARUM L . III. Cap. V. in utilitas percipi possit. Locum prolixius descripsi, quo facilius constet, quid me in illo male habeat.
Hoc autem est illa interrogandi forma, materiave .. haberemus quam si cum praecedentibus προτα-σεως membris conseras , manifesta fiet orationis ab solutae in interrogatoriam conversio longe durissima, aque Tullii stylo comptissimo prorsus aliena. Hoc autem ingens, ut ego arbitror, incommodum tollendum videtur, ita scribendo ac distinguendo:
Nam ET atinum. ..... haberemus p Sic cum omni &c. Nam προτασις aliquando absolute enunciatur, ut sit
ab ἀποδοσsi puncto , quod Vocamus , separanda; ut jam vidimus , ad lib. III. de Nat. Deor. Cap.
Ibidem: Suomodo autem. . videant, qtiae nusquam
etiam tunc Anr, magna quaestio es. Sunt viri docti, qui lacunam statuunt in hujusmodi locis, sed falia luntur. Exemplo sit locus ille de Nat. Deor. lib.
I. C. I. utrum nihil agant. . an &C. magna dissensios ubi Manutius legebat magηa de eo quaesis est. Lambinus de eo magna dispenso est. At pari quoque modo & Cicero passim , & Min. FeliX cap. XI.
culpam ramen vei innocentiam fato tribui, . . vestra consenso s. Lactantius lib. III. cap. VIII, I 6. quae so quae snt, magna contentio es. Cap. LIII. Ut igitur qui se tradet ita quieti, praeparato animo cum bonis cogitationibus, tum rebus ad tranquillitatem adcommodatis &c. Voculam ita, praetermittentibus regio & Cantab., tamquam superfluam it spuriam expungebat editor do fh. Omnino illam oratio non ita flagitat, ut sensit salvo atque incolumi migrare hinc non posset; verum tamen ubi de quiete occupationumque remisisone sermo est, haud inelegans videtur hujusmodi paniculae usus, quem auribus judicare facilius
310쪽
Cur non sub alta vel plantano, vel hac Pinu jacentes sic remere Potamus uncti P Seneca epist. LXXXII. initio : Multum interes inter otium , conditivum. Maid ergo Z inquis, non satius est vel sciscere, quam sis victorum vorsis bus solutari Z Virgilius AEneid. I. 229. -- cum Puppiter aethere summo Despiciens mare velivolum terrasque jacentes, Littoraque latos populos, se vertice caeli Consilii, N LU desxit lumina regnis. Apposite D. Joannes Euang. IV. 6. O' ἔ, i, is
κεκοπιακὼς εκ τῆς οδοιπορίας, μαθίζετο ούτως ἐπὶ τρπηγ, ad quem locum vide Postinum in Spicit. Evang. g. 67. in primisque doct. Raphelium de Elsnerum quibus etiam confer Vigerum de Idisti L. G. P. 3. I.
Origines defenditur. Pisonasmus pronominis apud Graecos illustratur, S in Xenophonte atque aereia pro adsieraIur. Clemens Auxanis. ex conjectura H. . Hemer si emendatur. Ciceronis locus in lib. L
AD haecce verba capitis r3. libri primi Cicea
ronis de Divinatione, Eadem essest in avibus divina mens &c. hunc locum Originis contra Celissum lib. IV. p. 222. allegabat erud. Davisius. ubi inter alia sic loquitur ille auctor: εει ο-