장음표시 사용
311쪽
ψυχας. Pronomen ἀυτων in priore aut posteriore membro delendam credebat Vir laudatus, quippe quae prorsus abundet. Attamen παρελκον illud haud inusitatum est, ne Atticis quidem optimaeque notae auctoribus, ut jam observavit Lamb. Bos ad limia
& P. Horreus ad verba AEschinis Socr. Diat. ΙΙΙ
f. I. Ε μοι eς Κυνοσαργες, καὶ γενομενω μοι κα- σα τιν 'Eιλισσον &C. Nos alia quaedam addemus,
ut locum etiam unum & alterum, prieter hunc Originis, juxta vulgatam lectionem vindicemus.
D. Matth. VIII. I. Καταβαντι δε αυτω ἀπο τοῦ aρους , ηκολουθησαν ἀυτῶ οχλοὶ πολλοὶ. & plura talia ex S. novi testamenti scriptoribus protulit Vorstius de Hebraismis N. T. cap. XXVII. p. Io 8. 2Eschin. Socraticus Dial. II. g. I 3. ἐγὼ τοι se .e.. ἀοτὸς ανωμοῖς ἐπειρωρον παvειν ris λαφορας. Xenophon Cyropis . lib. VI. p. I7O. A. οπι ἔπι ἀχμάλωτον γε γε μων, και ἐόαιρεθεῖσαν εαὐτω, ουτε με ως ἡξ-ε κεκτησθαι , &c. lib. IV. P. Io 7. E. σκέψαιδά, καὶ οἱώ τι μοι περὶ σε, Oaς ων περὶ εμε, ἔπειτα μοι μωέμφη. lib. VIII. P. 222. A. α ἐμὲ α θοιτο βουλομενον μὲν εἰδέναι τὰς irvμμαχους , δετον δὲ ἐμὲ αἰσχρονομε νον et ρὶ ε φαντου λέγειν, ταύτα &c. lib. V. p. I 28. B. σε ι εφη, ω Γαδατα, ὀ Αγσυριος παῖδαιμάν, ὼς ἔοικε , το ποιειν μέλείλετο, ου ρεν τοι τογε φLλους κτασθαι σε δύνασθαι ἀπεςερησεν. Haec loca cum
impunita dimisisset Gunclavius , tandem scrupulum movere incepit in his. Memorab. lib. V. pd 847. B. ου γαρ εγωγρ σε δυναι χην, εI τοιοῦτος πασασθαι σε ἐκ τῆς x υχῆς. ubi vir ille doctus -- in se his , inquit, εγωγε σε δυναιμην eXpungendum di, σε, quum ἀσποεμ εμι νε paulo post idoneo loco D Pr
312쪽
talo satis firmo niti haudquaquam videtur. sorotean recte quoque te habet geminatio ista, apud Arrian. Disteri Epict. lib. IV. C. 4. P. τις εἰς Α'εῆνας ιιπέλυ, legendum
Cap. LIV. Hoc nimirum illud est , de Socrate accepimus, S C. . Ad haec illuminanda, op- Portune vir es. Contulit locum Clementis Alex: Strom. lib. I. pag. 68. edit. Oxon. κώ τω Σω
κρατει το δαιμονιον αιτιον .ην, μη κωλυον, ἀλλἀ
προτρεπον, ει μὴ προέ ρε- . Sed quod ille hic legendum conjiciebat, οὐχ in μη μονον κωλυον, αλλα si ροτρεπον aequi bonique consulat, si hac de conjectura libere fursum dicam, quid sentiam. Fuit aliquando, ut locum forte defendi posse eo argumento judicarem , quod vocula μονὸν , quam hic ingerit vir doctus, non raro per ellipsin omittatur Sed ecce, quas super hac re rogatus, per litteras mecum humanissime communicavit vir doctissimus, mihique plurimum colendus Tib. Hemsterhuis. In loco Clementis, inquit, vereor ut Vos utri- ,, que sensum praestantissimi scriptoris satis peris,, spectum habueritis; quem siquis recte perce- pexit, jam facilis erit ad veram emendationem is aditus. In eo disputat Clemens, omnesque ut , , hoc essiciat contendit nervos Τὸ μη κωλυον diciis non posse αἴbον' hoc enim evicto, eos causa in ,, dere necesse est, qui Deum, si mala & peccat is non prohibeat, causiam eorum faciunt. Quid
is porro Z Siquidem, inquit Clcmena, κρη
313쪽
,, κον. .. μηδ' ολως αλιεν εἶναι' τὸ δε κωλυτικον
,, plo probandum atque illustrandum sibi sumit.,, En prius. O' γαρ προασπίων αιτιος ἐςι Τω προασα,, πιομενω Τῆ μὴ Τιτρωσκεσθαι , κωλυον το τρωθῆναι - ἀίον. Nunc alterum illud succedit, petitum a Socratis daemonio exemplum. Καὶ lῶ Σ κράτει M Το δαιμονιον αἰτιον ἐν , ουχὶ μη κωλυον, non ideo, , quod non prohiberet, licenim αἴτιον dici absur- ,, dum foret et quo igitur pacto p αλλα προτρεπον. 'ri Atqui hoc, si Socrati fides constet, cum ipse ,, veritate pugnat; testatur enim ipse apud Plato- , , nem in Theage, ἀει μοι ι μαώει , ο άν μελλω,, πρά-ιν , Τῆτου ἀνδροπῆν' προΤρέπει δὲ ουδέποlε. quod , , Clementis, patrum eruditissimi,notitiam tam non ,, effugit, ut hunc eundem usurpaverit locum pag.,, 33 . edit. Colon. Iam vero apparet, positam ,, in istis verbis vitii sedem , quae proinde si leviis mutatione corrigantur, hunc tibi locum sanis. M simum praesto. Ergo lege. αλλ' AT IOΤPENO N. ,, Sensus est, sed & Socrati daemonium erat cauis , sa, etiamsi nunquam eum ad agendum impel- ,, teret; non sane propterea quod eum agere nonprehiberet, sed quod revera ab agendis rebus, , , quaS animo proposuerat, averteret. ,, Sic locum Clementis curabat vir ille eximius, quem nos honoris causa libentissime nominavimus , cujus quidem sententiae omnes, quibuscunque mens laeva non sit, sicillime accesturos non dubito.
Cap. LIV. qui cursum rerum eventorumque consequentiam diuturnitate pertractata notaverunt. Tentat Vir cl. . . diuturna pertractatione notaverunt , quod
quid phrasi pertractata diuturnitate sibi vellet Cicero, haud intelligcret. Non mirum sane , nons po
314쪽
perfracta amm ablativo a Liuturnitaste construoret, ad quem missiquidem haudquaquam pertinere videtur sed omnino inferendum sputo ad duo ista -Maria iursum & enus mentiam ι quibus bene
quadrat neutrum Pluralis pertractata. DiuturnitaIehic idem est, quod longinqui re imporum, & Dην tempore dictum est supra cap. primo: Eandem artem elium a 'pi ii longinquέtate remporum τnnumerastilibus puram saeculis cisse usi putantur. & Cap. 6. observatis huο tempore signiscationibuI. Nec dubium sane, quin vox rimarinitas saepius absolute seriem temporum longiorem significet. sic enim usurpatur de Leg. lib. II. Cap. ro. animi habes nec diuturnitate evanescere, nec umnibus ullis elui potes. de Senect. cap. xi. nec subito frangitur, sed diutuροώrate exstinguisur. Sic quoque res, de quibus loquitur Cicero, notabantur pertractata diuturnitate , hoc est , non nisi post diutinam obaervationem pertractata & cognita. Si tamen haec explicatio nostra, aut loquendi ratio, quam hic statuimus, minus placeat, quam sane non Video quo quis jure reprobare queat ; levissima mutatione restitui posset, diutuma arte pertractata, vel si te Cruciat generum enallage, distiGrad me perfractatam. Sed nihil videtur movendum. CA
315쪽
Lectio Ciceronis recepta aliqνoties retinetur , sineIeriam atque iterum emendatur. Davisi correctio
is Verburgii scrupula defenditur. Talis . aliquis. 4 κυρολογία, qua in loco factum dicitur, quod si prope locum factum. Enallage τῆ nil tu nihil. Licet eum passimo. Enallage praeteriti U.praesentis. Cicero, Paterculus sit Xenophon vindicantur.
SEquitur liber Tullii secundus de Divinatione.
Cap. I. Nam quid ego de Consolatione dicam, quae mihi quidem ipsi sane aliquantum medetur ce reris item malium illam profuturam puto. Non quae renda videlut in his oppositio inter aliquantum &mulium, quasi diceret Tullius, Consolationem suam, quae sibi aliquantum tantummodo medicinae attulisset , multum aliis profuturam. Illud omnino velle videtur, vel se ipsum .aliquid solatii percipere ex libro suo de Co inlatione, cetero*que homine. inde, quemadmodum ex alus ipsius scriptis, s nam id hic valet item) fructum haud spernendum Cadituros. Interrogandi autem notam, quam vulgo post το dicam collocant, illam in sedem quam vides transponendam existimo. Cap. VII. Sui thesaurum inveniendum, aut hereditatem venturam dicunt , quid sequuntur Z aut in qua rerum natura ines, id faturum 8 Vulsati libri habent inventurum, sed omnino placet. illud inve niendum ,quod ex codicibus suis deprompsit, eXemplisque illustravit doct.. D visius. Audiamus tamen, cl. Verburgius . quid i adserat, ut emendationem illam impugnet. Davisius, inquit, Reg. ,, α Cantab. coda. secutus, dedit inveniendum; . S i ,, male
316쪽
i 76 Τ. WoPERNs LECTIONUM is male siquid ego dijudico, & contra Ciceronis
is genium dc accuratam scribendi rationem. Nonis negaverim, quod multis ostendit Davisius, par- ,, ticipium passivi futurum , ut grammatici lo- is quuntur, interdum adhiberi pro futuro infini-- tivi; sed pro eo, quod dubium aliquid innuit, ,, dc significat quid sorte posse fieri aut non fieri, unquam poni, quemadmodum hoc loco rone, , retur, id vero pernego. Semper adhibetur de se eo quod certo est futui um. Hactenus vir ille celebris; cujus quidem notula quo pacto labefactet id quod posuerat Davisius, ego sane divinare nequeo. Non enim in hoc loco agitur de re, quae forte fieri possit, aut forte futura lit, sed quae certo
sit eventura. Thesaurum non sortitan, sed certo certius inventum iri, necesseque esse ut inveniretur, dicebant scioli, de quibus hic loquitur Tul
Ibidem : aeuod si haec. . habent aliquam talem necessitatem , quid es tandem , quod casis fleri, aut
forte fortuna putemus Z Non est, cur malimus, al, quam tan en necessitatem; VOX enim talis nos respicere jubet at finem capitis antecedentis, unde liquet quale n necessitatem intellexerit hic auctor. Et saepius sic copulantur voces aliquidic tale. infra cap. 2 l. Potest igitur tale aliquid etiam sua sponte - exstitisse. ad Att. lib. XVI. ep. 8. Non equidem hoc divinavi, sed aliquid tale putavi fore. de Nat. Deo lib. I. c. go. Si igitur nec humano vi u quod docui, nec tali aliquo, quod tibi ita persuasium est, quid δε-bitas negare Deos esse Z Seneca de Constant. cap. 3.
Fale aliquid S in hoc esse suspicor, quod prima specie
pulcrum atque magnisicum es. Lactantius Epit. cap. AII. Vides ergo non omnia poetas confηxisse, quaedam praefigurasse : ut cum vera dicerent, aliquid tale
317쪽
ΥOLLIANARUM LIB. III. CAP. VII. 2 7 ale numinis adderent iis , quos deos esse dicebant.
Cap. 1X. An Cn. Pompedium censes &c. si scisse se in solitudine AEgyptiorum trucidatum iri J Quid
ergo Z an non Pompejum in navicula trucidatum esse , tradunt optimae fidei auctores Plutarchus,
Caesar aliique 3 At quomodo in navicula, si in solitudine AEgyptiorum Nodum hunc solvere nequiverunt viri eximii. T. Faber scribebat , sicissei, se is satellite Λ 3ptio trucidarum iri 3 Davi-11 Us autem conjiciebat, s scisset, se in celoce AEgyptia tandem, vel is spadone HSoptio demum trucidarum iri y Forte praestat vulgatam lectionem retinere, quam sic de meliore hariolari. Si enim re-Putemus Pompeium in navicula quidem interfectum esse, sed tamen ad littus illud . quod ad hanc AEgyptiorum solitudinem pertineret; magna jam dissicultatis pars sublata erit, reliquam luc haud aegre tollet ακυρολογία, auctoribus quibUSquc prohatissimis haud plane inusitata, qua aliquid in loco factum dicant, quod prope illum lCCum acciderit. Sic Strabo, exempli gratia, την νεκυiίαν Τὴν
scribit. Simile quid jam observatum fuit Ad. Relando in Palaest . illustrata, aliisque.
Cap. X. Addunt ad extremum, omnia DTius ca--ra, rebus divinis procuratis; s enim nihil fi extra fatum , nihil levari re divina potes. Lectionem hanc stare non posse, bene viderunt viri acuti simi; sed quum illi rescribant, sn autem , aut si vero nihil si extra fatum, ego con .ci aliquando. neque conjecturic me poenitet, SED enim SL NIL fit extra fatum &c. Neminem moleste habeat, quod sic nil te nihil tam exiguo spatio Concurrunt, quum potius utrobique aut nil, aut nihil dichurus
318쪽
1 8 T. Wo PRENs LECTIONUM suisse Cicero videri possit. sic enim Tusc. lib. II. c. eto. s nil e set aliud , nihil esset homine deformius. Seneca epist. XCIV. p. stis ut illi mὶ cum adussero, sic nihil tibi esse debere cum pellice.
Cap. XlU. Sexcenta licet effusmodi proferri. Non erat, quod obnitentibus libris tam s*riptis, quam editis, proferre legendum Conjicerent viri erudicitissimi , verbum enim licet quamvis sorte rarius,
nonnunquam tamen cum pamvo construitur. Sulp.
Severus Hist. lib. I. c. xvi. quia sabbatho colligi non liceret. ubi vide Jo. Vorstium. Lactantius Epit. cap. V. quam legi nisi a xv. viris non licet. Ovidius Fast. lib. I. Vs. ψ7.
Fastus erit, per quem lege licebit agi. Mar de B. Gall. lib. I. c. 42. id per se feri licere.
Cicero Philip p. orat. V. C. II: Senatui placuis εut rationem ita haberi, prout haberi lege liceret. de Finibus lib. II. c. a 2. nunc totum illud concludi se Iicet. de Legibus lib. II: c. 26. Neque id opere re
toris exornari, nec Hermas hos λ quos vocant, Iice bat imponi, nec demortui laude. . dici licebat. Tusc. lib. I. c. I 2 I ae. . e ceremoniis sepulcrarum intelligi licet. lib. IV. C. I 2. quod ne liceret fleri ad alterius injuriavi &c. Atque haec etiam confirmant, quae
supra ad lib. I. c. 3. diximus, ubi similis verbi ID cet usus impersonalis est. Cap. XVII. Deos enim ipsos istandi causa induxit Epicurus &c. eosque putat &c. Persectum illud induxit, bc praesens putat, intervallo tam longo a se invicem distant, ut mirum non sit, si Tullius memoriae vitio in istiusmodi enallagen inciderit. Sed& similis incuriae exempla alibi haud pauca exstare
video. infra cap. 3 . Nunc vero . . fame enecta s in
am Iuliis invadit, O s aliquid ex ejus ore cecidit,
319쪽
Υ u L UI A N A R DM L i n. III. C 4 P. VII. hoc tu auspicium putas p cap. 13. Sed quum bis su -μ quod voluit, et amsi scille; Mi 4 incedendum ha
&c. quum similem plane is- γ in conspigere Ii Ccat in antecedentibus ac sicquentibus, Pari modo in his ibidem pag. ΣΟ. B. Ex μὰν ὀn ταῖa
εἶχον &c. mesubat idem vir doctus ἐγώ, M. At non Committam. ut Illiuβ generis erici lis, ς Xς 'Phonte Proserendis lectorem fatigeni.
320쪽
Uulgata lectionis in Ciceronis secundo de Div. aliquoties mindicatur O illuminatur u semelquoque emendatur. Vetustum, diu cognitum. Usitatus , inusitatus non licet transmutari in visitatus N invisitatus. Ita. st ut, tam est quam cst 'ilia conjungunt eosdem modos. Min. Felis bis vindicatur. Pronominis quod usus anceps adstruitur. Tullius obiter defenditur.
EJusdem libri de Divinatione cap. XXI. sic Io-quitur , noster : Nattae vero flatus , aut aera legum de caeso tacta quid habent observatum ac vetustum p Non interpunctio tantum recte se habet, ut contra Guielmium & Gruterum bene jam docuit Davitas, sed ipsa quoque lectio nihil, mendi con-' tinere videtur. Nam quod se intelligere negat vir laudatus, quid huc faciat vetustum, proptereaque tentat observatum ac animadversum, haec quidem conjectura, quum a manu scriptis aberret longius, ipsi viro es. haud satisfacit. Quid ergo λ an aliud quid comminiscendum 3 Mihi profecto non
videtur , potest enim voX vnusum ita explicari, ut locus hic illi satis commodus ec opportunus sit. Quemadmodum enim novum dicitur, quodcunque jam primum cognoscatur, quum antea nondum satis innotuerit: uc contra vetustum dici potest, quod saepius cum in oculos incurrat, dudum observari potuerit. Cap. XX N. in rebus usitatis. Quia noster statim subjicit, quod crebro videt, non miratur; . . quod ante non vidit, . . ostentum esse censet ue rescribebatCl. Davisius in rebus vistatis. Et multa alia loca