장음표시 사용
131쪽
D E .e N S m V E R B-GE T P A R. T. aut bras. Plaut. in Bacchid. In te ergo hoc onus omne impono. ni Induco. Terentius, Isthuc in animum inducas tuum. Indum. Includo. Cicero in Verrem, Includuntur in carcerem condemnati. Idem, In paucis villis inclusas esse videtis. Iniicio. Terentius, ae sese in ignem iniscere voluit. Plau- Iniicio. tus, Tragulam inijcere in te adornat.
Expedio. Terentius in Hecyra, Qui te citius expedias ab iis Expedio.
Expello. Caelius ad Ciceronem, Nam me cum expulisset ex Expello
Italia Pompeius. . . Extraho. Terent. in Hecyra, Et quanta aerumna extraxeris. Extraho.
Exuo. Statius I X. Thebaidos,-Magn ue e vulnere telum Exuit ipse gemens. Exonero. Plautus, Atque ita prosectis ut ex hoe exoneres agro. Deest autem accusativus. RELIQv Λ VERO ex iam dictis praepositionibus con posti. . quae activa non sunt, ipsam praepositionem eu suo casu si- ist i Ne accusativo omnino recipiunt: ut Absum. Cicero, Cum abessem ab Amano. Idem, Quomo- Absum. ,
do igitur iucunda vita potest esse, a qua absit prudentia, absit
moderatio Adsum. Cato, Mulier ad rem diuinam adsiet. Adsum. Q v AEDAM VERO activorum non utrunque pariter vij. iam dicta verba, hoc est accusativum dc casum cum praepositio . ne, sed ex iis alterum recipiunt. Abhorreo. Suet. in Calig. Nee abhorret a veritate. Catullus, Abhorreo Saevaque abhorrebas prisci praecepta Catonis. IAdeo. Suetonius, Libera & foederata oppida sine lictoribin Adeo. adibat. Terentius, Edicit, ne vir quispiam ad eam adeat. Cice- . Lro in tertio epistolarum, Ad me adire quosdam memini. Aspicio. Uirg. Iuppiter omnipotens precibus si secteris vl. Aspicio. iis, Aspice nos. Plautus in Capt. Agedum aspice nos Euado. Suet.in Tiber. Carmilius me euasit.Cicero proe SH- la, Cum ex insidijs euaseris. Exeo. Terentius, Cum limen exirem. Idem, Postquam exces- Exeo. sit ex ephebis. Cicero epistolarum quarto, Ne aut tibi exire ex urbe necesse sit.
Intro. Suetonius in Uespasiano, AEdem Serapidis lammotis lati omnibus solus intrasset. Cicero pro domo sua ad Pontifices, In a Capitolium intrare.
132쪽
Assuesco. Comparo. D E EMENDias TR ve T. LI B. i III.
. Invado. Salustius in Catilin. Tanta vis morbi, uti tabes plerosque ciuium animos inuaserat.Cicero, Qui in fortunas huius inuaserant. Sic usurpari posse videntur & composita ab tinter . Cicero, Magno me metu liberabis, dummodo inter me a que te murus intersit. PRIVATI H ex sis quae de ζAd, con,& in componuntur, tum activis, tum neutris, multa non m uo praepositionem ipsam ut dimim est cum suo casu recipiunt, verum etiam Ioco
Accedo. Ouid. Tum vero postquam solitas accessit ad iras Causa recens. Idem, Accedit satis matris miserabilis insans. Aeetao. Terentius, Isthue verbum verἐ in te accidit. Cicero in Laelio, Nihil mali accidisse Scipioni puto. Accommodo. Quintilianus, Auribus accommodent curam. De accusativo cu praepositione supra dictu est exempturit que nee repeto,sicut nec in subiectoriim quibusdam. Adhaereo. Plaut. in Penui. Ne ad fundas viscus adhaeresce ret. Apuleius, Quae claustris adhaerent. Adhibeo.Virg. in v II I, Hos eastris adhibe socios. Adijcio. Ouid. Adiice praeceptis hoc quoque Naso tuis. Adiungo.Viuilius,-Vlmisque adiungere vites CGeniat. Addo. Ouidius in quarto Metam.Additur his Niseus. Admoueo. Valerius v I I, Qui in equae genitale parte mansi missam cum in eum locum ventum esset, naribus equi admouit. Adesse. Virgilius,-Cum creber ad aures Uisus adesse pedum sonitus. Cesar, omnibus his pugnis Dolabella assuit. Hoe& ablativo eum cino iungitur. Cicero de Oratore, In Pauli pugna non assuerat. .
Assero, Plautus in Epid. Affer domum auxilium mihi. Appropinquo. Hircius libro v, Donec ad ipsas portas aemulum appropinquaret. Caesar de bello Gallico, m iam muro appropinquauent. l Adscribo. Horat. Et adscribi quietis ordinibus patiar de tum. Hoe & cum in iungitur. ut Cicero in Philip.Tu vero asseribe me talem in numerum.
. Assuesco. Caesar libro v I, Sed assuescere ad homines αmasuefieri ne paruuli quidem excepti possunt. Virgil. - Vbi liberaeoliab Seruitio assuerint Comparo. Valerius libro v I I,Quam porro subtiliter Anaeharsis leges aranearum telis comparabat . .
133쪽
Consero. Cicero pro lege Com. Cum legibus conseremus. Constro Iuvenalis,Conser & his, veteris qui tollunt grandia templi Poeula. Crcilius Plinius, Quis ex istis, qui tota vita literis assident, collatus illi,dce. Aliter quoque cconserta pro utile est, vel auxilio est, vel addit. Fabius libro tertio, Interim consert admirati ni multum etiam infirmitas. Idem, Scio quaeri etiam, naturane plus ad eloquentiam conserat,an doctrina.
Immineo. Cicero in Philippica septima, Qui in Gallia de- Immineo Iectu, habentiqui in nostras krtunas imminenti Ouidius,Imminet his aer. Incedo. Terentius,Noua nunc relligio unde inteisthaec im Incedo ,
eessit, redos Virgilius, Regibus incessit magno discordia motu. Includo. Cicero ad Atticum, Topothesiam quam postillas Includo Miseni & Puteolorum, includam orationi meae. Impono. Iuum. Imponit finem sapiens & rebus honestis. Imbotio
Insideo. Virgilius, Insidrat quantus miserὰ deustCicero pro Insta.
lege orn.Sed in animis omnium penitus insideat. Ineumbo. Cicero epistolarum decimo, Ut in rempublicam Incumbo cogitatione, curaque incumberes. Idem, Mi Plance incumbe toto pectore ad laudem. Virgilius, Incumbens tereti Damon sie Acoepit oliuae. Plinius naturali historia, Nanque in illo caua in se couexitas vergit,&cardini suo. hoc est undique terrae ineumbit. ψΙnsilio. Plautus in Rud. Ambar in scapham insiluimus. -- lasdis 'eanus,-Sed Ceca nocte carinis Insiluit Caesar. Insum. Terentius,In amore hare omnia insunt vitia. Suet nius in Tito, Cui non minus authoritatis inesset.
Illabor. Virgilius, Medi que minans illabitur 6bi. Idem. Illinos Sensit medios illapsus in hostes. Insisto. Plautus in Milite, Age nune iam insiste in dolos. Insisto. Fabius, Simul ne vulgarem viam ingressus, alienis demum vesti siis insisterem.Terentius, Quam insistam viam. ubi legitur, qua ' insistam via, ut dubitari possit de illo talienis vestigus dativi sit, an ablativi. Idem aecidit aliquando & de praepositioni. Detraho. Ouidius de Tristibus, Detrahat auctori multum Detraho Drtuna licebit. Et sine accusativo eclipticos.Cicero ad Appium, Ego si in prouincia detrahere de tua fama unquam cogitassem. , Idem de responsis Arusp. Qui in concione detrahat de Popeio.
EX II s.vero quae de Ab,a, drim componuntur,non pauea ablatiuum citra praepositionem accipiunt.
Abstineo. Cicero, Qisi me ostreis & murenis abstinebam,a Abstineo.
134쪽
beta 8c malua captus sum. Auerto. Virg. Nee posse Italia Teucrorum auertere regem Auello. Ide, Fatale aggressi iactato auellere teplo Palladiu. Absum. Suetonius in Caesare, Italia abesset. Amolior. Lucan. - Humeris ia podere fessis Amolit onus. Detrudo.Virgilius, Detrudunt naues scopulo. Desisto. Idem, Mene incoepto desistere victam Deiscio.Caesar, Heluetis ea spe deiecti. Emoueo. Virgilius, Emoti procumbunt cardine postes. IEgredior. Idem, Est urbe egressis tumulus. t Exire .Idem, Neque seruitio me exire licebat. Exigo. Italia exigitur. s IHIL EM constructione habet, quaqua non ex similibus praepositionibus c5posita, Arceo, Sepono, Summoueo, Pelior ut Italia pelleretur. Italia summouit. Virgilius, Arcebat longe Latio. Suetonius Domit. Philosophos omnes urbe Italimve summouit. Horatius,Scimus inurbanu lepido seponere dicto. cutiquae ex Ad, con,in,& per componuntur,etiam harum praepositionum qualibet non adhibita,casum tamen eius admittunt:v Aduenio. Virgilius, Tyriam qui adueneris urbem.
Accedo. Idem, Qu as vento accesserat oras.
Concludo. Terentius, Ut ab illa excludar, hac concludati bΙnfigo. Virgilius, Haerent infixi pectore vultus. Perlabor. Ide, At I rotis summas leuibus perlabitur undas. ἰ HAc maxime ratione videntur texulo & expedio) ablatiuum sibi subiscere. Expedio. Terentius in Hecyra, Teque hoc crimine expedi. Exulo. Cicero in Tusculanis,Telamonem pulsum, patri ueexulantem. Terentius, Domo exulo.
PRIUATI H quoque urbium 8c oppidorum propria, post in V Qt, quodvis accommodatu verbum succedere citra praepositionem P μφης' possunt. Utique quod tanquam ad locum significat, vel quod ad quaestionem factam pertinis redditur,in accusativo: ut Eo Romam, Tarentum, Carthaginem. Quorum naturam duo etiam. appellativa imitantur, rus & domus. Terentius, Ego rus ibo. Ouidius, Quo ruitis ' vestras quisque redite domos. Virgilius, Ite domum saturae, venit hesperus,ite capellar.Quod vero veluti a loco significat, vel ad quaestionem tUndo respondetur: in ablativo.Veni Roma, Tarento, Thebis. Adde etiam rure & d mo. Eodem casu usurpantur nonnunquam di quae veluti per lor
Aecedo. Concludo. Infigo. Perlabor.
135쪽
etam significant, siue quae percontanti tini reddas: ut Transiui
Roma, Tarento, Rure, Domo. Hoc tamen modo loquendi utimur & in aliis quam urbium nominibus .ut Horatius, Ibam sorte via quadam, sicut meus est mos. Aliquado etiam praepositi ne cum urbium nominibus addita. ut Hircius de bello Hispani .eo, Et ad Cordubam se recepit. At quae in loco significant, vel ad quaestionem Ubi reseruntur, si primae nominum declinationis, vel secundae sint,& singularis numeri,in genitivo verba sequi solent: ut Fui Romae, Tarenti, vel Londini. Quorum naturam appellativa quatuor imitatur, Domi,militiae, belli, humi. Horatius, Me primis urbis belli placuisse domique. Cicero Officiorum secundo, Praeterea quibuscunque rebus vel belli vel domi poterunt, rempublicam augeant. Salustius, Sed mihi multa legenti, multa audienti, quae populus Romanus domi militiaeque mari atque terra praeclara facinora fecit. Liuius,Quibus artibus domi militii ue & partum, de auctum imperium sit. ζHumi quoque ad imitatione horum usurpatum est, non tamen eodem omnino significato, cum alias super humum significare videatur. ut virgilium, Qui legitis flores,& humi nascentia Daga. Horatius, Serpit humi, tutus nimiu, timidusque procellae. Alias in humum, vel ad humum. vi Idem, Procumbit humi bos. Statius, Sternet humi populos, miserumque exhauriet orbem. Comprobat hanc interpretationem,quod etiam authores sic loquantur.Curtius, Plura in humum innoxia cadebant. Taestus, Proiectus in humum. Ouidius, Vipereos dentes in humum pro semine iactos. Alias intra humu. Columella, Cumulisque exaggeruntur, ut latius sese lautex humi dissundat. Sin vel pluralis numeri sint, vel genitivum in is mittant, prosa scribentibus, ut Seruius obseruat, in dativo verbis succedunt. Plinius,Cum spectare antiqui moris supplicium Tiburi concupisceret. Suetonius, Lentulus Getulicus Tiburi genitum scribit. Cicero ad Atticum, Conueto Antonio Tiburti Idem ad eudem, Sextu nuntiauit cum una sola legione fuisse Carthagini. Liuius, Neglectum Auxuri praesidium. Simili modo ruri Columella, Ruri moretur. Teretius ut cuius,quanquam poetae, prosae quam versui propior sit oratio. Ruri fere se continet. In quo Festus sentire cum Seruio videtur. Eius. verba sunt, Ruri esse, non rure esse dicendu,testis est Teretius in Phormione,cum ait, Ruri feta se continebat, ubi agrum de nostro patre colendu habebat. P tis vero in ablativo. Horatius, Romae Tibur anum, ventosus
136쪽
Communis in dativum gratiae. Communis in tempus.1M DE THEND. STRVc T. LIB. III r.
Tibure Romam. Idem,Quinque dies tibi pollicitus me rure siturum. Uirg. in quarto,- Tyria Carthagine qui nunc Expectat. Persius, - Rure paterno Est tibi sar modicu. Iuvenalis, Magna
tamen fama est cuiusda rure paterno Uiuentis. Priscianus sine exceptione tum versu, tum prosa scribetibus, in ablativo ponenda censet: sed quam vere,facile existimari ex propositis licet Caeterum non inlaequens est eorum in ablativo usus etiam apud mlatores. Cicero in Philippicis,Cum tu Narbone mensas hospitum convomeres. Idem de natura deorum, Sepultus esse dicitur Lacedaemone. Idem ad Seruium Sulpitium, Commendo tibi domum eius, quae est Sicyone. Plinius naturali historia, Effectum Sicyone primum, deinde in tota Graecia. Non est ignorandum, qu6d eorum de quibus egimus,genitivus idomi quinque tantuo MNE praeterea verbum in dativum ferri potest eius personae, in cuius gratiam vel detrimentu actio verbi cedit . ut Virgilius, Cui pedere sua patereris in arbore poma. Idem in Georgicis, Cuncta mihi Alpheu linquens,lucbsque Molorchi. significatur enim, In cuius gratiam. In meam gratiam, vel honorem.
DICTIO praeterea qua tempus rei gerendae significatur, si veluti ad quaestionem ζQuandiu redditum ponitur, cuicunque verbo succedit,& continuatu aliquod tempus necessario significare videtur, & per accusativum vel ablativum efferri potest. Virgilius, Hic iam ter centum totos regnabitur annos. Cicero pro reditu suo, Qui totos dies de officio,& de virtute disserunt. Suetonius in Augusto, In Iemim deinde transgressus, non amplius cum plurimum, quam septem horas dormiebat, & ne eas quidem continuas, sed ut in illo temporis spatio ter aut quater expergisceretur. Plinius naturali historia, Sub arctico vertice, nemo sex mensibus videt solem. Suetonius in Calig. Vixit annis NXIX. imperauit triennio & decem mensibus,diebusque octo. At si veluti ad quaestionem Quadoedditur,la ablativo plurimum usurpabitur:vi Veni hora prima. Cicero, Superioribus diebus veni in Cumanum. Idem pro Roscio, Criminatio tua, quae est, Roscium eum Flauio pro societate decidisse. Quo tempore Abhinc annis quindecim. Dicimus tamen tanquam eiusmodi quaestioni reddentes,etiam praepositione adhibita, Veni ad diem statutum, & in ipso tempore. Et in epistola Ciceronis ad Terentiam, Athenis ad quintumdecimu Calendas Novembris.
137쪽
DB eo NST. UERB. ET PAR E iis Rarum omnino in accusativo. ut Plinius ad Cannium Rufum, In hae tamen tranquillitate annum quintum & sexagesimu e cessit.Cicero pro Milone, Prosectus est id tempus, cum iam Clodius, siquidem eo die Romam venturus erat,&c. Sed hie Grae ea videtur Eclipsis. Si tamen alicuius harum, Ante, post, intra, vel circiter, circunstantia in eiusmodi sermone est explicanda, ipsis praepositionibus omnino positis Vtedum: ut Veni post, vel ante festum,& circiter Calendas. Absoluam opus intra paucos dies. Hoe tamen ultimum & per ablatiuum honeste saepe interpretamur. Terentius, raucis diebus,quibus haec acta sunt, Chrysis vicina haec moritur. Plinius, Filix biennio moritur, si fronde agere non patiaris. Cicero, Qui his paucis diebus iactus est pontifex. Idem, Triduo aut ad summum quatriduo periturum. Sie dicitur Memoria nostra, & memoria patrum nostrorum. Caesar, Hic pagus unus cum domo exisset, patrum nostrorum memoria L.Crassiam consulem interfecerat.pro intra memoriam. Videturre prvositionem Oposto cum suo accusativo per ablativum interpretatus Cicero ad Cassium, cum dicit, Ut te quem iam diu plurimi facio, tanto interuallo viderem. id est ut mihi videtur
Post tantum interuallum. N V L L v Μ praeterea verbum est,quod sensum voconiun- sommuius
ctioni subiectum telicos admittere post se non possit: Docto
grammaticam, ut alis discant. Doceor grammaticam, ut emem
date loquar. Adsum ut doleas. Surgo ut sedeas. Ipse seruio, ut tu sis liber. Hunc sensum poetae interdum per inmaitum modum Graeco more interpretatur, ut in Hellenismis dicetur. Virgilius, - Hoc regnum dea getibus esse, Siqua sata sinant, iam tum tenditque, fouesque. Quinque numero defectiva notantur,quae impersonalia vul Construebogo grammaticorum dicuntur, Poenitet,laedet, miseret, piget,pudet. Haec quoties infinita verborum adiuncta non habent, in genitivum & accusativum ferutur: vi, Miseret me statris, Piget me laboris, Poenitet illum impendia. m vero infinitum adnexum habent, siquid post se recipiunt, in accusativo ponetur, infinito ipso nominatiui locum supplente: ut Poenitet nos,te non affuisse. nisi quis infinitum hoc,genitivum esse contedat: sic, Poenitet
nos huius rei. Cuius: ' Nempe te non affuisse. Quod utique a r solutione horum verborum,quam Priscianus affert, alienum Gest. Sic enim resoluit, Poenitet, taedet,pudet iseret me tui: Poenitetia,pudor, tardium,misericordia habet me tui. Additur mi
138쪽
14Σ D E E M E N D. s T R V C T. L I B. I I I I. serescit,quod horum naturam imitatur. Terentius in Heauton. Inopis te nunc miserescat mei. Item veritum est, pro puduit
vel puditum est. Cicero de Finibus, Primum Aristippi Cyrenaicorumque omnium, quos non est Veritum in ea voluptate, quarenaesima dulcedine sensum moueret, summum bonum ponere. Item in praesenti,sed apud Accium ex Nonio, Veretur te progenitoris. Leguntur tamen & cum nominatiuis aliqua horum
intra sitiue coniuncta. Martialis, Nulli Thai negas: sed si te non pudet istud, Hoc salte pudeat Thai negare nihil. Terentius in Adelphis, Hei mihi, non te haec puden i Lucanus octavo, Semper metuit,quem saeua pudebui Supyicia. Plaut. Neminis misereri certum est,quia nemo miseret mei. Teretius, Neque se id pigere.Vbi eirca infinitum duo sunt accusatiui,quorum prior a-. gentis est personae.Cicero Rhet. II, Deinde utrum facinus sit, quod poenitere fuerit necesse. Et in alio significato, nepe pro parum est vel ovidetur, ut Gellius & Donatus interpretantur. Terentius,Me quantum hic operis fiat, poenitet. Idem, v poenitebat flagitii, te aut hore quod fecisset Adolescens , ni misexum insuper etia patri indicares Cicero, Nec poenitet me quantum profecerim. Moerorem minui,dolorem nec potui,nec si posci sem, vellem. Item pro pudet. Virgilius, Nec te poeniteat calamo triuisse labellum. Liuius, Nee me eorum sententia esse poenitet. Vel pro tardet. Cicero in Catone, Num igitur si centesimum vixisset annum, senectutis eum suae poeniteres Non ignorandum quibusdam ex iss duplicia prsterita dari. Legimus enim puduit, de puditum est. Sillius decimo, Mens abijt, puduitque fugae. Plautus, Neque me, neque te tuis intus puditum est factis. Statius septimo, Nec pigitum, parubsque lares, humilesque subire. Quiusdam unicum & passiuae vocis. A miseret enim misertu est, Et a taedet vel poli' pertaedet, pertaesum est. Teretius in Heauton. Sic me dis amabunt, ut tuarum misertum est fortunarum.
Virgilius, Si no pertaesum thalami,tedaeque fuisset. A miseret & tertii ordinis passivum legitur. Cicero pro Ligario, Cave te
fratrem pro fratris salute obsecrantium misereat. Notantur & sex tertiae verboru personae, quae quoties infinitis vocatorum impersonalium, aut etiam tertia generis passivo rum iunguntur, absolutorum formam suscipiunt. Ea sunt haec, Inripit, Coepit, Desinit, Debet, Solet & Potest. ut Quintilianus in sexto, Vbi primum coeperat non c5ueniri,quaestio oriebatur.
Idem, ut perueniri ad summa, nisi ex principijs non potest.
139쪽
Idem, Mihi quoque profecto poterit ignosci. Taedere solet aua- cis ros impedis . Solet quaeri a multis. Debet stari ante hostili Thaidis. Cicero, Non potest iucunde vivi,nisi cum virtute vivatur.
v N c quae promisimus certorum verborum, quae va
N rias casibus iunguntur diomata quaedam,id est priuatas quasda rationes aggrediemur. Ea igitur in duplex genus diducim'. Alia enim pro diuersa significatione in varios
casus feruntur, alia ex usu tantum authorum. Quorum genera nonnulla quae reperititur coismunia sparsim in iss duobus prout alterutrius magis visa erunt, tractabuntur, seruato in generiabus literarum ordine. Ergo quae pro diuerso aut hora usu,in varios feruntur casus,talia sunt.
ΛBsTINEO genitivo. Horatius, Abstineo,dixit, irarum Abstineo. calidaeque rixae. Et ablativo. Ouidius, Est virtus placidis abstinuisse bonis. Iustinus, Contenti victoria, imperio abstinebant. Abla tuo & accusativo. Liuius, Romano bello fortuna Alexandrum magnum abstinuit. Ablativo cum praepositione. Lucanus, A trepido vix abstinet ira magistro. Et cum accusativo ad lucto. . n ,
Liuius, Bellu ab innoxio populo abstineat. Et dativo, loco ablativi cum praepositione. Plautus, Abstine isti hanc tu manum. Admoneo in genitivum. Salustius in Iugurtha, Sed quonia Admoneo. tali viri tempus admonuit. Ouidius de Tristibus, Otia delectet, admoneantque mei. In accusativum. Cicero ad Treb. Sed ut ego quoque te aliquid admoneam. Terentius, Ridiculum est te istud . me admonere. In ablatiuu cum praepositione de. Cicero Epistolaru libro quarto, Putaui ea de re te esse admonendu. Idem pro lege Manilia, De quo vos paulo antd admonui. Antecedo in dativum. Cicero in Officijs, Quantum natura Antecedo. hominis pecudibus, reliquisque bestiis antecedat. In accusatiuu. Suetonius in Augusto,Et magnificentia omnes antecessit. Anteeo in dativum. Plautus in Amphitryone, Virtus omni Antem. bus rebus anteit profectb. In accusatiuu. Salustius in Iugurtha,
Et cum omnes gloria anteiret. 'Antestat in dativum. Gellius, Qui geriis & vocis elatitudia Antinat.
ne dc venustate exteris antestabat. In accusativum. Apuleius, Tunc inter eos unus,qui robore caeteros antestabat.
Attendo in diuiuu. Suetonius in Galb. Inter liberales disci- Attendo.T plinas attendit & iuri. In accusativit. Cicero pro Archia, Quoniam me in hoc nouo genere dicendi tam diligenter attenditis
140쪽
DE EMEND. M TRVc T. LIB. IIII.
Amo. Affluo in ablatiuum. Plautus, Atque adeo ut liumento assum. In dativum. Ouidius, Affluit incautis desidiosus amor. Adstabo. - Adscribo dativo. Horatius, Adscribi quietis ordinibus patiar deorum. Et accusativo cum in. Cicero in Philip . Tu vero
Assentio. Assentio & assentior dativo. Cicero, Senatus mihi assensus est. Et dativo cum accusativo. Idem de Oratore, Caetera assentior Crasso. Idem, Nam neque ego assentior illud Theophrasto.
celo. CELO ET CELOR in accusativum. Ouidius in epist Ia Canaces, Hoc te celauimus unum. In ablativum cum praepositione. ut Cicero pro Deiotaro, De armis,de ferro, de instidiis celare te voluit. Idem in epistola ad Metellum, Debes extistimare te maximis de rebus, a statre esse celatum. In dativum. Terentius in Phormione, Si hoc celetur patri, in metu sum.
milius Probus, Id Alcibiadi celari diutius non potuit. Confido. Confido in dativum. Gesar de bello Ciuili, Cui maxime c5fidebat In ablativum. Idem de bello Gallico, Multum naueta loci confidebant. Condum. Conduco in dativum.ColumeIla,Id minime conducit agria lae.Cicero Lentulo, Id reipublicae rationibus putem conduc re. In accusatiuu cum rad. Plautus Capt. Ad victum conducul. Item in accusativum cum tin. Plautus Cisteli. Quod tuam in rem bene conducat. In accusativum,sed alia significatione. Iuu natis, Conducunt soricas. compleo. Compleo in genitivum. Cicero in Verrem,Completus iam mercatorum carcer esset. In ablativum. Virgilius, Uterumque
conqueror, Conqueror accusativo. Suetonius inaugusto, Vicem suam eonquestus est Idem in Claudio,accusativo cumrob: Ipse quodam libello conqueritur ob hanc eandem valetudinem. Ablatiuo eum de. Idem in Augusto, Tiberio quoque de eadem re se- dulo violentius apud se per epistolam conquereti,ita rescripsit. Deceti D E e E T dativo. Tacitus, Decere nobis terram. Cicero de Oratore, Quandoque id deceat prudentiae tuae. Accusativo. Ouidius, Lude, decet animos mollia regrra tuos. Huius compositum
dedecet, & accusativo cum praepositione. ut Cicero in Officijs, Ut siquid dedeceat in illos, vitemus ipsi. struo Discrucior in genitivum. Plautus in Aulularia, Discrucior animi. In accusativum dc ablativum, ut Diomedes ait, Disaucior animum οὐ animo.