Thomae Linacri Britanni De emendata structura Latini sermonis libri sex. Index copiosissimus in eosdem

121쪽

on coNs T. VER B. ET PAR T. usee robusta, absumptum contractione membrorum subita triemnio circvacto. Martialis,Castus moribus, integer pudore, U Iox ingenio, decore Delix. Idem, Crine ruber, niger ore, breuis pede, lumine laesus. Nonnunqua in accusativo, sed Graeco in re & poetis duntaxat:vi Nuda genu. Hic modus multorum etiaabsolutorum, & omnium passivorum cum suis participiis communis est: vi Laedor vel laesus manum. Pallet vel pallens labra. Extenditurque nonunquam ad extrinsecus posita, praesertim perparticipia praeteriti temporis. ut Ouidius, Illa super suras tunicam collena ministrat. Horatius,-Haec recinui iuuenes dictata senesque, Laeuo sus si loculos,tabulamque sinistro. Ouid.-Viridesque manu siccata capillos, Fluminis Alphei veteres narrauit amores. Videnturqrum indefinita tempora, periore libro diximus. TRIA neutrorum generis desectiua sunt, quae in geniti- Desectiva neu uos, Ut Gramaticis placet, ferantur, interest, refert, de est. Liuius, Nam Senitiva

Si ni sal interest regis, peto ut, du dico, vinculis liberer. Salustius Iugurth. Faciendum aliquid ,quod illota magis quam sua retulisse videretur. Cicero Attico, Scio quanti reipublicae sit omnes

copias in unum locum primo quoque tempore conuenire. DEPONENTIUM verborum quaecunque activae signifieationis sunt, activorum iure, in accusatiuos personae patientis aranseunt. Virgilius, Sylvestrem tenui Musam meditaris auena. Talia sunt, Aucupor, alloquor, consolor,deprecor, aemulor, fateor, furor, gratificor, hortor, imaginor, lucror, metor,naciscor, operior,percontor, queror, reor, truncor, Venor. Quae siquis conligere literarum ordine ad communem utilitatem velit, non inutilem laborem sumat. Longe vero utilissimum,si omne deponentium genus sic colligere tentet: cum doctis quoque nonnunquam imponant,qui ea lub activorum voce nonnunquam usurpent. Quaedam infinitum post se recipiunt: ut Molior, inficior, reor, opinor, Vereor, hortor,gratulor. Virgilius, Hortamur sui. Ouidius, Gratulor OEchaliam titulis accedere nostris. Duo sunt quae in genitiuu vel accusatiuu transeunt, Reminiscor & obliuiscor.Virgil. Oblitusque sui est Ithacus. Ide, Hine iam obliuiscere Graios. Terentius, Eius reminiscor. Misereor vero in genitiuum. Virgilius, Miserere laborum. Rarissime vero in dativum. Cicero in Tuscu. Patris pestibus miserere.

sED quibus neutrorum absolutoru significatio est,ea quor Uue per haecZarticipia explicari Graec

122쪽

iis DE T M E N P. s T R v c T. L I BP I I I r. que quoniam significato suo auditori satisfaciunt, nominatiuo a

priori contenta, casum in transitione non exigunt. Talia sunt,

ctor, digladior, delatiscor, expergiscor, epulor, fabulor, consa bulor, frumentor , gradior, gesticulor, digredior, congredior, progredior, ingredior pro gradior, grassor, iocor, lachrymor, lignor, labor, luctor, meridior,nictor, nugor, nascor, renascor,

orior, exorior, obsonor, otior, proficiscor, poetor, praelior, pergraecor, prophetor, praeuaricor , ratiocinor, reuertor, rhetorieor, rixor, rusticor, scortor, spatior, sermocinor,tumultuor,tri-stor, versor, villicor, verecundor, vociferor, velitor. Huius etiam generis absoluta quae motum significant, sicuti similia neutra, in penultimum participiale feruntur: Proficiscor, gradior, reuertor visum. luto etia hoc supino in alterum, sicuti in ne tris, Reuertor ad v idendum. Reliquum deponentium neutrorum genus,quod scilicet ab agente in aliam personam transitum facit, sicuti similia mutra, partim in dativum fertur: Auxilior, assentior, assentor, adulor, aduersor, blandior, dominor, foeneror, famulor,grator, insidior, irascor, lenocinor. Plinius,Cum illi necessitas lenocinetur. Me deor, moderor, medicor. Virgilius, Et senibus medicantur anhelis. Hoc & accusativum recipit. Virgilius, Sed non Dardaniae medicari cuspidis ictum. Minor, minitor, obsequor, palpor. Plautus, Observatote quam blande mulieri palpabitur. R Bagor,suffragor. Adulor autem & cum accusativo legitur. Tacitus, Tigillinum aut quem alium potentium adulatus est. Hoe& activa voce legitur. Valerius Maximus, Si Dionysium non adulares, illa non esses.Et huius passivum. Cicero in ossicijs,Nee adulari nos sinamus. Palpo quoque pro palpor,accusativo iungiatur. Iuvenalis, Quem munere palpat charus. Gratulor quoque cum accusativo. Cicero in Verrem, Et voce maxima victoriam gratulatur. Partim vero transit hoc genus in ablatiuum : vi Vtor,abutor,fruor,huiscor pro liuor. Meteli. Domit. Ego neque aqua nec igni careo, sed summa gloria liuiscor. Fungor. Liuius, Quod annixurus pro se quisque sit, ut cum suam vicem sumctus officio sit, parentum,etiam patriae expleat de*derium. D

fungor, vescor, potior. Praeterea alia fortassis ratione, Delector, laetor. ut Aspice venturo laetentur ut omnia secto. Hoc & accusativo iunxit Cicero ad Marium, Utrunque laetor, & sine dolore corporis te sitisse,& animo valuisse. Alia etiam glorior .ca

123쪽

DE coNs T. VER B. ET PAR T. I sae de bel.Gall. Quod sua victoria tam insolenter gloriarentur. NAc TENus verborum primas 8c simplices transitiones, Cinniret is per quinque velyotius tria genera perstrinximus. Deinceps ge. activorsi

minatas alacασεις Graeci vocant referemus. quae tamen in viano activorum genere maxime spectantur. Ex ias igitui quaedam praeter accusativum, etiam in genitivum vel ablatiuum serutur. Ea sunt quae ad accusationem, crimenque pertinent: ut Arguo, accuso, ago, alligo, arcesso,astringo, dano, condemno, incuso, insimulo, postulo pro accuso. Cicero pro L.Sylla, Qui alterum coniurationis accuset. Amil. Probus, Accusatus hoc crimine. Ide in Pausania, Accusatus capitis absoluitur. Teretius,Hic surti se alligat. Plautus,Ita in furto alligat.Idem in Penulo, Furti se astringit. Suetonius in Caesare, Ne hospitem aut negligentiae, aut rusticitatis videretur arguere. linus, Peccato argutus. Et in rhetoricis ad Hersis. Arcessitur Cepio maiestatis. Cicero de Officiis,

Nequem unquam innocente iudicio capitis arcessas. Et in rhetoric. ad Herm. Maiores nostri siqvado peccati mulierem danabant. Cicero in Tuscul. Capite damnatos morte muletituita Idem ad Tironem, Etiam sceleris condemnat generum suum. Idem ad Curionem, Quare si in me iniquus es iudex, condemnabo ego te eodem crimine . Plautus, Qui alterum incusat probri,ipsum se intueri oportet. Terent. Si heru insimulabis auaritiae, male audies. Hypsipyle Iasoni,-Utina temeraria dicar Crruminibus falsis insimulasse viru. Suet. in Caesare, Consularem iatriumphalem virum repetundaru postillauit. Similem his comstructionem habet Cabsoluo . Cicero ad Heren .Caius Caelius iudex absoluit iniuriam eum,qui Luciliu poetam in scena nominatim laeserat. Liuius, Latae deinde leges, quae cosule regni suspicione absolueret. Sunt ex ijs & quae Syncategorematicos coninstruantur.Gel. Quam Timarchu de pudicitia grauiter insigniterque accusauerit. Cicero ad Heren. Lex vetat eum,qui de pe- .cunijs repetundis damnatus sit, in concione orationem habere.

His accedit & multo . Quintus Curtius, Is quoque insulas pra sidijs occupat, pecunia multat. Sunt tamen certa nomina, ut recte Laurentius notauit, quae post huiusmodi verba, non nisi in ablativo poni soleant, qualia sunt huiusmodi partitiua, Vterque, neuter,nullus, alter,alius,& ambo. Quibus fortasse accedantie superlativa: ut Accusesne hunc furti,an sacrilegii, an utroque, vel ambobus, vel neutro Item, Accusesne hunc furti, an sacril

gij, an incesti, an q - , vel an nullo,vel an mamo ex his

124쪽

Ex quo apparet no inepta coniectura eorum, qui genitiuos post huiusmodi verba per eclipsin ablativi alteri' appellationis erimine , vel similis cuiusquam pronuntiatos putant. inae satiuu & genitivum transeunt: ut Admoneo, commoneo. Salustius, Sed quoniam tanti viri tempus admonuit. Quintilianus, Grammaticos sui officii commonemus. Admoneo vero,&cumprppositione σωκατη ρη λαπικώς. Cicero in quarto epistolaru, Putaui ea de re te esse admonendum. Quaedam cum accusativo etiam dativum recipiunt, sed eius rei quae ad quaestionem Cuio, apte redditur:vt, Confero, comparrido, reddo, impero, praecipio, veto, prohibeo, nutio, ind ico, vindico, addico, mitto, rei int-lo,oppono, obiscio, spondeo, promitto, submitto, subiicio, cum simonymis. Item, Dedo, deuoueo. Caesar Coment. Neque adhuc hominum memoria repertus est quisquam,qui ec tersecto, ius se amicitiae deuouisset, mori recusaret. Ouidi Devoveo capiti tristia bella tuo. Et sine dativo: Idem in Ibin, illuni ego deuoueo,quem mens intelligit Ibin . Praeterea quae a prae vcl ante componuntur, utique activa: ut Praepono,antepono hunc inti. Idem faciunt & deponentia similis generis: vi Loquor, satur, testifieor, polliceor, gratificor haec amicis. Etia obsequor: ut T rentius, Coepi his omnia facere, obsequi quae vellet. Ex supra dictis quaedam pro dativo accusativum cum cad recipiunt, Scimho,tescribo: Mitto, remitto. S U N T quae alterum recipi ut accusativum, iusmodi sunt haec, Doceo,erudio, edoceo, peto, posco, reposco, postulo, rogo, oro, eSoro,obsecro, precor, flagito, exigo, exuo, celo, induo,ein gO,percontor, admoneo, hortor,moneo. ut Cicero ad Trebat tu,

Siti, causam te docui. Statius Thebaid. Et quae te leges praeceptaque fortia belli Erudi jr, genitrix nimium didicisse queretur.

Geilius, Graecas literas eruditus. Salustius, Per Iegatos cucta edoctus. Tacitus, Experimentis cognitum est Barbaros malle R mam petere reges ,quum habere. Plinius, Qui Lusitan a & Taraconensem accolunt, iura Cordubam petunt. Virgilius, Pacem te poscamus omnes. Plautus, Quam tu virgine me reposciss Cicero, Hoc te vehementer etiam atque etiam rogo. Teretius, Priamum hoc te oro. Plautus, Hanc veniam illis sine te exorem. CD cero, Hoc te obsecrat. Lucanus, Dux etia votis hoc te fortuna

precatur.Cicero pro Plancio, Dicendum est id,quod ille me sagitat. Idem de legibus, Te veritatem exigant. Virgilius, Troianus exue cestus. Ouidius, Hoc te celauimus una.Hoc aliter quo

125쪽

que Cicero in epistolis, Bassus noster de hoc me eelauit. Marti

iis, Dum mutat cultus,induiturque togam.Virgilius, Et inutile sertu Cingitur. Plautus, Sunt quae te Volumus percontari. Terentius, Ridiculum est te admonere me istud Clitipho. Cicero in Catilinam Quod te iandudum hortor. Terentius, Ni metua patrem, habeo pro illa re illum quod moneam probe. Sunt ex iis non pauca, quae pro altero accusativo ablativum cum praepositione recipiant. Caesar de bello Gallico,Qui de suo ad uetu doceant. De ijs,quibus peti aliquid significatur, mox plura.

A L T E R v Μ etiam accusativum accipiunt α quae vocandi amua vocatur :vt Uocas me Didymum. Nomino te Iulium. Et eum his facio & praesto: ut Facio te arbitrum. Praesta te eum mihi,qui a teneris unguiculis es cognitus. Sunt & quae accusatiauum ablativo excipiant, qualia sunt, Spolio, privo, emungo, viduo, sepono, onero, exonero, seaudo, leuo, vacuo, impertio,par ticipo,impleo, compleo, expleo,imbuo, instruo, libero, munero siue rvuneror, dignor, afficio, prosequor, communico, expedio,

oblector, delibuo, abdico,conficio & conficior. Uirgilius, Postquam illum vita victor spoliauit Achilles. Cicero, Gravi teste priuatus sum, patre tuo clarissimo viro. Horatius, Scimus inu barrum lepido seponere dicto. Terentiuesmunxi argento senes. Cicero in epistol. Homines nequissimi quibus te onerarunt

mendaciiss Terentius, Hos quoque amicos eius exonerastis metu. Idem, Ego nunc mihi cesso, qui non humerum hunc onero pallios Virgilius, Quem regno Hesperiae fraudo, & fatalibus armis. Idem, Ego te hoc fasce levabo. Terentius, Plurima salute Parmenonem summum suum imperiit Gnato. Plautus, Nam ille non potuit, quin aliquam familiarem suo sermone participauerit. Hoc & in genitivum. Idem, Paternu seruum sui participat consilii. Virgilius, Impleuitque mero pateram, pinguisque sorinae. Idem,Vterumque armato milite complent. Teretius, Atque animum eius expleam gaudio. Columella in x, Quibus liquoribus mundam lana imbuere oportebit. Idem, Nonulli strenue fabricant nauigia,nec consummata, proinde instruut armamentis ministrisque. Horatius, Quo semel est imbuta recens, seruabit odorem Testa diu. Teretius, Obsecro te quam primu hoc me miseru libera metu. Et in praepositione. Cicero, Nihil antiquius fuit, quam ut te a sceleratorum hominum calumni s liberarem.Macrob. Regni eu societate munerauit. Cicero in OEc

126쪽

gnantur.Item Virgilius, Haud equidem tali me dignor honore Cicero, Magno me dolore assecissent tuae literae. Hoc & absol te legitur:vt, Hoc magis afficit. Sic & passivum eius. Columel

Pulmo totus afficitur. Cicero in Ver. Iste iratus homine verbis vehemetioribus prosequitur. Plaut.Comunicabo te semper mesa mea. Terent. Te hoc crimine expedi. Solinus,Vnguentis eum delibuit. Liuius, Dictator magistratu se abdicauit. Cicero, Plagis confectu ante oculos tuos cecidisse. Quaeda ex iis & cu ge- , nitivo super accusatiuu construuntur. Plaut. Hae res vitae me soror saturat. Uirg. Postqua dextra fuit caedis saturata. Liui', Adolescente suae temeritatis implet. Plaut. Amph. Erroris ambo ego illos & dementiae coplebo. Cicero in Uer.C5pletus iam merca- . toru carcer esset. Virg. Implentur veteris Bacchi, pinguisque ferinae. In ablatiuu super accusatiuu ferutur & quae praelatione, excessumve significant,sed eius rei quae mensura excessus demGstrat: ut Praefero hunc multo. Paulo illum superat. Aliquanto eupraecedit. Iuvenalis, Tota cohors pede non est altior unoc Item eius rei, in qua est praelatio vel excessus: ut Praecellit virtute. Ua Ierius Maximus, Deforme existimans,quos dignitate praestaret,

ab iis virtute superari. No desunt ex activis & quae praeter a cusativum, ablatiuua quoque cum praepositione A vel ab omρκ- αἷς suscipiant. Talia sunt quae ablationem,separationemve significant: ut Aufero, eripio, adimo, auello,suror a te.Idem ablativus & in dativum mutari potest: ut Adimo tibi. Item quibus peti, interrogarsve aliquid significatur: quippe quae

pro altero accusativorum ablativum cum praepositione nonnu-

quam recipiunt: ut Peto, posco, postulo, rogo,oro, quaero,sagi to, interrogo a te. Sicuti ex deponentibus, Sciscitor & percontora te. Cicero pro Sylla, Hanc a me oratione flagitassent. Plaut. in Bae. Ego quide ab hoc certe exorabo. Virg. Veniamque oremus ab ipso. Lucan. Uxor de a charo poscet sibilata marito. Cicero id e respon. Arusp. Nisi a senatu praesidium postulassent. Fab.in I x, Quod precatus a dias immortalibus sum.Cicero rhetor. IAb aduersarijs percontabitur accusator. Idem ad Memmium, Nunc a te illud primum rogabo. Salust. in Iug. A Metello petendi consulatum gratia, militonem rogat. Casum in dia- Ε o R v. M quae hactenus memorauimus activom, exceptis

basi etia P isi' voeddi dicuntur,comunis etiam passi uis est casus, qui in positus.Αccusaris a me furti vel surto. Reddutur no bis a te literae. Doceor a te lueras. Dolior a te veste. superaris

127쪽

ab hoe multo. Aufertur a te vestis. Cum scilicet significatur est

rum auferre a te vestem. Induitur togam. Petor a te veniam, noautem Petitur a te veniam,propter causam alibi assignatam.

v AE DEIN cEPs sequuntur constructiones, om- Comunes in

et ni verborum generi communes sunt. Quippe omne Miluum. verbum in dativum serri potest eius personae, in cuius gratiam, vel commodum, vel horum cotraria, verbi actio cedit. ut Uirg. Nescio quis teneros oculus mihi fascinat agnos. Idem, Post mihi no simili poena commissa luetis.Ouidius, Diruta sunt ali)s, uni mihi pergama restat. Iuvenalis, - Moechis foliata paratur, His emitur quicquid graciles huc mittitis Indi. Virg. - Tibi res antiquae laudis,& artis Ingredior. Teretius, Si quid peccat Demea,mihi peccat. Itaque hunc dativum veteres per tIn gratiam, vel In detrimentum saepe interpretantur. 1NNE PRAETERE A verborum genus ablativo iungi comunes in eius rei,quae instrumenti rationem obtinet. Alo lacte. Cardo virgis. Placeo obseqo. Curro pedibus. Coerceor vinculis. Pr mor onere. Etiam alias singulorum generum constructionibus adhibitis. Alo te lacte. Coerceor a te vinculis. Placui illis obsequio. Similiter eius rei, quae causam signat, ob quam, siue propter quam verbum de nominatiuo dicitur: ut Uerberat hunc, dio. Uituperat, inuidia. Non donat, penuria. Non prodit, pud re. Pulsus est vel exulat, inuidia. Qua sortasse ratione dicuntur illa Gaudeo, Laetor, Delector tuis commodis. I A M OMNE verborum genus ablatiuum sibi subiacere po pretium. test eius rei,quae pretii rationem obtinet, sed ita si appellativum siti vi, Vendidit hie auro patriam. Horatius, Eritique tuus nummorum millibus octo. Liuius, Multo sanguine ac vulneribus ea Poenis victoria stetit. Persius, Et centum Graecos uno centusse ii cetur. Mart. Parvo cum pretio diu liceret. Pauci appellati v

rum genitivi sunt, qui post non multa verba prelisi rationem habent, Flocci, nauci, nihili, lucri, pili, assis,cu verbo facio: ut Floc- .eifacio,nihilifacio,lucrifacio. Plautus in Curcul. Respicio vos, nihili mea gratiam facere. Idem in Ruden. Minacias ego illas socci non facio. Uirgilius, Non assis iaciunt. Catuli. Nec pili iacit. Legitur & in Plauto, Ut praeter operam resti in sumpti se cerim. Et Ter unci faciam. Simile accidit & verbo rpendo.

Terentius, Ego illum soccipendere. Idem caerimo Catullus,

128쪽

in DE THEND. STRVCT. LIB. III I.

Omnes unius aestimemus assis. Caeteru ex adiecticis octo vel nouem maxime notauit Laurentius, quae si secum appellativum adhibitum non habent, in genitiuo poni semper solent. Sunt autem simplicia quatuor, Tanti,quanti, pluris,minoris. Composita quinque, Quantivis,quantilibet, quanticuque,tantivis &tantidem,si modo postremum hoc, adie buum est. vi Res tanti va- Iet, quanti vendi potest. Liuius, Mancipia minora annis viginti, quae post proximum lustrum decem millibus arris,aut pluris venissent, ea quoque decem tanto pluris, quam quanti essent,a stimarentur. Iuvenalis, Atque ideo pluris quam Cossus agebat. Plinius xx XV, Neminem minoris docuit talento. Horatius, Quanti emptaes Parvo Quanti ergos Octussibus. Eheus Iuvenalis, Tanti tibi non sit opaci omnis arena Tagi. Plinius tamen in xii. hoc in ablativo posuit, si recte scriptum est, Tanto nobis deliciae & foeminae constant. Iuvenalis, Qualicunque domus c stet. Quintilianus, In pastu cadauerum hoc unum supererat, ut deuechum tantidem venderes. Cicero in Verrem, Aiebat istantidem aestimasse,quanti sacerdotem. De itanti tamen non in

ille notatu sit, quod aliquando non tam pland ad pretium referri videtur, quam aliquid quod magni ponderis sit & aestim tionisi ut in illo Didus ad AEneam, Non ego sum tanti, quod non mediteris inique, Vt pereas,dum me per freta longa fugis.&, Vix Priamus tanti, totaque Troia fuit. Plinius, Tu qui te deum credis aliquo successu tumens, tanti tamen perire potuisti Sin eiusmodi adiectiva appellativum, quo pretium indicatur,se- eum habent, in ablativo usurpentur,praeter tantidem quod ablativo caret. Et ite pluris quod adhuc notarim. Liuius X X II, Hic miles magis placuit, cum pretio minore redimendi captiuos evia fieret. Iuvenalis, Quanto metiris pretio, quod ni tibi deditus essem, Devotusque clies,uxor tibi virgo maneret. Nec obstat praecepto, vel quod Liuius x x x v II ait, Sed nequaqua tantum relictum est, quantae summae damnatus fuerat. vel Terentius in Andria, Cum faciem videas,videtur quantiuis pretii. vel Plautus in Epidico, Fateor me esse minimi pretia Cum in il- Io Liuis non tam pretium,quam multa significetur, ut etia Laurentius monuit: in alissappellatiuu aliquodihomo vestres suta audiatur, ut sit, Homo vel res minimi pretis: quale est illud, grum in his regionibus meliorem, nec preti, maioris habet nemo. pro neque agrum maioris pretis.

Q. V A T v o R item adiectiua sunt,quora genitivi in pretio

129쪽

signifieado post duo illa laterest & resert usurpantur. Ea sunt

duo ex iam dictis,quantus & tantus, & cum his magnus de paseuus. Cicero Tironi,Quaquam magni ad honorem nostrudi terest quam primu ad urbem me venire. Terentius in Phorm. Quid tua,mali ,id referisMagni. Rurs'duo haee posteriora ea tribus superlativis, Maximus, minimus, plurimus,alsis quoque verbis cuiusmodi sunt, Facio, aestimo, pendo, puto, curo,in protio indicando genitivos suos subi ciui. AEmil. Prob.in vita Catonis, Magnique opera eius aestimata est in praelio apud Sena quo cecidit Hasdrubal frater Hannibalis. Teret in Andr. Meri to semper te maximi feci Chreme. Idem Heaut. Tu illum numquam ostedisti quati pendires. Idem Adelp. Ego quoque a meis

amari,& magni pendi postus.Catui. Noli spernere,nec putare parui. Terentius, Tu fortasse quid de me fiat, parui pendis. Cie ro in epistolis, A me minimiputabatur. Duobus autem primis tinterest & refert apte cui Lauretius vult iungutur, siue accusatiun , siue etiam aduerbia dice e manis, Multum, plus, plurimum, parum,paulum, pauxillu,nihil, aliquid,&similia: ut Mul tum refert. Plurimum ipterest. Plinius ad Pomp. Fal. Plurimum interest, quid esse Tribunum putes. Et in eadeΠr, Plurimum in

terest,quid esse Triburratum putes. I . . l . li. Cl. SANE pauca quaedam notantur, quibus addere appellatiatium vel demere pro arbitrio possis: Magnus,paruus, minimus, paululus, nimius. Terentius,Quid agas nisi ut te redimas raptu quam queas Minimos si nequeas paululo,at quati queas. Virgilius, Hoc Ithacus velit,& magno mercentur Atridae. Horaimus, ahit emptars Paruo. Seneca, Constat paruo fames, magno fastidium. Lucan. AEre merent paruo. Terentius Hecy. Quam

minimo pretio suam voluptatem expleat. Plautus, Pacisci cum illo paula pecunia potes. Valerius Maximus libro v, Magno v-bique pretio virtus aestimatur. Duo sunt quibus addi appellatiua non solet aroo de Cyili. Plautus in Epidico, Quari eam emit Uili. Declarat idem & vilipendo. Prioris Ioco,adverbiu legitur: ut in epistola Bruti ad Ciceronem, Valde care aestimas tot annos: nisi caro scribendum est. Rursu quatuor sunt comparativa, quae ad pretium demo urandu ipsa no adhibetur, sed loco suo adverbia de se suffici ut:

Carrus, vilius,melius, peius. Martialis, Carius ergo cacas. HUIC AFFINE praecepto est,quanquam non tam mul la pondus litorum V borum commune, Quod post non pauca verba di- vidi men

130쪽

In prinositio. necutio casu Communis in

certas P pinsitiones.

Abstineo. Accommodo. Addo.

Ehio qua pondus, liquidive mensura significatiir, in ablativo

nitur. Plinius naturali historia, Iocinori priuatim Teucria biabitur,reces drachmis quatuor in poscae hemina. Betonicae in aqua calida cyathis tribus ad cordis vitia:in frigida, athis G bus. Idem, Agaricum victoriati pondere tritu,& in mulsa qtutique cyathis datum .Idem, Aristolochia obolis ternis ex aquae calida aut lacte asinae pota. ,PRAEPOSITIO quoqFecum suo casu omni verborum

neri succeditivi,M in agris. Iaceo ante pedes,& iuxta muros, de prope sumen. Doceo & doceor in ludo,& cu aliis,& sub tecto. Occurri ante aedes,& circa meridiem. Laetor,iocor in amicis,infesto, sine inuidia:& sic de aliis praepositionibus. PRIUATI M VERO quae ex his praepositionib'ζA,ab, ad, con,de,e,ex,& in taponutur, modo praepositiones ipste vim sua seruet, pleraque simile omnino pracpositione cu suo casu recipiunt, & activa quidem priser legitimum suum accusatiau, ut in subiectis aut horum exemplis videre licet. o Abstineo. Cicero in Saluit. Facilius se a viris abstinuerunt. Accommodo. Idem de Orat. Africano illi superiori corona in conuiuio ad caput accommodant.

Addo. Idem ad Rufum, Etsi meo iudicio nihil ad tuu pro uinciale ossicium addi potest . Adiseio. Plautus Mercati Ne ad illam me animum adiecisse aliqua sentiat. Adhibeo. Cicero in Tusculanis Mubque vetatChrysippus, ad recentes quas tumores animi remedium adhibere,id nos secimus. . Advoco. Adiungo. Admoueo. Adhonor. Affero.

Appello. Applico.

Advoco. Terentius, Amicos aduocabo ad rem hane. Adiungo.Cicero in Philip . sar se ad neminem adiunxit Admoueo. s. de bel. civ. Ad turrim hostium admouent. Ad hortor Cicero in Philip. Vt ad desesidendam rempublicam te adhortarer.

Assero. Plautus Epidico, Non meministi me inautem ad te afferre natali dies Appello. Terentius, Poeta quum primum animum ad scribendum appulit. Applico. Cicero de Oratore,Si se ad aliquem quasi patronum applicuisset. Auerto. Suet. in Ner. A philosophia eum mater auertit. Impono. Pallad. Imponitque leues in stipite Phyllidis --