장음표시 사용
111쪽
Dn eo Ns T. VER B. ET PAR τ. ritniasse, Aio illum redisse, Rogo te adesse: Memini quod somnia-ui, Aio quὁd redisti, Rogo ut adsis. Quaedam in infinitum, qui solui sie non potest: vi Incepi scribere, Audeo affirmare,quae sietantum dicuntur. Quaedam in utrunque. Vt scio legere, & te legere. Doceo tacere, dc te tacere . His generibus commune est,
quoties infinitus modus ipsius personae actio passiove est, quae finitum verbum praecedit, posse id &post se similem illi pers nae casum per appositionem cui ante est traditum recipere: ut Possum resistere solus. Videor scripsisse haec primus. Spero videri tibi amicus. Et cum nominatiuum habet post se, accusatiuum minime habere prae se. Contraque, cum infinitus modus non eius quae finitum verbum praecedit,sed alterius personae actio est, ut nec nominatiuum post se recipere, ita plane ante se accusativum diuersae illius personae necelsario habere debere: Iubeo illum saluere. Volo te rescribere. Caeterum nondum infinitum hunc varie solui post varia verba solere. Modo ut Graeci vocant , id est ut verbi generalitatem definit per quod, & verbum alias indicativum vel subiunctivum, ut Laurentio placet: Uideo te sapere, video quod sapis & sapias. Alias subiunctivum duntaxat: Iubeo te redire, iubeo quod redeas. In hoc genere censet idem Laurentius prioris rationis esse, Credo,opinor, puto, gaudeo,laetor, voluptatem capio, cum u- milibus. Posterioris illa, Mando, iubeo, impero,exigo, volo, pOstulo, moneo,sino,permitto, 6c synonyma. Tibullus, Hanc Venus
ex alto flentem sublimis Olympo Spectat,& inlidis quod lit acerba,monet. Ouidius de Tristibus, Delicias siquis, lascivaque
carmina quaerit, Praemoneo, nunquam scripta quoa illa egat. Idem in epistolis, - Sapphus, Non ut ames oro,sed quod amare sinas. Modo ut ijdem Graeci dicunt 'λιν ς,quando aliquid ut
finem significat, per tui, sicut haec proxima: Iu o ut pergas.
Volo ut narres. Teretius, Orate iussit si se ames, hera, ut ad sese Venias. Sunt ex priore genere, quae cum in futurum inlinitum transeant, honestam eius per infinitum fore vel futurum esse periphrasim accipiant: Confido, auguror, spero, suspicor, vel o- minor homines aliquando veterum lectione delectandos et se.& Confido, ero,suspicor,vel ominor fore vel futurum esse, ut homines veterum letione aliquado delectentur. Sunt ediuerso quaedam tertiae activorum personae, quae ut post se acculatiuum, ita ante se infinitu loco nominatiui accipiunt. Ea sunt, O
cet, Delectat,Iuuat.Virgil.-Iuuat euasisse tot urbes Argolicas.
112쪽
Liui', Me quoque iuuat, veluti ipse in parte laboris pericuisque laetim ad finem belli Punici peruenisse. Soluutur aute eiusmodi infiniti per quod & subiuncti uii: Iuuat euasisse, Iuvat quod euaserim. His additur oportet quod simili modo infinitu ante se
pro nominativo habet: Meminisse oportet. Recipi ut tamen lipenihilominus & alios nominatiuos. ut Ouidius in epist. Tunc te plus solito lasciuia nostra iuvabat. Virg. Non omnes arbusta iuuant. Ouidius, Lude, decent animos mollia regna tuos. Seneca,
Agricolam arbor perducta ad fructu delectat. tDecet) vero &cum dativo nonnunqua legitur. Cicero de Oratore, Quadoque id deceat prudentiae tuae. Teretius in Adelphis, Ut vobis decet. Passivoru con P Assi v A omnia cuiuscunque sint generis, in ablativum λcti Q agentis personae cum a vel 'ab praepositione transeunt. Horatius, Laudatur ab iis, culpatur ab illis. Ouidius, Non tamen illa legi poterat patieter ab ullo. Plinius ad Atticum, Amarique ab illo laboraui. Verti potest ablativus hic in dat iuu ubique, Gradico ut Seruio placet more. Virgilius, Nec cernitur vlli. Qicero, Honesta bonis viris, non occulta quaeruntur. Post passiua vero participia, vel frequentior est dativi usus quam ablativi. Virgilius, Nulla tuarum audita mihi, nec visa sororum. Idem, Praeterea duo nee tuta mihi valle reperti. Quae passi uin P Assivo RuM naturam & quinque illa imitantur, Ua-
Π n my- pulo, veneo, liceo, exulo, dc fio. Quintilianus decimo Instituti M' num, An ab re sustibus vapulasset: Idem,Fabricius respondet seu ciue spoliari malle, quam ab hoste venire. Macrobius Saturn. libro septimo, Si propter hoc a conuiuiis exulabit philosophia, procul hinc facessant & alum me eius, honestatem dico & modostiam,nec minus cum sobrietate pietate.Cicero, Tacitus veris ille finis teterrimus, ut quati quisque se ipse faciat,tanti fiat ab amicis. Leguntur haec & sine ablativis a tergo. Iuvenalis, Si rixa est ubi tu pulsas,ego vapulo tantu. Plautus in Menaeh. Menaeh- me. M E N .mane sane, die septimi Venibut serui,supellex, iam di, des, omnia Venibunt, quiqui licebul prssenti pecunia. Horatius,Cotra Leuinu Valeri genus, unde Superb' Tarquinius regno pulsus suit, unius assis Non unqua pretio pluris licuisse. Mart. Parvo cum pretio diu liceret. Et Quintiliani illud, Pr ditionis damnatus cum aduocato exulet. Iuuen. Hic fiunt homines. Recipi ut passiua & modos infinitos. Modo post se. Vt Iuuen. - Contemnere fulmina pauper Creditur. M uo ante se,&nominatiui loco. Virg. Cur dextram uingere dextrae non datur s
113쪽
Plinius in naturali historia, Locustas pennaru attritu sonare creditur. Idem, Qualem sui se Quinti Sertoris ceruam traditur. Hie posterior modus, id cist ubi infinitus modus finitum verbii praecedit verti in priorem,ubi scilicet is sequitur,potest: sic, Locustae pennarum attritu sonare creduntur. Et, Qualis fuisse Quinti Metoris cerva traditur. Rursus prior in posteriore, hoc modo, Creditur pauperem sulmina contemnere. Utranque figuram contulit Plinius in eundem sensum, in II, soluique reru naturae intellectum,& confundi omnia, si aut ipse sol lapis esse, aut unqualapidem in eo fuisse credatur. TVideor tamen passivum,ali eram tantum harum rationum recipit, id est in qua infinitu sequitur. ut Terentius in Heaut. Quod mihi videre praeter aetatem tuam faeere,& pranerquam res adhortatur tua. Et in Eunucho, Multo formosior videre mihi quam dudum. Priscianus hoc significato
absolutum vocat,pro cstrao Graece. co MMvNI A sicuti activoru passivorumque significatio communiumnem c tinent, ita utriusque generis constructionem sibi vendi nil sit eant. Osculor te,& a te. Criminor te, Sc a te. Huius generis pauca v grammaticis notantur, Criminor, Experior, Hortor, Interpretor, Largior, Moror, Osculor, Veneror, Stipulor. Quibus annumeratur Fugor. ut Columella, Sed quisquis aedificia volet in decliuib' areis extruere, semper ab inferiore parte auspicetur: quia , cum ex depressiore loco fuerint orsa landamenta, non solum superficiem suam facile sustinebunt, sed & pro fulctura & substratione iungentur aduersus ea, quae mox si forte villam prolatare libuerit, ad superiorem partem applicabuntur. iEx NEUTRIS, ea quibus vel passio intra ipsa significa- Neutroia contur,quae idiopathe Graeci vocat,vel amo in ipsis copleta, deniaque absoluta omnia, nominatiuo a priori conteta sut,nec trans itum in altu lard casum faciut,quod scilicet per se sensum absoluant: vi Palleo, pallesco nauseo, ructo, curro, ambulo, iaceo, sto. Quaedam in infinitu ferri videtur: ut Ceila, perseuero, desino, 6c pergo pro perseuero. Terentius, Ceta huc intro irrumperes Idem, Pergin celesta mecum perplexe loquisIdem, Et desinant maledicere. Ouidius, Desinite ad citharas turba venire meas. Quaedam nominatiuo ipso quod fere is certus est abiecto, seipsis sensum perficiut: ut Pluit, tonat,fulminat, ningit,coruscat, hyemat, disserenat,roral,lapidat,gelat, vesperascit. Plin. X v II I, Cum in cacuminibus montiu nubes consident, hyemabit. Si cacumina puta fient, disserenabit. Liuius, Ueus de caelo lapidaue-h.iij.
114쪽
rat. Pluit tamen cum ablativo iunctu Iegitur, sed rei quae alienarsit significationis. ut Plinius, Relatum est in monumeta laru &sanguine pluisse. Illud praecepto non obstat, quod apud eundelegimus, Quanto tu ore patris laudes tonas s Quippe quod pettranslatione dicitur. Rorat vero cum accusativo legitur. Plini', Mirumque dictu periculu eo die est, si rorauerit quantulumcun que imbrem,aut si afflauerit. Peculiariter abistula, quae motu totius corporis significat, quoties ut pleniore efficiant seusum,in actionem transitu faciunt,participi2e in tum volunt: ut Eo perditum. Curro adiutum . Quod etiam in aliud participiale cum praepositione verti potest; ut Eo visum,& ad videndum. Sunt& quae infinitos verborum modos recipiunt, passivis similiter, id est tum a priore, tum a posteriore: ut Apparet hic vir esse pribus. Et, Apparet hunc Are seruum domini pauperis miserique. Soluunturque hi infiniti eodem modo,quo ii qui passivis iung
tur: Apparet quod hic vir sit probus. Apparet quod hie sit Louus domini pauperis. Caeterum absoluta omnia,quibus intra ipsa finita significatur actio, accusatiuu αδὶcοσὶ κώς recipere per se possunt,sed ei' ret,quae 'et cognatae significationis sit:vi Curro cursum, Uiuo vitam. Vel ad mesuram pertinet huiusce signf-ficati: ut Curro multum. Quantum percurristi Percurri stadium. Vixi aetatem. Cicero in Catone maiore, Tertiam enim aetate hominum vivebat. Idem pro Sylla, Cum Lentulo & Catilina Cethego foedissimam vitam & miserrimam turpissim amoris proposita degeret. Quintilianus, Qui vitam beatam, vivere volet, philosophetur oportet. Virgilius, L*ngam iης 3itata vi detur ire viam. Martialis,Te tamen ut videam, duo millia non piget ire: Vt te non videa quattuor ire piget. Qua ratione activa nimirum censeri possunt, cum etiam passiuam interpret tionem recipiant, ut in multis videre licet. Ouidius, Iam tertia vivitur aetas. Plinius in duodecimo, Sinequcis vita degi non possit. Cicero de Finibus, Ea vita quae ex summo bono degitur Martialis, Tota mihi dormitur hyems . Terentius in Adelphis, E curso spatio. Quinetia absolute accepta, id est citra ullum accusativum, haec eadem passivam vocem accipiunt ut Curritur,st tur, itur. Ouidius, Uiuitur ex rapto. Iuvenalis, Curritur ad voce iucunda & carmen amicae Thebaidos. Sic tame id ipsum subauditum habent pro nominativo, quod absoluta eorum in o, pro accusativo: ut Curritur,procursus curritur. Sicut Curro, procurro cursum. Talia enim, quali synt, tum illud Ciceronis ad
115쪽
Trebatium, Sed nihil 1 me inseruitum est temporis causa. Tum . ad uxorem, Minus est erratum a vobis: desyderare nominatiuunon videntur. Sunt enim inihil & cminus nominatiui. quod declarant activa, Nihil inseruiui, Minus errastis. Ita videlicet dicta, sicut Aliquid vel multum inseruiui, vel erraui. Vocauimus haee in tur finita, alibi tertium passivorum genus: sicut illa in o, tertium activorum . Ablativum tamen personae a tricis, modo his damus, quoties videlicet ipsam definire in animo est. vi Caesar de bello Gallico, Cum ab hostibus constanter ac non timide pugnaretur. pro eo quod est, cum hostes pugnaret. Modo omittimus, ubi videlicet de ea definienda non laboramus: ut Itur in antiquam syluam . Sie enim tralatilius ad omnem personam denumerum est sermo, ut ex interpretatione activa patet. Statur enim cum per se pronuntiatur, pro eo quod est, sto, stas, stat, sed& stamus, statis, stant, accipi indifferenter potest, prout materiae conditio postulat. Nec tamen cum hoc genusipassiva per achivadnterpretamur, protinus ea esse activae significationis putabimus, sicut veteres grammatici censent: Non magis profecto quam alia passivorum genera, quorum non minus significatio. reddi per activa potest: ut Caedimur ab hostibus, Caedunt nos hostes. Doceor a te, Doces me. Doceris a me, Doceo te. Illud non omittendum, in huius generis passivorum temporibus iis quae Latini non aliter, quam periphrasi, hoc est circuitione explicant, participium sub neutro genere duntaxat usurpari: ut Reclamatum est, Itum est, Conclamatum est. Mihi quoque placet a plerisque per o finitis verbis, non modo neutris, eiusmodi passiua verba trahi posse: quando omnia quoque, sicuti alibi diximus, absoluid, ideoque ut neutra usurpari possunt. Ab acti-uis, ut si quaerenti, quid agatur, respondeas, legitur aut scribitur. Terentius, Tum siquis est, qui dictum in se inclementius existimat. Cicero ad Atticum, Cum ad me aditum esset ab i3s, qui dicerent a se intolerabilia tributa exigi. t Adeo enim Prisciano activum est. Quod ex passivo eius probat apud Ouidium in quarto Fastorum, Sol aditus, Quam quaeris, ait, ne vana labores, Nupta Iouis fratri tertia regna tenet. Plinius de canibus, Quidam si unus gignatur, nono die cernere: si gemini,decimo, & ab ea quae foemina sit, ex primi para genita, citius cerni. Idem quoque in decimooctauo ait,Si inter arbores vitesque aretur. Mihi verbi Aro activum est, tametsi in prima persona passivum no recipit. Et plane necesse est ab activis quoque haec deduci, h. iiii.
116쪽
no DE EMEND. s TR Vc T. LIB. III I,
tametsi non tanqua ab activis, sed absolutis: cum aliter respondere apte ad quaerentem quid agatur,subinde non possis. A neu- . tris vero praeterqua fortasse ab iis quae in sco desinunt. vlVirgil Itur in antiquam syluam. Teretius, Quid agitur statur.Idem, In
ignem posita est. stetur. Plautus, Quasi cum caletur, cochleae in occulto latent. Uerum accusativus is, que absolutis dedimus, in ablatiuu aut horibus saepe mutatur. Plaut. in Mil. Diu videor vita viuere. Idem in Persa, Ut memineris,dum vita vivas. Sene, ea, Non licet inqua ire rem via Suetonius in Aug. Morte obsit repentina. Dissicilior in reliquis neutris,c5structionis ratio est, nempe i)s,quae transitu in aliam persona faciut: atque haud scio an eiusmodi,quae aliter quam per singula tradi c5mode non pos . sit. Quod tametsi promptu non est, non tame ideo reseredus pes est: cum haud frustra, ut auguror, ab aequis aestimatoribus venia
sperauero, si plurima complexus,pauca relinqua, quae haud difficulter studiosi suis locis inserat. Nec ignoro per quosdam Iocosa plerisque solere haec tradi,dicentibus quae ad fauoremviccursum, auxilium,famulatum,obsequium,resistentia,& similia pertinent, haec dativum poscere. Mihi satius visum est singillatim
ea recensere tentare,quam nihil minus verborum, si locos eius-Neutra in da- ponerem, exceptionibus consumere. tiuum. FERUNTVR igitur huius generis in dativum Uec,Pareo, obedio,seruio, inseruio,placeo, displiceo, obtempero, satisfacio, benefacio, malefacio, acquiesco, subuenio,succurro, occurro, o sisto,obstrepo, reclamo,obsto, repugno, fiaeo,studeo, aspiro, no-ceo,officio,adsto, haereo,adhaereo, incumbo, impedet, imminet,
tempero pro moderor, propinquo,fido, confido,inuigilo, insto, succenseo, praesideo, praesto, praeualeo, praeniteo, benedico, mal dico, consulo pro consilium do & prospicio. Praeterea quae a vexbo tSum componuntur: ut Adsum,obsum, desum, praeter ponsum. Sunt & alia, quae in dativum feruntur, sed lard cum infinito a priore, de quibus mox. Ex sis quae enumerauimus,ea quae per o finiuntur sicuti absoluta quae diximus passivu tertiae personae recipiunt: ut Seruitur, placetur,reclamatur. Quibus illa etiam comunia sunt,quae tum de recto a priore deh derato, tum de ablativo cum praepositi ne a tergo & admisso & omisso in tertio passivorum genere supra diximus, praeterque dativus ipsius neutri in o. ut Cicero de Officijs, Occurritur autem nobis & quide a doctis & eruditis.
pro docti & eruditi occurrui. Um ad Lentulum,Eius orationi
117쪽
DE eo Ns T. VER B. ET PAR T. vehementer ab omnibus reclamatum est. pro, omnes reclam
runt. In horu numeru reseruntur tria illa,tametsi sub voce
,Benefit, Malefit, Satis fit. Quibus aute neutris spatiu interuallumve significatur, haec accusativum sibi subiaciunt eius dicti nis, quae spatis vel interualli mensuram significat: ut Patet, porrigitur,distat, abest cu synonymis. Virgilius,Dic quibus in terris, & etis mihi magnus Apollo, Trris pateat caeli spatiu non amplius ulnas. Cicero, Cum abessem ab Amano iter unius diei. Ouidius, Multa qui novies distat ab urbe decem. Cicero ad Tironem, Is locus est citra Leucadem stadia centu viginti. Curtius, AEdificia non sunt admota muris,sed fere spatium unius iugeris absunt. Idem accusativus & amuis, passivisque aliquando succedit. ut Columella, Campestris locus alte duos pedes & s
millim infodiendus est. Acclivis regio tres. Praeruptio vero cotilis vel in quatuor pedes vertendus. Ubi etiam praepositio adi cta cernitur. Saepe etiam hoc genus per ablativum interpreta tur ae hores. Ouidius is Ibin, Iugeribusque nouem summus qui id istat ab imo. Virgilius, Nec longis inter se passibus absunt. Plinius in V, A tergo eius mons Libanus orsus, centum quinquaginta stadias Zamyram usque porrigitur.Idem de Palmira v be, Abest a Seleucia Parthorum,quae vocatur ad Tigrim, D.trruginta septem millibus passuum. A proximo vero Syriae lit re, e c. quinquaginta duobus millibus passuum. Et Mamasco,
IN ABLATIVUM vero transeunt haec, Affluo, abum Neutra indo, exubero, gaudeo, careo,egeo, indigeo, supersedeo. Plautus, ablativum. Adeo ut frumento affluam. Quintilianus, Abundat dulcibus viatijs. Virgilius in Georgicis, Nec requies quin aut pomis exu, beret annus, Aut foetu pecorum. Ouidius, Morte carent animata
Teretius, Ut malis gaudeat alienis. Ouidius,Arte egeo nulla. Valerius Maximus, Malo virum pecunia,quam pecuniam viro indigentem. Huius quoque passivum protulit Plinius,de auibus Seleucidibus, Nunquam conspectis nisi cum praesidio earum in- .digetur. Cicero Sulpitio, Supersedeas hoc labore itineris. Ide in arte Rhetorica, Exemplorum multitudine supersededum est.Exhs nonulla & genitiuum admittunt. Lucilius, Quarum abunde- - λ nus rerum,& quaru indigeamus. Teretius, Omnes labores mei leues fuere, praeterquam tui carendum quod erat. Sed haec anti
quiora. Cicero, Quid est quod in hae causa defensionis egeat Terentius, Quin tu huius indigeas patris.Gaudeo vero, oc cum
118쪽
accusativo legitur, sed vetuste. Terentius, Quem scio mea solide solum gavisurum gaudia.
AT cvM infinito a priori intransitive iungutur haec, AGeidit, Contingit, Euenit, Conuenit. ut Terentius, Non conuenit una ire e si amica imperatorem in via. Placet,libet, licet, Est pro licet. ut Virgil Cernere erat. Expedit, liquet,patet,constar, sufficit, vacat. Ouidius, Non vacat exiguis rebus adesse Ioui. Restat, praestat. Salust. Nonne emori per virtute praestat, quam vita petdedecus amittere Superest, dolet. Terent. Dolet dictu imprude-ti adolesceti & libero. subauditur enim resse . Etl certu est . Virgilius,Certum est in sylvis inter spelea serarii Malle pati. Item
Teretius, Ita facere certum est. Et stat pro certu est. Virgilius, Stat casus renouare omnes. Horu pleraque cu dativo sicuti neutra illa, quae singillatim enumeraui, iungutur. Exempla horum a me des yderari scio, sed cu dubia esse n5 arbitrer, non est consiliu his quaerendis tempus consumere, quod magis dubias est reseruandum. Quod genus est,quod hoc loco aestimadum c seo, nunquid infinitus modus quando eu dativus sequitur, pro nominatiuo tu sit habedus. ut in illo Horatii,Eia quid statis nolui. Atqui licet esse beatis.quum dativus ille beatis cu dativo tu
bis, qui post verbiit licet) necessario subauditur,eiusde sit personae. Sed plane haec locutio naturalis non est,sed figurata, datiatio posteriqre in accusativi loco per Enallagen posito,& ad finiti verbi dativum pro infiniti accusatiuo relato, Licet esse beatis, pro Licet esse beatos. Quo etiam modo aut hores passim loquutur. Terentius, Expedit bonas esse vobis. Et Quintilianus, Procuratorem tibi esse non licuit. Non omittendum Laurentio authore Est eum pro 'Licet accipitur, nisi cum negatione ab oratoribus non usurpari sed docebimus in hellenismis etiam apud oratores tu in affirmatione,tu negatione legi. Sunt qui obseruet ζstat & certum est ex temporibus praesens semper poscere, Ut tum in supra positis exemplis, tum in illo, Stat conferre manum. Fit tamen hoc in plerisque vel per subauditionem alterius verbi,vel per Enallagen, ut in figuris dicetur.
PRIvATIM verbum Sum variam, praeter caetera neutra, constructionem recipit. Nam & in patriti casum sertur eius rei,quae possidentis rationem exhibet: ut Pecus est Meliboei. Exhibet autem possidentis personam, quicquid, modo loqui possit, de praecedente appellativo Vel proprio, possessivum pronomen
euo affirmare potest,ut in proposito exeplo genitivusζMe-
119쪽
ti ei, respectu nominatiui is, eiusmodi persoriam repraesentat, cum possit Meliboeus dicere, Pecua est meum. Transit de in dativum, eum id per chabeo interpretari licet:vt mihi iniusta nouerca. pro eo quod est, Habeo niustam nouercam.
Virgilius, Est mihi disparibus septem compam cicutis Fistu
Ia. Recipit autem & alium subinde dativum ab hoc omnino di. uersum, nempe significantem id quod accedit, alias super iam di,um: vi Est mihi lucro, voluptati, curae, usui, honori, muc. Alias solum: ut, Exemplo est Regulus. Et, Ea res quaestioni diu fuit.Sed in his auiuus pro nominativo positus videtur, quod nominatiuum eius loco positum in eiusmodi elocutione non raro inuenias. ut .Plinius in praefatione, Et ob id magna inuidia si e ea omnia. Cicero ad Quintum fratrem, Tanta UWdia sunt cὀnsiiles propter suspicionem p rum a candi si is praemiorum. Ouidius in Fastis, At deus obscoena nimium quoque parte paratus, Omnibus ad lunae lumina risus erat. Ids de Tristibus, Quo verede minus, ne sim tibi crimen armcus: Inuidiam, siqua est author habere potest. Idem alibi, Tu procul absenti cura fuit' rus eris. Terentius in Phormione, Quantus metus est mi , nire huc saluum nunc patruum Getas Cicero Attico, Helis ius exercitu spem illius exercitus habuit, idem non assequi do
decus est meum. Non dissimile certὰ videtur & illud Ciceronishro lege Manilia, Veruntamen illis imperatoribus Iays est in buenda, quod egerunt: venia danda,quod reliquerui .& ccusativum sic surpasse Cicer' ad Atticu Accipiam desqrem, mihi illum irasci: sed multo maiorem, non esse talem,qualem putassem. Sed hic aliud est verbum. Caeterum frequentussimus est dativi usus, etiam alias ves bis non paucis communis: Π
turalis hillariae, Sanqualςm aue atque , uscula augures Ro mani magnae quaestion, habem, Datu nuptiui, Can' recta RVPlautus Menaeti hene mesente tibi habes de picatuc Id. A lia posthac inuenito,qua hes eas 'ustratui, Horat. Nec timuit sibi. ye yitio quis v rteret olim. Ve -ι ν r.
moetas dono mihi quam degit olisti. Veru post omnia Vesehaid tiuum per In Vs da cuip ac usa tuo interpretantur aliqui, quasi octauus sit casus In pignus, in despectu, ad nubenda in vitiu,ad op u is exvita' , J:civi Donatus 'cit, In gratiam-
120쪽
Qualis etiam interpretatio de post verbum Suin accommodari interdum potest: vi Ne ea res trifamiae sibi esset. pro, ad infamia. Possunt nonnulla ex iss & per proprium casum verbi explicari, iuxta prius positum Ciceronis exemplum. Per accusativum sic, Do tibi pigrius. Et Veturum excidium Libyae. Et Id sibi apponi gratiam. Et Tibi ducis laudem. Et Quam mihi dedit donum. Et Ne ea res sibi esset infamia. Transit non minus tum verbu ipsum, tum etiam participium eius ens, quod tamen semper supprimitur & in ablativum eius appellativi, quod personae, quae praecessit, omnino partem aliquam corporis animive significet, utique quum adiectivum aliquod adiunctum habet, quod qualitate aliqua rei per appellatiuu significatae demonstret,& cu ipso
appellativo intransitive construatur. Et verbu quide: ut Caesar erat procero corpore,& acri ingenio. Suet. inCaesare, Reliqua militia secudiore fama fuit. Terent. Leno ego sum, at ita, utvsqua fuit fide quisquam optima. Participia ens. vi Idem ,-Forte unam aspieio adoles centulam Forma. so. bona fortasse. S I. 5e vultu rota,
Adeb modesto, adeo venusto, ut nihil supra. Quo genere etiam rei habeo exponitur ut Caesar habebat procerum corpus,& aere ingenium. HAdolescetulam habentem formam,dc vultum, Ece. Dixi Eius appellativi,quod personae quae praecessit, omnino partam aliqua corporis animive significet,nequis sicut Gellius,
lectὸ dictu puter, Picus Quirinali lituo erat. De quo in syllepsi plenius. Et hic quidem per ablatiuum sermo, ferὰ perpetuus est
oratorum: quem tamen etiam per genitivum saepe prolatum legas. ut Caesar erat proceri corporis,& acris ingenis. Plinius, A-nin lal si idoris horrendi. Columella, Ueruntame ab aspectu noaliter 'obari debet, quam ut sit amplissimi eorporis, ceruice valida, robustis ac linis costis, pectore musculoso de vasto. Memori bus lacertosis, ceruicibus compactis, coloris nigri vel maculosi.
Vbi ambae eonstructi H ut saepe alibi apud eum sunt mistae. Interdum adiectivum huiusmiai cum aliquo, quod praecedit, intransitive construitur, δc appellatiuum ipsum in ablativo p nitur. Quae ratio historicis frequens est. Salustius, At ex altera sane C. Antonius pedibus aeger, quda praelio adesse nequibat,
i. Petreiis legato exercitum permittit. Et Corneliuι Celsus, At imbecillis stomacho,quo in numero magna pars urbanoru om-ntaque pene cupidi literarum sunt. Plinius, Invenimus in monumentis,Salamiae Eutimenis filium, in tria cubita triennio adoleuisse, incessu tardum, sensu hebetem, de iam puberem iactum,vo