장음표시 사용
201쪽
promuntur, et hi quidem sua omnia bona cedunt creditori bus , ut ipsi ea vendant, Sibique ex eorum pretio satisfaciant. Sed . honorum cessione non indigent qui privilegio gaudent con etentiae, ut vocant, quod in eo consistit, ut id tantum, quod sacere possunt, praestare cogantur. Hujusmodi heneficium concessum est parentibus, patronos socio, marito, quem uxor ad dotis restitutiouem cogi donatori , .quem donata
rius judicio convenit 3), filios milias, qui in jus vocatus
ast pro contractibus gestis, cum adhuc esset in patria potestate, si haud est consecutus patris hereditatem s4 . Omnes quoque clerici eodem beneficio fruuntur, modo tonsuram gerant, et clericalibus induti vestibus incedant 5 . Cetera, quae ad sementiae executionem pertinet, exposuimus in Institutio
nibus Iuris Canon iei si , et ideo nihil hic addundum putamus.
aeopo addicto eertae Melesiae servitio statutum est , impune negligi posse i tem it Benedietus XIV. da arnod. dio ces. IA. a 2. cap. 41. niam. λ 6J Vide nostras Insti titiones lib. 3. tit. 14. . q. 18. seq. Psae. 13a , eq. m. 3. I
202쪽
APPELLATIONIBUS, RECUSATIONIBUS,
I. Niillitas, aut ininstitia sententrae. II. Appellatiouia definitio, ejusque di. visio in iudietatem . Et extra iudicialem. III. Quibus appellatio coneeditur. IV. Quomodo fiat , H quando neceε- aria sit appellatio ' v. in udo appellatio non permittatur vI. Non ab omiribus judieibus appellisee fas est. VII. A sententia supremi Prineipi. appoliare nefas. HII. Nefas quoquo appellare a iudicio Summi Pontificis in x bris ee-oIosiasticis. IX. Appellatio a 'eniretia interloquiori .X. ei XI. Diseri mrn inter hanc , et appellatidiam a sententia definitiva. XII. Appellatio ab εxecutore seruentia.. XIV. Num ru4 appellationum.. XIV. ad xvii. Linusae quae .mri respuunt appellationem. IVlIl. ad XXII. Intra quod temp . saerenda sit ηppellatio ' XXIII. Εssee tua appellationi XXIV. Qtiid sit recusatio 'AXV. et XXVI. Reeusationas Caua 'et quando assarendae 3 XXVIl. De reeusationibus eelebris Con titutio Benedieii XIV. XXVII l. Relatio ad Prinoipem qua vdo , et quomodo Reienda sit XXIX. In quo conveniant. Et in quossisseratii appellatio et elatio
Sextus Clementinae hoc tis. Daeretum c. s. q. 6. Tridenti
ωρ. 34. Pandectae lib. 49. tu. ad 13. Cod ex lib. 7. tit. 62. ad M. Novell. 23. S. l.
oi Vieti iudicio sunt, sibique adversarIam fiunt Passi
genteritiam, remedium habent appellationis, per quam vis la- ae sententiae suspenditur. et quidquid contra ius fasquae judica cum est , emendatur. Cum nralla sententia est , quia neglecta sunt quae erant uecessario observanda, remedium nul-
203쪽
litatis proponitur; cum injuata est inve passus injustum putat, praesidium imploratur appellationia. Plerumque nullita. eum appellatione conjungitur, ut si illa non satis perspicuo demonstrari possit, propter mutentiae iniquitatem appellatio impetretur. Querela nullitatis Praecipue, ae seorsim propo ita, expirat post annos triginta t , nisi peculiares consuetudines , legesque Populorum, aut longius , aut brevius hoc tum-pua fauiant.
S. II. Appellatio est ab inferiore ad superiorem iudieem 4
provolatio , tum ut incommodum, detrimentumque , quod rilis priori sententia accepit, Vertatur, tum tu iniquitas , ut imperitia judicis novo judicio emendetur. Ea vel judicia- Iis est, quas emittitur post incohatum citata parte judicium adversus actum iudicialem; vul extrajii dicialis , quae sit, da aetthua extra judicialibus, qui vel intulerunt, . vel illaturi sum damnum , aut gravamen , quod quis aequo animo serre non potest ta9. Ita si alicui tutela , aliudve Onus desaratur , si privatus alimenta neget, si quis .merito timeat, ne a privatia damni aliquid patiatur In praesentatione, electione, aliis- qua similibus , iustus patet appellationi locus I). Cum appellatur a gravamine extra iudicium illato, potius provocatio ad cansam , quam vera appellatio est 4). Quod sedulo d
eat animadverter , quia si vera essat appallatio, ad superiorem ire oporteret, contra vero per hanc provocationum rea
desertur ad iudicem , qui de illato gravaminu tu prima in
3 Hine M. qui parem, aut minorem iudi m appellivit, Errorem M. . aeriptum est iti L. t. s. ri quis 3. r. M ame ιι.
S. ni. Omnes generalita appellare possunt, quibus illatu m
204쪽
est gravamen , aut inserandum timetur, sive graviora , sive leviora negocia sint i) , et Imperatores appellantibus vim , aut minas inferri vetant, sequa ultores suturos profitentur iniuriae , si quis victos appellare prohibeat. Et vero non so-am qui condemnatus est, sed et omnes, quorum interest , appellare possunt, ut heres pro coherede, maritus pro rix
re , pater pro filio , filiusque pro patre, fidejussor pro debitore, venditor pro emptore, quilibet pro condemnato ad supplicium , cum c nium intersit innocentem defendere α ) . Interdum pars utraque . appellationem emittit, si pluribus articulis. comprehensa sententia tu altero faveat, in altero insu- rat detrimentum s3 . Excommunicato judicialis appellatio permittitur , quae defensio est 4 , non item regulariter ex
trajudicialis, quae vim habet conventionis. in cominu ni Ca iosa unius appellatio, quaeque eam sequitur, victoria ceteris
etiam prodest litis consorti hus, qui non appellarunt b .
S. IV. Neque solum ille, qui victus indicio est, appellare per semetipsum potest , sed etiam recte appellat per procuratorem 1 - quin etiam hic alius esse potest ab eo , qui fuerat judicio constitutus et . Cum vero milia est Rententia, inutilis est appellatio, quoniam haec sententiam attingit. quae injusta quidein , et iniqiis est, sed tam ea valet, ideoque infirmanda est , ut iniquitas corrigatur; verum sententiam Per se nullam infirmare supervacaneum est. Ergo nihil appellatione opus est contra sententiam latam a judicanori competento 3 , aut contra expressam legem 4 , aut contra juris ordinem s5 ; ut si quis neglecto Episcopo ad
Metropolitam provocaverit 6) , quod non est concessum ἔquoniam tant iam summum Pontificem, quem ordinarius ordinariorum esse constat, omisso medio appellare Iicet. Adversus hujusmodi sententias satis est nullitates proponere , ut iis X pensis , ac demonstratis nulla earum ratio habenda sit .
205쪽
t Ir , Urua est a medio tolli, et abrogari ; id vero sit imperio Principis , qui ni M primum extinxerit , ac deleverit seu len- iam , ea semper tu judicio vim obtinet , et firmitatem.
V. Saepe tameta evenit ut omnis rejiciatur appallatέo, sive quia nimis vaga , et generalis est i , sive ob personam appellantis, sive ob iudicis, qui sententiam tulit, dignitatem, et Potestatem , sive ol, geuus sententiae , sive ob numerum appel- aliouum pluries interpositarum , sive ob indolem , et naturam causae . de qua coci troversia est, Ergo appellare nequit qui xxpresse, vel tacite seu lentiam appIobavit, vel legitime e ita usaese nolle in judicium venire professus est, atque ita non sic tam , sed veram praesetulit coutumaciam a ; qui in eadem causa non detulit legitimae appellationi adversarii sui 3ὶ; qui pacto cum litigatore eonvenit, os cui eorum appellare liceat ); imo etsi nihil conventum fuerit, si quis ante fienientiam profesSus silerit, se non provocaturum, provocandi
facultatem amisit 5 , maxime si id juratus spopondit, nisi nota ac manifesta sit iniquitas , qua sententia insecta est s). Carent quoque appellationis beneficio insignes latrones , auctoresque tur harum , atque facti Ouum , quos Publica utilitas ἀ
postulat statim debitis plecti poenis ).
206쪽
S. VI. It non omnibus , ita neque ab omnibus jud; cibos
appellare permittitur. Principio nefas est appellare a Principe , quod etiam monere stultum eSse iv quit Ulpianus, cum ipse sit qui provocatur Vi . Quod si a Principe datus sit judex Ni ip e elu, loco omnem controversiam expediat, ab eo tui ab ipso Principe , fas non est appellare a J. ad , ero de seute uita quam Principes tulit re ab se ipso coguita et expensa intelligendion est , non de rescripto, in quo ipse rem ita accipit, tu proponitur, ac tantum respondet, quid tu proposito ita
S. vis. .l iis hoc . quo fruitur Princeps , ut ipse ab omui bus appelletur, ab ejus autem judicio appellare liceat ileuit Iai , annexum est summae potestati, quam ipse hahst iis totam Bempublicam . atque in omnes, qui ea continentur. Quarei P e in cunctis uegociis, quae ad civilem Rein publicam vrti Delit, ab Omni hus appellatur , ipse sue infirmat, aut eoufirmat aliorum sunt entias, ab ejus autem tu licis, quod sup mum ubi, appullare nou licet subditis, quos parere decet, non oti,i K ore i in Peris summae potestatis, cui subjecti s. in L si . Hoc ante in jus oppellationis uoti solitus pars obi intima eju, dem pote, Latia, Fed etiam est necessaria pars ossicii, quo tenetur qui quis rere Publicam cum imperio regit, qui in ejus custodia tamquam in specu la collocatus, omnia cirrus aspiseie, atque ob Servare debui. que madmodum Se uuus quisque ger/t in judiciis exerce idi, 3 .
S. VIlI. Quod jure gentium Summo Reipublieae Moderatorico iacessum , id jum Divicio datum est Suutitio Pontilici, quum Dissiliaco by Cposte
207쪽
Chri tu inluee in Eccle ian tum dignitate , turn pote late praefecit ita liae ut in re civili omnium qppellationes nil Princip-- desero trir. neque ah ejun judicio appellare fas est, it η in hQq Eeclesia6 omnium appellaticines ad Nominiam Pontis com deserendae 'tin , nec quod ab eo con t; tutum, ac definitum eqt, inferiorum itidicio subjectum esse potest. Pari modo quemadmodum rei civili; omitis cura , Et s6licitudo est i ncipis, qui Reipublicais praeest, ita rerum hcclesiasticarum glabernatio p tinet ad Summu in Pontificem, qui Moti Ecclesiae praepositus est t uterquκ in qua provincin clarare diligonter debet. Dirite, ac recte iudicia Qxerceantur. Eo iuris, et ollicio riterque recepit appellabi ciues subditorum L unusquisque in sua republica . cujus diqereti sunt fines si . , Principes in rebus civili
bus, Summus Ponti sex in rebus ecclesiasticis . Eorumque , eu-tentia ita firma , et saucia esis debet , ut ab ea provosari non
possit. Nos do appellationibun ad Sedem Asto tolicam sokius agendum putavimus peco uari dis ei tatione , quam in sino Knjus libri descri heriaris. et qua omnia resutavimus, quae ab invidis ejusdem Seclis vituperatoribus contra hue jus certum , et contestatum proponi sole ut so . .
S. t X. Sed et genus sentent e impedimento est , quominus appellatio recipiat tr. Iris Romanum ab ea lantum sententia appellari ycis e decrevit, quae liti. finem imponii , quae triti id-xirco desiuitiva appellatur i). itaque ab interloquutione appellare vetat ante eventum ejus sententiae, nisi judex id fieri iubeat , en ius tacti damnum , aut injuria sententia desinitiva sarciri non pol eqt: vuluti si quaestionem tu civili negocio habenitam iudex interloquutus sit , vel in criminali, si contra leges hoc faciat cet). Auti qui pano neq4um a senteritia definitiva , tum ab interloquutione appellationem permittshant 3); verum Tridentini patres recto aut madverteratus , saepe ad vexandos .longa mora . Et tergiversaticina litigatores apprellationes ab intelloquutioni lius interponi, sapienter decreverunt. ut hujusmodi appellationes recipiantur LaotuM , eum intarioquntio vim habet sen-
208쪽
tentiae des nitivae, aut cum magnum ex ea natum est dρtrlimen tum , quod per appellationem a sententia desinitiva removεrs
s. X. Non eadem est ratio appellationis ι quae ab uater loquutione, quaeque a definitivx sententia interponitur. Hae animirum suspendit iurisdictionem iudicis , a qua appellatum est si contra illa eam integram relinquit , modo non ha heat vim definitivae, niit magnum asserat detrimentum Sarciri nescium per sententiam, aut inferior .iudex ratam habuerit appellationem, aut superior dederit inhibitionis literas α); quas minimct dat', nisi primum appeIlationis causam justam agnoverit 3). Imo Onauis expirat appeuandi nensias, si Ipse dudex inferior damnum a se illatum simpliei tuterloquu
S. X l. Rursus appellatio ab interici li1utione serIpto mandatur, in quo appellationis .causa exprimenda est et j. Cum cnim judex desti iuvam sententiam mutare non possit et , interloquu ionem possit s 3 ὶ ; significanda est cansa , propter quam haec possit, ac deheat emendari. Contra si a desulti. va sententia illico appelletur 4 ὶ, etiam viva voce appellatur 5 ; quamquam libello opus sit, cum ex intervallo emittitur oppellatio si , neque necesse.est appollationis causas exprimere ). Denique cum a definitiva sententia si appellatio, qui emn interponit novis uti potest probationibus, causas sua etiam non expressas judicio persequi 8); sed qui appellat ab
interlocutoria non alias persequitur causas , quam qua nominatim expressae sunt , neque novis utitur probationi
209쪽
S. XII. Ruc etiam referri videtur posse executor senteniatiae , a quo appellare non licet, quoniam ita postulat publieae utilitatis ratio , ut quae judicata sunt celerem exitum consequantur i), Quod adeo verum est, ut ne a Suspecto quidem executore appellatio concedatnr sa): visi quis dicat , male executorem sententiam interpretari δ . Male autem interpretari censetur qui modum excedit, quem retinere oportebat 4); quod tum in re civili, tum in re criminali observandum est. Sunt enim hodio poenae sere extraordinariae. Si legitimae essent, ut quae legibus publicarum quaesitinum Constitutae sunt , nullias a poena esset appellationi locus , quo- '
niam hoc modo a lege appellaretur, quod non licet 5 . Nune
cum sint extraordinariae, et arbitrariae , aequum est, ut cum modus in executione non est habitus, appellatio conceda
s. XII l. De numero appellationum iure cautum est , ut in eadem lite eadem de re tertio provocare non liceat i) . Si duo judicia dirimere litem nequeunt, tertium controve si ae finem imponit. Tres autem concordes sententiae requiruntur. Nam qui his vicit tertio victus ipse quoque bis appellare potest , atque ita in eadem causa augetur, atque ampliascatur numerus appellationum , licet eadem persona bis tantum provocare possit. Verum urbis nostrae statuto receptum est , ut una tantum fiat appellatio , resque judicata non non Dissiligoo b Corale
210쪽
ex tribri , sed ea duabus tantum sententii a gssima tui. Qiami idem jure veteri ante Iu tinianum sancitum erat ; sed ipKeJustinianus his appellare permisit, ut novo , eoque repetito judicio vis priori sententiae ax penda ur. Iris idem a Clemen
s. XIV. Plures quoque sunt causae , a qnibus must aha tappellationis 'benssicinni , quoniam eas remorari nota declijudicio, et disceptatione longiori. Huius generis sunt causae modicae summae , in quo spectaru Oportet popia loriam morus, et conquella diues, ut pateat, quae modica summa dici. haberi qua de heat l, , de praestandis alimentis, dis restituitoria spolii , ac momentanea possessione set , de aperiendo testamento 3j, de notoriis , gravibusve criminibus laesae maje- tatis . sabsae monetae , haere is , ac similibus , item causae execrativae, quae ex populorum moribus, et legibus privilegium
habent paratae execrationis , quae actae Arant cum clausulavρellatio no remota 4) aut ab arhi tris ex compromisso . Iaem sit judietum de sententia , filia irrogηtae fiunt censurae. S); de exequutione canonica, electionis tri). de pensi inibus ecclesiasticis, de decretis, quae pertinent ad ecclesiasticam disciplinam,.mor inque emendationem p), nisi praeter modum res gesta Sit, de causis, quarum exequiatio a Concilia Tride uistino cum clausula πρellatione remota m n data est 8,
xtim ara nexam habentibus . qu . Per Doncur iam collata sunt.
i. XV. Nulla quoque apud nos appellatio eo ne aditur in Diqiij cc by Ora le