Hesperides, siue, De malorum aureorum cultura et vsu libri quatuor

322쪽

Liber Terri US.

onginus. Cap. XXII

PONGINI limonis arborem pulchritudo

t quam utilitas, nobilitat. Folijs viret praedensis, . prolixis , citri folio laxioribus, magisque mucro- natis, arcuatini recurvis, per interualla sinuosis, re citrunt olentibus . Floribus albet modeste ruber tibus . remis admodum flauet praegrandibus, se, pleiaas octonasue libras pendentibus, cucurbitina interdum amplitudine stolide tumentibus distortisque: corio saepius enormiter verrucosis , interdum etiam laeuoris inoffensi , de ferme inodoris: semine oblongo , prae corporis vastitate nomen fecisse spongiosa caro, spongiamque reserens forma inelegans . Et hoc nonnemo pomum potacerij vocabulo asserit significari . Praeterea sunt, qui aurantijs idem accenseant, & aurantium sponginum appellent. Mihi tamen ut in limonum ascriberem numeruin, i. ., sis. persuasere tum folij forma sine seliaceis pediculi appendicibus oba pei num longa , tum pomi caro a cortice medullaqtie auelli contumax, tum, intimae spicae indociles inuicem separari, tum odor saporque, ut ilia limone , blandior. Et quanquam idem pomum sapore minus amabili minime vescum est: attamen eius cortex de medulla , e saccharo addita conditura , componuntur in cibium. Ipsum autem corporis mole ac inonstrositate formosum donaticorum plenis pomorum canistris & cubiculi exornandis adhibetur. minuto raroque , plerianque inani, ac leuiter amaro praeditis: spon-

iose ac duriusculae carnis sapore non ingratis: me ecemue nucleos discretae acrimonia satis mordacibus: utraque vero parte pariter ampla coagmentatis. Creditur huic pomo spongini

324쪽

i , si it

illi J

ini i

328쪽

Liber Tertius.

Pomum Paradisi. Crum. XX Ut

X primigenia: amoenitatis hortique prim-

ui , etiam in exilio , Paradisi pomis , & quidem aureis s abundamus. Saporis iucunditas (ut mea est opinio) speciosum ijs nomen obtinuit. Arbos materia mollis de fragilis , incremento vegeta , multose ijcit ex se ramos: densoque foliorum vel iiij for-m mea i ii Folia longula&angusta. viridi tern-

pene renident. Flores vulgaris limoni floribus minores parce rubent , & perparum olent. Poma corporis oblongi fio & magnitudine Laui te linaonem frequenter arqitant: & mucronatum fastigium valde prolixant: interdum etiam prope rotundam globantur in pilam: sepe iri citrei modum molemque grandescunt: nonnunqllam Vero maligne augesctint, abortiente natura . Corticem diluto colore inaurant. aequabili laetiore molliunt, aut minute granosa scabritie leniter asperant: de Odore grato leuiter imbuunt. Corpus reliquum dulcis carnis denso albumine coagmentant. In intimo meditullio formant vestigium rude medullarum unguis amplitudine definitae, ac senas in spicas undatim crispa distributae, perexiguo succo, non admodum acri madentis, aut verius exuctae: binis ternisue minutis seminibus intermistis. Quin etiam eandem interdum medullam in rosem rotulam-ue tam fabre circinant, interiectisque membranulis tam aeque diradiant: ut ea non opificio natura, sed artis penicillo elaborata videatur. Ex hisce autem pomis grandiora turniam cibi silauitate superant: modica de pusilla, ut pote abortiva, dura sint minime aura vestata. I

Nominis caul. .