Ad Concordata Nationis Germanicae Integra Documenta 4. 1777. 406 S.

241쪽

num, qui eidem Praedecessori nostro obedientes ea stitatem seruauerunt, juxta ecclesias, quibus ordia nati sunt sicut decet religiosos Curicos θ mul manducem, et dormiant et quidquid eis ais eccis sis venit, communiter habeant. Si rogari . te monemus, ut ad apostolicam communem vitam peruenire mmmopere studeant se Nicolai vestigiis inhaesit Alexander II; post quos alii insignes viri iura conjunxere manus, ut rigor reuiuisceret antiquus, quos similiter suo subfulciebat patrocinio Vrbanus I. p. last congregationes istiusinodi ad quas bonis auibus ingredi sinebatur re. formatio, aliam induerunt naturam, factae . que sunt nitus regulares, quum post annum tristi millesimum coeperint Canonici regulares vestiri nomine et gloria Augu tini; quod saeculo nono nondum obtigerat Plana et expedita ratio est, inquit bomasmus, a consultoque factum id videri potest, ut duodecimi saeculi regulares Canonicio un. gerentur ab iis quibus subitulauico Pio saeculo nono concilium Aquisgranens regulam temperauerat. vii quippe, qui undecinium

inlustrauerunt saeculum Canonici regulares, Clerum Augustini omnino ammtabantur, pari terrenorum omnium abdicatione, quum patrimonio non renuntiarent, qui sub tao-inc Pio floruerant.

a Part. I. L . . . . . Quam in rem latius se ibidem diffunditi

242쪽

QVID EA TEMPESTATE IN GALLIA

Initium ducamus amassia eoquod primi-

1us ibidem hactenus ansuetus in eo vi. uendi genere feruor intepuerit Galli vero facem praeierebant Treuirensibus quam illicetCris deportabant Germanis. Praestitit id facilius disciplinae ecclesiasticae utramque inter ecclesiam adfinitas et connexi ab anterioribus retro saeculis constabilita. M inus a de Galliarum ecclesiis sequentia ad rem nostram producit is in omnibus pene Galliae Ecclesiis vitam communem saeculo vndecimo desiisse deplorat S. D Carnotem A. et saeculo eodem Stephanus ornace insferibit ad Decanum Rhemerisiem, eundem e hortans ut illud, quod e tempore in Ε clesia Rheniense de laudabili illa vivendi disciplina supererat, fulcire, et sustinere stud Tet, ad exeinplum multarum ecclesiarum Germa ne, in quibus eo tempore Vitam comis munem luperfuisse, testatur. In ecclesia Leodiensii laeculo duodecimo vitam communem fuisse superstitem, patet ex iis, quae refert Asen in Alberme. 9 Non tamen omis nesa De Instit et ine canonico parti . cap. 6 3. 3.b9 Lib. o. cap. o. ist. Leod apud Espen

M. E. U. Par. . it. 7. cap. s. n. a. ad an- , num 143. M ipso Principe Canonicorum om

nis dis.iplina corruit, quam neque Praesides

243쪽

nes Canonicorum ecclesias Leodienses eo tempore ad singularitatem transiisse, patet ex donatione Codefridi Iil de anno II 89. D. eis Malantiae facta Collegio canonicorum S. Ioannis Dodii in hujus enim donationis Di Iomate scribitur Residuum fructuium in sum fratrum in ecclesia vestra residentium juxta pomtionem, quae monquemque fratrum in refectoria contingere debet, dispensetur a Anno quinquagesimo supra millissimum in plerisque Belgu anonicorum collegiis superstitem fuisse vi

tam communem, et inducta fuisse Monasteria, ex chronico Cameracensi per Baldericum concinnato constat et quidem de CollegioCanonicorum S. Gangeris in ciuitate Cameracensi ita loquitur olim frequentior numerus stareum, nunc ad quinquagenos prae inopia deriuatur, qui Gerardo satagente quotidianum victum in Refectario communiter funiunt. DCanonicos igitur non eodem tempore ad singularitatem transiisse constat. ausiam vero illius mutatio

nis graphicam expressit S. D c se uod com

munis eurarent, nee pilaopus ipse ut qui negligere coepit solennes decesibribus suis Collegiorum inspectiones Claustri vero ratione subiat Coia

legi patuere etiam Equitibus, curribusque, cum ad eam aetatem Claustra perseuerassent, quo

244쪽

munis vita insuit in omnibus ecclesiis pene defecit, tam ciuilibus, quam Dioeceonis, non authoritati, sed defluetudini, et defectui adscribendum es refrigescente charitate, quae innia vult hahere communia, et regnante cupiditate, quae non quaerit, quae Dei sunt, et proximi, sed tantum, quae sunt propria. SimiliIerStephanus ornacensis a detransitu ad singularitatem Ecclesiarum Gaialiae agens , eas transitum illum fecisse dicit, quia Upensationis levamen libentius mittebant , quam dictoritatis vigorem. Unde insinuat Decano Rhemensi quodsi Rhemensis ecclesia, quae singulari quodam pri uilegio inter Gallicanas ecclesias in communione sociali perseuerabat, ad singularitatem trantiret, reliquae ecclesiae Gallicanae clamarent: Ecce Rhemensis tabem . Da et quasi una ex nobis, confortio suo verecundiam n stram periens, auctoritat jus negligentiam n fra defendens , Hque ljuc M hius lauda, tus. Non dissiteor equidem, ermonem de ecclesiis solum Gallicanis hoc loco fuisse n. stituendum, ac nihil de Belgicis, quae Germaniam potius respiciunt, adducendum. st quum nemus eodem filo earum faciat mentionem, illaeque Galliis sint vicinissimae, neque eas, quum adeo oportuna se ei obtulerit occasio, praeterire volebam, dereliqua Germania mox verba facturus.

245쪽

QUID IN GERMANIAE ECCLESIIS

Ex Gallia in Germaniam transtum faciamus. Tri hemius redacti in nihilum C degangsti Instituti primordia in Germaniarum Ecclesia Theodorico, Archiepiscopo Treuirensi adtri tribuit ad saeculi decimi exitum ab Anno istomoritur T,retiricus, Archiepiscopus Treuirensis,sub quo Canonici majoris ecclesiae ibidem, abjecta

regulari vita, quam hucusque in eadem ecclesia majores eorum continuauerant, de. serunt esse regulares, et facti sunt nomine, et conueriatione saeculares, quorum exemplo malo Canonici quoque . Paulini retium. se , et S. Custoris in Confluentia Moguntinenis, et Ormaeimsses, et complurium alia. rum ecclesiarum diuersis. . . temporibus. . . regularem Vitam abiecerunt se Ast ea ingressa ad Treuirenses remisso non omnem usquequaque Germaniae prouinciam populata est; quin potius ecclesiae plurimae in excolenda pri. stina disciplina intrepido feruore excubarent; imo etiam celobratissimum hocce Institutum nouas in urbe Balebergensi colonias reciperet. Illud tenim una eum celesiae Babebergen .ssis cunabulis Bambergae domicilium accepit, Ita, Ut nunquam ea Ecclesia imperialis a.

thedralis Monachati quodam instituto, stri. Et tali, velut aine de aliis plurimis Ger

246쪽

ananiae ecclesiis historiae adfirmant, obliga. retur. IIJ de autem non absque similitudine veri statui posse existimem, eundem mmunis vitae rigorem illo plurimum tempore abiisse in desuetudinem, quo antiquata in per Pactum Calcitistis a Inusitaera in annulo

et baculo, et Imperatorum Romanorum, ut

puta Germa iae Regum ad Episcopatus minationie in irritum adducta, electionum jura ad ecclesiarum cathedralium Canonicos transmigrarunt. 9 Ab hac celeberrima in Germaniarum ecclesiis pocha eorundem a. nonicorum jura ac praerogatiuae ampliari coeperunt, quaeque pocha sua Capitulatio. ribus Episcopum inter et Capitulum initia, quae diuersis tamen in ecclesiis aut citius, aut serius ob oriebantur, dedisse merito eredenda est inlustrissima ejuscemodi jura, accedentibus simul alii moinentis, a. tam profecto aperiebant portam, qua a nonicia Erat Iin pactum transactio inter Calirium

II. P. et Henricum V. Imp. in Comitiis oriamatiensibus inita. Ego Henricus. . , dimitto omnem inuestituram per annulum , et baculum, ereoncedo is omnibus ecclesiis, sae in regno, vel imperio meo sunt, feri electionem, et libera

consecrationem etc. Vide de ratener Corp. b Conser d. Marea de cohe. s. et I lib. 6.

a. n. q. arcte disi praelim de concord. germ. α . Tom. a. opusc. a.

- Conseri alia is disi. de capitulat cap. .

' per tot et alibi. - . ,

247쪽

nonici claustralis vitae repagula egressi, tum bona tum redditus, tum jura inter se partirentur, ac sociali vitae, suis regulus r. malae, nuntium mitterent. Vestigia Cano. nicorum Cathedralium aliarum ecclesiarum non athedralium erici insequuti sunti Communitates istae, si Edeni est fides, a ante Monasteria, aut Coenobia dictae, quum earum immutationum vicissitudinibus inuoluerentur, CAPLT A deinceps, aut OLLEGIA adpellabantur, intumulato penitus

cum vita claustrali, siue COENOBti, siue MONASTERII nomine. Superstite inter mortales sancto T. OA E piscopo, in Ecclesia Cathedrali Bambergensi claustri repagula stetisse infracta, ejusdem vitae historia posteritati testatum facit. ibi A in diebus ipsius semper honorandae memoriae Ottorus cathedralis eis elisae MONASTERIUM quod sub ante- cetare tuo, Deo permittente, usque ad solos muros superstites conflagratum erat incendio . . . . ab eo ad pristini decoris nobilitatem reparatum est . . Et ne ultra similes formidare debeat euentus, totum MONAE STERIVM et turres eupreis tabulis Conis texit . . . Omnia denique aedificia CLAMSTRI .... in meliorem statum per ossicinas singulas promouere curauit. Quantum

248쪽

'Fro . . . . sua benignitate ipse addiderit. Iautior et latior multo, quam fuit, testis est

MENSA CANONICORUM , Item se Percliarissimum fratrem nostrum Gerbardum, a

huc in ORDINE CANONICURUM Christo

militantem Xenia sua me olymam transmisit. etc. Atque i, qtium clariora mihi non suppetant documenta, de eadem ecclesia conjecturam meam saluis de reliquo ceteris omnibus, atque interposita protestation*me nihil unquam in cujuscunque odium, aut praejudicium statuere velle, lubentissimo potius animo edoceri, cupidum Ladferre liceat Communis vitae disciplina post S. Ottonis obitum, apud Capitulare saltim,

non diu substitit ab illis quidem diebus nulla amplius mihi obcurrit Et DBII, aut MONASTERII mentio; sed major Urbis nostrae CLERVS COLLEIUM S. Georgii, aut OTHEDRALE CAPITULUM audit. αH manno quidem sequentia comperimus. byse Othone Episcopo ex rebus humanis

erepto ingens Babebergensita moestitia, et tristis omnino luctus incessit. Neque enim Meile tanto munere dignum, neque parem Virtute et sapientia se reperturos esse credebant. Cum itaque ex concessione Hen-

nyIdem lib. . cap. 4 circa finem. - mannus lib. . Annaelium pag. Irs in sem Oeri s. Ottonis successore apud de Luduvign. LIX.

249쪽

ris V. Imperatoris, omnis inuestitura et jus constituendorum Episcoporum per annulum et baculum ab imperatore, ut inobone diximus, ad Clerum et populum, latum esset indicto inde de Episcopo ei, Eendo conuentu frequentes conuenerunt, et concordibus suffragiis EGILBERTUM, Basilicae majoris Decanum, virum nobilitatis inter ipsos eximiae, piscopum consti-xuerunt se stem o chunissa . . . reliquam, trimonii sui partem cum selfe o, tum temporis castro Merariae Ducum praecipuo, GEORGANO COLLEGIO ea conditione tra didit, ut is etc. Apud eundem biseraber-ὶardus piscopus certos quosdam redditus Monasseriora Theodori , tradidit, et pro lustentatione Virginum Nunc ibi R. P. Car. melitae manent , in vitae communionem aggregatarum, sumtus constituit annuos. Et

donationi GEORGlANU COLLEGIVM

consensit is item c sidericus Messiae Duxθemit a GLORG-O COLLEGIO vicum Waldma Gosum se item do matrisus se. melidissus, GEORGIANI Collegii Canonicus, at ecclesiae Halherstadiensis ector, molendinum retro ecclesiam propriis impensis

ahidem num LXI. ibidem. 9 Apud eundem pag tas in Berhardo qui Egilbertim in Episcopatus regimine exceptunum. LXX ad annum I s e idem num LXXXι. p. m. ad annum riM.d9 Id mloc citi num LX lII.

250쪽

exstructum eo jure quo ille possederat, etidem habendum tradidit . . . Tunc tempo. tis moniti nullis Uico Rectoribus usi sunt, sed ecclesias ipsi in omnibus celesasticis muneribus , baptizando conei ando, et sacra administrando rexerunt et populo non tam verbis, quam exemplo praesu riint se Porro Eberbardus Episcopiis da

juribus oppidi Stassesenti GEORGIANO CUL .

LEGIO per imperatorem Liliarium concessis a rideric imp approbatis cognitioneni exercuit. Item Vt . . . eatrix gusta deceni marcarum annui redditus Epincopo et Georgi an Collegio raderet. ; Item e Pol ero anno GEORGIANUM COLLE. GIVM mediante et confirmante Otho Episcopis locum quendam, qui Stemberga ducitur, Arnoldb Abbati, et Monachis Halisbia. ne laus phrbetuo pbssiden him tradidit siete in ulla innocenti lit kro. anonizatione B Cuneg mas imp. de armo Ietoo. ει πιι- tuli Bambergensis legitur diri nitentes tur ad Apoglolicam sedetn ex parte praedictorum