Ad Concordata Nationis Germanicae Integra Documenta 4. 1777. 406 S.

221쪽

re poterant, ab omnibus, in antecedentibus conimemoratis juribus exclusi. Ideni pergit. a se Domi cellares in Choro debebant omnia illa peragere, quae hodie peragunt Chorauli, qui proprie sunt Domi cellarium Uicarii via. de adhuc hodie quibusdam in Ecclesiis, etiarii Cathedralibus , debent praeferre crucem, portare quam benedictam iste. Degerunt quoque Acolythos imo in certis festiuitatibus soli celebrabant chorum, vel illi saltim praeerant, vehit in festo Pasichatis ac Innocensum, ubi etiam olim unus ex Domicellari-hus debuit agere Episcopum puerorum, Nec defuere istiusmodi Domi cellaribus suae refocillationes ad sigia tis pro eo solatio certis redditibus e Emenso autem studio-

micelli tenebunt adolam, et caldarium aquae benedictae. . ., item. Visabunt ebolam apud Ecclesian nostram, ut cerimonias bori addiscant...

Item Ministrabunt ad summam Isam. tem. Cantabunt j eiusta, et alia folita. e De ant: quo hujus rei vestigio Bambergae notum est illud in summa re de ossicium Das κδgilissim nuncupatum, Canonico capitularico surri solitum, cujus redditus pro Domicellarium solatiunculis ex vetustissima oeconomia expendebantur, ac hodie laudaro obveniunt Canonico atque sors ultra quingentos ascem dunt florenos,

222쪽

rum curriculo, necessariaque tum in litteris, tum in cantu, tum ceteris hausta, comprobataque nosiitia, ac justae aetatis tormino persoluto, vel ad praesentationem pro decernenda naancipatione ab 'Scholastic ipsi capitulo factam, vel ad ipsus requisitionem de manu et potestate emancipabatur scholastici in ipsa, quam antea frequentau rat, schola. Qua absoluta, ut ad ordines promoueretur majores, denuo a Scholasticqexaminatus, adprobatus, ac ne ordine sacro inauguratus majorum Canonicorum albo inscribebatur atque adsignato eidem in Capitulo loco, ac sede in thoro ad plenam adsumebatur praebendam Canonicalem deinceps in dormitorio fratrum cellula potitus, ae mensa in rosectorio communi stultus, re liquorum omnium emolumentorum, Capi . tularibus propriorum , particeps reddeba

tur.

Non ingratum fore lector autumo, alia adhuc quaedam hanc in rem facientia addere ex laudato Durrio O; Etas pro emancipatione requisita pro diuersitate ecclesiarum variavit Plerumque fuit illa, quae pro Subdiaconatu fuit necessaria, annus scilicet vigesimus primus completus, qui etiam in multis ecclesiis, Mesphalicis potissimum, adhuc obseruatur sed Oinoribus temporibus ad breuius cirpus in multis ecclesiis restri.

223쪽

cta est aetas emancipandorum. In Capitulo iametropolitan Moguntino non vltra annum aetatis decimum septimum sub Scholastici cura, et disciplina teneri debuerat Domicellaris Scholasicus saepius ob priuata Commoda differebat petitas emancipationes, unde a Capitulis emancipatio saepius fuit injuncta. . . . mancipatio nihil aliud est, quam actus, quo declaratur, Canonicum ex

potestate, et disciplina Scholastici esse dimissum. et capacem, ut ad majora promoueri possit Ritus autem emancipationis pro diuersitate ecclesiarum, et prouinciarum fuit Varius . . . Et cum plerumque illi ritus antiquissimi ad hodiernum usque diem sunt seruati, sic optime ex recensione jucriarum ecclesiarum consuetudinum addiscuntur. In variis ecclesiis emancipandus, nigris indutus vestibus virgam manu portans ad te ram in formam crucis se prosternere tendi hatur, cantantibus , anonicis pialmum Deus misereatur nostri, ac durante collectae lectione jacens trina vice feriebatur Uirga. . . . tu Dioecesi Moguntina nullus fere emancipationis ritus singularis est cognitus sed petita emancipatione, solutisque iuribus a Scholastic emancipationis testimonium expeditur. . . . Pro emancipation is actu certa

Scholastic soluenda erant jura ad hodiernum usque diem seruata peracta emancipati Ono plerumque adhuc emancipatus mittebatur ad

224쪽

ad se dietam diiciplinam, dum iniserto O-

parato claustri . loco debuit degeres certutempore, in ordinem poenitentium reductus, certo etiam indutus vestimento, ac spiritu libus vacare exercitiis, quo tempore elapsis quasi iterum reconcitabatur a Decano, ac reliquae communitati restituebatur. De haea diiciplinam mi ne in statutis ecclesia. rum frequens fit mentio Ex obseruantia quorundam Capitulorum spatio sex septimanarum detinendus est emancipandus, ut, si quis canonicorum vel cum Neo Canonico, vel ejus parentibus de juribus, et praestationi hus Canonicis exhiberi solitis lites Dbeat, haec interea componantum et hisce controucrsiis amice compositis, domum dimittitur. . in ecclesiis Cathedralibus, dum

Episcopus, et caponici cathedrales adhuc incommuni inuebant is recipiendum ad C pitui uim et plenam praebendam tam piscopi, quam capituli requirebatur consenissus; et exinde etiam euenit, cur postea diuisione cum Episcopo facta per sex mentes collatio praebendarum plerumque relicta suerit Episcopo, et per sex menses Capitulo. Ritus consueti in admissione ad Capitulum ex vita communi seruati sunt plerumque in initis, et addisci possunt ex statutis CDPitulorum. . . . Denique nullae, proo ex monumentis fide dignis eruitur, tum temporis aliae erant mensae in plerisque sere Mo-

225쪽

nasteriis Canonicorum, quam mensa Capitu. Iarium, cui et Uicarii, et Capellani, siqui aderant, adcumbebant; et mensa Domicellarium in separato Refectorio et sic ab haemenia quis transferebatur ad illam se uevsque Dum qui fusius ea de re proloqui. tur a

g. LXXII. QUAENAM FUERIT DISCIPLINA POST ADSUMTUM CRODEGANGI INSTITUTUM CIRCA PARTITIONEM BONORUM ECCLΚSIASTILORUM P

Ρrobato ferme ubique rodegangi instituto

atque adsumendi ad hoc vitae genus Candidatos potestate ait Capitulum deuoluta g. 69. ea distribuendorum ecclesiae honorum facies est luperinducta, ut quemadmodum ibi viuebatur in communi ita facultates quoque, velut quodpiam commune, possidebantur, atque distribueban- tur ea ratione, quam varia regulae capita

Dipi variis in locis. Quantum ad ecclesiam Herbipol in augis adeas velim Benedictum XIV. de Inod Dioeces lib. I . . . num 4 seq. Illa mensium piscopum interet Capitulum partitio in ecclesia mp. Cath drali amberg. nihil vius obtinuit i Quamuis ea sex mensum , alibi Papalium, jura Celsissimo Episcopo in ecclesiis ibidem collegiatrici struata dignoscantur.

. . .

226쪽

noliis manifestant. Exempla sint. De

eo, quod in congregatisne Canonica aequaliter cibus et potus accipiatur . . . Est rationabile, justumque coram Deo, et hominibus, ut in unaquaque Canonica congregatione amininio usque ad maxinaum cibum et Otum aequaliter accipiant hi videlicet. . . .

Quanquam enim plerique subditorum a Praelatis rebus quibuslibet aliis plus coteris merito solent honorari, in HAC tamen SOCIETATE, eclusa personarum acceptione una debet cibi, et potus aequalitas esse . . . item b De menstura cibi e po- tus Nempe ordinatur ibi, quantam quisque sibi partem accipiat. Item vestimentis et calceamentis Clericorum illa dimidia pars teri, qui Seniores fuerint anni singulis accipient

Cappas nouas,et vestes laneas nouas et veteres, quas praeterito acceperunt, semper reddant,

dum accipiunt nouas. Et alia pars uimidiacturi illas Cappas, et vestes, quas illis seniores fui singulis annis reddunt, accipiant. Et illi Seniores illas Cappas et vestes, quas

reddere debent, non commutent. Et unus is

quisque Cleri Senioris annis singulis tres eampsiles accipiunt; et nusquisque Cleri junioris annis singulis duas campsiles accipiunt.

227쪽

piunt. Calceamenta vero omnis clerus annis singulas, pelles buccinas, et solas p riter quatuor accipi uunt. Et vestimenta in transitu sancti Martini, et Cain siles in Pascha, et calceamenta in alendis Septemtrtibus h

Portiones illae, quae distribui antiquit

Jussae fuerant pauperibus, peregrinis et aut quae Ecclesiarum fabricae deputatae erant, eaedem in in assa hoc pacto relinguebantur, ut inde illis, qui cum angustiis opum denudatione, ac paupertate conluetabantur, subleuamen oportuerit praestari juxta ejusdem regulae constitutum. Ibi ab A tacomniti debem stipendia pauperum Euangelicis, atque Apostolicis instruimur documemtis in colligendis hospitibus et ideo ante omnia operam dare debere ut merito donobis a Domino dicatur. 'spes fia, αδεο legistis ηe. Proinde oportet, ut Praelati eccletiae, praecedentium Patrum exempla sectantes aliquod praepareia receptaculum, ubi pauperes colligantiit, et de rebus ecclesiae tantum ibidem deputent, unde sumtus necessarios juxta possibilitatem rerum habere valeant. . . . Sed et Canonici tam de frugibus, quam etiam de omnibus eleemosyn ruin oblationibus in usus pauperum decimas libentissime ad ipsum conteran hospitale. Et boni testimonii frater constituaturi, qui

228쪽

em saghospites, et peregrinos mendicantes, utpote Christum in illis suscipiat, eisque necessaria libenter pro viribus administret, qui etiam

ea, quae in usus pauperum cedere debent, nequaqum in suos usus reflectat; ne cum Iuda loculos Domini furante sententi m damnationis excipiat. Et Praelati cauere deis hent, ne curam pauperum pauci emdant is etc.

Praeterea fabricae artis tectis, smilibu que ecclesiae necessitatibus prouidebatur. a Res ecclesiae vota sunt fidelium . . . unde totis nisibus Praelatis satagendum est, vi sanctorum Patrum dictis, et exemplis obsequentes, de rebus bi cominissis, vepraemissum est, et subditos gubernent, et pauperes oueant, cunctisque utilitatibus, ac necessitatibus ecclesiae fideliter administrando, consulant. Easdem in . expensas omnium, quae obueniebant, decimarum pars Promta manu exsoluebatur. yis De Decimis diuidendis sacerdotes populi suscipient decimas, et nomina eorum, quicunque dederint, scripta habeant super altare, et ipsas decima laeundum authoritatem Canonicam coram testibus diuident, et ad ornamen. tum ecclesiae primam eligent partem secvn.dam autem per manus fidelium ad usum Pauperum et peregrinorum,misericorditer eum iamni

229쪽

omni humilitate dispensent tortiam vero partem sibimetipsis soli sacerdotes reseruent se Alii hoc extra instituIum erici ac beneficiarii, qui solitarii subi in vicis morabantur, velut Parochi viculorum, aut Capellani certae Capellae seruitio adstricti, quam rem supra jam attigimus, g S. 8. 29. propriis sustentabantur redditibus e juscemodi tamen argumentum fini nostro non ad modes deseruiens, omittimus. Magis oportuna sunt, quae adfert M .nius a se Labentibus saeculis, disciplina ec-eles a labescente nec non Episcoporum, oeconomorum, vel Archidiaconorum in mbus ecclesiae dispensandis fidelitate et n. tegritate a pristino suo gradu declinante, frequentissimae fuere dissensiones, et quaerelae inter Cleri eos quibus prouentus celesiae distribui debebant, et eos, quibus dispensationis cura incumbebat. minc Clerici, ut se a praetens vexationibus, et in. justa dispensatione eximerent, primo coeperunt singuli resbyteri bi arrogare oblationes in ecclesta propria factas quae antea ad Episcopum diuidendae ferri coniueuerandCum jam ius recipiendi oblationes, easque suis usibus applicandi ad singulos Presbyteros esset deuolutum, tandem etiam coeperunt res ecclesiasticae passim diuidi, atque singulis sua portio fundorum unde prouen-

230쪽

tus ipsime reciperent, assignari quod qui

dem non eodem tempore, nec Vbique, aut aliquo Decreto conciliari introductum, sed

paulatim de una ecclesia ad aliam Ninsiit. At illud notandum, quod sicuti praedia, quae heneficiario jure a principe data possidebaiarur,

mortua persona extinguebantur, et ad Principem reuertebantur, ita quoque primitus comparatum misi videtur, ut res ecclesiae beneficiario jure clericis concessue, tantum ad eorum vitam censerentu datae, ipsasque

possiderent non jure tituli, sed tantum ure personali ut ita post mortem totaliter ad Episcopi dispositionem reuerterentur. Lterius quemadmodum principes sua bona jure benesciario dabant iis, qui seruitium militare, aliaue obsequia praestarent, militer Episcopi bona ecclesiae possidenda, vel utenda, seu potius jus percipiendi eorum Ductus dabant Clericis, ut ecclesiae militarent, quisque juxta vocationem sualii. Hinc illud Beneficium datur propter incisιχη, ab Quum vero incommodum videretur, quod moriente Presbytero su esta ejus jus, percipiendi prouentus, ab Episcopo, ejusque quasi liberalitate recipere denuo deberet, coeperunt singulae ecclesiae jus, percipiendi

prouentus, intra limites uarum ecclesiarum

suis Presbyteris, independenter ab Episcopis, vindicare inualuitque tandem juris