장음표시 사용
151쪽
IazManu destrum it. A nullo magis sejunctus, Quam ab eo ipso, quem stringeret, , Maiori miraeulo aures occlusit, Quam alter recuperarit. a Turpius poenitens,quam peccasset, Expertus fac lius vendi Deum. 'Quam redimi, Peregrinis paravit tumulum , laqueum sibi. Idem suae ultor perfidiae qui de Author. Uberes illius fructus Sterili collegit in Arbore; In nullo magis iniurius Praeceptori, Ruam quod illi veniae voluptatem inviderit. Integritas nulla cognita vivo, . Nulla debita mortuo. Lapidea illi fuere viscera; Quidni ergo cum Petrae stulae iunt,i umperenturri Palescentibus caebcris, Petra si s Iunt. O Ipsum etiam impietatismonumentu apertum est.
Fuit hie Malchus, e vi abstitit Pe
christi. Ideo erepuit mediu olludit ad illud. Pingitur hae i or .ptio in Tem A Tau. rini, ubi Usrvatur Sanm'ma haechristi SIndon. Eudie ad tabellas appendi solitas intemplis F. in inis, ct aliorum daucta
Tabellam, quam vides, νViator,
Vovit Patii. Perfunctus periculo,uoti memor, Exaratam sumptibus suis historiam Aditernum eidem Anathema, Hoc in templo suspendit. Caveto,ne quid de illa perperam judices; Latet dc suus HancAppelles post tabulam. Obscura lineamenta si sunt, Videri voluerant e sepulcro venisse.
152쪽
o RasAgnosce Verbi hominis Laconismum , Dolorum Iliadem Gemina complexus est pagina. Amphi bion hoc Describere satis una non poterat. Quid sit ex facie nescias, Nisi perspexeris& a tergo quid suit. Parelia ista sunt Solis nostri. Occumbens non habuit quid res inqueret
Hic iterum sub gemina specie Christum habes. Haec est mirabilium ejus
Excudit illam in Typographaeo suo Sub signo lonar,
Ubi Se torcular solus calcavit. Opus postlriinaum ne contemnas. Auctoris hujus genius est Potiora in fine servare Linum ut fit,non Amianius, . Illi quidquam ab igne ne timeas. Majoribus olina per triduum Obstitit flammi S. Quemcunque rogum accenderis, Christo par non est vel extulast Fatigatus Deus ut sit Dum reficerct opus suurn, Ne ipso quidem otiatus est Sabbato.
Ne omnino quiesceret mortuus, Pictorem eo ita
Arietis Spolium Phryxo,Sabaudia non invideas, , Quae Eabes Agni. Illud in terra Regnum portenderet, Hoc in Coelo. Nullius hostis arma sormides;
Nunquam sub alio vexillo mereat, Quam sub suo.
Toto enim Sabbato fuit rar corde rora. 'Titi aureum Ph iovistortendebat Regnum: rende hac de ea a tantostis.
153쪽
saritia proprium rerra visera sitieiotareperfodinae. Gl christum ad
Venerunt in Saniariam Civitatem, o Gyparuerunt mulis tu Sanctorum
Avaritia Charitatis tuae Terram ipsa quoque sollicitat, Et Aureas mentes Illi ab imis usque visceribus eruit. Foetas fodinis hujuscemodi tenebras To o immisso Sole scrutaris Inde ille abest a Coelo Quia ille etiam tecum est. Ciedidere sydera Coelum Ubicunque tu fores; Te in Erebum usque sequuta, Quia ibi quoque aderas, Loci non agnovere discrimen. Thesauris suis spoliari Terra vix toleratia Ulciscitur violentiam motu, Et undequaque lapides Inimicum eiaculatur in Coelum. Cum in Domo Patris tui Mansiones multae sint, pauci cives, Corradis vel ab Inferno Coloniam. Quam illuc rediturus deducas. Imbutae luce tua Nobiles umbrae Fiunt Mundo spectabiles, Et usurpaturae oculis Tuae monumenta virtutis Ad nundinas Gratiarum . . In Sanctam confluunt Civitatem. Illis nulla alibi major/. ne Otias Quam ubi libertatis Asset tor Et vivus agnoscendus in Matre, Et mortuus adorandus in Sindone. ut tuam caperet animam, Suam adeo dilatavit infernus, i ut ex violentia fractas sit, Nequieritque suos ultra retinere Captivos.
154쪽
Oppositi sibi specus fortunae: In omnem doloris sensum erupit, Quod& Erebus D ici sedes Dei jam posset.
Scrutator Cordium , Ne ipsum quidem Cor terrae praeteriit ;Rimatus illud per iii duum est, Inventaque in eo Omm nequ: tia Mundi pravitatem mirari Militi Cui Homicidia, Adulteria furta, Atque adeo scelera omnia, Tam corrupto manare vidit ex corde. Quid in loco poenarum tamdiu egerit, Omitte quaerere. Si bonus es, eo tibi aditum clausit. Si malus,apcrulta
ELOGIUM LXXXV. SURGIT REDI VIVUS E TU
MULO. M Ith. 28. Marc. Ic. Luc. 24. Ian. 2O Probrum Sterilitatis Posthac Telluri nullus objiciat,
Experta Matrum dolores est, Peperit Primogenitum Mortuorum. Filios habere Mors coepit 3 Mitiorem illam sperate, Mortales. Feritatem foecunditas cicurat. Mundo dies illuxit omnium maxima, , In qua redux Sol noster, Auroram sequutus non est, Sed pr eivit. De repetundis accusari timuerat, Si quas horas diei ademerat M oriens, Non redderet jam resurgens. Pudere illum coepit, Quod contra quam praeceperat Thesaurietare videretur in t II I.
Qui dormientes nollet testes habere
morte Cbristι, ex quadam ιηυidia. Infernus Cor terra spe dicitur inscriptura. Smnouit auctor δε- tecta AE O damnata gloriam Christi in augmentum poena
155쪽
Sed Vioi 'egobscuratur auro claritas facti; Obstiuitur sacculo aperti sepulcri fides Fit Discipulorum furtum Magistri virtus sQuia quae hominum vesania est, in Nihil dissicilius credunt, ain quod sit utilius credidisse.
Motum Telluris praemittens tuo. Custodibus una cum somno Excusationem omnem excussit. Ita semper agentibus vigilias noctis, Vel super Gregem suum,vel sit pra se Primis exoritur Christus. Avara icitus ut est, Depositum, nisi concussa non reddidit. Inhorruit mirata Clementiam, Quae ne obsistenti quidem, Violentiam inlidit saxo. Frangenda tamen urna non fuerat,
Quam Morti Carcerem destinasset. Ubi sepultam illam relinqueret Suos posuit& ipse custodes.
Abituros ne putes, sedent, non stant. Deposito metuunt, Qui ita sollicite interrogant propinquantes Quid Quaerant. Justus hic a mulieribus Metus; Invenere primae Mortem, Etiam ubi nulla Mors fuerat. Misoa,i sibi temper inimica Mortalitas 3 Dolet se Mori, Et resurgere ne possit, Oppugnat. Sepulcrum aperite debuerat, di occludir. Minuere dissicultatem Resurrectionis, & auget, Quid agunt caracteres Mortis in Libro vitae
156쪽
I 27 Trophaea disces esse non probra. Lapidis, unde sumus excisi, Nobiles ccelaturas Quis,nisi ejus invidus pretii, Desiderarit abolitas' Medici nostri stipendia vulnera sunt; Sola haec aegro asportavit a Mundo. Huc, huc vel e Coeli H)bla, Apes Mellificae ubi Flori unico quinque alvearia non sussiciunt,
stu; ingreditur. egrediatur O ingre d a. ur, O pasu
Τam suavis est Constitutus in Monte Sancto Praedicare praeceptum Patris,. Loquacitat s inimicus Muta perorat inadequaque sacundia. Manuum ejus doctrina, Justa ope: atio, Pedum, recta ambulatio, Cordis, persecta dilectio est. In Civitatem Refugii Quo iacilior sit Rei ingressus Non in uno dumtaxat latere, Sed Sc in omni angulo Suam pandi januam decuit. Nondum detumescente eluvione malorum ν Feeist mos, rea Has non perituris animalibus cellas, di tris CL ijsua. Extruere in Arca sua debuit verus N oe. Hi pocausturu Dei totius flagrans incendio O in Christi Hi-Vapo Variis paucioribus, quam quinque no eguit, pqς- sti m 'P.i. unde & frigescens Mundus commodius incalesceret.
Et Deus exaestuans copiosius respiraret Bona Mater paritura subinde fi .ios ut qui a se vitam habent, abundantius habeant, Multiplicat ubera sua. Avarus Deus non est; Promptuaria sua exhaurire volentibus ultro objicit sine seris. Cordi suo notam ineste non suffert, Quam in humano Corrigi olim Momus voluerat; Aventibus introspicere Per senelir in sat Pater. .
157쪽
Mitta manum tuam, O cognosce, Oc Sunt enim an illo iamnes Throuri
rigsinceritatem illitis Licet vel in radice cognoscere. Has qui scrutari fodinas didicetit,
A Manant hic divite vena Thesauit, unde mundus quandoque Aureus fiat. i Latrocinia Dei omnia His asservantur in Specubus, Unde, quem hic non inveneris Plane perditum puta. Corda hominum a noxia clefensurus rubigine, Has illis de se vaginas paravit. Custodiendis creditis sibi depc sitis ubi tutiores foderet loculos, non invenit. Qui servis luis annum Omnem Jubilaeuna esse voluerat, Sanctas Basilicae suae fores Malleo semel apertasN on ultra passus est claudi. Hac ad areana Coelitum iter est. Haec qui ad Deum non intrat per Ostia Fur est, & latro.
chrisum licet non legamus, certo Iam meu credimus.
Ex eo quod vid/rae constantiam ej-, qua ne squid id relictum a Patred sirere a conjectura varia quibus eredibile eL3,
ELOGIUM LXXXVII. APPARET MATRI , ET MULIE
Descendentis e Coelo Christi Pruna Statio Mariae ut crus, Ascendentis ab Erebo prima requies Maricc domus. In loco poenarii in non aliam passiis est poenam, Quam quod ibi se vidit,ubi Maiia non esset. in Cruce conceptos a scin illam. Amores, Quia nullus satis interpres eXprimeret, Illi non alium legat Angelum, quam se ipsum. Adhue luginte Matre, Festivus Filio dies esse qui poterat ZAn decuit in communionem gaudiorum,
158쪽
ἰ Quae semper prima venerat laborum in partem 3 Undenam credas ad sepulcrum Unam hanc non ventilia Mariam, V 'Fadspulerami Nili quod, quem aliae quaererent, iam habebat 3 Maria Maidalena. Hinc neces larium nemo censuit scribere, tome, Quod ita obvium cniq; fuerar cogitare. Creduntur ista melius, quam narrentur.
, Nec alius de hoc dubitare possit occursu, Quam qui aut Mari is merita nesciat, Aut Filii non assequitur affectus. Fida Verbi custos, dc Deo ideo a secretis Hoe soli cordi suo fidit arcanum, In hoc quoq; se probans majorem Muliere, Quod tacere talia posset. Quia Christus aeternum Mundo Sabbatum se
Non tenebrescit Sabbati vespera, sed lucescit. Diem nutrit, non perimit mater noctis;
Maria Iacebi , vomitem inama Iesu.
Quae uni Soli vespera fuerat, Aurora fit alteri; Illuminatur nox sicut dies; Hoc est, suo ipsa etiam in initio . non in fine. Rem, quam D eus Mundo publicam vellet, Non aliis debuit aperire,quam foemin s. Meliores habere Resiuirectio praecones noli potuit. Tacit illiς itineris audaciam praecox crepusculu, Unde in luce dubia uterq; illis caligat oculus Et cordis, Sc corporis ;Εrrare tamen adhuc non timen
Quae pietatem ducem sequuntur. Sepulto ferunt doloris obsequia, Quae redivivo debuerant gaudia triumphorum. IIngrediuntur sepulcrum, Ut consepultae Domino, persectam cum illo resurgerent in salutem. Mirantur sedentem Angelum
Vitae Magistrum Mortis in schola. Hic illas situs dedocere potuerat, Ibi jam Christum non esse.
crum cum adhuc tenebra essent.
159쪽
I3 Stare segimus SolaDomini absenti a tam bene moratisS0iri libygkos ut scrVεε Fecet it facultatem s edendi. ' Ciu altocliti semper stent cor. amisso. Ruia , quia sedere Differuntur pietati gaudia, non negantur,rentavit. Qui se inveniri non est passus in tumulo,
quia tulerunt Domnum meum. Oc. Vnde non lucem attrahat, sedρανο
Reeedente Petro, ct Ioanne perseveravit ad sputerum Magdalena. Accusata a Phlari. Do,aecusata a Iuiada, a 'Discipulu,
ELOGIUM LXXXVIII. APPARET MARI E MAGDALENAE.
. RDirc. I c. Ioann. ZO. Nova calamitas trudit antiquae memoriam; Ex quo ablatus Christus a monumento, Magdalena vix meminit, Quod siit occisus in ligno. Damnat rex olutum lapidem, Qui se solertioribus opportunitate secerit furti. Accusat reverentiam Sabbati, Quae suam sibi quietem inviderit; iAdhue involuta nubilo mentis Habet fulg rem omnem pro fulgure. Tam quaerere se ipsam, quam Christum potest ;Quia nec ipsa est, ubi cst, Praesens magis ubi ani at,quam ubi animat. Stare illi nulla molesti Cui est omnis calamitas non stetisse.
Jacere illam prohibet nobilitas doloris suis
Servat ad omne iter erectam. Lactantur uberibus lacrimis
Qui praesens ungeretur,lugetur absens ; . Et illi gratius lugendo impcndit obsequium, Quam potuisset ungendo Recedunt a sepulcro Discipuli, Non recedit Maria, Quae amisit plus aliquid praeceptore. Custodit illa ibi patro Rum suum, Sine quo vivere toties accusata non suffert. Septem olim Daemonum hospita Puros Spiritus maculare timet accessu, Stat
160쪽
I3IStat coram sedentibus, ne catulet ingredi Hac lucrati mode ilia fatagens conscios sulti. Servos vidct in veste nuptiali, Et adhuc de Domino funera co itat; Donec recolen S, Quod pars optima, quam elegerat, A se in aeternum non auferrctur, Falsi mavulr sua arpuere lumina, Quam Dei promissa. Nova inspectione ad novos gemitus irritata Tandem quaerendi perseverantiabo Meruit inveniendi fortunam. Cons datus olim lacrimas. Quas illa pro Germani sidenat morte, Cur illas non consoletur, quas effundit pro tua e Conversa extra sepulcrum qcaerere, Quem male hactenus in sepulcro quaesierat, Videt illi se proximam, nec agri lc. t.
rem partem et e-νar, quia non ia eror tur ab ea in aeter.
Colonum, cujus ipsa etiam agri cui utae pars esset, Lacrimarum ambea scro: inus Ad gaudiorum semina evocat. Diu tamen Rustici laivani Divinitas tam humana non tolerat;
Incipit illam ipse quaerere, quae se quaerit, 'Vocat,ac si non ipse ab illa recellerit, Sed a se illa.
rit Fides ex auditu, quae facta visu non fuerat. Experta toties, quae de Jesu virtus exiret, Illum non contenta videre, vult tangere. Arcet ille manum lini mentis insectam, Ineptum reputans ungi eum, Qui jam nec Athleta esset, nec mortuuS.
Convertisse Maria, in viait hortula
Luc. cap ultimo. Actum de Nobis est , adis ibant ex Siqua impatientia exigimus a Deo promissa, D siquis diu duo