Elogia patriarcharum, & Christi Jesu Dei hominis. Emanuelis Thesauris patritii Taurinensis & Aloysii Juglaris è Societate Jesu. ..

발행: 1665년

분량: 418페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

131쪽

i Dei absolutus in sero Statina ac damnatus inuio, Cruci firmius adhaerens mente , quam corpore, Ex ea non nisi fuste pullus abscessit. Peregrino Regi Ad angustias redacto misericors, Beneficiis cum adortuS, Ad Regni sui deditionem coegit. Notum quidem immemor auis suae, Cum propter illam periret, Mutavit furti materiem suraeitate retenta. Viatori Deo non profuit Dissimulasse nuditate Thesauros; Exeuntem de Mundo in aerem usque sequutus Adhaesit lateri, Et festinatae noctis opportunitate usus, Quando jam non poterat manu, Furatus est halitu. Turbatum Coelum est, Cilm jam violenti raperent illud a iGagis suis timuit trepidum, , 'Cum eas ccineret furibus patuisse. Iteruviator, te moneo; latroni plus squo ne fide ιPlures hic pie moriendo, quam impie vivςndo

SITIENS FELLE. ET ACETO

POTATUR. 4Matth. 27. Agarc. II. Luc. 23. Ioan. I9. Praeter fel & Acetum quid propinet sitientibus Mundus non habet. Ingens tamen fortuna hominum, Quod expertus id Iesus est. Huie quoque consulturus incommodo, Aperiet in latere fontem, Ex quo mox bibant Nobiles animae,

Et earum jumenta.

In meridie Charitatis suincit

132쪽

I ICirca horam sextam Fatigatus iterum ex itinere Christus sitit.

qui tamen stagnantes illi in corde aquas attedar '' iis .is Suis discet illum quoque sitire , non sibi. Dinare sedebat se

Tantalus alter in aerumnarμm Oceano i supra Ioniom. Avidus earundCm,

Amantinimus fellis nostri Illud vel moi iens spongia colligit Iti delicias sitis suae.

Opportunitatem condiendi amaritudines suas, Mundiis non negligit. . , , Dulcissimo illas admovet gutturi, Sperans,quae pisti Fastino mest, i Dei filio non defuturam Virtutem, ut ad ejus os ubi venerit, natatostri quoque Maris unda, salsedinem. φρ ωnt ps Surii Spongia liquidas voluptates in fonte Relicta ibi acti mohia Factum amabile Acerum est. Dedicavit ille, non bibit acidissimam potionem,' rμstomo ἡκ I Servaturus illam hominibus, Quos dulcedine depravatos

. Amara corrigunt.

Quia irae Patris in illum transieranr, 'Sua & ipse cruciatus in flatam a Ad aquas,quae super Gmlos sunt, anhelavit. Hine est quod oblatam c rellure potionem Bibere noluit, Qui sciret non esse inde medicabilem Sitim sitam. Potatorem, mi Iesu, Te iterum Iudari si dixeritu, Qua dilues excusatione calumniam 3 Paucas intra horas calicem exhausisti, Quem a Patre plenum acceperas.. Sed nimirum Τe de genere Dipsadum serpens momordit, Qui quos affecerit, Vel si illis flumina de ventre fluxerint, . Siti necat.

Catiae, de quo dico

bit, transeat a m

133쪽

PRO HOSTIBUS ROGAT.

A lib. 27. Marc. IJ. Luc. M. Dan. II. usre si vor p,. Quam dulce tibi guttur mihi JESti, d. Quod ne felle quidem potatum

V -η tu' tua. . Amarum quidpiam eructavit . . Iidbes aeternae Vitae' verba vel moriens,

rias hoe in euntisse Missa Uernae vitae est, exemplo. Mortalitas nostra non percipit. Nae tu F lius Dei eras,

mi/η oisia; am. - Dςς-sionζm faceres charitatis , mans evij.uf, . vent xς hominem credcre Centurio delia, aii, verisia is Dbi Cui 3 ita morientem ita exclamantem audivit. raris . Dies ultionis Domino Non cujuscunque, sed siuae; Quae quia non per odia sed per beneficia sit, est Vi mapνο ,m . Exclusius a terra ηι inpetiato Dis. Ap rire hostibus Coelum parat mcntiae suae exemplum , a Mundo declle non ferens Visti, ν P.,ενί. ' Q ando iam Solem suu in v stra, eroisiam ' oriri super iniustns non faceret, Mi. in Urem serotiniam Gratiarum. In manis. να iis Peroraturus apud pati em pro quiete Spiritus sui, ς' umendo ri. Dignus Auditore Deo Rhetor

Et affectiones dum imitatus est occupavit; N unquam dignior appellare D eum Patrem. Quam cum ab ejus indulgentia Nova ratio tuνbati Se non degenerem exhiberet. .. . ' μου Auxit commune rerum Chaos ordinis auctor, zηrarit s. m. npune putavit Natura quia notiunt 1Md i Oiiς ic posita uot lege recedere, cum Deus ipse ageret partes plane non suas '

134쪽

Impiorum Patronus ex Judice, . E xcusator ex vindice. Nesciebant Judaei plane quid facerent, Qui ejus urgerent gloiiam,quem odi1lent, Et per i piam et scelera Ad innocentiam properarent. Movebant capita sua, qui corda debui flent, Et nihilo meliores interpretes operum Dei, Quam fuit lent ante verborum, Quod erat laus patientiae Vitio porentiae tribuebant,

Movebant caI ita fua , ct dicebant.

omnem ultionis disiectum elementis excussit se usum non potes Tantae lenitatis Auctoritas,

Vel ipsam disti dii speciem Luna Soli oppositati rruit;

Mitiora contilia te audito Iratum Coelum concepIt; Quia quem tu non coadcmnaris, Nemo condemnat.

DISCIPULUM MATRI, SPIRITUM

PATRI COMMENDAT.'oami cap. I9

soloum facere. Erat Luna in oppof ne, utpote ruta nare terra, ct eae luis non perdiderit aa die humaenum genua.

Deficiente De OCur Mundus omnino non ruerit Causam attende.

Stabat adhuc MARIA. Regendo Mundo potuit basis ista susscere. Describere miraculi magnitudinem voluit, Qui eam cum debuisset maD em, mulierem dixit. Titulo fragilitatis Amplificavit insolentiam roboris. Imprimere tu hominibus

Mariae venerationem Volueratν . ,

Ideo, quia haerent firmi us,quae postrema sunt, Monita, Suprema illius ad homines voa Mariae commendatio fuit.

Eeee mater tua, n in

135쪽

Dixit enim, nee filiis tum tantum.

Prodigi enim par

ros commendatus Ioannes omnium

adolescentior. uare dieatur Spi . Utrum non amrsus, sed tradidisse. Pater in manu xuvi commendo Spia

rarum meum Pater meus Mus modo opera ur. Ita explicant non ulla illud. manuso in tornatries aurea

plena Dacs thu Sortes nostra in manu Dei.

Ios i Se praeceptorem sequutis, Quo major esset in illam fidueia Clementiae illiu de qua dubitare non poterat,

Voluisse v1scis adiicere Deillis custodiendis praeceptu suum. γSuar tamen erga illa na observantiae memor, Illud ae si proponeret, . Non ac si juberet, expressit, Testari Prodigus adhuc se posse confidens, Ita partitus haereditatem suam est, ut reverentiam,quam habebat erga matrem, Filiis cederet, Providentiam, quam habebat erga filios, matri; Supra caeteros tamen Ioannem commendar, Qui 1 ciret nullius Adolescentiam Securam unquam futuram, Nisi sub tutela Mariae. Opera sua minus necessaria Mundo jam credens. Cui tam bonam matrem meruisset, Spiritum,qui sibi unus supererat,colligens, Naturae non audenti rapere tradidit. Tractabilis plane Spiritus,' Qui ne ex otii desiderio Credatur declinare labores, Se non in alias, Quam in operosissimi Patrii manus commendat. N overat ill s esse tornatiles, In quas superinsu iis Speraret iterum in terris emuere. Prostare Deo ad omnes hominum usus volucrati Ne foret quandoque quaerendus,

Locum omnem alias cedens ,

Illi esse postulavit semper ad manus. Sortes nostras inde venire qui scierat, Eas in orietine sua facturus Optimas, Seden illam elegit

ANHELANTIS MORTEM CLAMOR, ET GEMITUS. Matth. 27. Marc. II. Luc. 23. Ioann. I9. . Pudori

136쪽

; ro 'pudori nostro remedium Deus adhibuit Lacrim. is silas. Probrum iani nullum tu mini Si in Cruce positu, fle. , , Ex quo in Cruce flevit & Deus.s Tanta Majestas Imbelles animas, dum imitatur, cusat. alii cum ridente Mundo non riserar, Miseris addictior,quam felicibus Cum lugente jam i get. Unica illi cause gemituum, Etious christuos

quod omne gemitu abolere E Mado non possit.

Milci atus Naturae deliquia elio ui siccis oculis spectaverat sua. Videns Crucis ex apice Civitatem,' Flevit iterum super illam,' Quod tibi ad pae em futura, Nec olim cognovissct in die, ' Nec nunc divinare sciret ex nocte. Vicini latronis petulantia monitus gemuit. Tot in perditis Crucis sibi fructum perire, . Cum ne in Cruce quidem politi resipiscant. Rore aliquo Noctem usque adeo miseram beaturnS, Illum de cordis sui nubibus exprim . Ad vineae suae custodi imEminens ipeculator in arbore Excubandi necessitatem Ex lationum vicinia praevidens Clamore valido Exprobrat securitatem torpentibus. Surdis loqui se sciens, vocem attollit. Et ne sic quidem aud tus Periculum facit An male commissum labris ossicium, Exequi felicius palpebrae possint. Validus plane Clamor, Oui ad terrorem sit auditus in erebo, Et ob Reverentiam

bit exauditus in coetu,

137쪽

Introductin in me. rusulem cum ramis palmarum, O I muua Iuxta prae tum. postolι sui . nemions quidquam de .

res,ac morientes.

lo Qui ad crucem ita festivus venerat, Non potuit nisi gemens inde recedere; AEternum paulo polt intci dicendus a fletu, Pascere se tam liquida voluptate festinat. , Nihil aeque curans, Quam ne ulli quidquam deberet. In utroque Ui: ae limine Impositum a Natura tributum Pari liberalitate veniens, ac recedens Persolvit.

In ea, ex Berhards . tota plenitudo diυinitatu inhabItar. rea illum en morat plurima turba Iudaeorum Oreuellium. Ut potuit is latrois

creditus Eliam Uois esse,cum dixit, Eloi Elos. Lamasa. battani. Genius enam illius severus admodum fuit, Mi par x ex

Uiu historia. Erat in iis . quia eos etiam diligebat: Onrd evi qui ubi I

HI totus, etiam ι uia erat.

ELOGIUM LXXIII. .

QUERITUR SE DESERTUM

A PATRE. Matth 17. Marc. I s. Quamdiu tibi Mater adstat, Quid te quereris derelictum a Patiet

Plena Deo Maria est; Ea praessente Deus abesse non potest. Atqui captasti arte hac miserationem hominum Qui videreris bΤerruisse Deum quodammodo malis tuis. In summa vulgi frequentia Doluisti te solum, Cum alioqui socium Cnicis

Toto tuo emeres Regno.

Perperam, quae dicis, intelligi:nti Qui verbis tuis accommodatasAures non habent. Eliam vocasse crederis,' Quem a die miserationis, dc veniae, vel si adfuisset,excluderes. Calamitates tuas Quilibet tui ultor auxisset, Et vocato de Coelo igne,

Te vel absumptis laesissiet in hostibus,

. . Quia in iis etiam totus eras.

Vix sperasses vivum Eliam In diem ultionis servare,

138쪽

Ioysi hae sub Iunipero tua Reclinare se potuisset. titu Deum amitisset Vir Dei,

suam utique retinere animam nolia illi. Ita ad te orian a trahen Praeter lolatia doloris tui, Contra opinionem Mortalium, Ncfdillima quidem capita Inieliis partem vocasti. , sincerus ut es, catas m non taces, ι Cur in ledio plane non tuo Sine techo &tegmine moriatis

Bona tua omnia prodigus duli pasti; Cestiae Matrem discipulo, Spiritum Patri, Rognum Lationi

Consumptum Patrimonium ruum cst, Irrita nunc preee rogandus Quae una vitae tuae salus superest, Ad Patrem redis. Licet nec in illum, nec calum peccaris, J am non audes in ne trum Attollere ocul OS,

Conscius quod uni quidem

Latrones adoptaris in filios, Alteri consecraris in Cives.

Uertur tu ultimum di m. quavdo cum

'ELOGIUM LXXIV.

INCLINATO CAPITE MORITUR

MaII h. L . Marc. I s. Luc. 2M Dan. I9. Italum hominibus J ESUM abire ne cred eres,

Aversus a Coelo mori maluit, Quam ad homines non conve Isus. Quem Patri commendaverat spiritum Subie Lirn effusurus in Matrem Supremos halitus in illam dilexit ut vel eYinde Mundus agnosceret Nesse qui dei si sanctE mortuuro sine Maria. Mortem ad se accedere formidantem Quando ultra voce non poterar, Advo f

139쪽

Emittens in illam Spiritumnum Inter Spiritum, O corpm Christi, amor qui iam υιhemen

Pectis enim Christi

quisustodit Israel. Advocans nutu,

Ad se de tellure venienti prona iacie,quaa osculaturus,occurrit. Meliorem animam inditurus telluri Deus Spravit in illam lecundo spiraculuna vitae. Gravitate suscepti oneris i ictum caput, Ruens in pectus,pondere suo nimium elatos

Uppressit.

Fidissimum Comitem Spiritum Abeuntem a Mnferos in Sequuta cervix est quo ad potuit. Nisii altero fixo N on solvebatur amicitia inter tales. Nec dum abunde doloribus saginatus Adlluc locum vulneri designavit. Patre spectato ad se ipsiim conversus origini suae ubi se vidit ita dissimilem, Exhausit antinam vis pudorIs. Inter latrones de Ga Eis sollicitus, Quas supereste sibi sciret an pectore, Conversus eo est custodientis in morem. Depositum tamen Haec ipsa tanta sollicitudo detexit. Apertum latus est, Et egenorum tractum in usus. Dubites etiam an ad stagnantcs inibi aquas Admovere siriem labra voluerit. Judicem Mundi vel mortuum Scias in tellurem intendere. Attendit ille de specula quidquid peccas. Sopitum si putas,cave ne audiaSAliis illum dormire, non tibi.

ELOGIUM LXXV.

MORTUO TOTA PARENTAT

NATURA,

Matth. 27. Marc. IS. Ibuc. 23. Dau. I9. Noctem hancine in uno natam putareS. Corpora quae dor craRt,s exerunt,

140쪽

Peracta Tragoedia sua Deus

Lumina subtrahit Non ut raspectatoribus profutura. Ex Orchaeaea tantus actor egi ediens, i Vel a saxis plausum extorquet

Ambierant omnia. Novum hospitem monumenta; Ad hoc aperta sunt, Et quia consortes illum nolle praenoverant,

Mortuos, quos acceperant,ejec erunt.. Captivorum libertas Fractas carceris sores cuincit. Nato sibi Mortuorum Pr mogenito,

Λ te detentis facultatem illam Mors fecit. Atratu oram JuHice suo

Tlepidat Mundus, Et orbatus luminibus, Quibus tam male viderat lumen suum, Tandem perduellionisaeus

Capite plectitur. In publico totius Orbis Justitio,

unicum non cestaverat Dei sorum. Extremum diem Suspicantur ex signisMortui, Et tuba nondum audita nquillima Iam resurgunt. Perire Deum posse non crcderent Nisi iterum viverent,ut viderent. AEterni Spolium Pontificis, Vel a tumulis latrones elicivit. Suffecit rapinis haereditas; 'De spiritu oris ejus omnesaccepimus, Jam non Solus AdamaS, . Sed saxa quaelibet Agni Cruore frangantur. Solem Nostrum Hodie primum tenebrae comprehenderunt.. Mirare modestiam surieris,

In quo ne publicas quidem Coeli faces admisit.

mulari in non-- meiato in quo nono

dum reutiquam pos tin merui. Natu primogenitis Irincipum, laxari Aarcere/ selen ς. ne enim iuriiscium erat mundi, Dι ipsemet dieit. Signa hac, terra motis. institi. obisscs ratio fumina rium,OM

SEARCH

MENU NAVIGATION