Sanctissimi domini nostri Benedicti papae 14. Bullarium. Tomus primus quartus, in quo continentur constitutiones, epistolae, aliaque edita ab initio pontificatus usque ad annum 1746 Tomus quartus, in quo continentur constitutiones, epistolae &c. edit

171쪽

AMNO lectis, di matu ε pensatis, easdem , prout in Domino ex Iet te vitum eq. approbavimus & eonfirmavimus. Et hae quidem servata methodo , abi

astu aeti tuta est Euchologii correctio , & nova ejuidem edi- . .. .ia tio elapso anno II sq. typis Congregationis de l/m- solui, . paganda Fide impressa eli. Hee ha hamus, Uen. Fratres, Dilecti Filii, qui ad vestram notitiam deis

duceremus, ut vobis compertum est et, quantum studii, laboris, ae diligeniis adhibitum suerit, ut Euchologii vestri editio eorrectissima in lucem prodiret. M ii sis. sub initium novillimae huius editio. eboioxio nis quatuor posita sunt Monita, de quibus in hae LIqβ 21 Epistola, juxta id, quod superius constitutum No-

utatiis 'di. esse diximus, operς pretium lacturos nos essecendum. existimat nus, si ea vobis breviter indicemus, quq in iisdem statuendis prς oculis habita fuerunt. ν, ω4M ' s. Primum itaque Monitum his verbis eone Moditum: Ptuu legitur: mendum est, quod Sacerdotes , qui inem 'κ uri, nosse aebent EeeIesiastie.iroes ..e Sanctorum Patrum Cavones, carbone e Eeeisbe nou Ep m. 8e Constatutiones, ne disina administrantes Saeramenta, peragentes Oscια, errare eomperiantur. cum

θιιών in sacra Liture a commemorationes fieri δε- eant, oporteo primum quidem liomani Pontificii commemoratronem agi, delude Wπνιι Episeopi, o

Patriaνebae, dummodo catholica sint. Quod fi alter eorum, vel ambo fini IebiImarier , sive haereticι ,

eorum commemoratio nequaquam fiat. Quod sane contentaneum omnino est iis, quς decreta fuerunt

in Congregatione habita die prima Maii I 6. quς-que approbatione nostra confirmata suerunt. Dubium Dubium in in ea Congregatione propositum fuit tequens: I tum ... . , in precibus, qπα a Sacerdote, or Diacono is Ρνο.

i. hae de ibesi recitantur, ponendum fit Nomen Summi Ponto e dita . etiam in exteras preeιbut: vide ieet, Pro Sam-

. mo Pontifice ita dditum autem fuit Dubio Re. sponsum hujusmodi: In Instructione astrio Laebs

ait a cribenda, admoneantvν Saceνdotes Graeci, ut commemorationem faciant Summi Pontificis, is eorum Episcopi, ista Archiepiscopi, si sit cum Feris.

sa cat bolica Romana unitus, is ansuper panaturalia Rubriea in margine Liturgiae, quae eos remittat ad Instructionem. Visum est enim h ne pacto

suppleri debere, quς in ipso Euchologii Textu de.

siderantur. De istim F. IO. commemoratione Romani Pontis eis

muniit pit. in Sacrifieio Misst, dnue hujus disciplinς vetusta clauis. r. te, ipsi disseruimus in Nostro Tracta unisu. Poti. De Sacrificio MEAE RE. r. n. ars. led post ejus Li- tilicia, bii editionem, idem argumentum, congestis pluribus haud sane communibus monumentis, tradiavit Dominicus Grorgius noster, dum viveret, intimus Sacellanus, De Lituuia Romani Pontificis Tois. 3. cap. 3. num. q. ubi hςc habet: numne semper fuit in Eeelesia Cistbohea, ut Romani r Ont e/s nomen

inter Iaera Minsteria recitaretvr ς deinde num. 22. ita subdit: De Romanι Pontificu nomins as unum omnia tetvstsima monumenta concordant, is exem.

plaria saeri Canonis axtiquissima. Et quidem hu-zaissime. iusmodi commemorationem in Missa habitam sui Din intina ostendunt Liturgia Ambrosiana, Missa Moetaraiatu fidis, bica , Missa Latina, quam Flaccus Illyricus Luthe-

commemm ranus Vetusto e Codice exscriptam pio: olit; item

R antiquissima Liturgia, qt1ς legitur in vetustiori Codire Saeramentorum iacies is Romans, quam Ven. Caidinalis Thonicasius in lucem edidit; omnes denique Saeti Missae Canones, sive impressi. sive manulcripti; quemadmodum suis demonstrat memoratus praesul Nitolaus Antonellus in sita copiosa, ac erudita Dissertatione, quam pro iniuncto sibi munere Secretarii praelatae Congregationis ad Euchol gii correAionem deputatae, conscripsit, & Typiscudendam curavit, tunc quum a Cardinalibus, Ac Consultoribus ea de re disceptari coepit; quam etiam recusam legere est in Appendice ad antiquum Missala Monasticum Lateranente, Tom. I. coinctio.. vis Lita Vreae a P. Emanitele de Azevedo adornatae. An Laem s. ix. Ha hemis enunciata Monumenta ad Lati

l . i. o se Eccclesiam pertinent. Quod autem spectat ad

, Eeetati, Graecam Ecclesiam, Cardinalis Bona Fre. Luxui-

a orit, di is Lb. a. eap. II. uum. 3. ignotum ei se ait, an ea

prioribus saeculis in Saerificio Missae Romani Pontificis mentionem sererit: An vero pr mis faetitis Graecia Orthodoxa mentiouem fecerit Eoma ηι Pontificii, Ma sequet. Porro Isaacus Habertus in Ob

feri attonibus ad Pontificale Graeorum pari. 8. eb- Icνvat. ι 2. fatetur se inter prioris aevi monumen. A. XVita nullum invenire, ex quo constet, in Orientali Ecclesia, insta Missarum actionem, Romani Pontificis memoriam fieri eonsuevisse : Venem factum,

O laudarem; sed factum non leto: factum quidem

laudarem. Qihim autem in quibusdam antiquis exemplis Liturgiae Sancti Ioannis Chrysostomi sequentia verba legantur: Hreolai Sanctissimi Universatis

Pa e longa sint tempora', credibile esse ait, temporibus , Nicolai I. Ponti fieis Maximi, videlicet ei tea ann. Christi DCCCLVIlI., Patriarehae nomini adjectum fuisse nomen Romani Pontificis. At

vero laudatus Antonellus in citata Dissertatione contendit, multo ante Epoeham ab Haberto indieatam, in Ecclesia Graecia Romani Pontificis eo mismemorationem in Missa fieri conluevisse; idque evincit tum aliis multis monumentis, tum eo mintissimum facto quod refert Nieephorus in Histoma Ecclesiast. t. 16. ev. 17., ct testimonio nititur antiquioris atque gravioris Historici, Basilii Cilicis. Aeaeius nimirum Constantinopolitanus Episcopus, Enregium Eulyehianae haeresis sauior, Zenoni Imperatori au.ctor fuerat, ut infausti in illud publica et edictum, ut , m. in Hevorreon appellatum, qiu irrita fiebat Salii Chalisti a sent.

cedonensis Concilii definitio adversus haeresim Eutychetis. Quod eum Sanctissim iis Pontifex Felix III. dissimulare non potuerit, ideoque Acacium communione privaverit , ausus est hie anno Domini CCCCLXXX lR, novo dc inaudito ad eam diem temeritatis exressu, Felicis Romani Ilanti seis no .men e Sacris Diptychis abradere. Quam ob rem damnata deinde suit Aeacii memoria , cliisque damnationi aequievit Ecclesia Graeea . sub Hormisda Pontifice, & Justino Imperatore; id quod a duobus Hormisdae Pradecessoribus, Anastasio II. & bymmacho, obtineri ne uiuerat. Erat igitur in magna ConstantinNolitana Ececlesia , euius exemplum procul dubio sequutae erunt inferiores aliae Otientis Ecclesiae , erat, inquam, in Sacris Diptychis Romani Pontificis nomen, ideoque dicendum est, pro eo nominatim oratum luisse ister Missa ruin solemnia. Quod s Acacius huiusmodi nomen primus ab rasisse dieitur, eiusque factum ideo etiam im orobatiim specialiter fuit, quos, sine praecedenti alterius cuilisque exemplo, rem perpetralset novam. & eo usque inauditam, quamvis anteactis temporibus inister Romanos Pontifices, & Regiae Ut bis. Epilcopos, offensiones ac dissensiones non defuissem ; hinc satis lupetque evincitur, multo ante Acacii tempora , ideoque prioribus taeulis . Romani sistificis nomen Sacris Graeeoriim Diptyehis inseri pium sitisse, & in Missarum actioite pro eo preces fieri con- .suevisse. s. t a. sed quidquid si de hoe eontroverso M-Commemo. elefiallicae eruditionis eapite, Nobis satis est mare posse , commemorationem Romani Pontificis in . 1issa, solasque pro eodem in Saerificio preces, icenseti , dc esse declarativum quoddam signum , quo idem Ponti seκ tanquam Ecclesiae Caput, Vic rius Christi, Ac B. Petri Suecessor agnoscitur, ac professio fit animi di voluntatis Catholicae unitati

firmiter adhaerentis; ut etiam recte advertit Christianus Lupus. super Conciliis scribens Tom. g. miris Donis Βνuxen. pag. 422. Haec eommemoratio est fu- prema O bonoratissima Cmmunionis speciei a Neque id tantummodo probatur auctoritate 1 vonis Flaviniacensis in chronιeo pag. 228. ubi ita legitur : Noverit se a commvnιο ne totius Orbis Ieparari, quievmque uomen o ρostorici, pro qualicum que dissensione , in Canone non recitaverit; aut

vulgati Alcuini, qui Ab. i. de Ditinis ossiciis cap. ia. ita scripsit : Constat , ab univosi Orbis com munione separatos esse , Mut B. Pe uius docet , qui qualiber dissensione, inter Sarra Miseria Ap. stoisci Pom eis memoriam secuκdum consuetάdi Inem non frequentant; sed graviore sententia Pelagii Il. Summi Pontificis, qui sexto Ecclesiae saeculo Apostolitam Cathedram tenuit, quique in suis

litteris, relatis in Labbeana Conciliorum Collectione Tem. eo . 79 . in seq. O cia. 8io. ita ad trem nostram scriptum reliquit: Divisionem vestram a tenerati ricisse , quam reserabititer ferre non pastum, veMmenter sapeo ; eum enim beatissimus Augustinua , Domisi ἀρπιestia memor, qv.c funda .

172쪽

.. BULLARIUM.

ue 'Penderat, nee αἱ am manjestet esse Eee iam, nisi quae in Pont malibus inuiopartim Sedium est Midata radiribus, quomodo vor ab unmerti Orbis eo unione separatos esse non creditis, si mei inter

ndis, per Decessonem Episcopatus , Praesenta tem pore videtis eonsistere firmitatem e auibus lyelagii litteris usus est quoque magnus Lugduliensis Archie. piseopus Sanctus Ambardus in tuo Tractatu De eom

tio seculas fuit, inter alia eiusdem sancti ope tara Tom. a. pag. M. Eadem . s. I 3. Satis praeterea Nobis est, hoe tuto assere-

posse , quocumue demum tem Hre in Ecclesia arimita. a Graeca recepta suerit disciplina orandi nominatim pro in ira Romano Pontifire in Missa , eam certe in Graecis . . di Meles is viguisse pluribus saeculis ante conflatum te .ita im, khisma, nec nisi post funestam divisionem fuissem- ...ia' ' termissam. Extat epistola Petri Anti heni Patriar chae, qui vivebat anno Christi rosa. ad Michaelem Caerularium, insignem schismatis Photiani instaura. Torem, quam Graece & Latine edidit Ioannes Bapti

ehael dixerat, se mirari, quod Antiochenus ipse Petrus, necnon Alexandrinus, dc Hierosolymitanus Antistites, Roman. Pontificem in sacris Diptyehis in.

serrent ; quemadmodum delum itur ex eu. Tom. a.

pag. I o. Sed sanatici hominis audaciam Petrus a cerrime perstrinκit, ostendens, ad suam usque aetatem, tum Antiochiae, tum Constantinopoli non sui se intermissam Romani Pontificis commemoratio. nemr-bsee ego quoque remι sum omni exceptione ma- θον Iiique mecum muresorum,qui νου Melesia praereAIunt, quod sub beatae σπmoris Patriarcha iaηrirebiae

Domno Iobanne, Papa Romae, ipse etiam Iobannes no-- natus, in aeris D Uisu referretur. Constaurin Otim praetereaante hos annor quadra iura quinqtie ingressus, eper . sub sanctae memoriae Patriarcha Demuo Sergio, praedictum Papam in sacra usa cum aliis Patriarchis

referri. Additur, nunquam agi coeptum de unione in- . stauranda, nisi ea in antecessum admissa e ditio suerit, ut sacrae Liturgiae insereretur Romani Pontifieis

commemoratio; nmue vero conventam unionem pro

impleta habitam suisse, nisi prae indieata initialis eonis ditio reipsa exemtioni suetit demandata. Ex quibus omnibus maniseste eruitur consensio Ecclesia tum Latinae & Graecae, in agnoscendo & statuendo, inesse

in praefata commemoratione protestationem labiecti nix debitae Romano Pontifici, tanquam Ecelesiae Capiti, ae voluntatis permanendi in unitate Ecclesiae, ut supra diximus; contra vero, per huius ni odi eommemorationis omissionem, declarari animum schi Lmati pertinae iter adhaerentem. Finiatae r Φ-Michael Palaeologus Constantinopo. sisnu, litanus imperator, anno Iad 3.&sequenti, studi unit '. u. --declarasset redeundi una cum Graeeis sibi subis . . ' iectis, in unitatem atque concordiam eum Ecelesia Muionis, r- Romana , Urbanus IV. Praedecetar Noster hane e ditionem diserte proposuit, teste Niceta lib. s. east.

de huiusmodi unionis tractatio ab eodem Michaele Imperatore, de Patriarcha Ioanne eeo, resumpta fuisset, ae de ea serio actum suprit in Concilio .

nerali Lugduni habito anno Domini MCCLXXIV.

Beatus GHotius X. Pont. Max. assentientibus Pa. tribus in Gncilio eongregatis, ante omnia nonnullas proposuit conditiones, quae nisi acceptarentur . nullus Unioni tractandae ac perficiendae locus reli. quus foret; quarum prima suit: in inter saeras II

mnodias Papa eum ahis quatuον Patriarchis in Diap yeba relatus memoraretur ἔ ut apud eumdem Nice. tam habetur, tota euato. Eam vero eonditionem a

Graeeis acceptatam suisse, dc exequendo impletam,

testatur Pacnymeres lib. s. cap. M. Ex hoc Legaιo-νum adventu pacem factam refereativm , duo eon. fecata sunt, vi pNur conventorum; exauctoratis miseriaretrae, ἐν Rame in sacro commemoratiostvbbliea. s. t s. Michaeli Palaeologo succisir in Imperio

dite adhaerens, ut, quoniam Pater unioni Ecelesiae I s6.Gtaeeae cum Latina ineundae Ooetam contulerat, ilis impia Ilus Corpus extra locviii iactum sepeliri permiserit. Et quia, donee Eceletiae Cons antinopolitanae prae. Impleat. sideret Catholicus Patriarcha Ioannes Ueceo, mini. me sperabat imperator, destinatam sibi lchismatis instaurationem ad exitum perduci pol se , Iosephum quemdam haeretica labe insectum in Patriarehalambedem intrusit. Exinde res in pej iis ruere coeperum , nec amplius obtineri potuit taeeta Ecelesia- Alimrum reconciliario donec coacto Ferrariae Generali Conincilio, quod deinde Florentiam translatum fuit, re- 'ν

husque inter Latinos Graeeosque Patres mature disitosti Menoueussis, anno demum MCCCCXXXIX. dejectus suit divisionis paries, qui unam ab altera Ecclesia tam 'diu seiunctam tenuerat . Utque omnibus testata fieret unionis peractae veritas , Ioannes Palaeologus Graeeorum Imperator iussit in saetis Diptythis r poni nomen Romani Pontificis; uti testatur vel ipse schismaticus fetiptor Sylvester Sguropulus in Hi-νοria cinei ii Flori fess. Io. e. ia. Camque subin de unionis constitutae Decretum ad Philotneum Alexandrinum I)atriarcham transmissum suerit, non prae

termisit hie , in sua responsione ad Eugenium iri Pontificem data, testari, a se quoque statutum suis se, ut in Saetificio Missae, Romani Pontificis eom

memoratio, antequam aliorum Patriarcharum, fie- - .ri deberet: Unde eam nostris PEDptris Ponti cibar, P eaeteνιι Curicis nostru statuimus, ut v b que , in omnibus Christa Eeel ir, inter Missarum Dum

δum est; quemadmodum videre est in Actis Concilii Hotentini a tardina te Iustiniano collectis pari.

g. 16. Post Ioannem Palaeologum in Graecia im- 'eni peravit Constaminus, sui quum ad Nicolaum V. Legatos misisset, qui sol periclitanti opem implora. interrent, hin: sinul prosteri non omisit, se Omni coenatu daturum operam, ut concordia Florentiae eon. N . v. stituta optatam sortiretur executionem ; Ideoque es Pon ιε

secturum, ut Pontificis Romani nomen saeris Di ptychis restitueretur, uti testatur meas in Histo.

ria Byrantina: Imperator oppetias rogarum Romam ijam antea miserat, ut etiam Coneordia Furentiae reconethata reflabiliretur, inque magnae Melesiae Li- turgiis, PapAE nomia e sacris D tuais recitaretur. Pontifex autem promptum se atque paratum exhibuit ad asserendam illi pro viribus opem; simulque ipsum hortari, & urgere non destitit, ut incretum Unionis in Concilio Florentino peractae promulgaret, essiceretque, ut nomen Romani Ponti fieis freιιetvν is Disturbis, is pro ino nominatim expresse' ab unRuersa Graeeo am stretur EGIesia, Mut ra, qai Deo placuere, or constantinopolitani Patria ebae, O Imperatores bactexus servat ere', ut habe tur in Annalibus Raynaldi dannumcirsi Ios I. a. a. s. II. Haee sunt, quae pertinent ad priorem par tem primi Moniti, ubi agitur de obligatione Cele- otiret. m.

brantium, orandi pro Papa in saerificio Missae ;- nee aliud praeterea addendum videtur . nisi quod an . te hujusmodi Monitum, Catholici Diseopi Graeei bem ae l. orientales, in suis synodis, hoe ipsum statuere non

omiserunt; de Nos ipsi pro Italo Graecis opportuna listag. Sra. Decreta edere non praetermisimus. Anno Domini M C . ramostiae habita sui e Synodus Provincialis, de map dato sel. recoes. Praedecessoris Nostri Clementis Papae XI. ae praesidente in ea Hieronymo Glimaldo tunc Arehiepiscopo Edesseno, & A stolicae Sedis Nuntio in Regno Poloniae , deinde vero a recol. mem. Deletare Nostro Clemente Papa XII .ad ardinatatus honorem assumpto.In huitis itaque Synodi Dreretis, quae etiam a piae memoriae Benedicto PapaXIII similiter PraedecessoreNostro,inaturo praemiso eκamine,confirmata suerunt, sub Titulo de Fide Ca. thesi ea,sequentia leguntur verba: Eadem de ea a nimirum ad removendam omnem schismatis suspicionem. v ad demostrandam sinceram Membrorum eum Capite comunctionem, censuit etiam, ac praecepit, sub paenis arbitrio Ordinarii infrendir, ut abienoque in IurisDσυ is commemoratio Romani Ponti eis facienda erit,praesertim vero tempore sarrisii Missae, in translatioηe Obnuorum, fiat elaris e regis verbis, quibur aure quam Romanus universatis Episcopus defigηari X nou

173쪽

ANNO κρη pupii. Consemiuiu Paries Concilii Libanensis anno MDCCXXXVI. congretari, sub piae sidentia Dilecti Filii Matis iii Iosephi Simonii Assemani Romanae Curiae Praesolis, di Ablegati Apostolici; in cuius pariter Concilii Decietis, sub Titulo de om-

morationem, tam m M ssu, quam in Div. n. ι -- ciis, ante Ileverendissimi Domini Patriarabae no

mittamus. Et hoc etiam Concilium post accurati ismum rerum omnium examen , Apostolica auctoritate a Nobilmetipsis confirmatum extitit, ut vide re licet in Nostra Constitutione, quae incipit Stu tutaris, Tom. I. Buuarii Nostri, num. Petrus

Arcudius in suo Opere de C ncον ia Ecclesiae Oe

adscripsis pr9 Latinis Episcopis, in quorum Dioe

cessibus commorantur Graeci, ut eos adirete studeant

ad faciesiam i Missa es mine orationem Romani Pontificis . ne qua reliqυa sit. sulpicio propensionis erga schisma: Episcopi Latini omnino curare de beni, ut Fbi. obditi 'Parochi Grsei in unione Carbolica fat, Summum Pastorem a noscant, tu

centvr , in Sacrificio . de quo nempe eo in lo- . .: autem δή hoc aequis limum mo-roui ista. nitum, in nostra Constitutione pro Italo Graeelse. manata, cui initium Eui Pastoralis, quaeque est 3τ.

in Latiarii Nostri Tom. .F.9.num. lita cautum suit ἰDeinde Summi Romaσi Pontificis, ae ordinarii loci, in Missi, atque Dι cinis Oscis, commemoratio fiat.

s. ι8. Sequitur pars altera ejusdem primi Moni li, in qua, uti superius notatuni fuit, in jungitur Sacerdoti Graeco, ut i 'iis Missam, postquam Ora

Comm. . verit pro Pontifice Romano, oret pro proprio Episera iam pro suo P. triarci Mi. si tamen Ca- his tid, fila lici irni nai ' si eorum aiser, vel uterque schis. vel o t. maticus esset, aut haereticus, de illo, aut illis commemorationem facete non dpberet.

Lati m. nulla se se offerresti et F. i. - . l. fmculi a quoad commemorationem faciendam illius Episcopi, in cuius Dioecesi bacerdos Missarum ri es. sicit, H e de re Nos ipsi egimus in nolito

qui in Dioecesi aliqua Missani celebrat, Episcopi

Uioecesani loci mentionem facete, non vero alterius, in cujus Dindices ipse ordinatus fuerit, seu cuius ordinariae Iurisdictioni subiectus sit ἱ neque vero licitum esse Regularibus , proprii Superioris Generalis . aut aliis.Sacerdotibus alicui Praelato in seriori Territorium sepaiarum babenti subjectis, hujusmodi Pralati commemorationem sacere in Milla : quum is honor deserendus tantummodo sit ei Superiori, seu Praesuli , qui Epistopali auctorita, te, & ordine est insignitus. Authoies vero, qui haec omnia tradunt, di pictant , ibidem a Nobis allati suerunt. Quare nihil stud hic Gjiciemus, nisi quod praecitatus Dominicu Georgius, qui post editum ni strum illud opus, sumia praelo dedit Tractatum De Lι turgia Romani Pontificis, pluribus antiquis perlustratis Codicibus, haec adnotata reliquit, angi

g. ap. Utque adhuc a lina disciplina non disceda. Epistorui mus, hoc etian adnotablinus, Episcopum Missamee- uta' , ,h.. t pio semetipso orare, se redientimδεντυ in . . . ' coinpellando; quod consentanςum est his, quae le

Opera Patrum 'leocorum a Cotelario edita Tom. I. pag. M p. labiis, qui dierum facit, post 'quam pro aliis oravit, pio se ipso deprecatur bis verbis: Adbue regamus Te pro nullius pretιι iamiae, qui Tibi effero yc. Plaeterea sciendum est , in Urbe Ro-κ.M. t m solius Romani Pontilicis inniςnrotationem fieri, tu, Pon . eo quod ipse non modo sit Summus Ponti seκ , sed et-

, .. . speci lites Romanae Urbis Episcopus; ipsum vero

Pont: ficem, dum Missa in celςbrat, pro se etiam Ora-P-iisex re, ad eum plane ino um, quo Episcopus quilibet cele-

gestis vaticanis afferWata, Lb. s. u. 33. qua respon- P Nτ

det Epii copo Auriens , sciscit ii quomodo Ponti. R. XUL sex xiiii ain celebrans de te ipso mentionem iaciat

duno famulo tuo . Denique notandum est, a Latinis Sacerdotibus, commemorationem Archiepiscopi, uti Metropolitani, in Canone minime fieri; ut etiam notat accuratus P. Merali in suis commentarιιι ad Gavantum pari. a. til. 3. num. s. & quidem etiam in

si vacet Sedes Episcopalis: Si vero Episcopus ordina- νιus Dei , in quo celebra ην, fit uua functus, prae-

est Episcopus tutus Dioecesis. Ruuus neque nominaia id ni ita D potest Archiepiscopus, aut Patriarcha Promtocis, antra quam continetur Episcoparus Episcopi defun- ct i, licet in eo bobeat aliquam iurisdιctιοnem I quia

A eb Uscopus , aut Patr/arrba , non dicitur Ordinarius an Diuere bus Sustretaneorum. g. a I. Nune autem conversu ad Graecos sermone, si quidem de Italo Graecis aratur , hi omnimodae subis, Irat Crojiciuntur jurisdictioni Episcopi Latini, in eujus Dioecesi suum constituerunt domicilium, juxta Constitu- Missa Lail. itionem Lxxiv. Praedecessoris Nostri Pii Papae IV.,

ue qua Nos suis disseruimus in nostro Tractatu De Mat.

Romanae. Itaqie huiusinodi Presbyteri Italo Graeci. in sacrificio osserendo, Latinam disciplinam sequitenentur, ς0mmemorationem scilicet facientes Roma- , ni Poni iscis, ex Episcopi loci, nunquam vero Ot ienta lium Epitcoporum, aut Patriarcharum, quantumvis Catholici lim, quum hi nulla fruantur jurius ictiori ne in Italia, ct Insulis adiacentibus; ut etiam statu tum est in praelata Constitutione nostra: Etsi Pasto. rotis β.9.numia . Funarii 'stri Tom. i. Coast. 37. Sane in Ditiato Sancti Gregorii vi I. Rom. Pon . an Io.haee verba leguntur: quod Papae Iotius nomes in Ec elesta recitetiar. Et quidem Dictatum hoc Conciliorum . Collectionilius insertum repetitur, nimirum Regiae Dictatum

Parisiensi, n. 26. Labbeatrae vero Tom. 6. MAI. I. G est Non tamen ignoramus vigentem inter rauditos controversiam, sitne Dictatum illud genuinum opus S. an suppotapontificis, an potius supposititium; adeo quidem vi. 'P. Mabillonius in suo Tractatu De Jι adiu ra 'sticis, quaestionem hanc recenIuerit inter gr viores, quibus enodandis Ecclesiasticae Historiae Protessores occupari possunt. verum hoc etiam posito, Dicta- , tum esse genuinum opυs S. Gregorii VII. vera ac germana citati Canonis sententia haud quidem est, ut in Ecclesia Latina Episcopi Dioecetani nomen a. Missae Canone si te movendum, sed ut eidem mini me inserantur nomina Orientalium Patriarcharum , qui scilicet tunc temporis hae conditione consensuros se dicebant, ut Romani Pontificis nomen in Li-

turgia reponeretur, ac per universas Orientis Ecelesias pro eo preces fierent, si vicissim Pontifex con-lens set, ut ipsorum nomina a Sacerdotibus Latinis Ecclesiae Romanae, aliatumque Ecclesiar. Romani lPatr. in Canone Missae recitarentur. Quae quidem conditio jure optimo re aluit, prout sapienter ob servat Christian .s Lupus a Concilia pari. ΦρM.q T. edionis Brvxelyen. Ieb mare reeessurus Michaei de Michaele Caerulario Constantinopolitano Patriarcha

quod spectat ad caeteros Graecos, de Orientales , . Mo.

174쪽

BULLA

Moestum ἰmvl Eucliologio praepositum, de quo nune ' o agimus , nequaquam iis prohibet suorum Metropolitarum , & Patriarcharum mentionem Beere in Missa; sed eavet tantam modo, ne id fiat, qua te nus illi schismatici sint, aut haeretiei. Constat anti., quum esse morem in Glesia Graeea, ut in Missa.

rum precibus Patriarcharum nomina commemoren

tur. Theodorus Balsamon in iis, quae seripsit de Ruriarebarum iuribus, haec seripsit: Statutum est, ut in qu is Eurioia Dei, sive ad Esρbratem, sive

ad tuum pertineat Oeeanum, conjunβtm Patriar charum uamina referastasin. Goarius in notis ad euale Gνaeeorum pag. 43. hoc refert, veluti usu re

eeptum, videliret in Graeca Liturgia, Meerdotem orare pro omnibus Episeopis , de pro Metropolita.

. Meratus autem in notis ad Gavantum Tom. I.

pag. I'. Romana editioni3, postquam illud posuit, quod supra retulimus, in Glesia Latina Archiepiscopi eommemorationem non fieri in Missa, vaeante licet Ecelesia suffraganea, ita subdit: Hoe tamen

ipsum in saepe indieato Monito iisdem indefinite pro--t, hibetur , sed tune solummodo quum Metropolitae , aut Patriarch. sthismatiei sunt, vel haeretici; iuxta

regulas iampridem receptasatque statutas, antequam

Euchologii eorrectioni manus admoveretur. Sane iri Congregatione sancti ossicii anno I 6 3. , quum de hoc distiplinae rapite actum fuerit, decretum prodiit tenoris sequentis: In congregatione Generati Saacta ficii die r. Iunii 3673. Utrum in Missa post x minare nereris in Oppido Liburni Patriarcham Arismenorum , pro ipse orando, qui est schismatieus ;quia instanter petuat fbi eoaeedi, ut Wr bae x

xia magis, maiori rega Latinos aviciatis affecta; Sacra Coneruatio respondit, non posse, omnino' bibeatiar. In eadem Congregatis Iunii r674. Dctis titteris R. P. D. Nantis Furentiae, datis die o. Amitis I 674. Ieriptis Sarea Castruationi de Propaganda, Ο ab eadem ramist aa Sacram Con ruerarιonem sancti Oscii, decretum fuit, quod re-μνιbaιur. eadem Vantia , ut quoad permissionemoraudi in Lilauia pro Patriareia Memeauum, re a Conretatio fletit in decretis emanatis anno I 673..idelicet, noa posse, is omnino probi beatur.

Ailaa εαι F. 23. Consonat aliud plane simila Reeretum Coniis eaui uis gregationis super eorrectione editionis Missalis G. . - totum habita anno rasa. ubi inter alia proposita Dubia, hoe fuit: quomodo emodanda ut verba, quibar Sacerdos commemorati/nem Doeit de Patriarcta, Episcopa is e. Responsum autem datum suit hujusmodie Iouis Missatis ponatur Rubrica, in qua admoηeatur , ἐθη ing statur Sare dos de iis, quae spectant ad eHebrationem Misae, es, iηter tuas Rubriea iseriaues de commeminatione Romani Pontificis, necnon Patriare , O Dife , F set umii Remans Ecclesiae; fia minus, eorum commemoratio omittatur ἰ qua Rubriea proprio Iocor elatur. Porro haeretiei, atque schismatici exeomouinis . ninnitationis maioris censurae subiecti sunt, re lege Cas. de Liguνibus. 23. quast. ν Can. Num, s. dist. xy. Saeri autem Ecclesiae Canones pro exeom. municatis orari publice vetant; uti cautum legitur in eam A se a. O saeris, de Sent. remm. Et quamvis id non obstet, quominus pro eorum conversione orare lieeat , Me tamen ita praestari non debet, ut eorum nomina in solemni Sa-oificii πω pronuncientur; qood plene congruit veteri disciplinae, de qua mus iu 4. Sententiσα ,s. ra. s. t s. satis est in eum finem, mente ani-

moque Deum intimum Maximum rogare, ut aberorantes ad viam salutis, & ad San Matris Ee-elesiae sinum redueere dignetur; quemadmodum pergit Sylvius in s. pari. D. Tbomae Tom. 4. quaest. 83. art. I. quaest. 9. Atque haec est i uiset Sancti

Thomae, do trina in A. Sent. dist. Ig. quaest. a. art. I. in responsione ad primum: Pro Exeommanicaris Mari potest, quamvis ηou inter orationes, quae pro

membris Melesta fiunt. Neque ut huie Christianae charitatis ossicio satisfiat, necesse est intervertere leges Ecclesiae, quae a Fidelium sibi obsequentium ea. talogo exeludit eorum nomina, qui se ab illius uni. tate, & obedientia separarunt; quaeque, dum pro hibet, ne pro his publice Oretur, eorum certe com memorationem ab Ossieio Missae, quae publicum est Iur. Rom. Bened. XIV. Tom. IV.

nerificium, excludit. Quapropter ven. Card. Bel- ANA Olarminus Controversiarum Tom. 3. Iib. 6. de .ssa e. IIs . 6. optime ad rem nostram seribit: M. iquis petet, utrum liceat bis tempore Saerificium offerre pro reticoram, sive Iinianum es rem M. Ratio dubiis randi est, quia tota Liturgia Latinae Melera, quanuae est in usu, refertur ad Fideles, ut patet ex

precibus oblatιonis , tum extra, eam intra cauouem.

Ne pondeo: Existimo id Iicere, modo nihiI addatur ad M ssam, sed forum per intentionem Sacerdotis apis miretur saer eium ciuisinoni Infidelium, seu --νerisorum: id enim Deiant Viripit, is docti, quas ν prehendere non possumur , nec extat Ecetera probabitio. a . Nullum quidem verbum in hoc primo Da alio Monito fit de eommemoratione, seu prece, Missarum actionem habenda, pro Imperatore, R ei: Mitti universoque eius Palatio, α Merei tu . Sed quum mi I p. id plurimum connexionis habeat eum eaeteris rebus Κin eodem primo Monito enunciatis, haud inoppor- Εὐαua. tunum existimamus ea, quae sequut tur, adiicere.

s. as. In omnibus Euchologiis, sive impressis, sive .u iis

manuscriptis, quae anteriora sunt correctione a Le--wm Montio peracta, adscriptae leguntur preces habendet pro Imperatore, Rege, ejusque Palatio, de Exercitu .ctione hsbi, Quum autem in Congregatione super correctione Eu- i

chologii habita die prima Maii anno i 6. propo- situm fuerit Dubium, an huiusmodi preces tolli deberent, rescriptum fuit, Nobis subinde appres, antibus, relinquendar eas esse in Canone, seu Luxuia . Sed quoniam Ginet easdem olim preces in Prothein si quoque iaciebant, subinde vero eas sustulerant, additum fuit: autem babendas esse in Proib β, seu maestaratione. superfluum namque visum est

huiusmiai preees fieri in Prothesi, dum ipsae jam fiunt in Canone, seu Liturgia. Atque ad hune pia ne modum exacta res est in nova Mehologit editione seu corremone. s. 26. De eommemoratisne Imperatoris, seu Re-Comnisin

gis, cujus remporali ditioni Regio subiecta est, 'ia- tenus in Canone Missae quibusdam in Ioeis se, i s let, Nos ipsi jam disseruimus in nostro Tractatu de & a 'quo

rescio Missa Sect. r. num. aar. Et quidem Cardinalis Bona Reri Litavisar. Iib. a. eap. II. num. q. t atur, in multis Latinis Ecclesiis nomen Regis in Canone eommemorari. Praeterea Martem a aliquis Emissis Ritibur LI. civ . q. art. 3. nam.m post allata monumenta ad id opportuna, ita eo eludit: Ex eoastanti Eecu traditione ab Amfluis Ar accepta, certissmum est, pro Reribas O Pria me ibus inter sacra Minstoria semper oratum D eo. Ubi satis patet, Authorem ad ea se referre, qu*scripsit Apostolus in ras. r. ad Timoth. c. a. ma dans, orationes & obsecrationes Mii pro Regibus.& omnibus, qui in sublimitate sunt: nemon ad ea,q.iς leguntur tu Consitutionibus, quae Apostolicaaicuntur, in editione Patrum Apostolicorum a C 'telerio adornata T. r. I. g. e. ra. ubi Me habentur: Adhuc νυσ-s te, Domine, pro Rege, O pro iis,

qui in sublimitate sunt, θ' pro G o exercita, uerer nostrae in felicitate versentu ν; deinde seq. c. y. iterum legitur: Pro Regibus, is in Iublimi potestate constitutis, oremus, ut res nostrae pati ae sint . Videli etiam hae de re potest Gregorius in macita T. 3. de Liturgia Rom. Pont. t. q. e. 3. n. 4. Quidquid autem sit de controversia illa, quς inter Balutium, di Lupum tata suit, de tempore nimirum, quo primum Imperatoris nomini subrogatum saerit .n 1'en Regis in terris dominio Regum subjectis, quam quidem quςstionem fusiori calamo tractat citatus --s in Cam Io. Dictatum LGreg. .; illud satis eoinpertum est, commemorationem Regis fieri in Ecclesia tui viris . Latina per eas regiones, in quibus huiusmodi consuetudo dudum recepta est, aut Apostoli Sedise eemo id

permisit; ut advertit Meratus ad Gavantum cit. T. I. p. r. pag. 39. nam. 6. iuxta editionem Romanam.

s. a . At apis Orientales nationes communis odici potest hete disciplina, memoriam sae di Re tientium e gis in saera Liturgia; uti videte liret in Liturgiis e

Si quis autem qu eret, qua ratione id tolerari pos--- se, ubi certo constet, Regis illos, pro quibus o. .' '' .rant, Ac quorum commemorationem in Liturgia ta-

eiunt, infideles esse; huic ven. Caes. Bellarminus responderet cuti reipsa respondit' in seperitu citato cap. 6. o nequaquam vetitum esse ex natura rei,

175쪽

ANU ut alint Deolos, orare in Mimi et ἰam pro Infideli esu; quandoquidem Sacrificium Crucis pro omnibus oblatum fuit. Et sane Divus Thomas m q. Ma

cit u R. do m 'quamvis inctus Augustinus in libro' de Mistae Asiam seripserit, sacrificium. pro iis tantum offerri, qui sunt membra Christi, haec tamen sententia ita aecipi debet, ut eos omnes com plo ur, qui vel iam Christi membra sunt, vel tales evadere possunt. mare idem Cardinalis subdit, rem totam ex intemcto lesiae esse dimetiendam: certu- est ex natura rei, fi milia sit Wissebitis Eecis , Iicere offerre pro huiusmodi M-ni-λυ, ' Infidelibus loquitur. Cumue hujusmodi

prohibitiis mire quoad excommunieatos, adeoque suoad haereticos, ct schismaticos, non vero quoad infideles, qui e communieatione non ligantur; hoc istis ege ait, ut de his commemoratio seri possit in Missa, at e etiam pro his Sacrificium o ri, juxta manifessam hac de re traditisnem, & Con. stitutionem Apostolicam: Sed quaret aliquis, Mirum, si Mae in ea, o , ut is Graecia, ti=i Tarea dominatar, is in Iredia. ἐν in saporia, apud Siser, xbi Ethnici νernant, ne, at Sacerdotibus, qui ibi sunt, expresse σὸrre pro Rege. Re pondeo: Existima licere, modo Rex ina Ma fit excomma iratus,

ut Iust Reges haeresiei, μι Patauur me Eonisus. Ham haec traditis, immo ἐν constulis, Apostorica est, ut paulo ante ostendimus. Neque extat ,αι sciam, ulo Ercusiae manifesta probibitis. Ad. ncm inutiliter subiiciendus oceurrit textus Tertulliani ias priame. ubi se legitur: Sarai amus pro salute Imper.sud Deo nostro , is ipsius; sed quomodo

praecepit Deus, pera prece; non enim etet Deus, eost. ror uni νεtatis, honoris, aut sanguinis Hieris .

utor R. f. as. Verum, relictis in sua probabilitate huius-Σ-- , assertionibus, nihil illis opus fuit, ad Me,

orant. εα- ut Imperatoris, di Regum commemoratio in Grae---ην-- ei Euchologii textu res inqueretqr. innotuit siquidem, Graecos Catholicos interrogatos, num . in prae

' suis eommemorationibus habendis, hoe animo mri ut preces offerrent pro Turcisi quos Dominos temporales patiuntur, ex quo suis propriis Princi ssibus otiati fuerunt: respondisse, se e semper pro situm animo habere, ut pro orthodoxis Regibus,ce Christianis Prineipibus olent. Ita testatur Cpa ius in notis ad Meseleti m pQ. 32. , ubi ait in terrogationi Gliseis Catholicis a se propositae, an prem illas pronunciando, pro Tureis Deum deprecari intenderrat, constanter ab iis suisse responsum: sus vi. pili mos, a Deo custoditor 'res Principes ηοβνυ Cbristianos profiteri . . quos dominio oem l ut, fide Jam retitiose rectores domi seque in Ecclesiir praeduare, im pro eu solis imprae-rremisse, etiam libria editu preces Iupprimenιιbus,

s--.M , . .equitur nunes undum Monitum ex his, .liuiod si quae novas editioni Grami Euchol nil praefixa sue-e et ibi verba conceptiim: Adhaee, in eadem 'Α.. Divina e ' Sacra Liturgia Sacerdos Deo eloriam oblata, a uens aecedιt ad dona, eaque decenter ac veritissa , ita ' sena copui tollens, ad Ahare defert, ctrcumducens Don. με. γ procerius per Temptam, dum isserim popuIussa a cum reverentia is devotiois inriinat evat, ἐγ procidis, supplicans, memoriam fui fieri in ea Aouorum circumdactione. Sed, quia: Manuni Fide-aum procidentium, eircumlata Mnai tanquam compus ἐν Santuinem Christi adorant, atque existimauri, ab taetroitu fortasse Praesaηct eatorum decep i, quan- ο scilicet praeis ' eatvs Panis aesνtur, ignoran ter digerenturam, qua inter bane miliam deciamin intercedis ; idcirco πονtet, in Meveram suam stu-inumve immadrae, ut eanctos Fideles accurate doceat, σήmaneatque de ilia, quae tuter ureamque riuortim elatianem insercedit, differextis ς eum Hia quidem ἀona nondum M immolata irperfecta, Mia vero Dei

verbo eonfecta, is sancti asa; Me νetigi is asebeam eon is adoreari. eam sub Decis ae I fmbalis panis 3 vim comas Ux nuuinem Christi contineant: secus vero, antequam eonsecrentur, is perficiantur. Quot fiat 1. 3 . nostis, venerabiles Fra- Introii , tres, Dilecti Filiii vim in vestra Litureia esse ingres , Minpse. Aterum, alterum Maiorem nun-πMius Ri. eupatum. Min est ille sacri Evangelii Co-

ICTI XIV.

na, nimirum panis & vinum, non adhue consis, crata, a parvo Altari, seu Mensa, quae Practos A. XV dicitur, ua per quam praeparata fuerant, .supplicati nis ordine instructo, ad sinam Altare deteruntur. Itaque in seeundo Gipite hujus Moniti, non qui- Introi agitur de Minori Ingrestu, sed de Maisti i an quo nimirum Ritus hujus inodi observatur, ut PB- lin. nis in Patena obtectio velo supra easin deseratur vel a Diacono, vel a Sacerdote; a Diae o sellicet, quando solemne Missae ossietum celebratur eum assistentia & ministerio Diaeoni; rime enim hie senistra manu Patenam cum pam supra caput sustinet, dextera vero Meerdotem thurificat, qui Caliacem eum vino utraque manu gestat; si vero Meeredos sine Diacono celebret, tunc a Lectore thus ad letur, Sacerdos autemPatinam mim pane supra ea, put suum sinistra manu sustinet, dextra autem sa-

erum Calicem ad pectus defert. 4d hunc igituriorem ingressum contingit, ut populus iminetur, π

seu, pro vario regionum more, in terram procum- obsequi eru

bat, ac fronte humum seriat, perinde ae si sub spmeiebus panis &Uini, licet nondum consecrati, Coopus de sanguis Christi Domini eontineretur: POp s Manda. Ias passim, in Graecia quidem valde de cle se melinar, neque enis, genua flectere viat, ne imui ri vitiatur Latinos, quamvis ea tra diem Domini.

eam; in RUFa vero prine is se, tar froste percutit, ac velati praestatem in eis oblatione Cae-Iorum Reeem Misonar, adorat. verba sunt Petri Aloidii De Gaeordia Eecus. Occid. Ox O runt. lib. 3. - r'. s. 3I. Christianus Lupus pari. 3. D-am rearansuper Comitiis Edit. Brum . p. o. ritum deseribit Maioris Ingressus. quando Patriarcia. aut Metropin re. aesca. litanus Μistam eelebrant. Magri in rabulario ἀμφstieo, verbo, P tb D, suillatim describit -- oes..isi. cumque fiebant ab Imperatore, Sinae Synaxi adstam et si mr. te, eo die, quo imperii *ronam assumebat. G-ri ut in notis ad Latauiam Saucti Daani3 Cbυνμ-η-M M. IIo. totam actionem Invisus Maioris ae- curatissime exponit. idemque fit a cardinali Mn

Rre. Luauie. ι. z. c. s. a. . Quaecumque vero ea in

casione a Graecis fiunt, eadem similiter aguntur ab Armenis, Coistis, AEthiopibus, ae Syris Iacobitis, ut videri potes apud te Brun in rimanatione Misse T. 3. apud Chardon in Historia Saeramentorum T.

torum. Quin etiam in hac Romam Urbe, in Festo imS. Athanm, videre est Graecos in sua Meleta ea omnia facientes, quae supra recensuimus: Et Da ει- varin. 1amnum badia fatis AEt G-ci, in Faesto, ac in Romana Basitica. S. Albanam, ait Lupus Deo citato. s. 3 a. Persmum quoque vobis: est, venerabiles melanctis.

Fratres, Dilecti Filii, iuxta Rirum vestrum, didibus Ieiunii Quadragesimalis, istam tantummodo

Praesanctificatorum Missam apud vos celebrari, ex- v. miri aceptis Sabbatit, de Dominicis diebus, arenon Festo Annunciati Bearet Maris virginis, si in m

dragesimam ineideris, ad normam Canonis Trulla ni LlL his verbis concepti: Ia omnibus sanaae Qua drage a diebus, praeter Mam Sabbato, o misinica, on Sancto Mananaeiationis die, fiat Iamor praelancti eatorum Ministerium. Nostis etiam . sacerdotem, qui Miatam celebrat in drages ma . diebus, quibus hoc fieri concelitur. Abbato scilicet, di Dominico die, unam quidem hostiam consecrare. & consummare, qlteram vero e secratam sepponere; quam quidem in tot particulas dividit, quot numerantur subsequentes dies, quibus celebra da est Pissantii MatorWm Missa, in qua . nimirum de seipsum, di alios, si qui sint communieantes, EuehaxistimPane superioricis diebus eonseeratoco municatῆ . quemadmodum recte omnia persequitur Leo Allatius in Prolammenis ad Gabrielem Na dsum dae Missa Haes4nctificatorum pag. 1 3I. num I. aathbet Sac δει venturae tib madis dies, qaritas ceuMMa-s est, digitis isse suis nu erat: im de tae partuaias Pariis in oblatione abfetuit, quo Missas laurus est; ear, eum particula eo dis a

semenda, conserear, is' onsecratas, Soguineque Dominico intinctar, uti minis est, eanseriat in P -κide, ex qua postmodum retibraturas, tempore om

176쪽

BULLA

PONT. s. s. rue item oecisione per Ecclesiam solemni A XUL Ritu proceditur, Diacono sacram pyxidem, in qua

Eius oma- Sacramentiun sis specie Panis continetur, supratia II., caput deserente, Moerdote autem manibus gestamegeeiis in Calicem eum vino aqua mixto, non quidem con-α -- seerato, sed tantum benedicto p Et quoniam non

et his μ semper a Sacerdote Missa eum assistentia Diaeoni' Glebratur, si solus Sacerdos celebret , ipse sinistra manu desert Pyxidem capiti impositam , dextera

autem Calicem sustinet e atque ita a parro Altariis Aram maiorem progreditur; uti testatur Arcu. dius iaritato isere lib. s. cap. 38. Soleat G-i io Praes a catis Liturgiis, astra sam iacipias Sa

dere , est eam εmponem capior desert. Ipse autem, - accepis Cati , exit, is DiMoaum tequitur. Tu MMPO uero non omittit podilus Mnua flectere , pectus - tu ere, aliisque idoneis actibus Conlinatum Panem a Sacerdote , vel a Diamao , ut supra dixisSimssitat nitis, delatum, uti par est, adorare, ullum autem

hine iactum esse dicatur , ut similia praestentur a:.c . a populo, dum in iunctione majoris ingressus, Panis de Vitium non 34hue consecrata , sed postmodum constaranda, supplicationis ritu per Ecclesiam do seruntur; hoc illud est , φ negocium facessit

illud enim Patres fortasse prae oeutri habuerunt, AN quod in saero Textu resertur δει. q. Ruum, vap. I 3. de Mechia Rege Iuda, qui serpentem aeneum a Moyse conflatum uisit, propterea quod Filii Israel usque in eum diem thus illi adoleverant. F. 34. Haee sunt, quae nobis licuit colligere ex amul libris Authorum, qui de hoc Ritu tractarunt. Nunet autem ea subiiciemus, quae circa eumdem Ritum Id. z. animadversa de eonstituta fuerunt, tum in Comgregationibus sub Urbano ulli. coactis, tum in iis . quae nostris temporibus habitae sunt, & quarum D creta Nos ipsi subinde approbauimus.

s. 3s. Primum itaque illud prudenteranisadver- EMlodit. sum fuit. ivnctionem hane majoris Ingressus omniis t. νη no tollere, atque interdicere , quod caeteroquin ut diei solet. falcem ad radiem misisset rem suinino. fore Ecelesiae Graecae permolestam, nec consentaneam institutis Ecclesiae Latinae, quae Graecos Ritus in M' ai .e iis Rclesia Graeca, quantum potuit, servare semper studuit : idque eo vel maxime, quod antiqua est huius Hi caetemonia; quaeque in ea servatur solemnitas, ita explicari consuevit, ut triumphalem reserat ingressum Christi, quum ex Bethania Ierus lem venit; quemadmodum siet ipsi Germanus Patriarcha Constantinopolitanus, hae ipsa de re agens et Tune enim plurima tarba, is Hebraeoram pueri , tanquam Eeνι, O mortu victor , δε-bιtitis πια nam νιferebant , stiritualiter autem iacueti cum

Cisrubim ter Iaπεια perfuisbans Mimnam ι deinde subiungens, per minorem Ingressim significati humilem adventum Filii Dei in hune mundam. eundo loco an in versum fuit discrimen,

quodque loeam praebuit dissiculi tibus adversus In quod intercedit inter ea, quae emuntur in transla- iis .i-Mκ ellum maiorem excitatis. Nicolam Coasillas ιη tione Praesanctificatorum , atqueea, quae Clerus conq- - - cinit in Processione ma oris ingressus . Hic enim dicitur et in Regem uaruerorum excepturi ; quae erranai p.

verba non Regem praesentem indieant, sed postea tiM iv venturum. In illa autem, omissis hymno Cherubi. eo, sequentia verba ingeminantur : Ecce Sacri

quisque, modica etiam intelligentia praeditus , inter unam . Ac alteram suinionem dii cernere valeat, dum in translatione Praesanctificatorum, Iesus Christus rub Panis speciebus praetens exhibetur ἔ in caeremonia vero maioris ingressus, idem Dominus Panis

tem prefecta, ἐν ΡηSificata , O Carpas ἐν Saaminem Christi. Et post eum, Arcudius ita prose.

ae ripuisa ea-aas discrimen Mis , in uase indieatur, non veluti praesens sub speciebus l.ών. e. inter se gerit tu . ιη iis, sique i & vini, sed ut proxime adlaturiis, postquam ni orasancti semis. Qv--- is tr ω er 'ot, qui' rum consecrationis verba a Sacerdote pririta erunt. . tu μή-βι eatis ver m Corpuε Sacerdos εν s. 37. Tertio perpensum fuit, quod si Graeci in au in mirea dorer, moitHης φρομε humi procum' rebus sacris edocti, perspectum habent. sub Panis Bis, atque adorat et in ahiι vero Sacriora , aum de vini speciebus, dum maior ingressus ducitur Mee μιηι,ο fit ante eo ecrat ρης , Duiκε se ge' nondum existere Corpus de Sanguinem Domini ; in rat, opiniet. Idem Arsiai us sybsequentibus eus' iidemque norunt, quod ignorare non possunt, La φ-

ουεm rapitibus. resellit Gabritiem ArchiepiscW triae eultum soli de i; nemo iure suspicari uis; '. V.

l-ω: --οῦ-A: potet i, hane illis esse mentem, ut per exteriores μὴ

venerationis actus, quos ad ingressum oblatorum 'exercent, Latriae cultum erga species non adhue coniseratas exhibeant : quum eaedem exterioris ob sequii significationes aliquando erga Creatorem, ali Altera; quando vero erga res creatas exhiberi soleant;

quemadmodum in Scripturis Sanctis legitur, A. disset a. brahamum Angelos adoram , ct Jaeob non semel eoram fratre Esau procubuissa, ct Nathan Prophetam idem in conspectu David praestitisse ι quum Tisia M.que adoratio Latreutim non unice in actibus ternis consistat, sed praesertim in interna Hectione animi. qua hujusmodi actus eliciuntur. Praetereas dicit. Graeci in Missa Praesanctificatorum, iisdem exteri ris korationis actibus prosequuntur Panem, qui consectatus est, simulque Vinum in Ciaice contea,

pum Philadelphiae, qui plura lcripierat ad vinditandum huiusmodi Ritum . in etiam Goarius,

praealiuato loco , necem rium duxit, ad eumdem hi tum tuendum, opportunas qualdam rationes asestrae. In recentiori editione Operis inscripti Pυι--itas F, a CatiaAeae de Sacramento Eucharsis, Milo Uus inaudium viaicato pag. 68. Me striptum

legitur: tantum abesse, ut Graeci Sacramentum e charistiae Mon adorent, ut potius sese purgare teneantur, ostendentes, quomodo recti limites non excedant. Me illam adorationis actibus prosequantur panem de vinum nondum consecrata, quibus ea post consecrationem venerantur . Pater Ie Brunoon dubitavit asserere, talem esse Ritum , ut aliquo modo reis mari mereatur. T mesori Tom. a.

u. 4M. O seq. quum se propriis oeulis vidisse 'serat Atmenos iunctionem hanc peragentes, cum aliqua indignatione de ea loquitur Chardon Deo exertur nuato, ea assert, quae seripserunt Toumditius, de Pater te Brun ἱ deinde quaestionis punio. Ι ctum indecisum relinquit . Itaque Patres Concilii

ramoseiae habiti amo i m. Decreto , de cevbrmtione MissMam s. 4. non dubi runt interdirere, nequa fiat genuflexio, aut capitis inelinatio dum P nis, Vinumque nondum consecrata a parvo Aua, H ad Majorem Aram transsenuitur: Frisubet S .odus, ne ficat genu kκισπο, seu capiιla inc a

tum, quod consecratum non esse e stat; nec ideo

iis obiicitur, quod in praedicta Missa Hadanti Matorum, pari Latriae cultu adoreat Panem eonsecratum, di vinum mere benedictum; quia scilicet is trinsecae actiones ab latet no animi sensu diritu tur, ita ut pro varia mentis intentione, unus idemque actus, nunc quidem Latriae adorationem, nunc autem minoris obsequii significationem importet rex hoe ip' satis euincitur, quod quamvis etiam Graeei, dum major procidit Ingressus, ineonspectu

Panis, dc Vini, quae nondum consecrata circumis runtur, eosdem ederent externos adorationis actus

tui erga Eueharisticam Panem, & eoosecratum C

icem exhibeti solent; non ideo rure assimari poseiet, communein Panem, vinumque non consecrM

tum a

177쪽

Nτ. tum, Latriae eultu ab iis adorari r quum omnia A XVs, metiri 'oporteat ex interiori animi sensu, cujus ea vis est, ut sdem externos actus post Consecrationem quidem dirigere possit ad eliciendam adorationem Latreutricam erga Eucharisticum Panem& Vinum ι eosdemque, ante Onsecrationem, ad solemnem oblatorum Ingressum exercendo , Laertae eultum ab illis exeludere valeat. Ita ad rem nostram apposite disserit Leo Allatius in suo Tra-λια δε misa Praesanctificatorum num. 8. Cultus hie non dicitur Latria, quae soli Deo debetur, sed qualem veneratio cνeaturarum evossit: Gesur enim ex terioris reverentiae, evitis scilicet detectio, manuum oscula, in modum fuisticantium complicatio, exten', elevario , is similia, nec non ingenua procvmbere, is, proernere se in terram, non solum ad νationi Dei , sed ereaturarum etiam attribuitur ;nec an eo error committitur, dummodo Deum γυ- orem a ereatura , creaturam exce gentionem a minus exeellente, mente distinguamus. Ter exte

nox ergo eorporis gestus , cultus Deo eκbibitus in adoratione, non nataram Husmodi actuum, sed - ob intentionem , qua usurpantur, cum alias ex sola j xatura sint indifferentes , latria infertur. Interior enim voluntas atque intentio eoneiliandi per hos ex-rernos actus existimationem divinam, Deir, ur finimateria euhus divini, atque adeo ut per illos ad ratio Dei exterior exerceasur, Divinum custum tria buens. Sanctus Thomas a. a. quaes. 8q. art. 32. in

Res V ad secundum ita docet Adoratio princi

panter quidem in interiore Dei reverentia eon it, secundaris autem in quibusdam cor ratibus humi- Maiis signis; sicut gen ectimus, x stram infirmitarem definantes in eompararione ad Deum; prosternimus autem nos . quo profitentes, nos nihiIe ex nobis. Cujus doctrinam explicans Sylvius ad eitatiari. a. haec subdit r Dreet, adorationem prixeipalia er in interiore Dei reverentia eo stere , secundaris vero in quibusdam rinis eorporalibus. Quod adeo verum est , ut inter signa eormraha nauum fere fit obsequium , seu officium , quo non ramum Deo, sed etiam creaturae eultus eaebiberi queati ae proinde ex intentione euentis desumi debeat cultus externi distinctio. V am si ei fit animus , de eo , quem per externum obsequium honorat, exeitare epi- . nionem Deo soli conmenientem, atque iatam honorare, ut Dmmum, tune ejusmodi metum pertiκebit ad euhum Divinum: si autem fit intenιis eam venerari ut creaturam excellentem, Deoque amicam,

pertinebit ad cultum Dusiae , via inper fide. Di-. xi, sere; nam de Sacrificio etiam externo, quod δε- Metris. m. Deo tost offerri , non es dubium. Itaque bruvius unicum exterius signum , quod necessario Latriae cultum importet, externum Sacrificium esse litat . asserit, quod soli Deo offerri tertissimum est, sicut etiam sese demonstrat idem D. Thomas a. a. quaest. 3s. artis. a. Quapropter in Actibus Apostolorum legimus, Laudicenos, quum Paulum , & Bamabam Dia esse autumassent , statim de ossisendo iis Sacrificio cogitasse. Eamdem omnino doctrinam tradit Suare E in 3. pari. Di XMmae Tom. r. uaest.2D art. a. divat. 6 I. sect. q. ut ex sequentius illius verbis deprehenditur: Actus exteriores non sunt ita ex se determinati, quin tam ad venerandum Deum, quam ad honorandam creaturam

exereret possint i, e. Quo fit, ut distinctis Latria fo-

A Deo debitae, ab adoratione creaturae, in his externis actibus, potissmum ex interiori intentione tendeat. Et quamvis idem paulo inserius subjiciat, exteriorem actum, non solum ob internam agentis voluntatem, adorationis Divi me naturam indu

re, sed talem qumue evadere, ac dici posse, si hujusmodi significatio exteriori illi actui tributa sit ab eo, qui tali potestate dc auctoritate polleat: Attendenda est, praeter intentionem internam, publiea impositio; nam fi bo signa, Dolaismi auctorirate , is

potestate, dἀfignificandum Deum, cultum unt impina, solum ad Ditiuum eultum usurpari possunt, is , fi eremuris communicetur talis cultus, erit id Alatria salum exterior, si non ex animo, neque ex falsa aes imati e fiat. Haec tamen doctrina ad id, de quo nune agimus, aptari non potest; quum nul- tibi reperiatur, auctoritate publica statutum fuisse, ut exteriores illi actus , qui supra descripti sunt , avique a G-cis fiunt, dum major Ingressus per

Ecclesiam procedit, pro actibus & signis cultus ANN

Latriae haberi debeant. 17s6. s. 38. inarto demum , quum in CongrePtione eoissem. super eorrectione Eue lotii habita die s. Septembris i 4 . proposita suerit quaestio, an abolevius, seu emendandus foret Ritus Ingressus majoris , de δω- ε aquo hucusque sermonem habuimus, omnibus maluis re discussis atque perpensis, constitutum denique suit, 'nihil esse innovandum; idque subinde approbatione nostra firmatum extitit. Nee alia prosinosa it sententia Congregationum, quae sub Urbano VIII. hane

ipsam quaestionem examinarunt. Placuit tameneonis Prude silium prudenter exhibitum , ut monerentur Episco pi, aliique animarum curam gerentes, dc quorum is, quo

ea est inspectio, ut rudem populum docere non termittant, quod dum saera Dona a Prothesi at M.L 'Aram majorem solemni ritu transferuntur, quum ea nondum sint eonsecrata, sub eorum speciebus nequaquam existit Corpus, dc Sanguis Domini nostri Iesuratisti, prout futurum erit post peractam Coniserationem ; ideoque exteriores illi venerationis actos, qui erga praefata Dona nondum emiserata exhi tur, non ea ratione peraguntur, ut cultus Latriae soli Deo debitus iisdem pis stetur, sed ut inserioris speciei cultus exerceatur , cuius obiectum est, sutura transubstantiatio eorumdem Donorum in Corpus & Sanguinem Domini. Non absimili me- ciniisti Mthodo usi sunt Tridentini Coneilii Patres, quum no a deis actum fuit de veneratione cultuque Saciarum Imaginum; decernentes nimirum, ut nihil immutata D eretria. nae in re antiqua Ecclesiae disciplina , onus esset Episcoporum, aliorumque , quibus doc i munus' est demandatum , Christianam Plebem erudire de omnibus, quae elyca hujusmodi enitum tenenda, deservanda sunt, uti videre est in praedicti Coneilii fuLas. Decreto de in veratione, , veneratione, o Reliquiis Sanctorum, D' Sacris marinibus. ω lue ad rem nostram propius spectat, Goarius Deo aperius eitato consilium similiter dedit, ut minime abrogaretur Ritus Maioris Ingressus , sed ut populus opportunis doeumentis instrueretur : Gudienda est certe rustieae plebis tutus fides ; det Gio

nunquam extiuuenda, aut extius iue externus --πrno eomprimendus . Similiter pater Philipus de Carboneano in inpendire ad Tract. P. Aatoine de Euebaristia g. s. ita eo ludit et Nihil euo in Meest repreMκGndum; sed Gens tua rudis instruenda, ne Dona illa, ut cisisti Corpus , Sane uinem venerentur. Quod quidem si a vobis, Vener biles Fratres, Dilecti Filii , prassabitur , quemadmodum iacturos vos esse confidimus, eam a vobis procul amovebitis accusationem, qua Arcudius de concordia lib. . eap. 9. Episcopos Graeeos sui temporis reprehendit, dicens, Populum quidem tune in summa ignorantia versatum fuisse; sed Episcopos Deile potuisse idoneis instructionibus illius eaeeitati remedim afferre, nisi ob humanos respectus, ab hujusmodi onere implendo abstinuissent : Possent autem, ast

deberent Graecorum Antistites diligenter moηere papseum , is utique eonor 3 mauum proficerent; sed quoniam veI is ipsi Iaborant eodem morbo, is ex ignorata tia in eodem more versantur, vel fi veram nonnuni v dent, lisnent pauci prurimos, timent terrea am perdere guriam, is tamans favores, verentur, ne insta Haereticorum, nomen inorum a vulgo reneuleeιar propterea tumet, saltem externa specie, eae terorum eνrorem egregie imitantur , riteque flentio omnia praeteνeunt, ae dissimulant; ita eaeri caecos dueant, is omnes in foveam cadunt.

1. 33. Porret Sacerdos celeta uas , sacris indutus Asia tam vestitas, antequam sacra Dona a minore Mensa seu Prothes, ad majus Altare transferatur , ad illam accedit, D Panem eonstruandum dividit in Mplures partes . pars major offertur, ut Deo optimo Maximo debitus praestetur cultus, in memoriam Sal- habetur, MAvatotis Nostri Iesu Christi. Reliquae minorestes, quae Merides appellantur, Omnipotenti Deo-ωρ. smiliter offeruntur ι sed eariim una in honorem plurm

gloriosae Virginis Dei Genitricis Mariae, altera in nonorem Sanm Iominis Baptistae, Sanctorum Apostolorum, aliorumque Sanctorum, quorum nomina a Sacerdote enunciantur; alia vero pro salute vivorum, quorum etiam nomina ab eo recensentur ;alia pro iniunctis, qui pariter nominatim commemorantur et alia in sonorem illius Sancti, cuius

178쪽

ristus dies relebratur; relicta Geteroquin Sacerdoti facultate offerendi specialiter Sacrincium pro illo, aut illis, quos ipse maluerit. Ritus hujusmodi divi. sonis l)anis in plures, prout a Nobis descriptus .est, iamdudum viguisse probatur ex Typico Irenes Augustis, edito a Patre Montia On Tom. I. Anaissi. Grae-Ηosum. 6. Si vero Episcopus, aut Presbyter primi, alis .. Celebrantis personam sustinens, cum aliis Saeerdoti. 'mihesim, bus e celebret, & Diaeoni qumue in Osfieio mini s'-4l .a strantes assistant, non modo quilibet Sacerdos, sed u- eitam a Dia. nusquisque etiam ex Di amnis, Hostiam unam maiorem offert, simulque minores particulas, seu Meri-der : ex quibus, liquae demum supersunt a Celebrante,seu Celebrantibus non consummatae, eae distribuuntur adstantibus,qui Eucharisticae Communionis participes fieri petunt. Fiaec omnia exacte describunt, de nar

rent. ei di, Me rades appellantur. mum enim de instituta fuis- set quaestio in Oecumenica Florentina D nodo, adno--τα ,- -Αctis, Archiepiscopum Mitylansem pro--ι, positis interrogationibus cumulate satisfecisse . Et quamvis ibi relatus non sit illius responsionum tenor; non aliter tamen interrogationibus satisfeci me eensendus est , quam ostendendo antiquitatem huiusmodi Rutus per plura saecula in Orientali Ecclesia observati, eu-jus ea est significatio, ut diversos innuat fines , ob quos Saetificium offertur. Puto dixerit, banc esse antiquam Orientalis Meusia xpuuetudinem , qua utitur illa Mesesia ad declarandor vaνia1 fris Sacrificii: sunt . ipsa Areudii verba praefato lib. I. cap. s. Porro nullam diximus super hoc Ritu viguisse controversiam inter Catholicos : e Schismaticis enim conllat, Simeo. nem Archiepiseopum Thessalonicensem, in suo Tra- τρωεαε. ctatu de S cramentis, addubitare se ostendisse de eon. i ' seeratione Particularum. Sed quam irrationabile lue. ri t illius dubium, unusquisque saei te deprehendere potest . Quum enim Sacerdos ad sacrum Altare Conse

crationis formam non minus proserat super maiore portione, quam super minoribus particulis; quumque & illius intentio ad omnium consecrationem aeque dirigatur, & earum Omnium materia ad saeramenta4leri transmutationem idonea sit; si portio maior eonsecrationem recipit, eroiecto coniserari quoque oportet minores illas particulas, quae, ut jam diximus, puri es appellantur. g. 43. Controversia . quidem fuit inter Catholicos ei rea Oblationem , quam a Diaconis fieri superius innuimus . Areudius Db. 3. cap. IT. demonstrandum sumit, id illis per saeros Canones liei

tum omnino non esse. Marius ad Esebologium paν. a. testatur , Oblationem Diaconalem in magna Constantinopolitana Ecclςsia usu receptam non fuisse. Nee desuerunt, qui contenderent, expungenda esse ab Euchologio verba, quae pertinent ad Oblationem Diaconalem , utpote a Schismaticis adiecta . Contra vero Cardinalis Bona Rer. Liturgie.

Lb. 2. cap. I. num. T. nullum esse Canonem tuetur , qui hujuscemodi Ritui obsistat, quum sacri Canones eam quidem oblationem excludant, quam Diaconus ad sacrum Altare facete praesumeret, non autem eam, quam ad Prothesim peragit, quippe qaae n hii aliud est, quam praeparatio ad aliam adacerdote perficiendam in saeto Altari . Ad haeeidem Cardinalis ostendit, antiquum esse Ritum Oblationis Diaeonalis & a pluribus saeculis in Eeclesia Graeca observatum ; cumque de eo disputatum fuerit etiam in Florentino Conei lio , satissa.ctum suisse Patribus ibi adunatis, per responsiones iab Archiepiscopo Mitylenensi datas. Similiter Ber-lendis Tractatu de Oblatιonibus immeo. Venetiis AEn o II I. s. s. pag. IAI. inter functiones Diaconorum , admittit Ritum Oblationis ad Prothe. sim , interdicto eisdem iure offerendi ad Altare , quod solis sacerdotibus competit : Inud serendi

Diacono munus attroutum , intelligi de prima Particularum oblatione, dum super mensami, Pr thesim voeatam, adhue adfunt; non vero de aliis duabus oblatsonibus, quae a Sacerdote inter Litaraiam fiunt. s. qa. sanctus Ambiosius virtutem sancti La

quid Impor.

dubium deporii aummiuorum ne a schis.

neu de O. blatione

rentii praedicans, qui, Diaconus quum esset , una eum Sancto Sixto Pontifice ad martyrium duel ex. optabat, sie rata lociuentem inducit : Exper/re utrum idoneum Misi rum elegerir, eui r . ., Ed Dominiet Sara uinis dispensationem. Scimus quidem Ca. in eonis nonnullos Codices, pro verbo dispensationem, hoc

aliud habere e eonsecrationem : At consecratio hoc num. Diaeo.

loco nihil aliud significat . quam ministerium, sive 'assistentiam sacerdoti consecranti praestitani : ' δ''

-titer asstamus e ait Petrus Blessensis in sua Epist. 123. Nee absimilis est explicatio Petri Cantoris apud

Menardum in notas ἐν observatiooibus ad δεών um Sacramentorum S. Gregorii pag. 28 . Subdiaeonis enim

vetitum semper fuit Eu ristiam populo ministra.

re, sive sub speeie Panis, sive sub se te vini; juκ-

ta Canonem Laodicenum XXV. & in eum notas Balsamonis, Gnarae, & Aristeni t uti Widere est apud Beveregium Tom. I. pag. 464. Non sie autem Diaeonis . quibus olim specialiter demandata erat

sola Dominiet Sanguinis distributio, quae deinde ,

ob enatos quosdam abusus , ipsis etiam adempta fuit : uti demonstrat Cotelerius ad east. Is . lib. 8.constitutisnum, quκ . vos omae dicuntur rim. I.

s. q3. Iam vero in Congregationibus habitis tam sub Urbano VII l. quam nostris hisce tempo- να h. eribus, minime praetermissum suit examen proposi se in quaestionis; utrum tollenda esset oblatio, a Diaeonis fiebat ad Prothesim . In ea autem, quae habita est die 3. Ianuarii anni r7. s. restra

ptum fuit, Nobis deinde approbantibus, nihil esse

innovasdum. Ualidiores enim atque firmiores visae sunt rationes huic Ritui faventes , per Cardinalem Bonam allatae, quam illae , quas ad oppugnandum eumdem Ritum congessit Areudius. It que in nova Euchologii editione intactus rellistus in Oblationis Diaeonalis Ritvs. De qua licet nulla mentio fiat in eo rapite secundi Moniti, de quo hueusque egimus, Nos tamen hie aliquid ei Dca eam innuendum ducimus; tum quia una est e sacris actionibus, quae ad Prothesim fiunt, quaeque praecedentis sermonis obiectum fuerunt; tum quia nullam elabi sinimus occasionem, qua vobis, Ue nerabiles Fratres, Dilecti Filii, magis magisque te, natum fiat, nequaquam insensam esse vestris Ritibus Romanam Ecclesiam, quin potius eam pro vi ribus id agere, ut inviolati serventur ii, qui erro. . . rem nullum,. nihilque indecorum eontineant. g. M. Tertium modo sese offert Monitum, dua- Tarsum bus partibus constans, ct sequentibus verbis emedipluin. Praeterea meminisse debent saee dotes, Sa- m. bacti cramentum Sancti Ohi, qaod Eueb/Leon diei ιur, Coristo esse institutum, tanquam coelestem medietnam, non pro animae tautum, sed etiam 'oco

ris salute; μώι proinde is raso administraudum,

non autem bene valentibus ἔ in eo quidem rem

tta maiorem Saeramenti gratiam reeipiant. si eum Fιde ae devota voluntate ac GaIes, Oleo Sanctσvnga tur. Itemsciendum est , quod quamvis Orientalis Eecora Ponti es in confitendo saera C MU-mate pluribus de more inomatibus utantur, neces.faria tamen Sacramenti materia sunt oleum, in balsamum, quibur, feeundum aliquum Melabi Orien.

scentur, si iuxta praeseriptum adline. Veνum si earum quaedam defint dummodo oleum ν ba yam mad- νηι tanquam aon necessaria ad Chrismatis materiam, rιte omnino Sanctam cisisma eonficitur. Va - . - . Sacramentum hoe, quod a Latinis .ma Unctio dicitur, eodem plane nomine a Graecis Latiari Gidi appellatum legitur in Concilio Generali Lugdunensi elique a i, secundo, ex intentis, dc occidentis Ρraesulibus eoa- ' 'Eho, armo Domini raτη- , cujus Acta leguntur in Collectiom Harduini Tom. T. pag. 69s., quum sei licet Latini simul de Graeci sermulae Fidei eommunibus sententiis probatae subscripserunt . Dicitur

etiam a Graecis Sacramentum hoc, oleum eon dieratum , de santificatum preeibus Sacerdotum , atque perini io, seu consummatio Sacramenti Poeniis tentiae . In Euchologio Marii pari. numer.

Laeon: idemque nomen a Setinoribus sequioris aevi usurpatum legitur, uti videre est apud ,

179쪽

ANNO Geortium Pachymerem lib. s. Hi oti Faseo . eap. 32. , ubi Possinus idem quoque notavit, tib. I. GLI. par. 336. apud Gabrielem Philad'lphivm De Sacra.

mento Euchener, is Tom. r. Actarum Eceu se Grientalu pag. 338. Praeterea 3 Onnunquam, licet raro, idem Sacra tuentum a Graecis nuncupatum im enitur Heptapvadum, quei . admodum legitur in

Synodo Constantinopolriana , suli Patriarcha Ioan . ne Uereo habita anno Domini MCCLxxv II. an uicta Conectione Harduina Tom. 7. ραι γ 3. B., ubi idem Patriarcha, amplectens consessionem Fidei in Lugdunensi Concilio llaturam, ita ad Romanum Pontificem Ioannem XX., dictum XXI., teribite . ExIm

papadum nominatust, ideli ossicium septem sacerdotum; hoc quippe modo a Graecis Sactamentum il-N mi. lud ministratur.

dicemus de huius saeramen. ti institutione a Christo facta, aut de illius effectu;

ruinari. nihil de legibus eirca illius ministrationem tervandis, ut se ilicet solis Fidelibus graviter aegrotantibus, non autem bene se habentibus, ministretur, neque tamen expectetur tempus illud, quo aeger jam suae mentis compos non est; nihil praeterea de quibusdam Ritibus Ecclesiae Graecae, in qua videlicet Oleum Infit morum, non solum ab Episcopo, ut apud Latinos, sed etiam a simplice Presbytero benedicitur,& Saeramentum Extremae Unctionis, non ab uno tantum, sed a pluribus simul Meerdotibus ministratur; quum de his omnibus plura tradiderimus in nostro Tractatu de isnodo Diaeeesana norissedit. Iib.

g. a cap. I. ad toti cap. 3. Sed ad illustrandam tan.

tum modo priorem partem huiusce tertii Moniti, hoc εὐά. b. adjiciemus, qaod quum & olim iub Urbano VIlI..ii .., M. & superioribus Pontificatus nostri annis, discepta--i .in ' tuin diu fuerit . a Graeco Eutholopio delenda essent ouaedam vel ba, quae innuere videntur, licitum Ecelesiam esse, noe Sacramentum etiam bene valentibus ministrate; in Consessu habito die 3. Septembris annire. aia . a I. definitum fuit, deindeque a N. O s probatum, ut nihil in Textu immutaretur; led quae necessario serva fida erant, adnotarentur in Monito, quod initio Euchologii praeponeretur; id quod est factum per

verba superilis exscripta, monendo Graec is bacerdotes, ne daciamentum Extremae Unctionis ministrent bene valentibus, sed iis dumtaxat, qui gravi mor i.. laborant. Porro nihil necesse visum est Eucho. ων M l sat Totum hic mutare; propterea quod, illius verti os o, bis undequaque perpensis, apparuit, rectum illissen--- sanamque interpretationem tribui posse. Ne-sentur, que enim ibi dieitur, ut Speramentum ministretur

valent, sed ut ii quoque inungantur, Moisiis. qui ad Ecclesiam se conserunt; id quod percommode intelligi. potest de iis etiam, qui, licet gravi morbo affecti , possunt nihilominus . in Ecclesiam vel pedibus suis acredere, vel aliorum ope deserti; ibique, ut pmpriae devotioni maeis satisfaciant, Extremae Unctionis Meramentum sibi ministrari postillant; cu. iusmodi exempla in ipsa quoque occidentali Mele. sia non desunt, uti videre licet apud Martene ,

de antiquis Eeelsae Ritibus Itb. a. cap. 7. ari. a. num. T. g. Et penes Mabillonium an Praefatione ad Saecarum primum , in Actis Sanctorum ordi. nis Benedictini f. s. num. IO ... ' L. Cohaerentia sunt eum hae prima parte ter. -. iii Moniti, duo haec, quae advertenda subiicimus.

Unmonis Primum, quod quamvis Graecis diserte vetitum ne , ..i---Εxtremae Unctionis Sacramentum aliis conser. --am. re, praeterquam aegrotis, de quidem ravi morboloborantibus; iisdem nihilominus interdictum non est , quominus oleo lampadis, quod ad sanandas infim

mitates in Ecclesia asservatur, inungant Energume- aliosve, qui vel devotionis gratia, vel ut ali' lautis, O, quo incommodo liberentur, hujusmodi Unctionem quum oleum in lampade asservatum, nequa-G .e. in quam ab Episcopo, aut Sacerdote coniseratum sit, ad usu est, effectum utendi eo in Extremae Unctionis admi-hziu nili ratione. Haud ignotami s. postularum alias sui Dis, ut Graecis permitteretur, Eκ trema: Ulictionis oleo extra gravis infirmitatis ealum sese inungere, absisiti que sacramentalis forma a Sacerdote pro . rem nunciaretur ἰ ea scilicet ratione allata , quod per immadis soIam applieationem Materiae , Sacramentum mini-Α. .,is xi e conserretur, quum ad id necessaria omnino sit

ICTI XIV.

simultanea Forme prolatio. Uerum nee id rereptum fuit, nec recipi ullo modo potest; quom minime lio A. X Vι ceat Sacramentum a Christo institutum in arbitrariam quamdam, licet piam , caeremoniam conver- Saet, .

tere; ut etiam recte observat Pater de Catb eano in Appendice ad Tractatum P. Aurorne da Extrema Biene ς. q. pag. 663. dc quamvis , pro eo quod pertinet ad Latinam Ecclesiam, Quintaduenas in Tract. s. de Extrema Unctione, singular. I. ases eruerit, licere Parochis mittere ad aegrotos,aliosque petentes, oleum Sanctum Infirmorum , ad hoe ut

eo in suis infirmitatibus se liniant; nihilominus siquis hoc facete attentaret, gravibus poenis a Tribunali Ecelesiastico plecteretur, vel tanquam abutens Sacramento Ecclesiae, vel tanquam sitspectos non re- Fidei circa Sacramentum Ex: remae Unctionis, ut opportune advertit Clericatus de Sacramento Extremae Unctionis decv. N. n. 3a. s. 68. Alterum est, quod, liante prohibitione administrandi Sacramentum Extremae Unctionis ex Meliorii. tra gravi morbi necessitatem , quum iam defini- ο Uα- tum sit, satisfactionem, seu poenitentiam, quae a Sacerdote Consessario sacramentaliter confessis im- oleo imis ponitur, constare potissimum debere precibus , Ii , i in iis, ct eleemosinis quemadmodum habetur in ... ωι. Decreto a s l. record . Eugenio P p. VI. pro Instru- an latinia ctione Armenorum edito : minime licit, Poenitenti eonseno pro satisfactione seu poenitentia imponere, inmitia. ut Extremae Unctionis oleo inungatur. Invetra sane

olim fuit inter orientales huiusmodi Unctio, velutimere caeremonialis , uti deprehenditur ex Canone LXXlvaex iis, qui in versione Arabica Micaeno Con- iis, Io

ubi statutum legitur, ut si quis Fidelis cum infide--,li muliere impudice versatus fuerit, post diuturnam quibus evi, Peractam poenitentiam, Ecclesiae reconcilietur per aqvam Benedictam, ἐν oleum Infirmorum. Exinde .ecta .

vero, si fides habenda est Ioanni Nathanaeli in responsiti me de Moribus Goaeeανum, di Franeis Rithardo de Exped/tune farra e. t a. abusus alter inductus suit, ut poenitentibus divit: bus, pro Sacramentali

Poenitentia, hujusmodi sacra Unctio passim imponeretur: ex cuius satisfactionis usu, non exigua pecuniarum retributio eolligebatur. Gravissimo huic

absurdo oecurrere non praetermisit sel. ree. Innocentius IV. ponti sex Maximus, dum in Epistola sua ad

Tincilianum Episcopum ita scripsit f. s. q. um per Sacerdotes, ve Confessarios, pro satisfactioae nitentiae, Unctio aliqva Dummodo 36vvatur. Hoc idem statutum legitur in Synodo apud Nicosiam ce

Nosque etiam huiusmodi praeceptum instauravimus in Constitutione Nostra: Etsi Pastorah1 F. s. Bu 'Dνir nostri Tom. I. num. 37. Videatur etiam Thiers iade Superstit. I. g. cap. 6. Porro Arcudius loquens uacticise

de Graeeis Pres iteris, qui Poen; tenti apud se consesso, saeram Unctioilem poenitentiae loco impone- Iibant, asserit eos, in ipsa unctione peragenda, Sacra- m. - 1ω-inentali forma uti consueWisse, idque gravibus sane Ala. ' uerbis replehendit, ut legitur in ejus opere de Con---m. cordia Lb. s. cap. q. s. Ego maesentem. verum G rius in natis ad EueBougium negat, hanc Giaecis mentem suisse, ut in ejusmodi Unctione peragenda Sacramentum eo'serrent: 2 ou sta tames, ut unctio 'νuibus adiuncta ex ope e operato ammae

deIeat νυν-itates, sed, si quid possit, ex paeniteη

modurare. Nihilominus praefatam qualemcumque consuetudinem ipsemet improbare non omittit; dum omnino eurandum dicit, ut Graeci hane in re ita se gerant, quemadmodum docet Sancta Romana M. elesia omnium Christifidelium Mater, &magistra; quum praefatae unctionis usu plura , dc gravia sequantur absurda, dum vel Saciamentum Extremae Absore,.

Unctionis consertur bene valenti, adeoque et , qui V subjectum ea pax hujusmodi Sacramenti non est; vel saeramenti materia dc forma adhibetur, ut superius reindi -- indieatum fuit, absque intentione ipsius Sacramen- menti conficiendi εc ministrandi. g. 4'. secunda pars tertii Moniti pertinet ad San- ς.. --ctum Crisma; quod quidem a Graecis eonfieitur non Crisina .. Oleo dumtaxat do Balsamo, sed admixtis etiam aliis aromatibus. In hae autem Moniti parte, unicuique diatur.

videre licet, haud quidemlinterdictam esse huiusino.

180쪽

NT. di aromatum permixtionem . sed illud dumtaxat A. XvI. tenendum doceri, in oleo dirilsamo eonsistere materiam Sacramenti, adeoque, si aliquod deficiat ex aliis atomatibus admisceti solitis , nihil deesse , quod necessarium sit ad Sacrum Chri ima e fi

eiendum .

A pM eos s. so. Apud Graeeos nihil praescriptum legitur . a. i. im risitione manuum in administrando Chiil-midici niatis Sacramento . Morinus in suo Tractatu inde confirmatione cap. q. ita lcribit: in Latini -- flanti me impositionem manuum unctioni eouyunxe-

.asero fi pararunt, fotoque Chrismate 3n administratione istius Sacramenti usi suum, manuum effim -- positionis non meminerunt nec reeentia Etichologia, . nec antiqua. Hoc idem constanter asserit Goarius in Euchologio pag. 299. num. 28. Rena udotius in

opere de Nerpetuita:e Tom. lib. 2. cap. I 2. le-

satur, a pluribus retro iseulis , nullum in Ecclesia Graeea reperiri vestigium impositionis manuum in conserendo Sacramento Confirmationis; suaeque

. assertionis Authotes laudat recen iores Graecos facta

eruditione praestantes. Simeonem Thessaloniceii se in . Gabrielem Philadelphium , sirinum, aliosque. Modernus Seriptor Chardon in Historia Saeramentorum ib. I. .cam I. de Confirmatione , conterudit quidem,

prioribus saeculis in Eeclesia Graeea adhibitam suis. se manuum impositionem in eonferendo Chri imatis Sacramento, sed tamen ultro concedit , multis abhinc saeculis, nullum illius superesse velligium. De

nique Dilectus Filius Ioseph Auxustinus O si Ord.

- Praed. , nune temporis Palatii nostri Apostolici Magister. in Dissertatione Historie Theologica, quam olim edidit de Grismate Consi, maiorro, compluribus monummiis erudite confestis, demonstrat, materiam Meramenti Confirmationis apud Graecos non esse manuum imp tionem , sed saerum Unguem Nerias ta- tum. Nec ideo dici potest , id quod a non nubiis temere aifirmatum fuit , non adesse in Eeaei. Gime. elesia Graeca Sacramentum Conseiriatianis, propi rea quod in ea impositio manuum deficiat . Alioquin id sequeretur , quod nemo sbi persuasectam. rit, tot laeculorum decurtu, in tam ampla Chii ilia ni tabis parte , atque in Ecclesia non minus doctrina , iqua in salictitate illustri , drs ei Is r C,nfirmationis Sacramentum ἡ ut Optime ad rem nostrairi pergit Coarius loco cit. At vero Φ.rm am

rum, Ecclesiasticarumque sanctio vum tenacem Chri-fliani Orbit portionem, adeo exquisitum S.rcramen tum reipuisse, neglexisse, vel ignorasse, pauci, me quide n judice, dicere atten abunt. τά-- ὰ- I-s r. Caput h nauitae atque inopportunae dis' .E Eicia e sensionis inter Latinam & Graecam Ecclesiam, ori Rim Augit: em travit ma controveritis, quae inter nostrates Theologos agitati istent. Disputant hi, uinini A. via . Cose postuli Sacramentu in Confirmationis ministraverint

per manuum impositionem, an etiam Mero Chri i- nate adhibito; ει quidem, ut a silet, nonnulli as

Oxς timetiant, quod alii nevnt. Disceptatur etiam inter eos, ian sola manuum impositio si materia huius Sacramenti; nonnullis tenentibus, in ea dumtaxat consistere Sacramenti materiam; dum alii malunt in M. cro Chrismate statuere materiam remotam Sacramenti, proximam vero in illius applicatione, quae fit eum seno Crucis ad Confirmandi frontem I iuxta id, quod legitur in increto pro Armenorum instructione ab Eugenio IV. Pontifice edito e Secundum sacramentum est conflamatio , cuius materia est Chrisma, eonfectum ex ouo , quod nitorem fgnitisat conscientiae, is biasamo , quod odorem fiagni eat bo ae fanis, per viscopum benedicto. Ubi etiam Pontifex loquens de manuum impositione , quae δb Apostolis noe Meramentum ministrandis fiebat, ita subdit : Deo autem tutat manus i σφtionis, datur ia Dele a Confirmatio. Alii denique impositionem manuum, di Chrisma simul iungunt; dicentes , tam illam , quam istud , materiam esse Metamenti Confirmationis ; sed illam aeque , ac istud, materiam inadaequatam, Guotiescumque seorsim considerentur; si autem simul jungamur, tune, aiunt, in iisdem ita coniunctis materiam totalem Saeramenti consistere. Caeterum ipsam manuum impositionem, alii putant eam esse protensionem --, nuum, quam facit Episcopus versus Confirmandos, Bauar. Rom. Bene . xIV. Tom. IV.

sub initium sacrae actionis , dum pricres tecitae R. Nopreces : alii eamdem agnoscunt in ipso ungendi adlu , quo Episcopus signat frontem illius , quem

confirmat; cum nequeat alicujus frons unguento li. niri, nisi manus eid ira imponatur. Hae sunt controversae, de quibus Theologi nostri disputant; recirca quas unicuique licet eam sequi partem, quae magis ipρ placuerit. At nemini fas est asserere, I feet opi. in Ecclesia Graea non adesse Sacramentum Confir-inatibnis. Si quis enim hane opinionem tueretur, δἰ 2. J . ,i- huic iii anifeste obstaret vetus orientalis Disciplina, quam Apostolica sedes optime perspectam ha- ζ22 ozbuit, nec unquam damnavit, aut improba Uit, jux. Eee e rata quam in Graecorum Ritualibus libris nulla fit

mentio de manuum impositione , tanquam male ria adaequar a , aut inadaequata sacramenti Confirmationis. Quare ad evadendum hujus dirimitatis labyrinthum , alio filo iitendum est, quod quidem diligenter inquitenti non deerit ; absque eo quod super propositione incerta, re nulli bi definita . st biliatur reprobatio aliens opinionis & sententiu ,

quς deseirioribus orthodoxis non caret. g. 2. Quod itaque extra controversiam est, hoe Q,-qioul.

dicatur: nimirum in Ecclesia Latina Confirmationis Sacramentum contori , adhibito Sacro Chris. ζ

mate, seu Oleo Olivarum, Balsamo commixto , liena. & tere ab Episcopo benedicto , ductoque signo Crucis

per sacramenti Ministrum in fronte suscipientis , mento Con. dum idem Minister Formae verba pronunciat. Ei in L 'quidem pro iis Regionibus, in quibus vera Balsa- δ''nii species non reperitur, haud reeularunt Romani Pontifices indulgere, ut ad eonficiendum Chri Lma liceiet vii certo quodam fragranti succo , seu liquore, qui communiter pro vero Balsamo aeei-tur, ut videre est in Constitutione 1so. Sancti Pii

per quam vides icet Constitutionem, Indiarum Epi-se.,pis eiusmodi indultum eonceditur ; & tu Cons mitione 47. Si aeti V. eodem Bunar. eodemque m. q. 'μνι. 3. , ubi expasita veri Bilsami penuria, exe. poti sinum proveniente, quod a buita illa , ex . quibus major. illius copia educebatur, .quaeque Olim

in Palfstina, ct maxime in valle Iericho sequen- 't a etant, a Tureis excisa , & radicitus extirpata

fuerant; conceditur Aresti episcopis &Episcopis Lusitanis, ut in confieiendo Satis Chrismate , adhi . . bere possint Balsamum, ex istasilia , alitique novi Orbis, Indiarumve Regionibus allatum ς eaque in re Ponti sex suorum Piraeeessorum Pili V., &Gr sorii XIV. exempla sequi se profitetur. Quorum . alane Pontificum providentiam eollaudat Morinus in suo opere posthumo de Sacramento confirmati nis pag. 3s. In Ecelesia G1 a similiter Confirmationis Sacramentum conserture adhibito Sacro Umguento, quod compositum est ex oleo Olivarum.& Balsamo, ac inluper ex aliis stagrantium heria- tum speciebus, qus sunt numero viginti tres, adje. ha quoque aliqua vini portione. Pira ictas omnes

herbas odoriferas accurate enumerat Ha et in L. brum Pontimalem Melesiae Graecae . obbruat.. DAEA Rituno Chrismatia, dc pater Betti T sm. I. Dee Theologia δελ- ea f., qui . tamen subdit, difficile admodum sibi videri , omnes illas herbas ab Haberto indicatas saero Unguento a Grecis insundi, quum nonnullς ex illis incognitς sint , ita ut vix aliqua earum mentio eκtet in lexi eis , & in libris Avitarum, qui de plantis herbisque tractarunt . Sed quidquid sit de his, quum antiquus sit illus commiscendi has herbas Oleo , ct salsamo ,

intactus relictus est ritus in Monito, de quo nune agimus; admonitis tantummodo Graecis . ne aliud quidpiam ad materiam Sarramenti necessirium putent , praeter oleum de Ballamum ; utque proinde validam amescant hujus sacramenti ministrati nem, quae fiat cum oleo & Balsamo ab Episcopo rite benedictis , etiamsi aliquae sorte desuerint ex illis herbis, quae, iuxta eorum ritum, in sacri Unguenti compositione admisceri solent. Sapenter e iam , dc magna cum ratione , in Synodo Zamystiae habita anno et aru animadversuraei fuit a Patribus s. a. de Confirmatione, quidquid herbarum Balsamo adjiciatur, cavendum esse, ut max-a par

cisismatis semper fit ouam Bassamo mixtum. s. s3. Expensa jam seeundae parte tertii Moni. Ap a:πti, nonnulla hie, appendieis loeo, subirectemus φ