장음표시 사용
31쪽
cura, & memoria multa suit. Ad haec scripta
omnia antiqua tam curiose spectabat, aut virtutes pensibat , aut vitia rimabatur , ut iudicium factum esse ad amussim diceres. Itaque virgulam primum cerioriam in Μichaelem Glycam adducto supercilio Grammatista memoratus adsumir , pertenditque in eius EpistoIa I. Non νοητον δειν Gerpentem , quem mente percipimus , ut Glycas habet , sed νοητικον οφιν dicendum esse , hoc est, Rationalem serpentem eodemque tempore Iac. Pontanum , Utrum doctissimum , ut eius praeclara opera ostendunt, immerito exagitat quod νοητον legerit , Latine verterit , Serpentem, quem mente percipimus; aitque : E' un sentimento freddo , C inetto , e contrario a quel, che Glica insegna ne li' Epistola IV, dove so stiene chevero fosse quel serpente, e non allegorico . suamquam censura haec me non vexat , tamen ut Glycam , Pontanumque defendam , animadυertere est, serpentem, qui Eυam decepit , verum fuiΤe serpentem, non autem allegoricum, communem Patrum fere omnium esse senten-riam, ut pag. 216. ad eam Epistolam observavi: itaque Epistola IrinibiI noυi , aut insolen ris , Glycas inυexit. Sed hunc serpentem rati9natem fudite, non tam hebes et ineptus est Glycas , ut ridicule adfirmet: S si eo , instrumento, DiaboIus ad deceptionem Eυae usus es, nou
32쪽
XXXI viamen ideo rationalem illam efecit. Secur enim . Circulatores etiam sigillaria rationalia redderent , dum ea mo-nr,qper ea clamdestiui Io-quunIur . , Adeo υerum igitur est nihil in Glycabeio , nihil in Pontano esse reprebendendum , ut Censor noster, quo υeIIicandum aliquid ia--, Hat, Circen peris e imitat , brutas ct ir-. rationales animantes , in rationalas prodigiose conυerrat. Ergo iuxta bulas egregiam S admirabilem diatrinam , ver ur anguis, rationalis
Certe si ita ex irrationalium censu serpentes expungit , iam a Irus mirari subit , quod aIibi bic idem Grammatista Des adpetitum quemdam innatum , S narara insitμm, Deum conditorem suum glorificaηdi , cunctis antrialibus ratione carentibus. contra Basilii Magni sententiam denega-ris , quod inferius Pag. 178. mature castigavimus . Sed quomodo edisseren aus est Glycas λ Et quomodo, quum ille serpens Eυae deceptor, verut non allegoricus fueris , serpens bcis quidam intelligibili; memoratur λ Ecce iam . Glycas laudata Epistola L quum serpentem intelligibilem nominat , non de serpente agir, qui Evam ramquam instrumentum seduxit ; sed Diabolum pri
33쪽
que ἀλληγοριμύς serpentem , sacrarum litterarum ritu , Patresque imitatus , adpellat, Juper consulantur adnotata: ad laudatam Epistolam pag. 2Iῖ. Iam quum Daemones incorporeos idem Glycas existimet , ut ex Epistola II. luculenter constat , ideo allegoriam suam declaraturus , νοητον intelligibilem . addidit , quod quidem, vere , adposite, eleganter , di tum est. Nonne iam liquido patet , Iac. Pontanum recte νοητον in Gl3ca legi se 3 Recte Serpentem quem mente percipimus
Latine Sertisse δ Recte MSS. codioum fidem
esse 1equutum νοητον constanter habentium Θ Π-mere , S incon Iulle, Criticam nostrum eo lices Graecos corrumpere ausum; inepte vero S in-Jcite ridiculum Serpentis rationali S commen tam Gl3cae eruditissimo ad ingere 3 Quis modo Io. Clerici , Uiri doritissimi , S acutiss*mi Critici, verba ex Tom. XXII. Biblioth. 1electae non usurpet λ On volt par la te petide jugement de ce grand Critique , ma uva is go ut , & sa hardi esse ridicule achanger ce qu' it nycnten d pas , quoiquetout te Monde l' en tende. Sed de his quaedam etiam inferius pag. 9 . praelibavimus. Ad alia deinde Criticus transiit , ct ad ea , quae Epistola II. pag. 9O. in hunc modum
Ita enim non cohaerent , & parum inter
34쪽
e contraria at testo. At si Pontanus ita ere ad aures Latinas transtulit , quid ad me posse Graecum tantum rextum adposui, ct co dex Riccardianus m. quo Hus sum , it babet . Sed nonne aliter potuit babere codex m. ex quo sua transtulit Pontanus, quum
sententiae id nibit obficiat Ouid si Ponta
no paullo liberius vertere adrilit, quum nuI- tum inde sen entiae detrimentum adferri inteIligerer λ Nam Graecus contextus redite se babet, si ad unam partem praecedentis orationis referatur; Pontani autem interpretatio pariter irreprebensibilis est , si referatur ad aliam. Oratio praecedens baec est: Si a principio ita
conditus esset Adamus, ut morti deberetur, non diceret Salomon, Deus mortem non fecit . Iuxta Graecum contextum sequeretur Ista enim cohaerent, & omnino inter se congruunt; boc est , confectarium exsistit Sa- Iomonem eo modo loquuturum non fulse. Iuxta Pontani vero interpretationem sequitur : Ista enim non cohaerent, & parum inter congruunt f boc est , . non cohaerat nequc congruit , Adamum conditum esse mortalam , .ct Deum mortem non fecisse, ut Salomon ait: quod profesto idem est , neυe sententia immutatur . Quanti nunc faciendum est illud :LatraduZione e contraria at testo. Non igiturbae vi causa Pontanus exagitandus fuit ,
35쪽
estum interpretis mureus sit , non verbis femper religiose iserere atque inserυire , sed eamdem semper exprimere S serυare sententiam , ut Grammaticus eximius Agellius Lib. IX Noct. Attic. cap. IX. S ο πανυ Hieronymus inferius Iaudandus Juculentissime docent. Utinam Criticus bic non adeo suo otio in raris magni nominis faciIe eriminandis abuteretur , S gravissimo prudentique Scriptori Sept. Tertulliano ita Praxean monenti auscultaret e Malo te ad sensum rei , quam ad sonum vo
Mox alium eiusdem EpistoIae Iocum, qui pag. 97. babetur, calumniatur Grammatista , atque ita scribit : Pub emere che τογε νύνἐ χον voglia dire in praesens , ma a me giunge nuovo r non dubito che quello ον sta di piu. Mihi vero noυum omnino , S in suetμm , inauditumque est , pubIicum Graecarum Iitterarum Professorem, talem aut negligentiam , aut oblivionem, aut ignorantiam ,
prae se ferre potuisse , ut quoa ipse , quum discipuIorum subsellia adhuc tererem , probe
moveram , illum tamquam novum S inandi-zum admiratione S stupore percellat. At dic, soaes , noune participium εχων amat , ut ita dicam, abundare in oratione Graeca , Ssuperfluere , elegantiae cuiusdam gratia , ex notissima eiusdem linguae proprietate λ Id qu aeem frequentia classicorum Scriptorem exempla
36쪽
manifeste probant : id Grammaticorum cIarissimi doceat Guill. Budaeus in Linguae Graecae Commentariis , H. Stephantis in eiusdem Iinguae Thesauro,ut Ia. Gret serum cunctorum manibus tritum N Iudimagistris omnibus familiarem, omittam, Lib. II. Grammae. GraeCCap. II. & XVI. Quid igitur mirum si etiam disertus Glycas eodem participio ad redundantem quemdam orationis ornmum , oprimos imitatus ' auctores , usus est λ Ai ipsissima Henr. Stephani verba describamus, quae a cretoria sunt, quum quaestionem nostram attin, gant atque desiniant. Scribit igitur Tomo I. - Thesaur. col. I 3I8. Interdum vero abundat participium , ut ληρεις , di πυζεις ων, quae cum aliis vide ibidem . Item εχον neutro genere similiter vacans, quum di
erius tamen illa Criticus in secundam Epistolam casumniaturus inquirit , S ubi i
ta , μη τὰ της ἐκκλησίας sistat opΘοδοξου ιχῶντες φρονηματι , ad Latinas aures transtuli , Neque Ecclesiae dogma orthodoXa cogitatione conii ciunt , ipse haec adnotat :A me pare cherornasse moleo meglio, neqκ secundum Ecclesiae dogma orthodoxa cogitarione ambulant. In questo senso e adoperato ii verbo x ιχ ω negli Atti Apostolici XXI. 24. e altrove net nvovo Testamento, a'qua'. li
37쪽
Ii luoghi per avventura a IIuse Glica. For- fe egli scri sse κατὰ δογμα. Ut quanti baec castigatio facienda sit probe intelligatur , per singulas partes pensicuIate examinanda est. Et ab extrema quidem initium sumere adridet, quae ita babet: Foris egli strisse κατὰ δογμα. Respondeo igitur expIoratae fidei esse , Codicem Epistolarum Glycae MS. quo usus fum ,
illud κατα non babere , adeoque audaces manus ei inferendas non esse , ne non tam corrigi
quam corrumpi videatur. Iecroi que peu degens , inquit Io. Clericus ὀ κριτικι ατολTomo. XXII. Biblioth. Selectae, ont oui par-ler des semblabies hardiesses a changer les paroles des anciens Aureurs. Et praecipue quum nuIIa heic necessitas adsit. Nam etsi x ιχουνυς ambulantes , vertendum esset, Analogia fatis ostendit accusativum casum , sine ulla praepositione, huic verbo tribui posse, ni habent alia eundi S ambulandi verba : nam apud cIarissimos Scriptores , ut Demosthenem, Ocho, inseneris : apud Isocra
Sie Latini viam ingredi dicunt , ct Propertius iam dixit iter proficisci. Μagnum iter ad magnas proficisci cogor Athenas.
suod si xoster Cri inator pertenderet , heic
38쪽
non de via aut itinere vi , sed de dum ste, adeoque τοιχοῦντες metapborice usurpari; ipse se quidem Iubenser adsenserim , o tune Philo tra- necessarium R. Hactenus igitur noster Antago=ses
parum prospere egit Grammaticum : videa mus iam an melius illi succedat, dum Interpretem ogit. Vertit igitur ille: Neque secundum Ec- clesiae dogma orthodoxa cogitatione ambu- lant. Iam quum illud κατα iure exculaaυer
, interpretandum fideliter risu: Neque Ecclesiae dogma orthodoXa cogitatione am- bulant. Sed quis non videar ,-LMAHis auribus ingrata fit, o quam insolens , haec loquutio ζ Et quis ignorei boni Interpresis munus esse , oraιionem , quam vertis, δύ-guae , in quam vertit , genio adcommodare , qaidquam violentius transferre λ Id eis- ganter ac praeclariter docet Grammaticus S.Criticus eminentissimus Gellius . Lib. IX. Noct. Attic. Cap. IX. Quando ex poema tis Graecis , inquit , vertendae mutandaeque sunt insignes sententiae , non semper
aiunt enitendum, ut omnia omnino Verba
39쪽
tamus. Perdunt enim gratiam pleraque, si quasi invita & recusantia violentius transferantur. Sed nequis hane Agellii regulam, S auctoritatem eludat, alia auctoritate confirmanda ac roboranda est , eaque es doctu imi Interpretis , o Patris graυi mi , Eusebii Hieronymi, ita ad Suniam , ct Frerellam , prudentissime scribentis et Dum interpretationis κακογλιαν sequimur, omnem decorem translationis amittimus : & haec est regula boni interpretis, ut idioma alterius linguae suae linguae exprimat proprietate ,
quod quidem & Tullium in Protagora
Platonis,& in oeconomico Xenophontis, S in Demosthenis contra Aeschinem ora tione fecisse convincimus, ct Plautum, Te rentium, Caeciliumque , eruditissimos viros , in Graecis comoediis transferendi S ,&C. Nam , ut ipse ex intervallo aἰt, non debemus sic verbum de . verbo exprimere , ut dum
syllabas sequimur, perdamus intelligentiam Ut igitur obscuram ct insuetam apud Latinos pbrasin , o me apboram , evitarem , qualis esse set , dogma vel decretum ambulantes, ad aliud verbum confugi , quod certe rem signat, o sententiam fartam S tectam inviolatamque
conse at ' loq-tionemque neglexi , quam certe apud Latinos Auctores numquam offen-adse me memini , o ne in novi quidem Testa-1nenii tabulis Vulgatae editionis, nisi semet ses
40쪽
alio sensu , aliique verbo Grarao aptat in . in Epistola ad Colo senses , Cap. II. vers. I 8. ubi Vulgata babet et Quae non vidit ambin lans. Sed υerbum ἐμβατευών, quo D. Paulus utitur , nil aliud significat bis , quam inquirere , scrutari, penetrare : ἐμβατευσου enim explicatur επιβῆναα , τα ε νδον εξερευνηροσομη ΟροπησM. Ingredi, quae intus fiant scrutari,& speculari. Phavorinus praeterea
interpretatur ἐξεταζειν inquirere; Hesychius Orῆσσα, ἐπιβα λωιτω , quaerere , pene trare quoad licet. Itaque significat iηquirere, introspicere in id quod arcanum estis ideo Igatus Interpres non satis commodo , ου μgnificanter, ambulans reddidit. Et quidem reliqui . Interpretes adeo ab huiusmodi verbo, sphrasi , absimndum esse censuerunt , rex Augu- istinus Epist. LIX. legerit, quae non vidit in culcans, quasi Graece legisset ἐμβαΘευων; Am-hrosius Iegerit, ea quae non vidit extollenS. Et,ut ad reeemiorum quosdam descendam, Era- mus vertit Ingrediens ea , quae non norvit. Et , si haereticorum avictoritate abuti fas est, Lae. Capellus: Ingerens sese in ea , quae
non vidit . H. Grotius: penetrans in ea quae non vidit, idest non novit. Hammondus amum παραφρα ur Adgressus ea docere quae nullo modo novit uuid quod Budaeus σαν exponis ci interpretarur συμφωνειν, con 'sentaneum esse , ct consequutione quadam