장음표시 사용
61쪽
LTII Iniana , quod ita scripserit in libris de Re.. publica, quod Μenelao Laconi quaedam fuit suavissima iucunditas : di quod alio in loco
dixerit , Breviloquentiam in dicendo colat. Atque ibi nugator homo Ciceronis errores deprecatur, &c. At mea causa illa Giceronis posior forte videatur , quod non ex Ennio , sed ex Uirgilio , poeta nobili*imo ,pbrasino vocabulum sum ierim e si ita tamen , ubi de M. Tullio agitur , loqui fas est. Adderepossem exempla quaedam etiam ex Philostrato, qui suos Rbet boras pasim commendat quod orationem poetico adparatu, vocabulisque floren-
rem S exsultantem , babuerint: sed tempus essui bonam Censoris mei fidem desiderem , qAando ipse banc eamdem phrasin , quam insulse
modo criminatur , alia r in bae eadem GlIcae Epistola , quum primam editionem meam recen
feret , bene sapienterque probaverat. Quanto melius , si otio suo abuti υolebaι , pedestria quaedam , incondita , ct claudicantia carmina , quae dudum circumferuntur , Hercules hac venit confecto itinere, magna lIamque siti exarsit, praecepsque per
Dulcem aquam quaerens, licuit quam cernere nusquam , die. quam poeticas in prosa oratione pbrases , ct voces adposite S eleganter adhibitas, sua cen-. fura
62쪽
Dra υexavisseis At licet cum maeeo in Arte '
Non quivis vider immoduIata poemata iudex sEt data Romanis venia est indigna
cu recens exierit, ditanare Tiresias alter audet , sed solito buiusmodi oraculorum exitu , faIlaci υidelicet. Nam ad Epistolam IV. para
rit , statim a me pro imperfecto passiυo acceptum esse nugatorie clamat , quasi 1BIlabicum iis crementum adfuerit, aut aliquod imperfectum passiυum in εατο deuenere soleat, quibus in errorem facile inducerer. Ad rem quidem M.Tullius. De Oratore scriptum reliquit: Plura multo,
homines iudicant odio , aut amore, aut cupiditate, aut iracundia, aut dolore, aut laetitia , aut spe , aut timore, aut errore, aut aliqua permotione mentis quam v ritate , &c. Idem respondendum ubi παρα- γειτο criminatur , uou animadverrenS , virgutae postpositione id pariter fatifum R, quum παρὰ γοι , το , ,: opograpbi exscribere debui 1 sent , quod ipse Censorem buno morosissimum rempestive monueram , quum illa rem manifestam non depretanderet: tamen . indo boaidem
63쪽
idem in suis ἰη me animadversionibus posuit.
i Deiη e pag. 237. τὸ ἐνδέον carpit ,eaIumniatur, in Glyca , quasi intratum non. Ar ; baudquaquam considerans Glycam esse sequioris aevi Scriptorem , s quum το δεον
simplex apud probatissimos Auctores freqaen-rissimum sit , Iicitum Glycae videri potuisse
etiam ro ἐνδεον compositum usurpare. Frustra igitur contendit Censor audax, o praecepy,contra Codicis ΜS. fidem, το ενύ ἐς substituere a quod quidem nulla ratione permi tendum , nisi magnis de causis, superius tempestive monuimus. merito quidem ; nam ab omnibus υiris do- diis huiusmodi audacia semper improbata est, ut ab H. Boeclero , IOL Scaligero , And. Schotto , Christ. Ad. Ruperto , quemadmodum apud Crenium υidere est.Animadvers. Philolog. pari. IlI. qui Scali ri de H. Si pbano fN Dalacbampio , bominibus in boc au- Aacissimis , agentis , S temeri atem rantam in eis uti litterariae Reip. exitialem damnμnris , verba refert; quod quidem facit etiam Io. Conrad. Zel in erus Theatro Virorum Eruditorum, qui Typographiis laudabilem operam praestiterunt, in II. Stephano . Miserationem autem excirat illa censura, qua ad pag. 269. interpretationem meam opti
64쪽
mam deformat atque eorrumpis I S praefracte
vult , ut προς τα Στααδία inter puerulos agens Certatur, profecto ridicula : quamquam . ipse praecedenter monui , mendum tapographicumiarepsisse S τὰ πεδία legendum , ut habet 'Codex MS. O Latina interpretatio Iuculenter indicat , ct ipsa orationis sententia exigiς ' ne GHcae textus indigne habeatur , ct risus Iedioribus inextinguibilis excitetur. Et quidem in Iegendo , Participavit enim vere inter μα-νulos . agens carnem & sanguinem , quum vere homo effectus esset, risum teneatis amici Nam praeter Ioqueηdi modum humilem ει ineptum , fluita etiam S superstua esset eiusdem rei repetitio , quum sir idem inter puerulos agere, atque bominem esse. Sed haec numquam effutivi; Glycas , S prudenter ει castigare , ut ipse interpretatus fum , dixit : Participavit enim vere ad terrestre silum στρος τὰ πεδια ) delapsus carnem , ct sanguinem , quum vere homo effectus esset. At postremum post tot tantasque ballucinationes , postquam tam faepe in meridie tamquam in tenebris offendis , aliquid , Deo nescio quo auspice S duce, deprebendit, quod mere sciteque , sed in quo nullo iudicio do-
Lirina opus erat , supplendum observavit . ιυenit enim pag. 27O. verba quaedam in Gra eo contextu deesse , quaes ramen in Latina interpreta tono Iuun ur o b ad pag. 58. iafri
65쪽
i in antecessun3 animadverterat, Graeca quidemi verba alicubi exstare , Latinam autem interpretationem desiderari. IIIa Junt: ἀλλος τροπος ι τοτε αρρητοςτε 'ν ἐπινοητος. Haec vero: 1 Etenim tamquam Ethnici reputati sunt.
N isi vero conversi fuerint, di ipsis vae,&i iis, qui illos participes faciun t. Haec quidem, ipse non inficior , ita memini interdum τον πρό.s νυ Ant. Mar. Salvinium , ipso mibi id fatente , in similibus quoque peccasse , quum animi intentionem aliquando , S bumanam curam , fugiat in exscribendis, vertendisque Seriptoribus , continua verborum series , est mediis omi s ad distantia quaedam oculorum celeritate transiliatur οῦ quae quidem se en caver
: Verum opere in longo fas est obrepere
Sed quid de Censore nostro dicemus , qui
non opere in longo. , nec in iustae molis volu
mine , sed in breυi admodum Andreae Cr tensis Homilia , simile peccatum. peccaUit ,
pag. XLIII. illorum Sectorum, τί οὐρρα. Θη. σαν σιαγο νες σου , interpretationem omisit J DAcemus quod vere Menander dixit
66쪽
omnes sumus in admonendo septen
tessNos vero ipsi aberrantes non cognoscimus.
In qua quidem exigua , ct coacta , HomiIia , centum s decem menda , S amplius, quibus rextus Graecus foedatur , deprebendi , ct adnotavi ; ct commili a quidem ab iIIo υirilitigatore , qui in primo Deliciarum Eruinditorum volumine , errata quaedam rππ-
pbica , non adeo muIta, illiberali sedulitate υenari potuis , S perquirere, o adnotare , o describere , ut ais triumpbum si
bi agere υideatur. In Fabularum autem -- sopicarum editione ad ducenta , ct quod excurrir , σφαλματα observaυi ' ut baud iniuria iam Ευangelicum iIIud effatum apte in
huiusmodi Criticum usurpari possit: Quid au
tem vides festucam . in oculo fratris tui :trabem autem i quae in oculo tuo est, non considerasy Aut . quomodo Potes dicere fratri tuo : Frater sine eliciam festucam de oculo tuo , ipse in oculo tuo trabem non Idens λ . . . . elice primum trabem de oculo tuo , ct tunc prospicies ut educas
festucam de oculo fratris tui. Quod si ridere malimus, cur Iepidissimum Epigramma Λbbiano tributum ex Lib. II. Anthologiae in
67쪽
II-μας, ἀντέλαβον πεντε διακοσιους. Καυ νυν μεν φησιν τουτους ἀριΘμου σοι ἔπεμψα Του λοιπου δε ριετρω, προς Κυπρο ἐρχοεκενος. Ipse soloecismis donavi Rhetora septem
Flaccum , sed retulit mihi prodigus ille
Quinque : soletque idem, numero nunc , dicere , misi ;
Mensura posthac, quum primum advenero Cyprum . Cur Horatianum iIIud non inieram pQuum tua pervideas oculis mala lippus inunctis,
Cur in amicorum vitiis tam cernis acu tum ,
Quantum Aquila, aut Serpens Epidaurius pnuid autem de huiusmodi stulto ineptiarum Ia- bore, nugisque didicilibus dicam, quaIes fuere , Paedagogorum ritu , indaganter imestigare
oc scrutari, an apex ullus , an accentus, an
68쪽
Oratore Isserate excerpsisset, ct propterea i
Ium criminaretur ' quid nam de calumniosa , S ignobili, Censoris mei πολυπραγμοσυνη iudicaυdfet y Verba M. Tullii in oratore sunt qκae sequuntur : Elegit ex multis Isocratis libris triginta fortasse versus Hieronymus, Peripateticus in primis nobilis , plerosquz senarios , sed etiam anapaesticos quo quid potest esse turpius 3 Et profecto turpi ssimae 1μης , viroque graυi indignae , buiusmodi ρο-
pMr bicorum mendorum criminationes , quod quidem Uarie demonstratur. Primo quia ce ebriores etiam editiones , , quae maxIme commendantur , ut Manatiorum , Steph anorum, Frobeniorum , Plantinorum , Elzeviriorum , aliorumque illustrium Chalcograpbo- rem , mendis huiusmodi foedari interdum deprehenduntur ' frustraque ab iis cura illa ac diligentia exigitur , qua antiquos quoFdam
Librarios praestiti sse indicat Gellius Lib. I. Cap. VII. Lib. II. Cap. III. & Lib. V
Cap. IV. itaut milia errata in eorunn scriptione deprebenderentur , Secundo quia ex re non omnino necessaria soliciti fumus , quum spiritus accentus puncta , O vim gulae, apud antiquissimos Graecos in communi usu nou fuerint , ut marmora antiqua , ct pervetusti codices , fidem faciunt. Quamquam enim Aristophanes 'et anitus Grammati Mae ,
69쪽
pbam floruit , signa quaedam distis sionis, S
προσωδειαν , commentus est ; tamen haec omniannir septimum saecuIum a Librariis neglecta fuisse videntur , ερο in solis Grammaticorum libris obserυata , ut scribit Graecae pataeo grapbiae consuIrusimus auctor Bern. MonsisIconius Lib. I. Cap. IV. quem quum Censor noster in Appendice Fabutarum Aesopicarum Pag. 332. citare non dubiter , tamen contraria prorsus iis, quae ipse dixit, ab eo memoriae tradita comminiscitur , ct iniuste iIIi errorem adlingit. Ecce Riccii verba et Crede iluontiaucon , che cominciassero a scrive gli i Grammatici circa al set timo secolo, ec. . Ipsissima autem Μontisfalconii verba , quum reb Aristophane 'etantio id coepisse dixi Per, sunt quae sequvnxur: rum haec omniante vII. saeculum a Librariis in 7 sus videntur: nam Codicescti sextive saeculi iis prorsus carent ζ quam re ante septimum saeculum IN SOLIS
vata fuisse videntur. Sed mirari non subis , si homo minime malas Librarios a Grammagicis non distinguit , quum in sua CalIigraphia. inter amatorem, S cinaedum nullam discrimen faciat. Immo quum accentuum uti itas , vera iam pronunciandi ratione dinos iam nulla sit, quod forte induxit ad certis signis in Hol
70쪽
suis tuis descripto breves ct Ioetas siIIabas
indicandas ; iam quidam eos adbibere basa temere desierant specimen aliquod anLitterariis eruditi Schel hornii Amoenitatibus alicubi oecurrit . uuin popularis noster Bened. Λ vera ni us , quem Graece peritum , ct disertum do- ritumque bominem , eius opera luculenter ostendunt, nullis accentibus , spiritibus nullis , Graeca scriptione usus est , ut Ant. Maria Sal vini us , qui illius fuit auditor, S max mum decus , mihi saepe adseveravit : cuius rei specimen do disichon, quod αὐτοσχεδεα- in PIaionis operum fronte ille scripsir, Iudens in eo quod υolumen illud pIurium domi. ηοrum fuisset , ut Cyriaci Stroazae , Ual rii Chimentes lii, dic. tandemque in Salvinii
Oυτος ανηρ , οντως Ουδενος εο βιβλος. Tertio , quia si alicubi a Tapographis peremtum est , tamen baec menda constantia non sunt, adeoque minime calumnianda , ut iam superius scite animadυertimus I l huc faciunt illa