Deliciae eruditorum seu Veterum anekdoton opusculorum collectanea Io. Lamius collegit, illustravit, edidit Historiae pontificiae et Augustae pars prima Chronicon pontificum Leonis Urbevetani complectens

발행: 1737년

분량: 439페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

51쪽

LIII

tur; nam apud Iudaeos et am scalae bae extrinsecus aedibus adpositae in usu erant, ut ad. citata loca doctissimus Bern. Lamius in Harmonia Evangelica observat. Metius igitur illud δωμα TerraZZO υerti potuisset, quod quidem Fabula CXXXm fecit interpres, quamquam S ibi Balcone perperam , ut Uidetur , admiscuit . Quam Iepidum autem est quod Fabula XLI de Co umba , S Formica , ait , Tronco un ramo d' arbostello,' Ea lei porselo beI bello, . contra omnem quidem Uerisimilitudinem e Eam tamen servat Graecus contextas , qκi habet: κλῶνα Jενδρου περιελοῦ α' ἰς τη, πηγην ἔρριψεν. Quum arboris ramum decerpsisset, in fontem illum proiecit. Quamquam enim iuia poIogis multa brutis animalibus adfinguntur, verisimiIitudo tameu in plerisque, quoad fieri potest , serυanda est . In Fabula XLIV. illud ἐπιφαινώς tantae eruditionis verbum , quantae Ph.Bonarotius Vir Ionge eruditissimus ostendit, ne υe adumbraυit quidem si item , sed επιφα-

καταβαs , quod quum descendisset, I si- αἰ 3 mili

52쪽

mili modo fuerat transferendum. In Fabula vero Lxx vi. άλά τὸ μὲν σον κάλος τήν εαιμι ν ωραν. άνΘ i, quum elegantersignificet: Sed tua pulcritudo verno tempore floret; sintaxim totam Interpres perυertens , s nihil depulerit udi eloquutus, contra nativum elegantiam interpret atur: - - M a solo

suid autem de Apologo Lxxxviii. dixerim , ubi Sunium, ex oppido Atticae , ct Promontorio, ut Strabo , Stephanus, Hesychius, Meursus, et Sponus , docent, in simplicem montem tran for- .mar; quum tamen vox άκρωτηριον, qua A Esopus posite usus est, Promontorium esse satis indicet, quod nunc Capo Colo non adpellaturr Piraeuum vero Λ rsenale tantum esse dicit, quum Portus,sPetus,et Emporium Athenarum fuerit ,ut apud

sea Megarensium, Cyllene Eleorum . Sic apud Thucydidem Libro L Καα Κυλλήνην τὸ

Η λώων ἐπίνειον ενεπρησαν. Nec ausim adfir mare id Latinum nomen habere. Navalia enim sunt ea, quae Graecis νεωρια dicuntur. Cicero Lib. Muri, navalia, Portus, aquarum ductus: .Haee Ba ur ex Thue di-dis Scholiata, qui adnotati etiam επίνειον usurpari posse: - παντος ἐμπορίου ηομ πον

53쪽

ραΘαλαπίου , & suo tempore a vulgo καταβολον id adpellatum fuisse , &c. sunt verba H. Ster hani , qui multa deinde exempla optimorum auctorum aggerat , quo id demonstret. A rsenale estitem proprie est locus fabricandis naυibus, earumque instrumentis, dest natus , ut 1 aris constat ex usu quotidia ηo loquendi S ex ipso Vocabulario Italico ab Academieis egregie , o utiliter concinnato , ubi Latine redditur Navale , quidem recite . suod si Graece ναυςαθμος exponunt, quod proprie Navium stationem significat , S de illa Portus parte intelligi potes , quam nos Molo ,seu Darsena nuncupamus ; iam tempestiυe monuimus eruditissimos

Academicos non υideri nimium de rioida vocum . Graecarum proprietate solicitos. Arsenale enim proprie Graece νεωριον est , aut νεωσοικος , ο νε ωλκιον , ο νεων , ut Grammaticus summus H. Stephanus docet . suare iam elucet, το ἐπίνειον

hetesignificare aliud , quam Arianale . Iam totam Fabulam CIII. duplici vocis φάραααον potestate non animadυersa ita deforma υit , ut inec sensus communis eiusmodi interpretationem ferat, quum nulla in ea sit praecedentium Sconsequentium apta connexio: quod S i Interpres, olim a me monitus , publica dissertatione fassus est e S consuli possunt ad υeram bu- ius fabulae intelligentiam , quae de veneni , Spbarmaci significatione adnotat Fr. Redius iasuum elegantissimum Dithyrambum . Fabula i

54쪽

CV narrationis verisimilitudinem destruit ea dicit , quae prudens Aesopus neque per somnium cogitavit. Sed si Aesopi Fabellas r linquere adrideat , S ad Andreae Cretensis Homiliam a Critico nostro editam , ct

Latine conυersam , transire , quam muDta in f medium adferre possum, digna merimque censura castiganda i Verum istorum quaedam mature iam ad trurinam reυocavi . ut

in serius pag. 77. 84. videre est. NonnuIIa igitur tantum in praesen tarum utringam,

in primis quod Θεοπατωρ Dei atavus verterit , quum Dei pater debui1set. suum enim ibi de Dacide agatur, nonnisi Cbristi, SDei, pater iuxta Scripturarum pbrasin dici potest , nam Cbristus Davidis filius in iis passim occurrit , at nepos numquam. Utinam a dii illius Eυangelici Lucae Cap. I. meminisset.

βιδ του ποιτρὸς αὐτοῦ : Et dabit illi Dominus Deus sedem David patris eius. Quod si non neologum, ut constat ex iis, quae inferius pag. 42.77 84. 9 . oe 178. animadυerti, sed Gram.

maticum agis, quis adeo in Grammaticis caecutiax, αδεοπάτωρ Dei pater transferendum cibo non videat R Myrum proferito, quod qηum A n-dreas statim, matrem cum patre collaturus,pMην mori τορα vocet, oe subdat ; Mariam Dei matrem, oenon Mariam Dei ataviam interpre-rς σοῦ quod quidem eius interpretandi ratio. γ

55쪽

quisere videbatur . Sed taedet iam ulterius, prosequi, S huiusmodi alia ex Iam copiosa ac luxuriosa messe seligere , quum specimen tantum heic praebere δεριβειας , . S eruditionis , Smirabilivm interpretamentorum Grammatissae, mihi proposuerim , ut ille tandem intelligat Sa me Virgilianum illud usurpari posse , Et nos tela , Pater, ferrumque haud

Spargimus , & nostro sequitur de vul-

ὲ - - nere sanguis.

Continuo crassam ridet UuIpenius indi gens , Et centum Graecos curto centusse IN

At videamus iam quid aliud in nobis Cνι' mainator noster castigandum offenderit. Adpa-' ginam 181. ea obsersat , quae nescio an risum magis , vel stomachum , moveant. Contendις Latinae interpretationis interpunctionem, Graeci textus interpunctioni quodam loco non respon

dere. Ipse quidem herbam porrigo : suid inde Θ Sententia ne invertitur , S corrumpitur RHaudquaquam . Eadem est . Quorsum igitur' haec censura δ. Numquid Censor hic adeo perspicax ,4 ου τετρόφΘαλικος , qui puncta , S

56쪽

eommata speculatur, numquam Latinam Gr sorti Mariandent operum interpretationem a Moctissimo Iac. Billio tam exacte , tam elegan-rer , elaboratam legis , saltem . pexit pCerte de ea Io. Clericus ὁ κριτιαωτατος illud iudicium protulit, quo adfirmare non dubitaυit nullam Aliam S S. Patrum Graecorum Latinam interpretationem adeo υenustam , politam , absolutamque, hactenus parui1fe. At in tota bactam longa tam ampla interpretatione , fere numquam Latinae versionis interpunctio Grae- ei contextus interpunctioni respondet, quod quidem lippis S torioribus notum est , S a laudato quoque Clerico animaduersum . Contemnenda igitur ista sunt ab hominibus doctis , qui de sententia iη primis debent ris Oliciti .

Minus autem calumniandum fuerat 'pothetarum mendum ἐλεγε το, pro ἐλέγετο , quum ex interpretatione eυidenter constet Auctorem re

Censor bauaequaquam reticere debuerat. Ἀλ. insuper locum atium pag. 186. 3n quo duo ἔγ-pograpbica menda irrepseraης , ἐντεΓΘα pro ενταυ Θαι,ο hei nc pro heic,iniuste talumniatura Efe enim illa pura puta menda pograpbis manifeste elucet ex eo , quod alibi recte scriptum fit ἐνταυ Θα; S heic , υel hoc loco, Latine conversum , ut exempli gratia pag. III. I 83. 27O. Idem dicendum ess et de πολλάχις, nam pag.

57쪽

LIx rBasileae editum πολλαχις etiam redite scribi admoneret , ut in bac voce videre

est. Idem quoque statuendum de aliis omnibus pograpbicis mendis , si qua a nostro Censore 1parsim deprebe a funi I nam eadem UO cabula re te scripta alibi occurrunt. Vere qui-Aem scribit prudenter obserυat , doctissimus Clericus Tom. XXVII. Biblioth. Selectae Ouand il les ecrit seulement une seis bien, ii est a presumer, que c' est par la faut des Imprime urs qui it se tro uveni mal ecriis

en d aut res endrotis . Non tamen adeo leniter

iudicandum est de nostro Critico , qui Fabula Aesopi III. ter constanter I εραξ , S Fabulis XIII. XUII. CXXIV. ιευς prima vocali non adspirata scripsisse deprehenditur. Et

Ouidem Flaccus nil

Vt scriptor si peccat idem librarius usque Quamvis est monitus venia earet , de Citharoedus Ridetur , chorda qui semper oberrat

Ad Episolam deinde III. gradum fa

cis , re pag. 2o6. pbrasin illam criminatur, Gloria , quam vultu suo Dei contemplatori Moses corussabat, ct quasi quomodo eoruscoeonstruatur ignoret , audaciorem atque poeti cum adnuat . At unde nam coniectat esse eam audaciorem Θ Si corusco Virgilio, Poctam' i

58쪽

Latinorum principe , auctore vibro , iactorque, significax, S tam saepe hoc intellei ab eo usurpatur , oportet profecto Virgiliuquoque audaciorem fasse. Ecce Aeηe idVIII. - duo quisque Alpina coruscat

Gaesa manu . -

Eiusdem autem operis Lib. X. . - strictumque coruscat

Mucronem.

Et a

' i - telumque coruscat 'i' Ingens arboreum.

Et si . Cunctanti teIum Aeneas fatale c

v ruscat.

Et Lib. XII.

I --Οditque moras, hastamque ci

Eodem modo ac sensu hoc .rbo utitur Silii Italicus I utitur inter recentiores S Hi emn m. Vida Poeta elegantissimus . Sed audicius hoc verbum in pedestri oratione usurpitum numquam dixisset , si quam apte , Sprprie , S significan er , quum de fulgore r. diisque agitur, hoc verbum adhibeatur , cos deravisset. Si quid gIoria vultus Mosis fuerit quo pacto interpretanda υeniat apud GDcam , qui verb- phrasinque a LXX. Inte: pretibus Exod. Cap. XXXIV. 29. 3O. 3

ct a

59쪽

LTI a B. Paulo II. ad Corinth. Cap. III. vers. 7. mutuatus est , inteIIexisti t. Habent enim illi. ΔεδοξαΘM η οψις του του προσωπου αυτοῦ , quod Chaldaeus Par brasses explicas

ptizatus esset splendor gloriae vultus sui. Et id omne confirmant Interpretei, Samarita nus , serus, Arabs . Verba autem Beati Pauli sunt quae sequuntur : ia δε διαιο-

αὐτοῦ. Quod si ministratio mortis, litteris deformata in lapidibus, fuit in gloria ; ita ut non possent intendere filii Israel in faciem Moysi propter gloriam vultus eius ἐSed etsi corusco cum quarto casu poeticum verbum esset , illud oratorem non dedecere , mo maxime convenire deprebendi ur . Nam

summνr Praeceptor Quinctilianus Lib. X. Ιnsit. Oratoriarum , ira scriptum reliquit :Omnibus enim fere verbis , praeter pauca quae sunt parum verecunda , in oratione locus est. Et mox o omnia verba exceptis de quibus dixi in sunt alicubi optima . Vuoas non ita est , cur M. Tullius Lib. III. De Oratore, cur idem eodem loco Quinctilianus, adeo Poetarum Iectionem Oratori formando sommendant 3 Cur shu ipsum Lucianus di-

60쪽

seripsisse , ut Plato S Democritus , Cicero ni visi sunt λ De quorum primo idem quoque summus Criticus Dionysius Halicarnasseus Epistola ad Gn. Pompeium tu lenter tota Arur. Cur Gorgias , cur L3cimnuF, cur Po Ius, cur uodides ipse , S pIerique alii Attici Rbetores facundissimi, phrases formasque postri'

as usurpaverunt, oe clarissimis υerborum luminibur , eodem Dionysio περὶ opoματων συνθεμιτεως auritore, orationes suas illustraυeruntὸ Cur

de suavissimo Hoerate Mem ille Criticus Ha-

ἀμεινων ἐγίνετο 3 Cur Cicero ipse , Latinorum Oratorum facile princeps , ram multa poetica ct nomina S loquutiones in libros , orationesque suas , transtulit, ut ob id ipsum a Seneca , sed remere re inepte , reprebenderetur ' Audiamus de boc loquentem S iudicantem Agellium Lib. XII. Noct. Attic. Cap. II. Postea hoc etiam addidie insulsissime cscilicet Seneca . . Apud ipsum quoque , inquit , Ciceronem inve nies etiam in prosa oratione quaedam, ex quibus intelligas , illum non perdidisse o- Peram , quod Ennium legit. Ponit deinde quae apud Ciceronem reprehendit quasi En

SEARCH

MENU NAVIGATION