De Bacchidum Plautinae retractatione quae fertur dissertatio...quam...defendet auctor Paulus Weise... [microform]

1쪽

MICROFILMm 199 1 COLUMBI UNIVERSITY LIBRAMESBVE YO

a partis the Foundations ossestem Civiligation Preservation Project

Reproductions may not be made without permission hom

Columbia Universit Library

2쪽

States Code, concems themining of photocopies o other reproductions of copyrighted materies...

Columbi Universi ty Librar reserves the right to refuse toaccepi a copy orderiis, in iis jud gement futtiliment of the orderwould involve violation of the copyright law.

3쪽

DE BACCHIDUM

PLACE:

4쪽

COLUMBI UNIVERSIT LIBRARIES PRESERVATION DEPAGMENT

Master Negativa Restrictions o Use:

Original Materiat a Filmed aristing Bibliographic Record

TECHNICA MICROFORM DATA

IMAGE PLACEMENT, IA

6쪽

DISSERTATIO INAUGURALIS

PHILOLOGICA

AMPLISSIM PHILOSOPHORUM ORDINIS

ALMA LITTERARUM UNIVERSITATE

DIE XXVI M. MAII A. MDCCCLXXXIII

AUCTOR

MARCHICUS.

7쪽

PRAECEPTOR CARISSIMO

SACRUM.

8쪽

IJacchides sabulam, quae usque adhuc in praestantissimarum fabularum numero habebatur, diascevastarum vel retractatorum mala opera jam antiquis temporibus Valde corruptam Sse nuper ostendere conati sunt Brachmannus dissertatione de Bacchidum Plautinae retractatione caenica a. 1880 Lipsiae scripta otΑnspachius dissertatione, cui eadem inscripta sunt, Bonnae a. 188 edita. Sed permulta eorum, qua ii satis considenter' de hac re posuerunt, levissime stabilita sunt et facillime redarguuntur alia autem non adeo confirmata esse puto ut non aeque demonstrari possit praeter ea interpolationes quibus omnes fere

antiquitatis libri affecti sunt nihil in hac fabula inesse, quod opinioni illi valdo lubricae ullam fidem faciat. Neque aliud

quidquam ii mihi effecisse videntur qui ante Brachmannum et Anspachium de hujus fabulae aut interpolatione aut retractatione per oceaSionem Scripserunt. Ad hanc meam opinionem qua via pervenerim hac dissertatione ostendam ac primum de iis Bacchidum locis dicam quibus praesertim interpretatione Suecurri puto,doindo do iis in quibus verborum quaedam copia invenitur quaeque mihi a Plauto minime aliena esse videtur.

In hac parte singulos locos eo quem seri ipsa fabula ordine tractabo. Primos igitur propono vv. 34 92 α'. Ex his censet A nspachius p. 2 sqq. Plauti esse v. 35-37. 39. 4 l. 40 42 - 48. 5T 55 57 - 66 68. 7 l. 70. 72. 89. 90.

y Pannos et putidos centonos usque quaque videt Brachmannus.' In iis quas didorunt Ritsehelius et lochoisonus sabulis sequor liorum, in reliquis vulgatae rationem.

9쪽

92. reliquos ille alteri et tortia recensioni tribuit. Vorsus autem 3, 3 sic ore traditi sunt: 35. tuo. Quid ri hoc potis δt ut tu tacea8, ego Lquar'Sor lepide, licet. Bao. Ubi me fugiet memoria, si, tu facito ut ubvenia'

Sor. Pol magia metuo mihi in monendo ne defuerit

oratio.

Bae. Pol ego quoque metuo lu8 iniolae ne defuerit cantio. Sequere hac. Quibus praeposuit Ritschelius emonii et Servii testimoniis compositum hunc versum 34): Nam tu suidem credo cantare cuivi facile cor potes. In his videtur v. 38 Anspachio claudicare poSi versum 37, bene autem conjungi cum versu 34, quem ille sorori tribuit. Itaque uv. 34 et 38 a retractatore profectos esse pro certo habet. Sod v. 38 continuandum esse versui 34 jam ea de causa demonstrMi non potest quod qua in tabulae parte v. 34 positus fuerit nescimus. Deinde neque Ritschelius opusc. II, 301 neque qui eum Sequitur Anspachius recte contendunt versum 37 una cum versu 38 ferri non posse. Quamquam enim vv. 370 38 non integri sunt, tamen dubitari non potest quin soror versu 37 dicat non esse cur Bacchis metuat, Bacchis autem versu 38 se metuere ut blanditiis possit pavidum adolescentulum ad se allicere. Itaque aut statuendum est Bacchidem hoc versu contra sorori confidentiam perseverare in sententia, quam versu 36 jam significavit, liuod apte fieri potuit, aut . 3 continuandus est versui 36, ut Bacchis cur sororis auxilium expetat

causam asserat.

Versus 52-72 sejungit iaspachius a reliquis primum ideo quod ei verba Simulato me amare 7b , quae Ritschelius opusu.

II, 300 sic interpretatus est nun et enn du durchau nichi mein Liebhabere sein ilist εο telle dich enigδten δο, eum antecedentibus discrepare videntur, quum Bacchis inde a versu 9 notidixerit se amari velle a Pistoclero. Sed sententiarum connexus alius est Bacchis enim postquam istoclerum amoris commemoratione non allici sed repelli vidit 50 sqq. , dicit, hanc rem

continuo omittens, se eam ob rem velle istoclerum adesse, ut

miles se amicam esse Pistocleri suspicetur hac enim ratione eum Sorores contra militem defensurum et sodali, cujus maxime

causa ille ad Bacchides venit, operam daturum esse 57-6l . Sed quum Pistoclerus neque his neque sororis verbis Quid ab hac metuis ' mitigetur, exponit Bacchis iterum eandem sententiam vorsibus 7, 78. Itaque verbis a nimium feru8 8 - mala-A88andu e - quidem tibi do hanc operam, quae Ritschelius sorori tribuit, significat ea istoclerum injuste fervere, cujus ere potissimum sit ut in domum introeat, quippe qui id agat ut sodali operam det verbis autem Simulato me amare ostendit ea accuratius quid istoclero faciendum Sit, ut miles repellatur, quod ea iterum explicat versibus 76 sq. Deinde videtur Anspachio sensus hiare post v 51. Maeconii in libris leguntur 50 Quia enim intellego,

Duae unum ea petitia palumbem p erit, harundo ala verberat. Non ego istuc facinu mihi, nulier, conducibile e88e arbitror. In quibus versibus, utut emendandi sunt, orati prorsus Plautina inest. Nam verba )perii, harundo ala verberat loquitur Pistoclerus vel ad se vel ad spectatores conversus. Similia inveniuntur Merc. 324 Perdis me. Hic homo eae amore in8anit numquid is 'Mon. 10 Satin anu8 δ' occisa8 haec re8. Non ego te indutum fora8

Exire vidi pallam 'Bacch. I 58 Ilio vereri perdidit. Compendium edepol haut aetati optabile Fecisti, quom ista=ὶ nactu inpudentiam. Ooeisu hic homo/t eoquid in mentem/t tibi Patrem tibi δse'Quos versus a Ritschelio injuria transpositos esse puto. Nam mutando corporis Statu, quo abruptum illi id genus dicendi efficitur, exprimit actor optime animi motum. Simili in re erravit Anspachius, qui p. 25 dicit numquam inter se componi hi et ille, ut idem homo significetur ab uno omnesque versus, ubi hoc

10쪽

fiat, emendandos vel delendos esse: Lydum igitur in versu 453 dicero non posse de Mnesilocho Mneiaochus gnati tui odalis hie quidem/t et versia 455 de eodem Fortunatum Nicobulum, qui illum produxit tibi Sed ipsa histrionum ars efflagitat ut qui modo

huc modo illuc conversi loquuntur diversis pronominibus utantur.

Qua Pronominum varietate saepissime perspicuum demum sit quid voluerit poeta, ut in versibus 453. 455, si verba hi quidem/irecte ruitschelio addita sunt. Nam verba Mne8ilochus nati tui/odali hi quidem/t 453 dicit Lydus ad Mnesilochum conversus

eique benigne adnuens vel arridens, verba autem Fortunatum

Nicobulum, qui illum produxit Albi ad Philoxenum, ipso oculorum obtutu eum castigans, quod is suum sibi aliter produxerit. Haec oratio, quae late patet apud Plautum, etiam in nostrae fabulae versibus 239-242 invenitur, quos uspachius eadem de causa transposuit i). Res autem simplicissima est. Nam verba feaeam ego illum pulcre jam 8 di volunt e. q. s. dicit Chrysalus adspectatores conversus, qui ad Nicobulum in scaenam prodeuntem aspiciunt, verba autem Adibo hunc, quem quidem ego hodie fariam hic in em Phrλ e. q. s. ipsum Nicobulum audacter intuens et

Sed redeundum est ad v. 52-72, quos a Plauto profectos neque tamen liberos esse ab alienis Anspachius putat. Versum enim 55 Magis illectum tuum quam lectum metuo mala tu δbeδtia moleste ei videtur sequi . 56 Nam huic aetati non conducit, mulier, latebroδu locu8, quo alteram timoris sui causam Pistoclerus asserat Verum non alteram causam assertiistoclerus

versia 56 sed eandem quam dixit versu 5 Non ego mihi Attio facinu8, mulier, conducibile eδδe arbitror Quo id facinus non conducibile sibi esse dicit, si in Bacchidum aedes intret ibique bibat et amet esse. 47 sqq. . Pistoclerus igitur postquam versurabad Bacchidis verba Quid δ quod metuis e. q. s. 5έ respondit,

dicit versura se perseverare in sententia jam antea prolata. Neque vv. 67 et 6 ferri non posse Anspachio concedo,

quamquam . 67 jam a Ribbeckio praef. Stich. Ritsch. p. 18

Propter versum antecedentem damnatus est am aliam esse

3 Contra Brachmannum, qui duplicem recensionem in iis vidit, eos in altera parte defendam.

condicionem v 66 Penetrare hujusmodi in pala tram, ubi damnia de/udaδcitur, aliam . 6 Ubi pro disco damnum capiam, procur8ura dedecu ex diversis verborum modis ubi deδudaδcitur

ubi capiam apparet Versu enim εἰ significat istoclerus in

uniVerSum Palaestram damnorum plenam, versum explicat idem accuratius tinc sententiam, quo in versu aptissime inter se componuntur vocabula damnum et dedecu8. Neque offendendum est in iteratione vocabuli damnum, quae, quamquam non nimiSpulchra, tamen a Plauto non aliena est. Sic legitur Aul. II, 2, 14 Virginem habeo grandem, dote ca88am atque inlocabilem Neque eam queo locare quoiquam Cisteli. I, 2, 2 quae ubi aburratae 8um δ, Largiloquae ea templo uniuδ plu loquimur, quam αι δ Trin. 849 t em ego qui it homo ne8cio, Neque ιovi, neque natuδneene is fuerit, id olide olo. Alia inveniuntur Men. 24 sqq., Curc. 20 sqq. Multo minus haerendum est in versum Ubique inponat in manum alis mihi pro ceδtu cantharum, qui AnSpachio SuSpectus St, quod vocabulum cantharu sere idem significet ac δcaphium quod est in versura Pro galea caphium, pro λδigni δit corolla plectilia, deinde quod versibus 68-72 Pistoclerus non de palaestrae sed de belli armatura loquatur. Sed facile intelligitur vim orationis inesse in Oppositis vocabulis ce8tu et galea, promiSciae autem proferri in his versibus omnia quae in palaestra et hippodromo exercebantur, ut ost 15 Quo neque indu8trior de juventute erat Arte gymna8tica: Disco, ha8tis, pila, cur8u, armis, equo et Bacch. 428. Alia quae Anspachius ad uv. 34-92 attulit, omitto. Nam et hic et alibi meum esse non duxi leviora, quibus PraeSertim Αnspachius abundat, refellere. vv. 109 - 169. Quae his continetur versibus scaena lepidissima multis et miris modis praesertim a Brachmanno et An Spachio temptata est.

Ille p. 115 sqq. abjudicavit a Plauto v. 125 126 132. 13 3. Ib0. 15 l. 59. 60. 166 167. Anspachius p. 6 sqq. Plauto reliquit v. 09-l20. 121. 24. 27-136. 145 146. 47. i5 l. 152. 148. 150. 159 160 163 165 168. 169.

Brachmannia autem, quum ejiceret v. 125 126 Lyd. Non his placet mi ornatu8 Pist. nemo ergo tibi Hoc apparavit mihi paratum8t, quoi placet,