장음표시 사용
31쪽
sacinoris vestigium nusquam appareat. Anspachius igitur gravissimam hujus cantici sententiam omnino non perspexit. Nam
toto hoc cantico dicit Chrysalus se summa laude dignum esse, quod callidum senem compulerit ut omnia sibi crederet 643 sq. ejus filio autem regias copias dederit 645 sq. eoque beneficio hunc superaveriti et sibi conciliaverit. Atque duplex hoc facinus exaggerat ille versuum 654-662 generalibus sententiis, tua glorianti aptissimae sunt. Interpositis autona versibus 649-65 Non mihi placent isti I amnenone e. q. S., qui reserendi sunt ad v. 647 sq. Regi tu copia aurea8que optuli e. q. S.
deflectit ille paululum de ipsa re, quod sa0pius seri ego supra ad Bacch. 109 sqq. satis ostendi. 560-52 Hic etiam tractandi sunt v v. 500 - 525 in quibus ioss- lingius Anal Plaut. 1878 has duas recensiones se prohendit:
A. 500 502 503 6-6 506 cilc qualos in Palatinis loguntur 520 - 522. 24. 525 B. 500 502 50 meo 504. 505 5l5 519 cum tribus illis qui vorsum 19 in libris alatinis
sequuntur 520 G22 524. 25. Sed seque hase quae ioss-
lingius statuit, neque quae Brachmannus, ut nonnullo VerSus
defenderet, protulit, mihi placent. Primum enim respiciendi Sunt v 500 Il0
Ininhiciorem nunc utrun erectam magis,
Sodalemne e88e an Bacchidem. incertum admodum8LIllum eaeoptarit potiuδ' habeat optumeδt. Ne illa illa hercle cum malo fecit uo ) Nan mihi dieini numquan quisquan creduat. 505. Ni ego illam templis plurumis tit neque amo. Ego fato hau dicet nactam quem deluκerit. Nam jam domum ibo atque aliquid qui m/piam patri. 507'. Id isti dabo ego istanc multis ulciscar modis. 508 Adeo ego illam cogam δque, ut mendicet meu pater.
Set atine ego aninium mente incera gero,
Qui ad hunc modum haec hic, quae futura, fabulor'
In quibus Brachmannus, secutus priores editores, ferventis Mnesilochi orationem sic conformatam esse putat ut in cujusquet eis Bacch. 402 et sin. 672 sq. ' suo legitur in Ambrosiano suo meo in Palatinis.
Sententiae priore parte ira, posteriore amor praeValeat eum igitur Micor voluisses in borsu 503 uo sed amore Commotum dixisse meo, quod in Palatinis una cum uo Servatum est, deinde V 505 amo pro ulciscar, , 507 aliquid urruptam patri pro omne aurum reddam, . 508 ut mendicet pater pro ut mendicet Bacchia. Quae sententiarum serturbatio si semel appareret, ferri posset, sed ii saepius in eandem recidentem poeta ostendere voluisset Mnesilochum, in , hoc sentiri se errasse, verbo Significari deb0bat Hoc autem non modo non actum est sed etiam particula nam initio , 504 posita ratiocinatione artissime conjuncta sunt quae acerbissime inter se oppononda erant. Neque dici potest nosilochum tam insanum esse ut quid dicat nesciat, quum aperte ille versibus 11 sqq. ostendat se Seire quae antea
dixerit. Neque umquam lautus similia scripsit. Nam reliqui
loci, in quibus verba παιγα προσοὐκ icti proferuntur, prorSu aliter comparati sunt, ut Trin. 72, Credo ad summo bellatore acrem fugitorem fore, Et capturum ibi polia illuni qui meo ero advor8u venerit e. q. s. Vel Truc. II, 3, 23 Merum uno i quam obtigerit heredita Magna atque luculenta, nunc po8tquam cis Dulce atque amarum quid it eae pecunia: Ita ego edepol δervem illam itaque parce victitem, Ut - iulla fatim is die pauco 8iet. Ego isto qui nunc me culpant confutaverim. Qui ita loquuntur, consilio verum de Se profitentur praeter Opinionem Spectatorum.
Sod nostro doces Mnesilochum consilio doqui illi ripsi negant,
neque tundem verum dicere verbis meo - urruptam patri ut mendicet meu pater ex insequentibus apparet. Verum vidisse puto Hermannum, qui de versu 505 adnotavit a=no acerbe dictum esse. Quae sententia stabilitur versu
503, quo, si Ambrosianum sequamur Mnesilochus Bacchidem stulte fecisse dicit, quod amicum potius exoptaverit et ipSum, qui magnam auri copiam dare voluerit, contempserit, praeSertim autem versu l ciui ad hunc modum haec hic, quae futura, fabulor qui non intelligitur, nisi sic ut Mnesilochus dicat se jam prioribus, quamquam mirum in modum futura indicasse, i. e. se Bacchidi nihil daturum esse jam antea se dixisse. Itaque statuendum est Mnesilochum versibus 504 - 508 eorum quae in
mente habet contrarium dicere, quam sententiarum acerbitatem actor voce mutata facillime illustrare poterat. Neque vero recte
ejecit Hermannus et post eum Ritschelius versum 507' Id isti
32쪽
dabo ego istanc multi uDiscar modo, quum Mnesilochus indo versu 506, ubi ironice explicat quid acturiis sit ut ostendat quam plane Bacchidem amet, in universum significet se aliud sacturum esse atque eos amatores qui perfidas amicas donis ulcisci soleant, cujus rei insigne exemplum in Truculento invenitur. Quam ob rem etiam Ussingius plane erravit, cui Mnesi-loelii consilio aliquid surripiendi nihil ineptius esse videtur, quum Chrysali fraude illo jam satis superque habeati . Optime autem convenit illi interpretationi quod Mnesilochus inde a versu 11
ad ea quae antea dixit recurrit iisque sinceram suam sententiam opponit. Id quod intelligitur ex versu 51l Amo hercle opino utpote quod pro certo δciam, quibus verbis Mnesilochum spectar ad uv. 504 sq. Nam mihi dii in numquam linquam creduat, Ni ego illam exemplis plurumis planeque amo nem non Videt, deinde ex versibus 5 i5 sq. Numquam edepol viva me inridebit. nam mihi Decretumst renumerare jam omne aurum patri, qui opponuntur versibus 506 sq. Ego fato hau dicet nactam quem deluserit. Nam jam domum ibo atque aliquid urruptam patri. Omnia autem quae Mnesilochus sincera monte loquitur haec sunt 511 Amo hercle opino* utpote quod pro certo ciam. Vertim quam illa umquam de mea pecunia Ramenta sat plumbea δ) propenbior, Mendicum malim mendicando incere. 515 Numquam edepol viva me inridebit nam mihi
Decretum8 renumerare jam omne aurum patri.
Igitur mi inani atque inopi ubblandibitur, Quom mihi blandiri nihilo pluris referet
u cis Pseud. 286 Si minue , invenires multioni. Ad lanistam flet enarra, adderes faen culum Surrupere patri.' Ussingius putat inepte dictum esse opinor utpote Πιod pro certo ciam. Sed illo non vidit opino quod versus cauSa pro librorum opinor commendo hie, ut alibi Per. 13 - 15 Men. 66 I sq. , ironi re dictum vim verborum amo hercle augere.
Cum temoyero, cujus vide do ab Plaut dupl. recens p. 37. Cum eodem.
49 519'. Sed auten quam illa umquam meis opulentiis 5 19'. Ramenta sat gravior aut propen8ior'),5 19'. Mori mala, me malim eae ruciatum inopia. 520 Profecto stabilest me patri aurum reddere. Eadem eaeorabo, Chry8alo cau8a mea Pater ne noceat, neu quid ei u8cen8eat Mea cau8 de auro quod eum ludi catu e8t. Nam illi aequom/t me comulere qui cauδα mea 525 Mendacium ei disit vo me equimini. Ex quibus omnes fere editores v. 519' 519 Spurios habuerunt. Sed si illi hos versus recte docerint, non recte retinuerint V. 520, qui eodem sententiarum connexu cum cit conjunctus est acvv. 5 15 sq. cum ilT 514. Illo autem omisso iniat sensus apertissime inter 19 et 21. Deinde si continuatur . 520 versibus 517 - 519 officitur ut his Mnesilochus dicat sin patri aurum redditurum esse ut Bacchidem ulciscatur, quod versui illam hercle e. q. s. plane repugnat. Mae difficultates evanescent, si cum libris uv. 519' 5l9 retinebimus Tum nesilochus toto hoc loco dicet 'quamquam Bacchidem amo bl sent b), tamen si nihil dabo, quod me irrideri nolo bl 2 516 sent a): quamquam eadem hane rem molesto seret 517 - 519 - sent bi), tamen si nihil dabo 519'-520 - sentini) atque haec, quibus nesilochus significat nec suum dolorem nec Bacchidis
poenam sibi tam viravia isse rudi me Bacchide irrideri ferro possit, et inter se et cum antecedentibus optime consentiunt. Neque ostendendum est in illa sententiarum repetitione, quae poeta evitari vix poterat meque ab oratione tam fervida aliena est Simillimae praeterea reporiuntur sententiae Asin. 10 egone haec uti patiar aut taceam emori Me mallim, quum hae non eis uaeor indicem. Ain tu apud amicam munu adule8centuli Fungare, vaeor eaecu8e te et dica henem Praeripia88cortum amanti atque argentum obicia Lenae 8uppile clam domi urorem tuam'
t eis. Rud. 10li Numquam hercle hinc hodie ramenta es fortunatior tAul. Ι, , I si hercle tu eae istoc loco igitum transvorsum aut nguem latum
33쪽
Smpendam potis me, quam tacita haec tu aufera8. Iam quidem hercle ad illam hinc ibo e. q. S. Neque impugnare debebant i efflingius et Brachmannus versuum 521-525 copiosam rationem, quae et prorsu aeeommodata est ad Mnesilochi animum et venustate excellit. Nam ut versibus 9 sqq. dicit Mnesilochus hic se gratum esse debere erga hominem Vere amicum, repetit autem hanc sententiam pertinacia fere ridicula, ut suam fidelitatem infidelitati amici tamicae quam gravissime opponat. Sed ut satius perspiciatur quam saepe Plautus illi quam supra exposui orationi indulserit, nonnulla alia ex hoc genere afferam. Atque ex ipsa hac fabula fugerunt Brachmannum et Anspachium vv. 47, 476. Erras Lyde: ego omnem rem cio, Quemadmodumqt: tu Pistoclerum fatio atque in8ontem arguis: Nam cille amico et bene olenti uo odali sedulo Rem
Ex reliquis sabulis haec collegi: Most 676
Ecce autem perii : nunc quid dicam ne8cio. Iterum jam ad unum aium me fluctu ferunt. Quid nunc ' non hercle, quid nunc fariam, reperis. Manus to teneor.
Aul. IV, 9, 10 Heu me miserum misere perii, male perdituδ, ω8ume
Tantum gemit et mali et a tuis mi his dies optulit, famam et pauperiem. Perdit Ammus ego um omnium in terra. nam quid mi op t vita, qui tantum auri Perdidi, quod concuδtodiviraedulo '
Hoc memorabile/t: ego tu δum, tu ego: unanimiciumv8, Unam amicam
dum modo laude parta domum e Recipiat. feram et perferam 8que abitum eis animo Forti atque os malo: id modo i mercedis Datur mi, ut meu victor vir belli clueat, Satis mi δε ducam.
a quo in loco hae r it vides, Epidice: b. nisi quid tibi in tete auriliat, abδumptM 8.
Psevd. 62 Tantae in te inpendent ruinae: nisi in stulose firmiter, Non pote 8ub8istere, itaque in te inruont monte mali. a. Sino sc pellegere :b nam mihi videor cum ea fabularier.
Lege: bi. dulce amarumque una nunc misce mihi.
a Utroquevor8um rectum8 ingenium meum, b Ad te atquin ad illum. af pro rota me uti licet: bs Vel ego hue vel illuc vortar, quo imperabitis. Etiam saepius repetitae sunt sententiae in his locis:
34쪽
Starime, fac te propere celerem, recipe te a d Enum domum, Ne bito malum Moriatur capulis tultitia tua. Adde gradum, adpropera jam dudum factum8t, quom abiisti domo. Care is tibi, ne bubuli in te cottabi crebri erepent, Si
aberi ab eri quae8t One. ne de/titeri currere.
Minume: Nam tu te vilem feceris, A te ultro largiere. Sine vitreo reniat, quaeritet, de8ideret, inpete at. Nisi perdere istan gloriam vis, quam habe8, care i fainia. 95Mciaruma nuga ago: Nudo detrahere reδtimenta me jubeg. Defrudem te ego 'age se, tu Ane pennia volat).
Tene ego defredem, quo ψὰ nihil in manu, Nisi quid tu porro et rorem defrudane '
Sed tandem opino aequom/t eram mihi εδ δupplicem atque eam Oratore mittere ad me donaque ea auro et quadrigas Qui vehar. nam pedibu ire non queo ergo jam revortar. Ad me adiri et M plicari mi egomet aequom cen8eo. An vero nuga cet ea niloe 88e, quod ego nunc cis
: Si ho ridetur mihi magis meo convenire huic nuntio: Advormm veniat, ip8ecret, ut nuntio hoc inperdiam. Seeunda fortuna decent assidis et inperbiae.
μ3 v. 93 a Flecheisono incis inclusus est cis Poen. IV, 2, 49 Sine pennis volatre haud facile est.
bus Daemones et Ibabrax inter se loquuntur, uterque autem ad Priorem sententiam redit, ut talis fiat oratio Dae. Utrum tu leno eum malo lubentis Quieδci an se in malo, i copiaδι' La. Ego quae tu loquere flocci non facio, eneae rue quidem ted invito et Venere et um=no Iove Deo. ra capillo jam ieripiam. Dae uangelium. La. Tangam hercle vero iae agedum ergo, accede huc modo . 792 Dae. Facito istum quod minitaria ised nunc interim Si illa attigeris, dabitur tibi magnum malum. La. Quam magnum vero laeta quantum lex noni at 8t. La. Misac ego ista flocci non facio tua8. Equidem ea te invito jam amba rapiam. Dae tange dum. La. Tangam hercle vero. Dae. tange8, at oin quo modo 'Jam pervenio ad eam orationem in cujus sententiis causalibus maxima vi ponitur, quaeque eam ob rem repetuntur. Cujus orationis abundantia satis mira est, quum SaepiSSim ejus ingulae sententiae etiam sorma quae dicitur hypothetica arte inter se conjunctae sint. Non raro autem Plautum hac oratione usum esse docebunt haec, quae ex ejus sabulis collegi:
b. Nam eris i is anu aut apta 8atia, Quam au inpudicam Ἀδδe arbitrere et praedice8, Cum ea tu ermonem nec Deo nec eris Tibi habe , by nisi is tultior tultis8imo.
Asin. 105 sq. b. ut forte in insidia devenero i , L. Tun redime me, b 4 me ho/te interceperint'
0 v. 10 ejecerunt Flecheisenus et Ussingius, defendit ali lenus Horm. 14 447 sic eum restituens: Dem. Quid vis Lib. forte in insidias
35쪽
a P of to egere liceat,bi misi peperceris.
b Quom tu recte proveniat quomque e aucta liberia, a Gratulor,bi suom mihi tibique magnum peperiati deo . Men. 528b tu et aliud ν quid curari volet, a Me ciιraturum dicito,b . quicquid olet. Pseud. 373MA mihi Iodie intutile, it milem quinque sva debetb. mina Sicut haec δ pra tituta umma ei argento die8, Si id non assert, poδδ opinor facere me officium meum.
Liberius consormata est oratio Rud. 190 - 197Nam ho mihi hau se labori laborem hune potiri, Si me erga parentis aut deo inpiarim: Sed id i parate curavi ut caverem, una mi hoc indecore, immod te datis di. Nam quid habebunt po8thac Cinyigne inpii, Si ad hune modum/thono apud o innoxiis' Nam me A feri88 aut parentra clam celeδω, minuδ
Nihilo pol pluris tua hoc quam quanti illud refert mea. Ego illum nori, quoitu nunc δι tu illum quoitu ante-
Apud Sophoclem inveni hanc orationem Oed. yr. 883-891, Elec. 583 584, j. 1386-1392. Ex Bacchidibus hic asserendi sunt v. 121 124
An non putaδti δε umquam o Lyde, e barbaru/, Quem apere nimio cen8ui tu quam Phalem. I, stultior e barbaro Poticio, Qui tantu natu deorum neδcia nomina, ex quibus Anspachius p. 6 vv. l 22 12 prorsus temere ejecit. Nam in verbis An non putaδti 8δ umquam inest sententia causalis, quum versus 121 sensus Sit 'si numquam putasti esse deum Suavisaviationem, es barbarus, o Lyde'. Illa antem repetitur gravius versu 124. Quae intercedunt Sic comparata sunt ut Pistoclerus versu 23 acerbius repetat Lydum esse barbarum. Sic igitur versuum 21 - 124 sententiae describendae sunt
An non puta8si 88 umquam 'o Lyde, is barbaruδ, Quem apere mimis enmi plet quam Thalem. tultior e barbaro otiose, Qui tantu natu deorum neδci nomina. Reliquum est ut de duobus Bacchidum locis dicam, quorum singulari condicione factum est ut verborum copia excellant. Ex quibus urentis paedagogi canticum, quod continetur Ver-368-384sibus 368 - 384, viros doctos satis superque adhuc sollicitavit. Jam Guyetus expunxit v. 379-38l, post eum Ritschelius 377.
378, Flecheisenus 377 378 382 Ussingius 379-382, Langeniis l. l. p. 169) 378-382. Duas recensiones constituit Berghius diur antiq. stud. a. 1850 p. 330 Α. 375 376 379 380 381. 383. 384 B. 375 376 379. 377 378 382 384. Goelgius Act. soc phil. Lips VI, p. 259 retulit ad rec. Α 379-382 adi: 37, 378 383. 384, Brachmannus p. 23 ad A 379 - 381. 383. 384, ad B 375-378. 382 384. Αnspachius p. 18 condonavit Plauto 368 370 375-377 383 384.
36쪽
Sod jam in eo orrasse mihi videntur viri docti quod retractationis vestigia viderunt in versibus 82-384
Nunc priu8quam malum istoc addis, certum/t jam d eam patri. De me hanc culpam demolibor jam et eni faciam palam, natum eae lutulento coeno propere hinc eliciat foraδ, quorum sententiae artissime inter se conjunctae sunt. Nam eadem sententia, quae inest in verbis Nunc priuδquam malum istoc addis, quibus Lydus significat se rem seni palam facturum SSe, ne filius novum malum priori addat, exprimitur accuratius versu 384, quo Lydus dicit se rem seni indicaturum esse, ne Pistoclerus diutius remoretur apud Bacchidem, qua re ille prohiberi tantum Poterat amplius peccare. Versu autem 383 repetit Lydus multo gravius Sententiam Verborum certum8 jam dicam patra, quum
verbis De me hanc culpam demolibor jam ille causam addat, cur ipse rem patri dicere debeat. De qua orationis gradatione jam supra dictum est. Fines igitur sententiarum hi sunt
b. Nunc mi ιδquam malum istoc addis, a certumδ jam dicam patra. ai. De me hanc culpam demolibor jam et 'eni faciam palam, bi. Ut in gnatum, eae lutulento coeno Propere hinc eliciat foraδ. Neque antecedentes uv. 368 - 38 L mihi ulla intorpolations corrupti esse videntur suos Versus omnes hic assero. Pandite atq/ι aperite propere januam hanc Orci, ob8ecro. Nam equidem haut aliter δη duco quippe quo nemo advenit, 370. Nisi quem me reliquere omneδ, 88 ut frugi po88iet. Baeehides non lacchide8, 4ed Bacchae uni acerrumae. Apage ista a me ororeδ, quae hominum orbent 8anguinem. Omnia init perniciem cinδtructi domu opime atque os pareς δt :Quae ut Femi me conti=iuo contuli protinam in pede8.375. Egone ut haec conclu8 ge8tem clanculum ' ut celem patrem, Pistoclere, tua flagitia aut damna ει de/idiabulas Quibu patrem et me teque amicoδque omnia assecta tuoδAd i obrum, damnum flagitium appellere una et perdere.
380 Quibu tuum patrem, meque uua, amico ad ni tuo8,2 αα infamia fecisti geruli gulo flagiti.
Ex his maxime offenderunt viros doctos v. 375 - 381. Sed Optime cohaerent eorum sententiae. Nam versibus 375 376 dicit Lydus se haec , i. o. quae aspexerit flagitia intus 374 , patrem istocleri celare non posse, versibus autem 377 378 explicat illo, quanta ea flagitia sint. Versu i revertitur Lydus ad ea quae intus aspexit, exclamans Pistoclerum ne puduisse quidem talia praesente magistro in Bacchidiam aedibus sacere. Atque his significat Lydii gravissimum eorum quae viderit. Prorsus idem sentit ille postea vv. 48l sq. Nam alia memorare, quae illum facere vidi, dispudet Quom manum ubi estimenta tetulit Bacchidi Me praeδente neque pudere quicquam. Illis autem addit Lydus iterum versibus 80 38l, quanta ea sint quorum ne puduerit quidem Pistoclerum. Sic igitur sententiae describendae sunti Egone ut haec conclu8a geδtem clanculum it celema patrem, Pistoclere, tua flagitia aut damna aut I deridiabula ' Quibus patrem et me teque amico8que o nnis issecta8h, i tuo Ad probrum, damnum flagitium appellere una et perdere. Neque mei neque te tui intu puditum8 facti quae facis:
Quibu tuum patrem, meque una, amico8, ad ni tuo82 a di infa=nis fecisti geruli gulos flagiti.
Jam apertum est sententias a. b. t. prorsu recte procedere,
neque omnino esse cur in iis offendatur. Sed ne sententia biquidem aliena est a tali oratione. Eadem enim ratio intercedit hoc loco inter sententia b et i atque in illis locis quos supra attuli. Nam sententia b dicit Lydus Pistoclerum factis suis efficeret ut et ipse et pater et alii ad probrum, damnum, flagitium, velut navis ad scopulos, appellantur et intereant sen-
bi. 3 afotas domos ac nostrum, bis aus dem Mege. Propter imaginem, quae insequente Versu exprimitur, non necesse erat ut Plautus hic, ut in duobus reliquis locis, in quibus illud vocabulum invenitur, viam adderet.' eis Epid. II, 2, 35 Cum illa quam tuo gnatus annos multo deamat, deperit, Ubi idemque remque seque teque properat perdere.
37쪽
tontia b autem significat ille accuratius, qua ratione Pistoclerus eosdem probro, damno flagitio perdat, quum dicat eos illius iactis ignominia affectos esse'. Neque recte ejecerunt critici aut versum 37 aut v 380 ideo quod in utroque sere eadem
verba inm niuntur. Nam vis orationis augetur non Olum Xaggeratione sed etiam repetitione verborum, quod saepius apud Plautum factum esse videmus ex Bacch. 477 Itane oportet rem mandatam gerere amici Aedulo . . . Nullon pacto re mandata poteδ agi . . ' 1094 Gν 3salu me hodie de lacerasit, hi y-δalu miserum poliarat 109 Ita mile memorat meretricem e88e, et rorem quam ille δε aibat omniaque, ut quidque actumδt, memorat, Aul. II, 3 8 Nunc nobis prope ade8 exitium, mi atque erili liae, Nunc probi rem atque partitudo prope adeδt ut at palam, Capt. 20 ubdolis mendarii mihi usquam mantellumδ me Nec meophantiis nee fumis ullum mantellum obniam/t ), Most. 603 Cedo faen δ, redde faenuδ, faenil reddite. Daturin δά faenu8 actu ειm mihi Datutin faenu δ' In nostro autem cantico Lydum exaggeratione verborum satis superque uti docent haec: pandite
atque aperite, o me atque opipare, continuo protinam, egone ut haec conchιδ geδtem clanculum, ut celem V luttilento coeno.
Itaque illum etiam repetitione verborum hoc loco uti potuisse justo jure statuitur. Atque ita haec consentit cum furentis paedagogi animo, qui valde ridicule omnia quantum potest verbis auget, ut si pro illa verborum copia versus 380 Quibu tuum pαtrem, equae una, amico8, ad ni tuoδὴ breviora posita essent,
i eis. 498 Qui dedecorat me, te amitam, atque alios flagitiis suis Langeniis l. s. l. offendit in voce gerulissulos. Sed gradationis causa duae notiones uno Vocabulo continentur, quum eo dicatur non solum oneratos esse istocleris agitio patrem o alios damnigeruli dicuntur ruc. ΙΙ, , 1 ii qui Diniarchi damna portant sed eosdem effecisse ut id flagitium oreretur, quod Pistoclerum non correxerint ad ingenium bonum. Similis vis videtur mihi inesse in voco eontortiplicata Per. 708), quo significatur et contorta et plicata esse Persarum
De hoc ut o multis aliis hujus sabula locis praepropero judicatum
Nimis severi suorunt Langonus et Fritetschius Ind. lect Rost. 1878 in hujus versus vocabulum adflnis, quod Lydus e more suo potissimum propter consonantiam, quae intercedit inter hoc et proximum amicos, hic posuit
concinnitas sententiarum plano deleta esset. Sed multi neque vim Comicam neque Sententiarum concinnitatem in recensionibus de hoc cantico resecandis satis curasse videntur.
Restat ut Langoni sententiam refellam, cui L s. l. verisimile videtur Nonium, qui, pag. 7 versum 377 Quibu patrem et me teque amic08que omnia afecta tr/o afferens, a siectare idem valere atque at sicere dicit, versum insequentem in Suo exemplari non reperisse. Equidem miror qui hoc Langono verisimile, unice Verum Anspachio bidori potuerit. Nam qua fortuna in Nonii, exemplar vocabulum os ecta irrepserit, in Palatinos autem, qui ad ista exhibent pro assecta8, versus 378 Ad probrum, damnum, stagitium appellere una et perdere, qui sine assecta omnino intelligi non potest, haud facile quisquam explicabit. Multo veri similius est errore librarii, qui vim vocabuli assecta non perspexit, in Ρalatinos ad ista irrepsisse Nonium autem, a quo Saepi SSimesententiae imperfectae asseruntur cfr. agg. 36l 29. 495, 16. 73, 3. 19l, l), quum in libro suo id potissimum ageret ut insolentiora corraderet, nostro loco eodem modo errasSe uep. 192, 20 ubi ille ex Trin. 1090 affert propter eoδdem, quorum cau8 fui hoc aetate eaeroitu , explicans aeta etiam generis masculini esse, vel p. 176, 26, ubi idem e Merc. 10 affert edeam implicitu dicam i opera δ auribu8, de adverbio implicituδ,
ut Ritschelius ait, somnians csse etiam p. 200, 5. p. 224, 23 et Ritscholii opusc. II p. 6l6 . In altero loco, qui continetur versibus 77-488 loquitur 477 188 idem Lydus do iisdom discipuli flagitiis hunc in modum
Itane oportet rem mandatam gerere amici eido, Ut ip8u in gremio δ niantem mulierem teneat edenδ' /llon pacto re mandata pote8 agi, nisi identidem
480 Manus ferat ad papilla Qaut labra a labria et quam auferat 'Nam alia memorare, quae illum facere vidi, di pi det: Quom manum isum veδtimenta ad corpu/ tetulit Bacchidi Me prae8ente, meque pudere suisquam. quid verbis
38쪽
485. Nam ego illum peri e dico, quoi quidem periit pudor. Quid piset verbia δ opperiri vellem paulisper modo, Ut opinor illi invectandi mi δδet major copia, P vidis/em quam deceret, quam me atque illo aequom foret i)In quibus versibiis pulcherrima quaeque deleverunt Brachmannus et Ussingius, riuum non viderent paedagogum consilio accurate et magis accurate quae discipulum apud Bacchides facere vidit enarrare, ut eum patri et sodali periisse ostendat ac primum offendit irachmannus cim versibus q77 - 480 quorum duos posteriores ille ut supervacaneos ejecit Sed his priorum versuum Sententiam accuratius et gravius proferri facillime intelligitur. Singulae igitur sententiae sunt hae
Itane oportet rem mandatam gerere amici edulo, Ut pis in gremio 8culantem mulierem teneat eden ' EJon pacto re mandata poteδt agi,
nisi identidem Manu ferat ad papilla α aut labra labri m quam auferat' Similis oratio invenitur Most. 2525. Maecine mandarit tibi quoni peregre hinc it, eneae'
Hocine modo hic re=n curatam offfendet mam' motae boni Me of tum eri et existum Ut eri mi coruumpat et rem et filum Nam ego illum com/ptum duco, quom hi factis tudet. 30 suo nemo adaeque juventute eae omni Attica Antehac δ habitet in arcu nec magis continenδ, δε nunc in aliam partem palmam poδridet. Qui locus solum eo a nostro differt quod ea quae pronominibus demonstrativis initio versuum 25-27 positis significantur, versu 28 demum accuratius proseruntur. Praeterea autem prorSu eodem modo procedunt sententiae inde a versu 29 usque a v. 32 aun'Stro loco versibus 481 483Nam alia memorare, quae illum facere vidi dispudet: Quom manum in xe8timenta ad Orpu tetulit Baeohidi Me raraente, neque pudere quicquam.
De versibus 486-488 vide alitonum in Herm. XV p. 26 et 274.
Nam ut his nostri loci sententia illa b. bi latius explicantur, ita quae inest in Mostellaria versu 2 sententia versibus 29-32 explanatur. Idem demonstrant etiam Rudentis v. 187 sqq.
Hoc de conplacitvin t med hoc ornatu ornatam in regioneδα. 8es incertam timidam Uectam hancine ego ad rem
ς Me, memnorabo hancine ego partem capio ob pietatem praecipuam 'Nam ho mi hau it labori laborem hunc potis e. q. S.
Etiam Langenus, qui p. 50 v. 479 tollit, quod modus conjunctivus vocabulorum ferat et auferat 480 ferri non possit,
quum Lydus re vere factas enarret, mihi errasse videtur. Nam sententia generalis, quae inest in verbi Nullon pacto re ma λι- data pote8 agi consertur in insequentia, quae explicationis causa addita sunt, quum versuum 479 et 480 sensus sit 'nullon nisi hoc pacto res mandata potest agi ut manus ferati Prorsus idem λnvenitur Most. 458 quo modo vitare potui, i non tangerem', quem locum angenus, quamquam graVate, integrum reliquit, et Bacch. 447 hocine his pacto poteδι Inhibere imperium magister, iip primu vapulet ubi idem vapulat scripsit. Sed nihil mutasset, si hos locos una respexisset. Ceterum lepidissime inter se composita esse verba identidem ferat et ni quam auferat quis est quin videat 3 Gravissimae autem offensioni fuerunt Ussingio et Brachmanno v. 486-488, ex quibus iis verba Quid op t Merbis moleste ex versu 483 repetita, reliqua autem Supervacanea SSevidentur. Sed prorsus alia vis inest in versus 48 verbis Quid opu8 verbis atque in iisdem versus 483. Nam verbis quid op eδ verbis non solum significatur breviorem sententiam prolatum iri sed etiam antecedente graviorem. Qua re factum est ut illa verba saepius idem fere valeant ac immo. Quae res satis On- vincitur Rudentis versibus 88-59l αδ vini Graecia Neptuniis nobis et udit mare, Itaque alvom prodi peravit nobis a is poculis. Quid pirat erbis' i invitare o paulisper pergeret, Ibidem obdormi enim nunc viae vivo no amisit domum.
39쪽
Ex qui biis vv. 590 sq. etiam alia de caiisa cum nostro loco optime comparari acile intelligitur Magis sere conspicitur illa consuetudo Rud. 83
Pro di inmortales, temptatatem quo is modi Neptuniis nobis nocte hac misit Proamma. Deteaea eniim illam quid verbi opuδι' Non entiis fuit, veret in Alcumena Euripidi: Ita omnia de tecto deturbavit tegulaδ:
In triore ferit femtraisque indidit. Alia hujus modi inveniuntur Amph. 443 446 Poen. III, 2, 1 sq., Trin. 553 sq. Capt. 937. Itaque versus 483 verbis dicit Lydus
se satis argumentorum elocutum esse, iisdem versus 486 se omnium gravissimum allaturum esse. Similiter comparata est
oratio Aul. III, , , ibique sententiae sic determinandae quid om verbis ita mi pectuε peracuit Cupio μtem, optrunco gallum, furem manufe8tarium. Credo edepol ego illi mercedem gallo pollicito coquo' Si id palam fecis8et. Gemi eae manetet manubrium. Quid opirat verbis facta/t pugna in gallo gallinaces. Nostro autem loco maxima vis posita est in argumentis, quum Lydus, qui a versia 476 proficiscens versibus 7 sqq. Mnesilocho respondet, pedetemptim eo progrediatur, ut discipulum periisse, quod jam versu 468 contendit, iis ipsis ostendat. Rectissime igitur et prorsus e more Plautino totius loci oratio
sic consormata est: Itane oportet rem mandatam gerere Me prae8ente neque pudere quicquam.
quid erebis parat inihi discipui ibi odali periit,huio sil Nam eges illum peri e dico quoi
quidem periit pudor. Quid op t ei bis . opperiri vellem paulisper modo, Ut opinor illi invectandi mi δδet major copia, Plira vidi em quam deceret, quam me atque illo aequom foret.
Georgius Otto aulus eis natus sum die XIX m. Februarii a. 18b Straupiigii patro Christiano, matro Mathildi egente Hornung, quam nuperrime morte mihi ereptam esse valde lugeo Fidei addictus sum evangelicae. Primis litterarum elementis Cotibusi imbutus ejusdem urbis gymnasium frequentaViusque ad a. 1873, a quo tempore Studia mea per quattuor fere annos variis rebus varie distracta sunt. Vere demum a. 1878 maturitatis testimonium sine magistro Berolini OnSecutus Sum.
Deindo in universitate Fridorica Gulielma per octies sex menses scholas audivi horum virorum doctorum: Bellermanni, Curtii, Grimmii, Huebnori, Α Κirch hosfii, Muollonhosfit, chorori Vahleni, Zeliori. Ad exercitationes theodiscas benigne me admisit uellen- hosfius per quater sex menses, seminarii philologici regii sodalis ordinarius fui per bis sex menses. Praeceptoribus meis Omnibus, imprimis trohhosso, uellentios fio, Vahleno, gratia ago an didissimaS.
40쪽
I. Mil. Glor Plaut. v. 676 et librorum o Nonii tostimoniis sic commendari Deum τirtute δι unde homilio accipiam ipti m t
2 Merc. laut v. 185 collocari aptius cum libris post V. 18 l. 3. Philoct. Soph. 728 lego πλάθει βάσιν pro librorum
4. Philoct. Soph. vv. 1442-1444 retineo. 5. Aulii l. laut II, 5 Il sq. lego
- - - - - Stultu et in gratiάδ.
Tibi recte facere, quando quς d facia8, perit. 6. Merc. Plaut. v. 879 sqq. sic scriptos fuisse arbitror: a . Recipe te ad terram Charine, huc non me eae advor8oride 'Atrae nubis imberque istic. 8pice ad inisteram: Caelum ut e8t plendore plenum Q non ea advorra videδ 7. Merc. Plaut. v. 676 sic restituerim: Qui hi Iane vicini Apollisiis, no8tri aram augeam. 8. Helgalividuo Hundingsb. II ed. Bugge stropham Itotam Gumundo tribuendam ejusque priorem partem sic scribendam l