Fragmenta legis serviliae repetundarum et tabulis aereis primum coniunxit restituit illustravit Clemens Augustus Carolus Klenze ..

61쪽

gg Sig. dissoluit compendium.

Praetor facito, ut is unde petetur die l. . . s*ρὶ postquam i eius nomen d latum erit, quos Centum is, qui petet, ex linc lege ediderit, do eis iudiees liquinquaginta togat et ut is qui Petre, de eis, quos Centum is XXV. undo petetur ediderit, ill totidem iudices legat M utemtio, tam is qui Petre, quam is cuius Nomlen ex liae leges delatum erit, quinquagenos iudices ex hac lege non legerit edideritvo li Mus2M Sigonius, ex sua saltem loci restitutione, inepte scripsit: nobis ii iidem siue nostram aluo aliam sequentibus explicationem, incertus uidebatur numerus ideolis hie et supra eum deleuimus. 2i Sior is ludice . L. inae. Motur. ἀωn. nequaere orum. Iagat. Edatus. Pec gasti. Uc'. gσnon uitricus. Priuignusuo. l Met. quctique. δ brinus. Prom--. cum. -- cognation . quesule. --dalitate attingat. In his numerum L Sig mius recto recepit o lin. 20. isb. XI. Reliqua autem vix euiquam Placebunt, quem non fugerit, eadem iam dicta esse in prioribus. 2M CL not. l. 23 omnia, quae sequuntur usque ad uerba ollem. legati' da ludicibus egisse uidentur, MI adnotavia hane legum lecti, inque quorum Ioeum alii legendi forent, ungula autem, cum corrupta

62쪽

nM IT QVO. habent Sig. et Urs.; in schedis desideratur. o Q Apud Sig. uersus desinit in QVOMINUS. In schedis sequitur ER '' I ' EDATU; V sinus plenius legisse tostatur: LEGAT EDATVL. quae recipero non dubitauimus.

l - leti sodalitate attingat, quiue in eodem collegio sit, o hac lego

non el -l eum Pr. aduersariumuo moram non erit, quominus legat

edatulle lo- l - llem legat. Qui ita lecti erunt, ei in eam rem TXVI. iudices sunto eorumque eiul - β) - .ll

Passim uiderentur quae extant, emendationibus ne turbarem uerebar et ideo in Integrum restitinere nolui. - 243 Sigonius nune demum lineam 20. tab. XL recipiens, eamquo. ut supra lineae sequenti tomere iungens, sinistre ita pergit: is quominus. I legantur. e murus'. A. D. quei. nomen. ex. A. I. aevi Ieric Cuiros. Δ. I. non. legerie. edideritus. Vive. eius. quoium. nomen. ex. h. I. delatum. Erit. L. iudicω. h. I. Mn. Is rit. ediderisve. l . . . H. quei. ex. α L quaeret. iudico. Im t. Quei. ito. Iactoc erum. sis. M. eam. rem. iudico. runt .

25 Sigonius haec perperam cum sequentibus ita iunxit: is eorumque. iudices. sunt . t utei., ε Ut R. ἰ' est enim, ut schedae testantur, initium lineae 26. tab. VIII. novi eapitis inscriptio, quam. ut εolet, uacuum praecedit spatium.

63쪽

. De iudicuri patroliorum quo nominibus in tabulis seruandis.

L. VIROS. QVOS. omnia quasie tabula. Non autem dubito, quin haec Sigonius ex ingenio apposuerit ex sua capitis de lectione iudicum restitution allecta. Neque enim schedae, neque Ursiniis haec conficiliant, licet Sigonius in his lacunis, quae fracta oriuntur tabula VIII., no litteram legerit, quae Ursino ignota manserit. Omnia uero praeter numerum tanquam restituta retineri Posso Censui.

ἐν Sigonius pro ΕΤ. legit EI. IDERINIT EOS. , quae Sigonio et Ursino debemus, absunt in schedis. d) PATRONOS. siue Blulimium sugerit, siue nunc in tabuIa abrasum sit, soIis iisdem

Ursino et Sigonio acceptum est serendum.

Vti scripta in tabulis liabeantur 3 . Praetor, qui ex hac lege quaeret, saluito'. uiros ), Flos is, qui petet, et unde pet tur ex hac lege legerint edliderint eos queli patronos, quos is, qui Hrepetiuerit, et is unde Petitum erit, tibi nominauerint ii, quiue ei qui potet, a Practore ex hac D dati crunt, in tabulis publicis

1 Haec uertis, quae, cum schedis testibns naennm antecedat et sequatur spatimn, non ut Sig nius uoluit antecedentis capitis finem, Sed noui inseriptionem conlinent, si quaeris, quonam pertineant, t. sane quae mox sequentur monebunt, non sol nin iudices, scd etiam patronos scriptos fuisse In tabulis publicis seruandos. Latitar igitur ortitio is scrota habeantur ' ad omnia pertinuisse uidetur, qtiae in tabulis Erant scribenda, id est, tam ad iudicum, quam ad Patronorum indices. 2 Dubius uixtam Caeneum in Quinquagenos uiros esset scribendum, numerum Plano omisi.

64쪽

scri tos haJecu d), eiques quil petiuerit, et undo petitum erit, qui

eorum uolet, ex tabulis publilicis eorum nomina tegundi se ius Potestasque esto ). .

M DupIex olim suisso patronorum genus, prout a ciuibus Romanis nominarentur, ueI peregrinis auctoritate Praetoris darentur, lani uidinius supra. CL Cap. IV. not. 1. Vtrumque hoc Patron rum genita nostram legem diserte hic enumeraras Persuasus, utrumquo scorsiIu in hac lacuna recenia avi. Sigonius, in restituendo hoe loeo, uerbum finitum orationis interiectao plane omittere, Famin hoc discrimen incidoro maluit ita pergens: BPatronos. l quos. quci. Petiuerio. et. undα Pstitum. erit. sibi nominauerint an dati acceperint quec eorum. UODL ex. tabulu. PuBlicis. scriam . habeat.

Nihil magis utrisque partibus ex tabulis pubIicis licero debessis par est, quam ludicum ly tronorumque nomina legere. Inde, ea assumpta formula, quam anto quoquo cum uerbis , qui eorum uolet ' quae hie redeunt, coniunctam uidimia, reliqua quao apposui lacilo colligere posse mihi uidebar. G. cap. VII. not. 13.

65쪽

Caput X.

De perpetuitate iudicii.

hQ Do forma EISDEM pro EIDEM et ΕIS pro EI in sequentibus uid. Cap. IV. not. 2.M QVAM. Sig. et Vrs.; in schedia nihil nisi Vm.

Eidem iudicos unius rei in perpetuum sint. Τ) Qui iudices lab eis ita lecti erunt qluam in rem ei iudicos lecti erunt, ii in eam rem in Per elutim sunto ).13 Sigimius: eisdem iudices '; Blulimius uero ante EISDEM. uacuum adesse testatur spatium. 2 Verba isab. eis. It . Ieriel. erunt. ' Sigonio debemus, qui optime ita coniunxit. M Finem quoque capitia Sigonio debemus. Sententia loel ex inscriptione capitis certa est.

66쪽

47 Caput XI.

De uadimoisio et exilio.

αὶ Solus Maaoelitus QVEL ιγ Ille et paullo infra Sigonius moro suo seripsit PMONIAM. Sig. et Vis. Post lacunam perpini EVM Schedao dant Zo, quod aptius uidebatur 'raliquis.

De uadibus dandis si . Praetor, qui ex hac lege qua ret, fuciso ut illi eum, cuius nomen delatum erit, iudicio adf/- XXVm lurum certo die ρGlice uadetur -ὶ is, qllui pecuniam ex l huc tego petu i Tum ob eam rem, quod pecuniam ex hac lege cin

lὶ Laeet disertis uerbis non asi in haeus eapitis resiquiis da vadibus ferino, inmen Ra eos haec . omnia referro non dubitaui: nidemus enirn in sequentibus min. XXIX. eis agi, a qua ina μα- tor quiaerore Gbuaria, si ratia Fritia in rexilium aBierit, quin res iudicom esset, quae umba uix alios quam uades spectare potuisse sino concedos. Coniunximus quae adsunt fragmenta ut prius dictum fuerit in genere de uadibus dandis, deinde do eorum i ruriunitate a Poena reo quoquo modo infligenda, tum de iussicio eontumaeiao aduersus reum absentem, postremo do uadibus ex .elmonis eatenua obnoxiis, quatenus mi exulis bona publice Possessa non sufficerenti 2 Non solum in prhiatis mcron in Horat. Sem. I, 1, vers. 11. uerum etiam, saltem P si tempora Caesonis Quinctii ut uulgo traditur, in publicis iudiciis, aetor revin nadari sesebat, eum certo dis assuturum. Liuilis III, 13. is Vades dare placuit. decem finierunt tot uadibus ace--eor uadiatus est reum. Hie Quinctius primus nades pubIIcos dedit Tora I. c. is dis πpromittit is, qui ad Iudicium prouocatur, cfrto dia Uuturum. M Verba petet ' e eomum Iesu sormula lamnae intuli, in tabula desunt. '

67쪽

h In sestedis post lacunam est MPTA; plenius dant uocabulum Sig. et Vrs. i) Seheilao ita sine lineas dant IV uel N, cuius uestigia neque Urs. legit, neque Sig nius, qui restituit ex formula consueta: QUAERET. Equidom haec e tabula retinere non dubitaui, cum praesertim eadem redeant iusta Lin. XLVI. XIV, 90.

perllit, si quis ex hac lege condemnatus erit ), Censor uadem ninque senatu neque tribu ntollueto, neue equum adimito, neue quid si eius εam rem fraudi esto, i quae sura sciripta sint. β) Praetor, qui ex hac lege nilomon reta Perit, facito ut absentem condensenet, eique aqua et igni interdicat, bonaque publice Possidean-xxix. tur ill eius, qui dic dicto iudicio non adfuerit et prius quam e

4 Neminem propius ad poenam eiiis, qui Pectiniam ceperit, accedero constat, quam qui uadimoniiun suscPIwrit; quaeri igitiir Poterat, utrum rei condemnatio uadibus damno esse deberet, id quod ibi in hae Iege, ubi primum de uadibus dictum erat, negatum uidettiri Verba quibus Sigonius huius uersiis initium x stiluit, is noeor. notrin. trihu. moliuelo. , cum reliquis ita coniunximiis, .ut senatus quoque seret menti' 'quae cym de eqnestri ordine dictum sit praetermitti non iisterat.

5γ Mira est illa oratiq- EIUS. E. M. REM. V. sensit tamen non dubio. Nihil enim, quod reo exprobretur NEIVS QViri EIUS. , uadi publico EI. obiici posse praescribitur ita, ut neque, Si

Praesens condemnet ar reus, Undi lis possit aestimari, neque, si absens, illo possit ordino uel ciuitate moueri EAM. RE1L FRAVDL ESTU. . Forali ain avra scriρω simV restitui e Lin. XXIV

68쪽

M . ILIUM. ABIERIT. Q,' quae Iineis inclusi, primum faciunt uorsum frusti inseri

ris, quod iam uti nunc haec tabula Neapoli assertiatur desideratur. De iis recensionibus, quas totius tabulas aliunde nouimus, Ursini potissimum in hac parte describenda seeuius sum, Sigonii et Mazochi uarias ut supra adiiciens lectiones. Inter ABIERIT. et QVONM. tam Vrsinus quam Sigonius uacuum adfuisse testantur spatium.

res iudicata erit urbe ceta trit aut in extilium abierit sq). Cluius no-

6 Siquis diu dicto ludicio non adsuerat et prius quam ea res iudicata esset usio cesserat et Inoxilium abierat, id iudicio confirmari, condemnatoque aqua et igni interdici solere, non est qui ne ciat. CL NIc. Antonius de iurib. exulum cap. VI et VII. in thes. Μοeman. III. p. 18 sqq. . M neamus autem hoc loco, hunc unicum fuisse modum, quo cxilii Poena a repet indarum damnato ex' peteretur, quanquam non ignoramus, uulgo exilium simili modo quo litis aestimationem cum omni condemnationo coniunctum tradi, auctora Asconio in Cic. Verri act. I, e. 13. CL Slgon. de ludic. Π, 27. Heineec. antiq. IV, 18, 72. aqq. Originem huius rei nondum quidem ab initio repetundarum iudicii ruetendam eonsent, quod L. Lentulum armo urbis 605 repetundarum damnatum et s06 Cem Urem creatum esse constet. VaL Max. VI, 9. 2D. Mox autem C. Catonem repetundarum a Macedonibus accusatum, exilioque damnatum esso nescio an recte colligant o Velleio II, 8. idque legi Iunias adseribant, quam supra uidimus a Sigonio anno 627 tri L -Postea uero quod ruitilliis repetundarum damnatus et in exilium missus narratur in Liuii epit. LXX., idem eaput de Poena exilii retinuisse legem Seruiliam Glauciae, idque sndo migrasso contendunt in legem Corneliam. Verum enimuero neque haec exempla probant Praerentem quomquam exilio damnatum esse nequo Asconins ita dicit damnqri debere, et dubia dudum res facta est uiris doctis lego Iulia Caesarti, quam cum ceteris repetundarum legibus acrior severiorque esset, ut res ipsa docet testaturius Cicero passim pro Rab. Post. c. 4. in Vatin. c. 124, tamen damnatos o sonatu moriero Suut. Iul. c. 43. Otho c. 2. Tac. hist. I, 77. et annal. XIV, 24. , eosdemquo a testimonio dicendo prohibere comtentam λ. 6. ad L. IuL repetundd, omnibus condemnatis exilium non inflixisse, Cortissimum est. CL Llps. ad Tae. annal. l. c. et mi cα I. e. s. uodsi ad Seruiliam nunc redeamus legem, iuueni mus ex ea omnino neminem nisi in causa absentiae in exilium condemnari potuisse. Infra enim illam uidebimus disserere de reo condemnando Lin. uv. post de eo quod esset in eondemnatione, hoc est, de litibus aestimandis, rimc autem statim ad res condemnationi alienas, iudelicet ad ossi-

cla magistratuum in hoe iudicio Lin. LXVUL et ad praemia eluitatis Lin. LXXV. pergit, neque

herbo eo loco tetigit exilium, quo, si per se condemnationem Sequeretur, praeteriri non potuisset. 'Hoc uero In eapite, ubi de uadibus agitur, cum inueniamus exilii mentionem, , non est dubitandum, quin ut viximus time modo exilium fuerit in condemnatione, si antequam ea res iudicata esset, reus

sponte sua abiisset: id quod fortasse in omnibus obtinuit publicis iudiciis si recte traditur rineminem ciuem Romanum aut libertatem aut ciuitatem amittere potuisse, nisi ipso auctor factus fui ei. Or. P. domo c. 29. 30. Cic. p. Caecina c. 33. Sigonius omnia inlaeta reliquit, nisi quod ex consuetis tormulis illa uerba adiecit: isex. h. L li quaeret. Ocito. utri.'

69쪽

men ex hac lege delatum erilli, si eius bona non suocient, ubi prius urbs cesserit, aut in emuulim abierit, quam ea res iudicata erit, Praetor, ad quem eius nomen 'letatum erit, eam p) l rem ab eis item quaerito ii qui uadimonium ευε Perint, in quantum uia nonium fuerit constitutum sy).

Haee ita Sigonius restituerat, ut nihil esset in eis mutandum. M Non est dubium, quis uades publici eatenus solum, condemnato reo absenis, obnoxii suerint, quatenus bona eius, cui aqua at igni interdictum fuerit, publice possessa non sine rint et quatenus ipsi uadimonium ausceperint. Quamobrem prunum apposui ori atra bona non m cient, et deindo, in quantum uadimoniam Doris conuitutum V ; reliqua, si haec tibi erunt probata, non egent defensore. Sigonius uorsum 24. tab. XL suo loco praeteriit et hunc fore in modum initium

tem QVO. Ex PECVNIM PERVENERIT. quin ab his ipsis uerbis in lege Seruilia cui primum

debetur in perit, uix est qui dul-t; deinde uero ex hoc capito non tum solum, ut Sigonius u luisso uidetur, quaestio exoritur cum mus Erilli causa solum uerterit, sed ubicunque pecunia. captae ad alios peruenerint praeter repetundarum reum. Cons. cap. L noti 15.

70쪽

Caput ML

Fragmenta minor R.

') - ill - l Praetor, se ii ni omen ex hae lege ad se delatium xxx.

erit, facito ut iudicium p ll - l uti qluod recte sacrum esse uolet, ' dum nequid aduersus hanc legem fiat i aut 'ὶ seclundam nouo

l Singula, quao a linea XXIX. usque ad lineam XLV m in tabulis supersunt Iegis fragmenta,

tam Parua sunt ει abscissa, ut raro plus in singulis lineis quam quarta pars tulerit aetatem, ideoque, nequis nimiae nos industriae atque cupiditatis accusaret, horum fragmentorum restituendorum ne periculum quidem Dei, nisi foris unum aliquod uocabulum uia consueta aliqua sormula erat restituenda. Sigonius quidem aequo ac supra restituero pergit, uerum, ut mox videbimus, neque coniungit quae 3um abrupta, neque restituendo plus asscit, quam repetitionem earum rerum, quae iam sunt in tabulis. Omnia autem, quae hie supersunt, ad rem iudiciariam pertinuisse tam ex multis colligitur fragmentis, quorum sensum diuinaro possumus, quam ex Plurima Capitum inscriptionibus quae integrae sunt seruatae. Quao tamen ex his inscriptionibus singula se indicant legis capita, ea omnia, ut spatio parcerem in hoc nostro capito coniuncta dedi. Alioquin enim saepenumero capita seiunxissem, do quibus nihil uel parum superest praeter solam inscriptionum et in reliquis, quae non ut 3ingula capita diserto se indicam, tamen nesciremus utrum seiuncta suerint an ita cohaeserint. Quod ad Sigonium attinet, is pergit in hae ipsa linea hoc modo: M'. MA. iudicium. 'exesmisct t. H. quei. μ. quia M. quoium. nomen. Ex. h. l. ad. V. dolatum eri facito. νι i. iuincium. Pullicum Merceat. ' Quae tamen, licet uorsum 25..tab. XL suo Ioco Posuerit, recipere non sumi ausus; eoquo minus quo leuioris sunt ea momenti, quas ex hac restitutione ad om- 'loci sententiam eruendam redundant. 2 Huius formulae istiti quod resto favium assa uolor infra quoqua sunt uestigia ian. LXXI..t LXXII. eaque satis est nota e lego Quinctia v. F illa. do aquaed. ed. Poleni p. 228. et ex I gis ΜRmilias et Pedueaeae fragmentis ap. Brisa. de Formia. II, ap. 26 ubi uero pro Muti quod' Iegitur Dulique . 3) Sigonius huic lacunao inseruit , etionis V, quonam autem sensu non intelligo equidem. Re- Iissma in hoc uersu Sigonius quoque intacta reliquit. - ' . : . -