장음표시 사용
381쪽
eiusdem Romanae Ecclesiae, & sic semper loquitur de Carolo, tam text. in cap. Uencrabi
lem. de elect . quam etiam text. in c. Per uenera
bilem. qui fit. sint legit. In iustii enim,& irratio. nabile videretur, Imperatorem alicui humano Principi subditum esse, praeterquam Summo Romano Pontifici, a quo eius dignitas, & po- Io testas immediate dependet. t ut cocludit Ba tot. in extra uag. Ad reprimendum. in verb. Subiecta. Castald. & Conrad. in locis supra alle gatis. Dederat enim Eccles a Romana eidem Carolo in suarum actionum praemium Imperii Maiestatem. Duo igitur vera Axiomata inde eliciuntur. Primum,quod hi Canones loquuntur in personam Caroli Magni, vii Imperatoris, tunc Gallorum Regis, cui etiam si modo viueret, Pontifex diceret nulli Principi subdituesse cum creassct illum Imperatorem . Alteru, quod loquuntur de Caro , uti Francorum Regeac de illius persona,qui Franci no sunt Gallicani,sed Francones: ut diximus late supra. c q. & voluit August. de Ancon. de potest. Papae. q. 37.art. q. Vnde dum apud eosde Gallos perseuerarunt Imperatores per annos circiter cetum,& tres,ut alibi tradidimus, ouasi existentibus ibi Dominis,ac Imperatoribus, ij de subditi minime videbantur, cum Imperatores ijs dominarentur. Postquam vero ab eis ablatum fuit Imperium, Sc ad Othonem Magnum Saxoniae Ducem Germanum deductum fuit, &ad
I r eosdem Germanos Principes. t omnia. quae asserunt, libertatum priuilegia cessauerunt; ut e nostris voluit Carcitii. Zabareti. in d. c. Venerabilem. nu. . &nouissime b. Ioannes a Capistrano de potestat. Papae. par. 1. secundae partis . vers. Et nota secundum Dominum . & habetur apud Carol. Sisto n. de Regn. Italia'. lib. 6.& 7. dc
nos diximus ad Bellugam iii cl. 9 VeniamuS. in verb. Archiepiscopus Moguntinus. Et ideo sine dubio Galliarum Regna sub Imperatorum
Romanoru potestate remanserunt; ut per prius erant, dum eis sui Imperatores o ominabaturi ut cuique intuenti pater. Nam Hungari,& Boer xini,qui nunc t sub Rodulpho II. Augusto, non idcirco sunt ab Imperio liberi.
Quantum vero attinet ad Regna Hispaniarum, cum a tempore Honorij Imperatoris, ut hoc eodem capite diximus, ab Imperio se subduxerint, illaq; per nationes Barbaras, Sarracenos, ac Mauros Occupata recuperauerint, dici necesse est , libertate potiri. & in illa de iure, & de facto conservari. Quo vero ad Regna Hierusalem , 5e Siciliae, citra forum , siue Neapolis, cum fuerint Ecclesiae Romanae . a qua nostri Reges causam habent. cum ipsa eadem Ecclesia nulli in hoc mundo subiaceat ut nomo etiam stultus negabit sic etiam Reges nostri,
,3 qui eiusdem t Ecclesiae personam sustinent,alicui non subiacebunt. Cle. Pastoralis. g. Caeteria.
de re iudi c. Restaur. Cestald. de Imperat. q. Tq.
nu. 4. Afflict. In praelud. Feud. sub nu. I . Rubvero ad Noui Orbis acquisitionem , iam dicta
Iss est, cum noua sit acquisitio,ismperio penitus ignota, nec alicui Imperatori, ut Imperatori, subdita, sic etiam remanet libera. Quatcnus vero insurgunt aliqui, opponetes Regem Catholicum liberum no esse, ut qui beneficiarius, ac seu datarius sit pro Regno Neapolis. Summi Romam Pontificis, atque Ecclesiae Roma inae. Responsio in promptu est,hoc minime opponi posse, nec idcirco sequitur argumentum: Est seu datarius Summi Pontificis, ergo sub dirus imperatoris . Uerum enim esse fa-Is te muri Regna Neapoli. seu Siciliae Ecclesiae
Rotnanae patrimoniti fuisse. c. Ad Apostolicae. de re iud. in s Bart. in l. lex Iz. Tabularum . nu. I. Ead leg. Iul. Maiest. nec Doctores Regni Neapolitani negant: ita dicit Andr. de Iser.in Prolog. feudor. nu. 28. Affli I. in decis. 77. num. 2. Marin. Frcccia. de sub ud. Baron. lib t. tit. de ossi c. Magni Cancella P. nu. 2 F.
Dum iunior scriberem ad Bellugam in Specul. Principum. Rub. i. in vel b. Siciliae . Ibi dixi per quorsidam nostrorum Regum abusum Rein I 6 gnum Neapolitanum t appellari etiam Sicillae . cum antiquitus una simul cum Brutiis per angustum terrae spatium. esset prius coniuncta insula ex aut horitate Virgilii. Diodori Siculi, Plini j. Tucydidis, Cassi odori,& aliorum qui aia
seruerunt Maris impetu segregaram aut terrς
motu. uod quando id actum fuerit, nullus author tempus huiusmodi casus describit. Et minus probabile est, quod dicit Thom. Facellus 'rerum sicut. Decade. I. lib. I. cap. 1. hoc fuis ediluuii tempore uniuersalis, cum & si possiat esse, factum tamen , 5: cos de ratio diuinationem sapit; cum si fuisset ante diluuium , vel in ipso diluuio, quis author illi reuelasset, cum ante diluuium,nullum praeter Moysem, authorem , aut scriptorem habeamus λVeram tamen in codem loco non profipeor esse ipsius Facelli opinionem , quo cI Regnum Siciliae dicitur tantummodo de insula ipsius Sir 7 ciliae, i cum per Pontifices,& Reges huius Regni fuerit impositu na nonae viri utq; Sicillae. nasi omnes videantur Graecorum,atque Latino mi,
Historiae in quibus alicuius partis Regni Neapolis fit mentio, Sicilia fuit pars Regni appellata, licet apud antiquiores, Bruti j Lucani, Peucent ij, fuerint nominati, atq; aliae partes Apulia. Magna Graecia Samnites & similia locorii, eiusdem Regni nomina,atq; Prouinciarum. Vt citctis igitur de caetero , haec omnia sint clari ra, altius, ac ulterius rem exordiar, distinctoq; procedendum est, quemadmodum Regna Siciliae seu Neapolis ad Romanam Ecclesiam peruenere. Cum vero Regnum Neapolitanum nomino, Regnum Siciliae semper intelligo, cu sic semper appellatum fuerit, Neapolitanum sortitui modico hinc tempore.
382쪽
De Regis Cath. praestanda. Cap. XLVII. 333.
Nulli dubium Regnum Neapolitanum, seu Siculum, florente non solum Romano Imperio, illorumq; Republica, sed ipsis etiam Imperatoribus rerum Potientibus, sub eisdem eadeI8 Regna fuisse, sicut i totam Italia, de Orbis omnes partes. Labente autem in deterius postmodum eodem Romanorum Imperio , de ex uno
Monarchico, bicipiti facto,& quandoque qua-
tripartito, de eorundem Imperatorum autho ritas,& dominium diminuta fuere. Diui serutin
' Is que sibi ipsis Imperii Regna, quod plene t im
pletum fuit tempore Constanti j Chlori, & GaIer ij, quia Galerio Illyricum, Asia, dc orientis Regna contingerunt; Constantio vero, Italia,Galliae, & Aphrica . ut Eutropius testatur re
rum Romanar. lib. I i. cap. I. dc 2. IO. Zonaras
Annalium lib. 3. Cum vero ad Constantinum Magnum Imperij summa peruenit; Is primumao Beato Sylvestro i Summo Romano Pontifici, Urbem Romam, de Italiam, donauit, cuius donationis tenorem inseram, qui talis est. xI In Nomine Sanctae,& Indi uiduae 4- Trinitatis, Patris, Sc Fiiij, de Spiritus sancti. Imperator Caesar Flauius Constantinus in Christo Iesu, unico eiusdem Trinitatis Saluatore, Domino, de Deo nostro, fidelis,mitis,beneficus, Ale- manicus,Gothicus, Sarmaticus, Germanicus, Britannicus, Hunnicus, Pius, foelix, victor, ac triumphator se in per Augustus, sanctissimo, &Beatissimo Patri Patrum Sylvestro Episcopo, & Papae Magnae urbis Romae,& omnibus Pontificibus eius in Cathedra Beati Petri, usq; ad consummationem seculi sedentibus. Item omnibus Reuerendissimis, & Religiosis Catholi. cis Episcopis, huic sacrae,& sanctae Romana: Ecclesiae per hanc nostram imperialem constitutionem subiectis, Gratia, Pax, Amor, Laetitia, Magnanimitas, Misericordia,ab Omnipotente Deo,& Patre, de Iesu Christo filio eius, de Spiritu sancto cum omnibus vobis. Sequitur nar ratio miraculorum in eius persona factorum a Beato Sylvestro Summo Pontifice,ac nonnulla ad plenum narrantur, quae omisimus, cum non faciant ad casum nostrum. versus finem sequutur haec verba. Unde ne Pontificalis apex vilescat, sed magis quam terrenum Regnum ipse dignus,& gloria, de potentia decoretur. Ecce Palatium nostrum, ut ante dictum est, de vr- hem Romam, de totius Italiae , de occidentaliuregionum Prouincias, loca, Ciuitates, saepenu mero praedicto Beatissimo Patri nostro Sylvestro Catholico Papae tradentes, de cedentes, huius,& successis ribus eius, Pontificibus, potestati,& iudicio,& per diuinum nostrum Pragmaticum Edictum, decrcuimus disponenda,atqῶ manenda . Unde cogruum iudicauimus nostru Regnum, de huius gloriam ad Oriciales regiones transferre,& in urbe ByZantio, optimo lo-l co in nostro nomine urbem aedificantes , illici nostrum Imperium constituere: Vbi Sacerdotii principatus, de Christianae Religionis caput accelesti Rege est constitutum, non esse iustum, illic potestatem habere terrenum Regem. Haec igitur per hanc nostram sacram scripturam , dc alia Diu alia decreta, determinata, Ec roborata, usque ad mundi consummationem, illibata, de
incolicussa permanere decernimus. Unde coram vivente Deo,qui nos regnare praecepit,&cora terribili eius iudicio , obtestamur omnes nostros successores Imperatores, vel cunctos optimates, Satrapas,etiam amplissimum Senatum M uniuersum populum in toto orbe terrarum, nuc,&in posterum, nulli eorum quoquomodo licere,aut confringere, vel in quo quam
conuelli. Si quis autem quod non credimus
in hoc temerator,aut conleptor extiterit, aeternis conde nationibus subiaceat innodatus, sentiatq; sibi ipsi contrarios sanctos Dei,& Principes Apostolorum Petrum Sc Paulum in infimo inferno cruciandus; deficiatque cum diabolo, Sc omnibus imp ijs . Huius aut v Imperialis decreti paginam, proprijs manibus roborantes , super venerandum Corpus Principis Apostolorum, Beati Petri manibus proprijs imposui mus. Illic Dei Apostolo promittentes, illibata nos haec omnia conseruare,& nostris succeiasoribus, de Imperatoribus per nostra mandatae conseruanda relinquere, & Beato Patri nostro Sylvestro, de Catholico Papae,& per ipsum ominnibus eius successoribus Potificibus Domino,& Deo, de Saluatore nostro IESU Christo placide annuente, aeterne, de sceliciter his haec in possessionem futura, Imperiali subscriptione . Diuinitas vos conseruet in multis annis i Sanctissimi, se Beatissimi Patres. Datu Romae. . Ca tendas Aprilis, Domino nostro I lauio Constantino Augusto,& Gallicano viris Consulibus,&Clarissimis. Quod non solum ex inserta donatione probatur, sed ex c. Constantinus. 96. dist. Et illam eandem referendo ex omni scriptorii
genere confirmat,ac vltra omnes probat Francisc. Bursat. in cons. Iaq. per totum vol. I. qui
bus adde Francisc. Hotoman. in disputat. seu distica .ca. 8. in fi. Iacob. Menoch. in cons. Iq9. nu. 39. vol. 2.Rol. a Uall. in con 88. num. 29. UOl. I. Hierony. de Monte de finibus regund. c. I l. nu. I I .Paul. Fusc. de visitat. lib. I. ca. 2 i Hieronum. Vt cur. de regimin. msidi. par. 2 q. q. PetruS Mag
dalen. de numer. test.in testament . par. I. c. I 2.
lau. 2o.& alios nos induximus ad Bellu g. in Specul .princi P. Rub. p. in verti. Beato Sylvestro. de hos, atque alios nouissime referens Petrus Cenedo in Collectan. iuris Canonic. par. 2. collectan. Iop. nu. q. dc nouissime dis haec praelo traduntur Petr. Ant. Petra de fideico m. q. t a. num.
295. cuius donationis vigore quaesitu fuit ius Ecclesiae Romanae, eiusq; Summis Pontificibus super eisdem Regnis, ut specialiter de Regno Siciliae loquitur Eguina r. naro de bencsic. ad
Horicus. lib. 2. cap. I. Mortuo ex inde Constantino
383쪽
tino, relictis C5stantino, Constantio, & Constate filijs,&ex ijs Constanti, caessit Illyricum,&Ιtalia, & post eius mortem ad Iulianum Apo- statam; dc demum per successores Orientis Im-
Peratores, eorumq; Exarchos cotra ius, ac fas
administrata fuere, usq; ad Gothorum,ac Longobardorum aduentum; apud quos longo tempore steterunt, quamdiu in Italia ac Sicilia versarut;quousq; P Imperatore Costantinopolitano ob negligentiam defensionis Ecclesiae Romanae, vocatus fuit Carolus Magnus,qui superato desiderio Longobardorum Regeam perium obtinuit, ac Pontifici reliquit Exarchatu
Rauennatem Pentapolim, Ducatum Romanu,
Perusinum, Τuscum, & Campanum, iure Principis sibi retento. Sibi etiam reseruauit Apuliam. Calabriam:quamquam haec Regni Neapolitani loca Imperio Constantinopolitano, una cum insula Siciliet contigisse, dum fuit inter Carolum, de Lyrenem facta diuisio, voluit Platina in Leon. III. Ludovicus aute Piusa a Imperator in annot Domini Nostri Iesu Christi 8t .non ta Paschali Primo, de Ecclesiae R
manae donauit,quantum donationes antea factas verbis clarioribus confirmauit. Quam reis
fert Carolus Sigonius de Regno Ital .lib. q. Logiori stilo, quam prius retulerat Raphael Vo- Iaterranus lib. Geograph. 3. Qui hoc modo,ijsque verbis illam refert. In nomine Domini Dei omnipotentis , Patris , d. Fiiij, dc Spiritus sancti S. Ego Ludovicus Imperator, concc do tibi Beato Petro, Principi Apostolorum , di pro te, Ut cario tuo Domino Paschali Sumo Potifici, successoribusq; eius in perpetuum,Ci Mitatem Romanam cum sua iurisdictione; omnibusq; circa terris, Ciuitatibus, Portubus ac Maritimis locis Hetruriae. In ea denique Me
diterranea Vrbem veterem, Balneo regium, Vi terbium, Soanam, Populoniam, Rosellas, Peru- sum,Maturanum,Sutrium,Nepet. Uersus Campaniam, Ananiam, Signiam, Ferentinum, Alatrum, Patricum, Frusinonem, cum omnibus circa oppidis, Sc vicis. Nec non Exarchatum Rauennae integrum, sicut piae recordationis Carolus Pater, de item Pipinus Auus noster B. Petro dudum concessere. Videlicet Rauennam, Bouiu, AEmiliam, Forum populi, Forum Liuij,
Fauentiam, Imolam, Bononiam, Ferrariam,Comacluua,Adriam,Cerviam. In Marchia, Pisaurum, Fanum, Senogallian3, Anconam, Auximit, Humanam, Esium, Forum sempronij, Feretrum, Vrbinum, Territorium Balnense, Callium, Luceolos, Eugubium. In Campania,Soram, Aquinum: Arpinum, Theanum, Capuam . Patrimonia quoq; ad nostram pertinentia ditionem, Beneuentanum, Salernitanum , Calabriae infe
rioris, dc superioris,ac Neapolitanum. Ducatu insuper Spoletinum, Tuder, Utriculum , Na niam , reliquaq; eius ditionis. Insulas quoque
inferi Maris, Corsicam,Sardiniam,Sicilia. Quae
omnia piae memoriae Pipinus Auus, deinde Carolus Imperator, genitor noster per Attheriu,& Maynardum Abbates ad hoc sponte missos B. Petro, eiusq; successoribus, scripto conceruserunt: Nos item probamus, atq; concedimux. Hanc igitur nostram voluntatem scripto, ac iureiurando firmamus . Et per legatum S. R. E.
Theodorii, Domno Paschali misimus; manuqi propria me subscripsi: EGO LUDOVICUS.
Quam etiam retulit Francis Hotoman. in Di sputation. laudistica. cap. 8. Ex quibus apparet, Pipinum S Carolum Magnum antea. & postmodum Ludovicum Piu in eadem confirmasse,& quatenus opus erat, de nouo concessisset Hinc ob Principum Avaritiam modici temporis post modii successu,turbata sorte in eius possessione Romana Ecclesia, his verbis conquaeritur Nicolaus I. Magnus appellatus, Sumus Pontifex, scribens ad Michaelem Imperatorem Costantinopolitanum, dum ait: Praeterea Cal britanum Patrimonium, & Siculum, quaq; E clesiae nostrae concessa suerunt, Et ea possidenda obtinuit, & disponendo per suos familia. res regere studuit, concessionibus reddantur, quoniam irrationabile est, ut Ecclesiastica possessio, unde luminaria, & concinnationes Ecclesiae Dei fieri debent, terrena quavis potestate subtrahanturi Sed domui Dei restituta, meritum redditionis multiplicent,& suscipietis votum spiritalis desiderii lucris exercea tur. Quae retulit etiam Carolus Sigonius de Regno Italiae. lib. s. Cu vero tam Siciliae,quam Regni Neapolitani, partes essent a Sarracenis,& ab ali js occupatae , ob Constantinopolitanorum Imperatorum in curiam qui dissi dijs inter se dimicantes, acob itinerum longinquitate, alia sue causas, desides facti: ea Regna a Sarracenorum tandem manibus per Northmannos fuere recuperata . Inuicto enim marte,ac insigni victoria illos profligarunt, & idcirco Re 26 gnum Neapolitanu veniti ad Roberti Northis manni potestatem, qui fuit Dux Apuliae,& Calabriae , qni habebat inter alios auxiliares Ro-gerium eius fratre, qui Bossus fuit appellatus a qui cum in obsidione Regii apud Brutios, miram animi vim, militiae actus ostendisset a Roberto fratre, fuit Coines Mileti , Se Scyliaceus factus: Cumq; Robertus illi promisisset, aequa lance diuisuros quicquid iuris acquire
rent, tandem Robertus vocatus a Bet tumeno
Sarraceno , Sc aliis in insula Siciliae ad opprimendos eosdem Sarracenos, hoc onus Rober tus, Rogerio imposuit, qui illud suscepit; Cu-que Messanam prius urbem c pili et alacrior factus,insimul cum fratre ad recuperationem totius insulae omnes vires intenderunt, illamque paulatim inuicto animi robore ab infidelium manibus abstulerunt. Vnde Robertus pro sua sede,sola sibi Panormi Vrbo reseruata, totu in
sulae residuum fratri cessit, ac Siciliae Comite
384쪽
De Regis Cath. p stantia. Cap. XLVI l. 33s
titutauit: ut scribit post alios Facellus Historis icta l. De cade. ι. lib. s. cap s. Ipse vero sub Ducatus Apuliae, atque Calabriae titulo Regnum Neapolitanum sibi seruauit. Et quaqua discor. dias aliquas habuerit cum quibusdam Roma nis Pontificibus. Si investituras eiusdem tR gni obtinuerit ab Anacteto Antipapa. ut dicit
Alberi. Crantius in Noru egia. lib. 4. c. o. Tameantea a Nicolaci II. Summo Pontisce eandem is inuestituram obtinuerat eum t Ducatus titulo, & honore . vi retulit Pandolphus Colle nucius Histor. Neapol.lib. i. Faceli. Histor. Sicul. Decad a. lib. 7 cap. a. Bernar lin. Corius Histor.
lib. t. Quod Melphi in Apulia iactum fuisse m
morat Carol. Sigonius de Regno Italiae. libr. 8.ε: o. ubi asserit fuisse per Alexandrum II. confirmatum . Qui Robertus papam , Gregorium 87 et VI l. acerrime defendit a Clemente Antipapa, Sc ab Henrico Imperatore eius confedera-ro: vi dicit Baptista Platina in eodem Gregorio. Faceli. Histor. Sicul. De cade. I lib. . cap. I.
Mortuis vero Gregorio Pontifice. de Roberto Gui cardo Duce, relictis duobus filiis Boemundo, de Rogerio,quorsi hic ultimus, ille primus, ut dicit Collenue. lib. I. absente primo, Rogerius ultimus Ducatum occupauit, quos ta demdissentientes , Vrbanus II. Melphi accedens,
concordes secit ac Statum. Ducatumq; confirmauit. In Comitatu vero Siciliae Rogerius Bossi filius perseuerabat Roberti ex friatre Rogerio Rosso, Nepos ad quem postmodum, de Apuliae Ducatus peruenit, quia mortuo Rosterio Roberti filio res ad Gulielmum filium accessit, eui Ducatus suit confirmatus a Calisto II. ut per Tho. Faceli. Histor. Sicul. De cade. r. libr.T. cap. 3. Hoc demum iter faciente Coni antinopolim versus, Alexit Comnent Imperatoris filiae nupturo, dum reuersus est, Rogerius Siciliae Comes Regnum inuaserat, atq; occupauerat, etiam ex priuilegio eiusdem Urbani II. ZeCalisti Il. qua ex causa alibi forsitan primus proseram. J Acquisito itaque utriusque Regni per Rogerium Comitem Dominio, rerum selici successu. fastuq: eleuatus Comitatus sicili q. Ducatusq; Apuliae. 6c Calabriae non amplius titulu sustinuit sed ultro se Regis titulo insigni-uit. Hoc aegrὰ tulerunt idem Calistus. de post eu Honorius II. Rui tandem eidem Rogerio
praefatorum dominiorum omnium inuestitura confirmauit, & hoc idem innocetius II. sequutus est. Titulum vero Regium iam prius habuerat ab Anacteto Antipapa. tempore eiusde Innocentis II. creato r ut dicit Platina iri eodem Innocentio II. Faceli. ubi supra De cade. r. lib. 7. cap. 3. Collenucius libi. ubi ait, eundem Regium titulum a Cettestino i I. vel Lucio II. confirmatum: de idem longa serie postmod um se uatum fuit, ut amplissime seripsi supra c 6. Seetiam modo seruatur. Sed ab innocentio Secudo eundem Regium titulum cofirmatum suisse eidem Roterio, scribit Carolus Sigonius de Regno Italiae. lib. l . Cesus Annuus, Ecelesiae Romane pro Regno promissus . usq; ad Fridericum Imperatorem 18 t fuit mille Fartorum,ut in dicto c. Ad Apostolicae. de re iudi c. in s.quae est species Moneta-εrum cuius rationem huc vR: rectam habere nequivi. Quia mille Squi fatorum, dicit Sistonius de Regno Itali . lib. is. ut sexcenti Squi sati pro Apulia, te quadringenti pro Marchia tribuerentur. Sic etiam dicimus de alia monetae specie,
quam Sarraceni, appellant. ut in capit. a. extride conses. 8c de Moneta Tarinorum. habetur in c. Ad nostram de empi dc ved. Haec enim Inomina ad placitum ponuntur prout Principibus, Rebus publicis de aliis Dominis facientibus videtur; prout regionum consuetudo etia, ac patriarum usus seruare consueuit. Unde Gillo textu certificari non possumus, ad quam summam quantitas census ascenderet, lectorquispiam si sciet addat.
Tempore veto, quo Carolus I. Comes Ande pauensis de prouinciae fuit ab Urbano IV P n-tisce vocatus, ac postmodum i Clemente IV.
9 fuit alia diuersa t quantitas pro censu stabili
ta. Nam Pandolphus Colle nucius. Histor. Neapol. lib. . dicit ab eis fuisse statutum censum, ducatorum Annuorum quadraginta octo mille. ibus concinit illorum opinio qui censuorunt. quod dum Iulius Il. Pontifex fecit inuenituram Ferdinando Regi Catholico, Philippi Regis nunc Regnantis Proauo materno, pro missum, stabilitumq; fuisse censum annuum,Ecclesiae Romanae soluendum, unciarum octo mille, qui iuxta Regni Neapolitani usum ad rationem aureorum sex pro Wntia, facerent summa ducatorum quadraginta octo millet ut factum fuisse resert Bodinus de Republ. lib. l. c. p. Sed communis scriptorum traditio, est,quod census fuerit ducatorum annuorum quadraginta
3o milli ut 'Sic enim dicit Baptista Platina in Clement. IU. Hac coditione, ut Carolus Sacramento adactus, quotannis fetidi nomine quadraginta millia nummum Aureorum Ecclesiae Romanae persolueret. uod firmarunt etiam Paul. .Emil. in Diuo Ludovico. Ioan. Baptista Carrainta Histor. Neapol lib. . Tliom. Faceli. Histor. Sicul. Decad. I lib. I. c. 3. Mambrinus Roseus Historiar. par. 3. lib. 2. Michael Ritius de Regibus Siciliae. lib. i. in fin. nouillime Ianus Iuue nis de Tarentin. Histor. lib. . ca P. 3. S: Stephanus Forcatulus de Gallor. Imperio. lib. I. HO- .
die vero solutio census annui pro eisdem Re-3i gnis, est ducatorum septem mille, tui patet ex libris Regiae Camerae Summariae, de sic mihi 31 pluries ore tenus t confirmauit Regens Ferindinandus Fornarius I. C. celeberrimus Colla teralis Consiliarius, de Magni Cameraris locu- tenens, 5 per Leonem Decimum Summu Pon- . tilicem luit redactus census ad ducatos septenulle,
385쪽
m ille. & una Chinea,vt dicit Mambri n. in die a
Non sequitur id ei reo eonclusio, Rex est vestigans Summi Pontificis ergo est subditus Im
peratori Non enim tenet huius argumenti co-
si sequentia. Si Rex t aliquis insuper ab alio Re-
gnum teneret in laudum, Rex tamen est supremus Dominus, quoad totum Regnum. 3c Orn-nes alios ibidem existentes: ut scribit Bal. in Procem. digestor. nu. II. 3c in I. i. C. und. legit.
in fin. Ubi in specie inquit: Est argumentum . quo η singularia seu da quae sunt in Regno Apuliae . sint de D minio Regis licet maior ipsa unias uel sitas , scilicet totum t Regnum sit udate
Ecclesiae. Et ita tenuerut antiqui Doctores Regni.& optime; inter quos credo,quod Bald. voluit allegare And. de isern. in cap. l. 9 Praeterea si inter duos. nu. t s. de prohibit. laud. alie n. per
Fed. ubi diciti Censeri inuestitos Reges de R gnis eo modo, quo erant apud Ecclesiam , de Pontifices, ut quicquid iuris in illis habebant, de ipsis datum.& concessum censeretur. l. Emptor.C de Haered .actio. vend. Maxime dum in concessione , vel infe udatione , aliqua sunt rea seruata , quia caetera i concessa intelliguntur. I. Nam quod liquid e . ff. de Penu legat. Cum e go , solo censu , Ac Ciuitate Beneuentana re. seruatis, concessio facta extiterit,utique omnia alia concessa videntur, ut postmodum dicam.
Nee idcirco supremus Rex , censebitur alicui temporali Domino subditus il deoq; Ecclesiam
Romanam, eiusque pro tempore Summos Pontifices, particularium Feudorum, puta Ciuitatum oppido runa.& Cailroium,Dominus minime interim censeru Ablurdum enim sequere tur Reeein investitum , alijs inlaudare DomLnis. vel P incipibus minime posset de sic inuenitura ut tacta esset inutilis. Se infructuosae cuius contrarium patet de iure verum esse. Agit enim Rex omnia. ut verus Regni Dominus,in-36 laudat, reuocat. t& concedit ex cadentias.&de Domaniis . M altodiis, ut sibi videtur, disponit oc ita seritandum est. l. Minime .l De interprςtatione. s. de legib. & voluit Andr. de Ilarn. in Prologo Consh. Regni col. fi. vhi dicit, ad hoc facere text. in d. c. Ad Apostolicae. de re iud. in s. ubi Papa cancellat omnes conces sones & innestituras facias a Friderico imperatore post depositionem . Ergo ante depositionem non negat sibi licuisse. Unde omnibus eorundem Regnorum Regibus licet, licuitque 3 disponere de omnibus Feudis i particulari-hus, ut comprobat Sigismund . Locte d. in con si . . num. ι Habet enim, ut conclusiue loquar, Ecclesia Romana generale, directum Regni dominium cum Rex sit Feu datarius, utile dominium retinens, quoad totum Regnum . Dire-etuna vero habet idem Rex, quoad concessio-3s nes & stibinlaudationes, i quas facit Principibus, Ducibus, Marchionibus, Comitibus, ocBaronibu si delita hae opiniones eoeiliantur,navideantur inuicem aduersari. arg. d.l. .C. Vnd
legit.voluit Matth. de Amict. in pretiud. Const.
Regni. q. 22. quem sequitur Ioan. Anton. de Nigris in praelud. Capitulor. Regni. nu. I i. Vnde
ultimo loco, ad nihil aliud teneri Regem, nisi
ad praestandum annuum censum ecclesiae Romanae, voluit Marin. Freccia de sub ud. Baron, lib. i.tit ut . de antiquo ita tu Regni. num. 8. ubi
dicit, ipsum vidisse plurium Regum Regni .inuestituras ct ab omni & quocunq; alio ,eta lis berum,& exemptum,dicit nouissilii E Ioan .Vincent. de Anna in Re p. Const. Constitutionem
Nec debet insuper obem Regi Catholico, quod Regnum Sicili , seu Neapolis habeat a
Summo Porifice: quia cum Summus Pontifex, nullum habeat in terreno orbe ii quo, dignitate, praeeminentia , 6c aut horitate luperetur; ut hoc minime ambigi posse diiudico, esset enim intellectus sanitate carere; sequitur eo magis Principibas aliis praeliare, qui ab alio terreno, quouis Principe, statum, vel Domini u habent, dum Rex noster a Papa causam habere digno-39 seatur,& sical digniori. S. Eos aut e . vers. Quis enim Aueh. ut uidi c. sine quoq. si gra g. Maius
enim efficaciusque donum est , quod a maiori habetur. l. Restituendae. in fin. C. de aduoc. di vers. iudi c. ibi. Nam qui nobis digni iudieati sunt,ij multo magis in anterioribus quoq; sunt adiuuandi. vhi glos. dicit. Maiorem honorem o deberi ijs,qui electi sunt ab Imperatore ad id ignitatem aliquam, qui in iis, qui ad eandem dignitatem ab alijs inferioribus electi sunt i sin. fi de Albo seribend. iacit tex. in c. Filium vestrum I.q. r. c. Dominus noster os . distinct. ubi etiam glos. Ad habetur. in c. Per tuas. de Maior. dc obed. Specul. in tit. de citation. S. Iam de citatione. u. I. vers. Porro Martin. Laudens. de
dignitat. S. 32. Hinc Doetor creatus a papa,vel Imperatore , praecedit alios ab inferioribus I i creatos. idem Laudens. in dicto tradi S. I 6. Iacob. Philip p. Portius in consit. 157. Dum. 77. Vnde in controuersia maxima dixit; Ducem Ferrariae praecedere Ducem Florentiae quod ille sit inuistitus a papa. M. Anton. Nat. in cons. 638 nu. M. vol. 3.& in eadem facti specie idem Portius in dicto cons. i5 . num. 73. 77. ubi tu quit, vasallum Sumi Pontificis pretcedere vas salium c elaris. Vnde illi, qui habent inuestituras a Summo Pontifice, vel Imperatore concedentibus , sunt Principes supremi, solo supremo recognitionis iure cocedentibus remane-41 te t ut de Duce Mediolani, Ferrariae, Mantuae,& Vrbini loquitur Io. Iacob. de Leonardis. in cons. li 7. inter costi. Alberi. Brunt.quem sequiis
tur Iacob. Menoch. In cons. . nu. 32. v l. l.
Subesse autem Summo Pontifici,atque illius Teclusae apud Christianos, summa libertas est, Nec enim nouu uit,vel incogruu Sumo Potiti
386쪽
De Regis Cath. praestantia. Cap.XLVII. 33
Romano , Imperatores, Reges, Prinei pesque quoslibet subiici, illiq; obedientia,reuerentia, ae subiectione habere oportere . Nec ea iniuria videbitur Secularibus, Principiti' dicere Ieremia. cap. I. Ego constitui te super gentes, &Regna ut euellas, & destruas, de disperdas, &dissipes,& aedifices,& plantes. Et iteru Ierem. ca'. I 8. Repente loquar aduersus gentem , &aduersus Regnum, ut eradicem, & destruam,&disperdam illud. Christo enim a Deo Cfestis,
43 atque terrent Imperii claues 1 traditae sunt. dudicit Matth. c. 28. Data est mihi omnis potestas in celo. & in terra. & Io. cap. 1τ. Sicuti dedisti ei potestatem omnis Carnis. Vnde idem Christus prius dixit Simoni filio Ioannis r ut habetur IO. ca. l. Vocaberis Cephas,qitas omnium caput: & habetur Mattia. cap. IG. Marci c. 3. Lu-Cae cap. I . Petra autem erat Christust ut dicit Paul. r.Corinth. cap. Io. Cui Petro, cum omnimodam potestatem reliquerit, sequitur omne 44 potestatem spiritualem, ac temporalem t illi subiecisse r ut quandoque diximus ad Bellum
in Specul. Principum. Rub.6. in verti. A coelesti maiestate: & in extrauag. Super gentes. de c6suet. in comunib. Ex quo sequitur Summu Romanum Pontifice habere primatu in imperatores, Reges,& alios mutii Principes. Inde Israe . Iitae a Samuele Sacerdote ac Propheta Christsi eiusq; Uicarium repr sentante, petierunt; Da nobis Regem: ut pa tot lib. L. Reg. 8. Deus elis proiecit Saul, ne esset Rex super Israel,& a S muele ungere fecit David in Regem: ut habe
tui l. Reg. cap. 1 3.& l6. Hinc Dominus dixerat
Moysi Exodi c. 7. Ego constitui te Deum Pharaonis. Nam, & David. qui Typus Christi,
Pontificum extitit, dictum fuit. . . . Firma bo Regnum tuu , dc uniuersus populus seruiet tibi. Dabat autem Deus omnipotens, ut acci pientis neret. l. Ubi S. fin. st. de ver b. Oblig. S. Sic itaque . Instit. de actionab. Et idcirco dicitur
6F Papam esse t super Regna,idest super illorum
Principes: ut in d .c. Ad Apostolicae.*. Nos itaque. Et super Imperatore,&omnes Reges ter rae: ut in cap. Noli t. de iudie. e. Per venerabile.
6. Rationibus. S.Sunt autem. qui fit. sunt legit. 46 Hinc Imperatores i Summo Pontifice t cor
nantur. c. Venerabilem. ubi Hostiens. Io. Andri& Panor. nu.ι . de elect. le habetur in cap. I. in princi p. tit. de statui. ω consuetud. contr. lib.
eectes. Augustin. de Ancon. de potestat. Papae q. 38.articul. 3 de post antiquiores alios, voluerunt Restaut . Castald. de Imper. q. as. & q. 31. Lancellot. Corad. in templo iudi c. lib. I .cap. I. q. a. cum duabus seq. Vnde Lolliarius Imperator Romae in Lateranei Isi Palatio , est inpi-
tifice coronam accipiens , cum inscriptione horum versiculorum. Rex Nenιti aute fores, iuros prius Vνbis honores
Test homo sit Tapa, μημι, quo cante cor am. De quo Platina in eodem Innotεtio. meminit Rade uicus Histor. lib. I. e. . A IO. Carol.Sigo nius de Regno Italiae. lib. i t.& ὰ nostris Hot man .in disputat. Feudistic. cap. g. Fridericus I. simi liter coronam Imperii accepit ab Adriano 48 IV. t Summo Pontifice. Io. Auentinus Histor. lib. 6. Restaurus Castald. de Imperator. q. 3 I.
num . it. Platina in Adrian. .Sic antea Carolus
9 Magnus a Leone III. tLudovicus Pius. & Herso mingarda uxor i Stephanoti V. Ludovicus al-s t ter Lotharij filius t a Sergio i I. & iterum abs et Adriano II. Carolus Caluus a Ioannet VIII. Carolus Crassus ab eodem. Ut do a Stephano 33 Vt Lambertus a Formoso. t Ludovicus III. as Benedicto lU. t Beregarius a Ioanne Decimo. 31 t Otho Magnus i Ioanne Duodeeimo. Otho
II I. a Gregorio V. Henricus I. a Benedicto VIII. Henricus II. de Aeneia coniux a Cleme te II. Henricus I V. a Paschale II. & sic deinceps alii, usq; ad Carolum Quintum Austrium, qui eoronatus fuit a Clemente V II. in anno I 13 o. in Ciuitate Bononiae. Restaurus Castaldus de Imperatore q. .nu. .
Sic Imperium transfert Romanus Pontifexs 7 de gente in gentem. t Hinc requisitis a Summo Pontifice Constantino, & Leone Imperatoribus Constantinopolitanis, ut EccIesiam Romanam , & eius statum Ecclesiasticum contra Longobardos, atq; quosdam haereticos tuerentur , idq; facere negligentibus; ab oriente in Occidentem Imperi u translatum fuit ad Fran. 38 cos, laut Germanos in personis Pipini,&C roli Magni, ut late dixi ad Bellugam in Specul. Princip. Rub. I . S. Veniamus. in verb. Archiepit copus Moguntinus. Ius etia eligendi Romanum Imperatorem Germanis Principibus fuit ab Ecclesia tributum. Innocentius lis. in c. Ve ncrabilem de elect.& dixi ad Bellugam ubi supra. Quibus in locis dicitur ad eundem Ro. 9 manum t Pontificem spectare ius examinandi personam electam in Regem Romanorum, promouendam postmodum ad culmen, & fastigium Imperij,qui eum iniungit,consecrat,&coronat, ut ibidem patet. Hoc late prosequitur Alvarus Pelagius de Planctu Ecclesiae. lib. I. cap. l. ubi reddit causas plures, quare ad Gerco manos Principes fuit translata,& co cessatellis gedi potestas praesertim dicit: Pipinum & Cais rotum Magnum ex Germanorum gente suilla, qui Ecclesiam a Longobardorum, & aliorum oppressionibus tunc tutati sunt,&ex Francoinnibus editum . Iacobus Uuem phel ingus Rer. Germanica r. c. 9 & Io. diximus nOS supra C. Ipse autem Summus Potifex ex causa Imper si tore deponitie. 1. de re iudicat. in s. Hoc etiafacit in Regibus ac Regnis. vi voluitAugustin. Berous in consi. rq 7.num. a 2. voL3. Hinc Chil perico, vel, ut alii vocant Chil derico Zacha rias Summus Pontifex Galliae Regnum eri
387쪽
Stephanus seeundus summus, & ipse Potifex, Galliae Regnum , Pipino Martelli filio tribuit,
eodem Chilperico in Monasterium detruso,ac gente,& familia Pharamundi ibidem cessante. ut est author idem Aluarus ubi supra in dicto cap. i. Quam Historiam in Pipino Paulus Αe. milius recitauit& Gelasius Potifex in c. Alius
s. q. s. Sigebertus sub anno 7so. Aymo inus Iib. . cap.6r. Ad O viennensis. Aetate s. Ottho Phri fingensis. lib. . cap. 23. Bemard. Saccus Histor. Ticinens. lib. Io. in praefat. Michael Ritius.
de Regib. Galliae. Similiter,aqua,& igni, ac di-63 ris affecit Philippum t primum Galliae Regem
Urbanus II. vel ut alij dicut, Paschalis II. quod cum Bertam Balduini, Hollandiae Comitis fi- Iiam, uxorem duxisset,ex qua filios susceperat,
Ludovicum Crassum,S: Constantiam ,eam non
repudiarat solum , sed Montrolium oppidum Maritimum ablegauerat, super inducta Bertra da pellice, cuius libidine, atq; arbitrio cuncta administrabat, ac omnia Gallici Regni negotia peragebat: ut sunt testes Paulus Aemilius
lib. 3. in Philippo I. Michael Ritius de Regibus Galliae lib. 1. Ioan . Titius in Chronico Galliae. anno Io 86. Hinc Pontifex Regi Hungariet
comminatur, si votum Hierosolymitanum non adimpleat, ipsum no modo excommunicatio.
ni subiecturum , sed etiam Regno iure prim σε geniturae priuaturum. t c. licet. de voto. cuius textus intuitu dicitur, Rege priuari posse per Pontificem, aut alium superiorem ex causa, in Regnis, in sibus proceditur per successionem, os non per electionem, tui dicit Innoc. in c. Grandi. de supplend. neglig. praelat. Eandem potestatem Pontifex exercet in Regnis Angliae , &66 i Hyberniae, per ea, quae supra c. 46. late dixismus , dum de Regno Angliae loquuti fuimus. 67 Hinc Pius V. t Potifex Maximus Elizabetham Angliae Reginam,quod Ioannis Caluini, aliorum q; Haereticorum ab Ecclesia damnatorum, pestiferas sectas sequeretur, diris execratus est, eiusq; Regnu occupanti permisit, per suam Constitutionem inci p. Regnans in excelsis. sa -ctam in anno i 69. Quod antea quodammodo coditionaliter factum fuerat a Paulo III. Summo Pontifice in anno is 33. dum citauit Henricum VIII. Angliae Regom, excommunicauit,ac
Regno priuauit, ac subditos ab eius obedientia absoluit. Quod plenius postmodum in anno I 3 33. per eundem Pontificem confirmatum suit. ut plene tradidit Nicolaus Sander. de Schismat. Anglican. lib. I. Tacite autem Perbum mos Romanos Pontifices, quadam conniuentia recessum fuerat a priuatione pro fidei Christianae et elo. ut restitueretur Christianus cultus, ut postmodum Henrico mortuo, relicta
Maria, fides Christiana est dilatata , & restituistus Insulae Iesu Christi cultus , cooperantibus
68 Philippo ipso Austrio Rege Catholico, t
Maria coniugibus. Vrbanus quoq; Sextus Pontifex ,Carolum Hugariet Regem. Iulius II. Ioan is nem Allebretum Regem l Nauarrae priuauit. visu pra cap. praecedenti retulimus, dum de Regno Nauarrae egimus, de scribit Alphonias Al-uare 2 in specui. Rom. Pontificis. c. 16. Martin. Nauar de Finib. humanor.actuum . in fi . de quo
etia scripsi supra. c. s. ubi egi de Regno Nauaerae,&dixi quod amodo Doctore Nauarru luctare cularuis. Ita de Regno Scottae inquit Pol, dorus Uirgilius. lib. i 7. Bonifacius interea Pontifex a Scotis praeterea fatigatus , interdixit Eduardo Regi, ne amplius postliac Seotos bello vexaret, quod id Regnum antea in Romani
Pontificis fidem. & potestate a Scoris ipsis permissum suisset: & ideo asseuerabat sibi soli in-
o tegrum esse, cuicumq; i liberet, dare aut auferre. Sic de Regno Poloniae scribit Alberi. Cran. tius in Uuandalia.lib. 8. c. r. Laho Idus autem iPontifice Rex nominatus,& consecratus, Ut videretur ecclesiae gratus, omne Regnum fecit B. Petro tributariu, ut per sin aula quotannis capita soluatur numus unus,si appellatur S. Petri:
ub verb ad Imperatores a Potificibus depositos, insigne patet ex eplii Henrici III. Impe-7I ratoris, i que Gregorius VII. sumus Ponti sex cu tali sententia deposuit. Audi me Princeps Apostolorum Petre, tu mihi, Beatusq: Paulus, 711 optimi,pter clteros, testes esse potestis,ine inuitu ad factet tuae ecclesiς guberna cula esse protractu, ob ea re mihi persuadeo,tibi placere, ve
ego populo Christiano, tibi prici pud a Deo
commisso, prae sim, ac summam ligandi, atq; solvendi in Coelo,& in terra potestate obtineam, tibi praecipue a Christo Diio nostro delatam. Hac igitur fiducia nixus, pro Ecclesiae tuae ho nore,ex parte Omnipotetis Dei Patris,& Filii,& Spiritus sancti,iure authoritatis tuae, Heric Regi, Henrici Imperatoris filio, qui aduersus tuam Ecclesia inaudita superbia insurrexit, toto Regno Germaniae,atque Italiae interdico,&omnes Christianos vinculo sacramenti, quo se illi obstrinxerut,exsoluo. Et ne qui silet,ut Regi, obtemperet, veto. Equu est enim, ut qui studet honorem Ecclesiae tuae minuere, ipse honore dispolietur,que videtur habere. Et quonia, ut Christianu decet authoritati me et no paruit, neq; ad Deu reuertit,que reliquit, abstentora consuetudine utens,ac salutaria mea praecepta despicies,atq; Ecclesiam tua tentans scindere, oinose ab eius corpore separauit: ob ea re tuo note vinculo Anathematis ipsum alligo ut Getes sentiant, P tu es Petrus,& super tua Petra,
filius Dei aedificavit Ecclesia sua, & portae inferi no praeualebunt aduersus ea. . Decreturetulit Carolus Sigonius de Regno Italiae. Ii .s. Licet sub alia forma reperiatur apud Platinam in eo de Greg. VII. Hinc Germani Principes,madate Potin ce, it u Imperialib. insignib. denudariat,& demu misere mortuu , insepultum,
Pontifice vetante, per quinquennium in qua dam
388쪽
De Regis Cath. praestancta . CV XLVII 339
dam cella deserta tenuere. Et no solum i Gregorio,sed aliis successoribus fuerat A nathematis vinculo innodatus r de quo scribit Iacobus
Vulmphelingus Rerum Germani c. c. 28 Sc ant Ceum Alberi. Crantius in Metropoli. lib. . c. 2 O.
cum pluribus seq.& in Saxonia lib. s. c. ro . ubi τι plenius. Eodem modo i Alexander III. Frideri cum amo uitannocentius III. Othonem, Gregorius IX. S: Innocentius I V. Frideri cum II. Ioannes XXII. & Clemens U I. Ludovicum Bauarum , ut traditum est in dicto c. Ad Apostolicae. & post alios seribit Albertus Pighius Hollandus de Ecclesiastica Hierarchia. cap. I Sic nou. ita pridem fecit Sixtus Quintus t in
Henriciun Principem Condensem. Omnes autem Principes optimi. Summo Pontifrii collai subigere non sunt Ucriti Henricus i V. Imperator Gregorio V Id. O Lucchinus Uscccomes Dux Mediolani Benedicto X I. Plii lippinus Gonga pro Diato Mantus. Martinus de Scala pro Lino Veronae ac Vicetitiae, Albertinus pro Ianio Regij, Carrarienses pro D nio Pataui j. de quibus & aliis inultis Antonius Polus in I.uci.
dario Papae. lib. I. Aymoinus. lib. q. c. 6 l. Crantius iii Noru egia. lib. l. c. I 6. Rodericus Sactius Zamorensis de origine Principatus. lib. I. versicul. Demum de iure diuino. D.Tho m. de Aquino de regimin. Principum. lib. 3. c. io. selibri sentent. dist. vlt. in fi. Thom. de Vio de Author. Pap. q. 2. & 66. Lancellot. Conrad. in templo
Cin n. iudi c. lib. 2. c. I .f. .in verb. Pontificis piae
stantia. loan. de Capistran. de potestat. Papae. lib. i. parteil .in Princi p. dcinouissimi3 Iosephus Stephanus de adorat. Pedum Ponti scis. cap. 7.& 8. unam optime Theodosius Imperator D. s Ambrosio, non Summot Pontifici, sed Medio, lanensium Archiepiscopo obedientiam/praestitit, cum prius ante eius faciem Ecclesiae s res occluserit, nec ingredi iacerie temptu, donec non fecisset dispositionem. l. si vindicari. C. de Poenis. Summum vero humilitatis, iusti tiae . &modestiae excmplum omni aeuo memo-rr rabile, Constantinust Magnus Imperator exis hibuit , dum in Sacratissimo Oecumenico Nioceno Conciliti interesset: non enim ibidem seditiinis prius de eorundem Episco p rum licentia sibi locus assignaretur, sedemque minorem & inferiori loco postram voluiti Cui cum traditi st Concilio libelli essient, in qiii-bus; de causis quae inter eosdem erant, ageb turi: ut idem Imperator. tamquam supremus Iu dcx,& Arbiter illas iudicaret;ὰ Spiritu sancto edoctus,ea vcrba protulit, quae Princinum Temporalium omnium cordibus d oberunt a Dsgi. DEUS inquit vos constituit Sacer ἡ 8 dotes , t quibus, & potestate in dedit. de no bis quoque iudicandi,& ideo nos a vobis reia iudicamur, vos autem iudicari ab homini-hus non potestis. Propter quod Dei scilius in ter vos expectate iudicium, ut & vestra iurgia, quaecunq; sunt, ad illud diuinum reseruentur examen. Uos enim nobis a Deo dati estis Diti
conueniens non est ut homo iudicet Deos,
sed ille solus, de quo scriptum est; Deus stetit
in Synagoga Deorum, in medio autem De
diiudicat . t David Psal 8a. De quo Theod
ritus Histor. Ecclesiasti. lib. I .cap. I I. Soχomen in Histor. Ecclesiastic. lib. I. cap. 17. RusEn. lib. I. cap. I .ac nouissime Ludovic Mayorana in Clypeo Militantis Ecclesiae. lib. 3. Capit. 2 3. Hunc
tamen imitatus minimo fuit Philippust Pulcher Rex Galliae, que asserunt Bonifacio VIII. Pon tifici Maximo i scripsiste ipsum in temporali-.bus alicui non subesse. Cui Pontifex respodita
Deu time,& mandata eius obseruat scire te volumus, i, in spiritualibus,re temporalibus, nobislsubcs: ut referunt Nicolaus Gillius Hill oricus Gall. & author Chroni corii Britanniae At moricae. lib. cap. i 4. Ideoq; ab eodem Pontifiace est ex comunicatus,& declaratu Regnu Galliae imperio subditu.& Ecclesiae: ut dixi ad Bellugam in specul. principi Rub I l .f.His igitur.
in verti. Non recognoscentis: unde miserabiligo flande morte occlibuit. de quasi elius est audire scribente, ualiquid dicere, Iacobum Me yerum, qui Annali una Flandriae. lib. II. in anno i 3 i .iti scribit. 3. Calend. Decembris Pulcher Rex aprum in sylva Vastiniensi dum ardentius insequitur equus eius, ita grauiter a bestia feritur, ut in pedes anteriores cadens, Rege in terra a suis elonga tu, effunderet, herenteq; altero pede eius in stapedas longu traheret, lacer retq; adeo, ut tande semianimis in uetus,& ad
fonte Bεlialdii relatus, statim spiritu exalarit. Sed hoc Galli in historijs suis praetereunt. Caeter u alij memorant,& Boccatius lib. s. de casi bus meminit hoc modo. Erat inter alios ab Apro deiectus , inter opaca nemoru FrancoruRex,ta exitu suum, si damna,atque dedecora a Flandresibus suscepta deplorans; Et cia eo tres pariter filij execrantes immaturas mortes, re uxoria adulteria incidebar. Haec Boccatius. It Pulcher,qui tot author fuerat mortium, in misserit, de ipse Nnde incidit falsi. Nec semen eius super terram longenu erat. Nulla eius filijs reis
gnandi felicitas: oes ante die breui post, absq; vlla virili sobole assumpti sunt, ut manifesti Numinis ira,ceu racti videatur de cςlo, propterea si non modo in summi Sacerdotis Bonifacii, Si i ed etia in summi t Principis Henrici, eminentissimi viri, mortem tam turpiter conspirasset. Philippi innocentissima Flandriae virgine sua
Anagonam, omnesq; eius necessarios talis affecillat iniuriis Romam a taliamq; , summa sacerdotali dignitate in more schismaticu spoliasset. In Galliamq: nisus esset tras ferre,& Imperiale apice in . Templarios oes promiscue absq; ullo discrimine necasset, cu certu esset, multos fuit insontes. Populis nouis v ctigalibus,&in
389쪽
oppressisset. Litibus, rixis, eat uniis,tota Gallia
Per suum nouu Partamen tu replesset. Ad haees, summi Sacerdotis censuras, de fulmina nihilistimasset,quarum tamen rerum contemptum, nullo non seculo, grauiter a numine punitum constat. Haec Meyerus,& alia longius prosequitur. Α Pontificum itaque gremio se eximere,
si isemper fuit inexpiabile. Hinc Accursius in
cit Regem Galliae esse Imperio subditu.Quod nec ibi negauit Bal. nu. t. ubi dicit, de facto in subiectionem non obseruare, & ideo peccare 13 no facie do,qδt de iure tenetur. dicit Nicola. de Neapol. in lectura Bart. in l. Si duas. 9 Grammatici .nu. 2. Ede ex cu tui. fic dixerat ante il- Ium oldrad. in cons. 69. col. I. Abb. Panor. in Per venerabilem. num .s. 37. Qui fit. sint legit.&in c. Nouit. nu6.post In nocet. de iudie. quibus
concinunt, q scripsit S fortia Oddus de restit. 8 in integrum. q. 91.nu. 9 . lib. a. Statust Delphiis natis autem subditus est Imperio. voluitPetrus Messia. in Carolo IV fol. mihi loca. Vtinam vero perseuerarint omnes Galli Principes statua honoru pace) dc sequuti essent Costantini Magni exempla, Pipini, dc Caroli Magni,aut fortes s d vivis non desecisset Carolus IX. t inuicti vir animi,& de fide Christiana, Sc Ecclesia Catho. Iica optimὸ meriti, quia fortἡ Regnum illud,
antiquum Christianae religionis exemplar, non hodie tot vexaretur cruciatibus, 3c erumni S. Sed Deus Opt. Max. illorum corda Principum 26 tmoueat, suoq; rore perfundat, qui alios Cain tholicos , & fidei zelatores opprimere conantur,& illorum exepla sequantur, qui in eodem Regno, prauorum cosortia diffugiunt, ac a pietate Christiana minime auertunturivi pristina religionis obseruantia prosequantur. ijs concinunt, q scripsimus in extra uag. Super gentes. de consuetud. in communibus. Si tamen Deus Opt. Max. spatium mihi dare dignabitur, ut cε-ptum commentandi opus Omnes extra uagantes communes, & Ioannis P P. XXII. perficere valeam. Sed elptum iter per agamus ιNec vero illud amplectendum est, prout aliqui dixerunt, pro censu annuo Regni Neapolitani, fuisse permutata urbem Auenione a Regina Ioanna, & Summo Pontifici datam: indes 7 coniectando, censum inon deberi, ut quidam scripsit; miror quem hunc lapidem, quasi petram scandali in medium produxisse. credens
forte ex hoc Reges nostros mouere, ut a Pontificum nexibus eximerentur, in dignum forte iudicantes ecclesiae Romanae iugum sustinere. Ego autem potius placere studeo Deo Opt. 88 Max. t& eius ecclesiae, quae me Christianum fecit,aluit,dc seruat, & mortuum habebit; Sumo Pontifici , qui illam regit, in cuius gremio omnes fovemur, si alteri cuilibet terreno Principi,& praesertim Philippo Regi nostro cuius il- Ie tutelam,& cura gerit, ac defensione semper
suscepit, qui ob hane Christianam pietatem vitra omnes mundi Principes a Deo est sublim tus,& haec minime curat. Quantu vero attinet ad dictu authore ei sie. breuiter satisfacimus: Urbs Auenione sis, log antea tempore,fuit Ecclesiae Romanae,ac Sum
89 mist Potificibus tradita, nempὸ a Trophinio. vel ut alij dicunt, a Trophino Burgudiae Rege,
ut est testis Albertus Crantius in Uuandalia. lib. I. cap. Io. dum ait: Nam Trophinius Rex Ecclesiam in Auenione fundatam cum circumia cete agro, sedi tradidit Apostolicae. hoc idem fatetur Gulielmus Paradinus de antiquo statu Burgundiae. cap. ra. Huc inquit pertinet,quod quidam scribunt, Trophimum Burgundiae R gem Basilicam insignem Auenione excitasse, urbis ditionem, adiacentisq; agri dominatum in ius, potestatemq; Romani Pontificis transtulisse. Haec Paradinus. ex quibus patere posset longo antea tempore, quam author prae supponit, Auenionem ad Apostolicam Sedem pertinuisse. Uel secundo dicendum est.esse verum quidem Reginam Ioannam Daam fuisse urbis Auenionensis , quae erat Roberti Regis neptis ex Carolo filio . quet cum ne pharid Αndream Regem,suum virum in Ciuitate Anuersae strangulari fecisset, intelligens minas Ludo uici Regis Ungariae, fratris eiusdem Andreae
mortui, ac eius cum exercitu ad uerum,fugam arripuit cum Ludovico altero eius nouo vir
Tarenti Principe,& in Gallias perrexit,ubi intercedente Clemente V. Sumo Pontifice, tunc Auenione existente, pax inita fuit,ut Ioanna, & Ludovicus Princeps Tareti, iteru Regnum Neapolitanum acciperent. prout iter u redie runt:quodq; Ludovicus Regis titulo non ute retur,sed tantum Principis Tarenti,& Regina mortuo, Ungariae Regi Ludovico sua iura serinuarentur, cuius heneficii ergo Reginam deinso disse Pontifici Ciuitatem Auenioni t in Gallia Narbonensi sitam. cuius Rei meminit Mamtin. Cromerus Histor. Polonicae. lib. ia. Ubi Ioannae , dc Regni mentionem faciens inquit: Nec multo post adnitente Pontifice Maximo. Ioannae id certo pacto restituit. Illa vero Aue nionem urbem, Narbonensis Prouinciae , loco mercedis, iure sempiterno donauit. Vel potius id esse verum fateor, urbem iam dictam, locaq; ad iacentia, Romanae ecclesiae, loco mercedis, siue census decursi pro Neapolitano Regno, ac p r per plures t annos non soluti, fuisse concessa. Quod εc fatentur Pandolph. Colle nucius. Histor. Neap. lib. I.&Carrata lib. s.& novilunae Ianus iuuenis de Tarentinor. Histor. lib. T. capci.
Quod nec negauit Renatus Choppinus de Do
tur Mambrinus Roseus Histor. lib. a. par 3. Mihi etia haud in pte arridet,Sumos Roma nos Potifices Spiritu sancto ductos, hanc Aue
nione sis Ciuitatis donatione gi curasse,ut essee in
390쪽
De Regis Cath. pistantia. Cap. XLVI l. 3 I
ν 1 in Regno Galli t Asylum,seu refugii Ciuitas.
Sie olim Deus o i potes Mosi decreuit. Numerie. 3 s .ut in Dominio Laeuitaria essent dii alti Deipsis autem oppidis, q1iae Laeuitis dabitis , sex erut in fugitiuorum auxilia laparata ut fugiat ad ea, qui suderit sanguinem . & paulo post.
Quando transgressi fueritis Iordanem in ter. ra Chanaana decernite quae urbes esse debeant in praesidia fugitiuorum. Et iterum Deuteron. cap. q. Tunc separauit Moyses tres Ciuitates trans Iordanem ad Orientalem plagam, ut confugiat ad eas qui occiderit nolens proximum suum. Jc Deuteron. c. I p. Cum disperdideritDns Deus tuus gerites,quarum tibi traditurus est terram & possederis eam, habitauerisq; in urbibus eius S in aedibus; Tres Ciuitates separabis tibi in medio terrae, qua Diis Deus tuus dabit tibi in possessionem, sternens diligenter
viam,& in tres aequaliter Partes, totam terrae
tuae prouincia diuides , ut habeat e vicino,qui propter homicidium profugus est, quo possit euadere. Et Iosuae cap. 1o. Separate urbes fugitiuorum , de quibus loquutus sum ad vos per manu Moysi, ut confugiat ad ea, quicunq; anima pcusserit nescius: Et paulo post. Hae Ciuitates costituis sunt cuctis filiis Israel,& aduenis, si habitat inter eos, ut sugeret ad eas,u anima nescius percussisset. & non moreretur in manu petimi. de sibus etia Iosephus antiquit. Iudai. lib. cap. 7.ec Philo Iudaeus inlib de Profugis. Carolus Signia. de Repub. Hebr Or. lib. I. c. a. ν3 Ciuitates aute refugi j hae erat. In Tribui Nep thalim,Cedes Neptatim, qua Iosephus appellat Ceedela, Cede sis, Cydida, Sese secha Cades, & Tarsa diuersisque nominibus appellatur. In Tribu Iuda, Hebron siue Chebron dicta pri Arbee,aGr cis Arboc in Tribu Ephraim, Sichem, q & Sichima & Sichimi & Christi tempore. corruptὸ Sichar appellabatur. In Tribusue t Ruben urbs Bosor. In Tribu Manasse, Gaulo,s6 tq alias dicitur Galan, Gholaia , 5: Galon,& alo epho Gaulana, Gaulati e Gaula demati Gau-o 7 latim appellata. In Tribui Gad , Ciuitas Ramoth Galaad appellata, qua Iosephus Arima num,alias Arimna vocat. de quibus vltrari inflatis seripturae locis fit mentio. Habetur etiaParalip. lib. I .c. 6. De alia Ciuitate refugii,quaesa appellabatur Bethsura,t scriptum est Machab. lib. I. c. t . Erant autem hae Ciuitates praesidia,& Asyla diuino iudicio destinata,in quibus illi tantum, qui citra recentem inimicitiam,nec sponte,sed praeter voluntatem, homicidiu comosissent,effugiebant, ne a proximo, vel occisi cognato ad effusi sanguinis vindictam, oceide sp rentur, ibiq: tuto manerent: Ijs Exilium ista tutum erat tantisper,dum is Pontifex viveret, cuius tepore,homicidium patratum fuerat. Post vero illius obitum, redire in patriam eis lihiatum erat. Exiiij autem tempore cuiuis occisi eo gnato,sicebat homicidam interficere, extra tamen re suetii urbem depraehensum, ut in loacis supra notatis scriptum est. Sic etiam urbs Beneuenti in hoc Regno Neapolitano, data Ioo t dicitur ab H rico Imperatore Sumo Pontifici. pro a Sancatioue census Ecclesiae Babee gensis: νt est author Platina in Leone IX. Fuit hic Henricus I.qui Benedicto VIII. Sumo Pon tifici ob ecclesiam S.Georgij quam Bambergae construxerat,& dotauerat, quotanis dare costituit, pollicitusq; fuit, ei & succeisoribus equuvnum album , & argenti Marchas centenas. ut
dieit Carolus Sigoni iis de Regno Italiae. lib. 8. Promissione Beneuenti postmodum fecit Henricus II. ut in eodem libro, retulit idem Sigoniux. Nec desunt qui assε dino modo urbem Beneuentanam , sed tot tmFDucatum. relictum liberum pro termino diuisiotiu Imperi j orientalis, & Occidentalis. Sub neutro tamen ipsorum hoc reperio dum facta extitit diuisio inister Nicephorum Imperatorem Constantinopolitanum. 6c Carolum Magnum Imperatore Uccidentis 2quod testatur Pandulph Collenticius Histor. Neap.lit, a Carra salib r, Sed tam e duin Clemens IU Regno Neapolitano inuesti ille Carolum Comitem Andegauciam , reseruauit tot i sibi Ciuitatem Beneuenti. vi retulit Facelatus Histor. Sicut Decade a. c. 3 Sed antiquioris
D fiij esse hae urbem sub Ecclesia Romana,iam diximus ; quae hodie refugi j loco est in hoc
Regno Neapolitano. Sic omnes Reges in eo rum Regnis facere deberent, ut ostenderent se Eeclesie Romanae beneficos esse. Doctores,& scriptores aliqui Galli, dixeruta Regem Catholicum eorum Regem Gallum recognoscere in causis appellationum, tam si superiorem, pro Archiducatu Austriae,Dirca tu,&Comitatu Burgundiae,Flandrie. S: Artesiae. Hoc vide dum esse dijudico, nee dum ista discutiuntur , quicquam detrahatur tantorum Regum authoritata A: potestati . De Archiducatu Austriae, ut supra proximὰ diximus loquitur Fracis c. Marcus in decis. Delphina I. ισι. vol. I De Ducatu Burgundiae de Comitatu . quia iam coniuncti erant. cum sit ex Paris Franciae , quin immo Parium Decanus, ut dicit Rob.Guaghin Histor. lib 9. cap. i. Iacob. Philip p. Bergomas stipplementa Chronicor. lib. 8 .u, Dux Burgundiae est post Reges primus& alios omnes praecedit: Et Burgundionii Pro uinciam in Francoru ius cessisse . Quos refert Barthol. de Cali n. in Gloria mundi. p. s. Considerat. 44. Vbi dicit procuratorem Ducis Bu gundiae in Concilio Basiliensi praecessisse Et ctores Imperii. Hinc dicit este Franciae beneficiarium , siue nudatarium Renat. Choppin. in Consuet. Andegavens. in Praeceptorio libello.
Parte 3. nu. a. lib. I. Et incorporatam Burgundiam Regnis Galliae, cocludit idem Choppin.