장음표시 사용
391쪽
pellationes deuolui ad senatum Parisiensemr εἰ siiudicit etiam de Comitatu Flandriae. quem sequitur Anton. Scappius de iure non scripto.
satisfaciam ex ordine oppositionibus adductis dc prono quoad Archiducatum Austriae, dicendum est; Marchiones primum fuisse,& postmodum Duces, visu pra cap. 66. demonstraui, dum de Archiducatu Austriae memini. Quibus et i addenda sunt, quod semperi stetit Archiducatus sub Imperio,& in anno lais. Fridericus Secudus, creauit Frideri cum ultimum Austriae Ducem , Regem cum omnibus cfremon ijs, &solemnitatibus requisitis, ac necessariis ut scribit Germano graphiis lib. 3. de qua in Regem erectione sic loquitur idem Fridericus Imperator apud Petrum de Vin eis. Epistolar. lib.6. cap. 16. Ducatus inquit Austriae Sc Stiriae cum pertinentiis suis ad nomen, & honorem Regium transferentes, te hactenus praedictorum Ducatuum Ducem, de potestatis nostrae plenitudine, 'e magnificentia , promovemus in Regem, eisdem libertatibus, immunitatibus, de iuribus praedictum Regnum tuum dotanteS, quae deceant Regiam dignitatem ut in sicut tracteis nus tamquam Dux . Princeps, Sc fidelis noster extiteras; sic in posterum Regio decoratus honore, tu,& successores tui, legitimi Principes. fideles, S deuoti, nobis,& successoribus nostris in Imperio,perpetuo persistatis. Hactenus pro hac re Petrus de Uineis. Ex quibus notorium est, tam tepore Ducatus si Regni sacro Romano Imperio subditu fuisse Austriae Principem, non autem Regi Galliae. Hinc postmodum Ro. dulphus Comes Habin urgensis Imperator in anno II . congregatis Principibus apud Nu.rembergam destinauit legatum Henricum Burgrauium Nurembergae ad Ottocarum Boemiae Regem ut Austria, Stiriamq;, quas tenebat in- debile,restituetet Imperio; licet teneret ex dote Margaritat sororis eiusdem Friderici ultimi Ducis,& Regis ut diximus creati; cum eadem, senio iam tons ectam uxorem idem Otto carus morientem abisue filiis veneno extinxisset, de proinde tam ex delicto, si defectu successoru,
Feuda erant aperta, ac devoluta Imperio. Ut locarus autem, non modo non restituit sed legatum ludibrio, de contemptui habuit. Idcircoios Rodulphusi Caesar, exercitu congrega to, in eisdem bellum direxit, Ottocari exercitu pro .fligauit,vicit, ipsumq; occidit,ac post modum ex Principum consensu, Albertum eius filium, Habspurgensem Comitem, Austriae, Carinthiae, de Carniolae Ducem creauit,vastallumq; Imperii fecit, ut testatur idem Germanograptius: iquo Alberto recta linea descendunt omnes Austriaci,de qui nuc Austriae Archi duces sunt, ac Rodulphus II. qui nunc Imperio praeest, Ac Philippus Rex Catholicus,qui nunc regnat, ut patet In arbore, quam fecimu1 supra. cap. q.
Vnde euacuatum remanet dictum Franeisci Marci, qui praetendebat Regem Galliae reco
gnoscere Archi ducem Austriae, cum recogno. scat Imperium. Nec veru est assumptum,
gnoscat de appellationibus ex supradictis; Et ex alio etia. quia ab Archiducatu Austriae nullo lat datur appellatior est enim Tribunal suis
premu,ut voluit Ioachim. Minsinger. obser. I 8. centur. s. quem nouissime refert, de sequitur Hieronym. Trenti erus Disputation. Selectar. parte i. Disput. 33.Thesi . Rito vero ad Ducatum Burgundiae, quae ad responsionem necessaria sunt, ea repetenda sunt,quae sit pra diximus cap. 6. dum de Ducatu Burgia dico scripsimus. uibus illud addendum erit, quod antequam in anno io. Galliae dominia sub uno Rege Pharam undo deducta Io 3 essent, habebant de Burgundi i Reges suos, praesertim in anno i . suum Regem Gundiochum , aliosq; postmodum usq; ad Gundema. rum , vltimum Regem ex linea Gundiochi. ve. seribit Gulielmus paradinus. de antiquo statu
Burgundiae. cap. s. Germanographus. lib. 2. Habebat autem tunc temporis Burgundia latio'
res fines sub se ; Burgundiam superiorem, Sequanos, Allobroges, qui nunc Sabaudi dicuntur,Delphinatum, dc circa urbem Arelatensem adiacentia. Et tamen Lotharingorum , & Bu gundionum Reges sub Imperatoris Romani fide obsequio, ac iuramento fuerunt, ut in an no s3o. Rodulphus Rex Burgudiae, qui etiam fuit Italiae Rex othoni Primo, se de regnum subiecit, ut dicit Germanograph. lib. I. vel po tius Corado Othonis filio, ut ibi dicitur; a quo non diisentit Gulielm. Paradin. in dicto cap. . de Bodin. de Repub. lib. a. cap. 3. Et quatenus de facto hodie causae Burgundici Ducatus de Ios ducerenturi ad Partamentum Parisiense; es.set contra ius; sicuti cotra ius etiam retinetur Ducatus ipse, ut in dicto cap. 6. diximus Quae
tum maxime vera sunt, cum Burgundiones iu-ior risi Italici fuerint. habetur in I. In Lusitania. sede cesib. Italia autem nunquar m suit sub Gallorum Regibus,eorumque Partamentis obnoxia. Quo vero ad Comitatum Burgundi cumio 8 in dicto e. q6. annotauimus esse fetidum t Imperiale: ob quod in hoc nullo iure fulciuntur, qui tenuerunt causas appellationum ad Gallos deuolui. uae tanto facilius procedunt, quando a Francisco Rege Galliae omni iuri, desuperioritati Burgundicae Carolo Caesari Au ros strio facta cessiot plena fuit. Ioan. Francisc. Guicci ardinus Histor. lib. I 5. Galeatius Capel. in Histor. Mediol. lib. s. dc dicam infra. oc vo luit Arnoldus Ferron. Histor. Gallic. lib. 8 .Hinctio Rex Galliae tractauit cum t Lan dolo Sulmois nae Principe,ut Carolus Caesar praetium reciperet pro Burgundia, quod sacere recusauit,quia contra pollicita id erat. Insuper nec a Bur
III gundia dari t appellationes , voluit idem Ioachim.
392쪽
De Regis Cati praestantia. Cap. XLVIL 343
Ioachin. insinger. obseruat. Imperiat. 38. Centur . sequitur nouissime Hieronym. Treuit rus disputationum selectar. lib. a. disputat. 33. The si . Quantum ad Flandriam attinet. dum stetit penes Reges Gallos. utique appellationu caulae ad Senatum Parisiensem deuoluebantur, &hoc non negamus: Et pro eis etiam facie di-I a ctum Bald. in auct. statuimes.t nu. a. de Episcop.re cleric.qui ex relatione Petri. dicit: Fla-drenses debuisse ad Francorum Regem recur sum habere eontra Flandrit Comitem quod iustitiam non faciebat Hoc tamen dictum no id- Circo arguit quod Rex ipsum priuauerit, & etshane potestatem in Comitem exercere potuisset. Esto vero, ut quis cora uno superiore quaeretetur de aliquo Domino, non ex hac qu relaille eonstituitur superior, nisi iura superioritatis, Zc exerceat, de habeat.
Ijs etiam iuribus, Gallicis Regibus specta istibus,quoad deuolutiones causarum appellationum ad Senatum Parisiensem , facta est cauta eelso, δc renunciatio ab eodem Rege Francisco primo ad fauore CatoIi Caesaris Austri ci; ad quem cu dominia peritenerint aliis suis II 3 legibus usus est. Cnius cessionis i meminerat Aria old. Ferron. Hil hor.Gallicae. lib. 8.oc p. in Francisco primo. Qui de eadem renunciatione,ac cessione Francisci Regis Galliae, facta Carolo V. semper Augusto, meminit dicens. Rex inquit Caelari, quaecunque obsequia debita, iuraq; patroni j. proseisones, iusiurandum ibdei , omneq; supremum dominium, fines summae ditionis, potestatem summae, de ultimae cognitionis quam olim exercuit in iudici js, Imperium summum,& quaecunq; iura sit premi Imper j. quae Olim exercuit in FL ANDROS, Caesari. suisq: reddito. Et ibidem ponitur renun
Oatio omnium ad iacentium ditionum, & omnium ea P tulorum, inter eos in hi torum. Cuius ccssionis ae renuntiationis meminit etiarn Re. natus Choppinus in consuetud. Andegavens. in praeceptor libello. par. 1. S 6.nu. .in s. Caroinlus de Grast alio Regal. Franciae. lib. I .iure. pri. mo. lo. I odin .de Re Pub. lib. I c p. Io. Hae iscus Guiectardita .in v. lib. 15. Galeatius Capella. lib.
3. Guliel ni. Zeuocar. de Repub. Carol. tib ἔ.lo. Lucius Placitorii Curiae Parisies s li. 7 tit. I. c. F. Franciscus Rex Galliae . Iibertati restitutus, Ii 4 quaesiuit a Senatu Parisiens tosilium an reciditiones, de pacta, in conuentione inhita cum Carolo Caesare, ratas, ac rata habere deberet pIIs Ioannes de Selua, magnit tune nominis vir, ae etiam modo, ut sui labores in uulgati demostrat, in Duca in Madiolani, tunc Praeses statim Regi re Rodit: illas ratas minimὰ esse debere, nee ad obseruationem illorum teneri: ex Authoritate CardinaLZabarellae in consit. 37. ubii 16 dixit: promissiones t vi ac mae tu extortas,
e proinde Regem non cogi ad illorum obser uationem: exemplo Ioannis Regis Cypriψ qui& fi Genuensibus,2 quibus captus fuerat,ac illis filium obsidem dederat pro obseruatione Promissorum, Rex tamen ille, promissis non stati t. Unde inquit, Regem Galliae statim ingresso
negno no teneri ad pactorum ratificationem e& conseque terratificatione minimὸ facta, nec etiam teneri ad carcerem redire. Et hoc fuit illi iis consilium, quod sequuti alij consitari j ex quibus Rex promissis non stetit. Quos sequitur,ac refert Carolus de grassat. Regal. Fraciae. Iib. I. iure. t.Cui concinunt quae scripsi Anci. Alciatus. de Singular. certamine. capit. q. ubiti nonnulla, i inducit, quae faciunt ad hae controuersiam Mirae crediderim ab eo scripta,tacitis Imperatoris , ac Regis nominibus , ex proseisi pro Rege scribensi obtegisse tamen,ne uideretur contra Dominum scriberet nouitsi me eandem opinionem comprobat Ioannes a Reberteria Topicorum. lib. 2. ca'. Iq. Sed tamen etiam Galli scriptores Io.de Selua dictum improbarunt, videntes fallam Regi persitasse . Nec etiam debebat Rex ambiguitatem in medium ducere. qua uti Princeps virtutum cumulo ornatus . sciebat indebitὰ pr
ponere . Cum, & si pactionem promissam rata non haberet,adhuc promissi mis & fidei vinculum non erat sublatum. Regiae namq;,ae Principis fidei candor, illaesus esse debebat: nec deincens erat illum in iudicialem disputatione deducere, nili ex Professo, ut ostenderet causam non seruatae fidei & promissionis a suo Senatu procedere, non ab ipso: quia & si honestum 5c de eorum Principi sit, ut suorum consiliariorii, i iv ac Senatorum authoritate moueatur, t non tamen cogitur id Princeps facerer ut late dixi
ad Bel Iugam in Specul. Principum Rubr. t. in verb. Sine consilio. & in verb. Principaliter. ScRub. r. in verb. Procerum.& in Rub io. sub nu. io. verb. Vita. Quaesiuit autem Rex occasione, qua se a pollicitis, conuentis retraheret.
Quam lapide huius facti meminit Antonius Sebastianus Minturnus Episcopus Uxet imis hoc Epigramate de Carolo,dc Rege Galliae, du ait.
cadite Romυ s,extem con eurre Reges Tuq; o Galle , bov/s cede Ibperbe Deis. Quis neget hue ipsium Im13 omnι otentis Alumna, Et meliora pia. rura fovere mariu pVictis saepe ruis Ducibus, Tu demque eaplus, Belia paras, mele foedera Sancta tenent. Omnia, vis Guaris p rarbaras mι lite multo , Sola repugnabat Regia Parthenope. Ret tamen otio ιr, Fatis Numrne Diuum, Non inmis fretum, νrncere, non ostibus.
Nec etiam dici poterat maetum induxisse, solECaesaris praesentiam ob dignitatem i quia sola
IIu pers uae u gnitas maetum inferre non prae sumitur.l. Ad inuidian . C. de His, quae vi mei. catis. fiunt. Nam .dc si Imperator, in suprema sit omnium dignitate positus, no praesumitur i d circo,
393쪽
i Lo circo, alicui vim. maerum,aut violetiam i in-
serre. l. Non est verisimile. E eo. tit. cum per Iegitimos tramites, calumniantium iniquitates expellat: ut inquit Iustilatanus in Procem. Inst.
rvi in princ.Dignitas enim non est alicui t nociva: ut dicit Sa lycet. ita d. l. Non est verisimile. I.Si longius . in fin. q. de iudi c. & Bart. in s. De pupillo. S. Si quis ipsi. nu. I 4. Ede Oper. noui
nunt. Cardin. Parisius in consit. s. nu. I O. v Ol. q. Marc. Anton. Natta in consit. 689. vol. I. Maxime cum nemo inficiare possit, Carolum Carinia a sarem, ita iustitiaet fontem, ac nepharioruscaeterum vindicem: ob quod non praesumitur alicui, tanto minus tanto Regi vim, aut mae tu intulisse. Bart. in I fin.ff. Quod mari. caus. Cardinat. Parisius in cons. I 33. nu. IZ.VOl. q. Prosp. Palathus in consit. IA .nu. 7. vol. I. Et hinc est ri 3 exceptionem martus non allegari, i du quis agit in Curia Papae, aut Imperatoris: ut inquit Rosed. Beneuentan . in sum. libellorum. Mib. De utili rei vendicat. nu. 3. in fin.
Profitetur etiam Gallici Doctores, ipsorum Regem Imperio subditum non esse ut supra retulimus hoc eodem capite: hoc praesupposito sequitur, non praesumi in eum mstum aliquem cae ei disse; cum illi praesumatur mattus inferri, quem aliquis in superiorem recognoscit,& coi, sequenter, t cui replicare non audet. Franis
cisc. Aret. in cons. a . num. s. quem referendo sequitur alios allegans Iacob. Menoch. de ar-hit r. iudicii quaest. lib. 2. casu I36.nu. 6. Centur.
a. Quis enim dicere poterit Franciscum Galliae Reget inuicti animi Principe martu aliquo potuisse terreri λ Cum illoru toporum scriptore S asserant, unoq; ore fateantur, illum in angust ijs, in quibus reperiebatur, nunquam animi vigorem, aut corporis robur amisilia; licet in manus Caesaris,eiusque Principum , ut Belli occasio,& Fortuna tulerat,ac Dei numen permiserat, venisset. Unde quis martus is fuerit Cuiusq; rectum arbitrium iudicare poterit,an validus, tamq; grauis fuerit,ut dici polsit tan- ,α6 tum Regem, considerata personaei qualitate, mae tu captum : iuxta tradita ab eodem Menoch. de arbitr. iudi c. quaest. lib. a. casu I33. Cent. 2. Si enim Imperatori non subiacet, iam ambo Reges erant, & contentiones quodammodo inter pares praesupponebantur ex Pa
te ejusdem Regis;quia iam praetenderat in Isnperio, quo tempore illi praelatus fuit Carolus: unde nullus martus inter paris potentiae Regestar t allegari posse. notatur in c. Lotharius. 3 l. q. r. & ibi glossin verb. Re praehensibile. Inanis igitur nactus figurari non debuit inter tam supremae Nobilitatis, & potentiae Reges, quia nocaderet in virum Costantillimum cum praesertim abesset timor cruciatus corporis, vel mo i ag tis; quo stante omnis mqtust allegatio euainitescit. l. M tum. ubi fing.& l. seq. E. De eo, qthiad . caus, Sest. l. liuerpositas. C. de Traulact. l. Maetum. C. Quod mael. caus. Iasin conis a. col. I. vol. r. is timor, corporis,vel cruciatus induci potest,quando Carolo Caesari nil fuit dulcius, nil amabilius, nisi , ire infirmitate grauata Regem, praesentia promissis, ac omnibus benignitatis ossiciis coleretp ita ut pene suo conagressu animum sumpsisse, vitam, vim, ac salute recuperasse, scripserint Galeatius Capella Hiastor. Mediol. lib.3. Io. Francisc. Guicci ardin. ΗΘ stor. lib. I 6. Nec enim Carolus Caesar Philippa Galliae Regem, & Ludovicu eius filium est imitatus, qui per annos duodecim cum dimidio Ias iniusto in bellot captum Ferdinandum Sanctij Regis Lusitaniae sillium, nunquam e carcere liberarunt donec ipsum,uti Flandriae Comitem,ad p rq tensas pactiones coegissent: de quo latὰ Iacob. Meyerus Annis l. Flandr. lib. g. Eodemodo Philippus alter Pulcher, qui graue faci-I3o nus in Guidonem Flandriae Comitem t coinmisit,ac eius uxorem; qui cum eorum filia vi ginem despondissent Editardo Unalliae Princiispi Eduardi Regis Angloru filio: Nam egre ferens Philippus Comitis cupa illo Rege coniunctionem procurari: ill uenim oderat ad Corinhelium verbis simulatis,ac blandis ad se vocatos Comitem, & uxorem .illud matrimonia contraxissent acri custodiae tradidit, nec illos libertati reddidit,nisi intercedente Pontifice, ec sub praua conditione, & inter caeteras, eadem Virgo Philippa appellata, sibi obses claretur, quod nec Barbari fecisse iit aliaq; iniustissima sibi promitti fecisset.Cumq; data esset
puella obses, & Pontifex Maximus esset inter eos discordiarum arbiter factus; neque Ponti-fieis dicto stare voluit, nec persuasione puella restitui aut illi libertatem dari unquam permis sit; abiectis humanis & pene diuinis moniti O-nibus . Unde multa mala, ac ruinae processere,
ac puella ibidem , S: dolore, δ: animi tristitia in fatis concessit, decimo captiuitatis anno, nec voluit recordari illiid Virgili j, quod
ullum memorabile nomen poeminea in poena est.
Et ibidem etiam Comes Guido non sine viol&tiae, SP veneni suspitione contabuit,& spiritum reddidit: ut scribit idem Meyerus. lib. io. II.
dc ia. Hoc facinus comprobatur ex matrimonio postmodu subsequuto inter Isabella eiusdem Philippi filiam , de Eduardum illi Virgini Philippae designatum, cuius rei actum sic expli .cat ibi Meyerus. Et hanc inquit quidem fa-ι3t cena suae peperit Galliae,adulterat illa I sabella, quae Flandrae honestissimae Virgini, i uicti aenecatae, sponsum intercepit. Haec ille. Non tamen illa immunis a scaetere permansit, ut alibi dico. Nunquid Carolus Caesar seruitia, vel obsequia homini,ac Regi libero digna ac debita, dum illum captu habuit, denegauit,aut a suis
denegari passus fuit Nuquid carceres arduos i 31 illi adhibuit, quemadmodum olim t Ludo uicus
394쪽
De Regis Cath. praestanda. Cap. XLVII. 3 s
viciis X lI. Galliae Rex , Ludovico Ssortiae M diolani Duci fecit atq; Cardinali Ascanio eius
fratri; quos tam diu in carcere tenuit, donec Ludovicus Carceria squalore emarcuit, 3c spiritu reddidit De quibus Paulus Iouius in eorum vitis. Nu quid captum Regem veluti alterr 33 Car olus Comes t Andegavensis, qui Regno N a clitano potitus. nihil antiquius, nihilque celabrius habuit, quam ut Cora dinum Regem
Imperatoria stirpe genitum, atque Henricum Austriae Ducem, violenta morte subuerteret pde quibus egi in meis Declamationibus Academicis. Nunquid autem contra iustὰ captum, carceratum ac detentum, ut inferius dicam Regem, debeat maetus in medium opponi; qui
I 34 non alias inducitur, nisi iniusto i carcere intercedente λ ut post alios deducit Riminat d.
Sen. in cons. o. nu. 2. v l. l. Quando igitur haec
omnia militant, non est quoia cotractum inter eos initum labefactent.
Faecialia etiam . ac bellica iura sciebant. Captus enim Rex Galliae, & in manibus Caroli Caesaris existens, pollicitationibus liberatus, ab illis discedere non debuerat ἔ quia iam obnoxius erat Victoris. Unde cum datis filijs obsidibus, sacratissimo iureiurando pepigisset, pacta seruaturum,& in primo loco Galliae cum peruenisset,statim promissa ratificaturu, aut in
captiuitatem redditurum : Ia ea omnia obseruare debuerat; qui nimis cum tacta liberatione Rex peruenisset ad villam dictam, San Gioua. ni di Lus. & demum Baio nam , ut Guicci ardinus dicit lib. 16. in istis locis, seruata forma c
uentorum ratificatione facere debuerat:quare
excusari non potest . illum no adimpleui illa ex Senatus Coisjto Parisiensi; quia antequam Parisius peruenisset illam facere necesse erat; de ideo excusatio non admittitur, quia ex seipso iam non impleuerat. Nec nouum est iure belli. Victores hostem deuictum,& in suam potestatem redactum , vltima quaeq; victoris arbitrio I 33 facturum esset victum ' etiam victoris seruufieri, eodem belli iurer habetur in l. Hostes. s. de captiu. Quod antea placuerat etiam Aristoteli Politi c. lib. 7. cap. t . Et bona etiam in bel-I36 lo capta, capientium t fieri. l. Naturalem S.
fin. Ede Acquir. re r. dom. Late Connanus Commentar.iuris ciuilis lib. 3. cap. 3. nu. 4 ante eum Corn. in cons. isti .vol. 3. Anton. Contius disputation. iuris civit. lib. i. cap. II. Hancq; omniuIII gentium lege, ut bona i capta in bello fiant
capientium , esse voluit Aristote l. in loco allegato. Licet Bart. in . l. si quid in bello. num. 3. E. de Captiu. dixerit; ea de bona fieri Ducis exercitus bellum inuadentis; qu. o certo modo ibi addentes declararunt. Eius tamen dictum i m. probatur,& recte a Uaconio st vacvn. Declarat. iuris civit. lib. 1. declar. 33. per totum Ad Praefatorum omnium confirmationem facit illa
Ias lex. I a. Tabularum. Aduersus t hoste aeterna authoritas esto: cuius Cicero meminit lib.os
teri. De iure etiam diuino, Principis fiunt,qui IIo in bello quaeruntur. patet i Genes. ea Pit. I . ubi eum Abraha percussisset Chodorlahomor Regem Elamitarum, dixit Barae Regi Sodom
rum,pro quo pugnauerat. Leuo manum meam
ad Dominum Deum Excelsum possessore Coeinli, & terrae a filo subtegminis, usque ad cor
rigiam caligae, non accipiam ex omnibus, quae tua sunt. Et ex Ambrosio de Patriarchis. lib. I. c. 3. habetur in c. Dicat. 13. q. . & ex Isidoro ita cap. Ius militare. r. distinct. & nouissimὰ plures allegans Petrus Nauarrus de restit. ablator. lib.
sed Bartol. non respexit supra dicta. Haec autem iure belli, ae Faeciali licuisse, i stis locupletissimus est Marcellus Consul, quia o et aduersus Siculorum legatos. causam suam in Senatu dicens,quod illi conquirebantur,captis Syracusis nonnulla illis grauia onera, Ec affictiones intulisset, apud Livium. lib. 25. Ego inquit in P. C. Syracusas spoliatas si negaturus essem, nunquam spoliis earum , Urbem Roma
exornarem. Quae aut e singulis victor, aut ademi, aut dedi, cum belli iure,tum ex cuiusq; merito, satis scio me fecisse, ea vos rata habeatis Patres coscripti,necne; magis Reipublieae in terest, quam mea. Mea quippe fides exoluta est: ad Rempublicam pertinet, ne acta rescin dendo,alios in posterum segniores Duces fa ciatis . Hinc quoad idem negotium Cicero in Orat. pro M Marcello. Nam cum inquit7victoriae conditione, iure omnes victi occidi flamur, clementiae tuae iudicio conseruati sumus. Et Iosephus de bello iudaic. lib. 3. c. 13. inducit I sephum Iudiorum Ducem,dicentemt Eum mori lege belli, qui trucidatura victoribus. Cuius iuris Gallia plenὰ informata est 2 Caesare .
suorum Nunciorum medio, dum ad HaeduoruCiuitatem, eos conseruatos docuit suo beneficio, quos belli iure inrerficere potuissetivi decuit idem Caesar in Commenta r. lib. 7. dum inaducit Centurionem illum i 4. legionis dicentε
ad Scipionem. Tibi gratias inquit ago,quod
mihi vitam, incolumitatemq;, belli iure capto polliceris: ut docuit Hircius de Bello Aphriis cano. Sic Ariovistus olim in Gallia responditi Ius esse belli, ut qui vicissent iis,quos vicisset, I i quemadmodum i vellent, imperarent: ut reis statur Caesar de Bello Gallico. lib. s. Hi ne apud Romanos Victores Duces,eoru qui victi erant i ι t spolia opima as portabant,& tri uphos age
bant, Reges victos cathenis cinctos ducentes,
praedam ; seruatam intri upho afferebant,Ho.
stium arma. Machinas, Naues corruptaS, comburebat: sic leges victis, tributa,cesus, de Onera imponebant, ut quorundam meminit Alex.
Sardus de Moribus Gentium. lib. s. s.f. Exem.
395쪽
pta etiam non desunt,quibus patet,victis a victoribus conditiones. de quoad bona dc corpora, pro libito positas fuisse. Hinc Lucius Cornelius Sylla contra Praenestinos, quod iuniore. Marium recepissent , dum cum eo ille bellum gereret,rigore usus est. in deditionem illos P. Cethego coegendo, eosq; extra maenia Ciuitatis ductos, occidi mandauit,& ipsorum Cadain, 3 uera per agros spargi t quo t diro spectaculo,& erudelitate quinq; millia hominum con sumpsit. Unde de Alexandrinorum deditione inquit Hirtius: Omnis multitudo oppidanoru, , armis proiectis, munitionibus suis relictis, v steaea sumpta, qua supplices dominates deprecari consueuerant, sacrisq; omnibus prolatis, quorum religione praecari offensos, iratosque animos Regum erant soliti, aduenienti Caesari oecurrerunt,isq; ei dediderunt. Eodem modo
14 t faciebant Athenienses contra Thasios, de quibus Tucydides Belli Peloponensiae. libr. I. Thas j inquiis tertio , quam oppugnari cspes
sunt anno, Atheniensibus sese dediderunt, muris dirutis Nauibus traditis, pecunijs in praesentiarum,quidem quanti pedi debebant, sol-tii iussis, in posterum reliquis relicta eis contiis nente, dc metallo. Hinc Carthaginensium leg vos, missos ad Scipionem, introducit sic abie, M. de suae Reipublicae nomine humillime de, precantes Franciscus Petrarcha lib. 7. Aphricae dum dicit. s Aspice placatos t tandem, o miserere praeamur fictis, liceat pro te iserare salutem, uuam ciues rapuerr feri 1is parcere pulchra es
Satas est miseros sperare fatalem Et veniam petvsse Reos.
Quibus extemplo respodit idem Scipio apud
Nori Pacis tractator ego, sed Victori s Vltor Et apud Plautum in.Amphitruone habeturr
. Exινa turbam ordinum eriloquuntur , simul . - conuenit, vim viri sint eo pratio , Urbem, ,Ξ grum, aras, focos, seque vii dederenι.
Postridie in eaura ex Urbe ad nos veniunt flentes Fνincipes, Velatis manIbus orant, ignoscamus peceatum riuum. Deuutq; fe,Dι uina, humana cyr, omnia, Urbe, I lιbero In ditionem, atq; marbitriu euncti Thebano populo.
Hinc Tamburianus Scytharum Rex, cum in bel 346 Io Baiaretem Turcarum Principem tui cinset victum caveis inclusum, & catenis vinctu, tenuit sub inens a Canis instar dc equum ascendens, pedibus supra cauea politis, ascendeba pro Scabello illo vies . de sic in Ludibrium per totam Asiam circumduxit: ut testatur Caelius Augustin. Histor. Sarracenicae. lib. 3.& Uuolphin
gallus D echsterus in Chronico de Rebus Tureicis. Sic Aurelianus Imperator scribens Caesonio Basso, quod Palmyrenis victis poenas intulisset, & proinde gloriatur his verbis r Nout 47 oportet inquit ulterius t progredi mi.
litum gladios iam satis Palmyrenorum cisum, atque occisum est . Mulieribus non pepercismus , infantes occidimus, fenes iugulauimus, trusticos interemimus,cui terras, cui urbe deinceps relinquemus. Parcendum est iis, qui re manserunt: credimus enim paucos, tam multorum supplici js elle correctos. H c Aurelianus de quibus Fla. Vopiscusan Aureliano. Eodem I 48 modo antea Romani eum t Samnitibus berulum gerentes, victi turpes a victoribus conditiones aecipere coacti fuere. Samnites enim victoria potiti,uniuersum Romanum exercitum Icaptum, turpiter armis vestimentisq: nudatu , tantum singulis vilioribus operimentis,ob ve recundiam Corporum tegendam concessis, sub iugo missum, seruitioq; subiectum longum agere pompae ordinem praeceperunti ut sunt au thores Historici, praesertim Eutropius rer. Romanar. lib.2. c. a. Sic Magnus Pompeius,Mau
I s ritania superata,t Hiarbam illo raim Regem in triumpho duxit. Paulus At millita Perseum Iso t Macedoniae Regem: ut infinitos pro petii O- dum alios omitra casus,quibus apparet victos victoribus paruisse, dc conditionεs quasdam victores pro libito posuisse . Omissis vero profam. 13 I nis ex eplis videamus sacrae N a Pharao Nechao Rex Babilonie, qui cspit Ioacha et Regε Hierusalem,& portauit illum in AEgyptum, ubi
tandem mortuus est,& mulcta a Ciuitate exegit, talenti unius in auro, Ac centum in arget IEt creauit Regem Eliacim filium Ios .que u cauit Ioachim, cotra quem temporis successu, cum tributum AEgyptio non solueret, Nabu et
donosor bellum intulit. Se illos in Babiloniam asportauit. Sic etiam secit contra Sedechiam III Regem, i quem captum, portavit primo in Reblata; & coram eo occidi fecit eius filios incipsi oculos eruere, cecumq; in Babiloniam du fxit, & medio Naburra dan militiae suae Principis, Domos Dei, Regis, aliasq; succendit, m ros Hierusale disiecit secumq; asportauit vasa
a trea templi, ominemq; eiusdem templi,& t
tius Ciuitatis substantiam, ac diuitias, & secliduxit populum,& praesertim omnes adolescentes ex progenie Regia, inter quos fuere , D, Die Ana vias. Aetarias, & Misael. dicti sua lin, i sua postmoduBalda sar Sidrach Misac & Abdenago: ut habetur φ Remca. 2 2 .& lib. 2. Paralipom. c. 26. voluit Philo de temporib. lib. I. in fin Io. Zonaras Annal. lib. I. dc ego dixi iaApologia iii seno aliam Pilati, Aquilae reperist 3: ram.Similiter Amalechitae caeperunti Urbem Siceleg, & captiuas duxerunt mulieres. patet . Reg. cap. 3 o. Antiochus coepit Hierusalem,& omnia spolia ciuitatis & succedit illa igni. destruxit domos eius, ac muros eius in circuis
396쪽
De Regis Cath. praestantia. Cap XL VII 3 4
tu, & captivas duxit mulieres, & natos, ct pecora: ut patet lib. I. Macchabe. cap. I. Et moris Romanorum hoc fuisse constat, ut etiam op-xs pressos vi bellica in seruitutet redigerent:
ut testatur Iudas Machab. lib. I. cap. 8. Omittaex professis multa exempla ex sacra pagina, quibus demonstrarem, usui fuisse belli iure, co-ditiones victis a victoribus semper impositas. Sic nouissime de Northmannis vincetibus Frisios inquit Alberi Crantius in Noru egia. lib. 2. cap. I s. Dant terga Frisij leges accipiunt victo Iss ris,quas, i visum est: conditiones imposuit,
tributa cum censibus impositis volentes accepere . Hinc dum Andromache repellere conatur Vlyram, Astianacta Hectoris filium petentem ae sibi dari quaerentem, post multa Ulysses
idem apud Senecam in Troade c. s.respondet. Neve erudelem putes Quod forte iussus, Hectoris natum petam. Fetissem Orestem. Patere, quod victor tulit. Et de captis belli iure Pyrrhus cum Agamemnone verba faciens apud eundem Senecam in Troade. cap. . inquit: Lex nulla caριο stareιι,aut rinam impedit. Vnde virgilius lib. 6. AEneidos concludit. Una salus victιs,nullam sperare salutem.
Nec noua res dicitur, quod conuentio inita fuerit;quod si ratificatio non subsequeretur,rediret Rex ad locum, a quo discedebat; nam de iure, captiui redire debent, quando dimis-iues si sunt, i quia hosti fides: ut diximus, se
uanda. I. Conuentionum. ubi DD.ff. de Pact. dc hoc voluit Glog. in c. Ius gentium t. distinct.
Is r ubi diciti Captiuum cogi ad redeundum argum. capit. Si quis seruum. t 7. quaeli. . ubi dicitur hoc procedere dum bellum sit iustum. Verum aut ex parte Regis Galliae iustum erat bellum, & etiam ex parte Imperatoris, & secundum praefatam limitationem redire debe-I38 bat ad locum promisi um: t quod voluit Lance loti. Conrad. in Templo omn. iudi c. in tract. de Dues l. par. s. conclusion. lo . nu. Iq. & ante eum Alciat. de singular. certam. cap. q. ubi
semper nititur fauere Reg. Galliat. subfictis coloribus nominum dc quistionum & sine dubio, ut supra dixi, censui illum tractatum ex professo ab eo consectum ad fauorem Regis Galliae. Iam enim eius Epistola ad eundem Regem facta in Ciuitate Auenione in anno i 3 19. Ostendit, quia gliseentibus difficultatibus post bel lum, quod fuerat in anno is 26. iam ipse scri-1 Is pserat. Nam Attili j Reguli speciosissimi t viactoris exemplo uti debuerat, qui in se dijs Aiadrubalis, & Xantippi Lace demonii Ducis a
Carthaginensibus captus,ad Romanos missus, fide praestita, ut internuncius cum sua libertate aliquos Peno captiuos Romanorum commutari procuraret, re nisi captiui redderentur,serediturum promiserat. Re infecta, intrepido
animo ad efferos illos redijt,qui indebitu eius obseruatae fidei piaculum reddere voluerunt.
perpetua illum gloria cumulantes, seipsos au- te feris, non hominibus pares reddentes,quo iti crudeles inuenire, dissicillimum erit.cuius
acta refert Cicero in orat. contra Pisone. Liu. tib a 8. Valer. Maxim. lib. I. c. I. 6c lib.9. cap. 11.
Quam speciosum aliud exemplum proferam. Iso Petrus Aleres Comes,cu Alphonis VI. t Regi,atque Uraccae uxori, matrimonium contra
hentibus iurasset pro more,uti Dominis; postin modum cum essent dissidia inter eos orta, Vracca a viro diuertisset,i Petro Arces, & Loca quaedam. quae in sua manu erant, obtinuit. Videns vero Petrus viriq; iura metum dedisse ad Alphon sum accedens: Loca inquit quae fidei meae credita erant quia in Castulone si Regno posita, Reginae Uraccae, utpot8, quae mihi Domina est, haereditario iure debebantur. ab ea iussus, tradidi. Uerum ut nosti,cum eam duxisti uxorem, tibi quoq; fidem pro eis locis sacramento obstrinxi; itaque pro ea tibi fide, corpus meum,manusq; illas, quae iurauerunt, tibi praesens assigno , ut veluti eorum Dominus, in ipsa quod pro aequitate , ac iustitia tua, dum ris, statuere valeas. Cuius rei fidem admiratus Rex,non sine magna animi vi, iuramento soluistum, dimisit. Quam Historiam vocando illum Petrum Assur ij, Rodericus Archiepisc. Tolet. Histor. lib. . cap. i. Si considerasset Franciscus
Rex, facinus Philippi similiter Galliae Regis,
cui Pulchri agnomen dederunt, ab inobseruantia abstinuisset. Hic cu haberet Guidone Flanindriae Comitem,ac Robertum,& Gulielmum filios captiuos, hiq; pro sedandis populoru animis, in eundem Galliae Regem propensis,licentiam sub conditione reditus habuissent, cumqpnihil pro Regis desiderio obtinuissent, ad euadem Regem in Galliis redierunt a quo in ca cerem tetrum coniecti sunt, ubi tabidus Guia do obiit. Hoc uno a Carthaginensibus differen S, P illu non ita acri, ac publica morte Pe emerit,ut illi Attilium: de hoc Paul. Aemil. de Io.Tilius in eodem Philippo i & pulchre Gemmano graphus. libro a. Iacob. Meyerus Annal. x6s Flandr. lib. io. Vnde de Caroli Caesarist pactione minime de miretur. Quae igitur Rex verbis tellatus fuerat, obseruare debuerat. Huic pertinet illud Terentij in Andria.
Immo enim nune maxιmd abs te oro, atque postulo
Et idem Terentius similiter in Andriar
Attamen ubι fides, Si roges,nihil illos pudet hie ubi opus est,no Hretur, Iule, ubi opus non est, οι verentur. 'Unde Silius Italicus Belli Punici Secundi.
lib. a. inquit. cerno equide,nee pro nibilo ess,mibi foedera rupi, statque dies, ausis olam ιam tristibus,ritor.
Et Ouidius lib. a. Fastorum ait: surgu
397쪽
Sugit eui dederat elarum collatia nomen Non opus est verbis,eredite rebus ait.
rsa Hinc frangenti fidem t has poenas immine re inquit Silius Italicus Belli Punici II. lib. a.
Qui frangere rerum Gaudebit pacta, ct tenues spes linquet Amet,n illi domus, aut eonixx , aut vita manebit Unqua expers luctus, lachrymaq; ageι aquore se peri e rellare premens, agra agrum nocte, dιeq; Despecta, ac violata fides.
De quo etiam Tibullus lib. I. Elegia p. inquit. Ah miser,s se quis primo periuria eslat,
163 Vnde de poena promissionisi iuratae,ac minime adimplet g dicit Iuvenalis Satira i 3.du attrSpartano cuidam,respondit Pythia Uates: Haud impunitum quondam fore, quod dubitaret Depositum νetinere, ct fraudem iure tueri Iurando: quarebat enim, qua Numinis esset Mens, ct an boe illi facinus suadeνet Apollo.
' Reuda drt ergo matu, non moribus, dr tamen omne
Vocem aditi digηam templo, veramq; probauit Extinctus tota pariter eum prole , domoqI, Et quamuιs longa deductis gente propinquis. Ad promissionum, itaq; obseruantiam tenebatur, & praesertim tenebatur redire ad locii, unde discesserati ex distinctione Glossin d. c. Ius gentium. Quia ex parte Regis Galliae, qui bellum inferebat, illud forte iniuste mouebat, dualiena quaereret. quid enim sibi cum Italia pret- sertim in Ducatu Mediolani,& in Regno Neapolitano Iam pluries dictum est in capite precedenti. Unde Carolus Caesar, & pro Regno Neapolitano,& pro Ducatu Mediolani, ad se
spectantibus, prouocatus iure bellum gerebat, quo stante redire cogebatur. No rediit,promissa fregit motum est enim non modo promissionem iureiurando , sed sola fide, conuentam, 36 seruarit oporteret. c. Peruenit ex . de fideiussi lat8 Abb. Panor. in c. Ad aures. S. Ex hoc. col. a. de his,quae vi mae t. caus. fi.quae etiam hosti se uanda est. c. Noli a 3.q. I. Unde hend Cicero de
s 63 amicitia, inquit, nihil esse stabile,qe est i infidum. Et propterea fidem,stabile, & aeternum facere Imperium, inquit in Curtius. de Gestis Alex. libr. 8. Hinc Gregorius Homel. 16. Tunc inquit, veraciter fideles sumus, si quod ver-366 bist promittimus,operibus complemus. Id. circo recte in Prouerbi js Seneca. Fide qui perdit, nil potest ultra perdere . Unde, Adrianus Bariandus in Ristor. Brabantiae . cap. 18 I. eosde
67 Gallos,aci Regem fractae fidei reprehendit, P cum Turriculam in stipa Ticini Hispani qui. cam milites tuerentur aliquandiu , tandem se tradidere sub fide, de ipsos incolumes seruando: demu fide neglecta,suspendio necati, quod nec Arnold. Ferronus in Francisco I. lib. 7. ne
gauit:& tamen hoc facinus olim punitu a Deo extitit, dum Saul promisisset incolumes seruare Gabaonitas, quos postmodum gladio necaruit: Unde fames ob hoc durauit tribus annis,
ut nec terra herbam virentem produceret , dc hoc est rogi tu Dauid expiatum: ut patet lib. a. Reg. c. ar. Periurium vero in omni homine graue , in Principibus vero grauissimum, quorum
I t verba absq; iureiurando firmissima esse debet: ut dicit Martin. Laudens. de Princi p. g. 2 8.i Parui etiam refert, quod Rex Galliae, pacε, foedera,& promissiones illas Carolo Caesari s
Cere non poterat, nec factas ton batur ad imis
Plere, ut quod ellent toti Regno Galliae praeiudiciales: ut dicit Renatus Choppinus de DO-
man. Franc. lib. 2. tit. I a. nu. Io. Non enta tra
ctabatur de praeiudicio Regni Gallici, quia
Promissiones non erant de Regno Galliae, sederant tantummodo , quod restituerentur,quae 169 Regni Gallicit minime erant, Ducatus enim Burgundiae, ut iam diximus in capite praecedeti, non erat Regni Galliae, & sic alia iura, ut etiam dicemus . Nec refert, quod dicit idem Renatus Choppin. ubi supra: Regium actorem Contra Carolum Caesarem, cognoscente Rege, in frequenti Gallicae Nobilitatis Senatu, fuisse decretum, pro Comiratu Flandrico, dc Attrebatensi vocari in ius Carolum, dc interim in ii. ci manus in Agros, coronae Gallicae clientela, resi sub die Pridie Ca Iend. Iulij anni Is 2 a.dcre iterum. i8. Calend. Februarii. II 36. Tu quia obstant supra notata, & allegata in obiectum ἔtum etiam quod cum Carolus Caesar, vigore iuratae promissionis. de exemptionis Regiae ab eo receptae,palam est, iudicium no substitisse r.quia Rex contra ueniens in Periurium incide-IIo rat; quae periurij exceptio, ipsumt a Iudici, limine expellebat,cum sit litis finitae. l. i. s. de
iureiur. cap. I. de litis contestat. in s. cum mil
le simil. cum praesertim Iudex esset incompe- tens quia abdicauerat 2 se iurisdictionem coinsnoscendi appellationes, & carebat Iurisdiactione, dc vertebatur iis cum eodem Rege, de suae promissionis obseruantia: ob quod cum est i set pars litigans , non poterat ipse et cognoscere, & fungi partis, ac Iudicantis ossicio peti ura notoria. Tum etiam cum esset Carolus Caesar Imperator, & sic superiori gradu constitu-
nor, qui in maiorem non habet Imperium, ut Iura sunt vulgarissima . Ideoq; ex eodem iura-I7x mento oriebatur t exceptio fori declinatoria: ut post Innoc. in c. Cum venissent, de Inst,
Vendet in . Schellinc h. de Exception. Forensi. tit. de excepi. iuris iurand. col. 3. vers. Nota primo.& voluit Petrus Termineus in procellu tuoris scripti,& non scripti. cap. 7. Insuper Prae- tensa decreta nullam habuerunt exequutione. quis illum citauit quo in loco p Steterunt itaque praetensa illa acta intra Galliae Cacellos inclusa. Cur non potius id fecit Carolus Caesae in citando eundem Regem ad conuentionum
398쪽
De Regis Cath. praestantia. Cap. XLVIL 34p
bbseruantiam non ne poterat facere decreta contrariaὸ obseruauit tamen, ut tantum Principem decuit, sub totius Mundi iudicio negotium relinquens . ex quo appareret eius animi magnitudo de praestantia . satis sibi videri x73 Regem a promissis defecisse. Ipse autem 'cotinuauit possessionem Flandri Sc Artesiae liberam . sic q: usq; modo illa tenet Philippus Rex
Catholicus. Unum tamen perpetuo notandum ess e censeo , Carolum Caesarem tunc temporis suam fortunam temperasse, & comiter se gerusisse. si enim iniquo fuisset animo, non ne habens Regem in sua manu ,de exercitum eius so, in rentem,Gallorum autem res iuncti emporis labefactatae cum essent, poterat,& suo iure, nosolum Burgundiae Ducatum recuperare, sed
omne pene Gallicum Regnum sub ij cere, sc invitam tanti Principis, saltem suorum medio insidiari λ Verum fides ipsius fuit semper cand re illaesa. & ben ignitate, de clementia usus est, propriis bonis contentus aliena minime appetens r oc quo die Mediolani Imperium sub eo fuit Pontificum, Venetorum, aliorumq; Italiae dira Principii opiniones in quietetfirmauit; cum
arbitrarentur omnes, illum ad totius Italiae dominationem aspirare. ut scribit Ioan. Francis Guieetardin Histor. Itb is . & i 6. cuius intentionem fuisse contrariam , ipse rerum euentus confirmauit, quia ex eius parte,ac demum Philippi Restis, nunc regnantis apparet., vllis unis quam sub Principibus, adeo storentem & cransa 6 quillum italiae statunatiuilla,quam ipsis dominantibus .
Nec illud obest ut iterum repetam cp cotra publicam Regni utilitatem, itoli poterat fidera ac pacis conditiones promittere ; cum Rex Galliae potet atem ito habeat, alienandi unam
1 7 de Ciuitatibus&t oppidis Regni Gallicani.
ut dicit Bal in c. ln generali. n. a. si de sevd. defunct. siler. controuers. int. dona. dc agnat. vassat.
post Hostiens.in e. Dilecti filii. ext r. de Maiori de Obed. Carol.de Crassat. Regal. Franc.lib. t. iure L. Quia ut diximus, nihil iuris Gallici vel status Regni, alienabat, sed ea quae leparata lap8 Regno erant. Bal. etiam dum dicit supralal- legata, innititur Historiae Costantini. de dona. tione facta B. Siluestro Sumo Pontifici, in qua dicit consensum populi intercessisse, alias for . te donatio,fuisset infirma, cuius rei historia noita processit, ut ipse dicit. Et non debent trais
here, quae illi dicu et de Imperio, ad Regnum
Calliae: quia in Imperatore induc ut dictum,qd debet augere Imperiit; illud in ego intelligo, quoad infideles.& exteros, non quoad Eccle fiam; quia cum donat Summo Potifici,de eccle-sae Romans Imperator, donat suo superiori,cuab ecclesia Romana dependeat : In Rege auteillud solum poterant allegare ιν interest subdi, 7s torum,noni mutare Dum, & e contra. ut dicit Inuoc. in c. Auditis. de praescrip t. 6c in c. In nostra. de intuta Sc damn . dat. Tanien videmus in Rege Galliae obseruari contrarium; quia facit in uestituras. atque alienationes pro libito, alias pro Rege no hiberetur . Sunt enim lauda in Gallia alienabilia, &diuisibilia ad instar patrimoniorii. Sic etiam post mortem Clodou i
18o Regis etiam ipsum Regnum t diuisum fui ,
inter Chil debertum, Clotarium,Clodamirum,& Theodori cum . Nini Chil deberto Parisienses, Clotario Suessiones , Clodamiro Aurelia-neses, de Theodorico Mediomatrices obuenere. ut fatetur Paul. Aemilius in Chil deberto.&Io.Tilius in Chroni c. Regni Galliae , 8c sic alias pluribus vicibus factum fuit . Quam quantia Franciscus Rex Galliae, de si facere potuisset, nihil Regni, visu pra dixi, alienavit. Nec enim negabunt ut diximus 3 possie Regem Galliae in. vellituras facere, iurat dietiones concedere, &eausas appellationu quas Reia ortus ibi dicut
a te abdicare, vel alteri cocedere exemptionis 18i t priuilegium. ut dixi supra cap. 39. PraesuPPonunt enim temporali vili Principi eum Regem subditum. Je alium in superiorem non re cognoscente:de ideirco causas appellationum,
181 ii ipsas habebat i caedere, curn sint Domini
Perpetui. Deci. in c. Pastoralis. col. a. de appell. Roland . a Valle. in consit. 85.nu. IG. cum Pluri bus seq. vol. l. Nec cura dum est, quod vertebatur eo casu
totius Gallici Regni damnum, de quod in fidere non seruando aderat publica Regni utilitas. Ex quo, sicuti ex eorum assertione publica uti-
Iitas sit spectanda, nulli dubium, illam declarationem facere pro Imperatore, quia ex foederibus,dc pace inita inter Carolum Caesarem, Mi 83 Regemi Galliae, resultauit non solum publi- ea Regni Gallici utilitas, sed omnium Regnorum totius Christiani orbis, quia intercedebant bella in pluribus Regnis imperatoris, de quies, ac tranquillitas status Ecclesiae Roma nae,ac Summi POtificis, ac ipsius Regni Galliae,
ut ex lectura H. itoricorum eorundem temporum apparet. Vnde sequitur utilitatem totius
IS Christiani orbis praeferri debuisse t utilitati
Regni Gallici arg l. Sancimus. C. de sacrosanct. eccles. Doctor. in I. Nullus. C. de sum. Trinit de Fid. Cathol. Battol. in l. l. num. 26. F. solui. mari trim. bonus text. iiii. I g. Cum autem. C. de Caduc. toll. Nec tractabatur, ut diximus de damno Regni Gallici, cum iura cessa non essent illius Regni,sed separata. Sed ut Weritati sit locus, Ac ostendam , nul lum Regibus Galli et ius competere super Flanis dricis rebus,nec super causis; Re ab antiquiori origine repetam, ex cuius relatione contro
uersia clarior effulgebit. Cum Gandenses in anno II 87. grauiter dissiderent eum Guidone Dampetra illorum Comite. Ec Domino, Phi-i83 lippus t Rex Galliae, pulcher dictus, nullum
oportunius tempus ratus est aptius esse,ut suo
399쪽
desiderIo . aliena usurpandi, satisfaceret,qui in ut Trigintimo ueui rarus Gadensiu sub ipsius tiricla pertraheret; & illius defensione,ac patro ei niu aduersus Comitem, illorum Dominum, susciperet; & in illu insidias moliretur, ut iam pollicitus est: hoc solum velle simulans, ut in Galliae curiam appellationis causas deducerent ι sed alia maiora corde gerebat, quae Gai liet Historiei subticuere. Sed audiamus scriptorem sic loquentem Iacobum Meyerum Histori Fladr.lib. Io. Philippus inquit Gallorum Rex,
tvt Flandros,maxime aute Gandensiu, cum Comite tu dissidetes Triginta nouem uiros adfusi attraheret conuentum iuridicum , que sta-hilem instituerat ad Lutetiam Parisioru, multa fecit, nihil non pollicitus, nihil intentatum Praetermisit, Accepit hoc anno erat aut i 1879 Trigintanoue uiratum illum in suam fidem, ac
Protectionem, omniaq: iura eorum,ac consue-eudines incolumes se pmittit obseruaturum,
dumodo, se Curiae Gallicae, Regbrtioniq; sub mitterent, tradiditque inde litteras suas, quae Candavi in Archiuiss etiamnum seruatur. Hic Meyerus. δέ paulo post. Porrh ait Gandauen, ses cui liceat intelligere absq; consentu multitudini neminem regnare cum Valesio occulpum fecere foedus, laci; deserto Comite,in potestatem dediderunt, pactis conditionibus, ut eos Rex teneret pro suis citetibus, ac propria
sua Ciuitate, nec tangeret eorum corpora, Iesses, consuetudines, δέ usus, seque submiserune cum in modu Ressortioni Curiae Parisiesis. Haec' idem MVerus. Vnde violentus hic ingressus . . fuit, qui nullum Gallo Regi ius tribuit. Quid
enim facere poterant Gandauenses aduersus iura Comitis eorum Domini Eorum praeterea Perfidia quod praeiudicium, aut quem iustum illi titulum trano ferre poterant, quem non ha herentλ Sequutus igitur hanc violentiam con era Comitem a suis desertum, ac derelictum ttantumque abfuit, ut idem Rex eundem Comia 7 tem ad se sub spe pacis tractandae t tractum,
cum omni Equitum Comitatu Carceri manci-Pauerit ,& Compendii ut dixi in senectute,ac P dore tabidum mori secerit; dc ante eius moecem Flandriam, iam eo dolo captam, debacchaeus. Capto aute statu, ipso Rege Gallij agente, sui occisi sunt: quod aegrὸ ferens Rex, exerincipu comparato, credens improuidos Flandros Opprimere, illi pro eorum personis , propinquis, pro familijs, domibus, sanguine, bonis, focis, laribusq; militantes,magnam Gallicae nobilitatis partem occiderunt, & ad duodecim. vel viginti millia Galloru ut aliqui voluerunt deseuere. Donec fide sola Guidonem Comitem pro populis paeandis dimisi ilae, ut ad caecerem reuerteretur, ut post modum fecit,
i 88 inibi mortuus est. Antiquissimi tament iuris erat,a Flandrorum Comitum iurisdictione,nul
las dari appellationes,uti Magistratibua supre
mi Principis. Sed ut clarIus rei verItas Innot
scat, audiamus Iacobum Marchantium de reb. Flandris memorab. cap r . dicentem. Praeterea inqui ty antiquissima cosuetudine positu erat, ut Reipublicae administratae rationes, non redinderent, antequim Guidus Dam petrus aliter
decreuisset, & obtinuisset. Postremo ab illora 13s isentent ijs appellare non licebat. Etenim in causis ciuilibus, leges Principum,&consuetum dines patrias sequebantur. In criminalibus vero,confessioni delinquentis, & idoneis probationibus insistebant. Itaq; irrita erat prouoca tio ,& qui iudicio contra dicebat,mulctam pecuniariam Comiti, iudicibusque dependebat. Veru Philippus pulcher. Galliae Rex, cum Lutetiae Parisiorum Partamentum saepe, erexisset,vsum subortitionis quam Ressorium vocant introducere, x omnibus modis, Flan. Iso dros illuc attrahere est conatus; primuido selo,atq; blanditijs, deinde Imperio, cum Gui-rsi dum Da petrum tiniquissimae custodiae man.
cipasset. Huic instituto Flandri saepissime fortiter restitere, sed Philippus Austrius primus, Meius mater ad amoue da bella, omnino consenserunt, ut Flandris ad Senatu Parisiensem, prouocare liceret. At Carolus V. Imperator, omni Is 3 nexui atque obligationi tregionem exemit.
Haec Marchantius. Non mirentur itaque Galli Reges si ad pristinum libertatis decorem, prouocandi ius Flandrorum populis,ad suos pristinos Principes, veluti ad propriam naturam,
Regem Catholicum subesse Regi Galliae pro I93 Regno Maiori earum scribi e t Carolus de
Grassatio Regal. Franc. lib. I. iure I. ex Petro Iacobo de Aureliaco in pract. tit. de successRegni Francit. sub nu I3. vers. Item non aduertut
bene consiliarii. Vbi dicit a pauco tempore ci tra. Rex acquisiuit ab ecclesia Magalonensi ius vastalli, quod habebat in Rege Maiori caru, qtius ecclesia tenebat i nullo. Hoc dictu non est Petro Iacobo dignu , licet duorum Apostolo. rum nomine si fulgeat; ex quo nulla dicit cau
sam,vel rationem,nec particularem authorita
tem, alicuius Doctoris, aut scriptoris assignat: ex quo dictum suum recte fundatum appare ret , nec diceretur figuratum sua fantasia praetensum ius vassallagi . Nam si erat ius ecclesiae Magalonensis, subesse ecclesiae, non esset sub esse terreno Principi, sed Deo. Nec constat de alienatione Ecclesiae Magalonensis, ac iPsam factam Regi, Summi Pontificis aut horita te, atque assensu accedente. Vnde haec sua aia sertio tamquam obscurissima ,& incerta pro nihilo habenda erit. Maximὸ cum pateat Regnum Maiori carum nunquim Episcopo Magalonensi subditum fuisse, sed habere suum pro-is prium t Episcopum Maiori carum , Ut patet ex Prouinciali Romanae Curiae, qui datur
suistaganeus Archiepiscopo Tarraconensi in
400쪽
De Regis Cath. praestantia. Cap. XLVIII. 3 si
Regno Araeoniae quod & seribit Francise. Graxianus' i a Compendio iuris Canonici . partes. distinct. t. de sub Aragonia, insulam Maioricae posuit Claud. Ptol. Geograph. lib. I. cap.6.4nfin. In Regnis autem Maiori carum nullum ius habere apparet ex his, quae diximus supra cap. 6. Potuisset autem Magalonensis Ecclesia in Regno Maiori carum habere aliquos reddi. tus, aut censi s annuos Ecclesiae relictos iure legati,alioue modo; de ex hoe non sequitur,ergo Regnum est illi subditum Idcirco contemnendum videtur praesuppositum. Nec minus ridiculum est aliud dictum,eius idem Caroli de Grassatio. in dicto loco. ubi dicit.Subesse Regem Catholicum Regi Gallis ob, 33 Comitatumr Riiscinonensem tamquam iubditum Prouinciae Narbonensi . Hoc argumentum mihi non videtur, ut reiectione indigeat. Non enim sequitur,est positus Comitatus Ruscinonis sub Narbone si prouincia, ergo est subditus Regi Galliae, a ista siluatio est facta demonstrationis gratia a Ptolom. lib. a. c. aci. & a Strabone.lib. dc a Pnmponio MeIla, lib. 2. c. . ut declararetur, cuius nam rationis esset. Nec
ipse demonstrauit aliquam dictae subiectionis
rationem, vel causam aliquam assignauit, quo iure id asserat. Cum autem Prouinciae a Romanis distinctae essient. ut procul victae .sub Narbonae Prouincia Ruscinon. posita. ut de Prouine ijs late dixi ad Bel iuga in Specul. Principum. Rub. Ii . 9 Iam supra. in verb. Prouincia. Unde
sis ItaIia i potius dicitur sui iuris, quam Prouincia. Plin. lib. . c. . tuo vero ad Comitatum Ruscinonis, ac Cerdaniae dixi supra in dicto Cap. U. ubi ex eis apparet. nunquim Comita tum hune Regibus Galliae subditum suisse,prae erquam Oppigi eratione, a qua demum fuit releuatus, de ad dominos reuersus suos . Hic aurem Comitatus, veluti aemulus Galliae semper fuit. Ex ijs constat Regem nostrum absolutum Principem esse,ut iam saepe dictam est .
Monarcha est in Regnis suis Rex Catholicus. Resoluitur obiectum, quod subiaceat Romano Pontifici.
ς Dux Modiolani iv βuo statu potest omnia, qua Imst νator in Imperio; sic Dux Ferrariae.o Dax Urbi
I a Pasta dum Regnum e fert, dat omnem potestatis plenitudinem. 13 mei Mantua Imperatoνis yeudatario potestatis plenitudinem eoaesisse dieitur, dum etfecιt ιnuentia
14 Papa Dura Urbinati omnia superioritatis iura eo tulisse videtur.
videnturias Papa aliquem inuestiens omnia Regalia eoncedere
17 Petr. de Anebar. in ennsit. 3 31. opinio, e dictum declaratur,quomodo procedat.
Ex dictis in praecedenti eapite, perspicuum
est Catholicum Regem Monarcham esse, in tuis Regnis , ut specialiter de Rege nostro, et uti Siciliae Reget dixit Marinus de Caramantisco in gloLConst. Regni. in proem . ubi idem teis nuit Andr. de Iser.quos sequitur Matth de Aiasict. in decis. Neapol. ao. nu.σ.arg. c.Scitotes q. 3.& c. In apibus 3. q. l. dc voluit idem Ilarn. in c. I in Princ. nu.6. in fin. vers. Rex est. de His, qui laud. dar. poss. Paris de Put. in tradi. Syndi cat. in verti. Sententia. cap. An si dictum capitulum. il l .in fi. Anton. Corset. de potestat. dc ex-eeli Regia. in pluribus locis. Francisc. Marc. im decis. Delphin, II. num. s. vol. I. Matth. de AD sict. in praelud.Constit. Reg.q. t. num . . Nicol. Pernus Sicul. in tradi. de Regina Ec Rege.col. 3. vers. Item Princeps habet. Alphonius AluareEin Specul. Roman. Pont f. c. ι I. dc 4.col T. vers. Item est nota du Marinus Freccia de subleud. Baron.lib. i.tit. de origi n. Baronu. n. 3 s Io. Vineent. de Anna in rep. Constit. Constitutionem a Diuae memoriae. nu. q. s. Monarcham vetotelis,
nil aliud designat, nisi esse Dnm solum, atque absolutu graece enim, Μ - id est solus oc uti idest Princeps de qua Monarchia plene scripsi supra c. 3. dc Idcireo Rex Catholicus dicitur 3 Imperatori in Regno suo, ut post Andr. de Iser. voluit Iosephus Cumia in ritibus Siciliae. c. s.
Du.6. dc ante eum Barthol. Camerarius in c. Imperiale.S Praeterea Ducatus .cOl. l. de prohibit.
laud.alie n. per Frideri c. de idcirco dicitur habere ius Imperatori v. ut voluit Cyn. in l. Benda Zenone. C. de quadrie n.pscrip t. Bal. in l. Ex
Plo. n.4.C. de probat. NO sit vere Imperator, cu sit unus. d. c. In apibus.arg. l. a. f. Nouissime. Ede origin.tur. late Io. Lecerier. de Primoge n. lib. I. q. T. col. I . Restaur. Castal. de Imper.q.60.& faciut, quae dixi in d.c. 3. Sed habet Rex omnia iura Imperialia , dc Imperatori spectantialii a mau