De capella regis utriusque Siciliæ et aliorum principum liber unus auctore Josepho Carafa c.r

121쪽

Iocorum Rex suerit, & quoad Aulicos omnes, & Capellanos Regis, uti ex pluribus privilegiis Romanorum Pontificum sequenti Capite adducendis, compertum est. In solemni Liturgia Palatina recitat prope Regem singulas Missis partes, atque

sacras omnes caeremonias Aulae moderatur , quas alibi opportuniori loco expendemus.

UΙ. Non in Aula solum Regum Galliae, aut Hispaniae olini

Summus Capellanus aderat, sed & in Aula omnium sere is Christianorum Principuna. In eo enim Archicapellanorum indice, quem exhibet Cangius , leguntur Fridebastus Episcopus Pictaviensis Archica pellanus Pipini Regis Aquitaniae; Remigius Archiepiscopus Lugdunensis Summus Capellanus Palatii Caroli Ducis Burgundiae ; Adventus Episeopus Metensis Archica pellanus Lotharii Regis Lotharingiae; & Gozbaldus saeri Palatii Summus Capellanus sub Ludovico Rege Bajoariae ..

in & Duces, Comitesque suum etiam Magnum Capellanum habuere, uti notat Altaserra lib. 3. cap. 8. de Ducibus. Memoratur enim ab orderico Uitali lib. 6. Hist. Nerluinus Cancellarius Hugonis Magni Ducis Franeorum , & Capellar Ducis Capellanorum maximus . Bertullam Archica pellanum & Cancellarium Comitis Flandrensis memorat Gualterus Tarvanensis in vita S. Caroli Comitis Flandrensis. Et in notitia E esiarum Belgicarum apud GOMastum occurrit anno 889. Theot-marus Archicapellanus Arnulphi Ducis Lotharingiae . Ex hoc antiquissimo more Duces Sabaudiae itidem suum Magnum Eleemosynarium habuere. Nuperis tamen abhinc annis Magnus Eleemosynarius Saba orum Principum amplissimum consecutus est honoris & dignitatis locum cum nempe a Gloriosse limo Carolo Emmanuele Rege ad id muneris designatus est an-uo i 4 . Clirissimus Cardinalis Victorius Amedeus delle is Linge genere, & virtute, non minus quam dignitate praestantissimus . Hac occalione, cum is esset Episcopus ordinandus, Sanctissiimus Pontifex BENEDICTUS XIV. pro ea

summa , qua pollet rerum ecclesiasticarum scientia, cujus testes sunt tot editi ab eo libri in rei publicae litterariae, & Eccle-sae commodum, eruditissimam dedit ad eumdem Cardinalem epistolam, typis editam , ut ostenderet, nil obstare, quominu

122쪽

minus Cardinalis aliquis jam suae Ecclesiae Titulo alligatus, alligaretur etiam vinculo Episcopalis Ecclesiae, quae sita esset in partibus Infidelium. In ea epistola praefatur doctissimus Pontifex , collatum a Rege munus Magni Eleemosynarii laudato Cardinali, quod cum ab Episcopo administrari debeat, ideo eumdein esse Episcopum consecrandum. Id vero ecclesiasticae disciplinae minime repugnare ; siquidem etsi olim ea viguerit disciplina, ut neque Episcopi ad Cardinalium , neque Cardinales ad Episcoporum ordinem facile promoverentur, ne violarentur residentiae leges, cum Epistopos suis in Ecclesiis, Cardinales in Romana Curia adhaerere necesse sit; tamen jam diu desiisse eam disciplinam, quod audio Cardinalium numero, possint jam ex iis nonnulli in Ecclesiis sibi commissis residere , quin ex illorum absentia , Romanus Pontifex, aut Romana Ecclesia aliquid detrimenti capiat. Iam vero si Cardinalibus pas. sim committuntur regendae Ecclesiae Episcopales, quibus conjuncta est actualis relidentia, quidni eis committi poterunt Episcopales Ecclesiae, quae cum subjectae sint Infidelium imperio , nullo actualis residentiae vinculo Pastorem adstringunti

Cardinalium quidem dignitatem Episcopali dignitati praeitare, quod illi Romani Pontificis lateri adhaereant: at ratione ordinis , Episcopos Cardinalibus praeire, atque adeo hos ad Episcoporum ordinem adscitos, e superiori gradu ad inferiorem minime descendere. Addit, exemplo non uno id totum evinci: si quidem nedum subacta a Tureis Constantinopoli, Cardinales plures donati suere Patriarchali titulo illius Ecclesiae, verum etiam anno IS99. cum Cardinalis Ferdinandus de Guevarata,

constitutus esset a Rege Supremus in Hispania Fidei Inquisitor , illum Clemens VIII. creavit, consecravitque Episcopum Eeclesiae titularis Philippensis. Eo exemplo Pontifex laudatum Cardinalem delle tange constituit & unxit Archiepiscopum Nicosiensem . Ex hac doctissimi & sapientissimi Pontificis epistola duo emergunt , quae Magni Capellani dignitatem insigniter extollunt. Horum primum illud est, Magnum nempe Capellanum agere Antistitem Aulae: La eariea, ait Pontifex,

di Granihlemos niere o Isa di Capellano Maratore della Regiaci clis, portasta ii Carauere Vesopiis, adducitque mox N a Petri

123쪽

Petri Gallandit verba in vita Petri Castellani: Aulae unus Regiae unicus Episcopus es; quocumque in loco per totum Regnum

Rex versetur, ab eo Sacramenta peter olet. Addit, ex Eleeniosynariorum indice edito a Cangio colligi, Episcopis semper id munus collatum ; & in Brevi dato II. Augusti II 3. se decrevisse , ut Magnus Eleemosynarius Regis Sardiniat Epistopali ornatus esset dignitate. Sane nedum Magni Eleemosyna rii Regum Galliae tertiae stirpis , sed etiam Arctiicapellani Regum secundae stirpis ex Episcoporum numero plerumque se te i suere . Et hi absolvebantur a relidentiae legibus, ut non uni , sed omnibus Eccleliis Regni in Aula deservirent. Proinde ubi Carolus M. petiit a Patribus Concilii Franeosordiensis, ut sibi integrum elet retinere in Palatio Hildeboldum Coi niensem Antistitem, uti legitur can. IS. Omnis Synodas con sensit, ct aeuit ei, eam in Palatio esse debere propter utilitates ecclesiasticas. Imo Patres Concilii Cariliacentis an. 8s8. cap. 7. a Rege Ludovico petierunt, ut constitueret in Palatio, qui Ecclesiarum, & Episcoporum negotiis apud Principem gerendis vacaret. Fuse ostendit &Qtiis mus Thomasimus par. 2. lib. 3. cap. 36. commorationem in Aula Regia juisu Principis, semper legitimam fuisse causam Episcopo non relidendi. Hinc

Capellam, Consiliarii, Cancellarii, Legati plurimi ex Episcoporum ordine in Aula versabantur. Ne vero Ecelestis sibi commisss de eliant, consueverunt illarum curam alicui delegare : uti ab Aigliberto Episcopo Cenomanensi, & Archicapellano factum, legitur in ejus actis editis a Mabillonio; illi enim adjutor, & Chorepiscopus datus est Petrus, ut quando ipse praeoccupatus in feriatio Regali erat, praedictus Chorepiscopus ei adjutorium procuraret siliquod, quantum apraedicto Domino Alliberto licue di eanonice ei concedebatur . Itaque Episcopis ut plurimum Archicapellani ossicium demandabatur; quandoquo tamen Abbatibus Presbyteris, in quorum numerosuere Fulradus , Hilduinus, Grimoaldus, aliique plures. An etiam Diaconis, uti affrmat Adelardus in libello de ordine Palatii, merito in dubium revocamus. Nam id potius veteres Apocrisiarios spectat, quos ille eosdem facit ac Magnos Capellanos. Apocritiarii quidem saepissime e Diaconorum num

124쪽

rosuere, utpote quia a Sardicensi Concilio statutum fuit, ne Episcopi ipsi peterent Urbem Regiam , sed Diaconos suos

eo mitterent ad Ecclesiarum negotia pertractanda . Et sane sedis atque honoris praerogativa supra Episcopos, prima sedes inter Palatii ministros , cura & administratio summa causarum ecclesiasticarum , mira Episcoporum erga Archicapellanos observantia , ejusmodi res sunt , quae Episcopis, aut saltem praestantissimis Presbyteris conveniant, non Diaconis. Neque facile invenias Diaconum, qui Archicapellani munus obierit; quamvis Mabillonius lib. 26. An n. Bened. coniiciat, Angilbertum Abbatem non nisi Diaconum fuisse , levissimo duetus argumento , quod Alculnus in multis ad eum epistolis, numquam illum Presbyterum dicat. Denique alterum consequitur ex laudata Sanctissimi Papae epistola , Cardinalibus nempe Magni Capellani munus convenire , eo ipso quod Cardinalem duxerit ordinandum Episcopum, ut hoc munere sungeretur. Et id quidem scitissime . Quamvis enim regnante Henrico IU. Francorum Rege, nonnullis visium fuerit id inseni me convenire; hos tamen Petratius lib. I. cap. 63. pluribus refellit, eo praesertim , quod Reges caeteris laicis haud sint comparandi, cum illorum summa, oc sacra sit dignitas, atque persona , illorum etiam plurima & gravissima sint erga Romanam Ecclesiam merita. Addit hujus rei exempla non pauca , nec nova. Nam Cardinalis de Alliaco Eleemosynarium egit Caroli VI. & Cardinalis de Boisy Magnum Eleemosynarium Ludovici XII. Cardinales le Ueneur , & de Meudon,

eodem munere functi sunt apud Franciscum Ι. tum etiam Cardinales Salviati,& Bongi apud Catharinam,& Mariam e Medicea familia Galliae Reginas. Subdit nedum Magni Eleemosynarii gradum, qui omnium est amplissimus , Cardinales obtinuisse; sed & inseriores gradus. Siquidem Cardinalis te Ueneur egit anno IS . Magistrum oratorii Francisci I. &Cardinalis de urnon Magistrum Capellae Cantorum : Cardinales Gondy, & Ret Z suere Magistri oratorii Regii, imperantibus Henrico III. & Henrico IV. His exemplis alia addi possunt recentiora Cardinalium, Perronii , Roche callii,

Barberini, Richelii, Bullionii, Jansonii, qui Magni Elee

125쪽

mosynarii ossicium gesserunt & nune temporis ab anno III 3. fungitur hoc munere in Gallia amplissimus Cardinalis Rohanius Episcopus Argentoratensis . Quodnam vero sit ossicium Magni Eleemosynarii praedicti Regis Sardiniae, sequenti CP pite perspectum erit. VII. Normannis Principibus plures in Comitatu suo ad hassisse Clericos, Capellanosque, jam alibi diximus; consequens inde suit unum aliquem caeteris praefuisse. Et ita rem se habuisse evincit diploma quoddam datum anno II 2o. a s Gaufrido Comitis Rogerii filio in gratiam Catanensis Ecclesiae, quod exhibet Pirrus agens de Anterio illius civitatis Episc po. Huic enim diplomati subscribunt inter alios duo Presbyteri Capellani Comitis, & Magister Capellanus, hoc est, qui caeteris Capellanis praeerat: Petrus Magyler Capellanus iasius, er Petrus aliut Presster, is Stephanus alius Presbγ- ire. Magisterii enim vox praesecturam denotat , unde qui aliis praestabant, Magistri dicebantur. Proinde fatendum est, Majoris Capellani dignitatem in Aula nostrorum Principum,

non Suevorum, aut Andegavensum dumtaxat, sed etiam Bogerii Regis aetate vetustiorem. At alium Majorem Capellanum indicat alibi Pirrus Rogerio Rege antiquiorem. Is enim in notitia Ecclesiae Agrigentinae, primum Episcopum hujus Civitatis post ejectos Saracenos S. Gerlandum, Normannorum Principum Roberti & Rogerii consanguineum , dicit

Majorem eg isse Capellanum Rogerii Comitis Siciliae, & Calabriae . Id vero colligit ex diplomate quodam anno Io92. ab eo Comite concessio Ecclesiae Catanensi. Atqui tamen ibi Ge raldus subscribit Capellanus : Ego Gerridus Capellanus domi ni Rogerii Comitis iliter. Potuit tamen Geraldus sive Ger-Iandus dici Capellanus, quamvis Capellanorum erit primus, praecipuusque . Ita Fulradus saepe dictus est Pipini Capellanus; cujus tamen certum est Archicapellanum fuisse , & Archipresbyterum Franciae . Quin sub tertia Regum Francorum stirpe, obsoleta jam veteris Archicapellani denominatione, qui Sacramenta Regibus administrabat, nonnisi Capellanus dicebatur. Gerat dum vero, non simplicem Capellanum, sed

ex Capellanis praecipuum suisse, coniici potest ex subscriptio

126쪽

Iosnis loco, quod nempe stat ina post Archiepiscopos Tarentinum& Consentinum subscribat, ante ipsius Comitis filios Gauffriduin , & Iordanum , caeterosque Aulae Magnates. Id ipsum etiam suadet nobilissimum Geraldi genus, utpote quia Roberto , R Rogerio cognatione conjunctus erat . Sed an idem Geraldus hic Capellianus Rogerii, cujus extat mentio in diplomate Catanentis Ecclesiis, ac Gerlandus Episcopus Agrigentinus, uti Pirrus censet, non ita certum, exploratumque videtur . Illud tamen certum est, Rogerio primo Siciliae R

gi suum adfuisse in Aula Magnum Capellanum, qui Magister

Capellanus dicebatur. Cum enim excitasset ille Palatinam Ecclesiam, & numerosum Clerum addixisset sacro hujus Ecelesiae ministerio, eamdemque etiam Parochiali jure donatam voluisset, constituendus sane erat, qui caeteris praeesset, &qui rem sacram universam in Palatio moderaretur. Quare a prima illius Ecclesiae fundatione ordinatos Magistrum Capellanum , seu Capellanum Majorem, Canonicos , aliosique

Capellanos, testatur Pirrus e publicis Tabulariis, in notitia Palatinae Capellis. Hoc ossicio Majoris Capellani donatus est anno II 48. a Rogerio Rege Ioannes de Nusco Monachus Congregationis Montis Virginis , socius S. Guillelmi, & striptor illius vitae . Rogerius enim , construeto prope Aulam Panormitanam insigni Monasterio, Guillelmum, cui erat addictissimus , ejusque socios ex Apulia accersierat, ut illic Monasticam disciplinam inducerent; &ab bis sanctis viris Monasterium illud dictum est S. Ioannis de Eremitis. Hujus itaque Monasterii Abbatem l quam dignitatem primus gessit Ioannes de Nusco , declaravit, constituitque suum Consessarium , Con-sliarium , & Magnum Capellanum , dato diplomate, quod exhibet Pirrus in notitia Abbatiae S. Joannis de Eremitis. Ibi Rogerius ait: lentes Abbatem V dis Monasterii inter ceIemros Praelatos Regni nosri a urii periali dignitatis privilegio gaudere , eumdem , ct omnes bisue denus eamnice in ossicis Abbatis, Consiliarios , o famiuares nos os eligimus saturn tes , ut idem Abbas semper in omnibus se latibus solemn

hus Iamquam Praecipuus Capellanus no fer, quem nobis Patrem

ordinavimus, dispeciali simum iamri rem, ad celebrandia

127쪽

Disina in Capella supradina nostri palatii Panormiunt Praelatis Regni nostri cieteris praeponatur ἱ ut qui Nobis in m Do

Palatio majori vicinitate Otatur , ampliori gaudere debeat praerogativa honoris , nec alius Praelatus praeter sui contine

ιiam ct confessum, vel eo invito in praedictis festisitatibus in Capella praedicta celebrare prae fumat. Ut itaque Abbatem il-him Rogerius summo honore prosequeretur, eumque caeteris

Praelatis Regni parem faceret, imo speciali praerogativa auge ret , illi contulit Magni Capellani dignitatem , eumdem quo que in Consilium suum adscivit. Quo perspicuum fit, Magnum Capellanum Regum nostrorum , in ipso rei initio, amplissimum obtinuisse locum honoris, & dignitatis. Illud etiam ex laudato diplomate colligitur, Praelatos scilicet Regni consuevisse in magnis solemnibus in Capella Regis facere rem Divinam , id vero proprio jure spectasse ad Magnum Capellanum , ita ut nemini fas esset , nisi eo permittente. Caeterum in Aulam Regum Siciliae haud tunc primum Magni Capellani munus illatum fuerat . Nam eo fortasse functus est anno III. & IIsso. Thomas quidam, cujus occurrit mentio in

diplomate Rogerii Regis , in gratiam S. Guillelmi Fundatoris Montis-Virginis dato, quod legitur in ejusdem sancti Eremitae vita a Ioanne de Nusco ejus discipulo exarata, atque a Bollando edita die a 3. Iunii. Hoc enim diploma, cui subscri-hunt Guillelmus Princeps Taranti, filius Regis, aliique Proceres Aulici, dicitur: Datum Panormi, per manum Magi fri Thomae Capellani Regis, octavo Ralen. Septembris , Ind. ctione XV. Incarnationis Dominicae anno MCXXXVII. Similia leguntur in alio diplomate dato anno II 4o. Uerisimile est, hunc Thomam utroque officio , & Magistri Capellani , seu Capellani Majoris , & Cancellarii sunctum esse; cum haec duo officia saepissime copularentur. Nec a vero plurimum distat, Robertum illum de Urbe Capellanum Rogerii Regis , &Magnum Siciliae Cancellarium, cujus meminit Pirrus in Chro- nologia Regum Siciliae , Magnum fuisse Regis Capellanum .

Jam enim adnotavimus, Summos Capellanos , quandoque simplici Capellanorum titulo nuncupari . Sane Gualterius ille,

qui ex Anglia Siciliam venit una cum Joanna filia Henrici Re-

128쪽

Io Igis Anglorum nuptura millelmo II. Siciliae Regi , Magni Uapellam ossicium gessit, etsi a Petro Blesensi in ep. Io. ad eum data', nonnisi Capellanus Regis dicatur. Quae enim illi scripsit Blesensis, hujusmodi sunt, quae Magno Capellano conveniunt . Agebatur de Ecclesiae Agrigentinae Sacerdotio, quo Rex donare propossierat fratrem Comitis Loritelli tinparem tanto ministerio. Ne itaque tantam Ecclesia illa subiret calamitatem , & ne Rex tanti eriminis reatu innodaretur, Bl sensis gravem conscripsit epistolam Gualterio Capellano, ut pro ea qua apud Regem Valebat auctoritate, ossicio suo fac rei satis, Regemque a proposito removeret. Ita ille: Si non

annuntiaveris impio impietatem suam , isse in impietate fusinorietur, ct ejus anima de tuis maribus requiretur . Opis

tua est. 9 in periculum tuum , 'ssur euotidiam fuse si .

Vide, ne alios imiseris, qui Iae, di lanam quaerant de ovibus , non statem. Periculosum est tibi, si in tonsoris o tam eonvertas miristerium Pastorale . Gualterius itaque exercebat ministerium Pastorale , Rex erat illius ovis, ad illum spectabat cura animae Regis, illius partes erant Regem ab impietate prohibere, cui ossicio si ille defuisset, poenas daturus erat. Atqui haec omnia compertum est non simplici Capellano, sed Magno Capellano convenire: atque adeo id muneris gessit Gualterius, ejusque partes fueruOt, non modo Sacris operari in Capella Regis, sed inmper exercere ministerium Pastorale. Is vero genere nobilissimus , utpote quem nonnulli asse runt consanguineum Henrici Regis Anglorum, plurimum va

luit gratia apud Willelmum Regem , magnisque honoribus auctus est. Nam Regis Institutor fuit ; cujus rei meminit idem Petrus Blesensis ep. 66. ad ipsum data et Seius, quod Dominus Rex Siculae per annum disipulus meus fuit, qui ct a vobirversificatoriae , atque litteratoriae artis primitias habuerat sper indu iam ct fiollieitudinem meam beneficium frientia

plenioris obtinuit. Fuit & Regis Consiliarius, ejusdem etiam Cancellarius, pluribusque donatus Sacerdotiis, ac tamdem Pa normitanam hedem conscendit. Iam habes in Aula Norman norum Regum Magnos Capellanos genere,vel pietate praestan iissimos, qui Consilio Principis intererant, aut Canculiarioso age

129쪽

os agebant, Sacris operabantur in Capella Regis, & gerebant

Pastoris ministerium.

VIII. Quod Suevos attinet , in horum Principum Aula Magnum Capellanum extitisse, asserit Freccia in libro de Sub- seudis , agens de ossicio Magni Cancellarii, ubi ait, observasse se in prore su quodam antiquo ob Feririeo ILCapellanum Majorem a sentem in Cancellaria , qui praefabat juramentum partibus,si quid ultra, quam esset taxatum, erogassent , aut promisissent, ct ubi in Cancellaria in expeditione literarurn pars Nponebat , data copia, duo Iudices Magistri Iustitiarusedentes legebant, ct si adprobabant, Aginabantur, per Agillatorem ad gnabantur Capellano . Et quidem prisci est

instituti, ut coram Aulico Capellano sacramenta praestarentur , quae Regibus debebantur. Res etiam fuit usitatissima , ut Capellanis Aulicis Cancellaria Principis committeretur. Ex hoc itaque receptissimo more Suevi Siciliae Reges, iidemque Imperatores Magno suo Capellano Cancellarii munus addiderunt. Sed an Gualterius ille de Palena, Episcopus Trojae primum, deinde Catanensis, tum Panormitanus, cui Papa Innocentius III. Friderici pueri tutelam commendaverat , & qui sub Henrico IU. Imperatore, & Friderim filio egit Cancellarium Regni Siciliae, suerit simul eorumdem Principum Magnus Capellanus, haud fatis est exploratum. Verisimile tamen est, ita se rem habuisse, quod apud Germanos Imperatores utrumque munus Archicapellani, & Archicancellarii conjungi, & ab eodem administrari consueverit, ut alibi diximus. Constat vero e Regiis Tabulariis Siciliae , uti legitur to. a. Siciliae Sacrae in notitia Capellaniae Majoris S. Luciae de Milacio , circa an num I 2M. Gregorium Mustaccio Majorem suisse Capellanum Friderici Imperatoris, ac Siciliae Regis, cui Imperator concessit oppidum S. Luciae de Milacio , quod antea juris erat Ecclesiae Pactensis, quodque Imperator pro suis deliciis elege rat . Ecclesia itaque illius oppidi, quae ante haec tempora spe rctabat ad Dioecesim Episcopi Pactensis , exinde subjecta luit jurisdictioni & curae Majoris Regii Capellani, ita ut sequentibus saeculis ad nostram usque aetatem Abbas S. Luciae de

Milacio simul esset Major Capellanus Regni Siciliae. Attamen

130쪽

etsi a Friderici Imperatoris aevo Maior Capellanus addictus fuerit illi Ecclesiae, non inde tamen excidit jurisdictione &eura Capellae Palatinat. Id enim contigit nonnisi circa annum II 8 o. cum a Regio Uilitatore Francisico de Puteo declaratum fuit, Majorem Capellanum adstringi residentiae legibus in sua Ecclesia S. Luciae de Milacio; exinde tum Ob Regum absentiam, qui in Hispania imperium administrabant , tum ob ipsius Majoris Capellani absentiam ab Aula Panormitana, factum est, ut animarum cura in Aula Cantori Capellae Palatinae , jurisdictio vero in Clericos Palatinos Iudici Regiae

Monarchiae adscriberetur.

IX. Aragoniis imperantibus, quanti secerint Reges Majores suos Capellanos facile conjici potest ex amplissimis muneribus , & Legationibus, quae illis saepissime demandarunt. Damianus de Palleio Magister Capellanus Petri II. Siciliae Regis , fuit & ejus Consiliarius , Cancellarius , ac Regni Logotheta : uti constat e privilegio quodam Petri II. concesso Ee-elesiae Citanensi , quod datum dicitur anno I 337. Per Venerabilem Damianum de Palitio de Messana Paris etesias Prose forem, Regni Siciliae Logothetam, ct Cancellarium, Capellanos e Magistrum Capellanum . Extat apud Pirrum in notitia Catanentis Ecclesiae: qui idem in Episcopis Magariensibus narrat, Damianum de Palicio una cum Peregrino de Pactis Ordinis Praedicatorum , Majore Capellano Friderici II. Regis, Oratorem milIum ad Ioannem XXII. Pontificem, ut convenientibus Sedis Apostolicae Legatis , foedus initum inter Fri-dericum Siculum,& Robertum Neapolitanum Reges executio ni mandaretur . Ubertinum Episcopum Pactensum , Magistrum Capellanum suum delegavit Fridericus III. causa tractandae pacis cum Joanna Neapolitanorum Reginae itidem Dionysius de Murcia, Antistes Messanensis, & ejusdem Remgis Major Capellanus varias obiit Legationes ad pacem inter Joannam, dc Friderieum conciliandam. Cum Maria Friderici III. filia, Regnique haeres, nupsisset Martino Aragonio, cui Urbanus VI. insensus erat, e contra favebat Pseudo-Papa Clemens VII. cumque exhinc plurima , & diuturna dissidia Regnum perturbaverint, tandem iis auctoritate Pontificia