장음표시 사용
31쪽
lib. 4. Insigne prae aliis suit, quod in magno Palatio a Theophilo Imperatore constructum resert Continuator Theophanis lib.
ῖ. cap. I. Aliud dictum Deiparae Phari aedificavit illius sue- cessor Michael prope triclinium Palatii , ubi imperialia sponsalia aliquando celebrata narrat lib. q. Theophanes. Balilium Macedonem quinque oratoria in Palatio excitasse, eorumque praecipuum Oratorium S. Pauli a Mauritio olim aedificatum, teribit i n illius vita Porphyrogenitus. Qui idem commemorat Palatina Cratoria Dei parae Uirgini, S. Petro, S. Clementi, S. Michaeli ab eodem Balilio consecrata . Leo Sapiens construxit in Aula aedem sacram S. Annae, ut testatur Continuator Theophanis lib. I .Et Isaacus Comnenus in Palatio extruxit Ecclesiam in honorem S. Theclae, ut refert Anna Comnena lib. 3. Alex. Ab aliis Imperatoribus alias sacras aedes Palatinas excitatas enarrat Cangius in laudato opere: ex quo illud etiam eonstat, consuetudinem celebrandi in Capellis Imperialibus,
usque ad Orientalis Imperii interitum perseverasse. Sed de Ciero Imperatorio, & de Litursia Palatina in Oriente alibi
IU. In Occidente, omnium antiquissima Capella Palatina occurrit in Aula Regum Francorum. Hos primae stirpis Reges Oratorium in Aula habuisse, conjicit Thomassinus p. I. lib. 2. cap. Io9., ex eo quod Clodovaeus plures in suum consilium adhibuit Episcopos , Clericosque, ut illum monuerat Remigius: & Stephanus Leodientis in vita S. Modoaldi Trevirensis plures e consilio Dagoberti II. Episcopos nominat. Uerum, quod a consiliis essent Episcopi Regibus, non inde emergit , quod eisdem essent a sacris domesticis . Sunt tamen alia hujus rei argumenta: siquidem Gregorius Turonensis lib. 8.Ηist. Franci cap. 4 . meminit Oratorii Gunt ramni Regis ;&lib. Io. cap. 48. alterius Oratorii Childeberti Regis, ubi matutinis ossiciis interesse consueverat. Mabillonius in libro de Re Diplomatica exhibet nonnulla Placita Theodori ei & Childeberti Regum, ubi mentio fit oratorii Palatini in quo Capella S. Martini servabatur. In aetis S. Desiderii Episcopi Cadurcensis apud Cointium in ann. Franc. ad an. 6I7. legitur, illius
fratrem, & praecessorem Rusticum fuisse Abbatem Regii Ora torti .
32쪽
torii. Nonnulli etiam memorantur Capellani Regum prima Dynastiae, quos Oratorio Palat i no mancipatos suisse conjicere Iieet. Monachus Inculi sinensis ut testis est Bignonius lib. i. e. 23. scribit Inculi simanum Episcopatum datum a Clodovaeo Aptonio Capellano suo . Aiglibertus Epistopus Cenomanentis, qui floruit regnante Childerico, Archicapellanus dicitur in ejus actis. Cangius in Gloliario laudat Beribarium sub Clotario, & Rieulphum sub Dagoberto Arcbicapellanos . Denique Gregorius Turonensis lib. 8. Ηist. cap. 29. memorat Clericos Fr
degundae Reginae : & Gregorius M. lib. 9. ep. Iao. Syagrium Episcopum indicat addictum obsequio Brunechildis Reginae. Praeterea certum est, Reges Francorum primae stirpis in Palatio suo servasse S. Martini Reliquias, quas in bellicis expeditioni-hus secum deserebant, & ad quas sacramenta fidelitatis persolvebantur. Id enim constat ex laudatis Placitis Theodorici, &Childeberti, & ex sormulis Marculptii. Servabantur etiam in
eorum Palatio aliae Sanctorum Reliquiae. Meminit namque Marculphus in quadam formula lib. I. cap. o. Reliquiarum , quas Rex varias in Provincias deportari faciebat,ut ad eas prinstarentur sacramenta fidei, quae sibi, filioque deberentur. Et Petratius lib. I. de orat. Reg. Gall. cap. q. S. & 6. probat in more suisse apud Francorum Reges Merovingiae stirpis, Sanctorum Reliquias domi suae custodire , easque deserre cum hostibus congressuros; atque ita factum a Clodovaeo I., Child berto I., Clotario I., aliisque. Jam vero ex hac religione erga Sanctorum Reliquias, causa etiam emergebat habendi oratorium , & coetum Clericorum, qui divina officia persolveret. Nam solemne fuit Ueteribus, ut ubi Sanctorum praesertim Martyrum, quiescerent Reliquiae , ibi sacra peragerentur. Hinc nedum deputabantur Custodes Martyrum , & Monumentorum I sed & ordinabantur Clerici, qui ibi sacris operarentur . Quod ipsum indicat Concilium Chalcedonense can. 6 vetans aliquem ordinari , nisii in Ecclesia civitatis , pagi, 'aut in Martyrio , aut in Monasterio . Concilium Aurelianense II. can. I 3. hos eosdem vocat Martyrarios. Et a Concilio Epaonensi can. 23. expresse statutum est, non esse collocandas Martyrum Reliquias in Oratoriis, nisi Clerici depu-
33쪽
tarentur quo sacris rineribus allendi frequemia famulentur.
V. A Capa illa S. Martini Turoneniis, quam in Oratorio Palatino asservatam, &in castris delatam innuimus, Orat ria dici caeperunt Capellae : ut in Placito Childeberti apud Mabillonium, oratorium Regis nuncupatur Capella S. Martini. Hanc hujus vocis etymologiam tradit Monachus Sangallensis lib. I. de vita Caroli Magni, ubi ait: De pauperibus seupradictis quemdam optimum dictaurem oscriptorem in Capellam suam os 2Nyst, suo momine Franeorum Reges proptercopam S. Martini, quam ad bella portabant, Sanctasea appellare flebant. Eamdem assignat Ualafridus Strabo de Reb Eccles cap. 3 i. Dicti sunt primitus Capellam a Capa B. Martini , quam Reges Franeorum ob adjutorium victoriae in praeliis solebay reuin habere. Eadem est sententia Honorii in Gemma animae cap. I 28. , & in sermone de S. Martino: cui subscribunt Baronius , Cangius, Thomassinus, Mabillonius, aliique. Neque audiendusJoannes Filesacus scribens in quer. Eccl. Gallic. Graecam esse illius vocis Originem, qui e concavitatem denotrit: cum inauditam esse eam vocem apud Graecos, Ioannes Meursius testetur . Pariter rejiciendae sunt interpretationes Glossographi, qui in cap. Concedimus, de Consecr. Dist a. didiani putat Capellam, quod caprarum pellibus tabernacula tegerentur; & eorum , qui ejusdem dictionis originem accerserunt a verbo Capio. Itaque Capellae vocabulum primo occurrit in Marculpho, qui medio taculo septimo floruit, lib. I. formul. cap. 38. ubi refert, Francorum Proceres jurasse manu posita in Palutio inper Capellam Domini Martini ..Hic Capellae vox Reliquias ipsas denotat: uti & in Charta quadam edita a Mabillonio lib. de re. Dipl. ubi Theodoricus Rex anno 68O. ait: Sua mano .... in Oratorio nostro super Capella domni Martini, ubi reliqua Sacramentastercurribant, Me debirent conjurare. At in altera Charta Chil deberti Regis anno 7 Ita ipsum Oratorium nuncupatur Capella: Sie ab ipso viro Gri-
moaldo fuit judieatum, ut sex homenis de Verno, Ofex ita, Latiniaco bone Arius in Oratorio suo seu Capella S. Martini immemorata homems debirent conjurare. Quid vero ea fuit D.
Martini Capa Z Non alia sane juxta Cangit sententiam in Glos
34쪽
sario, quam illius brevis tunica . Atqui tamen Hieronymus
Bignonius in notis ad Marculphi sormulas lib. I. cap. 38. censet, non ullam D. Martini vellem denotari; sed Capsam, seu Capellam, aut thecam , ubi ejus recondebantur Reliquiae. In eadem est sententia Petratius lib. I. de Orat. Reg. Gall. cap. I. R a. eo ductus momento, quod qui S. IVIartinum laudarunt Paulinus Nolanus , Severus Sulpitius, Gregorius Turonen sis, nullam illius Capae, seu tunicae mentionum injecerint: imo ex epistola quadam Theodomari Abbatis Catinensis ad Carolum M. inseri Capae vocem, tunicam quamdam denotantem ab Italis, non a Francis derivatam. Ηax tamen non adeo valida sunt, ut tangit sententiam convellant: praesertim cum Ueteres Capam , non Capstan dixerint B. Martini. Quod vero hujus Capae nulla occurrat mentio apud antiquos; causa esse potuit, ut Optime advertit Gallicus cap. 2. q. q. , quod ea aetate nondum illud vestimenti genus Capa diceretur , quo nomine donari coepit saeculo septimo adolescente. Memorarunt tamen Sulpitius, S Fortunatus , brevem, hispidamque Beati Martini vestem, quae nudis brachiis, pectus solum ambiebat. Quoad Theodomari epistolam lib. I. Chron. Casin. cap. I 2. ibisti no est de Cappa, seu Cucullo Monachorum, quod vestimenti enus, totum corpus contegentis , diversum sane est a
Capa, de qua agimus. Atque haec est illius dictionis Capellae
origo , quo nomine deinceps rannes sacrae .ssides donatae sunt.
Quin & i psa sacra suppellex ad rem divinam faciendam dicta est
Capella. Hoc sensu Caresus M. in suo testamento apud Egin-hardum , vetuit dividi Capellam suam: & hoc sensu etiam non semel usurpat vocem Capellae S. Everardus Comes in suo testamento apud Cangium in Glossario . Sed & Cancellari. , Principis dicta est Capella eo quod in Oratorio Palatino Archivium, Diplomata , & Regni monumenta altervarentur. Hinc in Concilio Francosordiensi an. 78 . can. 3. Carolus M.
post condonata delicta Thalsiloni Duci Bojorum, jussit, ut unum Diploma hujus veniae deponeretur in sacri Palatii Ca- pclla . Et de Anglia, testatur Spei mannus, Archivum Regium in Capella custodiri , quae proinde dicitur Capella Rotulo- . rum. In Statutis Davidis II. Regis Scottae leguntur litterae, B a quae
35쪽
quae emanarunt de Capella Regis. Unde qui describendis Regiis publicisque instrumentis addicebantur, Capellani olim audiebant . Denique illud notandum est cum Petratio lib. I. cap. 8. Capellam Regis proprio & stricto sensu sumptam, non esse sacram AEdem ipsam in loco aliquo constructam ; sed coetum Clericorum , qui Regis sunt a sacris domesticis. Qua de re is ubicumque Rexauerit, sive in civitate, sive in castris, domi forisque , terra marique, babet Capellam suam et quemadmodum ubi Rex , ibi Aula.
VI. Regnante Carolo Magno sacrarum rerum amantissimo, & ejus stirpe , haud facile est dictu, quantum Capellata, Palatina splendoris & dignitatis acceperit. Ordo Romani OG sic ii, quem Pipinus invexerat in Galliam, quemque Carolus M. egregie promoverat, & propagaverat, ibi potissimum vigebat. Sangallensis Monachus lib. I. de eccl. cura Caroli Magni cap. 33. ipsum exhibet, ut ducem & moderatorem cantus ecclesiastici, lectionum , & Ossiciorum , quae celebrabantur in Capella Palatii: in qua nec ullum sinebat adscribi Clericum, nisi qui & litteras sciret, & cantum . Refert idem Scriptor , quibus ille se muniret vestibus, cum nocturnis ademet ossiciis,N quanta circa ipsum esset Clericorum frequentia. Et Egin-hardus in illius vita testatur: Ecclesiam mane , ct vespereo , item nocturnis horis, ct Sacrificii tempore, quoad eum valetudo permiserat, impigre frequentabat . Hinc Palatina Ecclesia , veluti omnium exemplar habebatur, ad quam se coetem Omnes consormarent, & tamquam magistram aemularentur. Quaro cum voluit Leo III. ut in Gallia recitaretur Symbolum more Romano, sine particula Filioque hortatus est Mi flos Caroli M. ut ita in Regia Capella recitaretur, cujus exemplo se coeterae Ecclesiae accomodarent. Nec una erat Francorum Regibus Capella Palatina; imo cum plura eis essent Palatia, plures quoque ipsi habuere Capellas: omnium vero famosissima dicitur a Gausredo in vita S. Bernardi, Capella Palatii Aqui ra-nensis , quam a Carolo M. excitatam Leo III. consecraverat.
Plura de hac Capella scribit Eginhardus in vita Caroli Magni: eamque pluribus Sanctorum Reliquiis ditatam constat ex sermone Caroli de illius sundatione, quem refert Miraeus in Cod. piata
36쪽
piata donat.cap. II. Ibi enim ait Imperator, se Pignora Apostolorum, Martyrum , Consessorum, Uirginum, ex variis Regnis , praecipue Graecorum , collegisse, atque in eam Capellam intulisse. Hujus instar, aliam inchoavit Capellam Ludovicus Pius in Theodonis-Uilla, cujus meminit Continuator Regi- nonis ad an. 939. Neque enim minori erga Divina officia studio afficiebatur: unde eum Davidi assimilat Theganus , aitque plus nimio indulsisse Consiliariis suis , quod psalmodiae , &lectioni totus vacaret. Et cum ad ipsum scriberet Agobardus de multis, quae imperium illius scedarent, non potuit non j stis laudibus afficere studium & assiduitatem illius ad Divina o ficta frequentanda. Succes bres Reges secundae & tertiae stirpis habuisse Capellas Palatinas , habuisse & Capellanos plures, qui in Aula rem divinam facerent, cui ipsi Depissime intererant , constat ex Petratio, toto libro de Orat. Regum Galliae. Inter eos eminuere in omni pietatis genere Robertus &S. Ludovicus ; quos Divina frequentasse Officia, noctu diuque in Capella sua ; plures ad sacrum ministerium Clericos aluisse ;praecipuas anni solemnitates sena ma coluisse religione I Oratorio etiam portatili usos esse ad sacra Mysteria conficienda , ubi iter agerent; & alia plurima pietatis argumenta, reserunt Hel-galdus, Nangius, Gausti dus de Beli loco, scriptores illorum vitae. Testis est Petratius lib. I. cap. q. nulla fere a Regibus Palatia constructa, ubi non esset oratorium ad sacra peragenda : Robertum excitasse in Palatio AEdem D. Nicolao cacram ; dovicum VII. in Aula Sacellum B. M. Virgini consecrasse ; & Sanctum Ludovicum in honorem Spineae Christi Coronae, quam a Balduino Orientis Imperatore acceperat, Sanctam Capellam Parisiensem cum Clericorum coetu construxisse . Nam etiam Regibus secundae & tertiae stirpis mos fuit Sanctorum Reliquias in Aula custodiendi, ut idem tradit Petratius lib. I. cap. 6. & 7. Ita Hugo Capetus Sanctorum Miglorii, Sansionis, & Magiovii Corpora in Capellam intulit Palatinam; quam etiam Parochiali jure donatam voluit. Et de Roberto ejus filio scribit Helgaldus, quod jucundabatur in Sanctorum Pignoribus a se auro di argento bene ornatis. Resert Gngius in Glollario verbo Capelu Chartam Caroli Simplicis, ubi Rex ait
37쪽
ait se Reliquias B. Virginis Walburgis collocasse in Capella Palatii Attin iaci , At duodecim ibi deputasse Clericoq: qui dium que Disina horis competentibus 'equentem Meia . Has Reliquias deserri consuevisse cum in liostes castra movebuatur, diserte constat ex Concilio Liptinensi anni 7 2. , R ex Capitularibus Caroli M. lib. 7. cap. Io I. ubi itatutum fuit, ut nullis Clericis fas esset in hostem una cum exercitu pergere , nisi iis, quibus opus erat ad sacra munia obeunda , & ad Sanctorum Pignora portanda. Regnantibus vero tertiae stirpis Regibus , celebre vexillum dictum Auriflammeum , ex ara B. Dici-nisii sumptum , sumina religione , in hostes ferebatur . Iidem sere mores obtinuere in Oriente , cujus Imperatores con
gressuri cum hostibus, & Reliquiis Sanctorum Auri flammeo utebantur . Tandem Capellae Palatinae Regum Galliae, nedum Sanctis Pignoribus instructae erant , verum etiam splendidissima sacra suppellectile . Ut enim constat ex repertoriis Regis Roberti apud Helgaldum , & Ludovici Grossi apud Sugerium , & Caroli VI. apud Petratium lib. 2. cap. q. R 3. ibi recensentur Calices, Cruces, Evangeliorum libri, Candelabra, thuribula , simulacra, & alia sacri ministerii instrumenta, magno in numero, ex auro vel argento conflata:
ornamenta etiam Sacerdotalia miri operis, summique pretii. Atque ex his satis superque patet , quam antiquo, &quam splendida, fuerit Capella Palatina in Aula Regum Francorum . Et nunc temporis habent Galliae Reges Capellam, nedum in Parisiensi Palatio , veruin in Palatio Fontisbellaquei a Francisco I. excitatam , & in Uersaliensi a Ludovico XIV. constructam; quas describit Martinierius in suo Dietionario Geographico. VII. In Aula Hispana a Suevorum Regum aetate Sacel lum extitisse Palatinum, conjicit Turturetus in libello ad hanc
rem edito. Nam Concilium Lucense anno I 67. , regnante
The miro celebratum , dum suas singulis Episcopis Dioeceses attribuit, Episcopo Dum lenti Regiam familiam assignat: Adsedem Dumiensem familia Regia. Ex quo colligit ille, ita habuisse Hispanos Reges propriam Ecclesiam Aulae , & Aulicos Sacerdotes, uti Aulae Antistitem: rejicitque Garciae Gai sae
38쪽
sententiam , qui nomine familiae Regiae denotari censet Monachos Duiniensis Monasterii, quod Regii erat juris . Addit, in Historia gentis Hispanae par. a. cap. Φ, jussu Alphonsi Sapientis conscripta, Regiam minum' subditam dici Episcopo Duiniensi: hocque idem asserere Lucam Tudensem , &Ambrosum Morales Hispanos Scriptores. Regnantibus deinde G this , nullam quidem exprellam mentionem occurrere Capellae, & Capellanorum Aulae Hispanae: vestigium tamen ejus rei deprehendi in Concilio Toletano v II. cap. I. ubi memorantur
Sacerdotes, qui adstringebantur juramento , Regi se se fidos
sere . Horum nomine censet Turturetus Aulicos Sacerdotes
indigitari. Eugenium quoque Toletanum Antistitem e numero suisse Palatinorum Sacerdotum opinatur, quod ab IdeliinsbToletano lib. de viri illustr. cap. I . dicatur Clericus Regiae Ecclesiae : Nui eam Ecclesiae Regiae Clericus estis egregius. Quamvis Hispani Scriptores nomine Ecclesiae Regiae, non E clesiam Palatinam , sed Toletanam interpretantur λ quod amplissima Civitas illa olim diceretur Urbs Regia. Si vera tamen narrat Iulianus, vel si vera a majoribus accepit , fuit G this Hispaniae Regibus Capella Palatina, ubi S. Leocadiae Corpus tumulatum erat. Is enim scribit in suis advers n. 289. Accepi simul a majoribus in S. Leocadiae Sacello Regio, Corpus
sepultum fuisse in Aulae Sacello, G prope sepulcrum Virginis , in pariete locatum thronum fuisse Regis Reee uinthi, Gothorum more purpura, auroque tectum. Sub tertia Regum Hispaniae Dynas ia, Regum nempe Legionis &Castellae, non , obscuris argumentis Ecclesia Palatina asseritur. Ferdinandus cognomento Magnus Legionis & Castellae Rex omnibus intererat nocturni diurnique ossicii Horis, concinens & ipse cum Clericis, quin & agens quandoque partes Praecentori S. Ita de eo narrat Rodericus lib. 6. de reb. Hisp. cap. I 3. ad an.
Io 63. : Ecclesiam vespere , ct mane, nocturni se boris, Sacrificii tempore frequentabat, interdum eum Clericis in Dei
laudibus modulando, interdum etiam vices Cantoris explebat.
Atqui hanc Ecclesiam nonnisi Palatinam fuisse, illud suadet , quod Rex singulis noctibus , singulis quoque diebus, mane, dcvespere, Aula egredi, & ad Eccletiam pergere, haud facile
39쪽
I 6 potuisset. Idem dicendum est de Ioanne Aragonum & Stelliae Rege, quem etiam quotidie Divinis affuisse Ossiciis, testis est: Marinaeus Siculus lib. a I : tauotidie rebus disinis aeris i terfuit . Narrat & idem Auctor, I sabellam Castellae & Aragoniae Reginam nusquam defuisse Divinis ossiciis, quae in Regia ejus Capella decantabantur ; si quid vitiose pronuntiaretur, ipsam emendavisse; Horas quoque Canonicas ipsam quotidie persolvisse : Semper enim seris rebus, ct Divinis officiis aderat . In quibus siquis forte Sacerdotum suorum, qui sibi rem
divinam eelebrabant, aut Horas Canomicas, ct Psalmos eanebant , erra et in ollaba, persentiebat, G tamquam Magi-sro discipulam admonebat. uac praeter multas extraordina rias ct potivas orationes, Horarium suoque, Sacerdotum more , quotidie persolvebat. Tandem, cum in nonnullis privilegiis ab Alphonso UI. coneessis Antistiti Compostellano, medio fere duodecimo seculo; atque in Lege Hispana ab Alphon-m IX. edita, mentio fiat Capellanorum Aulae Hispanae, jam haerendum non est, quin antiquis Hispaniae Regibus fuerit Palatina Ecclesia. Quam vero nunc temporis habent, describit Turturetus Capellanus Philippi Io. in libro de Sacello Regio cap. 4. de cujus Clero, & Liturgia inferius dicendum erit. Sed praeter hanc Ecclesiam Palatinam , alia sunt in Aula Hispana Sacella, ubi privatim a Capellanis Aulae, sacra Mysteria conficiuntur, Rege praesente. VIII. Est etiam hoc loco commemoranda Capella Palatina Regum Angliae, quod Olim sacrarum rerum cultu , & Cle ricorum frequentia plurimum effulserit, & ad haec usque tem 'pora illius supersint vestigia. Sane Alfredum Regem , qui no no imperabat saeculo, habuisse in Aula sua Capellam, indicat Willelmus Neubrigeniis lib. a. de gest. Regum Angliae. Nar rat enim illum horas diei cujuslibet ita tripartiri solitum , ut lectioni & orationi cisto dicaret, totidem Regni disponendis negotiis, totidem corporis necessitatibus explendis. Erat in illius Capella cereus, qui noctu ardebat interdiuque, & ho ras demonstrabat singulas , de qua re ipsum Capellani commo nebant. Librum quoque ossiciorum Ecclesiae, sinu suo semper gestabat, ut ad ea se conferret, quoties ei id esset otii. Aliis etiam
40쪽
17 etiam antiquis Angliae Regibus non defuisse in Aula oratorium , ubi rei divinae vacarent, vel ex hoc uno conjici potest argumento , quod illorum decem enumerat Matthaeus Paris iu lenrico III, in Samstorum Albo relatos . Nec defuit Regi-hus , qui successere. Nam Willelmus ille, qui saeculo undecimo Angliam subegit, ut stribit Malmesburiensis lib. 3. Reg. Angi. Religionem Christianam quantum ocularis poterat, ita frequentabat, ut quotidie Misac o seret, vesperrinos, ct
matutinos hymnos audiret . Cui adjungendus est clarissimus Angliae Rex Richardus, quem primum semper omnium surgere solitum , & in Ecclesiani pergere, ut Divinis omnibus adesset Officiis, narrat Rogorius. Adjungendus quoque est Henricus III, quem tribus quotidie Missis solemnibus interesse solitum, praeter alias, quae submissa voce recitabantur , scribit Walsingliamus ad an. Ia73. Quotidiana haec pietatis officia, non alibi facile potuissent Reges, noctu diuque explere , nisi in Ecclesia Palatina . Ibi itaque Divinis ossiciis, & Missarum solemniis vacabant : ibi praecipuas anni sestivitates agebant , quassiimma religione & pompa coluisse in Aula sua Anglos Reges, indicat non semel in Historia sua Froissarius. Et a Polydoro Virgilio lib. 8. Plist. duae praecipuae memorantur in Aula Anglicana sacrae caeremoniae, quarum una spectat ad curandas strumas, quod festis quibusdam diebus, multiplici ritu praestabant
Angliae Reges: altera vero suit, annuli contra comitialem morbum benedictio, quae in die Parasceves agi consuevit. Porro ad rem divinam faetendam numerosum in Aula alebant Clerum; adeo ut non semel Romani Pontifices aegre tulerint tot
Episcopos, Clericos, Monachos a suis avelli Ecclesiis, & Aulae addici. Id etiam aegre tulit Petrus illesensis ep. I . ad Clericos de Capella Regis data, qua graviter eos hortatur, ut ex emplo suo, sese ab Aulae periculis subducerent: qui tainen oep. ISo. mitigavit asperius dicta in Aulicam vitam, fassus expedire Eccletiae, ut Clerici aliqui in Aula versentur , dummodo non officio suo delint, non Aulae vitiis maculentur . Causa etiam erat, cur minus probaretur illorum in Aula frequentia ; quod non tam sacris rebus, quam temporalibus negotiis tractandis incumberent: cum Reges officia fere omnia Aulae,