Medicorum ac philosophorum facile principis Theophrasti Paracelsi Eremitæ Libri V. De vita longa, incognitarum rerum, & hucusque à nemine tractatarum referitissimi, Una cum commendatoria Valenti i de Retiis & Adami a Bodenstein, dedicatoria epistola,

발행: 1562년

분량: 164페이지

출처: archive.org

분류: 화학

111쪽

YHEOPH. DE T TApe alcati quod est ex re gare.Hoc quiequid in corpore corruptum est ac mancum, mortifica. Mortificatum ab A aest, Phara libera gummi, liberatum pristingianitati restitue,&idipsum interueniente h mummia, quanqua sitiat incera qUaedam quae prorsus non indigent mortificatione. Alia, ut aestiomena mortita icationem vehementius etiam deside, rant. Tamen haec omnia, ut vi sunt, chorurgico existimanda relinquimus.Sunt insuper alia innumera medicorum recgPta, quibus, quia non semel hominibus imposuerunt, si iisq; inuentis perierunt liq, qui haec commenti sunt, non video cur utaris. Haec de ineribus. Purgatio, Dem quae propter conseruationem corporis iure prima esse debet, prudenti medico comitto in eam sententia qua

supra de pustulis praescripsimus.' -SUd est ignea mundat .h Mummia est ipsa caro humatis. De viii ieribus cap. XIIII.

TR iplex est ratio sanandorum vul,

cifica.

112쪽

. . LONGA LIB. I r. si

eifica,ut brassidellia, characteristica, ut magorreo. Priusquam tame ad illa pera

ueniamus:principio, quae miraculi vice

erunt his qui ham rerum imperiti sunt, indicabimus,nes genus,neque locUmullum in vulneribus esse obseruandum, id quod veteres disputatione admoduprolixa disseruerunt: Num videlicet ea sint sananda necne, qUae sunt cerebri,intestinorum,item vesicae, Nidipsum hac ratione, quia videmus cii confessa, tum alio modo confecta vulnera, illic ubi vitae locus esse nequit, nihilominus tam e consequi mortem. Quare de mortiferis vulneribus, nihil prorsus dicemus in praesentia, cum sua sponte sese offerunt illa. Porro haec prima cautio est,ne chierurgicus ex eo, quod medicabile vus nus est, immedicabile atq; adeo mortia ferum faciat.Hoc igitur opus,hic labor est, ut probe agnoscas triplicem hanc sinandorum vulnerum rationem, lonege saluberrimam, neque interim audias eos,qui alicunde rogant, nescio qus vanissima comment imo precibusetiam a barbitonsoribus mediastynis,caeteris,

que id genus hominibus leuissimis, cG

113쪽

st THEOPH. DE v ITA .cendunt,inter quos sunt,Landfraneus, Petide Argilato, qui multa ac varia, vel nuce non aestimanda, de Uulneribus in vir I congesserunt. O vere pileatos do. Storculos, qui praeter pileolii subrubra.di titulum, caeterv nihil insigne geritis, qui ex pumice Nilum exundante peti tis.Caecus sequitur caecam, & caseus castam. Hinc est,cur ri,qui monte Pessulanum simi secut triplice hanc medicina quae est de vulneribus, in alienu usum verterint, Naturale scilicet, quq balsami est,in putrefactionem praepostere. Specificum ad ea loca,quibus minime competit,non sine periculo torserunt. Chais racteribus ita sunt abusi circunforanei, ut in contemptu prorsus abierint. Nos autem qus de his vere habentur,aperte trademus in hanc sententia. Balomum naturale potionis vice administratum,

aut alio qui vulnerihus infusum, nihil aliud est,nisi hyperico,centaurea, dc pruitella, lus no modo ea qus extrinsecus, sedetia quq intrinsecus sunt,vulnera cu irat, dia hoc propter virtute,quae in bals

mo existit. Qincquid aut est de specimco,multis partib. superat balsami natuis

ranumnacollatentia sub potione ad

114쪽

LONGA LIB. ILnistrata, cu extema, tu internaminera senat,propter virtutem quq adeo firmaato adeo fixa inesse solet,&tantisper operatur,dum vulnus est aperti Brasia, tella,si modo attigerit vulnus, nem Porro opus habet aliqmedicamine. Sunt praeterea alia coplura specifica, quae ad eunde modu operant: ned idipium ad xij. aut xxiiij.horas.Horum tanta vis est ut tamat* adeo perpetuu m edicam eratum subministret,uel sem et usurpata, de dipsum in fine usq; vulneris. Hoc loco experimenta specificarecensenda erar, de quib. quia in Archid. mentione feciamus,praeterendu censeo.Be characterihus, q tertia forma est,sic habeto. Characteres, benedictiones, caeteras id ge nu vetinerib.praesens, absens, adlucta, singula vulnera sanant, Sc idipsum citra omne synouiam.Sunt etia quae synouia alba fistunt, cuiusmodi est staraphaxat: alia sanguinem,ut ristoc risis, de id genus alia innumera,quae alibi in Archia recesentur.Haec tant vel sola,qus medicum nobilitati Q rare in hac triplici lanando

ru vulneru ratione generale cura, iuxtapsciptu adhiberi oportet, ne interii eos Mniuerso orbi impossim audire.

116쪽

I E. i particularib . arcanis, quae corpus morbis confectum pristingsa nitati restituunt, dixi

ra desierint,auspicabimur.Vt ea quae insuperioribus libris tradita sunt,tandem a nobis absoluantur, & corpus physicu tanqUam balsamum conseruetur, &si particularia arcana, dc huius 3. libri materies ad idem corpus referuntur: Poris ro etiam Una, eadems Praeparatio existit: tam e praxis in hoc tertio elixiro lia est a singulari illa medendi ratione. Qirare in hoc tertio libro primas obtianent,flos cheyri, dc anthos.In hoc enim absoluitur elixitidum arcanum, oc id Psum vi,ais adeo virtute totius quinis essentiae. Principio igitur,ut singula clarius innotescat,quid quinta essentia sit, paucis indicabo in hanesententia: Qua

117쪽

tuor elementa procreat natura, ex qui hus temperata quaedam essentia conmcitura spagyro, quemadmodum flos cheyri exprimir.Hoc loco parui referre arditatror, qui super hac re ars Luith haheat,cum plus sedecim pedibus,ut dici

solet, ab uniuersa monarchia, quam a chidoxa praescribunt, aberret. Aliud.n. est extractio, aliud confortatio, alius anelioratio,vr istorum hominu vocabulis vialiquorum Raimundus in eo libello qui inscribitur, Ars Lullii, meminit,fc ex his falso quintam essentiam aestia mauiti. Haec quia magis sunt argutis, quam ver silentio praeteribimus. Flos auri autem,flos amethyssi, deniq; qui quid est diaphineae maturae, margaEPtharum, sulphurearum, cachymiarum, postremo etiam quicquid est aluminosorum Terebothinorum, e id genus a

borum,qus aqua gignit, carabarum,c rallorum. Haec, inquam,omnia quintae essentiae sunt obnoxia, pro ratione temperationis, quae interueniete corruptione elementoru a spagyro fieri cosueuit. udum est qui non angoritate,sed propria cxperientiare vatum isset.

118쪽

c A P. II.

Porro totius rei summa in hoc est,(quando ea quae hoc lib. de elixis ro dicuntur, singula ad vitam longam simi referendo ut uniuersia natura rediis gatur in sp agyricam misturam,seu tem Perationem , quae nihil aliud est,praeter naturae honitatem, cui nihil quod coraruptibile est, nihil deniq; aduersi inest.

Et si alia ratione,ac varia eadem narursbonitas deprehenditur in tinctura tuis xta praescriptum naturg, quae in lapide physicorum existituta antimonio secuis dum corvi naturam, in sulphure iuxta

Lunariae effectum, oc in id genus aliis. Tamen in his omnib. est una eadem eptemperatio, quae inter metalla sici Mercurio delitestit: (Mercurium dico, qui omnib. metallis inest ) inter gemas,sub crystallo:inter Iapides sub Teloto: inter liquores,sub carabe:inter herbas,sub valerianarinter radices,sub peucedano:inter amara, sub vitriolo: inter silices, sub antimonio. Porro sicut Merc.metallis inest singuli s,sic antimoniu silicib. vitrictu sal melisia herbis. Haec sui nomina

119쪽

ys TR EO PER DE VITA Histri temperati. Obseruandum igitur in elixi is insequentibus sulphureor quae isti mineralia vocans, quinta esset tiam esse,mercuriu metallorum,ex quo hus elicitur natura corporis. Nam cheyri Veneri prae stat,anthos Marti: quoruvis ac natura est,n5 tam ut morbos pellant, quam ut corpus illud vitae longae quae inferiori influentiae obnoxia est,reseruent. In hanc sententiam elixira longae vitae,multis ac varijs nominibus coinprehendi volumus, cum Una eadem Pvis sit eorum: Nobis autem(si forsian miraris hac tractandi rationem ) visum est' interim ludere in vocabulis.c A P. III.

E Tuniuersis elisiris summu ac po,

tentissimum est aurum. De hoci, gitur pridcipio trae abimus:Nam huius rationem si noueris, aliorum qu sm corpore separantur no ueris. Reliqua suae a corpore non separantu .infra, mhi de vino mentionem faciemus,indica

hantur. De elixiro igitur auri quod ad Praxin attinet, sic habeto: Resolue a rum

120쪽

tum una cum omni substantia auri cor

rosiuo dcidipsum tantisper, dum fiat

dem cum corrosiuo. Nessi interim abis horreat animus ab ista tractandi ratione: Auro enim quatenus aurum est,corrotuum praestat, & citra corrosuu mortuum est. Quare quintam essentiam a ri, citra corrosilium inutilem esse affeti, mus. Sequitur ergo, res oliuionem donuo per putrefactionem esse remouendam, dc si corros uis tenacius etiam ad haereat : nam si tanta vis auri est, ut corapus seruet, ac liberum reddat ab omni aegritudine, neque id corrumpi sinat, quanto magis seipsum, id* citra omnem infectionem c Corrigit enim, ac emendat quicquid non est syncerum. Corrosilium igitur in auro nullo pacto corrosiuum appellari debet: vis enim

arcani superat omne venenu: Nam omne reaigar morit in elixiro auri, Sintincturam abit medicinae praestantem.

Atqui in hunc modum gignitur,aurum potabile post putrefactionem. Hanc closim, seu mauis harmonia quandam

prasscribit peruulgata spagyrorum pravis. Postremo obseruabis de esistro,

SEARCH

MENU NAVIGATION