Ioannis Nicolai Saulii Carregæ Genuensis Epistolarum libri tres posteriores. Ad perillustrem dominum D. Laurentium centurionem. Ioannis Iacobi filium

발행: 1619년

분량: 197페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

inter nos non tam veteri, qua=n vero amore; nihilque tam arduum, discite Drant, quod non alser alteri praesaremus . Sed in hoc etiam diuersa viri que noui tire ratio est tibi enim cum voluntate vires adsunt v j Πιquid Veiis,facile perscizσ; mihi autern praeter volan a-tein quid superent f quid enim pinum aliud, quὰm a D. O . . precari, ut res tuta meliores, ampliores Aefacias, eas perpetuo seruet incolumei quod diligenter adhuc feci , nec vilum deinceps intermittam tempus id diligenitus faciendi vis a me tibi, ut meritus es deo, gra is referri non possit, eam saltem haberi melligas , onema gn per gaudeo, quodpreccs me e apud Deum inanes non videntur, tua potius, ut arbitror, delectatum L , quam mea ossensum indignitate nam apudomne qail cessis, qua exi 'matione, quibus fortunis auctus , totum ciιῶδε , limbus a me verbis referri necesse non es. Sed id baudpausso prae tantiora in te sunt, quodita vitias , ut Parentum tuorum Jectatae integritatis , nocentiae in dies similiorem te praebeas Familiam tuam quamuis per Italiam satis illunirem, nouo tamen olendore multo illaHriorem reddata . cui quidem similaeniendoris non minus aqferunt Sorores tuae, Moniales ordinis Diui Dominici in Coenobio Sancti Silueriri de Pi-As,quae cum totas se Deo dicauerint, ita pie,sancteque illi eruiunt, vi,quamuis angustis loci terminis includan-;ur pietatis tamen , a Sanctitatis earum lumen nesio quo pacto erumpat. Nec vero unquam deerunt eidem-

me Familiae plendoris incrementa ctran liberi tui, vel in ipsa pueritia futurae virtutis , clarissima Hii prae se rant . praeclara illa ornamenta , quae dixi , tibi diuinitus concem, mecum et animo cootemplor, ct in amicitia nostra

122쪽

86 Io Nico LAI SAVLO CARREGAE nonra cum summa innitate coniuncta hoc tempore plane conquiesco quae quidem amicitia, cum tuis in me m risis , meoque in te ingulari amore ita diligenter sit eu ta, ut, quamdiu Utrique notum vita contigerit, duratura sit; eorumdem in me meritorum, meaeque in te ob. seruantiae hanc epistolam extare volui perpetuum quasi

pignus 9 monumentum Vale . Genuae. VIII. Kal.

pril. MDCXVI.

ADMODUM REVERENDO

D. P. Thadaeo Riccio. o sim o VIIam iampridem ex tiliorum sermonibus de tua fingulari doctrina, ct eloquentia, necnosia de praeclara admodum, atque laudabili in is communicandis consuetudine; tuique amore ita incenses Eram , υ nihil mactem, quam occasionem nihi dari, qua eum tibi patefacerem. Sed opportune eam mihi quaerenti ecce tibi mea cum ad Urbem profectio, tum noua vivendi in tituta ratio omnem prorsus occasionem eripuit quamuis animum in te meum non immutauerit nec si res immutaturas tunquam . Nauti e in virtute colendam simitissemper es, ita ego in te amando ci dissimilis

esse non possum; cum in te habeas, quod amabilem omnibus reddat. Sed meum bacae re conscium nihil iam mih disserendum esse duxi, ne forte istud, quod antea

factum est, aliquiae impediret, aut certe retardaret itaque has ad te litteras dare volui mei erga te amoris i L es tituras,donec mihi coram, quantum te amem, quam liquefaciam, Hendere liceat. Sedaequum esset, ut aliquo simia iucundiori atalimento uterer, vel extrusia dibus

123쪽

Epis TOTA RVM LII. SINT V s. 87dibus, quod facile sissem, argumentum aliquod arris --

rem Se alterum sacere nequeo cum omnem iucunditatem prorsus amiserim; alterum libens oraristo, innue summa modestia praeditum ne osseudam, valde timeam. uodsi in amplissimo laudum tuarum carnio spatiari vellam, quanta mihi dicendi materies daretur quam praeclara quam luculenta perfectam multarum 1 Dum cognitionem, atque scientiam tibi comparasi, ijsque eloque tiam adiunxinti, in a nobilissi mi arti cis

qui ad maius naturae decus praefulgidasgemrara fulgenti auro incluserit. Et cum multi doctrinam ita occultent, ut ad eam etat interiori Sacrario reconditam nulli patrat adisus tutamrn eam amicis libenter impertis, commutaicasque cum multis; quibus , siue Ciceroniano ore tonas, siue Virgiliana tuba axissime canis, a res imples, animumque demulces hinc maxima Reip. nourae a oritur utilitas cum alumni di iplinae tuae, quos non tam doctiores, quam meliores reddis, adi ius gubernacula acce aut , eamiamque gubernent quam quidem conrmunem utilitatem ita tibi proponis , ut eam priuatae anteponas, o praeclaram tuorum laborum mercedem exi imes, longe maiorem a Teo olim accepturus. uanta autem conHantia illa naturae mommodum perfers, quo in perpetuum oculorum lumine priuatus es

quibus commodis idipsum ompensas i hunc solem non mides; at illius, qui sol iussitiae est , tanto magis lumen animo percipis quanto magis ab omni rerum terrenarum interiectu liber exsis ut nihil damni tibi caecitas attulilse, sed potius admirabiliorem te fecisse videatur. tempus desiceret potius , quam materies, si tuas laudes dicere aggredere , re tam diligenter id facerem, G

124쪽

88 Io Nico LAI SAVID CARREGAE

non longe maiora dictis superessent sed , ut annueram, trinitia sic asscior, ut quemadmodum ad utitiam haudita facile traducor, ita in lugubri argumento versari perpetuo velim . Et vere ut dicam quae nobis titia esse potest in tantis humanae vitae miserijs, nostrortim temporum calamitatibus, amicorum morte, charissimorumque amis pone 'quae quidem omnia me nunc magis pertinere arbitror idisque magis commoueri soleo, poneaquam, relicto faeculo,in hanc societatem nomen dedisci

miri religiosios cium id etiam postulet , ut i epe sacrificia, ct preces, a Teo Opt. 4 Max dis, qui nunc vivunt, veniam impetret; se vero , qui mortui sunt , aeternan beatitudinem deprecetur. Et ecce nunc me magnopere urget memoria Scipionis ex Condominis Cella, qui ita mortuus non est, ut non apud me vivat victurusque sit semper mersatur mihi ante oculos illius animi altitudo cum summa humanitate coniuncta suauitas morum , sermoris elegantia, in rebusgerendis dexteritas ct apud omn s denique qui eum nouerant , gratia AEngularis. quae animi dotes tanto magis in eo laudabiles erant, quanto maior uit modi Viroru et, qui ijs p diti sint, nobis paenuria e I in eo autem numero , qui eum noue- ant, ct diligebant, te quoque fuisse non dubitauerim , cum illius tanta virtus esset, ut perquam paucos reperisse , qui non eum cognoserent, maximeque diligerent. Ego quidem eum vel mortuum ita amo , Ut meus in tiatum amor vltimum diem , nis quem o viti, habiturus non sit. Et hunc Esum amorem , quam di cile sint scriptis non prodere, j, qui sciunt, quid it amor, non igno-fant. Illius praetermitto nobilitatem, quam a Maioribus magnam quidem ict amplam accepi e non conten

tusa

125쪽

m EpasTOLARUM LII. QVINTV s. ivi, tanta accesssone cumulauit , ut ma o a posteris ricus, gloria futurus sit praetermitto etiam Iuris Citidis scientiam, in qua Ese ita excellait, ut non magis toptimus Poeta homines poe delectaret, quam ut optimMIureconsultus eisdem Iurispruritatia caueret. Depoetica autem facultate , ad quam natura propen or fuit, ex qua maiorem sibi gloriam comparauit , iacere non

possum quin aliquid dicam. Pos quidem diuina reseu, ita ut homines in sui admirationem facile adducat. Sed eadem quam di disit, ex multorum numero, qui maiori conatu, quam feliciori successu in ea e exercent intelligi potes . nam quantumuis licet ceteris rebus quis excellat, nisi adiutricem naturam habeat, quidquid in hoc genere tentaverit, parum ei ex sententia cedet sed si

non tam arte, quam natura valuerit, Dida duo propter quae Poeta prae Uue laudatur, ut scilicet pro i delectet , consecututa fuerit; omne tuli punctum, nome q&e Poetae, atque honorem mereri censebitur sed utrum

Scipio no er in i se scriptis, quae nobis reliquit, talem

praebuerit recne optimis huius facultatis aesimatoribis iudicandum relinquo . qui de hac re quid sentiant , cum omnibus notumst, nihil verbis opus esse exis limo suae quidem scripta, cum aliorum scriptis comparent&r; non aliter, quam pulchra aliqua res rei admota contrarne, multo pulchriora apparent . ac utinam, cui tam liues posis vena contigerat,diuturnior quoque vita contigisset nae ille ingendi sui thesauros, reconditasque diuisivi nul- to berius nobis patefeci et . uot virtutes multorum amrorum laboribus collectae moriis vi puncto temporis intereunt quomodo uno die cadit arbor, quae multis an-

. nis radices egit hinc vobis exemplum sumendum est,iti

126쪽

Io Nico LAI AvLII CARREGAE cum i ii nihil acciderit, quod etiam nobis euenturum nouist hinc etiam illi felices exintimandi, qui huius tam rapidi torrentis quae vita dicitur tantopere delectat, placet vadum repererint, ut hic quiete, ac tranquille vivant in ederna illa quiete , atque tranquillitate in coelo o Iea victuri qua quidem nunc frui amicum nostrum quae illius ita probitas erat, ac pietas in eum, pie credere possumus. Et nihilominus tali amicopriuatus, magno in dolore ersor, qui identidem multo vehementius renouatur, cum ea loca pertranseo, in quibus, dura

Urie in vita, ego vero in .eculo manerem, vel quiescen tes, vel inambulantes de litteris tu e collocuti sumus cui

quidem dolori si quid opis asserre potes , ut certe pluriamum potes , id ut assera , te etiam, atque etiam rogo nam is animo aegrotanti optima II medicina, qua VH leuetur , consolatoria amici oratio ceteras virtutes, ut scis, misericordia maxime commendat; adeo, hominis perfecti maximum argumentum si dolere dolentibus , alienisque miseri s commoueri immo tanto qui ;perfectio suet, quanto id ab Iulius, atque perfectius prae- Iiterit quod ipsius Scipionis vitam scribendam fluHLperes esset materies digna eloquentia tua ei, qui praeclaris Ariptis, dum vixit, multorum memoriam immoris

talem reddidit, par quoque gratia referretur . cum V virtus , quamuis propria luce conspicua sit, non parumtamen illa tretur excellentis scriptoris industria quod quidem onus mihi prius ab amore impositum libenter δε- birem, nisi illud viribus meis Ionge impar exiHimarem.

te vero nihil impediet , quominus illud egregie justineaου, eum ea tibi mi Fnt, quae alijs pergrauia videantur. neque bac in re multis precibus utar, cum ea ipsa res facilius

127쪽

EpisTOLARUM LIB. QVINTVS. Icilius , quoda te peto , impetratura videatur , quae tanquam amplissimum praemium hoc tibi pollicetur fore, ut Scipionis nomen scriptis,ac laudibus non celebres , quit

tuum quoque cum aeternitate coniungata. Vale . Genua.

IX. Kal. Marti MDCXIV.

Thadaeus Riccius. S. P. D. ACCEPTI tuis litteris, quibus tum eximia tua humanitas, tum admirabilis, mihique iam antea per*ecta dicendi faculta facile perficitur, diu animi pependi, quae nam re*ondendi ratio adhibenda esset etenim , partim omnibus mihi neruis contendendum arbitrabar, ne quid vir adeo egregius me frustra.peti se videretur; partim vero halita virium mearum ratione illis longe impar onus impositum dolebam . itaque iam consi tueram a re*ondendi munere pe=ritus absinere ed biseciebat atim sese ingrati animi nota quam ullo procul dubio stibi sem, nisi , quam mihi tuae iucundae fuerint, saltem pro viribus Aniscinem verum unde initium sumam, non video cerno enim tuam hanc epiniolam is duas potissimum diuisam esse partes , quarum altera ιbi mihi tantum tribuis, quantum ego nec agnosco. nec posuis , facis tu quidem amice , sed rationem mihi potius patefacis, qua me gerere debeam normamque procribis ad quam cogitationes meae dirigantur; quam vive minimam eius partem consequi possim . altera autem non mediocri me molesta assecit; non quod M is is,

128쪽

9 Io. NICOLA SAUL 1 CARREGAE is, cuius obitum deplorata, mihi aut u , aut etiam nomine notus esset,sed quod te, quem summopere colo, atque ob eruo,eivi casea maerore grauatum con pexerimineque

ni huiusmodi esse agnosam qui dictis dolorem tuum mitigare possim quamquamsi is nulta , qui profecto esse

Ab mus, ut hanc vitam , ut pote quae suxa es, ac fragilis, nullius se ponderis , humanamque felicitate isto tam in animi bonis cotticandam esse Oseamus , nihil est quod angamur si enim ijs virtutibus praeditus fuit qua V e commemoras, quid non es adeptus, quod homini fas esset optare i ut ex adeo excelseo loco , quem inter mortales obtinuit ex ergas Iulo vinculisque corporis solutus ad coelestem patriam protinus euola e videatur

praeclare ero etiam in morte cum illo actum est, quod te persitem reliquit, in cuius memoria, ac beneuolentia covquiescat quod rus haec tuo in dum amori minora videantur, pluraque spraenare iespietatis incia; habes Unde eum a mortuis excitare possi s. nam monumentis tuis , ac litteris illan ratus non diutius modo sedlonge

etiam melius , atque excellentius, quam in s ipse vivet; neque si hanc tu prouinciam non si ipias , qui pro rei dignitate eam obeat, inueniri poterit nam licet rudi atque humili occultatus veste delitescas prodit tamen in apertum, que omnibus patefacit Atili puritas, atque et gantia, cui,siquae eloquentia Principi Marco Tettho olim tributa est, conferatur, ni tibi ni concedat, perior Diatem non sit sed plura fortasse , quampar erat, mihique proposueram, rudibus verbis enuncio inem itaquedicendi faciens Utar ea clausula qua apud amicos empe oleo, Meq; tibi omnibus in rebus in quibus opera mea mi poteris praestofuturum posceor. Vale. Genua Sexto Kalend. Marty. MDCXIV. RE-

129쪽

REVERENDO FRATRI

Augustino a Sancto Gregorio Neapolim.

QVANT me utitia ecerint litterie tuae, quas perioribus diebus accepi, cum de tuo Hatu ea, quae vellem, mihi notauerint, ac de tuo in me amore, quamuis antea mihisatis cognito, certiorem tamen dederint gnL cationem, non facile dixerim nam cum amicorum4 nis, aeque ac proprys tamur tum multo magis eorum, quos eiusdem vitae, ocietatisque vinculo coniunctos habemus: O cum ab 's, quos ibi amamus , nos redamaricupimus, tum multo magis ab is, qui ct natura amabiles, tua nobis virtute chari miiunt ac ego equidem ma-ςnopere dolebam , cum te Romae parum Wrma valetudiane uti, ideofertile ingenium tuum, quod emper amatii, ct incultum me non sivi, eos non ferre fructus, quos inde perabamus, intedigerem cum autem per tot me/ es nullas a te litteras acciperem es Maccidere , quod me non amares, ne sinpicabar quidem tamen , quia amor facile se prodit , eum tamdiu latere mole te serebano Nunc vero cum sis Neapolitam nobili urbe, ct auroen late salubritate , rerumque omnium copia maxime in Ggni; cumque praeterea Coenobium , ct sodales tibi contigerint qualia optabas non modo, ut vires breui recipias , verum etiam intermissa litterarum Hudia ita repetas, ut siquid in ipsis iacturae feceris, id totum res cias inuturum valde Jero in hanc rem omnes ingenstneruos intendere debes dum opportu=mas temporis ,

occasio,H; ne utramque simul amittas, ct amisisse ma

gnopere doleas rem dioisilem esse fortasse inquies, atque laboris plenam fateor stedi estinis coiligitur rosa , ita

130쪽

s Io Niso LAI SAVLII CARREG Αε ex laboribus suauissimi capiuntur fructus propone tibi

ante oculos hanc non m qu Iinianam Familiam. quaecum veluti genero vitis non tam se alte extollat,

quam longe, lateque dissundat , adminiculis indiget, ut Modum R. P. F. Iacobocis. Felice Vicario Generali nostro Viro summa humanitate, prudentia , ac vitae integritate praediti, optatos asserat fructus Ecclesiae te utilitati sit, atque ornamento hoc tribue optimis parentibus tuis quibus nihil gratius facere potes: tribue mihi tui amantissimo , qui te istudmagnopere rogo, ut quod nobis discedens ossicitus es, idoptabili exi-- Iu comprobes aequum enim est, ut sis obsequari , mihi

vero in amore resondeas nec utrumque facilius praenes quam si te totum litteris tradas mihi quidem tanto quisque charior es, quanto magis virtute praeditus ent. quamquam no=rparuum, O veri amoris, ct optimi amiaci indicium sit, quod ad fruendum tecum ea animi tranquillitate, qua nunc ipse frueris, Neapolim me inuites cum vere, o, ex animo nullus alterum amet, quin illius abiectum,praesentiamque desideret nec vere, sex animo quisquam alterum desideret, quin eorum bonorum ,

quibus ipse fruitur , velit amicum esse participem. Ego

equidem tibi non concedo, ut mei tu magis, quam ego tui midendi, O doquendi cupidior sim nec me quaerentem solitudinem, ac maris a pectum, nouum Hud Coenobium tam delectaret quam in alijs amantem modensimos, ac optimos mores, magna voluptate inceret tua iucunda

consuetudo. Et hoc nomine potissimum nauigationis imcommoda libentius ferrem, quippe qui haud valde ser nue nauigare soleam. Sediatotum ovisis, ex superiorum voluntate pelidet minos, qui vivimus in Claustris,

omnino

SEARCH

MENU NAVIGATION