장음표시 사용
91쪽
EpisTOLARUM LIB. QVINTVS. I commoveor , quae velut soriculi celerrime deficiunt, ct tibi cum multis communia sunt; sed bonis animi sude
aeterna sunt, ct vere tua propria dici possunt dis enim homines metiri soleo, cetera, ut multis . vitae, Maniam periculis obnoxia parvipendo . hae vero animi dotes, quae in homine vere bona dicuntur , cum in me nutaprope sint, miror, cur eas in me laudes contuleris, quas siqnescerem, despere meprorsus ignorare viderer.
Scilicet ego Familiae Sauliae , O huic Augusinianae quamprofiteor,sssendorem ero quis, ct quibus rebusZilia quidem , ut apparet, clarae atque illuntres istis au-.tem ob curus, atque ignotus. Sed non sim causa id te fecisse arbitror. nam cum tui amantem non redamare
haudaequum esse existimes; nec dum ames, qui amore tuo dignissimus non sit me excitas ct acuis, ut in dies meliorem me reddam ut in eorum numero esse possim, quos merito amas profecto sciam, ne me fruura ammonuisse videaris , cum quiduis potius mihi perpeti certum sit, quam is amore, ct amicitia tua excludar. Sed de his hactenus . Superioribus diebus, cum de derium consuetudinis tuae diutius ferre non possem , ad Albanam Vissam, bi tu ruuicari solitus es, me conferre cogitabam sed varise religiose vitae occupatio ibus ita impeditus fui, ut, ubi mente adfui, corpore prae n esse non potuerim. Et nunc cum isdem urgear impedimentis; nec tui videndi, assoquendi famitatem habeam; peterem a te, ut vel amicorum vicissitudini aliquid dandum existimans, vel legendi labore fessus, animi relaxandi causa adi. Ni Di te conferres sedpetere non audeo , quodme assequuturum non jero, non voluntatis
tuae vitio in temporis, cum tristissima desueui. t hiems
92쪽
Jo 1 o. NICOLA SAULI CARREGAEO omnia gelu, ac niue obtegantur nihil igitur iuperest, nisi bonum epimia, quae nos corporibus disiunctos, animis coniungat et i lilius suauitas tanta non es, ut cum ea suauitate comparari possit, quam ex vultu , oculis amici percipimus varios animi motus prae serentibus. Sedquanto diutius a te ab um , tanto Gepius de te
percuuctor; gaudeoque , cum ab omnibus omnia bona
de te intelligam. Familiaris enim tuus mihi nuper inr-mauit te in Germanica lingua tantos progressus facere, ut Germanice iam perfecte loquaris, scribas idque ipsi praeceptori tuo plane admirationi esse multa, cir lingua laudabile I sed cum tanto ludio hanc tam feram, nobisque Italis nimio plus asperam didiceris, nescio quae mihi spicio incidit quae me angit vehementer istisque cruciat nam quantum ego intelligere possum, tibi in animo en vestigia sequi Ioannis AmbrosisAuriae Viri plane heroici Avunculi tui, ct in Germaniam proficisci.
quorum alterum laudo, alterum vero nec laudo, ne probo in altero tua mihi gloria optabilis es, in altero incolumitas tua charior H. nam illius coeli grauitatem quae huius nonIri temperies H, nullo modo ferre poteris. Sed fac viso is omnis ergo humanitatis oblitus amicos, Patriam a pectu tuo privabis haliam probandae virtutis tu. occasionem haud datum iri fortasse suspicaris I haec mihi dictat meus in te amor, qui te Patriam relinquere, procul abesse nollet ceterum absit, ut, quod tibi ad
gloriam natura iter patefecit, illud ego velim intercludere .utere orte tua , Avunculum tuum aut praece. dentem quere , aut praeuius anteced . Interim exo eum precabor, Ut quidquid incoeperis , ex voto tibi
procedat nisi vero incipio, quod Had Dei ipsius
93쪽
EPIsTOLARUM LIB. QVINTVS. 7glariam , animae salutem referri omnino possit. Vale. Genuae. VIII Kal. Ianuari'. MDC XIII.
Ei vpo tempore tua mihi virtus cognita fuit , dilexi te ebementer , ct colui creuere o te cum, a virtute meus in te amor, c obseruantiae adsummm denique perducta sunt , cum te multo libentius honores, O dignitates contemnere vidi, quam ali expetant; sacris addictum illud vitae genus sequi, quoden totum in Dei gloria augenda, animaeque salute procurandia constitutum cum vero P omam e Patria discessissem eo con lis , ut et ni mihi meo viveremo septimus fere iit annus, cum in hanc D. Mu Iini T scalceatorum familiam mmen dedi, loci, atque vitae mutatio factaen , non amoris in te mei , o ob ruantiae reuersusque in Patriam quatuor fere post annos , nihil antiquius habui, quam ut ex amicis de te, rerumque tuarum satu diligente exquirerem ex quibus cum ea inunxi em,
quae multo ante cognoueram, aut euentura praedixeram,
voluptate potius , quam admiratione assectus sim . eata vero ut ipse ne molentia audires, modentia tua haudquaquam me impetraturum perarem illad in primis auditu gratissimum fuit , te scriptis tuis iam editis ita
manus admouisse , ex eis quaedam detraxeris , Altaque addideris, , ea non parum aucta iterum imprimenaea curaueris quae cum antea eximio oesis amore flagrans Maepe legissem , mox tamen ea iterum legendi Ianto desiderio sum incenses, ut haudquiescere potuerim ci nec eorum ibi copiam feceris . Itaque nunc quidquid
94쪽
38 Io Nico LAI ΑvLII CARREGAE oly sudi' sacris mihi conceditur, id totum in tuis scriptis peruolutandi libenter pono; cum varietate rerum, ententiarum gratiirate suauitate carminis me miri ce capiab; siue Clarortim Virorum laudespersequeris,sive amicorum nera desses,sive de rebus juperis, ac caelestibus loqueris, miris a iucunditate perfundas quin etiam in animum meum bona quaedam mina pargis suae aeter vi fructus deinceps allaturabunt. quantum ex tuis scriptis ad clarum oesis decus flendoris accesserit, res ipsa indicat, indicabitque magis,
cum Ad maiorum vigiliarum opus , Poema silicet tuum, in lucem prodierit certe se laurea corona summo
Poetae danda sit eam tibi omnino dieberi nemo insitia i
rit quamquam hanc lauream in extremis habeas, quae caducIsfroudibus ornata hic comam vatibus cingit bretii tempore perietura lida vero tibiprimast , quae magnis meritis parta, huius mundi victoribιι in altera vita imponitur, nunquam viriditatem amissura sed ab instituto meo pauetulum reces, cum de tuis ipse laudibM . nihil in praesentia ait ingere decreuerim . in ipsis tuis scriptis vitii, Ut in tabula picti, statum no r. ciuitatis de quacum mihi absenti tristia quaedam nunciarentur ea magna quidem edi acerba audienti erant id multo maiora, a berbiora fuisse videnti velim existimes incredibile est quam mihi in Piatriam redeunti omnia conuersa,
immutataque usa ni noua omnium rerum facies oculis meis obiecta es miratusque sum noxos mores noua inHituti, novamque vivendi cosuetudinem ut hinc
novicere possimus, quam faciis terrena omnia suant atque labanturin diutius uno eodemque satu consi ant. quae cum sibi mutuo ruina materiam praebeant , multo secum
95쪽
EpisTOLARUM LIB. QVINTVS. 9secum misericu atque aerum=ras asserunt, quae prius nosive opprimunt, quam eas omnino venturas animaduer
tamus. Iam amIcortim qui euentus, quam Vari', quam
inopinati Mum alij Patres familias appetiari pulchrum exintimantes uxorem duxerint, ali vitam coelibem Matrimonio praeferentes in aliquam Religiosam Familiam nomen dederint nonnulli ero, vitam hanc br tiem, in aeterna commutantes diem suum extremum
obierint inter quos fuit Paulus isse Monelia, vir forenti aetate, nobilitate, opibus, Iurisprudentia, ct eloquentia clarus cuius ego mortem ita dolui, ut neminem charissimi fratris mortem magis dolui e crediderim io enim amoris vinculo internos coniuncti eramus ut alter aia rerum in germani fratris loco diligeret complures erant in eo viro eximiae, prsclarsque virtutes, quibus omnium amorem ob conciliabat sed pietas in teum , qua tanquam fundamento omnes virtutes innituntur, longe ce Ieris antecellebat; eamque ipse magis adamabat quippe qui probe norat doctrinam sine innocentia haud magni
faciendam esse nec tam litteris probum esse posse nia
probis etiam moribus γditus sit. Et hanc V m virtutem non tam verbis, quam ope, ct opera probabat, loca fora libenter inuisens, eaque multis muneribus ornans, oblatam occasiionem avide amplectens, in qua ea augere,
o tueri pinet, que ad Dei gloriam pertinebant , cui tomnino placeret , issius voluntatem exequeretur igiprycipua semper, ac summa cura fuit quid verbis opus eu non ne Monetis gentis pietatem, religionem totis te latur nouum idud, atque prsclarum Diui Nicolai T lentinatis Templum ab ipsa tam magnis e conditum istititis quidem memoria nuta unquam vetunate delebim a tur,
96쪽
6 Io. NICOLA SAUL 1 CARREGAE Iur, in animis ho3nmum perpetuo Uiuet de quibus, Iteratis praesertim tanto benemerendi stulo incensus fuit, ut eorum commoda priuatis commodis semper habuerit potiora .fuerat in Belgio per aliquot anHos cum
doctissimis et iris , quorum illa Prouincia feracissima est,
amicitiam contraxerat hos pq, ea in Italiam venientes domum benigne recipiebat, consilio iuuabat opibus sum. bat , idque tam prompte , atque alacriter , ut illius non tam domum quam animum sibi patere facile intelligerent sed ex jintillas erat, quicum arctiori amoris . amicitiae vinculo aHrictus e et, quam cum Iunio Lissio aetate no ra litteratorum facile Principe hunc prae ceteris amabat Piusque libros de manibus ponere nunquam lebat quod umma inter illos a=rimi in oluntatis consensio fuerit, utriusquescripta declarant; quod alter a terum animo paene ini culptum gestauerit; ingies, quam alter alterius in tabida domi habebat , aperte offendit. Omninofuit Paulus noster erga litteras, , litteratos tu
mines egregie animatus, cum, e quoque litteris max me excesseret . quae quidem iam inde a prima adolescentia ita illum delectarunt, utina cum aetate delectatio adoleuerit, huic delectationi ceteras se voluptates antetulerit bibliothecam habebat varii magnaque librorum
copia resertam in quam se se abdens a lectione , scriptione nunquam cessabat; adeo ut, in litteris probus iueret immo nudae e et vitae iucunditas sine litteris ,
quin etiam ipsa litterarum studia sibi vitam esse fateretur. Iurisprudentiam , atque eloquentiam imul coniunxerat, non ut ominam ct Ancidulam sed tinania mei rores quae bimutuo auxiliarentur 9 administra, comitesque essens immortalitatis, O gloriae erans in eos
97쪽
EpIsTOLARUM LIB. Qui NTV s. Im eo, ut ornamenta pacis , non isserumenta litigis, cum in istinon quaeritus,sed animi causa se exerceret, et tamicis , Reip. quam unice amabat si occaso tuli et, .praesidio esset, atque adiumento a qua cum,nultis honoribus decoratus e et, nihil magis in votis habebat, quam ut ei optime de se merenti aliquam gratiam merret. idque nulla refacit , quampryclaris illis artibus Iuris
prudentia inquam, eloquentia , inci posse exfimabat in quibus cum pariter excelleret, viri que sudio vehementer teneretur, nescio quo pacto magis eum eloquentia deiectabat, eam urit e pluris quotidie faciebat credo , quod pluris apud eum erat ea eleganter scribere quae ali admirarentur suam ea admirari quae alij tam barbare scripserint habebat tamen sua quaeque tempora ad omnia conniituta; adeo ut eloquentiae non ita operam impenderet , quin his quoque rebus inues andis , quas natura tenebris inuoluit, cogitationis aliquid impertiret quae vero ingenismonumenta reliquit , cum omnium iudicio in in se comprobata sint , nec mea, nec cui quam indigent laudatione ac Utinam dixit γ-nibris vitae sura contigisset; egregiam profecto hin o riam, quam scribere meditabatur nobis daturus fuisset. tantis tamen animi, ingeni ne bonis ornatus , acerba mortis violentia , veluti sos turbine ictus , nobis repente sublatus est . nimirum mors nemini parcit, siuebeni ingrauescente siue iuueni florente aetate non eloquentia valet, non opes fui iunt, necgeneris claritudo, aut ulla potentia, aduersus illius vim potesatemque . quidquam
possunt . ut de magnopere laudandus I t, qui ita bitempestiue consilit ut ab illa imparatus haud possit offendi in unum, atque infelicem plane dixerim illam
98쪽
6 Io. NICOLA SAVLII CARREGAE diem qui omuem mihi voluptatem in dolorem conuertit. cui quidem tantum abest , ut i a dies medeatur, ut eum potius acerba sane recordatione identidem renovet. itaque quo magis eum conor recondere eo maius illius.
indicium foris praebeo quippe tantum vulnus omnino diffl mulare , vel obliuisci , in mea potestate haud esse senii, cum ad illud iusserendum debilior sim . quam alius quisquam sit quod quidem cum sex annorum natio,
iam plane obductum esse oportuerit, recens tamen illud ita experior, ut prope vulnus in vulnere mihi insigi Adeatur. sane , quamquam multis illius quidem interitus luctuosis fuit, nulli tamen luctuosior accidit quam mihi. Ualde, qui ex illius doctrina maximam utilitatem, ex consuetudine vero non mediocrem voluptatem
percipiebam mihi venit in mentem illius temporis, cum sermonem in multam diem producentes de litteris colloqueremur orireturque inter nos aut quaedam contentio, cum ille in latina lingua mei bi anteponendum dic ret , ego contra ne comparari quidem esse me or rem scribebat enim ipse luculenter, o egregie , ut omnes norunt, paene si fano BIiles, alijs adscribendum animos faciebat mihi vero huius linguae desiderio iam muLtum agranti ita veluti faces addiderat ut illius pulchritudine magis deinceps in flammatus fuerim ed tantum abe I, ut, opinioni suam de me conceperat quamque aliorum animis imprimi optabat, unquam re ponderi=n ut ea potius me indignum praeuiterim eamque omnino sesellerim itaque cum inter illius amicos essent etiam praenanti simi viri bbas Tritonius , Pater Castellus, Ampissimi Cardinalis Montati alter a s cretis, alter vero theologusti, ad eos magis amice , ,
99쪽
EPIsTOLAR vi I p. v IN Tvs. 63 quam vere multa de me scripsisset, verendum erat, ne, si inritas i a cognita esset , illius iudicio in discrimen
adducto mihi quiduis potius quam decus pareretur. Sed quantulacunque in me en dicendi facultas, copia quam prope nullam in fateor, utinam ct ad eum vivum laudandum non mortuum lugendum nunc uti possem id ego equidem libenter facerem ut, illius in me amori quoi e adductus , eum me esse existimabat, quire uera non sim, i o vivente, atque cernente, aliquam gratiam referrem. O certe si tempus spectemus, quo ille in itam introiuit uiuendi cursum a natura circun-Ariptum, non illi ibim cito mortis limen stibeundum atque de vita exeundum fuerat animus quidem nescio quidmali praesagire mihi seu es bibliothecam meam,hbros inquam, amores , delicias mea illius dei commendam cum de alterutrius morte mentio facta eH , ac equiuem fore 'erabam ut, quemadmodum illi meum de nouo visae Hatu eligendo consilium patefeceram, ita inibo, o Hatu illius, ut antea , consuetudine fruere , O amb9 α ρ ius illulis, siue in Carbonaria adi Nicola seu in Caytilletia ad D Annuntiatae una iucundi me viueremus. bedeam me spem nunc fefellisse video aulcissimos illis sermones frustra requiri de quibus quidem nihilmihi aliud reniat, quam amantissima illa verba quae paulo ante interitum protulit meus inqui ct me nomine appellabat in scepto vitaegenere perseuerabit; novi eum ea eum amplius in terris visurus non sium quae quidem verba ita mihi haerent ut prius immemor mei futurus sim quam illa nquam ex animo meo excidis patiar Sednimio plus dolori fors invulgeo. quaenam vera sitanti mali medicini, nou
100쪽
6 Io. NICOLA SAvLII CARREGAEdi picio in mortalis cum esset, mortalem sortem subire debebat satis diu vixit, quia recte is laudabiliter vixit non ille exHinctus, edmeliorem in locum commutatus, aeterna Beatitudine fruitur. itaque illius caseustandus magis , quam dolendus videtur Allius mens *Drat in scriptis ivluit in fratris, sororisque Mise , sitas
summa ex*ectatione adolescentulis, istis vero summa iam virtute adolescentibuό inter quos Paris Fossa, praeter nobilitatem , tantis animi, ingenstque dotibus excellit , ut eas ab Avunculo, quasi hereditario iure reuise videatur qui quemadmodum illius perpetuus, india niduus comes fuit , ita nunc ipsum in consectu meo adeo ponit ut eum quasi praesentem videar intueri . haec alia occurrunt, quae me quidem conviolantur,quo adidam hominis partem, quae in ratione posita facile acquiescit; sed quo ad illam alteram, quae sensu subiecta eis, in luctum , moeroremque spissime recido te igitur rogo, ut
me a ictum carmine recreet, iacentem excites . simul adpropagandam Pauli Moneliae memoriam aliq id temporis conser, en animi ingenui, ut suis, alienis calamitatibus commoueri, virtutem non modo in se ipso colere sed etiam in alijs, meritis laudibus celebrare . nec aliud fere studes in tuis scriptis, quam Clarorum Virorum res e las immortalitati commendare , hominibus aliquo casu oppressis a euamentum aliquod ferre hinc eueniet, ut Dei t. Max rem gratissimam facias, optunum charissimumque amicum hac foris et sta gloria auge u ac me tibi in perpetuum summo benescio ob tringas . Vale . Genua. IIII Kalend. August. nu. MDC XIII.