장음표시 사용
181쪽
st. Etiam post peractam lectionem jus removendi certam persen ina certi loci mini erio, etsi penes alios esse quaque possit, num quam non esse penes Summam Potestatem debet. sic ejecit Salomo Abjat harena, ne es-iet DEI Sacerdos. Episcopos Romanos non semel Imperatoria Potestate depositos ipse Pellarminus constetur. Cujus rei facilis est probatio. Nam si summa potestas jus habet aliqςem urbe aut provincia interdicendi, nec illario etiam jus habet interdicendi ministerio hujus urbis aut provinciae: Hoc enim illi inest, ac cujus totum est in Potestate, ejus in potestate pars non esse non potest. Neque dumtaxat hoc poterit summa Potestas per modum .roenae, sed & per modum cautionis, puta si quis Pastor a plebe rapiatur u materiam tumultus, quod sorte etiam sine crimine ipsius accidere poterit :Nisi enim hoc posset Summa Potestas, Respublica ad tuendam securitatem suam sibi non esset αυωρκης. Errant autem, qui putant necessario ejusdem esse eligere dc removere. Nam Summa Potestas non solum interdicere sotest publici, ambus, sed oc privatis, ad quos ipsas personas non eligit , . puta negotiatione, conductitiae; uesupra, cum de jurisdictione ageremus, ostensum est, idemque ostendunt exempla. Nam octo aut plures Romanos Episcopos constat ab imperatoribus depositos , modo cum synodo, modo absque synodo, quorum aliquammulti a Clero populoque Romano electi fuerant.
De muneribus in Ecclesia non omnino necessarii su MMARIUM.
i. mi referat Aistingvere in regimine Ecclesia, ico inter neres
ria 2 non necessaria. a. Episcopi vox explicatur re os nitur in
hae qυssione igni fare Posiorem, qui Pastoribu, praes uredam perpetuo. s. Di patum ita sumptum nudi iuri ae im. repugnare. q. Esse ab Ecclesia universali receptum. i. Initium his-btiisse ab Apsolicis temporitus. 6. Di uno Iussicio esse a proba tum obiter de tros; oco. r. Episcopos nominatos Angelos, se
182쪽
Pores tum Hrca Sacra. 3 ssolos, πυε τα , δ. Exemplum Episcopatus potuisse sumi ex segenaturali 2 Ponti fatu Mosaico, crediti ius tamen sumptum asArcsisnagogi s. p. Magnas in Eccosiam urit rates ex Epi copatu redundasse. io. Episcopalem emino iam non esse ae ini praecepti. M. Non plane universa iter ob ervarum, ut cuia is civitari unus prae ei Epis opus, ου penes fὶν sit jus ordinandi. ra, Mn s vesfuisse causas rhi Iemporibus, non Δίι in locis ad tempus cert an o Episcopatus omitteretur. s. Ignotos fuisse Apostolicae σveteri Aesia Pre Gyteros temporarios. Q. Aererem omnem E clesiam Prest terorum Iocatulo in Ecclesia non alios qυam Pa res inte exisse in verio ου Sacramentis occupatos . simulambigesitas vocis Seniorum excutitur. V. Alpesseres qγi a nonnultas Pr se teri vocantur, non esse ex divino praecepto. Solvitur locus Mati.
3. Explicantur Synesia Iudaeorum tum minora, tum magnum ;
s ostenditur apudJudaeos eo gem fuisse fui deseris N profano
jus dicebant. Evaesint negotia Dei, quae Legis. ιε. Presbire
rum vox res in MT An cet, ae imprimis qυa sit sententia loci
i. Timoth. s. v. V. Licite potuisse institui Assissere, Pastorum lis eos, aut a siumma Potestate aut as Ecclesia. ιδ. Probatur ex sacri stiteris hanc in itutionem Deo non Ai licere. U. Non deesse in pia antiquitate exempla, quae nonnihil ad hunc morem accedant. dii ,κί. κοis e Ariocati Ecclesiarum ; cui φρου re ri α ρε H Ac, fui in Anglia oeconomi s ad Vento. o. et tu ratem
non spernendam ab iis Adb stilus posse haberi. ri. Sus cerris tamen cautionitus ruti de more Gene es eligenaei istos A pessores.
i. πU L Tura resert ad retinendam Ecclesiarum pacem interea quae iure divino praecepta sunt, &quae non sunt, accurate dia L istingvere : Nam etiamsi litus aut regiminis modus aliqvan- , tum diiserat, nulla inde seqvi ur Ecclesiarum divulsio,quandiu pars neutra suo mori divini praecepti auctoritatem adscribit. Et hac praecipue de cauta laboratum a nobis est, ut ostenderemus j.re divino non esse . vetitum
183쪽
vetitum eligendi modum, quo Reges piique Principes nonnulli hodie uruntur. Non quod eat in exempla aliis imitanda proponamus possunt enim alii electionis modi, aut per se utiliores esse, aut certe nationum insenio de Ecclesiarum quarumdam statui aptiores, aut ob ipsam conluctu imis vetustatem praeserendi sed ne Reges simulque ipsas Ecclesilas, in quibus mos ille servatur, temeraria damnatione a nobis alienemus. Quod de electione fecimus, idem faciendum est nobis de muneribus Ecclesia i est, quibus alia Ecclesiae hoc seculo Resormatae utuntur, aliae non ia: untur : Nimirum i . . ostendam ui nihil de iis in alteram partem definitum iuris divini pracepto;quo posito facile apparebit regiminis diversitatem non debere obstare fia- ernae unitati. Ad intelligendum jus summarum Potestatum tractatio haec omnino necessaria est. In his enim quae pretecepto divino sunt d satiata, execution:s necessitas summae Potestati incumbit: in caeteris est aliqh eligendi libertas. Accedit quod, ut supra diximur, Ecclesassicum regimen serme sequitur τῆς πολιτεία mr, quod a Britanniae quoque Rege iapientissimo observatum est. Praecipuὶ autem inter Protestantes contendi solet de eminentia Disco dc de munere eorum qui cum Pastores iaci sint, id est, nee praedicent nec lacramenta erhibeant, pastoribus tamen assident, di a qui Idam 'ra teri appellantur. De utroque videamus; quan- um instituti permittit ratio. Sunt enim hae quaestiones ab aliis tanta aro mentorum copia tractatae, ut vix quicquam sit quod addi possit, praecipue vero doctissimus Peta cum Genevense regimen tuendum suscepisset ;ium quae pro Adsest ribu istis, tum quae contra Episcopos dici poterat ita , qua pollebat vi ingenii, latissime explicavit; dc ex adverso Anglicanae Ecclesiae laudatores Saravia dc Wintoniensis Episcopus tam pro Episcopis, quam contra Adsestare, istos acerrime disputarunt. Ita ut qui exact. in harum re- .um cognitionem desiderant, ad illorum libros sint remittendi. Nos ergo minuendae non diducendae controversae operam daturi, in paucas desini- isnes ea contrahem s, quae aut conse Ja sunt utri inque, aut ita evidenter probari possunt,ut nisi a contumacibus negari nequeant. r. Agimus autem primo loco de Episcopis, qua voce uti nobis liceat eo significatu, quo synodi universales ac inpicae, ac Patres universi perpe- ο ea usi reperiuntur, inii pe Apostolicis temporibus cerium est etiam
184쪽
distin ' , funalon;bus, ab voces haud atque distinctas. Nam Apostolorum
surdio& P es urium vocatur & cir κο & δακcio, nec quicquam usitati. sucam generis nomen uni speciei y rticulari quodam jure adhaerescere; in i adoptione, cognatione, aliisque iuris vocibus apparet. Ita ergo Episcopi nomen cum ex natura vocis quem visi feri'. matque praepostum b aut ut Hieronymus tr. nstulit matre ex ems gnificet, onam ct septuaginta Hebraeorum I pz, ouod etiam ag stratibus datur u. transtulerunt ;&apud Athenienses praetor peregrinus: Apud R mancs quoque aediles municipales hoc nomine appellabantur, cὶ dc C ero se Campana
orae scopum dicit constitu:um ab Apollo is quoque Sc Apostolicii viris
ex usu Hellenistarum quibusvis Ecclesiae palloribus tributum ess Neque tamen eo minus proprio ac peculiari quodam jure iis ad diei potuit idccum eaeteris universi gregi , praeter caeteros ipsorum pastorum is si res estent constituti. rare suo & alieno Glio abutuntur, qvi cum hanc quaestionem tractandam ius ceperint, operose probant commune fuisse pastori bus omnibus Episcopi nomen, curri ea vox mulso etiam pateat latius. Ne que minui illi aerem seriunt, qui magno conatu id pgunt, ut probent omni- tuis omnino Pastoribus res qu.; sdam communes, jus scilicet praedicandi, cacramenta exhibendi, & si quid his adhaei et : Non enim de his in qVilbus convelarunt, sed de ea, quaeips is distri fuit, eminentia quaeritur. illud vero aliquanto etiam absurdius, quod quidam, ut probent nihil distare Episcopos a metis Presbyteris, Patres adducunt testante, θῖνας omnes paris ei se .m Diri r quasi dicas omnes Romanos Senatores pares fuiss Consulibu , quia utriusque Consulis par fuit dignitas sed aut sibi aut lectori iratui cisti qui ta
s. De Episcopatu ergo, id est unius Pastoris inter caeteros eminentia, primum statuimus eum nulli Juri divino repugnare. Si quis contra sentiat, hoc iit, si quis totam veterem Ecclesiam condemnet sultitiae aut etiam impietatis, ei procul dubio incumbit onus probandi, cui ip plendo nihil ad
serii video praeter illud: d) cunque voluerit inter vos mogum fieri, si v ster atinister; oc, H prictim die inter uoi roluerit Irim esse, si vester
185쪽
Minister. se prosecto non interdicitur hie Ecclesiae Pastoribus eminentia
omnis aut Primatus liuer Pastores, sed monentur omnes Pastores, ut sciant in junctum sibi ministerium, non autem datum Imperium. Praecedit enim, Reae gentium dominantur, magnates ius Potestatu exercent, vos avGm non c. lino multo rectius hoc loco ostendas concedi eminentiam de pri
malum. Quod enim apud Matthaeum Ic Marcum est , Ibi voluerit ma In feri, dc primus esse, id apud Lucam est, qui maximus est inter vos, ecqui se aut ductor est O γήν λ . Adde quod Christus suo ipsos hortatur exemplo; FH us hominis non renis ut i ministraretur ,sed ut misi seret: non ergo facit ministrandi praeceptum, quin major sit aliquis etiam ii quibus minii irat. Vos, inquit, ih mihi icitis magis' ac Domine rac ne dicitis um enim. I ne sego laeti vobis p es, reser Domi M ac prή'ceptor, vos qroque debetis alii aliorum piaes Iarare. Et quomodo potuit Christus improbare munerum Ecclesiasticorum disparitatem , cum ipsi constituisset I xx. Evisset istis secun i Ordini, re mino seg ad H, ut Hieronymus loquitur, s) dignitate minores Apostolis, ut loquitur Calvinus Multoque ci Dus triumphans jam in Coelo , dedit alios Odem Apostolos, alios vero Prophetas, allas Evange as, actos Pastores z Doctores, non sunctionibus tantum, sed oc gradibus quibusdam distinctos. De ait enim DEUS in Ecclesia primum Apostolui. fecundo loco Prophetri, tertio Doctore si ipsum Diaconum ab Apostolis institutum satis arguit non esse a Christo
imperatam munerum Ecclesiasticorum aequalitatem. Hoc ergo primum ocminime dubiae veritatis ponamus in quo Zanthium, Chemnitium, H cmmissium, Calvinum, Melanchionem, Bucerum habemus consentientes ;imod seram, hactenus ut dicat, od unus quispiam caeterorum Dacio compres bifrorum delectus, Presbterio πυε esset cae permaneret, id reprehendi nec posse nec debere. q. Alterum est, Episcopatum eum, quem tractamus, ab Universali Ecclesia receptum. Apparet hoc ex Conciliis universalibus,quorum nunc quoque apud pios summa auctoritas. Apparet etiam ex collatione Synodorum aut Nationaliuin aut Provincialium, quarum nulla sere est, quae non manifesta Episcopalis eminentiae signa praeserati patres omnes, nemine ex
186쪽
potestatum est eo sacra. 179cepto, idem testantur, quorum ii, qui minimum Episcopatu; defert, est
Hieronymus, ipse non Episcopiis sed Presbyter. Hujus ergo unius si, scit
testimoni uin: k In toto o be decrertim est , ut Gnu. de Presbteris eam caeteris i perponeretur, ad quem omnis eum Ecclesi pertineret. Quin adeo universalem constat fuisse hanc consuetudinem, ut etiam apud Haereticos, qui ex Catholica venirent, servaretur. Auctor Homiliarum in Matthatum
vare quia haec omnia, quae sunt propria chris in veritate , bal inc haereses in schismate, si militer Ecci sitire, similiter Scripturas, militer scopos, caetero re Clericorum ordines, niliter Baptismνm, Euchari iam, σcaetera omnia. Aerii lane hie error ab omni Ecclesia my damnatus est, quod diceret Presbyterum ab Episius nuda risse entia discerni debere. Ipse Hieronymus ei, qui scripserat m,l interes inter Epis opum σ Presbyterum, respondit, fatis Imperite, in portu ut dicitur, na Mugium. Consensum hac in re totius Ecclesiae etiam Onchius agnoscit.
s. Tertium hoc sit, Episcopatum initium habuisse i solisis te o Aburi n Testantur hoc catalogi Episcoporum apud Irenaeum, Eusebium ,
Socratem, Theodoretum, atque alios, qui omnes incipiunt ab Apostolica aerarie. Tantis autem auctoribus, atque ita inter se consentientibus, fidentia derogare in re historica, non est nisi irreverentis 3c pertinacis animi. Perinde enim id est, quasi neges verum esse quod omnes tradunt Romanorum
historiae, Consulatum coepi iste ab exactis Tarquiniis. Sed rursus Hic ronymum audiamus; Alexandria, inquit, γ) a Marco Evangelista me ut te unum semper ad se Electum iis Celsio Dudu costolatum Episcopum nomina. bant. Obiit Marcus Octavo Neronis anno: fp cui vivente adhue Iohanne Apostolo successit Anianus, Aniano Abilius, Abalio Cerdo eodem Apostolo superstite post mortem Iacobi Simon Episcopatum Hierosolymitanum, rost mortem Petri Paulique Romanum Linus, Ana letus, Clemens :Z r Antio-
λ) Epist. Π. iὶ Recentior fuit cum se ab Ad ce sisne Dominica poris ipsisse profiteatur. m uno Epiphanio primum id damnatum non ab Ecclesia Sciti a vero cujus rem aeriss) ab haeresi κω aestinxit Epiphanius. n) Habuit Apostolico tempori ut locum Episcopatu edalterius generis . a vulgato nitrice primorumqrorum nomina catalogi
187쪽
Antiochenum vero Evodius& Ignatius generunt. Haec certe non est spernenda antiquitas, cui ignatius ipse, tὶ Apostolorum coaevus , &qui hunc proxime tequuntur ustinus Martyr, 3c irenaeus apertissima testisnOnia praebent, quae transcribere nati: I est opus. Cuprianus; Jam idem inquit, per omnes Provincias re per u bes neutis consituri sunt piscopi. 6. Qua minaesto Epitc ep. hune divino jure approbatum, aut ut duc rus loquitur) vllum Spiritui Sancto, ut inter Presbyteros unus curam singularem gere cet. irrefragabile argumentum huic allertioni praebet divina Apccat piis: iple enim CHRi Sa Us scribi jubet septem Angelis Asiatica tum Eclo irum. per A et os ipsas Ecclesias intelligunt, manifeste sacris lueris contradiciant. Nam candelabria sunt Leco', inquit CHR I-s scis istostae aurem Aueli septem Eria . . um. Mirum est , quo non trahat homines contradicendi l bido, quando ea, quae tam operie disti riguit spiritus Sanctus, audςnt confundere. s) Non negamus cuilibet Patiori generali quodam lignificatu aptari posse Angeli nomen: at hic manifestum est uni in ualibet Ecesesia scribi. An ergo unus in unaquaque dumtaxat civitate pastor Z minime vero. Nam jam a Paulinis temporibtis Ephesi plures Presbyteri constituti ad pascendam Ecclesiam DEI. Cur ergo ad unum in unaquaque Ecclesia mittuntur literae, si nemo unus peculiarem quandam oc emi nentem habuit functionem Z Sub Angeli nomine, inquit At sustinus, laudatur pr Ecclesiae. γ) Hieronymus Angrios se e sp ae enus dixit. Si qui, recentiores audire mavult, en Bullingeriis; Ds natur Epistola Calesis Angelo nensis Ecclesi , id es, Pastori. Testantur autem historiae Angelum sire Pastoremissum ruens Ecclesia Pol carpum, si se se inarum ab Apostolis ab so, in ram, Iohanne, Trifco m, ac via spe in minise io hujus Eoosae annos L xcij. Verum est quod de Polycarpo Bullii genus refert: Ita enim Irenaeus : x in podica pis non solum ab A. potu eruae ius, a conpersaltu cum multis ex iis, qpi Dominum nostrum et AZ unt, si etiam ab Apostolis io Asia in ea quae est Smyrnae GH a constitu is Di, opus, quem cr nos *irimus in prima nosini aerate & Tertullianus;
188쪽
orum Ecclesia habens Po carpum M Johann/ co ora tim res. t. dc alibi :. Habemust Diannis alumnas Ecclesias : Nam etsi bra ejus Marcion re stuit, or men Episcoporum ad originem recensu in Dan abit auctorem. Audiamus ' Marioratum; ab Ephesua Ecclesia incepit Ioannesi ob res celebritatem, nec ρ pultim aggκeditur, sed Principim cori , tiri et e Di- opum. sed major sorte Belae aut Rainoldi auctoritas. Videamus ergo quantum ab ipsis veritas impetraverit. beeta Angelia id ι', ρυρο animi um variuit imprimis de his rebus admoneri , ac per eum caeteros co e
res essent ad ipsam a ministrandam Pres te i. Pastores, tamen pluria si ras unus praeerat, quem Ser ator Angelum L Hem appePat, arque a litani eas ibit, q vi ex isto caeteri disi rent. Sane, ii a Dione Prusaeo recte dictum est, Reges Regnorum suorum esse genios & in ipsis sacris literis Rege, Ali. gelorus inomine appellantur: quis non videt presbyterorum quoque Principi hoc ipsum nomen iure quodam eximio compe:ere CHRISTUS ergo scribeas illis Episcopis. ut eminentibus in clero, haud dubie eicinenti an hanc Episcopalem probavit. Vetustissimi Graeci Codices novi Testamenti in fine alterius ad Timotheum haec verba praeferunt πυς T. λον δευτ ρο, της E a M. κκ'ησίας πρῶτον Tri πιν UVI : νε tu, ἐγ oti τὸ οὐ λης, τω κάπιν Nio . Ubi Episcopi
voce meras Presbyter intelligi non potest: non modo, quia luccessiones in Ecclesiis per meros presbyteros non mem rabantur, Verum etiam quia ante
Timotheum constat Ephesi Presbyteros fuisse. sub Epistola ad Titum in
iisdem Codicibus haec leguntur: Tιαν τῶν Κρο αν πρω ν cita κοπον χειρο η νω, ἐγ se Iin m NMχ ταλε o ς Mi κ clo, M. Neque lane de Timoctaeo aliter existimavit scriptor ille, qui vulgo Ambrosius dicitur cujus haec sunt verba: Timotheum P esbterum a se creatum o- soluo Epi opum pocat, qpia primi teri Epi copi appetrabantur, ut re- . deute eo serpens ei succederet: se quia cape ut se eventes Hesbyteri inadunt inreniri a tenendos 'imatus, immutaca est nitio pro piciente Concilio, ut non ordo sed meritum crearet Epissopum mustorum Sacerdotum Judicio constitutum, ne in unus temtre usurparet, esset multorum n aium. ra-ietur Timothei inter Presbyteros Primatum ab Apostolo agnosci. inod Z 3 aurem
189쪽
autem quidam ulti docti ex his rebus circularem quandam praesidentianta firmate voluerunt, in eo ipsis, quidquid eli veterum monumentorum, Obstat ; neque Ambrosii verba patrocinantur. Recedetite enim est morient ut abeunte. Et quod sacerdotales huic interpretationi finiandae asseruntur, nemo non videt quam a re alienum sit, cum ista ad προασίαι nihil faciant, quae semper fuit penes summum Sacerdotem, atque alios sua rum Classium Principes. AEtatis autem ordinem , an potius functionis
diuturnitatem in constituendis Episcopis, valuisse vult scriptor quem dixi mus. In quo etsi veterum nemo ipsi assentitur, tamen, si de quibus dania intelligatur Ecclesiis, quod dicit fide non caret. Nam & Archimandri a Monachismi initio electos σαλιὰν ex consti tutionibus lustiniani et apparet. De omnibus autem Ecclesiis credi idem vetat Hieronymi de Alexandrino more testimonium. De Timotheo idem ille scriptor: Dimotheum jam creatum Episcopum per Epistolam instituit, quo m. odo Hbeat Eccles amo dinare. Idem de Tito : Titum Apostoli cons enixit Apostolum , caei eo commonet eum, ut sit fossici in de Ecclesiae sed natione. Neque aliae de Tito Timotheoque Epiptanti, Eusebii, Chrysostomi , Oecumenii , Theodoreti, Theophylacti, Prima sit, sint sententiae , ut prolatis verbis alii abunde demonstrarunt. Ipsa Chalcedonensis Oeeumenica Synodus aὶ actione xi. sic ait ; a functo Timotheo u re nune XXVII Frisivi faciti omnes in Epheso sed nati sunt. Neque enim vetustas verum id credidit,quod nunc quidam intrepide assirmant, Ex angelistae quiessent, eos fieri non potuisse Episcopos. Nam quamdiu provincias obambulabant,Evangelistarum fungebantur munere; ubi vero uno in loco uberem messem conspicati, eam diutinata,
praesentia sevendam crederem, sine dubio Presbyterio pracsidentes omni L . . Episcoporum munia implebant. Quam ob causam Apostolos quoque certarum urbium Episcopos vere suisse antiquitas credidit: nempe iis tri locis, ubi diutius substiterunt, aut, ut magis proprie loquar, εκαθισαν. Qua voce Pauli moram apud Corinthios Lucas admodum iu OαNκῶς exprestit.
b Sed praeter Timotheum ac Titum alios quoque ab Apostoli, in Episcopale culmen evector legimus. De Evodio Ignatius c) ad Antiochenos ita scribit:
190쪽
πινμ ον Αρχω ciuων. Hic est ille Ignatius dii Chrsum in carne vidit, cum Apostolis rixit, dc Episcopatum in Ecclesia Antiochena post Evodi'um gessi.
7. Quaeri potest cum tam antiquum quoque, & ipsi CHRISTO approbatum sit munus eorum, qui perpetua quadam dignitate Presbyteris p ae' rant, quo nomine is honor appellatus fuerit, antequam illud Episcoporum commune nomen huic praes dentiae peculiariter tribui coepit 3 Quod circa Neronis annum octavuin contigiste putat Hieronymus: Patres xeteres hos Presbyterorum Principes putant g Apostolos appellatos. Et sane opud Cyprianum, aliosque auctore, restant non pauca obscura ejus locutionis vestigia: atque ipse Paulus cum se nihilo minorem summis Apostolis dicit , videtur innuere alios quosdam esse minores Apostolos r eoque sensu interpre latus est Theodoretus eum Pauli locum, quo Epaphroditus Philippensui vocatur Apostolus: b) sed verius hanc quoque vocem hinc sumptam ex usu Judaeorum Hellenistarum. Nam qri decimas aut collectas adserebant , Hebraeis vocabantur z lv II Heuenistis Apopoli. inae vox eo sensu extat in constitutione Arcadii de Honorii, i diciturque eorum suisse ossicium , ut a Singulis synagogis exactas summas, ad Patriarcham portarent: 'Vare& Paulus cum Apostoli vocabulo addit λειτουργον τὰ χρέα , oitandit Philippensibus missum ad se Epaphroditum cum pecuniis, sicut de alibi m i sos cum Tito fiatres Ecclesiarum vocat Apsolos u Angeli nomen ant quitus