Chr. G. Heynii ... Opuscula academica collecta et animadversionibus locupletata. Volumen 1. 6.

221쪽

nusta. genae tanquam pudore, tenero rubore suffusae. Insistebat globo summis pedum alato.' rum pfantis. euolanti similis. Mollissimae artis' opus, sensum habere visum et motum. Habemus hic egregie ad umbratum artificum Ingenium in variandis formis. quae semel ad certam speciem perfectam mente artificis conceptam 'erant elaboratae. Bacchi forma erat in perpetuum constituta; nunc aliae formae huic accedendo variare tantum speciem Ital nos appellamus possunt, non nouum typum summae pulchritudinis

corporis iuuenilis teneri et mollis procreare. Ita- 'que τω Διονυσq; κριταὶ το πλεῖστον ἐμφερῆς ο καιρος. non autem eius noua species nulli alii. sinulis poterat auimo concipi.

Subiicitur interpretatio allegorica per se facile

assequenda: declarant alae celeritatem occasionis, h. e. temporis cuique rei agendae vel consequendae iusti, του καιρους globus coelum cum temia 'pestatibus, per quas Versantur tempora rebus quaeque suis peragendis idonea. Coma in fronte. oeciput caluum, nota sunt. Novaculae in manu, Posidippo memoratae, et, quam cum ea Himerius signo impertit, librae in dextra- in nostro non o currit mentio i).

I D Notabimus nonnulla d verbis ae sententiis. σείων I uυλον, rhetorice dictum pro quod motu capitis intelligebatur, Itaque quassans lanuginem accitiobam, e si insolenter dictum esse bene icteulgerint; u uυλον ' de eoma accipere malis, se m equidem, sed tum

ι. V. , O sententia

222쪽

a Iotallistrati statuarum illustratis

cone. ad amnem Olmium, et Hippocrenen. iuxta Musarum signa, positus erat ex aere; ' pulcherrimus adspectu. iplo aere pulchritudini tauente. et corporis concinnitate concentum animi. seu harmoniam, declarante. Tiara erat in capite auro intexta, pro velle tunica ab humero ad talos demissa, halle' aureo circa pectus adstricta. Coma mollissima, ad viuum expressa, aere aemulante

mollitiem. in ceruicem demissa, in se te aute itihinis cincinnis dilcriminata; calceamentis aureis, induti

sententia habet Issu Orogiam. Praestaret Iaeobsit . 'conte tura φαίνων ' Eu ganti similis puer

vieissitudinibus, vectua. Firmant hoc sqq.

223쪽

c. VII. III

induti pedes. Iniectus tunicae peplus a tergo demissus ad talos. Manu tractabat lyram nouenis, fidibus. Ρraeclara haec ad exhibendam menti speciem signi: quod in Helicone etiam Pausanias vidit: IX, 3 o. p. 768. est Niraricus L nam Thracem Orpheum fuisse nemo ignorat; simillimus ille. aut potius idem cum Phratais, ad quem tiara quoque reserenda est . quam non satis scite Persicam appellat noster Callistratus. Scilicet communis fuit stirps Phrygum cum Thracibus; ut in Graecorum originibus alio loco declaratum est. Ρhrygium vestitum, prorsus huic statuae conuenientem. ante oculos hahemus in opere ex aere ad Dodonam reperto, cuius ectypum seruat bibliotheca academica ex liberalitate cl. peregrinatoris Hawhim.

Pergit noster, in basi stitu e expres as fui siue ferascantus dulcedine allectas: quod forte ferendum erat, a minus seueriore. vix tolerabile visum in tabula, Philostr. lim. VII.) verum addit ille, intolerabili modo ineptiens. Omne auium genus fuisse expressum, omnes feras siluestres, belluasque marinas, amnes quoque et sic porro ἐ).

VI IL

olmium amnem ex Hesiodi Theog. pr. petiisse calli

stratum monuit lacobs l. l. Apud Pausan. l. l. Orpheo adstans memoratur signum Tελarpe, quia ipse initia primus instituita, additur: et ποίηται δὲ περὶθὐrὰν λίθου σε και χαλκου θηρία, ακουοντα α ονος. Secundum haec circumitabant Orpneum simulacra, ferarum. At - in Callistrato μο των ποδῶν. τήν βασινουκ ουρανος ην τυπωθεὶς , --παν ὀρνιθων γένος

224쪽

Cassi)tiati statuarum illustratis

VIII. Bacchur. Praxitelis opus ex aere, stans in luco; teneri et delicati adolescentis habitu; ut in verum corpus aes emollitum esse crederes:

id quod scriptor luxuriante oratione declarat 0. Erat

modo accipi. vel: Mil. ποῦν ὀρνίθων γένος; vel ἔν -- ιξiσταμενον, ut per figuram dieari tur aues et ferae stupentes accedere i ad statuam. Conuenirent quodammodo seqyentia: ψῖππος γετο, ἀντι χαλινοῖ τω μέλει κρατουμενος ete. Enimvero priori sensu, etsi ineptissime dicta, voluit Soaphista aecipi; pergit enim : εἴδες gν καl ποταμοὐς π πουντx τον πηγων ἐπὶ τά ρέοντας, καὶ κύμα ete. Videre etiam lic bat aes primens amnes sinertes etc. in caeteris haec notabimus, παρα τας Mothας. in edd. Ald. et lunt. est σερί. Τiara Persica dicitur χρυσω κατ- κτος, et . tunica τελαμωνι χρυσέω constricta: videntur ergo in lioe quoque signo auro illitae fuisse partes nonnullae; ita et, eo πέ&λον τῶ eανθοτάτω - κατενΘιστο. In ex tr. 8 τα επαν-λυντα τy αἰσθήσει τῶν μων θελκτήρια αρρέτως ἐξέφαι: εν. h. e voluptatem sensus, ῆὀονήν τήν οJσαν la τω αἰσθανεσθαι. 0 Prima capitis verba sunt corrupta. nec' sne eodlee sananda. Olearius edidit: Δαιδάλου μὲν ἐξῆν ἰδεῖν,

του περὶ Κρήτην, πιστευειν Θεα ματα, κι ουμενα μηχα- ναις τα ποιήματα, καὶ πρῆς ἀνθρωπίνην osσθησιν ἐκβιαζεσθαι τόν χαλκήν. Ald. et Iurat. Δαιδαλε et τω περὶ R. et ἔκβιαζεται τον χρυσόν. . Iaeobs. qui etiam χαλκον et in o est λον mutat, refingit Δαι αλε μῖν εΣὴν ἡδη. Φω περι Κροτην. πλαστεύειν Θαναασια, κινουαενα μηχαίαις, τα ποιήμαται Sen

tentia Sophistae ceteroquin haud obscura est. Cominparat Daedali opera machinis mota. ut sensum habere viderentur; at Praxitelis opera ait omnino spirasse. απα ἐς pro απλός, απλους, nemo neget legendum' esse; et α φαμένω δέ σοι. πρός miν αφῆν pro ακμην υπσίστατο. radebat ad tactum. Supra c. s. erat de coma in signo ex aere: αψαμένω δὲ η θρὶξ υπεξανίστατο, μαλθακιζομένη πρός τῆν αἰσθησιν. eodem sensu, paullulum tamen denexum , petitum ab iis, quae tacta

225쪽

Erat ergo deus venustus, aetate 80rens, mollis, amabilis, hedera redimitus, hilari vultu, volu- , ptatis sensu perfusus. quod Vix putares aere aemu- .lante reddi posse; et tamen postea in oculis fulgentibuν agnosci ait nescio quid procliue ad bacchationem; nebride tectus, stans, thyrsum tenens. Quantum iudicare licet, est hic is, quem Plinius inter Praxitelis opera ex aere memorat. Liber pater, quem cum Ebrietate h. cum Baccha temulenta) et periboeto pppellato, secerat . tib XXXIV. s. IO. IX. Memnon, signum. . quod in Aethiopia. hoc est, Thebis visitur. Multus est Sophista in

miraculo votis e saxo auditae; artem quod declaret. nihil magnopere notabile occurrit. Auget quoque miraculum, addendo nonnulla: non modo diem orientem salutari a statua, verum et rece

dente die eam ingemiscere et lacrimari re P.

X. - tactu depressa . remota manu uerum resurgunt. iVtrumque dictum rhetorice.J Mox δέ. τῆν λύραν ἐπερείδων alie ita in esse lyram a Baccho, 'facile credas. Vir. doct. supra laudatus corrigebat πλευράν. nec tamen satis apparet, quomodo latus. seu corpus, thrri inniti potuerit: et si truncq innitis olerct simulacra, bens nouimus; tityrsus tamen tenetur manu. Ergo debebat esse miν χεῖραy Sie sup. Philostr. in n. XIV. ακοντίω ὁε τ ν δεξιαν ἐπερείὀει. J iCeterum ex h. l. tolli videtur dubitatio. an signa ex 'aere thyrsum vel hastam aere vere factam tenuerint. - Mox προς αύτη, αιαειβδαενος τήν υλην. malis εἰς. Ceterum, ubi Euripides in Bacchis exhibuerit deum i ἀνθγηρον, ἀβρότητος γέμοντα, ἰωήρω ρεομενον, non neminimus; certe non verbis similibus. - Potest videri declarare Memnonis statuam non amplius superesse. Ait enim: σου Τιθωνος Μέμνονος εἰκων

226쪽

2.I4 . . Callistrati statuarum 'illustratio

X. Aesculapius. Non videtur hic certum aliquod signum ante oculos habuisse auctor. sed

omnino Aesculapii notationem peragere: etsi totus fere occupatus in hoc. Vt in opere tanquam anti

mato ipsum deum redditum esse declaret n). Pro-

δεν ry Αἰθιοπία, verum tempore hoc praeterito vhtqui narrat, tanquam de iis, quae antea viderat aliquando. Porro statua eum vero Memnone fortuna - et affectu simili regebatur, ut una cum ipso gauderet et moereret, υπὰ τινος ομοίας καὶ σεως αγοαένη κατηυθυνετο. mox pro hoc διοικεισθαι.

et τύχν memoratur tanquam causia assectus et προαι- ρ σεα ς. Etiam Aurora, hoc artis Aethiopum opere. moeroris solatium habet. tanquam reddito ei filio: ιυ ς αν αντιθείσγης αὐτῆ τῶν Αἰθιόπων τέχνης τυ ἐκ τῆς εἱμαρμένης αφανισθέντα De voe. λIθων γένεσις et διοικεῖσθαι v. sup. ad c. I. et ad e. II.

Plura acute emendauit Iacobs: ωθὲ τὸ τῆς φυσεως ' σιγηλόν ηνείχετο sustinuit, seruauit, pro ἐνείχετο. Postea λίθω και /δον ν παρέδωκεν ῆ τέχνη, non 8 φυσις. J 'n Et facit hoc Sophista multa cum arte rhetorica. Olearius ad superstitiones γοητείας haec refert, qua deorum senis diuinam vim ineludi dicerent aut creis derent. De quibus vix cogitauit auctor; sed, quod toties iam per figuram et tropum extulit, videri insignis ipsu in deum vel heroem ab arte redditum esse; adeo in iis tam nia esse animata; hoc nunc quoque eloquitur: si natura diuina particula animae mundi in corpus humanum immitti credatur, multo magis

hoc dipi posse de signo Aesculapii . cui ipsa dei prudentia προνοητικος ιουοὶ inesse videatur; et haec per multas araatias prosequitur, vix dignas. in quibus operam perdamus. ΓΚx Iacobsit conlocturis retineo saltem emendationem μηδὲν pro μηδ' ευ, et sensum so constituo: ου πιπτευσορον δὲ, εἰ μηδὲν εγγονον κακίας παραπέφλυκεν, si naturae praestantiori, τε

Θείω nihil deterioris naturae et aec erit, admixtum fuerit. In dei enim signo, cui τὰ σεῖον inesse ὁixit, . nihil ex humana natura admixtum erat, quod contra se

227쪽

t , C. X. XI. 2 . vi sprium Oh, ,sgnis est, ut animus cogitatione: defixus et prouidus in vultu appareat. cum maiestate oris: comae cincinni in tergum diffusi. et in Jrunte ad supercilla meantes et circa oculos reflexi. ' XI. Cupido praxitelis; alter ae diuersus ab eo, qui cap. III. fuit memoratus; et ipse ex aere. et iu acropoli positus.. Pausaniae aetate . non superfuisse videtur; nihil enim de eo memorat in operibus acropoleos inde a cap. a a. medio libri Lunde de . his narrare incipit); non enim Praxitelis artem p aeteriisset instr multa obscura et aliena. quae interponit. Erat puer tener, aere molle et iuuenile corpus eximie reddente cona, partima ceruice promissa, partita superciliis imminens. reuincla tamen fascia; oculi illecebras pudore peta

se habet, si hominem Inhabitat.I - Paulla post οὐ

γαρ το προσωπον εἰς καλλος ἐπίθετον ἐσχημάτιστα, ἄλλα παιαν καὶ ἱλεων ἀνακινοῖν ομαα. Vertuo Q non enim: ascititio decoro ornatus est, sed medi eum et gratiosum siectit oculnm,' haec ubi in gebecia haben- . . inr. Probabile est sui sie αλλα πρῶον κα - ῖλειαν ἀνα- νουν ἔμμα. - Tum πλοκα οι - οἰ ὀὲ υπὲρ μητω- σου προς σας ὀφρυς ἐπιμένοντες τοις ἔμμασιν εἰλοοῦνται. m. ἐπιβαινοντες. in edd. AId. et lunt. est quoque ἐπιμείνqντες expressum. Infra c. xl. κόμης δὲ si χεν ελικας ταῖς οφρυσιν ἐπιβαίνοντας ut et supra cos rigendiim erat et correxit Iacobs de Orpheo c. 7. de . coma, δὲ οφρυα, δισχιδο, ἐπιβαίνουσα pro ἐπιφαίνουσα.IMox καταρδόμενοι est dictuin, ut υγροὶ, si xiles. Iuseqq. habes notionem .nostram , Idea , expressian: cum res, quae nascuntur. interire soleant. η του αγάλμα-i ευς ὀίω ἀκμην ἀνωλεθρον ἐπικτωαένη θαλλ' , videri potest a Platonis deis ductum ατε ,δή τῆς ' υγείας quae per Aesculapium declaratur)-ουσίαν ἐν λχυτν φέρουσα. Uerba nouimina praeclare ei r ' lant a Iacobfio, qui vidit pro ae παῖ, legendum esse κ Παιάν.J

228쪽

α16 Callistrati statuarum illusi atto

mistas habebant; iidem amabiles. etiam exul tantis sensum exprimentes o). 3XII. Gntaurus: ex marmore; in propylaeis templi positus: cuius situm et locum non disertius declarati auctor. Descriptio ad communem artis argutioris morem est adornata, et in humanae figurae cum equina docte coagmentatae mira specie haud indocte instituta.

Cum de originibus et caussis mythi. qui ex

multis variisque. specie, more, indole popul rum ac temporum inter se diuersiis, phantasmatubus, tanquam laticibus et canaliculis. carriuatus est . baud uno modo st tuere liceat p): cer ora tamen tenemus de formδ, quam . ab I uap en' tauro ductam, ars primo rudior, tum doctior et

. elegantior. statim Phidia auctore. adoptauit Q.

Ο subnascitur tandem legentibus fastidium ex copia orationis in eadem notione reddenda. toties iterat . dum aeria flexilem ac mollem naturam proeliuem ad singui ita adumbranda, ut ipsum corpus, ipsa coma, ipsa caro. esse videantur. laudat. In fronte capitis non est intem rogationi loeus. Ait: vidissi deum in arce a Praxiteleso tum. , quod f tibi licet artis opus ante statos p asere erat iIl8 ete. εἶχε τον ψλυντα, h e. τῆν γεννῆσαντα, του λύσαντα. Sententiam utique melius reddit coniectur. Iaeobfii: a υλη - ἔμφυτα. J ως δὲ κατα μέρος ἐξηταζομεν καὶ τα ἐν χυτν ὀὲ αλματα. sagaciter Iacoba restituit δαιδαλματα. In ρυυς ε ευφλημού videtur latere vleus. αφροδισίου ἐρωπικού γέμον χαριτος, putabam ex

229쪽

Seruauit aetas plura artis exempla, incertis tamen auctoribus; neque de hoc, quod Callistratus descripsit, alibi quicquam memoratum constat. Solebant autem propylaea variis artis operibus, nullo ad templi religionem respectu habito. collocari: itaque et in iis Centaurus o. XIII. Medea: variis animi affectibus agitata, dum de lacinore perpetrando cogitat; in hac deliberationis, irast et miserationis liberorum', pugn tet aestu, affectusque animi fluctuatione declaranda per argute dicta, ars Sophistae certat cum arte statuarii 1 . Tenebat manu gladium, coma erat ini conata,

In princ. cap. verba: εἰς ἱερόν εἰσιων σεμνον τgό τ= ν καλλίστον εἰκιησίαν εἰς ἐχυτο μεθίστη, ἐν τοῖς προπυλαίοις του usta iὀρυμένον-Iένταυρον. nisi eorrupta sunt priora verba. sunt ea sane admodum

calamistrata: in umptam illud νμleherrima simulacra

peruenerant, pro ἰ-ε ν τιστη, μετηνέχθη. η καλ- ,στη εἰ,ιασὶα. nouo modo et boc qictim pro et quie- quid est simulacrorum; pulcherrimae εωνες. Pergit:

θηρίω παραπλήσω υληεντι. Ad Homerum spectat tant v prius illud sunt en ini ipsi. φῆρες ἐρεσκωοι. neque pro Homericis sunt habenda ea. quae sequuntur; etsi possunt sorte adum3rtita est di ad

Cyclopis speciem Odyss. l. iv I. οὐὀs ἐωκει ἀνδρί γε σποφάταν, ἀλλα φtε τλήεντι νέηλῶν ὀρέων. LSuspicaritieet etiam, Callistratum ρIε scripsisse, quod tamen nee

statuae, nec sequentibus conueniret, in quibus θυίον delati bitur.J Mox euec ἄν dinis ἐπιπνέοντα τω τεχ--ματι. Ante Olear. erat ἐπιπλέοντα. quod non 'necesse erat mutare; est enim, opuε animatum esse: idem

auod ἐποντα , τῶ ἐπιπο-αζοντα. assectatione sopbistica. qc innatantia insuperficie. a Mythem de Medea uniuersa nuper exposuit ingeniosa Commentatione ad Vasa Graeca picta Bottiger Uol. I.

230쪽

α18 Callistrati statuarum illustratio

comta. squalorem prae se sereris, et amictus lugubris. Visa erat Callistrato haec statua e mam

δήλως , arguebat τγν δγήλωσιν. h. e. ἐ3ήλου λογισμόν. facti considietati Oo m prodo bat. Paullo post' Θυναος , est aestus animi ἰ τν ρυιις τῆς οργῆς παραγραφόμενος,. - necesse est dictum este pro γραφομενος exhibitus: . quae non bene colla rent. Melius sorte iungas, θυ- μὰς παραγραφsu Evoc την cyt σιν, sexuin, imbecillitatem L muliebris sextis . DIlius . vincens. πρὰς τὰ ἔρνον ἡγειρε.-ι παραγρaέφειν, est eximere , tollare e medio. Ita necesse . non erit coniectare παρατραπόμενος, auertens, per- verrens. se. Infra sunt σα τῆς γυναικος φυσεως βο . - λευματα. simulacrum, quod per se nequaquam saevitiam et feritatem Enimi prodebat, accommodana quasi se animi .assectibiis Medeae. υπηρετουμένη, δις-

ρεῖτο εἰς Θυμου και μανίας ἔνδειξιν. hUrahebatur in istam irae et furoris sim cationent: h. e. ita emciebatur, ut in marmore una cum miseratione et ista' essent expressa, ira et furore sunt enim tria, quae rhetor ait in vultu Me soa simul expressa esse. risib rationem, iram. et . tristitians λογισαο, . θυμόν et λυπην . Nisi haec placuerint, adoptanda est alterutra 'e coniecturis, hilas nuper viri docti. Iacoba et ' Husthha, ad h. i. attulere. dum alter οἴκrου pro Θυαου, alter ἀνίας pro μανιας scriberet. Hoc illud est . quod Aepe In oratione sophistartim putida et fu- Cata ad diuersa auocare solet ingenia interpretnm. ita

ut nihil possit Ad liquidum perduci. sia γαρ μετατόν χελον καθαρευουσαν του Θυμου , ἐπιστρέφεσθαι πρός οἴκτον. haud dubie μιετα τὸν φόνον. quod antee dentia docent; et monuit Iacobs. J Postea κ αὶ ην ἰδεῖν τῆν λίθον - ora ὀὲ σκυθρα πόν ὀρῶσαν καὶ μαλαττομένην εἰς στενοτητα. requirifur notio tristitiae, λυπης ἔ, fuisse videtiar, εἰς σrυγνer τα. vir dotitus emenὸabat: μαλωτro πενην εἰς σε ανο ητα. Dubitara licet, an non palillo post την συνεσιν iκφρονα restituendum sit i rμφρονα. er an sancerum sit: παιδικῶν λόγω μετα ετ ν σφαγῆν ἄπτεται. erDnt1ὶe λόγοι - ους τοτο παισὶ λέ-

, γουσιν αἰ Ulτέρες. praestat saltem esse παιθήκοὰς λόγου ἰ