장음표시 사용
91쪽
DIVINA MONVM. 3 ccro versum Plautinum ex fabula ius nomen Aulularia. Et Graecusi sus a nobis paulo ante expositus in Andromacha Euripidis Ibi enim ex Peleus, ad nuntii aduenientis tri cona pellationem , perturbatus,
una sibi vaticinari aliquid ait Slem adductum a Clirysippo retulit alenus libro tertio disputationum deippocratis, Platonis dogmatibus
ntur, intus exultantem animum vati-inari. Et audiuntur crebro talia dictat, minum Moc vel illud animum prae- gisse. Et poetae Prasa amurnens. tertio genere posuimus ea, quae proprie συμcολικα appellari posse amus arbitrati. Est autem 1 cολον si qnum seu nota, unde consciendo ali- uius rei inotitia contingit. Et est Ari loteli disserenti de elocutione, id est,
ocabulum signiscans aliquid Etsi auum quae in secundo genere recensui-rius , ipsa coniectura explicantur, 'agis tamen ea de naturalibus caussistro cedere, aut naturali instrui Madiuiri rationes, quam ista videntur,
92쪽
ideo superari polle auximus. Quod quis etiam ex illis coniungere aruspicinam praecipue, cum his voluerit, eiuopinionem non sumus repraehensuri Est igitur hoc genus eorum qu simpliciter continentur coniecturquadam, attentione accurata ad arti 1 etiam similitudinem redacta. Sunte de eis Graeci fere μαν as nomine vii
potissimum de auguriis atq; auspi
cijs, cum commune sit nomen hoc d iurnationum omnium. Et si neque lius afflatum quendam minum . . θεοπνρια Graeci vocant, loc praedito θεοπνου ἐξ πνοια ανθεους abesse censuerunii singularib praecipue euentis. Quicquid autem excellendo superaret captum humanum , id antiquitas diui num appellauit. In Prognostico etian ubi Hippocrates iubet Medicum prae uidere, si quid Θίῖον sit, quamuis Galenus aliorum interpretationem repraehendens de aeris ac celi habitu atqustatu dictum affirmet , haud tamescio an simpliciter quicquid vim ingenii industriae hominum, facultatemque artis superaret, ita autor ille in i care voluerit. Diuinationis autem partiti
93쪽
io in naturalem de artificiosam apuaiceronem Stoica est. Qui fecerunt
uena ad modula diximus, generalem gnificationem habet vatis, arioli. e. veteres de augure auspice sunt: a roprie si . De quo ascribere visumis sententiam eorum, quae Galenus adlippocrate ascripsit commentatione rima ij το ea ὀξέων νοσημaτων, qui sunt in orbi acres atque vehementes. Cum nim scripsisset Hippocrates rartem,' 'edicinae quodammodo assimulari
, , nomine ducto a mactando, quia spicientes periti istaru rerum τυι ζεια, via de aliquid praedicunt Scimus autem B: Πι, id est, victimas, appellatas, quic- quid mactaretur sis venerationisaeaussa, cuiusmodi pecudes sunt, qua- rumixta inspicientes ariolarentur ιρζο- ' π i. Atq; Hippocrates modo coS,
94쪽
κοι, S qui διὰ συμ ολων, id est, ex signi quibusdam, item l extis praedicunt fui
qui oracula dunt corripiuntur nimmine diuino. His annumerant aliq ab Homero νε eo πολους dictos Hippo crate vero plane μάντci cos vocat: qui sunt ic αἱ sicut Homerus Nani hic multis in partibus operis sui, indi lcan ο ιςαbis artem praedicere futura. initio statim Iliados α' inquit: αγλ' αγε δά τινα μάντιν emo si αε, - νειζρπολον, - ντ ονα Dis αν Vocans litia eu qui est litore ne Sed ὀνι ροπολον,tractante somnia, Z αντιν, augurem. Hunc . n. in sua poesi ad res multis li in locis maximas adhibet. Huiusmodi quaeda eo loco Galciatis. Sed nos deinceps vocabula comemorata, quae de his enarranda duximus, persequa
δος, proprie omina sunt, id est, dicta atq;
95쪽
iq; voces aliquiasrtendentes rus
atinis fama est, si . itq; κλεώ uusdem fere significationis , 5 inde
λεηδων , χ λ ν. Atq; in his significatio elebritatis. Vt in vetere versu:uem fortasse sic interpretari liceat: Celebrantur ima ab condiri terra bovi. ed in hac mentione vocis ista fortuitaest pronuntiatio, de qua boni maliue licuius euentus coniiciendo praesumi-ur. Vnde δ λογος hic χαντικος dictus,
ime dieta in hoc genere obseruare vi- sum , id quod ab Aegyptiis aliarum quoq; superstitionum patribus , Plu- tarchus ortum esse scripsit. Cum enim, inquit, in libro de Isides Osiride, in
arcam corpus es t Osiridis a Typho ne inclusum in abiectum in mare, Z lusis oberrans Momne percondian S, nihil certi ea de re potuisset cognosce- re, incidit tandem in puerorum ludentium coetum, qui interrogati in dic runt ostium Nili, in quod viderant f .ctionem Typhonis proiecisse arcam
96쪽
opinionem natam apud Aegyptio quod pueri diuinatrice quadam vi prae editi sint. de eorum fortuitis dictis Iudentium in templis Aegyptios mi inari inprimis Latinum vocabulum haud scio an non ductumst ab ore, sed habeat aliam originem. Quamuis non ignore ex Varrone referri sinent veteres dixisse, ut ab ore factum no- imen videri possit, elisa littera , sicutit Carmilla, Casmilla camilla. Item lini
Carmenae Casmenes Camenae. De tomine φημης , Mi δονος nomini b. vii Itur Homerus ὁδ. Pausanias scripsit Thebis fuisse aram consecratam Apol. Isini cognomento Spondio, effectam de cinere sacrificatarum ibi pecudum, ubi tominum esset vaticinatio, quemadmodum apud Smyrnaeos. Miram vati lcinationem ominum narrauit Pausani as Achaicis ad simulacrum Mercurii
cognomento αγορουου, id est, forensis.
Bella omina sunt, in quibus est verborum diuersae significationis similitudo. Vt in filiolae Pauli Aemylii licto Persapcrijt.
97쪽
t. Et praeco uri vcndentis ficus
in aduectas,cum Duracium venis- Crassus cum exercitu proficiscens thos oppugnaturus , qui Cauneas mitaret. Id enim es caue ne eas. Et
σω ἀνας, σιτω, de asino prolapso perente ad sanitatem aegrotanti euasu- morbum Est enim νος , , mutataonuntiationes νοσων Est 4 οβεια con unis significationis,4 verbum οἱαυε--Aprima origine Met O , Et οδ. α. ομ ις σεντερ ἐοῦ λ ν, de Telemacho
aterpretatus est Demosthenes quispi-M , qui χετεφζάσατο soluta orationeomericam poesin, etsi πα-ζάςla hunc istathius vocat Demosthenes igitur
Habet omen significationem cuius te signi, de quo coniectura capitur uentus tam boni quam mali. Terenis Ea lege atq; omine, id est, condi ne seu uentu Maro : Quod Dii ius omen in ipsum Conuertant, Idct, praedictionis euentum, libro secuno. Atq; haec omina firma, Ibidem. Et Regibus omen erat. Et Ia Ne ne ine tanto Prosequere. Similitcri raeci ο-ον dixere, quicquid aliquid F porten
98쪽
num se omen facere, ait Creon, Tir serta praeclara ob victoriam parta: data. Et in Oreste de lacrimis οἶτος ἰωνος, ργας. Valde mali ominis: las fore dicitur Alcl sic introducunt aves loquentes ab Aristophane i
Qtios versus Anapaesticos tetrametrκαταληκτικρυς sic conuertimus in Lat
Signa ciuem vocem auem, struum eauem, quin auis e to asellus. Et Latinis Auspicium Auguriumq; militer de signis futurorum usurparunt Et Plautinus parasitus Auspicio hodie inquit, optimo exivi foras. Mustela murem mihi abstulit praeter pedes. Ieo ait sperare se facturum auguriumlSed repraehendit ipse se Mustela enim nullam csse incertiore bestiam Eam inquit
99쪽
ita moenia flammis colluccntia. atrinibi , in regna vocari inlici s. Et mox: i nostra incepta secundent Agarismi furem. i Sui a talia quaedam leguntur ι- lia, id est, auspiciorum diuinationem rimi Phryges inuenerunt. Sed Pat antas inuentum istud tribuit Parnasib, ii Phocicis. Huius unum est mem- rum ὀρνιθόσκοπικὸν quo proprie autuml, seruatio significatur, quando de auis colatu, a fronte vel a tergo siue in extrum sinistrumue latus declinantis raedicitur hoc aut illud significari. Deo primus scripsit Telegonus. Aliud
embrum est ικοτροπικον , eorum quae
aedibus accidunt. Vt si in conclauilas aut anguis apparuit. Si effusum st oleum, mel, vinum, aqua, cinis. Si ridor auditus lignorum, de quo scri- sit Xenocrates. Aliud διον, de Obiam faetis in via. Vt si quis hoc vel il-d gestans occurrerit, quid significe-
οπικον, cum manus aliquis inspiciens
100쪽
diiunat. Alii id ααλ iHν. de quibus di , ctum est. Possetis autem varia scripti doctrinae diuinatricis, ab eodem Suida: memorantur. Atq; dicamus de auspi ciis auguriisq; primum pauca, quae esse
proprie iωνιςiκη apud multas olim cim tes in usu,& cuius incredibiles effeci io nes in veterum scriptis commemorata
reperiuntur. Cum nulli fere populi de obseruatione consenserint. Id quod Cicero scripsit, notauit Galenus pro gnosticum Hippocratis enarrans, ' Graeci auguris unius,& Arabis alterivi diuersis rationibus. Est autem inno mine Latino Auspici manifesta signiti catio aspectus auium,&in nomine Au gurii, gestuum , vel gustuum quoque ut legitur in Suetoni Augusto. tio, minarunt Latini praepetes , nimirum
praeteruolantes, oscines, a cantu FiRomani singularia habuerunt auspici: pullorum, quos asseruans pullarius di eius. Qui cinissi cum alacres obiectui cibum cupide petebant, bonum holsignum ducebatur, praesertim si triplindium fuerit. Visum est bellum quo is narrauit Plutarchus in Tiberi, Caio Graccis,in ideo pliauit ascribere.