장음표시 사용
301쪽
Coiuili uin spectat, alibi ipse Isidonis lus liabel : Adcli ter uni his qua ad ullum dixi nulla specla
reni, ut unus ubi ilue in provinciis omni biis sacerritus servaretur in cuncti ministerii Ecclesiastici S D.
0uod ad linae perlinei, fuit sententia plurimorum, cui Olen libens lue subscribo, in hoc Concilio a Patribus injunctum S. Isidoro rei una Ecclesiasticarum perilia et scientia e Pleri S Xcellenti, ut ex praescript Sacri Concilii volumina elucubrare Ecclesiasticorum ossiciorum, quibus lumin sacris missis, luna in horis psallendis canonicis nocturnis atque diurnis uti deberent omnes Hi paniarum Ecclesiae Diluod quidem ab eo quam selicissime praestitum est, ita ut ei Missale atque Breviarium ederet. Extant adhuc ipsa sacra Volumina, qui Ecclesiasticam redolent antiquitatem , sub titulo pariter ejusdem sancti Isidori usa. 71. Sed cur idem ssicium sacrorum rituum vulgo Mogarabe dicatur, libenter assentior iis qui dicunt Vocem esse depravatam, et loco Mi Xlarabum, dici M0Zarabe. Non enim ignorandum est, OSi Sarracenorum tyrannidem Hispaniis dominantium,
Christianorum earum provinciarum Iactam Sse
divisionem, ali 0rum videlicet qui viverent inter
Arabes velut Servi ei aliorum sui extorres acii, ab iis sua suosque relinquentes aufugerius sive ad Dion les, Sive ad exi cras nationes. Hos ergo gentiles suos viventes inter rabes, Mi X larabes appellassu ritumque ipsum Sacrorum, quem ex usu
librorum sancti Isidori idem relinerent, quibus ipsi fuga lapsi carerent, eodem pariter nomine Mix larabum ossicium dicere ora Sue Visse, quod eo scilicet uterentur Mixta rabes Christiani. 72. Insuper quod ad ioc ipsum Concilium pertinet: iidem Patres, quoniam pristinum usum de convocandis bis in anno provincialibus Synodis
exolevissu iderent ut Sallem semel in anno comprovinciales episcopi convenirent, anxerunt: sed et ipsam s0rmulam, quae Servari deberet cum Concilium celebraretur, pariter Isidor auctore praeserit, serunt. Additus est demum canon de admonitione ad populum facienda, ut si fidelis regi, servetque illibatum praestitum de si de servanda jus
juraiadum. Reliqua tu consulas observatione dignissima. Quantum Vero post liae supervixerit sanctus Isidorus, Suo loco dicemus : constat autem haud diutius supervixisse ; siquidem Concilio Toleiano sexto, quod p0st annos quinque celebratum est, Subscriptus legitur Honoratus episcopus iS- palensis, cum nec in quinio Toleiano C0ncili reperiatur subscriptus cum aliis Isidorus.
l. Postconsulatiis. - Hic annus ista sormulariolatiis ἈXii post consilla tmnieracli ui/9. XXII, et anno imperii Heraclii finioris Constantini XX i. 2. Abubecro cal in succedit mortis. - Adnum 1 et seqq. Quae narrat Baronius ex Anastasio, Seu exolieophaiae ad annum inrae Alexandrinde DCXXV, contigisse initio Umuri Saracen 0rum tertii caliis, perlinen ad annum LXXXIV, quoi de re VO-canda ; ad hunc Vero annum spectant, qua Bal Onius narrat anno DCXXXI, num 1 ut eo anno OSlendimus cujus rei certa ratio est, quia Abube ruscalisa, cujus morte in hoc anno Baronius recitat, sequenti mortuus est, postquam ea gessisset, quae auia superiori nulli. 2 retulimus Elin acinus enim tradit, Abubeorum anno Hegii a XIII ita in culii morte coin mulasse, ut ritici palum tenuisso duo-bti anilis, de quo omnes c0nveniunt, licet de ininus iis mensium, ac dierum non parum dissentiant. Praeserenda lamen sententia, quae praeter biennium paucos men Se ejus principatui attribuit, docetque eum obiisse seria tertia, die vicesimo quarto posteri0ris uina di, ideoque die vicesi in tertia mensis Augusti anni Christi sexcentesimi rigesimi quarti . Abubeorus, est Elmacino, primus collegii Alcoranum e Tabulis, metuens ne ejus quid quain periret. Erat enim tantum in hominum memoriis, et iuschedulis inter Tabulas. P0si eum e0dem die regnare copii marit sive marit tertius caiisa Saracenorum, et tu idem jussu Abilbecri, qui principatus sui anu primo ea adversus Romanos geSSil, qua Baronius hoc aiano loco Scilicet noli suo, recitat. Ad haec eo de in unote' se xiii , misit Omarus ducum contra Persas, cum luibus lignavis, plurimis Persarum occisis. Elmacinus quidem
302쪽
stantin0 poli lanam per imperatore ua iacia Sed cum Theoplianes citatus de eadem agas, quando loquitur de iis, quae anno Erpe nostrae sexcentesimo rige- Simo quarto conligisse imo diximus, non dubium quin ad eumdem Christi annum haec adsportali 0 reserenda sit. 3. Pseudo-Synodus Aleaeandrina Curi. num. 3 ad 9. Concilium Alexandrinum a Cyro episcopo Alexandrino ad Monothetismum stabiliendum
Indictione, siculi habet S. Maximus in Dispulatione cum Tli 00dosio , ac mensis Maii quarta die, Indictione eaeta, quemadmodum legitur in Deci eloojusdem Synodi. Ex ea scripsit Cyrils ad Sergium Constantinopolitanum episcopum cujus litteras
recitat Baronius. Ad eamdem veni Sophrorm/s, eum adhuc monachus esset; nam S. Maximus in Epist0la ad Petrum Illustrem ait Divinus Sophronius in Afrorum regione mecum ei cum Omnibus peregrini monachi moras agebat, cum ipsi perversi tales illas fabricarent adVersus omneSB. Paulo pos Divinus ergo magnusque Sophronius tunc Alexandriam veniens, mox ex prima lectione
dedera enim etiam ipsi Trus ad retraelandum illa novem impietatis capitula lugubre quiddam et ingens vociferatus , sonte emittebat lacrTmarum, illum servi de obsecrans, Supplican S, XPOSiulans,
in pavimento ipsius vestigiis prox0lulus, quo nihil horum super ambonem contra Calliolicam Dei Ecclesiam pra)dicaret quipe cum haec liquido impii essen Apollinaris dogmata. Hujus etiam rei testem habemus ipsum Sergium in Epistola ad Honorium papam, quae in clione XII exla Syn0di recitatur, ut videre est apud Baronium num. 19. Refert postea Seroius nimis sibi durum visum uisse, ut Vox unius operationis de Capitulis Alexandrinis tolleretur, ne scinderetur iterum uni cum Eulyclitanis, aliisque haereticis per hanc Synodum inducia. Subjungi p0sse , Sophronium , quamUS OSalum, nulla prorsus potuisse exhibere Patrum estimonia pro gemina in Christo voluntate ei operatione utile autem hoc sacer penitus non aluith, i Sergius. Verum mera haec sui calumniari nam , ut inquit Stephanus Dorensis episeopus in Concilii Laleranensis Secrelari 11 Sophronius si superius dictis temeratoribus non animi in Oriente validissime
contradixit, contestans eos et admonens, ut a propria haeresi quiescerent, et ad reclam Patrum dem remearent Verum etiam in duobus libris sexcenta
dedit estimonia Patrum ad victionem impietatis
eorum, ei Veritalis StenSionem .
4. Sophronius illas ad Seroium scripsi litteras quoe perierint. Barcinius num 8 Semel atque
iterum inculcat, velut ex Actione iii sextae SSnodi, Sophronium, antequam ConStantinopolim peteres, eamdem rem egisse per Epistolas ei sti missas, illa tu exciderint. At sicuti observa Combesistus in nisi. 0n0ihelitarum Disput i, paragr. 8, hujUS- modi lii ferarum nullus meminit salis videbatur ut eo modo ageret humilis monachus cum urbis regiae patriarcha ad ersus opinionem, quam S propugnabat, imo ei cujus auel0rerat Resila se habuit. Cum Cyrum inter et Sophronium de una vel duplici operatione conveniri non poSsel Soyhronius ad Sergium Constantinop0lim
prosectu esl, apud eum coram Clurus au Sam, ei
ad 0llicitandum septimi capituli abrogationem in
quo una lanium Dei virilis v0luntas decernebatur. 5. Orthodori Delvirilem operationem, sed non tinam Delvirilem operationem dueriint. - Baronius in eodem num 8 scribit: C Plerum qui rem bonaside agi putarunt, h0c ipso exordio emergeniis haeresis Mon0lhelisarum ulcumque toleranda haec existimarunt, e ea parte, qua unam Operationem referre ipsi viderentur ad unam personam operantem, etc. et infra: in Haec tolerata sunt, donec latere in herbis angue in Calli0lici intellexerunt s. Verum, ut Alexander Νatalis Saecul0 VII, cap. 2 gra, observavit, lanium abest, ui id Calliolicis 10lerandum Visum ii, quin potius novo dogmati palam refragali sint et obstiterint Ioannes Eleemosynarius, Sophronius, Arcadius et Serstius CSpri metropoliu0, ea lerique ejusdem insulae episcopi. eccardinalem doctissimum juvat, quod Soyhronius, et alii Orthodoxi vocem Dei virilis0perationis identidem usurparint ex hoc enim perperam colligitur,f0lerandam Catholicis Visain suisse unius in Christ0 operationis asserti inem longe quippe disserunt, Deloirilis operatio . et una Delairilis operatio. Demirilem operationem ex sententia Patrum dixerunt Orth0d0xi unam ieivirilem operationem dixerunt haeretici. Quamobrem Fraodii Laleranensis sub Martinoo hanc loquendi dormulatii damnavi anathemale , Secretari V Si quis secundum sceleroS0S haereticos Dei virilem operali 0-
nem insipienter suscipit n0n autem duplicem esse confitetur, secundum Sancto Patres, hoc est, dixi nam et humanam, aut ipsam Dei Virilis quae posita est, n0Vam Vocabuli dictionem, unius esse designa- lixam, sed non utriusque mirificae et glori0spe uni-li 0nis demonstrati Vana condemnatus Sit n. 6. Modestus episc. Hierosolymorum moritur. Vnum. 0 ad 32. Sophronius Constantinop0li in Paliaestinam redux subrogatus est in locum Modestipatriarchae Hier0S0lSm0rum, qui ideo Vel sub hujus anni sinem, Vel Sequentis initio mortuus est Nicephortis quidem in Chronico annum unum Modesto altribuit, sed errorem illum correxit auct0 Tabularum Theophani inseriarum, qui eidem annos duos assignas, quibuMeliam aliquot mensium appendicula addenda Colitur Modestus in Menaeis die xvi mensis Decembris. Praeter pistolam, de qua anno
DCXV, num 5, oeuli SumVS, Supersunt duae orali 0-nes Modesti, altera In un9uentum ferentes muliereS,alteira in occursum, recitata a Pholi in Bibli0lli.
I. Sophronius episc. Hierosolymorum GH0dum celebrat. - SerVius, quando ad Honorium
303쪽
papam scripsit Epistolam, quam Baronius repraesental, Sophronium patriarcliam Hierosolymitanum renuntiatum esse in audierat ali enim Sophronius Venerabilis monachus, qui ut ex nunc auditu didicimus Hierosolymorum praesul est ordinatus necdum enim hactenus jus ex more Synodicam Suscepimus apud Alexandriam tunc temporis positus eic Sed non diu distulit Sohhronius ad eum scribere ix enim adepto Hierosol Smorum episcopatu Concilium habuit antistilum Pal aestinae, in quo composuit sacram illam Encyclicam millendam de Ore ad latriarchas, reci latam in sexta Synodo Aclione X i, in qua disertissimis sanci0rum Patrum auctoritalibus abunde pri dicavit duplicem dari in Christo voluntatem et operationem : ora elaque sua Synodica Honorio papae Biomano ei Sergio OnStan- lino p0lilano misi in ut legitur in libello Srnodico. Hujus Sia di meminit etiam Theophanes ad annum Heracli XX, ubi quae ad originem et progressum Monolhelismi spectant, uno en0r refert: Sed Joannem loco Honorii perperam scribit: a fempestate , inquit Theophanes, Sophronius Hiero-80l Tmorum episcopus instituitur, qui congregalis, Illibus praeerat, episcopis, Mono heli licum dogma c0ndentilavit, Synodicaque cla Sergio Constantin0 p. ei Ioanni R0ma episcopo per Epistolas ranS- misit n. Sophronius in sua Synodica apud Baronium num. 14 haec habet notatu digna Vehementer Vos deprecor, ut Supplicationem pro nostris imperatoribus Deo adhibeatis Dul sceptra praebeat
valida e firma ad 0nterendum omnium Barbarorum ac polissimum Saracen0rum Supercilium ac superbiam, qui nunc propter peccata nostra ex insperato in nos invaserunt, et omnia devastant crudeli et serino animo, prosan et impio ausu D. Ex his enim confirmatur, quod supra notaVim US, Saracenos scilicet ante praeSentem annum i Omanum imperium adorl0 non esse. Haec siquidem Epistola anno Sequenti, ut Ino demonStrabo, cripta, et devastaliones, quarum in ea mentio, partim hoc anno, partim in Sequenti, Ut adVerbium nunc clare indicat, peractae. 8. Serstius scribit ad Honorium P. Sophronii Tnodicam praeceSSerunt priore Honorii ad Sergium litterae : quare cum ea anno se liuenti datae sint, haec Hieros0lymitana Syn0dus eo etiam anno celebrata. am supra narrati cum Cyi' episcopo Alexandrino eSlis, ejusque confirmata haeresi, interpellante tandem Sophronio, ac conci mante adversus inductam a Cyro novitalem, compulsus est Serstius per illera adire Romanum Pontificem, remque l01am ad eum lanquam primae Sedi episcopum, ac supremum dei judicem re- serre. Recitatis ergo ex primis Cyri ad Sergium vicissi inque Seron ad Cyrum lilieris ad Capitulorum Cyri promulgali 0nem accedit Semo ius in prima sua ad Honorium Epist0la, ac ad unionem lacialia acyro Sophr0niique ob capitulum illud de una
Operatione contradictionem ex duplici capite alie-ιὶ alia a rali 0ne arguens, a Cyrum defendenS: lu0 lnimirum is loca Patrum pro ea produceret; quodque item iam etsi nulli illi extarent, dandum essetho laniae illi oeconomiae addens praelatum Sophronium, cum ab eo rogaltis SSet, nulla Patrum testimonia, quibUS UT Operatione assererentur potuisse proferre. Interim Vero, it aliquid oeconomiae studio pacis datum ideret tir, et stare vult iis quae gesta SSeni, nec reV0cari Cyri illud capitulum de una operatione, et pr0hibet aliquem deinceps unam, aut duas perali 0ne dicere. Ex quibus p0st-m0dum unam colligit in Christ naturam. Hanc silondi dispensationem, quam frustra conatus erat Serytus persuadere syhronio, facile Honorio persuasit, eumque ex hac parie, non dei detrimento ad suas attraxit. Sed hac de re p0slea. 9 Seroi ad Honorium P. et hujus ait Ser-stium litterarianti sequenti datoe. Iam Ser ii ad Honorium, quam Honorii ad Sergium Epis16 quas Baronius hoc ann recitat, insequenti lanium scriptae sunt, p03iquam cilicet Sophronius episcopus Hierosolymilanus, Vel Sub hujus finem, vel sequentis initio renuntiatus est. Mense enim Maio quo celebrata Pseud0-SΥΠ0dus Alexandrina, Sophronius adhuc monachu erat : prosectus est postea ex latea Alexandriam, indeque Constantin0polim ad Sergium , et C0nstantinopoli Hierosolymam redux ac episeopu Hierosolymilanus creatu Syn0dum suam celebravit; quibus peragendis aliquot mense impenso suisse necessu est. Aliud argumentum deduc ex Synodo Lateranensi, et ex sexta Synodo generali, in quibus initium haeresis Mo)iothelitaru=n, et novi salum vocum Orthodoxae fidei contrariarum resertur ad annum sequentem Sancita quippe Martinus papa in lilleris ad sanctum mandum tunc Trajeciensem episcopum post Concilium alera nense anno cxlax exeunte congregatum Scriptis, ait: si Credimus ad vos perveni SSe, U0modo in perturbatione recla fidei, et Ecclesiae Calliolicae c0nculcalione, ante hos plus miniis quindecim ann0s, a Sergio falso episcopo 0nstantin090lilano Xecranda P0resis pullulavi s. Η9esit Sirmundus in olis ad eam Epi-sl0lam, an Videlicet ea data fuerit anno cxLix exeunte, vel nisi anni DCL, imo C0iulius eam c0nsignavit anno DCLI.
10. Quo antro S. Martirius P. scripsit ad
generalis colligo eam datam anno DCXLix, et ini-lium quindecim annorum in ea pistola memor lorum ab anno DCXXXIV repetendum eSS : Nu0niam igitur , inquiunt legali, mille h0S XLV plus
orthodoxa fidei introduxerunt, qui pro tempore suerunt praesules hujus regia et a Deo conservandae vestrae civitalis, etc. sinabitati ima illa Actio mense Novembri an DCLXXX. 0n dubitandum aulem,
quin iam S. Murtinus papa, quam legali Apostolici
ad eumdem annuli respeXerint, quo nempe Mo-n0lheli Sunis inagi inn0lescet e coepit, et reS, quas
304쪽
modo narra imus, gestae sunt. Quare cum ab anno DCXXXI ad DCXLix anni quindecim et ab anno DCXXXl ad DCLXXX anni quadraginta seX. et quidem completi, intercurrant lam S nodus Laleranensis quam sexta Synodus generalis, Xordi una Mon olli elismi ab anno DCXXX i repetunt, ideoquestrae salae SerVH litterae ad Lonorium eo anno seriplae.
Neque enim in ilium hujus haerese0s deduxissent ab anno quo nulla innovali lacla fuisset neque etiam alia accidis, qua in qua in litteris Sero ii et
Ho=iori continetur a currenti Vero anno ad DCXLIX anni Sedecim, et ilia idem completi, et ad annum DCLXXX, anni quadraginta septem, parile integri
H. oeconomia Honorii P in causa Mono thelitarisn. - Rebus nondum is ad extrema Versis, ut spes aliqua conciliationi non appareret, Sophronius si oeconomia Honorii papi non abhorruit sive quia adhuc Sergium agnoscebat regiae urbis episc0pum, cum quo blandius agendum eras, ne os sensione laesus animus, magis a sit de redderetur alienus, Sive quia illud obsequium universali Ecclesia Pastori debiluui censebat, a quo imprimis pro postolicae Sed is privilegi 0 Sersti correctio exspectanda esset. Sed cum vidit non cessare Cyri muriam in Christo voluntatem praedicare, hanc semeritalem c0ercendam judicaVil, incumbendumque, ut haeresis unius Voluntatis olleretur e medio. Quamobrem anno Sequenti, non ero currenti, liperperam Baronius num. 37 et seqq. Stephanum Ecclesi; Durensis metropolitam ad H0norium misit, ut legitur in Concilio Latera non si sub Martin0 primo, cujus verba recitat Baronius ibi delia. In eo dicit Slephanus, non potuisse id per Se praestare Sophronium propter emerSam in citrSionem Saracenorum. Narratio Stea Stephanus, Supplicatione o=nnium poene habitantium Orientalem tractum reverendissimorum episcoseorum, et Christianorum popidorum, Se etiam ad hanc legali 0 ne in invitatum suiSse, et Saepe acri viris Romae consistentibus omnia, quae in riente mola Ssent, Secundum erilalem exposuisse Honorius de his ed0cius posteriorem ad Sergium scripsit pisi 0lam, quae extat apud Baroni uni num. 4 et seqq. eoden qu0 prima argumento Ina posuit Silentiu in Cyro unam volun talent et operationem in Christo praedicanti, Scri. psilque etiani ad Sergium, ut Cyrum de ei Vanda stabilita jam oeconomia admoneret. I erae Honorii ad CSrum non extant, Sed earum mentio est in lit
loris Π0nori ad Sergium datis, et in Aetione xiii sexide F nodi lectis. In ea igitur ad Sergium Epi-s10la decerni Honorius, ut u unius vel gemina)0 perali 0nis vocabulum noviter sit roduci una a praedicatione eximeretur, quia unius operationis Vel duarum esse, Vel uisse mediatorem Dei et hominum Jesu in Christia in Sentire et promere salis ine-plum S s.
12. Honorius P. a Mouothelismo immunis A num 3 ad 57. Duae Honorii Epistoli uberem insigni c0ntroversiae pra)buerunt materiam duorthodoxia seu illi bala si de Honorii vel de Mon the
lis in ejus Delira sertim quod anathemalet inplicatus reperiatur inoctis sextae Synodi, qualia nunc habentur. Vo una singillis haereticis est, eum inli Presim lapsum esse, quod etiam quibus da in Catholicis visum, dicentibus indulgendum non 8se humani lia in parte conjecturis, sed Ecum enicae Synodi judicio standum. Baronius talia antea intentatam iesiit, existimavitque Acta sextae Synodi non haberi sincera hancque ad muniendam Hotiori defendendi rationem unicam valere credidii. Verum cum antiquis scriptoribus nunquam in mentena Venerit arguet vilii, imo nec in dubium revocare Acta vi ST nodi mullo minus alia publicί0 si dei instrumenta suppositionis damnare aliam defensionem Lonorii mollius es Petrus de arca, ut idere est in ejus Vita a Balugi scripta, et libris ejus de C0ncordia Sacerdotii eli inperii praefixa Balii Zius igitur num. 70aii, Marcam, dum i Veret, iromisisSe, Se scri I,lurum Epistolam ad Philippum Labbeum, in qua Bonorium a labe Monolhelismi prorsus immunem reddidisset, ostendissetque nil illine damnatum SSein Sexta Tnodo praeter negligentiam, et quia arte Se gesserat. Pril Nulla probare decrevera evidentissimis argumentis germana esse Acta illius Concilii, neque a Graecis corrulita, et Honorium illic fuisse damna fulta, non quia C0ncilium putarit illum docuisse haeresima sed quia Ser , se patriarchae Constans in p. et Cyri Alexandrini consultationem ambigui responsi eluserat, neque Statim danmaverat
haeresim tunc recen emergentem.
l3. Deceptus a Monothelitis. - Hic enim ala pol uli Orientis occasio credendi Monothelitarum opinionem non SSe hae relicam, quandoquidem ea in lirima Sedes non seriebat analliemale Scilicet Lonorius, ut autumavit arca, O deceptu est, qu0d patriarchpe illi pollicerentur rientem universiain, ubi Nestorii et illuchetis errore vigebant, ad unilale in Ecclesia Calli 0licae rediturum, Concilii lue Chalced0nensis Decretum de duabus naturis in Christo nilis amplexurum, Si concedi aliquo modo posset, ni eam in Christo voluntatem fuisse. Ei cum noxa haec opinio interpretali 0ni lum obnoxia esset, quando videlicet nonduin damnata era ab Ecclesia, Honorius, quo facilius Orientem
a Velus lis erroribu rex Ocaret, per oecono Iniam aclier dispensationem a Sunimo jure receSSil. Haec
ialiter dispensatio in seliciter illi cessit. Hinc eni in
sactuin, ut da innationi Sententiam in euin pro null-
liaveri sexta Tn0dus, persuasumque fuerit orbi uiti verso illum insanam unius V0luntatis opini0nem MVisSe, quam incipientem exstinguere de
14. Incipientem Monothetismum non eaestinaeit. Eam b rem eo secundus Pontifex Rottianus de H0norio in exta Synodo damnato tolluens, haec ad IIispan0s episc0p0s scribit: fui flammam haeretici doginalis Iton, ut de cui Apostolicam auctoritatem, incipientem exstinxit, scd negligendo OH
lixit s. Sui similis est idem Le inini, ist0laad inali.
305쪽
Constanti mim P0gonatum cujus Verba in contextu qui leni tali ii subola scura sunt, sed in graeco nil reconVeniunt cum urbis Epistolae ad Hispan0s juxta accuratam areae ei Sion cur Qui lianc postolicam Ecclesiam non est conatus lustrare docti ilia Apostolicae raditionis, sed pro sana proditione puram maculari permisi s. Imperator vero Conflan-linus manifeste docet Honorium in ii ac si dei causa Se varie gessisse : uod liae et Honorius , inquit imperator in Edicto suo, si qui sui antiqui Romae Papa, liujusmodi liaereseo confirmator, qui eliana sui extitit oppugnator . Significat, inquit arca,
si pugnantia inter se scripsisse Honorium, atque iocliaci liaereseos suisse confirmatorem. Quae in eamdem cum Leone sententiam recidunt s. His addebat Marca locum, deduclum ex Secunda pro se SSiones dei a Pontificibus Romanis pos sextam Synodum fieri solita, quae legitur in libro Diurno Romanorum Pontificum pag. 32 in qua Pontifex dicit se
damnare rauciores novi haeretici dogmatis Sergium Pyrrhum, Paulum, et Petrum Constantino
lionibus omentum impendiis. 15. Nestilens fuit in cat sa dei. - Dicebat enim arca negligentiam episcopi in causa fidei crimen esse, quod depositionis poena plecti deberet. In cujus sententia probationem asserelial rescriptum imp p. Honorii et Theodosii ad Aurelium episcopum Carthaginensem, datum V idia Iunias Ra ennae,
Monaxi ei linia coss. Omminatur enim princeps Secundula Can0ne s ti Marca Scribit, si episcopatus amissionem iis, qui segniter se gesserint adversus Pelagianos, o praeter expulsionem a civitatibu S, quae poena Saeculari est, interdictam quoque in perpetuum communionem . Addunt imperatore S Una enim eademque culpa est eorum, qui aut disSimulanilo con Venientiani, aut non an mando favorem noxium praestiterin n. Id
ipsum docent Leo prinius et Innocentius III in Concilio Lateranensi. Unde e illigebat ipse potuisse Lonoritim a Sexta Inodo an mari, non quod docuisset haeresim, aut quod Mono the lilis consensisset, sed ob negligentiam in dantia an do eorum
errore cum eadem Sit culpa, ut inquiunt imperatores eorum qui aul diSSimulando con Venientiam, aut non damnando, favorem noxium praesti-lerini v Nam inferiorum ordinum culpae ut ait S. Le in pistola ui juxta veterem ordinem Ladnullos magis reserenda sunt, quam ad desides negligente Sque rectores, qui nullam saepe nutriunt pestilentiam, dum necessariam dissimul aut adhibere medicinam .
16. Boii orii P. oeconomia Monothelitis favebat. - Primum Honorii Silentium, aul, Ut Augusti loquuntur, dissimulatio, ex Epistolis papae Leonis II deprehenditur qui eum redargui quod Monollieli larum liae resim negligendo confoverit, ei quod proditione sua postolicam Ecclesiam, quiae pura erat, maculari permiseri l. Eaedem Leonis Epistolae docent una sax0rem nox iuui praestilisSehuic pesti sera doctrinae Raam non, ut decuit Apostolicam auctoritatem, incipientem exstii ixit, sed negligendo c0nlavit. Constantinus quin etiam imperator hoc sensu dixi Lonoris ni fuisse liujus haereseos confirmatorem. Sed pr aeterea exta iit ipspe Honorii Epist0lae ad Serora/m patriaret iam Scriptae, ei in Syllodo sexta recitatae, ob quas Synodus illa, cum agnovisset, eum aliquo modo ergi Versalum esse in causa fidei, sententiam damnationis in eum
protulit ut negligentem mu0d negligentia episcolii
in causa dei crimen si atrocissimum, cui omnem xenia spem pra)cidunt iidem Augusti. Ita mentem Marca in ejus ita exponit alugius Uane 30 Slea opinionem magis explicarunt Garnerius in Appendice ad Nolas capilis 2 libri iurii Rom. Pontis. para gr. 6, et Tam agninu auctor Historiae Mono-lhelitarum Parisiis anno DCLXXVIII Sine auctoris nomine ediliae, qui sus demonstrant, juste quidem damnatum fuisse donorium, non quod unius in Christo volun lalis assertor suisset, aut unicam in Christo voluntatem docuisset, sed tantum quod Ocentibus laverit, docendique Opportunitatem suppeditaverit. Neque enim aliud objecium sui Lonorio, quam quod Sersti consentires, alque adeo Ioveret haeresim Consensit Vero lanium, qua parte Sero ius et pacis nomine dissimulandum cen- Seba quare uterque concordiae studio laxi liaeresim : sed Honorius alienam, quia n0n peremit; suam Seroius, quia dissimulavit. Subscripsi ulci que similia reprobatis duobus Scriptis imperatorum: sed Bonoriit TSpo Constantis, quo nihil imperabatur praeter silentium ; Sero ius Lethesi eraclii qua pra)ler silentii indictionem continebatur unius voluntatis professio. Pelea xii laque Honorius sua illa caeco non ita, qua Voluit, de una et gemina ope ratione laceri, cum lanaen religi0ni cauSa exigeret, aperie geminam defendere : ne scilice ab Eulychian 0rum reliquiis fides de duabus naturis inconsus is, impermixtis, et indistinclis, quae oblique petebatur, nutaret. ullum Vero peccatum est, quod dei Catholicae noceat, quin ab Ecclesia merito indicari queat nequi autem, si Xem plus sit e vi Vis, qui peccavit, nisi eraso de sacris Tabulis nomine insana ala memoria, et combustis libris, quae tria sexta Synodus ad VerSus Lonoritim exercuit:
eradi porro nomen de sacris Diplychis id ipsum est, Si agitur de mortuis, quod ab Ecclesia priuiei; infamari memoriam nihil aliud, quam propter O-cumentum illatum fidei damnari 0mburi libr0sos indign0 dici, qui legali fur.
17. Duin Lonorii PP. Epistoloe examinantur. Λsseri Honorius in suis si is lolis neminem ex Patribus geminas in Christo Voluntates aperte praedicare, Sed sol uni quodaminodo balbutiendo id esse professos. Postquam enim exposuit controversiam de una vel duplici in Christo voluntate et operatione, inquit: uoisi fortassis, Sicut praelati sumus, quidam aliqua balbutiendo docuerunt, condeScendentes ad insorinandas mente atque intelligentias ParVulorum, qua ad Ecclesiastica d0gmala trahi
306쪽
non debent s. Indeque rursus inseri Voces geminae voliant alis et operationis, utpote novas ei recenter indit ias, Ecclesiae scandala minari, nec esse inter fideles introducendas. Et lamen certum est sanctos Patres, non balbutiendo sed aperte desiniendo, nec ad informandas ientes parvulortim, Sed ad erudiendos sapientum intellectus, gemitias a Clii isto praedicasse cum voluntatibus operationes; et consequenter hujusmodi Voces nec SS HOUaS, nec recenter in Ecclesiam inducias, sed cum ipsis Ecclesiae Patribus antiquissimis ortas eSse Certe unu SSophronis sexcenta protulit ali una Sententias, et lana Concilium Lateranense quam Sextum Concilium generale plurima etiam repraesentant Nimio etiam contemptu processisse videtur Honorius in hac gravissima conli OVei Sia , C qua pendebat firmitas Concilii Chalcedonensis, et Veiosi Apollinaristarum Eulychian 0rum, et aliorumhἴdrelicorum, qui tunc in Oriente Ecclesiam laceraban mansisse enim in Christo post unionem duas voluntates et peraliones appellat leve, ine-h ttim, otioSum, et strammaticiale. Haec ejus Verba jam supra recitata Unius operationi vel duarum e SSe, vel suisse mediatorem Dei et hominum Dominum Jesum Chri Slum, Sentire ac promere Salis ineptum estis. Et rursus a Utrum praeleripera dixini latis et humanitatis gemina operatione debeant de rixatu dici, Vel intelligi, ad nos ista perVenire non debent, relin luente ea grammaticis, qui Solent parvulis exqui Sila derivando nomina Vindicare . Atque demum Veritatem indagantes de una vel gemina in In isto x0luntale, vanos appellat
18. Nimia Honorii PP. levitas. - Νeque enim ineptuni diei tolest, imit omnes sancti Patres docent, et orthodoxis prie dicant ubique praedicandum praeterea S0phronius , Joannes, Martinia S, Maximus, Agatho, aliique excenti Orthodoxi sacerdotes, o labores ac tot persecutione Iru Stra per-lulisSeni, cum Sali esset, ineptum et leve ex H0n ii ii calculo id sentire et promere, ob quod unice tot ipsi lab0res obiere. Rursus Vrammaticale dici n0n debuit, illud aperte profiteri, quod erat unice neceS- sarium ad defensionem Concilii Clialcedonensis, et Epistolarum sancti Leonis, atque ad auserendum pr0brum Ecclesiae illatum iter Conciliabulum Aleaeandrinum, de quo gloriabantur omnes haeretici. Demum otiosi testotiatores nuncupandi non erant, qui tot incomm0da laboresque pertulere, ut innumeras emeren anima Cluistianorum, luas Serstit, Cyri, et aliorum haereticorum lyrannica calliditas rapiebat Multoque minus ut vanus haberi debet Naturarum ponderator, qui ad defensionem Concili 0rum, et si dei exaclam instituit Christi naturarumc0nsiderationem.
19. Nimia Bonorii Pp. facilitas. - Tandem nimia fuit o=lom facilitas, quam in suis Epistolis
praeseri in assentiendo con Sihi S Se='Vu, et in credendis calumniis nihil lis, quas in Sui Epistolis confixerat. Scribit Seroius extitisse Sophronium omnium dissentionum auctorem id onorius non Solum non arguit Sed ulterius videtur comprobare. Confinxit Serstius in eadem ad Honorium Epistola libellos quosdam Menna ad Vigilium papam, in quibus una praedicabatur in Christo voluntas et operatio, qu0 etiam ubique locorum promulgavit, ut S. Ma-Ximus aperui in dialogo cum Pyrrii 0. Et lamen Honorius neque imposturam detexit, neque abStuli hujusm0di probrum, qua filio, qua edi Romana inflictum. I in alium de h0 silentium in Honorianis Epistolis unde qu0d scribendo retundere tenebatur ex ossicio visus est comprobare Silendo. His adde facili talem, qua similem ero ii calumniam in Sophronium adinveniam deglutivit,
quod scilicet Soym o)tius, etiam rogalta S, nec num
exbibere potueri Patrum estimonium pro gemina in Christo voluntaten cum hoc n0n 0lum falsum esset, sed prorsus impr0babile, ut nempe simplexmonaehil patriarchis et episcopis, nullo ni uni lusa ut saerae Scripturae, aut Patrum estimonio acriter obniteretur. Quid plura Assirmat Sergius, neminem ex Patribus praedicasse duas in Claristo Volun tale id et Lonorius assii mal Assumis ille quod ex determinatione hujus controversiae nascerentur scandala : hoc et assumit Lonorius. Inculcat Ser-stius, ut aptam, Silendi oeconomiam iane Politimam, confirmat Honorius. Illam Serstius ludet persuadere Sophronio, hanc eamdem conaturi0norius Sophronii legalis persuadere. Misce ille inguis Epistolis mulla dei contraria: haec nudatenus impugna Honorius. Rapit eryius, ut haeresis sauiorem, an elissimum Leonem : hoc onorius nullatenus arguit. Movet eryius bella in Ortho dox0s Sergium laudation ortus. uid inde mirabimur, si Patres sextae Triodi asserunt, quod Bonorius eadem Senserit quod Sergius et Leo Secundus assii marit, quod flammam haeretici dogmatis negligendo confoverit, ut inquit auctor anonymUS istoriae Monolhelitarum scrufini 8, qui lamen Scrutinio quini vindica a quacumque haerese OS suspicione Honorianam Epist0lam, quae legitur damnata in V Synod Acl. Xu, necnon Iragmenta alterius, quae pariter asseruntur et XIII Hu Silem Synodi, ostenditque Lonorii doctrinam CalliolicameSSe longeque alienam a Mon0lheliti eis deliramentis, hoc est, ut o luitur sanctus Maximus in pistola ad Marinum, monorium Romanum papam non dissileri naturaliter in Chri si voluntatum dualitatem, sed hanc polius constabilires. Is enim offensionis et Scandali lapis est, in quem impingunt quotidie una cum hae relicis haud ignobiles Catholici, cum lanien nunquam Lonorius Monos hselliis consenserit Sed lanium haerese0s Iolae, et inconsulis dissium tali 0nis reus fuerit. 20. Honorius P. ad Eduinum restem et ad Honoriit in hiscopum Cantuariensem scribit. - Αnum. 57 ad 6 . Beda lib. 2, cap. 17 refert litteras Honorii papae ad Eduinum orthumbriae regem scriptas, quibus hunc hortatur, ut tu de verilalis quam accepti, Semper persistat, significatque e
307쪽
duo pallia utrorumque metropolitanorum, id est, IIonorio et Patilino direxisse. Erat Honorius meli 0- polita Cantuariensis, Paulinus Eboracensis dataque ea Elii stola sine die et sine anno. Sul)erat Cantuaria
Eadboldo Canlii regi , sed Ethelburo piissima
Eduini uxor, lis Catilio prosecta pro lintria agebat. Tum Beda cap. 18 de ausi Cantuarit a reli teli ait: si aec inter Iustus arctii episcopus ad caelestia regna Sublatus est, quarto iduum ovembrium diu et Honorius pro illo est in praesul aluna eleel US D. Reseri postea eodem capite Beda alias litteras no-n0rii papae ad Honorium D 0ro vernensem seu Cantuariensem episcopum in quibus ait, se eidem pallium mille re tiam illaeta vestram petitionem, inquit, quam siliori in nostrorum restum Eduini c. et
Eadbaldi Observa autem Beda in iis litteris decrexisse Pontificem Romanum, quod in Epistola ad
Eduinum restem missa decreverat duare cum in
pri0ri Epistola ad Eduinum data scribal 0n0rius
papa, Se duo pallia direxisse, secunda adH0nori una epi Scopum Cantuarien Sena e0 leni tempore in Angliam imissa. Posterioris hujus Epistolae haec sub scriptio est in ditione Sax0nica Dala die tertia idus Iunias, ina perantibus Dominis nostris piissimis
Augustis Heracli anno vicesimo quario, Poconsulatus ejusdem ann vicesimo tertio, et con Sulatus
ejus anno tertio; sed et Heraclio selicissimo Caesare, id est, silio ejus, anno ierli 0 Indictione sep lima, id est, ann Donainicae Incarnalioni seXcen-lesimo rigesimo quarto D. 21 Sedauno tantum seque=ili. Ibi lamen haec subscriptio, Siculi ei in aliis Codicibus edae, lamina dreSSi S, quana manu Scriptis, mendo Se deScripta; licet ex illis inter se collatis certo deducatur, hanc ullina aut pistolam anno sequenti datam. dilio qua usus es Baronius, habet: si Indictione Septima, id est anno Dominicae Incarnationis sexcentesimo trigesimo erit ori et quia Indicii vii et is annus Incarnationis inter se n0n 0nveniunt, Baronius in naargine reponil Indici milen sextam ut idere est num 60. abillonius in lib. bdere Diplomatica pag. 440, ait Codicem S. GermanenSem habere,
Heraclio anno XXI patri c. ejUSdem anno XXIII atque Constant in silio ipsius anno XXIII et On Sulatus ejus ann iii, etc. o Ubi haec Verba, atque
Constantino silio ipsius anno XXIII, deSunt in editione Saxonica el ubi hic legitur, patrici, id Si, patriciatus, in editione Saxonica habetur pro coii sulatus. In Codice Coibertino num. 679 dicitur si Heraclio ann XXXIV, Pontificalia ejus lena anno xxiii atque C0nStanlin sili ipSius anno XXIII, etc0nsulatus ejus anno sertio, etc. Indictione III v. Idem tabel C0de Coibertinus num. 2750. Alius Codex Cothoi linus nuna. 112 habet, Indictione VII. Deniquum uni indonius legis: In dictione optima, anno Dominica Incarnationis DCXXXiv n. Cliissselius in olis ad illuna laedae locum, recte observat Sigia SP . . pertieram reddi proconsidatus cuni nil illaliud sonant cluam post considatum, ei 0luna locum Sic recte restituit, si Heraclio anno Vicesimo quarto poS consula luna ejusdem anno XXIII, alque Constantino filio ipsius anno xii, ac consulatu ejUS anno XVII, sed et Heraeli selicissimo Caesare ite insilio ejus anno ui Indici vii, id est, anno Dominicae Incarnal DCXXXIV . Verrini perperam addit Chisne-li US, 0Vum sorte c0nsulatus exordium Constant insuisse, quando illi natus est Heraclius silius, quod,
inquit, a Graecorum nemine aduolatum reperio D .
Nam illiid adnotalum reperire non posuit, cunic0n Sulalus perpetui, qualis sui novi Constantini, nunquam iterarentur, ut in Disseri. Spalica demonstravi. Praeterea valde sallitur, uni existimat, Beroelium Caesarem silium fuisse Constantini, seu Deraelii junioris . Ut enim infra dena sensi rabimus, filius erat Heraclii seni 0ris, quem is imperii SuccesS0rem cum Constantino fratre est amento
22. Iustus episc. Cantuarioe anno superiori, hoc vero Edicinus reae obiit. - Ulraque itaque Honorii papae pistola anno lanium sequenti data, idque mense Junio, cuni nondum Edisini regis mors R0ma nuntiata suisset, Beda enim cap. 20 lesialur, Eduinum una decem et Septem annis gention- Horuna Simul et Britonum, gloriosissime pra)esset, e quibus sex eliana ipse Chri Sli regno militavit, rebellasse adversus una Ceduallum, regena Brit0num, et conserto graVi proeli occisum esse Eduinum, die quarto dia una octobris anno Dominicae Incarnationis excenteSina irigesim tertio, eoque tempore maxiniana actam SSe Stragem in Ecclesia vel gente Nordanii Smbrorum . Ex quibus liquei mortem Eduini a praesenti anu removeri non P0SSe eumque ann DCXVII regnum iniisse; baptismum enim susceperat anno Incarnalionis DCXXVII et anno regni Sui undecimo, ut diserte Beda habet lib. 2, cap. 14. 0uare annos ex Christo militavit. Cumque anie obitum utina duo pallia, alterum pro Honorio Cantuariensi, alterum pro Paulino boracensi metropoli lanis, ab 0norio papa postularis, e Iustus on0rii decessor die decina mensis Novembris obierit, ut ex Beda num. Superiori ostendimus, manifestum est, Iusti m0r-
1 Si, quae mea est, Sententiam audacter effari liceat, suspicor litteras hasee Honorii 40 p0lius anno DCXXXIII quam sequenti datas fuisse. Id autem mihi persuadet, primo, unus idem CXXXIII in subscripti0ue p0steri0ri Epist0 e in C0dicibus n0nnullis expressus Secund0, alterutra ex illis data est ad Eduinum regem, quem h0 anno DCXXX iii, V id. 0etobris necatum suisse Pagius hie ex Beda ducet vix autem cred0 quae Papii evasi egi 0bitum regis intersecti e anno, mense et die ign0ratum fuisse Romae et s0lidis mensibus, ab Oet0bri scilicet usque ad Junium sequentis anni, qu0 lamen ad milli 0p0rteret, ut anno DCXXX lv idibus duuii litterae ad Eduiuum darentur. Ne que insuper ullam veri speciem habeti0u0riuui litteris ab Eduin aeceptis ante ejus bitum, id est, ante0ct0brem anni DCXXXIII, 0nuis post ci evolut0 menses respondisse. Ad haec idem Η0u0rius in ipsa ad regem Epist0la stirmat se, vix ab e requisitum de palliis mittendis, actutum Sine ulla dilatione paruisse, pallia millen d per e0sdem ips0s regiarum iterarum delat0res Ilis ergo stantibus vix credo aliam litteris hisce sedem constitui posse quam anno DCXXXIII, qua br0n0l0gia Si restituta milia plana sunt; nam Eduinus, eodem qu0 biit ann0 litteras ad Η0n0rium misit, quibus Hollorius sine ulla ditatione I id. Juvias respundit. Tum Eduiuus Ivid. 0el0b ejusdem anni decessit, ut egregie pr0bal Pagius hic. Axsi.
308쪽
lem conligisse die X mensis Novembri anni Christi superioris, et Bedam Epistolam Honorii papae ad
Eduinum regem, in qua uterili 0nem laci Honorii Cantuariensis episcopi Iusti succeSS0ris male recliasse, antequam de mori Iusti Sermonem haberet. Colitur i/stus in Martyrologio Anglican die X No-Vembris quo e vita migraxit Colselinus monachus
in Vita sancti Augustini episc0pi Cantuariensis
cap. 5, ni m. Ull ejus encomtum liabel, siculi et in
Historia Translationis ejusdem Augustini lib. I,
cap. 2 num. 21, ei cap. 4 num. 26, ut Videre est
inoctis sane10rum B0llandianis ad diem XXVI mensis Maii, ubi in olis Iustus perperam dicitur mortuus anno insequenti. Sed cum Eduinus mense Octobri hujus anni demortuus pallium pro Honorio ejus success0re a Romano Pontifice polierii, nullum dubium esse potest, quin Iustus mense Novembri anni superi0ris Vivere desieri l. 23. Ethelburyoe restino'sanctu obitus. - Eduinus eximie pro Ecclesia laboravit, sed cum Penda Merciorum rex Gentilis iniquis oculis ejus noriam contemplaretur, e Galloe Brit0num regi nihil aliud Christiani h0minis praeter nomen habenti junctus illum proelio superavit, et quoniam contra Barbaros pugnans idem defendit, l0cum habet in Anglorum MariSr0logio ad diem IV Decembris. Ethelburo marit rege mortuo, et hoste Νorthumbriam insessante, in Cantium suum, ubi Eadbaldus rex Daler regnabat, remeavit, Paulino comite,
ut videre est apud Baronium ex Beda lib. cap. 20, qui ei in Epitonae Paulini in Cantiam reditum hoc
anno c0n Signat. Eadbaldus rex Ubi accepi sororem in monasterio vivere velle Liminsta monasterium missicavit, ut scribi G0lselinus monachus in Vita sanctae et eburgae virginis, filiae regis Merciorum, apud Bollandum ad diem ii mensis Februarii: qui n0la Lymino juxta Cambdenum non procul suisse a mari, ei portu ubi en si hiscribitur MariSi 0logi Anglicano Ethelburya regina ad diem x Septembris, ibique dicitur male mullarum Virginum atque iduarum, et demortua anno DCXLVII.
24. Post Eduini mortem orthumbria in duo restita divisa. Inferseel Eduino 0rihumbria in duas provincias divisa est, Osricus proVinciam Seu regnum Deirorum, Eanfridus Vero regia uti Seu pr0Vinciam Berniciorum accepit. Sed cum uterque rex priscis sese idololatriae s0rdibus polluisset, uirumque Cedoalla Britonum re si impia manu, sed justa ultione peremit. Et primo quidein proxima aestate Osricum pr0fligavit , inquit Beda lib. 3, cap. 1. Deinde cum anno intestro rovincias Nor lanhymbrorum tragica caede dilaceraret, Eanfriclum occidit. Quare Osricus aestale anni Sequentis, o Eanfridus post diein xii Oelobris ejusdem anni DCXXXIV, quo annum Plinum regni Sui absol-xit, intersecti sunt. Et lamen utriusque interitum hoc anno Baronius nulla. 65 et seq. recitat. Porro provincia Deirorum Meridionalis erat, provincia Berniciorum Septentrionalis, ut lique ex Beda lib. 3, cap. 14.25. Paulini successores usque ad Eestfridum episcopi tantum diere. - Ηis narratis subdit Beda : Turbalis laque rebus NordanhJmbrorum hujus articulo cladis, cum nihil alicubi praesidii, nisi in fuga esse Videretur , Paulinus Ssumpla Secum Edelbelge regina, qua ui pridem adduxerat, rediit Cantiam navigio , atque ab Honori archiepiscopo, et rege Eadbalii mullum honorifice susceptus est, etc. duo in temp0re Rhosensis Ecclesia pastorem minime habebat, eo quod Romanus praesul illius adH0norium papam a Justo archiepiscop0 legatarius missus, absorpius uera fluctibus Italici marisci ac per hoc curam illius praelatus Paulinus, invitatione Η0norii antistilis, et Eadbaldi regis suscepit, ac lenuit Usque dum et ipse sit lempore ad caelestia regna cum gloriosi fructu lab0ris ascendit. In qua Ecclesia morienS, pallium qu0que, quod a Romano papa acceperat, reliqui s. Ab eo temp0re Eboracum paruit episcopis Lindisfarnensibus usque ad Sanctum Wilfridum seni 0rem, qui anno DCLXIV dictus
est episcopus Eboracensis, cujus eliam SucceSSOPES usque ad Ec9bertum, annumque DCLXXXV epiScopi lanlum uerae ipseque Ecybertus primu 90Si Paulinum archiepiscopus Eb0racensis dictus eSt, ut
20. Error de Paschale in Britannia eaeoritur. Ad num. 67. Cum Beda, postquam loculus est de duabus Epist0lis abi0n0rio papa, allera ad Eduinum regem, altera ad 0norium Cantuariensem episcopum datis, cap. 49 insequenti scribat: Misi iidem papa Honorius litteras etiam genti Sc0lorum
Decreta Tnodalium 101ius orbis P0nii ficum, aliud
Pascha celebrarentis, ea ad colos litteri anno sequenli, quemadmodum duae laudatae, alae Sunt, eidemque latori consignatae Hermannus Contractus in Chronico ad annum cxxx habet uiis emporibus haeresis de Pascha, et Pelagiana Britanniam turbat s. Beda ver lib. de sex dialibuS narrata Eduini regis pietate ei imperio: in tempore, inquit, exortum apud col0S de observatione Paschae errorem uartadecimanorum onorius papa per Epistolam redarguit sed et Joannes, etc. duae controVersia lunc exorta causam dedit scripli 0ni Epistolae anno sequenti ab H0nori papa ad col0smissar. Hunc errorem Beda uariadeclinanorum appellat, non quod Sc0li, aut Hiberni Judaeorum
more Sena per PaScha celebraverint, Sed quod Dolninica aliquando in ivlunam cadente, non XSpecta-xerint sequentem, uti Nicaeni Patre sanci Verani.
Dicitur hic error anno cxxx exortus, licet Coli baaut certe discipuli ejus aut pridem ita Pascha celebraverint; quia Scoti de errore et perverSa 0usuetudine monili, collegerunt eo anno Synodum, ibique alienum ritum stabilixisse putantur. Agunt de ea Syn0do Usserius in antiquit Britanti. EccleS. pag. 482 et seqq. et Aisordus in Annal. Ecclesiae
rantque ex Vita sancti Finlani, Munnu etiam dicti, conVocandae Syn0di causam uisse Lasrea)ὶum ab-
309쪽
batem, qui novum ordinem desendebat, et nuper
Roma Venerat, ac Romanum ritum sanctiorem
proba erat. Inde etiam in ipsa Hibernia dispularies plum, quid Sequendum esset Synodi locus in campo Leniae, unde Leniensis Synodus appellata. Ex hac Synod si consentientes omnes juxta Sententiam viri sancti, ad propria luna gaudia reverSi sunt δε inquit auctor Vilae sancti Finiani. 27. λὶno DcXXX Britanni Pascha alio die quam Romani celebrarunt. - Verosimile Si, 0nsensum illum in elerem rdinem fuisse juxta Sententiam sancti Fintani. Nam anno cxxxi Hiberni, Scolique in Britannia Pascha celebraruula Romano more disserenter, ut bene observavit Usserius ibidem. Scoli scilicet anno cxxxi, die xx Aprilis Romani vero die xxi Martii. Sanctior tamen Sc9tormn pars Romanorum morem diligentius explorari voluit. Unde Cummianus, qui hoc temp0re vivebat in Hibernia, in Epistola ad Segenium, memini aliquorum in Urbem legatorum, qui inde
redeuntes retulerunt per totum orbem terrarum Pa Scha, an DCXXXI celebratum esse die XXIV Martii.
Porro Usserius pag. 34, de laudata Honorii papae Epistola loquens ait: usua quidem in0nil H0norii scilicet irrita non uisse, partim ex Beda colligo, qui gentes Anglorum, quae in Australibus Hibernia insulis m0rabantur, ad admonitionem Ap0stolicae Sed is antistilis, Pascha canonico ritu observare didicisse narrat: partim ex Cum mi ano qui eo ipso tempore vixit: e in Epistola ad Segenium, Sensis coenobii abbate in de Alexandrinorum magno XXVIII Enneadecaleridum, si V DXXXII
ann0rum Cyclo, in Hibernia primum admisso, ita scripsilis, et caetera apud USSerium legenda. 28. Concilium Toletanum IV. - Λdium. 68el seqq. Concilii Toleiani quarti litulus hic est apud Carsiam Loalsam Praefatio. Gesta Synodalia in
Tole lana urbe in Concilio LXII episcoporum Hispania et Gallia provinciarum edita, armo III regnante gloriosissimo domino nostro principe Si Senando, die ix e cenabris Era DCLXX s. odericus Tolela
nus, quem Acta hujus Concilii legisse ulli landuin
n0n videtur, scribit Henandum ara DCLXXIII, in Gothorum solio coll0calum suisse, annoque regni
sui tertio I xviii Gallite et Hispalii e apud Toletum episcopos congregasse. Ita ille lib. 2, cap. 19. Praelere Vasaeus in Chronico habet tantum anno Sise- nandi regis tertio celebratum esse V Concilium Tole lanum mense Decembri et lamen L0alsa dicit se sequi idem Codicum Ass. eamque computationen amplecti asaeum, qui lam n nec Eram, nec
diem mensis Decembris memoral l . Hoc itaque lanium hac in re certum, Concilium Tole lanum IVlerti Sisenandi regis anno habitum esse. Fuit Concilium nationale, a Sisenando rege conV0Calum, ut imperium magis confirmaret, eique SanctuSIsidorus praesuit, et elua Narb0nensi metropoli latius SubscripSil. 29. Quis fuerit auctor Missa Mozarabum . Existimavit Baronius Missam Moturabum hoc lem p0re instilulam suisse auctore Isidoro dispalensi metropolita. Cum enim Patres canone II, per Omneni Hispaniam et Galliciam seu ut aliqui Codices habent, Galliam unum et eumdem modum Servari in missarum solemnitalibus, et in maiulinis ac VeS- perlinis ossiciis decreverint, ipsi sidoro h 0c munus ex Baronii c0njectura demandalum suis, ut Ecclesiastica ossicia componeret, quibus omnes is paniarum Ecclesipe deinceps uterentur. Verum ex his, quae observa Bona cardinalis lib. 1 de Rebus Li-
iurgicis cap. 1l, num 1 haec conjectura parum certa ostenditur. Nam in missa sancti Martini in rali 0ne post nomina haec Verba leguntur Hunc Virum quem elati nostrae empora protulerunt, jubeas auxilium n0stris erre temporibus : Martinus autem obii anno CD, et prinius ex consess0ribus
paulo post mortem publico cultu coepit honorari. duare multo ante Isidorum har missa scripta suil. Deinde si Isidorus hujus siticii auctor suil, cur nec Braulio Caesaraugusianus, nec Ilii fonsus Toletanus
Isidor familiares ille in Elogi ipsius sid0ri, hic
in libro de Script Ecelesiast nullum operis adeo excellentis mentionem faciunt His accedit, quod
Concilium I Tolelanum aliqu0 hujus officii rituscan. XI et Seqq. anquam jam antea silai 0 commemoral et tertium item Toletanum annis Livante quartum, can. II, latuit, in singulis celestis
Symb0lum recitari, priusquam dicatur ratio Dominicalis, qui est mos peculiaris mi Ssae M OZarabicae. Ipse quoque Isidorus lib. de Script Eccles Leandri Dalris sui et in sede Hispalensi antecessoris scriptare CensenS, es latur, ipsum in Ecclesiasticis mei is non parvo ludio laborasse, et in Sacrificii laudibus atque psalmis multa dulci Sone composuisSe Mariana lib. 6 de Reb. disp. cap. 5 inquit, Suna Obtinuisse ut Isidoro ritus Moga rubicus tribuatur, nonnulla lamen Leandrum invenisse. Quod si Leander duntaxat invenit, inde Bona deducit, hoc
l)40aisae Codex aperie mend0sus est, vel certe scriptor ille minus perii veterem scripturam legit, nam lapsus est non Semel. Prim0 igitur in Cationum collecti0ne Hispanica cujus vetustissima exemplaria duo Baturius consuluit, leguntur interfuisse Concilio huic episc0pi exaginta sex, cui episc0p0rum numer e0ns0uat Epistola Caesarii abbatis . Caeciliae in Montes errato quam scriptam conjicit Balugius anti Dc DLXXII circiter . Iusuper pr e qu0440aisa legit, non Decembris, tu MSA. es nonus D cembris. Vide Balvetium Miscellan t0m VII pag. s. P0strema ua hanc e SS. Codicibus c0rrectionem e libenti0 admitto, qu0d certum auuum Concilii hujus detegit. Cum enim C0ncilia die D0minica iudiei 0 serret, et aliu isto DCXXXIII, n0uae Decembris i Dumini eam indiderint, ab hoc pariter uti C0ucilium reui ovendum n0 esse intelligimus Cura praesertim eumdem unum designet Era DCLXXI, quae in inseri pli 0ne ejusdem C0ucilii legitur. Nec m0ve0 auctoritate R0derici, qui is euandum i cujus anu tertio Concilium habitum fuit , coepisse Era DCLxxiii notat; 0 enim scriptor ille lania vetuStatis St, ut indubitatam fidem in re ebr0B0 logica ext 0rqueat, praesertim coutra idem vel eruit Codicum in quibus Coucilium istud Era DCLXXI t tertio Sise- nandi anu illigatur. Neque lueeii0ra 0ncilii ejusdem et prae culis habuisse scriptor ille censendus est, cum erret in aSSignand numero Patrum qui Concilio adsuerunt, quos ad xvii I recenset, cum revera xvi lautumiu0do uter fuerint, ut supra devi0nstravimuS. Ecbi erg0 cossi alii Sellaudum Era DCLXVII Seu anu DCXXX vel cxxa coepisse. MANSI.
310쪽
suil, antiquius esse, et saeculo quinto jam in usu fuisse, ut ex missa sancti Martini in X stensum; Sed de prim ejus auctore n0n constare ab ipso lamen Leandro illustralum, ab Isidoro auctum, ab aliis progressu emporis amplificatum, nominatim ab
Il fonso, cujus opera Iulianus Toletanus in Ap pendie ad librit m ejit de Scriptoribus Ecclesiasticis, in quatuor partes divisis, e tertiam suisse ait
missarum, hTmnorum, atque Sermonum. Sed hac
de re plura idem Bona cardinalis Unde ver Chri-liani Hispania Mixtarabes, Vel ozarabes dicti
sint, anno DCCXIV explicabimus. 30. libertus Austrasis re renuntiatur.
Fredegarius cap. 75 Scribit: Anno XI regni Dago-berii, cum Winidi jussu Samonis sortiter saevirent, ei saepe transcens eorum limile regnum Francorum vastandum in Thoringam, et reliquos pag0s progrederentur Dagoberlux cum inellis urbem venisses, cum consilio ponlisi eum Seu et procerum, omnibusque primalibus regni sui consentientibus, Sigibertum filium suum in Auster regnum Subli maxil sedemque Mellis civitalem habere permisit. Hunibertum Coloniae urbis pontificem, et Adalgγ- solum ducem, palatium et ad regnum gubernandum instituit .... Deinceps AustraSii eorum studio limitem , ei regnum Francorum Contra inidos utiliter defensare noscuntur s. Quare Sigiberius agens annum elatis suae lertium Austrastis a patre praesectus est, ut eluvi cognomento inidi, qui Carinthiam et vicinas provincia circa Danubium inc0lebant, et requentibus irruptionibus Austriam lacessebant, facilius repellerentur Dastobertus 10- iam regni administrali 0nem Voluit esse penes Chu-nibertum antistitem Coloniae, et Ida*yselum duicem, qui vices Pippini Majoris-D0mus ageret. Hic lamen mortuo Dagoberi domum reVerSUS eSi, et cum Chuniberio, siculi sub Dagoberio ante lacerat, iterum sub liberto puero Austras iam hibernavit, ut pr0dit Fredegarius cap. 85. Hermannus Contractus ex dilione Canistana ad annum DCXXXIII juxta haec scribit: Tres excerciliis a Dagoberl0 contra Sam0nem et Selaxo dixersis partibus
3l. Ante sinem Martii currentis anni. De h0c Sliberti regis initio, a quo Fredegariu ann0 ejus
repelit, siculi agoberti annos ab anno DCXXII, et Clotarii xxxi quo ipse rex Austrasiorum salutastis est, Bar0nius mentionem non facit quamvis complura Sigiberti regis Diplomata, et sanct 0rum Acia
hac epocha consignentur. Cum vero annus Da99berti xi mense Marti praecedentis Christi anni ex0rdium sumpserit, non desuere iri eruditi, qui X0rdium Sigiberti regis cum anno Christi Superiori illigarint. Verum hoc tantum ann0, ideoque lanie finem mensis Martii, ustrasia regnum fi-berto concessum fuisse dem0n Stratur e annis quibus regnavit. Mortuus S eni in anno DCLVI, postquam anno XX HI regnaSSel, ut Suo loco videbimus.
Sed si isti Sigiberti initium aulici parunt, C0iulius illud perperam dissuli in annum Dagoberti regis
xii mense Martio hujus Christi anni inchoatum. Anno enim DCXXXII, num 1, ait : Apud vulgatum Fredegarium anno Dag0berii regis xi, Sigiberius ab e0dem Dag0beri patre rex Austrastae c0nstituitur; ann Dagoberti regis ii, Clodoxeus eidem DagOberto ex regina Nanihil de nascitur anno Dagoberti regis XIII nihil omnino narratur anno Dagoberli regis iv bellum asc0nicum describitur In Chronico an-Benigni an ad annum Dagoberti regis xi, qu0 Sigibertus ad regiam dignitalem promolus exhibetur, in margine notatur annus Dagoberii regis XII, eoque compulo in annos Dagoberti regis XII a XIII rejicienda Suni, qua in Fredegario sub annis ejusdem regis X et XII legi solent s. Verum, ut scribit Hadrianus Valesius in Defensione Observationis de annis astoberti I, cap. 4 auctores Chronicorum Benigniani et Bestiensis in iis, quae ad Historiam Francicam pertinent, Fredestarium negligenter ac Secure transcribunt, et saepe etiam dum eum non intelligunt, corrumpunt aut vilialis ejus exemplaribus utuntur cita ut acillime legentes in errorem inducant. Praeterquam quod ales ac iam recentesseri plores redestario elusiissimo historico, hoc est turbidi et limosi rixi, pur0 sonti ac capiti aquae praeserri n0n debent Chronici enim Benigni aniaucior anni circiter quadringeniis a Fredegarii aetate absuis: Ioannes monachus, Script0 Chronici Besuensis, annis sere quingenti S. 32. Cloi Deus Neustrio ac Burstim lio reae δε- sistriatur. - Vix Dastobertus Sigiberio silio regia uin Austriae dederat, cum ei ex Nanthilde inermaius eSisilius quem nomine paterni laxi sui Clodorei appellari placuit. Fredegarius enim cap. 761eStatur, anno XII resilii Dctooberti mense Marii hujus Christi anni inchoat Cloi Deum, qui hujus nominis secundus suil, in lucem prodiisse, ei Dastobertum statuisse, ui si quid sibi salale confingeret,i0la eustria lotaque Burgundia Clodove cederet: omnis similiter Austria, pr0plere qu0det uiuero incolaruna, et errarum Spali NeuStriam ac Burgundiam a)quabat, et quidquid Austrasiorum reges, cuna ulli a Rhenum, lum in Aquilania, in Provincia, aliisque Galliarum regionibu dudum possedissent, liberti regis perpetu larent. Ducatum lamen Dentelini, Sive regi0nem inter Sequanam, Isaram ei Oceanum jacentem, quani Pheodebertus minor Austrast 0rum rex Clotario patri suo acie victo per injuriam extorsisset, Neustria c0rpori
reddi, Cl0d0xeique ditioni subjici voluit a qu0dp0stea leuap0ribu Sigiberti et Clod0vei regibus c0n- Servatum fuisse conflato, inquit Fredegarius, qui jam de Austrasta scripserat: auster ero idemque ordine s0lidalo, e quod et de populo ei de Spali terrae SSel coaequalis, ad regia uin Sigiberii idemque in integritale deberet adspicere, et quidquid ad regnum Austrasiorum jam olim pertinerei,h0c Sigibertus rex suae dili0ni regendum reciperei, et perpetuo d0minandum haberet, excepto ducalu Denteleni, etc. Q Sigiberius laque a Dag0beri0