장음표시 사용
181쪽
TRACTATUS IUSigna interpuncta, sl ,- , seu Positurae.
Ο H r N K Μ vera, iustaque membrorimi conlamatione, ae deuinctioneis concinnatum intueri per mihi iucitnda res videtur: iam veru deartuati pl- corporis partes simulas contemplari deforme. Hoc dico secundum Basb l fi lium M. cuius illa lunt e tertia in Hexaem. Orat. Uπεὶ ἡ χειρ καθ' α--,
ii iaceam, bella res Hii videri positi. Et Longini verbis: Καθάπερ τὰ
commersat: ex quirita nullor dism ab altera set Aran se misi aluuitu est. Iunctarem inter se mutis perfectum comp tum explent. Ad eundem poeiae modum Periodum prius habui, quania Periodi artus Incisa, de Commata animo contemplari, calamo jue praescribere.Tullius etiam me inuitauitaui scriptiim primo de Nanira D. Omnes autem eius pirtes, Uinemnia membra rumfacta nu noscunt Ur, cum totae quamones fieri bendo explicantur. Ac veluti Truncus sicianus, mutile lignum : si apte ex a1 cietur, distinguatur, intercidatur, poliatur Deus fieri poterit: sin aliter, alueus ad haram,rhombus hipes. Sic ex alia,atque alia Pungendi ratione sentetitiae quoque diuertemur. QDrcelli Interprincti eius verborum 1xit Orator pro Murena, &di ἐντησιν Interpunctistum Cyrillus: potius, quam rertarum Cassiodoriis min-cupaluti Neces litas enim,quam deinde secuta e luauitas, Distinctines inuenit. Tullius lib. de Oratore: Clausuis enim v interpuncta verborum, an ae interclusis Gque angustiaesti it in attulerunt. Id marerum est irasuave, ut caιδι tuu stirit indalsu, tamen eum perpetuareverbia mlimus. Id enim auritas nostris gratum ess inuentum, quod miminiateribusnon tolerabiis Alamsed etiam faciis se possit. Ita gratum inuentum. H dictinctiones s uumrrata mente percrvirere, ac ponere debearis, De quibus neque legere quidquam competenter,nea, mulligere praeualemus, ait suis Cassiodorus. Fapropter Nicimor Hermiae RAlexandrinus Grammaticus Adriani Caesaris tempestate Στιγμης - που ' Oμ- ω,
cui paria succudit Eustathius. Neque Suidas aliter capi potest absque stili violentia,a ingenii tormento. Neque fas eum pro libidine truncare, quod nuper inconsulto factum. . Periodum igitur recte, & ad Orthographi partes accommodatissime Demetrius desine,
compositis quaedam est circuintactat oti vocamen. Nomenclationis ratione iam euoluta, priorum, Demetrii verborum sensum aperio. Est enim Periodra contextum e Colu aut Commatu, seu incisis circano iamsententiam re uis ic persectissime absolutis. Quinctilianus lib.9.cap. i. non dissilmiliter de Periodo. eliisque artubus : At illa connexa series tres habet formas, Inrisa,qeae κομματα si War: ψmbra, quae Κύλα. : Περίοδον, quae est vel Ambirin,vel Circumductum,rit Continuasio. νιι Conclusio. Premit instantius Tullii vestigia in oratore: quainfisum est, inquit, in mone circuitu illa strationis, qxem Graeci veterkδον, nos tam Ambιtum. tum Circuitum tum Comprehensionem, aut Contra tis em,aut circum scriptisnem dicimin Quinctilianus ambitum & Continuationem a Tullio mutilatur. Circumducturis r dolet Demetrii τὸ α ιro ini κ. Conclusis idem est Cir myiptioni. Tullius in Bruto r
182쪽
e ambitiniis verbor- ' Peris navellari placet erat apta illvincontracta, o breuis , ore Membra quaedam qι- Κωλα Graeci vocant, diuertiebat orationem . Tamisi dem Aqilita Romaniis. H.Actenus de appetiatione varia: Conclusionis ecquod i nuntia Z Victorinus Artis lib. i. Quinulatu, cum erat perlecta oratio, o sensin auutititur, inter u Imran verbi literam, o priniam insequmtu, tu superure parie verse Punctum Uiu aliud, quam librariis inter duo verba popiat. Est autem Ptinctus apud
Matheseos magistros non mensus, non figura: Ied mensus& figurae initiunia. Eo pro vulωrcparuis limo diGm in Miloniana, aut pro cicatrice minima Vulnis acu punctum Σπιγμην item diis parat a Aristoteles lib.6. de histor. animal. in hii loria cuculi, & accipitris. V ictorino emptorii Diomedes: Et est Periodi. J Nota punctum Iapra rersum ad caput ιstreae positum. i Diomedes lib.a. Diiunction/m nominat Perreri notam, sic ut analogum pro primario ponatur analogato, ut Dialecticae magis riloquuntur. Distinctioni autem Subdisti liisueta, de mediam δε- sinctivam consociat similiter Graecis, quibus Mim m. Nulla autem voce,auna Graecam propius expresseris, quam Distincti e r namque a Στί ω Stingo, seu Stinguo Oreum est. Porro Victorini ,&Diomesis doctrinam adspemamur hodie Puncto inter umbilicostiterarum praecedentis, ac subsequentis collocato. quo iure ' Vsucapione omnibus promiscua. Exemplo ulustrat D. Augustinus lib. . de Doctrina Christiana. cap. . elum non videat, liuixatierit orare, or suam sol ter dixeru a,stplai: Gloriamur in tribulatiambis: sumes, quia tribulatio Nistiuntiam operatur: ratumia autem probatu am : probaris vero sem: Spes olem non confvnit: quia caritas Dei distusa est in cordabis humu, per Spiritum saxetam , qri darin est nobM. Agnoicitur & aliud decus, quoniam ost aliqua pronunciationis voce singula finita, quae nostri Caesa, & Membra, G raeci autem Κωμ&Κυ ιτα vocant, sequitur Ambirus , siue Circumitus, quam Περίοδον illi appebunt, oilus membro suspenduntur voce dicentis,donec ultima finiantur. Nam eorum, quae pra cedunt Circumitum,Membrum illud est primunia: Q-vam tribuliam patientism operatur. Secundum . t Patι-ia autem probari. min. Tertiunia r Probatio vero stem. Deinde subiungitur ipse Circumitus, qui tribus peragitur Membris,quorum primum est: Spes autem non confundιl.Secundum t .a cauria Dei diffusa est in cordi nostris. Tertium: Per Spiriιum sanctam. qisdatus es
NOTA PRIMUM. Si Periodus una excipiatur ab altera usque dissimili, & cuius absepta sit sententia quod ex magna rerum disserentia nasciturin scribetues non signo Pincto, nota grandiusculo in capite Periodi elemento sunt contenti dumtaxat: sed a ve riti nouo eam ordiuntur, rerum distantiam scripturae interordiniis commensi. Causidicis id perfamiliare , α frequens in Verris accusationibus.& literarum scriptione hodierna. NOTA SECUNDO Periodi notam vanescere Interrogatione, A qmiratione, Excla matione. Tam enim diuersi generis incirinterrogandi, Admirandi, Exclamandi a Puncto
periodico, quam Semicolun , aut Colunta. NOTA TERTIO Punctum, ubi id cumque impactum fueriti vocem antecedentem a subeunte seiugare. Sc literam vocis indicem a litera. Eapropter P. R. est Populia Romanus: PR. eum unico puncto ad It praetor in priscis monimentis. Vides priuis vocibus priua Puncta addita Est Sc cum sillabis priuis, est cum totis vocibus sic accuduntur.Scatent exemplorum affatim inscriptiones Urieres.
NOTA QV ARTO punctam Periodi notam grandiuscula dein excipi litera seu S
nora, seu Consona. Matth. 8. Volo. Μου dare. Tali namque scripto plus inest maiestatis, pius potestatis, quam si scribas: νου, mκηdare , misi iungas , quod D. Hieronynius
lib. I. ine. . Matthaei non probat. No rigo, inquit, Latmorum ρη aut . iun tendum est. θ latentam: Vin mundaret sed separatim, ut primum dicat: Volo. Deinde imperet: Mandare. In Graecoeerte textu. etiam D. Chrysostomi, Subdistinctio est: Θιλω. καταρs τι t sed cum mira efficacis imperijdemonstratione, quae Latinia verbis non tam claritus exprimitur. Qii'd si Periodus
183쪽
na excipiatur altera non dilliinili, quod euenisicum inflantius,aut uberius minio Puncto qu, leni proprio velut signo Periodus annotatur : at proxima Periodus unci.ili litera caput non in igni hir, ac si cum duce consentiens sibi impei tum non arroget,sequi contenta. Minus Pin. etum dictitat,quod nec superiosi Mati haei loco disconueniat. Grandiu illam qiroque literam praescribunt Propriis nominibus deorum, hominum , pecudum, lictorumque ad deorum, hominum, pecudum elligiem - : Propriis gentium, nationum, adiectivis ex his ortis. Adverbia quoque ex istis nata Maiusculam capitalem litera Ii preri videntur: tacito namque complexu id, a quo derivantur, inuolutini. At cur Adverbia potius, quam Verba Cur potius Graece Latine,Germanic Scyllac qiram Fimbriaturis. Sin uariis, μ
Taurellii manus Sc mens Praefatione in Digestar Maiusculis praeterea nisi in in titurum, cor letum, pri scipalium, clausularum init 3s, tuni nominibus Iuruc ustorum, librorami ex quibin leges ipsassu capria reseruntur, turn in Dei, ac Imperatoris, π Diui propriis, autumium nom-bvir tum in antiquukribus Senatvicinsultu, edictu . actionum, exceptionum formula reserendis: item iis, quae materialiter , Ddaιunt, ct demoni frandi. docendi cati a ponuntur. Id iam Usu plurimorum Eteratorum corro ra. tum videmus, & probamus. Eadem ratione, quae artis, qua de agitur, aut rei vocabula. Vt cum de Notis tradum Periodus, Incisum Accentus, talia, quae grandiiusculis exarata elementis distinctionis latuetant lucem, Sc imaginationem validius feriunt. Maiusculas non merentur I x, Ilippopotamin, flcanthv. Non sunt enim propriar sed speciei nomina, ut Honis, Equin, min. Neque Phoenix auis,aut βοι astrum . Forte enim fit solem unictimella, aut phoenidem : simique speciei vocabula. Sol, inquam, luna, latiirirus alua cim tum, minusculis contenta erunt: cimi dii, cum ἀςtQετὸ ματα eεωδιντα, iis Maiuscilla non indebita. Similiter a ppellativa insigni es, quoties personae rationem obtinent: tunc enim fiunt propria. Apud Prudentium Pater, Verbii m. Spiritus, Avaritia,Discordia, Virius, Febris, Scabie ,Sapiemtia, Patientia. Ira, Libido, Superbia, Fides Sc apud Silium , Plinium, Valerium Maximum , Ciceronem, Virgilii ina, Nummos apud Aesepiam animalia personata Leo, VrsM,UHpra. Cenim, Delpis talia. Sic productae sententiae Maiusculis inchoantur, narrationes. colloquia . Ite sippisita propriis, Potri, Geographus, Medicus, pei inde ac Vi Gilius, Homerus,Strabo, Hippin
y AERES an erunt Maiusculae carminum capitales literae 8 Aior nisi forte a d Pindarum. ae similes versificatore; laepitis verba secantes,quod Latini raritis me conamiserimi, nec probauit Ovidius, cui non est inuenta v ia carmine concludendi Tuiuoi nomen, uti neque Manialis alibi. Et vero nos Latinorum i cribtinus Urthographica. I
PERio ovs in partes distrahitur: Celavosant Graeci, Membra manti Cicero in Omtore: Nescio cur, cum Graeci Κόμματα, Θ Κῶ -n minent, yis non recte Incisa, O Membra ἐicam s.
Non disparia lib. de Claris oratoribus. I . Auguae lib.de Doctr. Christ cap.6. QMemas
Membra, se Caesa , Grasci astam Κῶλα, ἡ κόμματα Pocatu . Membrum autem eu sensus nasutri
ceni lusin' sed a toto corpore abruptus, ct per se nihiloιem, inquit Fabius lib.o c. . Fabiu in Diomede verbatim reseri lib. r. Obiter ut ὸe inuentore disputem. ,nςiunt Midae verba Thrat macho
184쪽
Ο R. T H o G. R Λ P H I C A. 33 liberati ut princi' arrigare. Supparia legas in Bruto. At opitulus aderit vel ipse Tulliu in
oratore r Nam mmc cisin ei numeris videretur, or Goroau, qua tamen primi tr daan rarte qaialiam misim*xige. Iterato: Neminem in eo Inserescient in versarum scrate confitendum est:
sed 'in s unus di sint Thromachin, cuivi omnia nimis etiam exstant scripta numerose. Numeros igitur in oratione Thrasymachus princeps inuenit. Paria parii Madi sta, similiter destata ontra's relata cant ria Gorgias primm irae si ibidem: non Polus: hanc enim laudem Gloabrogat Philostratus in vitis Sophistirum . Atqui haec absque Membris esse nequibant, neque absque his Periodus: igitxx Auctores hi principes, priniique inuentores. Isocrates in his
Iemperamenrum , modumque inuenit, & laudabilius excoluit, ut equidem ferebat Platonis,
At Suillas supra non correctu facillis: neque mihi valde adsentior Potuit enim alterius fuisse Platonis discipulus. Certe fuit ille Thrasymach8s Platone antiquior, fuit Isbcrate, quod e Dionysio Halicarnasim dilucebit magis 'iam ex Platone, dc Philostrato. Plato namque in Politicis ipsum Thrasymachum saepissime loquentem facit quod &Philostratus animaduertittib. i. de Sophistis,cuius utemur testimonio medicinae crata tum ipsi Philostrato,tum interpre
dere,cr Thrasymachum caluinniari. In quo scilicet aliquid iratisin, aliquid atrox, aliquid mirabile. Tullii verbo in Oratore, quod eo dicto Plato lib. r. Polit. significauit. In Sophillis autem floridum magis dicendi genus. In Sophistis maior sapientiae cura, quam Thrasymacho omni pagina ademtum it Platonis livor Dionysii Halicarnalset iudicio. Porro prima interpretis verba nullam hastam continent sententiam. In Philostrato Πασακοὐ ν est Male audire, seu Nan intelligere Plat nem,aut non legisse. Sic το πασα, Perperam aliquid esse, fierine passim significare, notauimus ad Macariuin.Error & in Philostrato. Nec enim Καρχηδόνιον, sed Καλπι δινιον legendum iubent Suidas, Halicarnasseus,Plat quorum testimonia praetermittit παρεργου ratio. Ne autem de Dionysii iudicio dubites , assi rmat ipse epistola ad Cn. Pompeium omittere se Platonis scripta, in quibus κωμωδει τοῖς προ ἐαυτοῦ, seu, illussit in eo qui anterinessefuerant, scilicet Parmenidem, Him Piam Protagoram,Prodicum,Gorgiam, Polum,Theodorum Thrasymachum,ut fere ipse Ariu. Verum amabo a quo tandem interpungendi, seu Ineisi, Membri,Periodi, Puncta ponendi origoZRefert vir literatissimus ad Adriani aeuum, propiusque nihil facit,quam ut Nicanori assignα.Signauerit Nicanor Puncta, deque Homeri punctis, & Callimachi 1cripserit:non idcirco interpungendi fuit auctor Potuit igitur timc agitari de inducend etsi nondum relao ladacta, inquit, im
evangendi ratione. Diuuaratio. Potuit hoc agitari omni aeuo.
Dico igitur notarum hariinace necesIitatem chim scribendi lege notam,adei que coniunctam,sit ut scriptionis anima mens, lumen: iisq; sublatis oratio versabitur in tenebris, & si maconfusione Neq; ipsa satis aut scriptio constabit aut pronunciatio his destituta auxiliis. An haec absque Commatis scripsit Tullius l. 3 de Orat. Omnia quaesita,audita,licta fontata, tractata,vitata eo debent Isque ramoxnte Adrianum Imp. Non sine his Notis Plato, Polus, Prodicus, Hippias, Protvras, Gorgias non Homerus, non Callimachus &si Callimachi epigramma nescio quod a Politiam minime notatum memorerur: etsi ego totum Callimachi opus ex Langij biblioth ca vidi hoc orbatum lumine. Eorum namque scripta, nisi hac distinctionis luce illustrata suis sent, frustra de eorum interpungendi ratione libros elaborasset Nicanor. Practerea distinctionum nomenclationes, commata, Cola, Incisa,Membra a scribendo, pungendoque ducuntur,non a pronunciando:non igitur ascripto disieperanda Quid quod in Homero pros ias ipsas seriptas seculis retrusissimis testatissimum est ex Aristotele lib. I. Elench. c. q. ex Galeno tom. q. tractatu de Sopitismatis. SS. quoque Patres Graeci, Latini in sacris foliis disestinctus agnoscunt, pridem ante Adriani, & Nicanoris tempora. Quid quod scriptor, a quo dissentio, scribit haec de interpungendi ratione : Non debilit, tun potuit diu qκaeri. QDe cum eius sententia controuersiosa valide coli iduntur. Diu ea enim quaesita, si a natis quaelita literis. dc primulum sub Adriano reperta. Favent nobis Tullii suffragia sane intellecta. Apud eum enim
Iib. 3. de Orat. Neque librariorum Notis,si verborum, bsententiarum moti interpuncta, clausuis mora timibus se voluerunt Potuit negare notas librariorum,dc eas neque in usu hasitas.ncque cognitasAt neque eas negat,aut ablegat. Perinde namque est ac si dicat trita Latinitatis orbita. Non librariors Notas diana taxat;=d verboram ct sententiarum modo interpunctas clausidia. Neq; post multa idem Orator: Clausulas enim' qae interpundia verborum animae interclusiis, atque auu tiaestistrua arruler t.
Quod etsi principaliter de oratione prolata intelligitur: pariter tamen de scriptura; p. 3rque est ratio. Pm Muraena quoque Iuris multos illudens, eos in ingui utiteris, merpunctionib- rerborum
185쪽
ecm,ri sicribit. Quae aliorsum verba trahi possitnt ab eo. quem propria opinio occupat, Vel Seneca ste irriti sertit sinae, planissinae epistola XL Nos etiatu cum scribrimu interpungere selamin. minto magis hoc destinato conficit cum pronunciamus 8 Uerum idem ad Senecam scriptor, Senecam intelligit de Phuictis lingulis verbis atlixis. Infelix ditiinatio. Ρoteli esse quidquam aeque ridiculum, quam si ad singula verba interquiescat orator ' Nam sic pausare sapientem iubet S neci. Neque enim, inquit, pronunciationis ca lex ibi ius est ita scriptionis. Ecce, inquit: Nn,
bent. Nisi hoc tamen, qua singula perba punctu suis distaram, ct secermini: sed 'inctii νnis indi sim ν, θpari soritia. Meres,ut rerum fatear,turbet magis, oesistat lictorem, quam transferat,o adnuet. Addantur Libri. Fateor uniuersa haec. Moris huius causaeshq ilia omnia ista semunciali, aut capitali charam re in lignita continua 1erie cohaercre'nter se viderentur: si non a verbis puncta separarem verba. Nec aliud ibrie punctorum fabris quaesitum, qui quod Orihographaae essent ignari, suῖque, deque habuere exactam Commatis, Colisque interlucentibus scribendi rationem Dices Tullio, aliisque oratoribus magnis, aut scriptoribus praetermissas hisce de Notis psaeceptiones. Non renuior praeterni issae iunt. Nec enim ad humilitatem istam elementaris disciplinae dignitatem suam submisere. φInuentis mi ro Membris ecquas librarii Notas adsignarunti Probus lib. I. Colon mia in sine versus,ex maxima parte lenius concluditur:
O pater, ὀ bomiarum, rerκvrfaeterna potest . cum hic tantum designate Notam Max. Victorinus: Dillinctio est apposito Pirecto nota si ρημ, res prvdcntis mora. I libiti lacu ponitur, summo, cum sensum ter amat, irinalua nobis, Tελεια a Gra/cudutus hoc uiodo. Medio, cum rest trandioatium legenti dat, σdωuin hoc modo: Imο ponitur, cum morai ctiainu inierrupto tenore aliud adhuc ilia ura sustendit, o recatur a Graecu ὐποςιγμή , a nobis Subdistinia. 1 onatus editione prima: DιIt victis eI1.νbι uitur plena sententia: huius Punctum ad summam literam ρε-nimus. Subdu Ii,ctio ens Membrum,seu Colon I ubi non multum superest debententia, quod tunc necessariis separatum mox inferendum sit: huitu Punctum adimam lueram 'nimus. Media ei , ubi fere tantum deseηunita superest, cinantum iam dixi mri,cum tamen resspiratidum sit Hum Punctum ad mediam literam ponimus. Inde δε rii toteli Rhetoric. 3. Γινοι rei 3 φ τρ ωλοί τινις, α μexοκωλοι, ἄςκM.ουσιν απλως ristipi et Notatur
Usu hodie visitato Colon Punctis gemini si non lagua, dextra ue ordinatis; sed subiecto uno,&perimposito altero. Ad hoc exemplum Verrina quinta: Posco rationes: instici. bter et rideo frumemigranum IIalesnos , quibiu LX M. modium ita Hara erant , nullum dedisse : pecumam Vastatio, Timarchidi,
cribae dedisse . Ex quarto Accusationis sibi probata impensius depromit iterum in Oratore ciceris: sunt autem pulcerrime, suauissmeque composita: Couferte banc pacem cum illo bello .huius Prae toru aduentum cum illiin imperatoris vicὶoria: huιis cohortem impuram tam libiti exercitu in into: huius libidisits um illi in continentiae ab illo, qui cepit canditas: ab tac,qui constitutas accepit,captaι dιcetis inacusas. Paribus
inieruallis distincta sunt illa ex quarto ad Herennium- : Nam quae reliqua stes libertatu massit, Filiu ct quodlibet, licet: c quod licet, postini: cr quod possunt, audent: ct quod axiant,faciunt:ct quod saΠμη , robu motestum non est. Cum igitur sententia duas vel plures habet partes, quae suis singulae Verbi reguntur, per se consistunt, ablislutaeque sunt. Membro locus est distinguendus.
P E R I o n o Membris dispertita, Membra ipsa abeunt in partes, Semicola Vocant. M' brum intcr. Sc Incisum, seu inter Colum,&Comma. mediam sortitur naturam Semio Mon. Quanto nam que Colo minus est tanto est Commate, thii Inciso amplius. Comma Puncto stippaetum Semico tota nota est sic : Semicosi minus est contraria dupescere nomina vi: Publica privata , sacra, pro μή rua, a tena. Quo in exemplo constare adseuerat Maniuius aeque unicum sussicere semicircinium , eaque nota, qtiae gemino Puncto describimr sic et nimirum retardari sententiam.' Munus alterum est, non quidem ciam nomina sunt contrariar sed sentcntia ita Variatur verbis, ut semicirculi impressio parum sufficiat gemina Puncta praegrauent. Puta in disiuncti aut varia partitione. Tunc Semi coli temperamento opus.
NOTA in causis, locis, exemplis superius collatis non iniuria Coli, seu Membri Notan possie substititi. Rationem poscis ' Subindicant M.Tullius. Quinctilia. , Demetrius locis in sequenti capite explicandis.
186쪽
MARcvs TvLvrvs de Oratore ad Brutum e Prima suist illa diis, qvie Connnata
Graisci vocant, Mi Imisa dicimus, deinde reniis , κῶλον illi, nos Membrem. Quinctil. lib. 9 c. Incipum, qu-Mm mea fert opimo, erit sensus non expleto numero conclusius: puristi pars Membri. Diomedes lib.1. Itane 1illabatim Quinctilianum expressit. Diomemu : Κομμα ἰςὶ του κωλου λαπτον. λύθι σεαιτὸν, E ,ου Θεῶ. Non dii paria D. Alig. l-.de Doctrina Christ. Probiis l.r. Comma, seu Tome minor hic. atu hic collocetur aliam, atque aliam pariet sententiam. Curtii lib.6. alis prosiorem appetam, naης ingentia promittois, interdumι regnum qMs versabat Oimam tanto facinore procul es horrentemmae serie vel borum videri possit Nicomachus regnum animo suapte sponte inhiasse,quod nullus dicit Curtius: hoc dicit: Dymnus ingentia proinitum, in ter mi, regnum quoque prona mens scilicet, versabat Mimum toto s. p. aba. Ergo τὸ quoque, nota nexa commatis dispescendum ab ψ Versabat. Pateruili lib. t. de Codro De induit risimniamur rixam eiens interemtinest. Lipsius inte pungit: Impradenter,risin: ciem,interemtineII. Claret historiae non ignaro. Interemtus enim ab imprudentibus, ipse facinoris prudens. PERPLEXAE alioquin orationis suturae compositioni gratiam, hacemque Commata conciliant. Verbi fratia in Q inctiana: Disteriin mulicissa νι debimar, Quinctiis. Lib.I. de Oratorer Licet,inqvit rogare Nilippis Alibi: Audiamin. inquit, uelam puerxin, Crasio. Quae orationes quanto sunt repetito Commate adminiculatiores: tanto. si destituantur, conturbatiores, 3c griphorum similiores. Vt inpleritque omnibiis D. Iacobi dicibus cap.2. Si introierit istanuentum νestram viraminium auream habens iuriste candida. Absque commate perperam scribitur: quasi vesti adsi tum,aut intextum habeat annulum aureum praeter D. lacobi mentem. Atque ita concioliator quis macenias mihi Duaci auditus est. mirifices. hac confusione circiimspiciens ciim nihilominus certo centus sit secandam sententiam uta nota Commatis: auream an iam habens , in νeste candiada: ut alias In rsepulti, atra, aurea quis esse dicitur.
COMMA, seu Dcisem verba ab inuicem, Sc nomina singulatim incidit: sed & plures dictiones. a pluribus. Horatius: Scriptor, honoratum si forte reponis achillem ,
Impiger, iracundin. mmorabitu, acer.
Ad superiora ex Demetrio te refer. NOTA ab aliis Cimma dici Virgulam, SemipM1ctum, Semicirculam, quae disconueniunt οἰ- veris Virguum non recte dixeris. Primum linea siquiὰ signandum erit ea recta vel curua: similiter virgula: fuit igitur opus distinctii.seca o a media supera periseria ad imam v per punctum
medium, as effecerti virgulaι duos semicirculos,nec tamen Comma: ergo non inuicem commeant velut adaequata Comnia,Semicircubu, Viri Ia.Neque Semipuncti placet appellatio.Nam cum
Periodus in Membra diuidatur, haec in Comata, seu Incisa potius Membra dicenda sunt Sem ρει istamam perfectae,absolutaeq; Periodi polim index est. Ergo simili Competentia Semipinistria dimidiatae Periodi. Timus tandem Tullis disciplina, & verborum eius supellectile contenti.
ΗΑ c τ ε N V s primaria, si Vsum frequentiam: consideras,orationis interpungenda signa dedimus: nunc minus frequentia succudimus. Interrogationis nota est superposita virgula bis curua sursum eunte. Sedes eius vel ubi incisum, veI Membru, vel Periodos absolui queat. Superueniens enim his notis Interrisatio, eas quodammodo deuorat. Et quoniam crebrius finit ea sententiam, pro fimdamento Punctum occupat, &virgula contoniussursum vibrata flexurae vocis aptatur hoc modo Aen. L8. - .ec μμεινε
187쪽
D. Augiistinus lib. 3 cap. 3. de Doctri Christianar sim accusavit Maresia electos Dei' Vehanc interrogationen quali responsio subsequatur: Dras,qui Et iterum interrogetur: Q- est, qui condemnat ' Et respondeatur : CHRISTUS IESU S , qui nuetiuiti est. χod credere quia dementissiuatum est, ita pronunciabitur, ut praecedat pereontatio, seqtiatur interrogatio.
aut Etiam. Pertexit idein Doctor: Protrunciabitur ergo ita ut poli percontationem , qua dicismus: Q- .recusabit aduersus electos Dei' Illud quod sequitur , sono interrogantis enuntietum Dein, qui iusificat ' Vt racite respondeatur, Nom. &c. ADMIRATIO iisdeni potest esse sedibus quibus Interrogatio hoc est.ubi alioqui ροπι-ctio alia distrinam daret. Distat ab Interrogatione virgula sursum recta. quae & puncto ipsa superinsidet. Aldus Manutius Admirationen solo Puncto iubet esse contentam. Quae haec confusio ' Punctus ordinaria Periodi nota est: & cum ea pusilluni Pinctum admittunt alii Quare permrbationis deuitandae studio , utque adnitrantis sententia sit adminiculatior, simo proprio, nota alia, ut in Colo. rectuirenda est, ac usurpanda. Vsus autem etiam eruditi ui . quam Admirationis notam confirmauimus. comprobauit. Hanc notam tum demum Andri Brabannis admittit, si cum Admiratione iuncta sit Exclamatio. Hoc autem ut non grauate d mus t sic eadem nota vel Admirationi seorsae, vel Exclamationi seorsae meo, aliorumque i dicio apte seruiet.
PARsNτμε sos nomenclatio, quod ex vi praeposimrarum quiuis paulum attentior facile animaduertet, duos inuoluit respectus: viatim ad Verba pauca orationi imiuncta, seu δετιθim α; alterum ad verba, quae Parentheseos anteeunt notas, subeuntque. Ab ea autem ver rimi iniunctione,qnae vulgo Parothesiis dicitur, Quinctiliano est lMo- iunctis, non nemini Dperba is Expressus utrumque respectum si referre voles unius verbi ambitu, cic a interiunctio, a interposita. Sosipater non id tantum hoc nomine complectitur: sed im super interiunctionem titurae in Relligio, sillabae iii Mavors, Parenthesim nominat . idque etiam
Pa=rethesiis vero ab summo ad imum partitur o, seu cireulum grandiusculum ): quas
intra notas tantulo ab sese dissitas textum aliquot verborum clauditur. Eorum scilicet uci binrum, quae nec sententiae partes sunt, nec ab ullo antecedente, aut insequente verbo regi inviti nec cum iis grammatice construuntur. Ea quoque verba eiusmodi sunt,ut absquc iis sentent laestet incolumitas. Verberi aliquot, inquam, hoc est, perpaucorum Causam pulcre Quinctilianus expromit tib 8.cap.a. Inuriectione s seu Parentheli J qua θ oratores .cr historiciste Murre νι--tur. νt media sermone aliquem infir m sensum, impediri solet intellectus: msi, quod interponiuar, breue Λeneissexta exemplum dabit: at ramum hunc saperit ramin, veste latebar I . Misscas --Αlibi: Aeneia tneque enim patriis cessistere mentem Pasin amor in rapidum ad nauem --α Cicero in Verrem: Versabatur in Sicilia isto interuias mη-He. ner Phalaris struo erimi quondam insula mulω, ct crudelis turaunaso sed κει-m quoddam monstram ex retere illa ιmmanitate, quar in iisdem rersata lucis dic r.
188쪽
Η A s. simi Esve sormulast ri puto, Ni me fallit memoria, Uti a mimibita accepimin, Si vera de Si ina est fama, Famae, Nec sillant omma Cretes. Η A s, inquatra formulas duabus amplecti noris longe usitatissimum est i quibus notis. controuersiam . . Qui rei memoηe utuntur, de Manutii mente,inc pie iaciunt: de NHr Brabanti, errant: volunt enim duobus incisis nos ea metiri. Ego neutro, culpo : tititAllitium interest, dum notulis sufficienter intelligentiae seritientibus utamur, celi, dum antegressa Verba a subiectis secernantur, quid amplius requiras ' Seca o minutum in duo, ut prodictum, habes prope Manuti j Incisa : duin fruituli in alterum redigas , seu invertas, uti iit in Cato. Sc Caia notandis. Caium norat: Caram. Seca consimiliter o vastius, habes dictas vulgo Parentheseos notas expressas. Ita futiliter pleraque aliique iusta ratione repudiamur. Ratione namque res Grammaticas ractare, paucis timoriam est. erie Rutilius Dipus Paren.pescos ex Demosthene ponit exemplum hoc: Nos scilicet O rus ' ferc*ὶ repentino m. N perturba:iοι lupalmis, quae g minante commate claudi poterant.
Dis Tet Ner Io v v M harumce notas Donatus, Cassiodorus, Isidorus alij Papuras Graecorum de exemplo dicunt: quorum sunt
QUAES Gra rei dimit, eo retines iacti tum Notas ratam, tum Moderamenta, tum Adiacentiu uuι,tum Vm lati es appellabant, Gellii verba sunt e tertio, ac decimo libro capite sexto. mana autem Graecis sint Prosodiae, dicet Sex. Lis ilicus lib. t. aduersus Mathematicos cap. s. Quinctiliani lib.I. cap.f. illa: adhuc discisior obserκatis est per Te--res P squidem ab antiquu dictos Tonores cam=eri, ut νidelicet declinato a Graecu verbo, qui Tox. ι dicκnt vel Accemus quaι Graeca ista t. cum Acata, or Gratiis alia pro alta ponitar. vr in hoc: Cani illin facultur prima. Aut Gravn pro Flexa, ut Cetheo, ct hic prima Acκta: uam ' media mutatar. Aut Flexapra Graui,ut apice circumducta seqitcnte, quam ex duabus sidiabu in ream cogentes, o deinde 'ctentes duplis
citer peccant. Sed id saepius in Graecu raminibus accivit: n, Atreia: quem nobis i endia doctismi Irara acuta prima dicere sokbant. νt necesario secunda grauis esset. Item τι riti, Nereirh. Martianus Capella tum Faquia nominat, tum ac innis, dolib.2. Diomedes ae Beda Itb de Metris. Negotio huic orthographico sane tam apte, tam accommodate, explicari ut ratio ipsa non debeat. Quod autem Atreus a doctismusenibus emanciatum scribie Fabius, Aeolum more fit,qi; us λ τρεως. , σόόωνος fuere . Dores item obseruitabant. Pristian. lib. 6. Do ressequimur, qui 'o ct pro σφρους, - Οr' dicant. Sic a minachiu, inquit, TMης τ' Οινίδης. Et x catiuum in E prodinum. Toν φωνητας προσέφης Ο'ιν δή Ti δηQuem sermone latus es Oenide Tuti teste Herodiano, qui hoc ponit in primo Catholicorum. Similiter Irieus κλυτον o plus Idem Priscianus tib et perseuerat uniuersum Aeoles Accentum in Ianalitate fugere. At Doras, Aeolasque imitati sunt Romani. Terentius Praesest Aeolica etiam dialectos fere est missa Italiae. Aquila Romanus: Dores Italiae eam regionem quae magna Graecιa est nominata, occupauere. Haec imi tandi occasio. Imitamen ipsum ponit Quinctil. lib. r. cap.6. Siae illa ex Graecu orta traitemur,quaν sunt plurima, praecipue, aestica ratione i cui est sermo noster millimus declinata. Expressus cap. s. PIura Graecis loquendi genera, quae Δtio τους vocam: ct quod alias riti Om, aliaι rectum est.Dores
189쪽
in qira re at MoIica. Inconsiderantia. aut obliuiscentia igitur lapius cit ut ad primum Fabii testimonium reueriantur I. Scaliger derisis Quinctiliani praeceptoribus quibus velut alacres
De Accentibus libros inpentes scripsere Apollonius,& Herodianus inter Graecos. Inter
Latinos Censorimis teste Pri1ciano libro i qui lib. II. dele, tu libro, qm est de ιμιαι,- traria min. Isidorus lib. I. Orig. cap. i8. Accentin aut dictita, quod iuxta cotum si, sicin adure ιm nocta perbum. Servius Aquilino: Acceiutus, q si Adcantur, qvid ad Cantilenos Nin iras Iacit soscere Mia . Sic autem Accentristi Diomedes describit lib.2. Aecratκs ect Aιutae, vel G-u, πι ιψcrae orat.mis elatio, Nebre intentio, vel inclιaario. acato, aut Inflexo sono regem νerba. Nam, inquit, νι mittam sis vocali: ita De Accentu milia est. Consimiliter Pri lcianus libro de Accentibus: a mius est creta kx. O regula ad eleuandam, o deprimendam sillabam mi cuiust, particulae oratistin, ρι ad simitiamen elememorum, literaram, atque 1ibarum.
NOTA primum Accentus, seu IΠροζωδία vocabulo id poene intelligi, Isidoro, ac Servio.
qii Cantui velut accessirimnesi, 3c supernumerarium: c. tiamque Canim. A'ει ν vero, ScCanere latioribus septis suas olim senuebant significantias, quam ut mulicorum essent Pec lium, idemque erant, quod L οριο, Enotiare. Docemur Origine Ela ιη , Hiabam: depulia primae vocalis accesssione, asperoque Spiritu, Aeolum more, cavo nascitur, olim Hιο Loquer : 1ti stridiore Viu fuit Cano, hoc est, ore,1idibus aut aliter ad numerum 1trem. Κάνω Comicis pro Ore fuit, testo Polluce lib. a. cap. 4. Inde Sc Λευκανίου. ἔτι Meis κιχμεν , Leucame, a mutio Hatu, inqint
Erymologicus. Ιt facium, ut cum sillaba quaeque suum sibi Tempus, leu Modum vindicaret enunciationis spatio commensum, elegantiae numero habitum iucrit Notas a literariam, lillabarumque cohaerentia seorsas adhibere, novumque pronunciandi modulum afferre ipsis v calibus ac tillabis, quibus super- imponebantur. Notularum , dc ei iunctationi, Udi naentum prodie is extulere vocabulis . Inuentum id ab iis, quibus supra Antiquitatem lapere, ac placere, seqile est creestudium fuit. Nam Graecorum vetitutissa iiii, quoa prisci testinuir Grammatistae, Accentibus caruere , atque etiamnum fidem faciunt exemplaria vetulliora. Sic neque Latinorona risci. Eo factum, ut quantitatem sillaba: iam Acccntus appellatione
complexi sint non pauci. Diomedes lib. I. Mone, Mones: Muta, Mumu, eodem accentum sera red bent, qui eli in secimo persena, νι producantur. Ge Ilius lib. . cap. 7. Valerius Pram grammatum intersnam a/tatem praeItanti scientia fuit. Is Annibalem,st drubalam, is Amiliarem ita pro Wiabat, ri ne sitimam circani ecteret. Pr testis est πιstola eius πιpta ad Almessum, in qua Plautum, ct Ennium. muros alios veteres eo modo pronunciasse Uirmat. Sosius tamen Eviij νerbum quadrato numero Dum subintinas, in qua nisi tertia siliaba de Minibatu aramme circa exe poratur, numerus claudas est. Versu εω , qum xit, ita est. Qui propter annibala copias consederor.
NOTA iterum Verba quasi Verb τa ab aere verbcrato dici. Isidorus Hispanus lib. r. origin. cap. 8. Verbum dictum , eo exod νerb rato aere sonet. Ita & Seruius in secundam Donati editionem, lyiomedes, Cledonius in Arie, Adamantius, Consentius. Victorinus: Vox est Lerictas auditu percipibitu, quantum in ipso eιt . polluci lib.a. Sc Aristoteli, ἀήρ πεπιληγμἐνω, dc Stoici consentium teste Laenio lib. . Unde & Lingua Πλῆατtor Polluci supra, S.Chrysiat. homil de
optimι A rem νerberatum auditu sensibilem. Fabius tamen hanc siue Originem, siue Eumologiam irrisui habuit tib i. cap. 6. Nominatis tamen fauent verba Plauti:
Cvιa rex aures Perberat. Horatii: a patruae metuentem verbera lint e.
Taciti in Agricoliae vita: Quisus sermonibus satis c stat Dmitiani quoque aures verberataε. Igitur in voce, qriae esset auectio aeris, inuetuae sunt rationes quantitatis secundum aeris dimensioneae
190쪽
siones:idque Mathematicis lineis deprehensum est: nani altitudinis ratio est linea perpen licularis. Idcirco cum vocem Ulleremiis,m linea signata eit. Sed cum eadem linea secundum superiorem partem indicet altum,sectandum inseriorem partem notet profundunNfaciendum Uit, ut leuatio vocis diue tam notulam haberet a deprcssione. Itaque excogitarunt virgu- Iam adscendentem eo tractuqtio scriberentus, in dextram scilicet nostri partent sic : quae autem depressam indicaret, quasi caderet contrario situ . Atque hanc quidem suo nomini reliquere, Gravem, appellarunt, ab instrumentis scilicet vocis: propterea, quod in guttur, aut Pectua eam demitteremus. Alteram autem priorem illam ab effectit potius nominat undaturam: serit enim aures, quarum viribus obiecta est. Ac sane plus ponas spiritus latioris in Graui Voce ; angi:stioris autem in Acata. Quare dc pueri acutius canunt, quorum glittiir anguibus est. Et Iatiora, crati ioraque instrumenta grauius sonante ut etiam Graiiem sontim ab illis dixerit Pythagoras. Ita omnibus in rebus certistima ratione sibi ipsa respondet natura. Evenit autem, ut duae sillabae inter se concuirerent . quarum prior priorem sortiretiir Accentum, hoc est.
Acutum : alcera posteriorem, id est, Gravem et quare caecUm coalescerem, concreuerunt in unum ipsi etiam Apices sic Λ . Hanc Apicum coagmentationem Graeci LIεριαπύμενον, Latini Circumflexum appellarunt, adceleritatem manus pingentis, quae unico motu virgulam ascua tam facit angulo denuo sic ς, potius, qtiam sic A respicientes. Hos omnes Apices Toνους Vo- cauere, transtata ratione a fidibus quarum telam, aut remissu Acutior, Graviorque redderetur vox. Inde Latinis Te res, supra diximus ex Fabio : uti το Teη reductu na ου Τείνειν. Nam
quod nixu quodam arceremus, id beneficio τ τε οντων fieret. Et translata fuit significatio ab helciariis, & aurigis currum, aut nauem inhibentibus. Inde Origo Accentibus Sc Nu
DIcasAMus supero capite verustissimos Graeciae, atque Italiae populos Accentibus filisse destitutos: moribus item recentioris aeui inuentos, recep Osque. Sed quam recte inuenti consilione, & ratione, an hominum placitis Z Si consilio, ecquo 'Si placitis: an ratio placitis hominum praeponderare non debeat, ulteritis perue stigandum. Certe constat olim Accentus minime fuisse ex Hymnis Callimachi absque illis exaratis teste Politiano capite octogesimo. Miscellaneorum; ex Apollonis Argonauticoli Codice Langiano, quem accirrate legimus; ex tabula mormorea, qtiae apuὸ Bernardinum Malaeum Cardinalem in Thesauro veterum Inscriptioni ima Grutero ex vetustissimis Sibyllae foliis apud Zolimum citra illa fastigia teste Politiano cap. 8. Miscellaneorum ; excrebris aliis Monimentis, ac Lapidibus Romae, quibus Accentiuncularum harum nullus apex Liptio teste oculato, & relatore libro de Pronunciatione Linfitiae Latinae capite decimo-nono; cx Pandectis Florentinis teste Taurellio ; ex ἀςιγεῖ βιcλiis , quod elaudat Stephantis in voce Eάθας .
Rationem in consilium si adhibebimus: vltra spatij cuiusque sillabae modum porrectum , aut correptum, Accentiunculas si adiunxeris, non putebit eiusmodi pronunciatio 'viri erit illa, an redolebit eiusmodi vocum infractio modulata foeminae delicias ρ Scio Gra iam Romani Quoel siqui dictionem ita composuere, ac ' Et vero si penitius introspexeris, Accentiunculas Inrt 'anaticos aut reperisse, aut alios approbasse iudicabis, quod nos iam sub examen vocamus. Quid enim- ρ Distinctus caiisa,aut ambigui tollendi clamant excogitatos: tum Necessitatem, patrocinio aduocant. Distiamucos hac modulatione captos: an etis egere an imitatione exprimendi firma satis ratione subnixas Grami